gallery/circle7 layer30
gallery/circle1 layer30
gallery/round key

Πνευματική Ανατομική

gallery/circle6 layer30

Πνευματική Ανατομική - Μάθημα 2ο

11.11.2015

Επιστροφή στη σελίδα "Κρύων: Πνευματική Ανατομική"

Άννα:

Αυτό που συγκράτησα διαβάζοντας λίγο τι ειπώθηκε την προηγούμενη φορά, είναι ότι μας ζήτησε, κάθε φορά που μπαίνουμε για να ξεκινήσουμε την εργασία μαζί του, να κάνουμε μία δήλωση αγάπης προς τον εαυτό μας και το σώμα μας. Να τιμούμε το σώμα μας. Γι' αυτό θα ήταν καλό νομίζω, να πάρουμε ένα-δύο λεπτά και να σταθούμε στην καρδιά μας. Να φέρουμε τα χέρια στην καρδιά, έτσι, σαν να κρατάμε την καρδιά και να ευχαριστήσουμε μέσα από την καρδιά μας όλα όσα είμαστε, το Πνεύμα που είμαστε και την Ύλη που είμαστε και να πούμε:

 

“Τιμώ το σώμα μου και το αγαπώ. Είμαι ευγνώμων για όλα όσα είμαι, ως Πνεύμα και ως Ύλη. Αγαπώ και τιμώ αυτό το σώμα, το φροντίζω και θα το φροντίζω πάντα, γιατί αυτό είναι που μου δίνει την ευκαιρία να κάνω πράξη το ιερό δυναμικό μου στη γη. Όποια μορφή και αν έχει, όπως και αν είναι, όμορφο ή άσχημο, συμμετρικό ή ασύμμετρο, είναι ωραίο. Είναι το πιο κατάλληλο για το θείο μου σχέδιο και το τιμώ.”

Και να ευχαριστήσουμε βαθιά το σώμα μας και όλες τις μικρές, απειροελάχιστες διάνοιες που το απαρτίζουν.

 

Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να πω κάτι που μου είπε ο Μιχαήλ στις εννιά του μήνα, στη Σύμη. Καθώς είχα συνδεθεί βαθιά μαζί του, μου είπε: “Να αντέχεις τον εαυτό σου. Εγώ αντέχω όλους. Εσύ να αντέχεις τον εαυτό σου.” Κάτι που με συγκίνησε βαθύτατα, γιατί σημαίνει να αντέχω αυτό που είμαι. Και το βρήκα πάρα πολύ κατάλληλο. Τώρα ήρθε στη μνήμη μου καθώς κάναμε αυτή τη δήλωση για το σώμα μας. Να αντέχουμε αυτό που είμαστε.

 

Ωραία!

 

Επικαλούμαι τον Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας, με πολύ αγάπη και σεβασμό στο έργο που κάνει στην ομάδα μας και όλη του τη συνοδεία και όλες τις οντότητες, τους τους Δασκάλους του Φωτός, που είναι κατάλληλο να βρίσκονται αυτή την ώρα στη συντροφιά μας.

 

 

Επικοινωνία με τον Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας:

 

Αφήστε τα χέρια σας στο πλάι, ελεύθερα. Αφήστε τα πάντα να πέσουν από πάνω σας για άλλη μια φορά. Δεν κρατάτε τίποτα, δεν επιθυμείτε τίποτα, δεν φοβάστε τίποτα, είστε ελεύθεροι. Και καθώς αφήνετε ανοιχτά τα χέρια, τις παλάμες και νιώθετε την ενέργεια να ρέει προς τη γη, αγαπημένοι μου, αγαπημένες μου, αναλογιστείτε την ιερότητά σας. Το ιερό της ύπαρξής σας. Όπως είπαμε την προηγούμενη φορά και όπως θα πούμε πολλές φορές ακόμα, το Πνεύμα σας υπηρετεί. Είναι στη διάθεσή σας κάθε στιγμή και περιμένει από εσάς να εκφράσετε αυτό που θέλετε στ' αλήθεια να γίνει. Το Πνεύμα είναι αποκριτικό. Αποκρίνεται και ανταποκρίνεται πάντοτε και άμεσα. Αφήστε με λοιπόν να σας αγκαλιάσω για άλλη μια φορά. Αφήστε τη συνοδεία μου και όλο το Αγγελικό βασίλειο που είναι παρόν αυτή τη στιγμή, να σας αγκαλιάσει τον καθένα και την καθεμιά ξεχωριστά.

 

Καθώς σας αγκαλιάζουμε και καθόμαστε στα πόδια σας, σας χαϊδεύουμε το μάγουλο, καθώς στριμωχνόμαστε για να γεμίσουμε το χώρο ανάμεσά σας, ανάμεσα στα μέλη αυτού του μεγάλου κύκλου, θυμηθείτε ότι κάτι τέτοιες ώρες ώρες σαν κι αυτή, το πέπλο λεπταίνει εξαιρετικά. Λεπταίνει τόσο, ώστε να μπορείτε να περάσετε με το χέρι σας στην άλλη πλευρά και να σκύψετε λίγο το κεφάλι ελαφρά και να δείτε μέσα στην άλλη πλευρά, στη δική μας πλευρά. Το πέπλο λεπταίνει και η κουβερτούλες σας κι αυτές πέφτουν για λίγο στην άκρη – οι άμυνές σας πέφτουν στην άκρη. Θα τις ξαναβρείτε αργότερα, όταν η συνάντηση ολοκληρωθεί. Τώρα δεν τις χρειάζεστε πια.

 

Και η άμυνα είναι στοιχείο εκπαίδευσης, ξέρετε. Το γεγονός ότι υψώνετε άμυνες, είναι μία τεχνική από μόνο του. Τεχνική για να μην αφήνετε το πλήρες δυναμικό σας να εισρεύσει σε εκδήλωση. Γιατί όταν το κάνετε αυτό, δεν μπορείτε να διαχειριστείτε την τεράστια ενέργεια που φέρετε. Οι άμυνές σας λοιπόν, παίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο. Σας προστατεύουν από την απότομη αύξηση της τάσης. Είναι μία ασφαλιστική δικλείδα, ώστε να έχετε κάθε φορά την ενέργεια που μπορείτε να αντέξετε, που έχετε τη δυνατότητα, που έχετε την εκπαίδευση να διαχειριστείτε. Και καθώς εσείς εξελίσσεστε και διευρύνεστε, αρχίζετε να σηκώνετε, να καταλύετε αυτές τις άμυνες, να τις καταργείτε σιγά – σιγά.... σιγά-σιγά... σταδιακά. Και κάθε φορά που καταργείτε μία άμυνα, δέχεστε ένα μεγάλο ποσό ενέργειας, μαθαίνετε να το διαχειρίζεστε και μετά, στο επόμενο βήμα, άλλη μια άμυνα καταργείται και πάει λέγοντας.

