Συνεδρία 3 Ιουλίου 2007

Εμείς δώσαμε το έναυσμα για να ξαναβρεθείτε σήμερα, για να συζητήσετε για τη Δημιουργία του κόσμου εκ του μηδενός. Αυτό είναι το θέμα και πάνω σ’ αυτό θα θέλαμε να σκεφτείτε σήμερα. Ότι η Δημιουργία από το μηδέν γίνεται από τον Πατέρα και όχι από την Μητέρα, γιατί σ’ αυτό το σημείο δεν υπάρχει η Θηλυκή Αρχή.

Έρχομαι να το αποδείξω αυτό που λέω, κουνώντας ένα μαντήλι, κι αφήνοντάς το να πέσει κάτω στη γη. Και θέλω να σας δείξω τι είναι αυτό που γίνεται, όταν αφήσεις ένα μαντήλι να πέσει από το χέρι σου κάτω στη γη. Αυτό που δημιουργείται είναι ένας κραδασμός, αισθητός σε όλα τα βασίλεια, απ’ άκρη σε άκρη της δημιουργίας. Ίσως δεν χρειάζεται να επεκταθούμε σ’ αυτό, αλλά είναι σημαντικό να θυμόσαστε ότι πραγματικά, έτσι γίνεται. Η παραμικρή κίνηση γίνεται αισθητή σε όλα τα βασίλεια¹.

(Σημ.: σ’ αυτό το σημείο, ένιωσα ότι η παραπάνω δήλωση δεν ταίριαζε με τα προηγούμενα και ρώτησα με ποιόν τρόπο αποδεικνύει όσα ειπώθηκαν νωρίτερα. Η απάντηση ήταν «πιστεύεις ότι δεν ξέρω τι θέλω να πω;»

Ας περάσουμε στο προκείμενο. Η ύλη είναι ο παράγοντας της μεταμόρφωσης του Πνεύματος σε σώμα. Είναι ο παράγοντας που βοηθάει το Πνεύμα να πάρει μια συγκεκριμένη μορφή και κάτι που είναι αχώρητο, πραγματικά να χωρέσει σε μία πολύ μικρή ποσότητα ύλης. Έτσι, οι ανθρώπινες υπάρξεις, εκεί που είναι πραγματικά τεράστιες σε διαστάσεις, ξαφνικά βρίσκονται σε μια πολύ μικρή σφαίρα βιολογίας, σε μία πολύ μικρή ποσότητα ύλης και προσπαθούν εκεί να χωρέσουν όλο τους το δυναμικό. Και πραγματικά το κάνουν. Μπορεί να ξεχνούνε πάρα πολλά γιατί αναγκάζονται να αφήσουν πίσω κάποια κομμάτια και να κρατήσουν μόνο όσα είναι απαραίτητα για τη δουλειά που κάνουν, για τη συγκεκριμένη εργασία που έρχονται να κάνουν. Ωστόσο, κυριολεκτικά, όλο τους το δυναμικό βρίσκεται σ’ αυτή τη μικρή μάζα, σ’ αυτή τη μικρή μάζα ύλης.

Ο Πατέρας και η Μητέρα είναι δύο διαφορετικές έννοιες και θα σας εξηγήσω τι εννοώ…..είναι αυτό που έρχεται να συμπληρώσει κάτι που δημιουργείται. Έτσι, μετά την αρχική Δημιουργία της πρώτης μορφής ζωής στα εσωτερικά πεδία, απαιτείται η επενέργεια μιας άλλης δύναμης που θα βοηθήσει στην ανακατεύθυνση αυτής της πρωταρχικής δημιουργίας, ώστε να περιελιχτεί γύρω από τον εαυτό της και να δημιουργήσει τους πρώτους σπινθήρες ζωής, τις πρωταρχικές δομές της ζωής στη Μορφή, στην Ύλη.

Ένα παράδειγμα είναι η δίνη που δημιουργείται από μια οντότητα πνευματική όταν θέλει να κατέλθει σε υλική μορφή. Ο πρωταρχικός κραδασμός που δημιουργείται, προκαλεί ταυτόχρονα τη δημιουργία μιας δίνης που βοηθάει την έλξη αυτού του πνευματικού όντος στο υλικό πεδίο. Η Ύλη και η Μορφή είναι άμεσα συνδεδεμένες. Αν και δεν είναι όλες οι μορφές ορατές στο γήινο πεδίο, ωστόσο, όταν μιλάμε για Ύλη, εννοούμε στην ουσία όλα τα πεδία της μορφής.

