Η Θηλυκή Όψη του Ήλιου

[Προηγήθηκε το τραγούδι της θεάς Αφροδίτης, που έγραψε και μελοποίησε η Κατερίνα Λουκά* καθώς και ανάγνωση των Ορφικών Ύμνων του Διός Αστραπαίου, της Αφροδίτης, του Άρη και του Ηφαίστου.]

Ετοιμαστείτε για θαύματα στη ζωή σας. πολλά θαύματα. Θαυμάτων χάρις κατεβαίνει σ’ εσάς. Φλέγεστε. Η Φλόγα δημιουργεί το Παν, το σύμπαν.

Σας κοιτάζω, έτσι πολύχρωμες που μου είστε. Τα χρώματά σας πάλλονται. Το φως γύρω σας πάλλεται, με πολλές αποχρώσεις. Απ’ το λευκό μέχρι το μαύρο, αν μπορείτε να το διανοηθείτε, όλες οι αποχρώσεις παίζουν στην αύρα σας. και έρχεστε τώρα εσείς με καλλιέπεια να μιλήσετε για μένα· να θαυμάσετε, να φωνάξετε «Ζήτω η θεά Αφροδίτη. Κι εγώ τα δέχομαι όλα αυτά, με χαρά και ικανοποίηση.

Είστε δικές μου, είστε δικοί μου και ξέρετε ποια είμαι. Το καταλαβαίνετε όλο και περισσότερο, μέρα με τη μέρα με γνωρίζετε. Όσο γίνεστε πιο βαθιά και πιο έντονα η φωτιά, τόσο περισσότερο με γνωρίζετε.

Υπάρχει ένα ζήτημα του εγώ. Κι αυτό μόνο θα πρέπει να προσέξετε εργαζόμενοι με τη φωτιά. Γιατί ενώ δουλεύοντας με τα άλλα στοιχεία το εγώ παίρνει πιο ήπιες μορφές και μπορεί να εκδηλωθεί σαν αυτό-οίκτος, σαν κατάθλιψη, παίρνει μορφές παθητικές, όταν δουλεύετε με το στοιχείο της φωτιάς πυρώνεται το εγώ κι εκφράζεται αλλιώτικα. Και όλα όσα κουβαλά και όλη η έπαρση, ζωντανεύουν, τονώνονται και φαίνονται ακόμα περισσότερο. Όσο και αν προσπαθείτε να τα κρύψετε, η φλόγα τα ζωντανεύει. Είναι ένα μεγάλο προσόν για τις ιέρειες της θεάς και τους ιερείς της φλόγας, να αναγνωρίζουν αυτό το πρόβλημα και να θυμούνται να πατούν καλά τα πόδια τους στη γη.

Οίστρος. Δημιουργείται ένας οίστρος. Θέλετε να κάνετε τα πάντα, όταν δουλεύετε με το στοιχείο της φωτιάς. Θέλετε να φτάσετε παντού, να πετύχετε τα πάντα. Και τότε μπορεί να παρασύρετε και άλλους, που δεν νιώθουν έτσι και στο δρόμο σας να πατήσετε μερικούς κάτω και να προσβάλλετε και, το χειρότερο, να εκτεθείτε εσείς, επειδή το εγώ σας θα προπορεύεται.

Είμαι η φωτιά. Εκείνος που πλησιάζει στο πυρ, πρώτα πρέπει να αφήσει να καεί κάθε τι, κάθε έπαρση, που συνδέεται με το εγώ, την έκφραση του εγώ στο φυσικό πεδίο. Δεν συνηθίζεται να ακούτε τη θεά Αφροδίτη, να ηθικολογεί... Κάνω διδασκαλία. Σας θέλω πύρινους και πύρινες και η αλήθεια είναι, ότι δεν θα μπορούσατε να είστε ιέρειες της Δόξας του Πατρός Διός και ιερείς, αν δεν πυρωθείτε, αν δεν ανάψετε. Τότε όμως, το πρώτο που θα συμβεί -και ήδη συνέβη σε πολλούς και πολλές- είναι να ξυπνήσει η φλόγα αυτή, να ξυπνήσει όλες εκείνες τις τάσεις της κυριαρχίας. Και τότε φτάνουμε σε εκείνο το αποτέλεσμα που κανένας μας δεν θα ήθελε, της ανισορροπίας. Και τότε φαίνεται η αρσενική αρχή να αντιπαλεύει με τη θηλυκή και η απαραίτητη ισορροπία χάνεται. Αποτέλεσμα: η πτώση σε ένα προηγούμενο επίπεδο, εκεί που σβήνουν τα πυρά. Αν η ανισορροπία καταλήξει να σας πισωγυρίσει, σβήνουν τα πυρά και τότε βρίσκεστε να νιώθετε απομονωμένοι, μόνοι, αποκομμένοι από το Θείο. Αυτή είναι η καλή περίπτωση. Γιατί αν η ανισορροπία δεν σας πισωγυρίσει, τότε η έκφρασή σας θα είναι πλήρως ανισόρροπη και αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα.