 

Οι άμυνές σας λοιπόν, οι αντιστάσεις όπως λέτε, δεν είναι κάτι εντελώς άχρηστο, είναι πραγματικά μία προστασία τόσο του φυσικού σώματος όσο και του συνειδητού νου σας, απέναντι στην υπέρογκη ενέργεια που διαθέτετε εσωτερικά, έτσι ώστε να έρχεται το ποσό της ενέργειας και η ποιότητα της ενέργειας που μπορείτε να διαχειριστείτε και που συνάδει με τον σκοπό της ζωής σας, με το σενάριο της ζωής σας. Όμως είναι φορές που τα βάζετε με τον εαυτό σας γι' αυτές τις αντιστάσεις. Νιώθετε ότι σας κουράζουν, νιώθετε ότι σας ενοχλούν, ότι σας περιορίζουν. Θα πρέπει να θυμόσαστε εκείνη την ώρα ότι αυτή η αίσθηση ότι δεν αντέχετε άλλο αυτές τις άμυνες, ότι θέλετε να απελευθερωθείτε από αυτές, υποδηλώνει ακριβώς ότι ήρθε η ώρα να διευθυνθείτε λίγο παραπάνω. Τίποτε λοιπόν δεν είναι ανάξιο λόγου και άχρηστο αλλά όλα παίζουν το ρόλο τους. Τα πάντα έχουν τη δική τους ιερότητα και τη δική τους θέση στο Μεγάλο Σχέδιο.

 

Αφήστε με τώρα, καθώς στέκομαι στο κέντρο του κύκλου, να μπω λίγο βαθύτερα στην ενέργειά σας. Μπορείτε να με δείτε ήδη να στροβιλίζομαι με ταχύτητα και καθώς το κάνω, να δημιουργώ μια ενεργειακή δίνη που σας έλκει κοντά μου. Στη δίνη αυτή ρέουν οι ενέργειές μας, οι δικές σας και οι δικές μου. Εγώ είμαι το κέντρο ενός τοροειδούς στο οποίο ρέουν οι ενέργειές μας. Πάρτε λίγο χρόνο για να δείτε την εικόνα και να νιώσετε την ενέργεια που κατεβαίνει. Λεπτοφυής ενέργεια, απαλή. Μοιάζει αυτό το σχήμα με το σχήμα του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου της γης – για όσους δεν θυμούνται την έννοια του τοροειδούς.

 

Στο προηγούμενο μάθημα αναφέρθηκα σε μία σειρά από έννοιες, με κάθε επίγνωση ότι καθεμιά από αυτές θα απαιτούσε πολλά κεφάλαια βιβλίων για να αναπτυχθεί. Εσείς όμως εδώ, με κοιτούσατε περίλυποι γιατί περιμένατε κι άλλα, κι άλλα, διψώντας για ακόμα περισσότερα. Δεν θα γίνει έτσι. Δεν θα σας φέρνω κάθε φορά όλο και περισσότερα. Ωστόσο, θα κάνετε κάθε φορά όλο και περισσότερα, θα βιώνετε όλο και περισσότερα. Δεν είναι σκοπός μου και στόχος μου να γεμίσω το κεφάλι σας με πληροφορίες. Αυτό το ξέρετε ήδη. Μία πληροφορία που δεν έχει εμπεδωθεί και δεν έχει βιωθεί, είναι ψευδής. Έτσι απλά. Μπορείτε να πείτε ότι κάτι είναι αληθινό, μόνο εφόσον το βιώσετε, σε ένα βαθμό τουλάχιστον. Έτσι, ο κύριος στόχος είναι να βιώνετε, καθώς προχωράμε στη σειρά μαθημάτων της Πνευματικής Ανατομικής.

 

Συνεχίζω να στροβιλίζομαι στο κέντρο του κύκλου και θα παρακαλέσω, μέχρι την ολοκλήρωση της συνάντησής μας, να θυμόσαστε τη ροή της ενέργειας, ότι οι ενέργειές μας ρέουν διαρκώς σ' αυτό το τοροειδές. Το μυστικό βρίσκεται πάντοτε στη ροή.

 

Είπα λοιπόν την προηγούμενη φορά ότι, ναι, τα πάντα είναι φως. Δεν το είπα ακριβώς έτσι αλλά στ' αλήθεια, τα πάντα είναι φως. Και από το φως αυτό εξαρτάται η ζωή. Ο γήινος εαυτός/το γήινο σενάριό σας,... Βλέπετε χρησιμοποιώ δύο διαφορετικές έννοιες ως ταυτόσημες. Χρησιμοποιώ την έννοια “γήινος εαυτός” ως ταυτόσημη με την έννοια “γήινο σενάριο”. Εδώ υποκρύπτεται ένα πολύ βαθύ νόημα, το οποίο θα ήταν καλό να προσπαθήσετε να αναλογιστείτε,να κατανοήσετε μόνοι σας.

 

Το γήινο σενάριό σας λοιπόν, περιλαμβάνει και στηρίζεται σε ένα συγκεκριμένο ποσό ενέργειας. Αυτό το ποσό ψυχικής ενέργειας δεν ταυτίζεται με το σύνολο της ψυχικής ενέργειας που διαθέτετε ως οντότητες αλλά ταυτίζεται με το γήινο σενάριό σας. Γήινος εαυτός και γήινο σενάριο είναι ένα και το αυτό. Σ' αυτή τη βάση μπορείτε να κατανοήσετε τώρα τη διαφορά του ανώτερου εαυτού, όπως λέτε, από τον γήινο εαυτό. Ήδη με αυτή την ορολογία, αυτά τα λόγια, τα πράγματα γίνονται πιο ξεκάθαρα και καταδεικνύεται το πλασματικό του γήινου εαυτού, καταδεικνύεται το πόσο περιορισμένο είναι το ποσό ενέργειας που επενδύετε, που εκφράζετε σε ένα γήινο σενάριο.

 

Τα πάντα είναι φως, λοιπόν. Είναι φως σε διαφορετικές εντάσεις και αποχρώσεις. Φως σε διαφορετικά μήκη κύματος. Κάθε δόνηση αντιπροσωπεύει μία απόχρωση, ένα τόνο φωτός. Κάθε δόνηση αντιστοιχεί σε φως συγκεκριμένης εντάσεως. Το γεγονός ότι εσείς δεν μπορείτε να δείτε το φως όλων των δονήσεων, δεν σημαίνει ότι αυτό το φως δεν υπάρχει αλλά ότι τα θεσμικά σας όργανα, τα όργανα του σώματός σας, δεν είναι σε θέση να το αντιληφθούν. Ότι έχετε θεσμοθετήσει στο γήινο σενάριό σας ένα συγκεκριμένο εύρος του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου ως ορατό φάσμα.

 

Μέσα σε όλο αυτό, καλείστε τώρα να τοποθετήσετε το φυσικό σας σώμα, ένα σώμα που αποτελείται από εκατομμύρια απειροελάχιστων οντοτήτων, που εργάζονται διαρκώς, γεννιούνται και πεθαίνουν διαρκώς, με μόνο σκοπό να υπηρετήσουν το γήινο σενάριό σας, το σχέδιό σας. Εσείς δεν τις αναγνωρίζετε ως διακριτές οντότητες αυτές, γιατί δεν μπορείτε να δείτε πώς λειτουργούν στο δικό τους επίπεδο διάνοιας/νοημοσύνης. Αν όμως επανέλθουμε λίγο στα όσα ειπώθηκαν την προηγούμενη φορά, στο πρώτο μάθημα, θα θυμηθείτε ότι όλες αυτές οι απειροελάχιστες οντότητες αντιστοιχούν σε διαφορετικούς ειρμούς σκέψης, όπως κι εσείς αντιστοιχείτε, είσαστε κομμάτι ενός άλλου, ευρύτερου ειρμού σκέψης. Για να δούμε τώρα πώς θα προχωρήσουμε πάνω σε αυτή τη βάση.