Και αυτό που ενεργοποιεί τη μορφή, αυτό που την καθιστά γόνιμη είναι η πνευματική βουλή, η θέληση του Πνεύματος. Η Ύλη από μόνη της δεν υπήρχε ποτέ πριν από τη Δημιουργία. Κι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μιλάμε για τον Πατέρα σαν πηγή της Ζωής. Δεν χάνετε ευκαιρία να τονίσετε πόσο σημαντική είναι η ισορροπία ανάμεσα στο θηλυκό και στο αρσενικό και να αναφερθείτε στη θηλυκή πλευρά του Δημιουργού, όμως θα πρέπει να το κάνετε έχοντας πλήρη επίγνωση των λειτουργιών που συντελούνται.

Από μια μεριά, είναι αποδεκτό ότι η Ύλη, η Μορφή, η Μητέρα είναι απαραίτητη για την κάθοδο του Πνεύματος σ’ αυτά τα πεδία. Δημιουργεί τα πεδία, είναι η ίδια το πεδίο για την κάθοδο του Πνεύματος. Όμως η ίδια δεν προϋπήρχε, δεν υπήρχε πριν από την πρωταρχική Πνοή της Ζωής.

Κι έτσι, αυτό μπορεί να ξεκαθαρίσει αρκετά πράγματα στη σκέψη σας και φυσικά ελπίζουμε ότι δεν θα σας φέρει στο αντίθετο άκρο αυτού που γίνονταν μέχρι τώρα, γιατί ό,τι λέγεται έχει σαν σκοπό να ξεκαθαρίσει τις αντιλήψεις γύρω από αυτό το θέμα και όχι να γίνει σημείο αναφοράς σχετικά με την έκφραση του θηλυκού και του αρσενικού στη Γη. Δεν μιλάμε αυτή τη στιγμή για γυναίκες και άντρες, αλλά μιλάμε για τις ανώτατες, πρωταρχικές εκφράσεις του αρσενικού και του θηλυκού. Και μπορεί η έκφραση των δύο φύλων να φέρει στοιχεία αυτών των πρωταρχικών εκδηλώσεων, όμως οι αντιστοιχίες είναι διαφορετικές και είναι προφανές ότι σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί αυτή η άποψη για να μειωθεί ο ρόλος της γυναίκας.

Η επενέργεια του Πνεύματος στην Ύλη, γίνεται με πολλούς τρόπους και σχεδιάζουμε να παραθέσουμε μερικούς από αυτούς, με μόνο σκοπό τη διαλεύκανση μερικών σημείων που σας φαίνονται πολύ δυσνόητα, όχι για να σας κάνουμε, όπως θα έλεγε κάποιος, μάγους της νέας εποχής (γιατί αυτό είστε ήδη). Απλά, ξέρουμε ότι σας αρέσει να αναζητάτε πράγματα και, όταν βρίσκουμε το κανάλι ανοιχτό και βρίσκουμε κι εσάς διαθέσιμους, αδράχνουμε την ευκαιρία για να σας μιλήσουμε λίγο περισσότερο γι’ αυτά τα θέματα.

Ο ρόλος λοιπόν του Εγώ στη μορφή, είναι ο εξής: όταν ο Ανώτερος Εαυτός κατέρχεται στο γήινο πεδίο, το κάνει μέσα από τη διαδικασία που ονομάζουμε «Γονιμοποίηση της Μορφής». Αυτό υποδηλώνει μια μακραίωνη διεργασία, μια μακραίωνη εκπαίδευση της Μορφής στο να επιτελεί το συγκεκριμένο σκοπό, τη συγκεκριμένη εργασία. Κι αυτός είναι ο λόγος που ήταν σταδιακή η εξέλιξη της ίδιας της Μορφής και είναι σταδιακά αναπτυσσόμενη η παρουσία σας στη γη, η παρουσία του Πνεύματος στην Ύλη.

