Το Χρίσμα της Αφροδίτης

[Ο κύκλος ξεκίνησε από αυτή τη συνάντηση, που οργανώθηκε ως μια μικρή γιορτή, όπως ζητήθηκε, προς τιμήν της Αφροδίτης.]

Πάρτε βαθιές, αβίαστες αναπνοές.

Η Ιππειοχαίερα Αφροδίτη είναι εδώ. Η φιλομειδής Αφροδίτη είναι εδώ, η Αφροδίτη που της αρέσει να χαμογελά, να μειδιά. Και όπως γίνεται με εμένα, θα ήθελα κι εσείς σήμερα να χαμογελάτε. Αφήστε να σχηματιστεί ένα χαμόγελο στα χείλη σας και κρατήστε το, όσο περισσότερο μπορείτε. Ένα χαμόγελο ανοίγει την καρδιά. Δεν είναι απαραίτητο πάντοτε να βρίσκετε τη χαρά στην καρδιά σας για να χαμογελάτε αλλά μπορεί ένα χαμόγελο να ανοίξει την καρδιά σας αρκετά. Συνδέονται τόσο πολύ το στόμα με την καρδιά, το πρόσωπο δείχνει την έκφραση της καρδιάς. Υπάρχει για να εκφράζει την καρδιά. Οι άνθρωποι γελούν συνήθως με χοντρά αστεία. Μένουν κατηφείς, κατσούφηδες, πολύ συχνά αλλά σπάνια χαμογελούν. Έχουν κρατήσει το χαμόγελο σαν έναν τύπο ευγενείας. Μόνο ίσως λίγες μητέρες χαμογελούν τρυφερά στα παιδιά τους ή… οι ερωτευμένοι.

Δεν έχουμε δουλέψει ποτέ άλλοτε τόσο συχνά μαζί. Σας καλωσόρισα μία-μία ξεχωριστά, καθώς μπαίνατε σήμερα κι ας μη με πήρατε είδηση. Σήμερα ξεκινάει μια μεγάλη ιστορία, δίχως τέλος. Σας καλωσορίζω στον οίκο μου!

Στη σημερινή γιορτή, που ονομάσαμε «Αλχημεία της Αφροδίτης». Γιατί; Το γιατί θα φανεί αργότερα. Παρότι γυναίκες, δεν είστε εξοικειωμένες μαζί μου. Δεν ξέρετε ποια είμαι, δεν καταλαβαίνετε ποια είμαι. Είμαι για σας μια εικόνα φευγάτη, μια μορφή που ποτέ δεν θα φτάσετε. Ποτέ δεν θα φτάσετε το κάλλος της Αφροδίτης, τις όμορφες αναλογίες. Η Αφροδίτη για εσάς είναι πολύ μακρινή. Δύσκολα ταυτίζεστε με την Αφροδίτη. Φαίνεται η Αφροδίτη να είναι υπόθεση των ανδρών, να είναι φτιαγμένη από άντρες για άντρες και οι γυναίκες να αρκούνται στη μετριότητά τους και να λατρεύουν τη θεά, μόνο ως πόρνες. Πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι είναι έτσι τα πράγματα;

«Μια ζηλιάρα θεά», θα πει κάποια. «Ποια θα τολμήσει να πει ότι είναι ομορφότερή της;» Δεν θα είχε πρόβλημα με αυτό, αρκεί να είναι! [χαμογελώντας] Ελάτε τώρα! Πολλοί οι μύθοι και ο καθένας φέρνει μια εικόνα, μία επίγνωση. Η Άννα διάβασε για μένα, προσπαθώντας να με γνωρίσει και γιατί δεν της είχα μιλήσει αρκετά. Πήρε μερικές εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, έμαθε για το πώς οι άνθρωποι συνδέουν την Αφροδίτη με την Αστάρτη, το πώς ξεκίνησε από τη Μέση Ανατολή η λατρεία της Μεγάλης Θεάς και έφτασε στην Κύπρο και από την Κύπρο στην Ελλάδα… και πόσες εκδοχές υπάρχουν για τη γέννησή μου. Με γέννησε ο Ουρανός; Γεννήθηκα από τον αφρό της θάλασσας και τα γεννητικά όργανα του Ουρανού; Γεννήθηκα από τον Δία και τη Διώνη; Οι άνθρωποι αποδίδουν την πρώτη γέννηση στην Ουρανία Αφροδίτη και τη δεύτερη στη γήινη Αφροδίτη, την Πάνδημο Αφροδίτη, των οίκων του έρωτα. Εμένα δεν με ενδιαφέρουν όλα αυτά. Ξέρετε πολύ καλά, ότι υπάρχω. Ακόμα και αν είχατε κάποιες αμφιβολίες στο νου σας, θα πειστείτε ότι υπάρχω. Δεν φταίω εγώ αν με συνδέουν με άλλες μορφές αλλά ούτε έχει και τόση σημασία.