 

Το λεγόμενο συλλογικό, ο συλλογικός νους ή συλλογική ψυχή, μην αμφιβάλλετε, είναι ένα και το αυτό. Αποτελεί ένα θέατρο. Είναι το θέατρο εντός του οποίου παίζετε το γήινο ρόλο σας. Είναι τόσο η σκηνή του θεάτρου και τα σκηνικά, όσο και όλο το υπόλοιπο περιβάλλον του θεάτρου, αλήθεια, με όλες τις θέσεις των θεατών, τα θεωρεία, τους φωτισμούς, όλα όσα περιλαμβάνει ένα θέατρο. Αυτό είναι το συλλογικό. Αυτό το συλλογικό απαρτίζεται από μικρότερες συλλογικότητες. Παρόλα αυτά, είναι ένα εργαλείο που επιτρέπει στην ψυχή σας καθώς εξατομικεύεται, στην εξατομικευμένη ψυχή σας, να παίξει το γήινο σενάριό της. Εσείς τώρα, αντιστρέφετε τα πράγματα και λέτε: “Εγώ, θέλω να δουλέψω με το συλλογικό. Έχω τελειώσει με την επεξεργασία των προσωπικών μου θεμάτων και θέλω τώρα να δουλέψω με το συλλογικό.”

 

Είναι πολλοί εργάτες του φωτός που το λένε αυτό και το πιστεύουν. Και σε ένα βαθμό μπορεί να γίνει έτσι. Αυτό όμως σημαίνει ότι θα πρέπει να προετοιμαστεί κατάλληλα και το ίδιο το συλλογικό. Δηλαδή, όταν παίζετε έναν ρόλο που αφορά εσάς, παίζετε ένα ρόλο σε ένα θεατρικό έργο, για να γίνει μία αλλαγή και να επεκτείνετε αυτόν τον ρόλο και να διευρύνετε το σενάριο ώστε να βάλετε το σενάριο και τους θεατές να σας απαντούν, να βάλετε και τα σκηνικά να αλλάζουν κάθε τόσο και να βάλετε και κάποιους θεατές στο θεωρείο να αλληλεπιδρούν μαζί σας, πρέπει να αλλάξει το έργο. Με άλλα λόγια, δεν μπορείτε να εργαστείτε με το συλλογικό, αν δεν αλλάξετε το σενάριό σας – είναι τόσο απλό. Για να φτάσει κάποιος να δηλώσει ότι θέλει να εργαστεί με το συλλογικό και ότι μπορεί να το κάνει, σημαίνει ότι ήδη έχει περάσει από πολλές εσωτερικές αλλαγές.

 

Φαίνεται να τρέχω πολύ μπαίνοντας στο θέμα της συλλογικής ψυχής, χωρίς να έχουμε αναλύσει ακόμα τα επιμέρους, που αναφέρθηκαν στο πρώτο μάθημα. Έχω όμως κάποιο συγκεκριμένο λόγο που το κάνω και θα το καταλάβετε στη συνέχεια. Θέλω να δημιουργήσω στο νου σας μία μεγάλη εικόνα έτσι ώστε, στη συνέχεια, να μπορείτε να κινήστε από το ένα σημείο στο άλλο για την εξειδίκευση της έρευνάς μας. Κάποιοι από εσάς έχουν καταφέρει να μπούνε τόσο βαθιά ώστε να αλλάξουν το σενάριό τους και σε αυτό να συμπεριλάβουν την εργασία με το συλλογικό. Ποια είναι η διαφορά; Από τη στιγμή που παίζετε ένα έργο σε μία θεατρική σκηνή, μέσα σε ένα θέατρο, εκ των πραγμάτων δουλεύετε με το συλλογικό. Είσαστε μέσα στο θέατρο, υπάρχουν αυτοί που σας παρακολουθούν, υπάρχει το συνεργείο που σας υποστηρίζει, είσαστε ήδη εκεί και όλο το θέατρο ασχολείται μαζί σας. Η διαφορά σας, η διαφορά που έχει το αίτημά σας να εργαστείτε με το συλλογικό, είναι ο βαθμός συνειδητότητας. Είναι το να το κάνετε συνειδητά. Όχι δηλαδή να παίζετε ένα ρόλο με τα άτομα του εξωτερικού σας περιβάλλοντος, χωρίς να σκέφτεστε οτιδήποτε άλλο, όπως θα συνέβαινε σε έναν ηθοποιό που έχει απορροφηθεί από το ρόλο του αλλά να αναπτύξετε μια αλληλεπίδραση ανάμεσα σε εσάς και όλο το θέατρο.

 

Έτσι, το σενάριο αλλάζει και γίνονται συνδέσεις όχι μόνο με τα άτομα του στενού σας περιβάλλοντος αλλά με όλα όσα υπάρχουν γύρω σας, είτε πρόκειται για ουράνιες πνευματικές οντότητες, είτε για ενσαρκωμένες οντότητες που δεν θα είχατε γνωρίσει πιο πριν είτε για ενέργειες διαφόρων επιπέδων και πεδίων. Στο γράψιμο αυτού του καινούριου σεναρίου έχετε να προσθέσετε πολλά. Ανάλογα με το επίπεδο του συλλογικού που θέλετε να αγκαλιάσετε, θα πρέπει να προσθέσετε τα πάντα. Σ' αυτό το επίπεδο, θα πρέπει ήδη να έχει απαλειφθεί η έννοια του κακού. Για να μπορέσει κάποιος να κάνει αυτή τη μετάβαση σε ένα ευρύτερο σενάριο, θα πρέπει να έχει απαλείψει εσωτερικά την έννοια του κακού. Για όσο διάστημα κρατά την πεποίθησή του στην ύπαρξη του κακού και είναι εστιασμένος σε αυτή την έννοια θα λειτουργεί χωριστικά, συνεπώς δεν θα καταφέρει να αγκαλιάσει όλο το συλλογικό. Μπορεί να καταφέρει να αγκαλιάσει ένα μεγαλύτερο κομματάκι από το αρχικό του σενάριο, σε καμία περίπτωση όμως όλο.

 

Ανάλογα με όλα αυτά που σας εξήγησα μέχρι τώρα, ενεργεί και η ψυχή μέσα από το φυσικό σώμα. Όσο το φυσικό σώμα εκφράζει το συγκεκριμένο, ατομικό αν θέλετε, σενάριο της ψυχής, είναι όλα καλά, ρέουν όπως θα έπρεπε να ρέουν αλλά η επαφή με τα υπόλοιπα πεδία του συλλογικού είναι μηδαμινή. Όταν έρθει πια η κατάλληλη στιγμή για να διευρυνθεί το σενάριο, τότε η ψυχή έχει σαν εργασία να δημιουργήσει νέες συνθήκες σ' αυτό το φυσικό σώμα. Δηλαδή, ο αρχικός ειρμός σκέψης που είχε διακλαδιστεί σε πολλούς άλλους μικρότερους ειρμούς, που κατέληξαν στη δημιουργία συγκεκριμένων ιστών και οργάνων στο σώμα, τώρα θα πρέπει να αλλάξει και θα πρέπει πάνω σε αυτόν τον αρχικό κορμό να εισρεύσουν νέες ενέργειες, που θα δώσουν την ευκαιρία επίσης στα ίδια τα όργανα του σώματος να τροποποιηθούν, να διευρυνθούν, να διευρυνθεί η λειτουργία τους. Να ισορροπήσουν εκεί που λειτουργούσαν ανισόρροπα ή, εν πάσει περιπτώσει, να βρουν ένα άλλο επίπεδο ισορροπίας. Η ισορροπία αυτή δεν μετράται με τις βιοχημικές σας και τις λοιπές εξετάσεις. Αυτό που οι γιατροί σας θεωρούν νόρμα, θεωρούν κανονικό, δεν είναι το κανονικό για την ίδια την ψυχή. Αλλά ανάλογα με το σχέδιο που εξυπηρετεί το σώμα βρίσκει νέες ισορροπίες και αυτές οι νέες ισορροπίες αποτυπώνονται πολλές φορές κατά τις μετρήσεις ως ανισορροπίες.