Στην πραγματικότητα, όταν η ανισορροπία σας πισωγυρίσει, έχετε ευνοηθεί, έχετε προστατευθεί. Το ξεκαθαρίζω αυτό σήμερα, γιατί πρέπει να το γνωρίζετε, αφού είναι επικίνδυνο το να παίζεις με τη φωτιά. Αυτά τα αποτελέσματα και άλλα πολλά έχουν εκείνοι που πλησιάζουν ανέτοιμοι το πυρ. Αλλά επειδή ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς το πυρ, υπάρχουν πολλά επίπεδα πυρός, έτσι ώστε να χρησιμοποιεί ένα από αυτά όπου και αν βρίσκεται, σε όποιο πεδίο και αν εργάζεται και να εξασφαλίζεται μέσα του η ζωή και η δυνατότητα της δημιουργίας. Και να εξασφαλίζεται μέσα απ’ όλα αυτά η δυνατότητα για πρόοδο.

«Και πώς να προστατευτώ από τη φωτιά, ω Θεά;» ρωτάει ένας/μία. «Πώς να προστατευθώ;» Καύσου! Γίνε παρανάλωμα της φλόγας. Άφησε όλα εκείνα που δεν συνάδουν με τον κύριο σκοπό, να κατακαούν. Να γίνουν στάχτη. Εσύ ο ίδιος/εσύ η ίδια θυσίασέ τα στο βωμό και μετά εργάσου με τη φλόγα. Θυσίασέ τα στο βωμό συμβολικά. Ποιο θα ήταν το σύμβολο όλων αυτών, αλήθεια; Τι είναι αυτό που θα μπορούσε να συμβολίσει την κατώτερη φύση του ανθρώπου; Την εγωπαθή φύση του; Αυτήν που δεν θυμάται ότι είναι ενωμένη με το Πνεύμα, με το Θείον, με το Όλον. Αυτή τη φύση που ψάχνει διαρκώς επιβεβαίωση, επειδή δεν είναι ικανή να νιώσει την ενότητά της με το Όλον.

Δεν έχετε καταλάβει αλήθεια, πως όταν ζητάτε διαρκώς επιβεβαίωση, είναι επειδή δεν βρίσκετε την ενότητα στην καρδιά σας; Αυτός που βρίσκεται ενωμένος μαζί μας, που έχει την επίγνωση της ενότητας, δεν ζητάει επιβεβαιώσεις. Έρχονται επιβεβαιώσεις αλλά δεν τις ζητά -απλώς γνωρίζει. Αρρώστια είναι το να ζητάτε διαρκώς επιβεβαίωση, από τους ανθρώπους ή το Θείο. Βαριά αρρώστια. Και είναι βαριά αρρώστια, γιατί δεν αφήνει να ανάψει το πυρ μέσα σας. Κάτι καίει μέσα σας αλλά δεν είναι εκείνο το ανώτερο πυρ. Είναι τα κατώτερα πυρά. Η φλόγα χρωματίζεται ανάλογα με τις ποιότητες που τα συντηρούν.

Έτσι εύκολα νομίζετε, θα παίξετε με τη φωτιά; Αλλά οπωσδήποτε πρέπει να παίξετε με τη φωτιά. Γι’ αυτό είμαι εδώ!

Ας προχωρήσουμε. Κατακαύστε κάθε τι περιττό. Στο κέντρο του κύκλου σας στέκομαι θεόρατη και σας κοιτώ, έναν-έναν, μία-μία ξεχωριστά. Και το βλέμμα μου ανάβει φλόγα μέσα σας και κατακαίει. Τολμάτε; Μείνετε κάτω από το βλέμμα μου -το πύρινο βλέμμα μου- και αφήστε να καούν όλα όσα δεν χρειάζεστε, όλα όσα στέκονται εμπόδιο στην αφή των ανώτερων πυρών. Αφή… Αφαία…

Αφήστε το πυρ που εκπέμπω σε εσάς, να κάψει τα πάντα, όλα εκείνα που μπαίνουν εμπόδιο. Αλληγορικά γίνεστε… καπνός.