Σήμερα είμαι εδώ για να κάνω εσάς πάνω απ’ όλα, πρώτα απ’ όλα, να έρθετε κοντά μου. Θέλω να γίνετε δικές μου και δικοί μου. Να κατανοήσετε, να δείτε πίσω από τη μορφή. Το Κάλλος μπορεί να εκφράσει μεγάλη αλαζονεία. Να γίνει αιτία αλαζονείας. Κανένας/καμία σας δεν νιώθει αρκετά κοντά μου ακόμα και ας ήρθε η Ολυμπιάδα να μιλήσει για μένα. Και ας έφερε την ενέργειά μου εδώ από καιρό.

Θέλω να ανοίξετε την καρδιά και να βρείτε τη φωτιά που σιγοκαίει εκεί. Και να πάρετε αυτή τη φωτιά με τα δυο σας χέρια και να την αφήσετε στο βωμό, στο κέντρο του κύκλου, όλες/όλοι μαζί, δημιουργώντας μία εστία για μένα. Κρατηθείτε μακριά από έριδες, μακριά από μίση και ελάτε να εντρυφήσετε μαζί μου στη φλόγα του έρωτα. Η Αφροδίτη είναι εκείνη που ανάβει τον πόθο των αντρών αλλά εγώ θέλω να καταλάβετε, τι κάνει η Αφροδίτη και στις γυναίκες. Είναι σημαντικό. Η φλόγα που ανάβουμε τώρα και αυτή η κατανόηση, θα σας οδηγήσουν στην Αλχημεία της Αφροδίτης.

Αρχίζω κι εγώ να τριγυρίζω ανάμεσά σας, πλησιάζοντας τον καθένα και την καθεμιά σας ξεχωριστά, αγγίζοντάς σας με τα πέπλα μου, αφήνοντας αρώματα να χυθούν γύρω σας, αγγίζοντάς σας με τη λάμψη μου. Μοιράζω στην καθεμία και τον ένα, από ένα πέπλο. Πάρτε το και τυλιχτείτε. Τυλιχτείτε με το πέπλο που σας δίνω. Είναι η ενέργειά μου για εσάς.

Νιώθετε ακόμα αμηχανία. Δεν ξέρετε τι να περιμένετε. Το κάλλος της Αφροδίτης μπορεί να ξεσηκώνει πάθη αλλά κρύβει τα πάντα. Δεν φαίνεται τίποτα πίσω από αυτό. Δεν φαίνεται η καρδιά, δεν φαίνεται ο νους, φαίνεται μόνο μία τέλεια μορφή, ιδανική για να ικανοποιήσει τις γήινες αισθήσεις -τίποτε άλλο. Η θεά του έρωτα -τελεία. Και είναι τόσο περίεργο, γιατί ακόμα και ο έρωτας απλώνεται σε τόσα πεδία… και αυτό είναι κάτι που οι γυναίκες κατανοούν καλύτερα από τους άντρες, το νιώθουν βαθιά.