 

Το ερώτημα που θα προκύψει εδώ με πολύ φυσικό τρόπο είναι: “Αν δεν είναι ανισορροπία, τότε γιατί δημιουργεί φυσικό πρόβλημα; Γιατί μπορεί μία σειρά εξετάσεων να αποδειχτεί ότι δεν είναι στα φυσιολογικά όρια, δεν είναι στις φυσιολογικές τιμές και ξέρουμε πολύ καλά ότι όταν κάποια στοιχεία του αίματος, ένζυμα κ.τ.λ. ξεφύγουν από τις φυσιολογικές τιμές, μετά από λίγο θα εκδηλωθεί νόσος”.

 

Υπάρχει μια πολύ λεπτή ισορροπία που διαχωρίζει αυτές τις δύο καταστάσεις. Το φυσικό σώμα έχει μία πολύ βαθιά σοφία και αυτή η σοφία παρακάμπτεται όταν του δίνετε μασημένη τροφή και έτοιμες λύσεις για όλα. Όπως ήδη γνωρίζετε σχετικά με τη δυνατότητα ανταπόκρισης των κβάντα ανάλογα με τον τρόπο σκέψης του παρατηρητή, κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το φυσικό σώμα. Αυτό που μπορεί να εμφανιστεί ως ανισορροπία, το σώμα το θεωρεί τελείως διαφορετικά. Το βλέπει σαν έναν τρόπο αποκατάστασης μιας άλλης ανισορροπίας. Το να δείτε εσείς αυξημένα κάποια συγκεκριμένα ένζυμα δεν είναι ένδειξη ότι το σώμα νοσεί αλλά ότι το σώμα, μέσα από αυτή τη διαδικασία, καλύπτει μία άλλη ανάγκη.

 

Εκεί βρίσκεται ένα σημείο τριβής μεταξύ της επιστήμης και του εσωτερισμού. Ένα σημείο τριβής στο οποίο καμία από τις δύο πλευρές δεν έχει εντρυφήσει αρκετά. Υπάρχουν πολλές θεωρίες -και πολλές από αυτές αληθεύουν-, ως προς το τι υποδηλώνει κάθε ασθένεια. Και πάλι όμως, δεν έχετε αγγίξει την ουσία του θέματος. Ήδη οι παρευρισκόμενοι πιστεύουν ότι το σώμα έχει την ικανότητα αυτοθεραπείας. Αυτό που λείπει είναι η εμπιστοσύνη σε αυτό. Είναι η εμπιστοσύνη στην εσωτερική διάνοια, στην ενοικούσα διάνοια. Η εμπιστοσύνη ότι αυτή η ενοικούσα διάνοια μπορεί και γνωρίζει τον τρόπο για να διατηρεί την ισορροπία. Κάθε τέτοιο στοιχείο ανισορροπίας προέρχεται επίσης από τη διακλάδωση του αρχικού ειρμού σκέψης που δημιούργησε τα όργανα και τους ιστούς. Μια μικρή διακλάδωση, ένας ελάχιστος κλάδος, μπορεί να αφορά τη δημιουργία συγκεκριμένων ενζύμων. Είναι ένα μέρος του ειρμού σκέψης. Με αυτή την έννοια, καταλαβαίνετε ότι κάθε σκέψη είναι πράξη και αυτό καταδεικνύεται ιδιαίτερα στην περίπτωση του ιδίου σας του σώματος. Κάθε σκέψη είναι πράξη. Μάλιστα, ακόμα και οι σκέψεις που δεν πιστεύετε ότι αφορούν εσάς τους ίδιους αλλά απευθύνονται στους έξω από εσάς, κι αυτές ακόμα στηρίζονται σε εσάς, είναι μέρος του δικού σας ειρμού.

 

Θα μπορούσατε να δείτε αυτόν τον ειρμό σαν έναν κορμό δέντρου που διακλαδίζεται σε τρία κλαδιά, σε τρεις κύριους κλώνους και μετά σε άλλους και άλλους απειροελάχιστους. Κάθε ένα από αυτούς είναι πράξη και αποτυπώνεται στο σώμα σας. Σε αυτό το βάθος λειτουργίας δεν μπορούν να σταθούν επιφανειακές σκέψεις. Για να το τοποθετήσω καλύτερα, αξίζει να κάνετε την προσπάθεια να πάτε βαθύτερα από την επιφάνεια που θα έλεγε: “Αφού είναι σκέψη, εγώ θα κάνω τη σκέψη να είμαι νέα και όμορφη, να μη γεράσω ποτέ, να μη πεθάνω ποτέ”.

 

Είναι σκέψεις επιφανειακές πραγματικά, που δεν σας βοηθούν να φτάσετε στην ουσία. Γιατί μπορεί να έχετε τη δυνατότητα να παρατείνετε τη ζωή σας και όντως να μείνετε νέοι και ωραίοι αλλά δεν είναι αυτό για το οποίο ήρθατε στη γη. Ήρθατε στη γη για να γίνετε αυτό που είστε...για να δούμε τώρα... Αυτό που είστε, τροποποιείται διαρκώς. Ρέει, όπως ρέουν οι σκέψεις σας. Αλλάζουν οι ειρμοί της σκέψης σας και αλλάζει αυτό που είστε και αλλάζει αυτό που ήρθατε να εκφράσετε. Πρόκειται για μία διαρκή αέναη ροή. Η εξέλιξη στη γη σταματά όταν εσείς αποφασίσετε ότι δεν θέλετε πια να εξελιχθείτε, ότι κουραστήκατε από αυτό το παιχνίδι, το βαρεθήκατε και θέλετε να μείνετε εκεί που είσαστε. Όταν πείτε: “Δεν αντέχω άλλο, βαρέθηκα να αλλάζω, θέλω να είμαι αυτό που είμαι και δε με νοιάζει. Το έχω βαρεθεί αυτό το παιχνίδι”, να είστε σίγουροι ότι έχετε στρώσει το στρώμα που θα κοιμηθείτε. Έχετε στρώσει τον τάφο σας. Γιατί φυσικά η παγίωση είναι ένας θάνατος.

 

“Τι θέλετε να μας πείτε αγαπητέ Κρύων;” θα ακουστεί να μας λέει κάποιος. “Γνωρίζω πολλούς νέους ανθρώπους που σκεφτόταν διαρκώς και είχαν όλοι τη διάθεση για αλλαγή και εξέλιξη, οι οποίοι όμως έφυγαν από τη ζωή. Εδώ δεν υπάρχει μία αντίφαση;”

 

Η αντίφαση βρίσκεται στον τρόπο που σκέφτεσαι. Η αντίφαση έγκειται στο ότι άλλα λέει ο νους και άλλα η καρδιά και ότι αυτό που θεωρείτε συχνά ότι επιθυμείτε, δεν είναι αυτό που θέλετε στ' αλήθεια. Έχει να κάνει λοιπόν με τη δική σας αυτογνωσία περισσότερο και καθόλου, καθόλου, με το γεγονός της ίδιας της ροής.