Εννοούμε την εξελικτική διαδικασία, με ένα διαφορετικό τρόπο απ’ ότι την είδε ο Δαρβίνος, αλλά οι δύο έννοιες πλησιάζουν αρκετά. Μιλάμε πάντα για μία εξέλιξη της διαδικασίας της γέννησης του Πνεύματος στην Ύλη. Κι έτσι, οι πρωταρχικές μορφές που δημιουργήθηκαν γείωναν πολύ μικρότερο ποσοστό δύναμης και συνειδητότητας απ’ ότι οι επόμενες….. και οι επόμενες…. και οι επόμενες. Αυτός είναι ο λόγος που σας λέμε ότι η τρέχουσα ανθρώπινη φυλή είναι εξελικτικά ανώτερη από τις προηγούμενες, από την Ατλάντεια και τη Λεμούρια και όσες άλλες προηγήθηκαν, όπως και ότι αυτή που έπεται θα είναι πιο εξελιγμένη από τη δική σας.

Αυτό λοιπόν οφείλεται ουσιαστικά στη σταδιακή εκπαίδευση της Μορφής στο να αποδίδει, ας πούμε, όλο και ανώτερους ποιοτικά καρπούς. Αυτή η διαδικασία είναι μακραίωνη. Έχει διαρκέσει εκατομμύρια και δισεκατομμύρια χρόνια και έχει σημειωθεί και σε άλλους πλανήτες, σε άλλα επίπεδα ύπαρξης. Δεν σημαίνει ότι υπήρχαν παντού τα ίδια αποτελέσματα. Το μόνο ορατό σημείο, το μόνο σημείο όπου φάνηκε η συγκεκριμένη εξελικτική αλυσίδα είναι η Γη. Σε προηγούμενες καταστάσεις ύπαρξης, σε άλλους πλανήτες, σε άλλα σύμπαντα, η διαδικασία ήταν διαφορετική, το ίδιο και η εξέλιξη που πήρε. Κάποια από αυτά τα σύμπαντα καταστράφηκαν εντελώς, κάποια σταμάτησαν την πορεία τους όταν έφτασαν στο επιθυμητό αποτέλεσμα, σκοπός όμως όλων αυτών ήταν να δημιουργηθεί ένα αποκορύφωμα, να δημιουργηθεί μία κύρια γραμμή εξέλιξης της Ύλης.

Κι έτσι εσείς βρίσκεστε σήμερα εδώ και συζητάτε για τις ενέργειες που κατεβαίνουν στη Γη, διαθέτετε έναν πολύ εξελιγμένο βαθμό συνειδητότητας που ο καθένας εκφράζει με διαφορετικό τρόπο, και πραγματικά, θέλουμε να τονίσουμε πόσο σημαντική είναι αυτή η επίτευξη και πόσο ευχαριστημένοι πρέπει να νιώθετε για τον εαυτό σας, για το ότι βρίσκεστε αυτή τη στιγμή σ’ αυτόν τον πλανήτη και παίρνετε μέρος σ’ αυτήν την εκπληκτική και μεγαλειώδη εξελικτική διαδικασία.

Το Πνεύμα και η Ύλη είναι Ένα, άσχετα απ’ ό,τι έχει ειπωθεί μέχρι τώρα, και η ενότητά τους βρίσκεται στο γεγονός ότι μοιράζονται την ίδια ενέργεια. Η μόνη διαφορά βρίσκεται στο ύψος που πιάνει κανείς αυτή την ενεργειακή ροή. Είναι το νερό της ίδιας πηγής, που αντί να το πιάσει κανείς από την πρωταρχική του ροή, όπως πηγάζει από τον βράχο, το πιάνει λίγο πιο κάτω, εκεί που έχει σχηματίσει μια όμορφη λίμνη που καθρεφτίζει τον ουρανό και μπορεί κάποιος να δει τη μορφή του και να καταλάβει αυτό που είναι.

Γιατί, όσο η ενέργεια ρέει και δεν μένει στάσιμη δεν μπορεί κανείς να αντιληφθεί τόσο ξεκάθαρα αυτό που “Eίναι”. Γιατί “Eίναι” όλα μαζί, την ίδια στιγμή. Κι έτσι η συνειδητότητα κατέρχεται στα πεδία της μορφής, εκεί όπου το καθαρό νερό της πηγής γίνεται αυτή η γαλήνια λίμνη, και καθρεφτίζεται πάνω της και απολαμβάνει όλα αυτά που Είναι.

Η ενέργεια είναι διαφορετική για τον καθένα γιατί είναι διαφορετική η έμφαση που δίνεται στην έκφραση του καθενός ξεχωριστά. Γιατί ο καθένας αποτελεί μία ιδιαίτερη έκφραση του ίδιου Πνεύματος. Είναι αυτό το Πνεύμα που βρίσκεται στην κορυφή του βουνού, στην Πηγή της εξελικτικής διαδικασίας και σκύβει για να δει τον εαυτό του σε διαφορετικές στιγμές της ροής της ενέργειάς του.