Και τι μένει τάχα όταν τα κάψεις όλα αυτά σε έναν άνθρωπο; Τι απομένει; Απομένει ένας αγνός πυρήνας. Απομένει ο βωμός! Όταν όλα καούν, απομένει μόνο ο βωμός. Και εκεί επάνω, ανάβει το ιερό πυρ. Αφήστε τη φλόγα μου να σας κατακάψει, μέχρι να διαφανεί μέσα από τον πυκνό καπνό, ο βωμός.

Όταν γίνετε βωμός, φωνάξτε με πάλι. Μέχρι τότε, μην προχωρήσετε σε οτιδήποτε άλλο.

[Παύση 2΄]

Μόλις διαφανεί ο βωμός, είστε έτοιμοι! Για τρεις ημέρες από σήμερα, από αυτήν την ώρα, αφήστε το πυρ μου να σας κατακάψει. Πείτε αν θέλετε «Δηλώνω την πρόθεσή μου στο σύμπαν, να επιτρέψω στο πυρ της Αφροδίτης, να κατακαύσει ό,τι δεν χρειάζομαι, ό,τι μπαίνει εμπόδιο στο άναμμα των ανώτερων πυρών, σύμφωνα με το νόμο της Αβλάβειας. Το συνδημιουργώ αυτό και αναλαμβάνω την ευθύνη της συνδημιουργίας μου. Και έτσι είναι. Γέγονεν.»

Αν νιώθετε ότι δεν μπορείτε, αν το εγώ σας δεν σας το επιτρέπει, θα αποσυρθείτε από την εργασία και τον κύκλο των Ολύμπιων Ιερέων, μόνοι σας, για να πάρετε το χρόνο που χρειάζεστε, να διαχειριστείτε το πρόβλημα.

Είμαι η Κυρία Αφροδίτη. Στη Δωδώνη υπήρχε ιερό μου και από εκεί θα ανάψει η πρώτη φλόγα. Και αυτή θα είναι η φλόγα, που θα μεταδοθεί σε όλα τα υπόλοιπα ιερά μου και αφού τα πυροδοτήσει, θα κατευθυνθεί στη συνέχεια, σε όλα τα υπόλοιπα. Αυτή είναι μία εργασία μόνο για τους και τις ακόλουθες της Αφροδίτης. Από τον πυρήνα του ιερού της Δωδώνης θα υψωθώ και με τον καθρέφτη μου θα ανάψω τη φλόγα στα υπόλοιπα ιερά μου. Και από εκεί, με τον καθρέφτη μου, από κάθε ιερό, θα ενεργοποιήσω όλα τα υπόλοιπα. Πρόκειται για αληθινό πυρ.

Όπως στέκομαι στον κύκλο σας, κοιτώ ψηλά στον Πατέρα Δία, που με ευλογεί. Και εγώ με τη σειρά μου μοιράζω τις ευλογίες του σε εσάς, τις ακόλουθες/τους ακολούθους μου. Διοχετεύεται ενέργεια σε όλη τη Γη.

Γιατί τάχα οι άνθρωποι έβλεπαν την Αφροδίτη σαν μία πολύ ελκυστική γυναίκα; Αυτό συνέβαινε επειδή άναβαν τα πυρά τους και δεν μπορούσαν να φτάσουν στο άναμμα των ανώτερων πυρών· μπορούσαν μόνο να νιώσουν εκείνα τα πυρά, της ρίζας. Έτσι συνδέθηκε το όνομά μου με τη συνεύρεση και οι ιέρειές μου επίσης.

Δεν ήταν τελείως άδικο αυτό, γιατί εκείνο το πυρ κάνει σπουδαία δουλειά. Οι άνθρωποι όμως δεν μπορούσαν να το δουν σαν ένα επίπεδο του ευρύτερου πυρός. Αυτό ήταν το επίπεδο που μπορούσαν να εννοήσουν, να κατανοήσουν και να προσεγγίσουν. Υπήρχαν όμως πάντοτε κι εκείνοι οι μυημένοι, που καταλάβαιναν βαθύτερα τη σημασία της παρουσίας μου. Και εκείνοι χρησιμοποιούσαν τη φλόγα μου για ιερουργία και θεουργία.