 

Έχοντας πει όλα αυτά, ας μείνουμε για λίγο στο γεγονός ότι η ψυχή, αφού έχει εκδηλώσει τον βασικό ειρμό σκέψης, έχει αναπτύξει ένα φυσικό σώμα και το σώμα αυτό με τη σειρά του έχει αναπτύξει τη συνείδησή του στο βαθμό που θέλει να διευρύνει το σενάριό του, θα πρέπει να ακολουθήσει η ψυχή μια συγκεκριμένη διαδικασία. Θα πρέπει πια, έχοντας συμβεί όλα αυτά, να διευρύνει το γήινο σενάριό της, να διευρύνει με άλλα λόγια τον γήινο εαυτό της. Εκεί είναι που εισέρχεται η έννοια της ταύτισης με το Πνεύμα, της σύνδεσης με πνευματικές οντότητες, της συνειδητής σύνδεσης με τους οδηγούς σας και της γείωσης νέων ψυχικών ενεργειών - ακόμα και η έννοια της μύησης, αφού εισάγει νέες ενέργειες στο φυσικό σώμα. Τότε είναι που η ψυχή εισάγει νέους ειρμούς σκέψης. Πώς; Μέσω της συγχρονικότητας που αναπτύσσεται κάθε στιγμή γύρω σας.

 

Παράδειγμα: αυτή την ώρα, βρίσκεστε σ' αυτόν τον κύκλο της Πνευματικής Ανατομικής και ακούτε την Άννα να σας μεταφέρει τα μηνύματα του Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας. Μηνύματα και πληροφορίες που δεν είχε τύχει να ξανακούσετε, γιατί δεν ειπώθηκαν ποτέ. Εδώ, αυτό που συμβαίνει είναι ότι εισάγουμε έναν νέο ειρμό σκέψης. Αυτός ο νέος γίνεται αντιληπτός από τα αυτιά σας και εφόσον το επιτρέψετε να αγγίξει την καρδιά σας θα ριζώσει. Και μετά από λίγο καιρό, ανάλογα με το είδος κ.λπ. του ειρμού, θα ριζώσει και θα βλαστήσει και θα δώσει καρπούς. Εισάγουμε έναν νέο ειρμό σκέψης. Δεν θα μπορούσατε να προχωρήσετε με τον ίδιο τρόπο χωρίς αυτόν τον ειρμό. Τώρα όμως, έχετε την ευκαιρία να διευρυνθείτε και να συμπεριλάβετε στο γήινο σενάριό σας / γήινο εαυτό σας, νέες ενέργειες. Να επιτρέψετε στην ψυχή σας να εισάγει νέες ενέργειες.

 

Έτσι, με αυτά τα λόγια σας περιέγραψα ακροθιγώς τη λειτουργία εισαγωγής νέων ενεργειών και της διεύρυνσης του γήινου εαυτού σας / γήινου σεναρίου σας.

 

Ας έλθουμε τώρα στη δήλωση που κάναμε στο προηγούμενο μάθημα, ότι κάθε όργανο του σώματος αποτελεί μία σχισμή, μία ρωγμή στο χωροχρονικό συνεχές. Αυτός ο ειρμός εισήχθη εδώ και ένα μήνα και έχει σχεδόν εγκατασταθεί μέσα σας. Δεν είστε ακόμα έτοιμοι να τον χρησιμοποιήσετε πλήρως αλλά για να δούμε πώς μπορούμε να προχωρήσουμε, να κάνουμε λίγα βήματα ακόμα, για να ετοιμαστείτε καλύτερα.

 

Θα πρέπει εδώ να σημειώσω ότι χρειάζεστε χρόνο. Μπορεί να σας λέμε πολλές φορές ότι ο χρόνος δεν υπάρχει στην ουσία, ότι είναι μία διάσταση που μπορείτε να υπερβείτε αλλά, ξέρετε, για να υπερβείτε πραγματικά κάτι, χρειάζεται να το αγαπήσετε και να το σεβαστείτε. Εάν θελήσετε βιαστικά και γρήγορα να ξεπεράσετε ένα φραγμό, θα περδικλωθείτε. Θα νομίσετε ότι τον ξεπερνάτε αλλά στην πραγματικότητα, αντί να κόψετε το νήμα, θα έχετε πέσει πάνω σε ένα λάστιχο που θα σας γυρίσει πίσω και θα σας πετάξει αρκετά πιο πίσω από αυτό που ήσασταν πιο πριν. Για να υπερβείτε οποιονδήποτε φραγμό, θα πρέπει να τον αγαπήσετε, να τον αποδεχτείτε, να κάνετε ειρήνη μαζί του, να τον σεβαστείτε. Και τότε, ο ίδιος ο φραγμός, η ίδια αυτή ενέργεια που λειτουργεί σαν φραγμός και περιορισμός, θα κάνει ένα βήμα στο πλάι, θα σας βγάλει το καπέλο και με πολύ αβροφροσύνη θα σας πει: “Ορίστε! Μπορείς να περάσεις.”

 

Γιατί δεν καταλαβαίνουμε στ' αλήθεια, πώς απαιτείτε να τσαλαπατάτε τις νοήμονες ενέργειες του σύμπαντος και τους νόμους, από τη στιγμή που οι ίδιες αυτές νοήμονες ενέργειες είναι καθαρός νους, είναι οντότητες στο δικό τους πεδίο. Η αμοιβαία αγάπη και ο αμοιβαίος σεβασμός είναι απαραίτητα σε όλα τα πεδία.

 

Το χωροχρονικό συνεχές στο οποίο αναφερόμαστε, ουσιαστικά συνίσταται...

 

[Άννα: ...θέλω λίγο χρόνο γι' αυτό...]

 

Κάθε κόμβος του χωροχρονικού συνεχούς υποδηλώνει μια κατάσταση συνείδησης. Όταν μιλάμε για σχισμή/ρωγμή στο χωροχρονικό συνεχές, αναφερόμαστε σε μια κατάσταση έλλειψης συνείδησης. Θέλω την υπομονή σας, γιατί χρειάζομαι χρόνο για να αναπτύξω την εικόνα που θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε τις δηλώσεις μου.

