Η χθόνια – υδάτινη – αέρινη τριπλότητα

Σας χαιρετώ. Απόλλων.

Η δράση ξεκίνησε.

Έρχομαι τώρα να σας δηλώσω ορισμένες αλήθειες. Οι αλήθειες αυτές έχουν να κάνουν με το βαθμό αυτοσυνείδησης της οντότητας που μιλάει. Με άλλα λόγια, έχουν να κάνουν με τον τρόπο που εγώ βλέπω την πραγματικότητα, όσο στέκομαι μακριά, στ’ αστέρια.

Η Γη είναι ένας πλανήτης που περιστρέφεται με συγκεκριμένη ταχύτητα γύρω από τον εαυτό του. Ένας μικρός, γαλάζιος-πράσινος-καφέ πλανήτης, ντυμένος με όμορφα πέπλα νεφελών. Τα όρη της, γαλάζια καθώς φαντάζουν από μακριά, προεξέχουν και αν δεν ήταν η θάλασσα να καλύπτει τα βαθιά σημεία, η διαφορά ύψους που θα παρατηρούνταν θα ήταν τεράστια, κοντά 20.000 μέτρα στην πιο ακραία περίπτωση. Η θάλασσα που καλύπτει τις βαθιές λεκάνες όμως, φαίνεται να δημιουργεί ένα επίπεδο που τέμνει το ύψος των ορεινών όγκων και τους κάνει να φαίνονται μικρότεροι. Η επιφάνειας της θάλασσας επίσης, ορίζει εν πολλοίς το επίπεδο πάνω από το οποίο μπορούν να ζήσουν και να κινηθούν οι άνθρωποι, θέτοντας ένα φυσικό όριο το οποίο, δεν είναι μεν αξεπέραστο, γίνεται όμως αναγκαστικά σεβαστό από τις ανθρώπινες Αρχές. Με άλλα λόγια, το όριο του νερού είναι που αναγκάζει την ανθρώπινη εμπειρία να περιοριστεί στους υψηλότερους τόπους της γης, ζώντας και δημιουργώντας εκεί.

Εσείς τώρα έρχεστε δειλά – δειλά στην επιφάνεια των υδάτων, του μεγάλου θαλάσσιου όγκου, αναζητώντας τη λύση του μυστηρίου. Προσπαθείτε να κοιτάξετε κάτω από την επιφάνεια και να φτάσετε στον βυθό με τα μάτια της φαντασίας σας και τη βοήθεια του διαλογισμού, αναζητώντας τις κρυφές όψεις του ασυνείδητου, που φαίνεται να παίζουν καθοριστικό ρόλο στη γήινη (άνω της επιφάνειας των υδάτων) ζωής σας. Προσεγγίζετε το θέμα επιφανειακά, κινητοποιώντας τη διαίσθηση και τη φαντασία καθώς επίσης και την ικανότητά σας για ανάλυση και σύνδεση, προκειμένου να καταφέρετε να φτάσετε στα βάθη του ασυνείδητου και να επιλύσετε τα θέματα που εντοπίζετε εκεί, μέσω του συμβολισμού.

Παρόλα αυτά, σας διαφεύγει ακόμα και αυτή τη στιγμή, ότι η θάλασσα αυτή καθαυτή δεν αποτελεί ένα άλλο, ξεχωριστό σύμπαν αλλά μοιράζεται και αυτή την αγκαλιά της Γης. Μιλώ με τρόπο συμβολικό και μη.

Αναθέτετε στον εαυτό σας παιχνίδια συμβολισμού και αντιστοίχισης των εσωτερικών και εξωτερικών φαινομένων, προκειμένου να καταλάβετε τι συμβαίνει στα «βαθιά νερά» της συνείδησής σας. Οι ανακαλύψεις σας πολλές και αληθινές στο επίπεδό τους, όμως φαίνεται ώρες – ώρες να… πνίγεστε σε μια κουταλιά νερό -άλλωστε δεν είναι περισσότερος, αναλογικά, ο όγκος της θαλάσσης.

Όλο το προηγούμενο παράδειγμα το έφερα μπροστά σας με σκοπό να σας κάνω να αντιληφθείτε ότι, έχοντας ανακαλύψει το βάθος των υδάτων σας, χρειάζεται να στραφείτε περισσότερο στο στοιχείο της γης ώστε, πατώντας γερά στη σταθερή βάση που σας προσφέρει, να περάσετε στη διερεύνηση ενός άλλου στοιχείου, του αέρα, ο οποίος τείνει να σας ξεγελά με την ελαφρότητα και τη διαφάνειά του, κάνοντάς σας να πιστεύετε ότι μπορείτε να ελέγχετε το πεδίο του, την ίδια ώρα που σφύζει από ζωή για την οποία δεν έχετε καμία αντίληψη.