Και γιατί τα λέμε όλα αυτά; Για να σας βοηθήσω να συνειδητοποιήσετε το μεγαλείο όλης αυτής της διαδικασίας που βρίσκεται σε εξέλιξη σε χρόνο αδύνατο να μετρηθεί στο γήινο πεδίο, και που θα συνεχίσει σε άλλο τόσο χρόνο. Και μέσα σε όλη αυτή τη ροή, σε όλη αυτή την αλυσίδα γεγονότων που το ένα φέρνει το άλλο, σε όλη αυτή την διαρκώς αυξανόμενη επίγνωση που φέρει η Ύλη, βρίσκεστε στο σημείο τώρα, όπου πρόκειται να δεχτείτε μία μεγάλη επίδραση φωτός, που θα διαφοροποιήσει ριζικά την αντιληπτικότητα της Ύλης… την επίγνωσή της.

Συζητάμε για την έλευση του Μεσσία. Ένα μονοπάτι που είχε προδιαγραφεί αιώνες πριν και που έγινε αιτία πολλών συγκρούσεων, χωρίς όμως να γίνει κατανοητή η πραγματική επίδρασή του. Η επίδραση αυτής της ενέργειας δεν έχει να κάνει απλά με την ανθρώπινη κοινωνία, με τη στενή έννοια της ανθρώπινης κοινωνίας αλλά έχει να κάνει με τον βαθμό δεκτικότητας της ύλης. Με τον βαθμό στον οποίο η Ύλη πλέον θα μπορεί να δεχτεί όλο και μεγαλύτερα ποσά ενέργειας, με τρόπο ώστε να στηρίζει ακόμα ανώτερες εκδηλώσεις του Πνεύματος. Κι αυτό σαφώς κατευθύνει τη σκέψη σας στο ότι δημιουργεί μια υποδομή. Ότι, ερχόμενος ο Μεσσίας, θα δημιουργήσει την υποδομή για την εκδήλωση του Υιού του Θεού σε συλλογικό επίπεδο. Γιατί αυτό είναι ένα απαραίτητο σκαλοπάτι σε όλη την πορεία, για να δημιουργηθεί η κατάλληλη υλική υποδομή που θα δεχτεί και θα στηρίξει ευρύτερες εκδηλώσεις του Πνεύματος, οντότητες με μεγαλύτερα ποσά ενέργειας. Ή, με άλλα λόγια, σημαίνει ότι θα είναι διαθέσιμα τα κατάλληλα σώματα για να φιλοξενήσουν εσάς και το πλήρες δυναμικό σας.

Λοιπόν, ο Μεσσίας, είναι εκείνη η ενέργεια που φωτίζει την ύλη και την κάνει ικανή να δεχτεί ακόμα περισσότερο Πνεύμα. Και, σ’ αυτό το σημείο θα ήταν πολύ χρήσιμο να τραβήξουμε λίγο την προσοχή σας στην πολικότητα θηλυκού – αρσενικού, και στο νόημα της δεκτικότητας, της υποδοχής της ενέργειας και να σας αφήσουμε να κατανοήσετε διαισθητικά πολλά πράγματα που είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να δοθούνε σε μια λεκτική επικοινωνία. Αλλά θέλουμε να σας σπρώξουμε να οπτικοποιήσετε την ενέργεια που έρχεται και να δείτε το νόημα της ερωτικής πράξης σε πολύ ευρύτερα πλαίσια, και να εμβαθύνετε πολύ περισσότερο στον συμβολισμό που βρίσκεται πίσω από αυτό, όσον αφορά στη Δημιουργία του κόσμου.

Ο Εαυτός και η Ψυχή γίνονται Ένα όταν θελήσετε να συμμετέχετε σ’ αυτή τη διαδικασία, όταν θελήσετε να συμμετάσχετε σ’ αυτό το Σχέδιο. Τότε έρχονται κοντά και βλέπει ο ένας τον εαυτό του στα μάτια του άλλου, και επιτρέπουν στις ενέργειες να κυκλοφορήσουν ελεύθερα. Τότε η Ψυχή ως Μορφή δέχεται ακόμα μεγαλύτερα ποσά ενέργειας για να τα εκδηλώσει σε διάφορα πεδία της μορφής που κατέχει και, φυσικά, και στο παχυλό γήινο πεδίο.