 

Το χωροχρονικό συνεχές, αποτελείται από τις διαστάσεις του χώρου και του χρόνου. Αποτελεί ένα πολυδιάστατο πλέγμα, κάθε κόμβος του οποίου αποτελεί ένα σημείο συνείδησης. Θα αναρωτιέστε, πώς γίνεται σε ένα τέτοιο πλέγμα συνειδητότητας, εμείς μιλάμε για ρωγμή. Μία σχισμή, μία ρωγμή έχει χαρακτήρα άτακτο. Το χωροχρονικό συνεχές όμως φαίνεται να είναι πολύ τακτοποιημένο στην εικόνα του πλέγματος που έχετε; Πώς προκύπτει αυτή η ρωγμή;

 

Η ρωγμή προκύπτει ως εξής: ο ειρμός σκέψης που δημιουργεί ένα όργανο -γιατί η συζήτηση αυτή γίνεται πάνω στην αρχική δήλωση ότι κάθε όργανο αποτελεί μία ρωγμή στο χωροχρονικό συνεχές-, ο ειρμός σκέψης που κατέληξε στη δημιουργία ενός οργάνου ή ιστού του σώματος, ο ίδιος δίνει την ευκαιρία της αναδημιουργίας. Για να υπάρξει πραγματική αναδημιουργία, χρειάζεται να γίνει από το μηδέν. Χρησιμοποιείται σαν βάση ο προηγούμενος ειρμός αλλά ουσιαστικά αυτή η ρωγμή αφορά τη μετάπτωση από έναν ειρμό σκέψης σε έναν άλλον.

 

Εδώ, θα πρέπει κάποιος να είναι σε θέση να αναλύσει τη λειτουργία της σκέψης. Πότε σταματάει μια σκέψη και αρχίζει μία άλλη; Ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς ειρμούς, υπάρχει ένα μικρό κενό, απειροελάχιστο. Αυτό το κενό αντιστοιχεί σε μία ρωγμή. Αυτή η ρωγμή επίσης είναι που δίνει την ευκαιρία για τη διεύρυνση τόσο της σκέψης, όσο και της εκδήλωσής της, του φυσικού σώματος. Δηλαδή, η ικανότητα νέας δημιουργίας δεν προέρχεται από τα σημεία που συνδέουν διαδοχικές σκέψεις ενός ειρμού αλλά αναπηδούν, πηγάζουν, από εκείνο το μικρό κενό, το απειροελάχιστο κενό, ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς ειρμούς σκέψης. Γι' αυτό άλλωστε σας ζητάμε τόσο συχνά να αφήσετε όλα όσα κρατάτε. Πώς ξεκινήσαμε σήμερα για άλλη μια φορά, ζητώντας σας να αφήσετε τα χέρια σας ανοιχτά, να αφήσετε τα πάντα να πέσουν από πάνω σας, τις σκέψεις, όλα όσα σας απασχολούν; Το ζητούμενο είναι να μπείτε σε εκείνο το απειροελάχιστο κενό, όχι για να χαθείτε μέσα σε αυτό, όπως το κέρμα που πέφτει από τη σχισμή ανάμεσα σε δυο σανίδια, αλλά για να μπορείτε από εκεί να πιάσετε την άκρη του νήματος, όπως θα το πιάνατε μέσα από το κεφάλι της βελόνας – ενός νέου νήματος.

 

Και μπορεί να φαίνονται απλοϊκά αυτά αλλά δεν είναι καθόλου. Σας δείχνω τον τρόπο μιας νέας δημιουργίας. Εξ' αρχής υποστήριξα μπροστά σας ότι δεν χρειάζεται να γκρεμιστούν όλες οι παλιές σκέψεις και οι ειρμοί για να χτιστεί κάτι καινούριο αλλά θα πρέπει να μπει στο παιχνίδι μια νέα ίνα, ένα νέο χρώμα, αδερφέ, ένα καινούριο στοιχείο.

 

Όταν εγώ σας ζήτησα νωρίτερα να αφήσετε τα πάντα να πέσουν από πάνω σας, προσπάθησα να κάνω αυτό: να πετύχω την κεφαλή της βελόνας και να σας βοηθήσω μέσα από αυτή να πιάσετε τον καινούριο ειρμό. Αυτόν τον ειρμό που θα πιάσετε, την καινούρια ίνα με το νέο χρώμα, δεν θα τ' αφήσετε να μπερδευτεί αλλά θα το αφήσετε να πλεχτεί με τα υπόλοιπα νήματα. Έτσι λοιπόν, με αυτόν τον εικονικό, τον γραφικό τρόπο, σας έδειξα τι σημαίνει η σχισμή στο χωροχρονικό συνεχές. Αναπόφευκτα, η σκέψη με το χωροχρονικό συνεχές ταυτίζονται. Δεν μπορεί να υπάρξει σκέψη εκτός του χωροχρονικού συνεχούς.

 

Αυτό που έρχεται από την κεφαλή της βελόνας, το καινούριο νήμα, απλά διαμορφώνεται ως τέτοιο. Αλλά πρόκειται για την εισροή μιας ενέργειας που μπαίνοντας μέσα στο χωροχρονικό συνεχές, συμβολοποιείται. Αυτό που λαμβάνετε σαν άκρη του νήματος, είναι ένας συμβολισμός εσωτερικός ο οποίος στη συνέχεια ξεδιπλώνεται, ξεδιπλώνει το νόημά του και το πλέκει με όλα τα προηγούμενα νοήματα. Η ενέργεια της θέλησης για εκδήλωση, αγγίζοντας το νοητικό πεδίο συμβολοποιείται, δίνοντας τροφή στη σκέψη και δημιουργώντας νέους ειρμούς.

 

Κι αφού είπαμε αυτά για τον λόγο για τον οποίο λειτουργούν τα όργανα ως ρωγμές στο χωροχρονικό συνεχές -τα όργανα, που αποτελούν υλοποίηση ενός ειρμού-, ας δούμε λίγα πράγματα για το πώς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε πρακτικά αυτή τη γνώση.

 

Τα όργανα είπαμε ότι είναι σχισμές στο χωροχρονικό συνεχές και πύλες ταυτόχρονα. Είναι ανάλογη η έννοια της πύλης και της σχισμής. Είναι η πύλη που σας οδηγεί σε μία άλλη διάσταση. Δεν μπορείτε να γνωρίζετε εκ των προτέρων σε ποια διάσταση, αν δεν σκύψετε εσείς οι ίδιοι για να πιάσετε την άκρη του νήματος. Δηλαδή, εγώ θα μπορούσα να σας περιγράψω με τεχνικούς όρους ίσως το πεδίο με το οποίο θα σας συνδέσει ένα όργανο αλλά αυτό θα είναι για εσάς μία νεκρή πληροφορία, μία αναληθής πληροφορία. Θα είναι αληθινή, όταν τη βιώσετε εσείς. Δεν έχω λόγο τώρα να σας περιγράψω σε μία λίστα “ένα, δύο, τρία, τέσσερα”, με ποια πεδία σας συνδέουν τα όργανα του σώματός σας και οι ιστοί. Για την ακρίβεια, δεν έχω κανένα σκοπό να το κάνω και δεν είμαι εδώ γι' αυτό το λόγο. Όμως, νομίζω ότι είναι πολύ καλό να προσπαθήσετε εσείς. Ήρθε η ώρα λοιπόν να εργαστείτε πάνω σ' αυτόν τον πρακτικό στόχο. Να εργαστείτε με ένα συγκεκριμένο όργανο του σώματός σας το οποίο θα σας φέρω στη συνέχεια – θα είναι το ίδιο για όλους- και μέσω του ειρμού αυτού, του κενού στον ειρμό, να συλλάβετε το νέο νήμα, την άκρη του νήματος.