Το στοιχείο του αέρα είναι μεταβλητό. Η φύση του μοιάζει με εκείνη του υδραργύρου και αυτό κάνει ακόμα πιο δύσκολη τη σύλληψή του, έστω και ιδεατά.

Οι υδάτινες όψεις σας παράγουν ένα έργο που γίνεται αντιληπτό από την επιφάνεια της γης, μόνο αν μπορείτε να μείνετε ζωντανοί αναπνέοντας άφθονο αέρα. Ειδάλλως, ποτέ δεν θα κατανοήσετε όσα βιώνετε μέσω αυτών. Με άλλα λόγια, είναι σημαντικό για εσάς, για την εξέλιξη και την πρόοδό σας, να εργαστείτε με το στοιχείο του νου και να ανακαλύψετε τις αέρινες όψεις σας, προκειμένου να προχωρήσετε στη σταδιακή ολοκλήρωση της αναλυτικής σας εργασίας.

Μπορούν να το κάνουν αυτό εκείνοι που δεν έχουν εργαστεί με τα ύδατά τους; Ναι, αλλά σε περιορισμένο βαθμό. Η εργασία των υδάτων πρέπει πάντοτε να προηγείται. Άλλωστε, μη ξεχνάτε ότι ο αέρας σας, κουβαλάει κι αυτός αρκετό νερό και θα πρέπει να γνωρίζετε τους χειρισμούς αυτού του στοιχείου για να κινηθείτε στο πεδίο του νου.

Φαίνεται να ορίζετε τον εαυτό σας ως οντότητες μέσου βεληνεκούς, χωρίς να είστε ακόμα σε θέση να διαχειριστείτε τις ενέργειές σας στα βασικά πεδία των στοιχείων. Για να βρεθείτε όμως σε αυτήν την τάξη οντοτήτων, θα πρέπει πρώτα να έχετε κυριαρχήσει στις όψεις του εαυτού σας που εκφράζουν κάθε στοιχείο και, μέσω αυτής της αρχής, να εκτείνετε τη δράση σας και σε άλλα, μακρινότερα πεδία.

Η εργασία αυτή θα γίνει κατά τριάδες, ως εξής: έχοντας αναγνωρίσει τις χθόνιες και τις υδάτινες όψεις σας, θα δημιουργήσετε τρίγωνο με τις αέρινες, ώστε να τις κατανοήσετε και να τις εξελίξετε βάσει των ανάλογων εμπειριών των προηγούμενων πεδίων. Οι αέρινες όψεις προσιδιάζουν στο φως αλλά δεν είναι φως. Στον μεγαλύτερο βαθμό διαύγειάς τους, είναι αυτές που επιτρέπουν να φανεί το φως. Ως τέτοιες πρέπει να τις αντιμετωπίσετε.

Όταν στον Ποσειδώνιο Κύκλο σας εξηγούσε ο Θείος Ποσειδών, μέσα από μια σειρά μυητικών μαθημάτων, πώς μπορείτε να λειτουργήσετε με το στοιχείο του νερού, εγώ ετοίμαζα ανάλογες εργασίες για το στοιχείο του αέρα και τώρα ήρθε η ώρα να σας τις παρουσιάσω.

Η αρχή θα γίνει με το στοιχείο του νου στο αιθερικό πεδίο

Θα ακολουθήσει η σύνδεση του νερού με τον αέρα

Θα γίνουν τριπλές δοκιμές των γήινων-υδάτινων-αέρινων όψεων

Θα συμπεριλάβουμε την ανάγκη εξουσίας – το φως

Θα μετακινήσουμε κάποιες σταθερές στο κατώφλι του ασυνείδητου ώστε να έρθουν κοντύτερα στο φως.

Θα μείνουμε λίγο στη σύνδεση της άκασα/αιθέρα με το φυσικό πεδίο

Θα διαπιστώσετε πόσο εύκολο είναι να μιλάτε νοερά με τις οντότητες που συναλλάσσεστε στο φυσικό πεδίο και άλλα. Θα γίνετε εξπέρ στη σύνταξη προτάσεων νόησης που αφυπνίζουν τη συνείδηση.

Θα γελάσετε με την καρδιά σας, γιατί σε όλα αυτά η Άννα θα έχει εξέχοντα ρόλο, μη μπορώντας να καταλάβει το λόγο.

Όλα αυτά θα αναλυθούν την επόμενη φορά.

Σας μιλώ

Απόλλων