Η πραγματικότητα είναι απλή. Πιο απλή απ’ ότι θα μπορούσατε να πιστέψετε. Η Μορφή συνεπάγεται τη δράση του Πνεύματος. Η Ψυχή και ο Εαυτός είναι Ένα. Είναι ένα απόλυτα συνδεδεμένο ζευγάρι. Και ο λόγος που προσπαθούμε να τονίσουμε τη σημασία της ενότητάς τους είναι για να καταδείξουμε, αφήνοντάς σας ωστόσο να τα αντιληφθείτε διαισθητικά, όλα τα μηνύματα που κρύβονται πίσω από αυτό. Και δεν είναι λίγα, αλλά είναι πολύ δύσκολο να δοθούνε σε λεκτική μορφή. Αυτός είναι ο λόγος που σας δώσαμε το παραμύθι του Εαυτού και της Ψυχής. Κι αυτός είναι ο λόγος επίσης που θα δοθεί και σε διαφορετική μορφή, γιατί το κανάλι πια είναι αρκετά ανοιχτό ώστε να μπορέσει να δοθεί διαφορετικά.

Ο λόγος που γίνεστε ένα με τον Θεϊκό σας εαυτό, είναι για να πραγματώσετε αυτόν τον στόχο, της δημιουργίας ενός νέου Ανθρώπου, ενός Υιού του Θεού. Αυτό θα γίνει από τον καθένα ξεχωριστά κι εσείς είστε που μέσα από την καθημερινή διαδικασία ετοιμάζετε μέρα με τη μέρα την υποδομή. Βάζετε τις σκαλωσιές και χτίζετε μία νέα υλική υποδομή. Γιατί η Ύλη θυμάται. Η Ύλη έχει μνήμη. Κι αυτό που θα γίνει από τον ένα από εσάς, από τον δεύτερο, τον τρίτο, τον πεντηκοστό, τον εκατοστό, θα περάσει μέσα σε όλες τις μορφές. Θα γίνει κοινό κτήμα. Αυτή είναι η δουλειά που κάνετε σήμερα.

Όσο εσείς ψάχνεστε και ενδοσκοπείτε και κατεβαίνετε πολύ βαθιά, στα ενδότερα σημεία της ύπαρξής σας ή προσπαθείτε να ανεβείτε πολύ ψηλά στον ουρανό, αυτή είναι η δουλειά που κάνετε. Κι αυτή είναι η δουλειά του Μεσσία. Ξέρουμε ότι ακούγεται πάρα πολύ διαφορετικό απ’ ότι είχε ειπωθεί παλαιότερα αλλά, όπως έχουμε δηλώσει, αυτό συμβαίνει γιατί δίνονται νέα μηνύματα, κατάλληλα για τη νέα εποχή την οποία διανύουμε.

Και τώρα θα σας ζητήσω να σηκωθείτε, να ενώσετε τα χέρια και να στρέψετε τα μάτια της ψυχής στον Ουρανό. Να δείτε να κατεβαίνει από ψηλά ένα δισκοπότηρο γεμάτο με κόκκινο γλυκό κρασί, και ένα φρεσκοψημένο ψωμί.

Και να ζητήσετε από την ψυχή σας να τα προσφέρει στον Δημιουργό με όλη της την αγάπη. Δείτε τον Δημιουργό να δέχεται την προσφορά της αγάπης σας, να πίνει το κρασί και να τρώει το ψωμί.

Να το κάνετε αυτό κάθε φορά που νιώθετε στην καρδιά σας την ανάγκη να ανταποδώσετε την αγάπη και τη φροντίδα του Πατέρα. Είναι μια παράδοση που μόλις ξεκίνησε και θα ακολουθηθεί από πολλούς συν τω χρόνω. Αλλά αυτό που έχει σημασία είναι να γίνεται στην καρδιά του καθενός ξεχωριστά, γιατί εκεί είναι το βασίλειό μου.

Και έτσι είναι.

1. Σημείωση: τη μεθεπόμενη ημέρα, που ρώτησα και πάλι γιατί έγινε αναφορά στο μαντήλι που πέφτει κάτω, είπε ότι αυτό δόθηκε αφ’ ενός για να συντονιστούμε με την πολυδιαστασιακότητά μας και να ανοίξουμε περισσότερο σε όσα επρόκειτο να ειπωθούν αλλά και (κυρίως) για να τονίσει τις αντιστοιχίες Πνεύμα – κίνηση και Ύλη – αδράνεια.

………………………………..