Θα ‘θελα λοιπόν τώρα να σπάσουμε τα στερεότυπα. Όχι, η Αφροδίτη δεν είναι η θεά του απόλυτου κάλλους, δεν είναι η πιο ωραία, δεν είναι αυτή με τις πιο τέλειες αναλογίες. Η Αφροδίτη είναι όπως εσείς. Υπήρξε κι αυτή άνθρωπος. Γεννήθηκε από μάνα και πατέρα. Ήταν όμορφη, ήταν χαριτωμένη. Είχε χάρισμα, είχε αστέρι. Ταυτίστηκε με τη Μεγάλη Θεά και συνδέθηκε τόσο πολύ μαζί της, που την εξέφραζε κάθε στιγμή. Όλα τα άλλα τα έφτιαξαν οι άντρες. Δεν είστε βέβαιοι για το πώς θα λειτουργήσει αυτό το αρχέτυπο σε εσάς, αν το καταρρίψετε τώρα. Δεν καταρρίπτετε το αρχέτυπο του κάλλους. Καταρρίπτετε μία ιδέα, που σας εγκλωβίζει στη μορφή -την εξωτερική μορφή.

Η Αφροδίτη για τους πολλούς δείχνει το κάλλος, το υπέρτατο Κάλλος, το οποίο μπορεί να αγγίξει η εξωτερική μορφή. Είναι πάντοτε ένα ζητούμενο. Ο Απόλλωνας για παράδειγμα δείχνει το κάλλος και το φως και την αρμονία… το ηλιακό φως, την έμπνευση. Είναι ένα ζητούμενο. Εγώ όμως θέλω τώρα, η έμπνευση που θα σας δίνω, να αφορά το Κάλλος σε όλα τα πεδία, την Αρμονία σε όλα τα πεδία, πέρα από τη μορφή. Δυο όμορφα στήθη και ένας ωραίος κώλος δεν είναι αρκετά για να συνθέσουν μία θεά!

Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν ήμουν τόσο όμορφη, όσο λένε. Ξέρετε γιατί με βλέπουν τόσο όμορφη; Γιατί είμαι στα μάτια τους τόσο ωραία; Γιατί τους κάνω να ατενίζουν το δικό τους κάλλος, τη δική τους ομορφιά. Μα οι άντρες ξεχνούν και πιο εύκολα ψάχνουν το κάλλος έξω. Είναι δύσκολο να κατανοήσετε το πώς μία θεά, η θεά του έρωτα, δείχνει στις γυναίκες το κάλλος που έχουν αλλά και στους άντρες. Λόγω της διαφοράς του φύλου, εκεί τα πράγματα φαίνονται να λειτουργούν διαφορετικά. Θα προχωρήσουμε σιγά-σιγά, με μικρά βήματα και θα φτάσουμε στην αλήθεια του κάλλους, που είμαστε εγώ κι εσείς μαζί.

Είναι η Αφροδίτη η θεά που δίνει τα ερωτικά φίλτρα στις γυναίκες, που θέλουν να πλανέψουν τους αγαπημένους τους; Είναι η θεά της ερωτικής μαγείας; Του πλανέματος; Μπορείτε να με χρησιμοποιήσετε όπως αγαπάτε. Εγώ θα είμαι εκεί. Το ερώτημα είναι, εσείς πώς θα ωφεληθείτε πραγματικά. Εγώ είμαι πάντα διαθέσιμη για όλα. Εσείς τι χρειάζεστε στ’ αλήθεια; Και μη τολμήσει κανένας να πει, «Ορίστε, μια θεά χωρίς ήθος, που είναι έτοιμη για όλα, ακόμα και για την κατώτερη μαγεία»! Μη τολμήσει! Είμαι έτοιμη για όλα. Εσύ;

Η φύση σας δίνει τα πάντα. Εσείς τι χρησιμοποιείτε από τη φύση; Η Μητέρα Φύση διαθέτει ηφαίστεια, που ξεχύνουν λάβα και κατακαίνε τα πάντα. Διαθέτουν ωραίες κοιλάδες, γεμάτες σπαρτά, μεγάλες πεδιάδες ολόσπαρτες και ψηλά βουνά και λίμνες. Η φύση διαθέτει τόσα δέντρα, τεράστια δάση, απ’ τα οποία μπορείτε να φτιάξετε, με την ξυλεία που προσφέρουν, καράβια· να φτιάξετε μολύβια, έργα τέχνης ή να φτιάξετε ρόπαλα ή να ανάψετε μία πυρά και να καείτε. Ποιος θα τολμήσει να κατηγορήσει τη Φύση!; Γιατί θα ‘πρεπε αντίστοιχα στη δική μου περίπτωση, να σκεφτεί κάποιος «Ιδού, μια πανούργα θεά»;