 

Εκεί υπάρχει ένα κλειδί. Το απειροελάχιστο κενό μέσα από το οποίο θα αναφανεί η άκρη του νέου νήματος, είναι το ίδιο κενό, η πύλη μέσα από την οποία μπορείτε να περάσετε στην άλλη διάσταση. Δεν σας συνιστώ να το κάνετε ακόμα. Είναι προτιμότερο να πιάσετε την άκρη του νήματος και να τη δείτε συμβολικά, ώστε να προετοιμάσετε κατάλληλα το νοητικό μηχανισμό σας. Ειδάλλως, η πραγματικότητα στην οποία θα μπείτε θα σας σοκάρει και δεν θα μπορέσετε να δείτε την ενέργειά της. Δεν πρόκειται για κάτι πραγματικά τρομακτικό αλλά όταν ο νους χάνει τα ηνία από τα χέρια του, τρομάζει. Αλαφιάζεται. Χάνει τον έλεγχο, χάνει τα πάντα. Και δεν έχουμε λόγο να σας φέρουμε σ' αυτή τη θέση τώρα, δεν θα διευκόλυνε την εργασία μας. Πάμε λοιπόν!

 

Πάρτε μερικές βαθιές, χαλαρές αναπνοές, αφήστε τα χέρια σας ελεύθερα με την πρόθεση να πέσουν όλα όσα κρατάτε, σκέψεις, συναισθήματα, τα πάντα... τα πάντα να φύγουν από πάνω σας.

 

Για να δούμε λοιπόν. Ο ιστός με τον οποίο θα συνδεθείτε είναι το αίμα. Ένας ρευστός ιστός. Γιατί; Γιατί είναι αυτό που πρέπει. Είναι ό,τι πιο κατάλληλο για να ξεκινήσετε. Για το λόγο αυτό μπορείτε να συνδεθείτε εσωτερικά με την αορτή σας. Όχι την καρδιά αλλά το μεγάλο αγγείο που φεύγει από την καρδιά και έχει άφθονο οξυγονωμένο αίμα που το οδηγεί, καθώς διακλαδίζεται, σε όλο το σώμα. Ένα μεγάλο αγγείο, το μεγαλύτερο που έχει άφθονο αίμα. Και εκεί βλέπετε το αίμα να κυλά. Στέκεστε σε ένα σημείο σταθερά, παρακολουθώντας το αίμα να κυλά. Πάρτε λίγο χρόνο γι' αυτό.

 

[Σύντομη παύση]

 

Θυμηθείτε... καθώς παρακολουθείτε τα αιμοσφαίρια και τα συστατικά του αίματος να κυλούν, το αίμα να ρέει και να ρέει ρυθμικά μάλιστα, σύμφωνα με τον παλμό της καρδιάς, θυμηθείτε ότι αυτός ο ιστός είναι η υλοποίηση ενός ειρμού σκέψης.

 

Είναι η υλοποίηση ενός ειρμού σκέψης που έφτασε στην εντελέχειά του, έφτασε να γίνει αυτό που είναι, δημιουργώντας αυτόν τον ιστό. Και τώρα, βρίσκεστε στο κενό ανάμεσα στον ειρμό σκέψης που ολοκληρώθηκε, ζητώντας έναν νέο ειρμό, παρεμφερή με αυτόν, ώστε να εξελίξει αυτόν που προϋπήρχε. Η εικόνα είναι ένα νήμα σκέψης. Ο ειρμός σκέψης σαν νήμα. Εκεί που τελειώνει, ένα μικρό κενό κι εκεί, απ' το κενό, κάτι προβάλλει. Προβάλλει φως. Αν μείνετε συνεπείς σε όσα σας λέω, αν τα ακολουθήσετε με συνέπεια, θα έχετε ιδιαίτερες αισθήσεις την ώρα που βλέπετε να ξεπροβάλει το φως από το απειροελάχιστο κενό. Και είναι μέσα σε αυτή τη ροή που υπάρχει το κενό.

 

Φως από το οποίο μορφοποιείται ένα σύμβολο.

Πώς νιώθει το σώμα σας; Υπάρχουν κάποιες ιδιαίτερες αισθήσεις σε κάποια ενεργειακά σας κέντρα; Ίσως στο πρώτο; Στο δεύτερο; Που;

 

Αυτό το σύμβολο αφήστε το να ρεύσει στο αίμα.

Πίσω του, πάνω του, δεμένο το νήμα.

Νέα χρώματα.

Ω, να ξέρατε τι φέρνετε τώρα!!

Αφήστε το σύμβολο που έχει δεμένο πάνω του το νήμα, να ρεύσει μέσα από το αίμα σε όλο σας το σώμα, να ταξιδέψει παντού.

Τι χρώματα έχει αυτό το νήμα, τι αποχρώσεις;

 

[Σύντομη παύση]

 

Θυμηθείτε να αναπνέετε βαθιά, χαλαρά, αβίαστα.

Καθώς το σύμβολο ταξιδεύει σε όλο το σώμα μεταφέροντας και το νήμα παντού, επιστρέφετε πίσω μαζί με τη ροή του αίματος, στο σημείο της αρτηρίας όπου στέκεστε.

Χρησιμοποιήστε το σύμβολο για να μπείτε, να περάσετε μέσα από αυτό το κενό στην άλλη πλευρά. Υπάρχει μία δίνη. Τοποθετήστε εκεί το σύμβολό σας. Είναι ασφαλές τώρα να βρεθείτε στην άλλη πλευρά. Η δίνη μεγαλώνει και σας τραβά προς την άλλη πλευρά.

 

Εάν έχετε ιδιαίτερες αισθήσεις σε κάποια σημεία του σώματος και όργανα ή ενεργειακά κέντρα, κρατήστε τις στη μνήμη σας γιατί έχουν ιδιαίτερη σημασία. Σημαίνει ότι στο πεδίο που μπαίνετε υπάρχει ιδιαίτερη σύνδεση με αυτά τα άλλα όργανα.

 

Εδώ πρέπει να συζητήσουμε κάποιο θέμα. Προηγουμένως σας εξήγησα ότι αυτή η ρωγμή στο χωροχρονικό συνεχές υποδηλώνει έλλειψη συνείδησης. Περνώντας μέσα από αυτήν, περνάτε από αυτό το συνεχές, το φράγμα, σε έναν άλλο χώρο ο οποίος όμως βρίσκεται εκτός νόησης. Δεν μπορείτε εδώ που είστε να συλλάβετε πράγματα με τον γήινο νου σας. Μην προσπαθήσετε, μην παιδευτείτε να το κάνετε. Υπάρχει μία άλλη πραγματικότητα – ενεργειακή πραγματικότητα.

 

Το χωροχρονικό συνεχές για το οποίο μιλάμε και μέσα από το οποίο περάσατε, αφορά πολύ συγκεκριμένα το υλικό πεδίο. Αφορά την πραγματικότητα της υλικής εκδήλωσης. Ο χώρος στον οποίο μπήκατε, εντάσσεται σε μια άλλη πραγματικότητα, μιας άλλης εκδήλωσης. Εννοώ με αυτό ότι δεν υπάρχει ακριβώς απουσία ολότελα οποιουδήποτε στοιχείου του νου αλλά δεν είναι παρούσα η ουσία του γήινου νου. Υπάρχει ένας ευρύτερος νους τον οποίο δεν μπορείτε εσείς να αναγνωρίσετε ακόμα. Υπάρχουν με άλλα λόγια ευρύτερες οντότητες που αγκαλιάζουν το γήινο πεδίο. Ανθρωπόμορφες; Χμ, και ναι και όχι. Μην περιορίζεστε.