Τι λέτε; Η Αφροδίτη σας είναι σεληνιακή θεότητα ή ηλιακή; Ως γυναίκα, ως θηλυκή φύση, θα ‘πρεπε να είναι σεληνιακή. Τι γίνεται όμως με εκείνη τη φλόγα που καίει ακατάπαυστα και οδηγεί στον Ήλιο; Και όμως, η Αφροδίτη σας είναι ηλιακή και είναι σημαντικό να το ξέρετε αυτό. Μπορείτε να σκεφτείτε την Αφροδίτη σας, σαν τη θηλυκή όψη του Ήλιου. Τότε θα έχετε μια βαθιά επίγνωση της θεότητας. Γιατί πραγματικά, κανένας θεός και καμία θεά δεν είναι αμιγώς θηλυκή ή αρσενική αλλά χρησιμοποιεί τη θηλυκή ή την αρσενική φύση, για να εκφράσει θηλυκές ή αρσενικές δυνάμεις ενός άλλου επιπέδου. Να λοιπόν, που σήμερα μάθατε ότι ο Ήλιος διαθέτει και θηλυκή όψη!

«Άρα», ρωτάει κάποιος, «η Σελήνη διαθέτει και αρσενική όψη;» Φυσικά, φυσικά! Θα έρθει η ώρα που θα το μάθετε και αυτό. Μη μπερδεύεστε· πώς θα ήταν δυνατό να επιτευχθεί η εξισορρόπηση, αν ένα κέντρο είναι αμιγώς θηλυκό και ένα αμιγώς αρσενικό. Μπορεί να επιτευχθεί εξισορρόπηση μεταξύ τους αλλά τι γίνεται μέσα στο ίδιο το κέντρο;

Ο Ήφαιστος προετοιμάζεται να κατέβει. Η ενέργειά του είναι χαμηλή ακόμα. Πρέπει να δυναμώσετε το δικό σας πυρ και να το κατευθύνετε στη Γη, όπως σας είχε ζητηθεί και, άλλωστε, όπως σας λέει το τραγούδι σας. Κάντε το! Κατευθύνοντας τη φλόγα στη γη, ο Ήφαιστος θα αναδυθεί με νέες δυνάμεις. Πολύ φιλικός και εξυπηρετικός για εσάς, φιλικός με τους ανθρώπους πάντα. Αγαπά πολύ τους ανθρώπους ο Ήφαιστος.

Ενθουσιαστική λατρεία.* Για να δούμε τι συμβαίνει με αυτό το είδος λατρείας. Ο Ήφαιστος είχε τους Καβείρους του συνοδούς· με ενθουσιασμό τον συνόδευαν. Ο Διόνυσος είχε τις Μαινάδες του· με πολύ ενθουσιασμό τον συνόδευαν. Η Αφροδίτη; Έχει τις θεραπαινίδες του ιερού της. Περιμένει με πολύ ενθουσιασμό να την ακολουθούν. Είναι απαραίτητος ο εν-θουσιασμός στη Θεία υπηρεσία. Το δύσκολο για εσάς είναι να βρείτε την ισορροπία, ώστε ο ενθουσιασμός να μην ξεπέσει σε έναν τραγέλαφο. Να μη χάσει την ιερότητά του και γίνει αποκούμπι του εγώ, που ανέφερα νωρίτερα.

Αφροδίτη και Διόνυσος βρίσκονται πολύ κοντά, πάρα πολύ κοντά, χέρι-χέρι. Αλλά πώς θα γίνει εσείς να καταλάβετε τι σημαίνει αυτό; Μόνο μέσω του εν-θουσιασμού και της εν-θουσιαστικής λατρείας θα το καταλάβετε, κάτι που μένει να δουλευτεί ακόμα. Στην ενθουσιαστική λατρεία, οι ακόλουθοι των θεών δεν φοβούνται μήπως κάνουν κάτι λάθος. Δεν απασχολούν το νου τους για το ποιος θα πει τι. Μένουν ελεύθεροι, δρουν ελεύθερα, εκφράζοντας τον οίστρο τους για τον θεό – για τον Θεό!