Εγώ είμαι έτοιμη για όλα. Εσείς, τι χρειάζεστε πραγματικά; Ή μήπως το κάλλος μου δεν είναι το κάλλος της φύσης; Δεν σας βλέπω να χαμογελάτε... Άλλο ζήτησα απ’ την αρχή! Αν δεν βρίσκετε ένα χαμόγελο για μένα, δεν έχω λόγο να είμαι εδώ. Θέλω να δω τα χείλη σας να χαμογελούν… διαρκώς. «Μα δε μας λες κάτι ευχάριστο», θα πείτε. «Δεν μας μιλάς για έρωτα. Είσαι σοβαρή. Δεν ταιριάζει αυτό με την Αφροδίτη!» Ω! Ελάτε τώρα! Κρατήστε τη μανία σας για το τέλος.

Στο κέντρο του κύκλου βρίσκεται ο Δίας, που τιμά τη συνάντηση με την παρουσία του. Είμαι βέβαιη ότι αν κάνω στην άκρη, αμέσως θα σας κάνει να χαμογελάσετε με τα σχόλιά του· αλλά δεν θα κάνω στην άκρη τώρα. [χαμόγελα]

Είδατε πώς χρειάζεστε οι γυναίκες έναν άντρα και οι άντρες μια γυναίκα, για να χαμογελάσετε; Πονηρές!

Τι υποβιβασμός! Να είσαι η θεά της ομορφιάς και να σε περνούν για χαζή! Σε τίποτα δεν έχεις να κάνεις εσύ με τη φιλοσοφία, τις υψηλές ιδέες. Είσαι ένα ωραίο μπιμπελό. Σε τιμούν σαν μπιμπελό. Σε θαυμάζουν. Ο αντρικός πληθυσμός θέλει να σε πηδήξει και ο γυναικείος σε μισεί. Κι όλα αυτά, για μια παρεξήγηση.

Για την ώρα έχουν συσσωρευτεί αρκετές χθόνιες ενέργειες στο κατώφλι σας και περιμένουν πώς και πώς να πάρουν τα ηνία. Δεν τους το επιτρέπω. Εσείς δεν καταλαβαίνετε τι συμβαίνει, νιώθετε αμηχανία. Αλλά γίνεται πάλη μέσα σας. Πάλη!

Στέκομαι αποστασιοποιημένη ακόμα. Σας πρόσφερα το πέπλο μου αλλά δεν σας ζήτησα να ενωθούμε, ε; Αυτό θα πρέπει να το ζητήσετε εσείς. Και κάνοντάς το θα πρέπει να είστε απολύτως έτοιμες να δοθείτε. Υπάρχει ένας άντρας στην παρέα. Για το λόγο αυτό θα είμαι προσεκτική. Δεν πρέπει να καταρρίψω τον προϊδεασμό του για τη θεά του έρωτα, έτσι, σκληρά. Ίσως νιώσει ότι κινδυνεύει. Τι θα γίνει αν ταυτιστεί με την Αφροδίτη; Ξέρει! Θα περάσει καλά! [γέλια]

Κάθε μέλος αυτής της ομάδας έχει να περιμένει πολλά από την ταύτιση μαζί μου αλλά θα πρέπει να το ζητήσετε πρώτα, από την καρδιά σας. Να τολμήσετε. Κάντε το τώρα.

[Σύντομη παύση]

«Δηλώνω την πρόθεσή μου», πείτε, «να γίνω ένα με τη φιλομειδή Αφροδίτη».