 

Εγώ, είμαι μία από αυτές. Ακόμα και αν δεν βλέπετε τίποτα αλλά κάτι νιώθετε αλλά ακόμα και αν δεν νιώθετε τίποτα, είναι εντάξει. Αρκεστείτε σ' αυτό, χωρίς κρίση. Ήδη είναι μια πολύ μεγάλη υπέρβαση αυτή που κάνετε. Ήδη, σήμερα μάθατε αρκετά, υπέρ-αρκετά. Το πεδίο αυτό ονομάστε το Κρύων Νο2, γιατί είναι η δική μου ενέργεια σε ένα άλλο επίπεδο, σε ένα χώρο πέρα από αυτόν που έχετε μάθει εσείς να ζείτε και να κινείστε. Θα έρθει η ώρα αγαπημένοι μου κι αγαπημένες μου, που θα εργαστούμε πολύ στενά και σε αυτό το πεδίο. Σας οδηγώ σιγά – σιγά, απαλά στην έξοδο. Σας οδηγώ και πάλι σ' αυτή τη σχισμή του ιστού του αίματος. Περνάτε προς τα έξω. Βλέπετε και πάλι το αίμα να ρέει και με το σύμβολό σας κλείνετε την πύλη.

 

Εδώ λοιπόν υπάρχει πολύ δουλειά να κάνετε. Θα παρακαλέσω να μεταφέρετε την εστίασή σας και πάλι στα συνηθισμένα. Νιώστε τη θέση, το κάθισμα στο οποίο κάθεστε, κινείστε λίγο τα πόδια σας, τα χέρια σας, φέρτε τα χέρια στην καρδιά. Με αυτόν τον τρόπο, μπορείτε να μπαίνετε σε κάθε όργανο, να περνάτε μέσα από την πύλη κάθε οργάνου ξεχωριστά. Τα σύμβολα που δίνονται είναι ενοποιημένα, ανάλογα μεταξύ τους και σας οδηγούν σ' ένα άλλο πεδίο.

 

Ο λόγος για τον οποίο καλείστε να περάσετε σ' αυτό το πεδίο, το άλλο, είναι να για φέρετε ενέργειες που θα εμπλουτίσουν τους ειρμούς των αντίστοιχων οργάνων και θα τα βοηθήσουν να εξελιχθούν ανάλογα, να διευρυνθούν, να μεταλλαχθούν, να εμπλουτιστούν ενεργειακά. Καθώς κάνετε αυτό το πέρασμα από τη μία πλευρά στην άλλη, θα ήταν καλό να συνδέσετε κάθε πέρασμά σας και ιδιαίτερα την εργασία κατά την οποία φέρνετε το νέο νήμα σκέψης με το σύμβολο και το περνάτε μέσα απ' όλο τον ιστό ή το όργανο, να το συνδέσετε, να το συνδυάσετε με συγκεκριμένες θετικές δηλώσεις αναφορικά με το συγκεκριμένο όργανο ή ιστό.

 

Για παράδειγμα, επαναλαμβάνοντας μόνοι σας πια την εργασία με τον ιστό του αίματος, την ώρα που αφήνετε τις νέες ενέργειες να κυκλοφορήσουν, να κάνετε θετικές δηλώσεις γι' αυτόν τον ιστό, για την εξέλιξή του, τον εμπλουτισμό του, τη μετάλλαξή του σε κάτι ακόμα πιο λειτουργικό για το σχέδιό σας, για τον γήινο εαυτό σας και το σχέδιο της ψυχής σας, βέβαια.

 

Η πύλη που υπάρχει σε κάθε τέτοια σχισμή είναι διπλής κατεύθυνσης αλλά εσείς παίρνετε και δίνετε μόνο στο δικό σας πεδίο. Μην επιχειρήσετε να δώσετε ενέργειες στο άλλο πεδίο, πίσω από την πύλη. Μπορείτε να περάσετε τη δική σας συνειδητότητα αλλά μην επιχειρήσετε να μεταφέρετε ενέργειες – δεν είναι κατάλληλο ακόμα.

 

Για όσους δεν έχουν συνειδητοποιήσει αυτό που έγινε αρκετά, στην πραγματικότητα, πριν από λίγο συνδεθήκατε μαζί μου σε μία άλλη διάσταση. Συνδεθήκατε με την ενεργειακή μου οντότητα στη δική μου πλευρά του πέπλου. Κι αυτό γιατί, ξεκινώντας από το δικό μου στοιχείο, από το δικό μου πεδίο, μπορώ καλύτερα να σας οδηγήσω στη συνέχεια στα υπόλοιπα... και γιατί, βέβαια, ξέρω πόσο πολύ μ' αγαπάτε και πόσο θα θέλατε πραγματικά να το κάνετε αυτό και γιατί αυτή είναι η βάση. Η Μαγνητική Υπηρεσία και το πεδίο της Μαγνητικής Υπηρεσίας είναι η βάση για κάθε άλλη εργασία. Γιατί πώς νομίζετε ότι έλκετε αυτό το νέο νήμα; Πώς λειτουργεί όλο αυτό; Λειτουργεί μαγνητικά. Σε ένα άλλο επίπεδο, με τρόπο που ποτέ δεν είχατε φανταστεί αλλά μαγνητικά.

 

Θέλω να σας τονίσω ακόμα το εξής: όταν εισέρχεστε με τον τρόπο αυτό στον ιστό του αίματος, περνάτε σε πολύ βαθιά πεδία ύπαρξης και στον βαθύ Εαυτό. Θα το κατανοήσετε αυτό καθ' οδόν και στα υπόλοιπα μαθήματα, καθώς θα αποκτάτε σιγά-σιγά διαφορετική αντίληψη για κάθε όργανο ξεχωριστά. Είναι μια πολύ βαθιά πνευματική ενέργεια που αγγίζει τη ρίζα της ύπαρξής σας. Και μπήκατε τόσο βαθιά! Πιο βαθιά αν μπαίνατε στην καρδιά...

 

Και με τα λόγια αυτά, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για άλλη μια φορά για την παρουσία σας σ' αυτή τη συνάντηση. Το Πνεύμα, όλοι μας, σας αγκαλιάζουμε και σας τιμούμε ιδιαίτερα. Κλείνοντας, θα παρακαλούσα να κάνετε και πάλι μια θετική δήλωση απόδοσης τιμής και ευγνωμοσύνης στο σώμα σας.

 

Αμήν.

 

 

Άννα:

Ας κλείσουμε με μια δήλωση ευγνωμοσύνης αντίστοιχη με την αρχική:

“Δηλώνω την πρόθεσή μου στο σύμπαν, να τιμώ, να αγαπώ και να σέβομαι το σώμα μου όπως είναι. Όπως και αν μοιάζει. Είμαι ευγνώμων γι' αυτό. Είμαι ευγνώμων απέναντι στο σώμα μου για το γεγονός ότι μου δίνει την ευκαιρία να υλοποιώ το σενάριό μου στη γη. Σ' αγαπώ και θα σε φροντίζω για όσο καιρό είμαστε μαζί.

Το συνδημιουργώ αυτό με το Πνεύμα, σύμφωνα με το Νόμο της Αβλάβειας και αναλαμβάνω την ευθύνη της συνδημιουργίας μου. Και έτσι είναι. Αμήν.”

 

 

[Ακολούθησε μοίρασμα εμπειριών και συζήτηση]

 

[Ανώτερη επικοινωνία μέσω της Άννας Αποστολίδου]