Πώς θα μπορούσατε να φανταστείτε τον εαυτό σας σε μία τέτοια κατάσταση, του να εκφράζετε ελεύθερα τον οίστρο σας για τον θεό ή τη θεά. Φοβάμαι ότι για την ώρα δεν μπορείτε καν να το φανταστείτε και είναι ένα από τα πράγματα που πρέπει να δουλέψουμε επίσης. Το τραγούδι είναι μια καλή αρχή. Μένει να προστεθούν κι άλλα στοιχεία. Φοβόσαστε μήπως σας παρομοιάσουν με τις Μαινάδες ή μήπως σας πουν απλώς τρελές και τρελούς; Και όμως, εκείνος που μπαίνει στην ενθουσιαστική λατρεία δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτό.

Το κλειδί, η ουσία, είναι η έκφραση του οίστρου σας για το Θείο, τον θεό ή τη θεά. Κάτι που συνεπάγεται ότι ήρθε η ώρα να αναζητήσετε αυτόν τον οίστρο. Καταλαβαίνω ότι ο Ζευς σας έχει ήδη μιλήσει γι’ αυτά τα πράγματα, όπως και άλλοι πριν από αυτόν. Ακόμα όμως, είναι κάτι που πολύ διακριτικά αποφεύγετε. Πώς θα σας φαινόταν, αν σας έλεγα ότι στόχος της Αφροδίτης είναι αυτός, να ενεργοποιήσει δηλαδή τον οίστρο σας για το Θείο; Μήπως το άναμμα των ανώτερων πυρών δεν αφορά αυτό ακριβώς; Έχουμε τόσα πολλά να πούμε! Αδημονείτε;

Αφήστε με να σας κοιτάξω για άλλη μια φορά στα μάτια και να σας δώσω ένα κλειδί. Ένα κλειδί που ακουμπώ στο ενεργειακό κέντρο της ρίζας. Το στρέφω τρεις φορές μέσα και μία έξω. Κάνετε θαύματα με αυτό.

Και έτσι είναι!

Η αγαπημένη σας Αφροδίτη και ο Ζευς ο Κεράστης**

*Ενθουσιασμός: σχετίζεται ετυμολογικά με την λέξη "θεός" (και συγκεκριμένα από το επίθετο "ένθους" = "ένθεος" (έχει μέσα του το θεό, εμψυχώνεται από τη θεία δύναμη)

**Κεράστης=κερασφόρος

(δεν συμπεριλαμβάνεται το παρακάτω τραγούδι, που αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία της Κατερίνης Λουκά)

Το Τραγούδι της Αφροδίτης (της Κατερίνας Λουκά)

Η Αφροδίτη φλέγεται, Φλέγομαι κι εγώ Γύρω απ’ τα φουστάνια της Φλόγα γίνομαι.	(δις)
Με την Αφροδίτη γίνομαι φλόγα, Για την Αφροδίτη γίνομαι φλόγα Γίνομαι φλόγα, γίνομαι. Γίνομαι φλόγα, γίνομαι.	(δις)
Η φλόγα είναι θηλυκή Η φλόγα είναι γυναίκα Η φλόγα είναι γυναίκα. Η φλόγα είναι γυναίκα.	(δις)
Με την Αφροδίτη γίνομαι φλόγα Για την Αφροδίτη γίνομαι φλόγα Γίνομαι φλόγα, γίνομαι. Γίνομαι φλόγα, γίνομαι.	(δις)
Τ’ αστέρια κι η σελήνη από ψηλά κοιτούν, Τις φλόγες ευλογούν, Τις φλόγες ευλογούν.	(δις)
Με την Αφροδίτη γίνομαι φλόγα Για την Αφροδίτη γίνομαι φλόγα Γίνομαι φλόγα, γίνομαι. Γίνομαι φλόγα, γίνομαι.	(δις)
Τις φλόγες μου μαζεύω Τις φλόγες μου μαζεύω Στη μάνα Γη τις στέλνω Στη μάνα Γη τις στέλνω
Βαθιά ως τον πυρήνα Στη μάνα Γη τις στέλνω Στη μάνα Γη τις στέλνω Στη μάνα Γη τις στέλνω
Η Γαία ευχαριστεί Μας στέλνει ευλογίες Μας στέλνει ευλογίες Μας στέλνει ευλογίες	(δις)
Η Γαία ευχαριστεί Μας στέλνει ευλογίες Μας στέλνει ευλογίες Μας στέλνει ευλογίες	(δις)
Θεά μας Αφροδίτη Βαθιά σ’ ευχαριστούμε Και σε ευγνωμονούμε Θεά μας Αφροδίτη
Βαθιά σ’ ευχαριστούμε Και σε ευγνωμονούμε Και σε ευγνωμονούμε Και σε ευγνωμονούμε