Και συνεχίστε, αν τολμάτε: «Να γίνω ένα με την Αφροδίτη και να δοθώ στο έργο της. Να ικανοποιήσω τα αιτήματά της, πλήρως. Να ασπαστώ την κυρά του Κάλλους και της Αρμονίας και να την ακολουθήσω μέχρι τέλους.»

Έτσι μπράβο! Τώρα είναι καλύτερα τα πράγματα. Η ενέργεια βελτιώνεται. Είμαι η θεά της πλάνης, γι’ αυτούς που δεν μπορούν να δουν πέρα από τη μορφή. Είμαι η θεά του Ελέους, γι’ αυτούς που μπορούν να κοιτάξουν τον ουρανό. Είμαι η θεά της Χαράς και της Επίγνωσης, για όσους μπορούν να βυθιστούν στα κύματα της θάλασσας. Είμαι η Αφροδίτη η ελικοβλέφαρη, με τα μεγάλα μάτια, γι’ αυτούς που τολμούν μα με κοιτάξουν κατάματα.

Και τώρα στέκομαι ακόμα πιο σταθερά στο κέντρο του κύκλου, μαζί με τον Δία τον Κρονίδη και ζητώ να κάνετε ένα βήμα προς εμένα με το αιθερικό σας σώμα και να ευθυγραμμιστείτε μαζί μου. Ελάτε σε μένα και νιώστε! Η ενέργεια ανεβαίνει. Ίσως δεν την αντέξετε όλοι. Πιστεύετε ότι είναι ισχυρότερη η ενέργεια του Άρη από τη δική μου; Ή του Ηφαίστου; Πάρτε χρόνο να νιώσετε. Δύο, τρία… πέντε λεπτά, φορώντας το πέπλο που σας πρόσφερα, γίνετε ένα μαζί μου, στον κεντρικό άξονα της ομάδας, ΧΑΜΟΓΕΛΩΝΤΑΣ!! [επιτακτικά]

[Παύση 2΄]

Έχω επτά μαργαριτάρια. Ένα σε κάθε κέντρο. Ενωθείτε και μοιραστείτε τα μαζί μου.

Στο πρώτο κέντρο… το πρώτο κέντρο της ομάδας διευρύνεται. Μοιράζεστε την ενέργεια του μαργαριταριού.

Το δεύτερο κέντρο ενεργοποιείται. Άλλο ένα μαργαριτάρι εκεί, να λάμπει σαν ήλιος.

Τώρα ενεργοποιείται το τρίτο κέντρο, με ένα μαργαριτάρι χρυσό.

Το τέταρτο… η ενεργοποίηση γίνεται βαθιά.

Το πέμπτο… ένα γαλάζιο μαργαριτάρι.

Αναπνεύστε.

Το έκτο… χρυσός

Το έβδομο… ένα μεγάλο μαργαριτάρι στο έβδομο κέντρο. Η φωτιά ανέβηκε ψηλά, ταχύτατα σπρώχνει το μαργαριτάρι του στέμματος και αυτό βγαίνει πάνω από την κεφαλή και αιωρείται πάνω από το λωτό του στέμματος. Μπλε. Στροβιλίζεται σε ισορροπία.

Αναπνοές.

[4-5 αναπνοές με έμφαση στην εκπνοή]

Το λάδι που ετοιμάσατε, κρατήστε το στα χέρια σας. κάντε με αυτό ένα απαλό μασάζ στο κέντρο του αφαλού. Κάτω από τον αφαλό, δεξιόστροφα. Οραματίζεστε το μαργαριτάρι του αφαλού να θερμαίνεται και να λάμπει. Μπορείτε να το απλώσετε γύρω από τον αφαλό επίσης, με αγάπη για το σώμα σας και το μαργαριτάρι που υπάρχει εκεί.

[Σύντομη παύση]

Συνεχίστε, μη σταματάτε.

Τώρα βάλτε λίγο στο ηλιακό πλέγμα.

[Σύντομη παύση]

Λίγο στην καρδιά.

[Σύντομη παύση]

Στις πατούσες και την κορυφή της κεφαλής.

[Σύντομη παύση]

Μην το ξοδέψετε όλο, κρατήστε λίγο ακόμα.

Φέρτε τα χέρια κοντά στη μύτη και πάρτε βαθιές εισπνοές από το άρωμα. Δύο, τρεις,… πέντε βαθιές εισπνοές από το άρωμα. Εισπνέετε από τη μύτη. Να νιώσετε τις λεπτές αποχρώσεις του γιασεμιού, της καλέντουλας, του ελαιόλαδου. Όλα έχουν το δικό τους ρόλο.

[Σύντομη παύση]

Τέλος, βάλτε λίγο ακόμα έλαιο και τρίψτε το απαλά στο πρώτο κέντρο, στη βάση του κόκκυγα. Πιέστε τον κόκκυγα απαλά. Κυκλικές κινήσεις δεξιόστροφα.

[Σύντομη παύση]

Η ενέργεια του αρώματος απλώνεται παντού. Έχει ήδη διαχυθεί στην αύρα σας. ποτίζει το σώμα σας. Ενεργοποιήστε.

Δεν χρειάζεται να αδημονείτε, όλα θα γίνουν με ευπρέπεια, αρκεί να θυμόσαστε πάντα να χαμογελάτε. Και τώρα θα ήθελα να πάρετε χρόνο και να μου πείτε, εσείς πώς νιώθετε ότι επέδρασσε επάνω σας αυτό το έλαιο; Πάρτε χρόνο να νιώσετε τη διαφορά.

[Σύντομη παύση]

Καθίστε και πάλι στη θέση σας. Από τον κεντρικό άξονα επιστρέψτε με το αιθερικό σώμα κανονικά στη θέση σας και διαβάστε την ενέργειά σας. μήπως σας είναι τώρα κάπως πιο εύκολο να χαμογελάτε; Αυτό αγαπητές/αγαπητοί μου, ήταν το χρίσμα της Αφροδίτης. Είναι αυτό που μας ένωσε βαθύτερα. Πείτε το βάπτισμα!

Ξέρω ότι η Άννα περίμενε να της φέρω σοφίες και πολλές επιγνώσεις σήμερα, όμως εγώ φέρνω κάτι ακόμα μεγαλύτερο: Εμένα!

Πάρτε και πάλι λίγο από το έλαιο και επαναλάβετε το μασάζ στο δεύτερο κέντρο.

[Σύντομη παύση]

Δεν υπάρχει καμία βιασύνη. Εδώ είναι η έδρα μου. Και καθώς απαλά κάνετε μασάζ στην κοιλιά σας στην περιοχή του δεύτερου κέντρου, οραματιστείτε, ότι με το έλαιο τρίβετε απαλά το μαργαριτάρι. Ένα μεγάλο μαργαριτάρι. Νιώστε το, να το πιάνετε μέσα στην παλάμη σας και να το τρίβετε με το έλαιο. Δονείται. Καθώς το τρίβετε, λάμπει ισχυρότερα και δονείται. Μπορείτε να αφήσετε για λίγα δευτερόλεπτα το χέρι σας, να το κρατήσει χωρίς να κινείται, για να νιώσετε τη δόνησή του.

Τα παιδιά που γεννάτε είναι εδώ, σ’ αυτό το μαργαριτάρι. Όλα τα παιδιά που γεννήσατε κάποτε και θα γεννήσετε, είναι εδώ. Συνεχίστε απαλά την εντριβή.

Συνεχίστε απαλά την εντριβή…

[Η Άννα αρχίζει να χτυπάει αργά ένα σείστρο από κελύφη σπόρων]

Ακολουθήστε το ρυθμό.

[το χτύπημα του σείστρου επιταχύνεται]

Βάλτε λίγο λάδι ακόμα στο χέρι σας.

Για τρίτη φορά, με τον ίδιο τρόπο, τρίβετε το μαργαριτάρι.

[συνεχίζεται το χτύπημα του σείστρου]

Συνεχίστε.

[το χτύπημα του σείστρου επιταχύνεται]

Περιστρέψτε το μαργαριτάρι γοργά.

[συνεχίζεται το χτύπημα του σείστρου]

Βλέπετε να γελάει;

[Γέλια]

[συνεχίζεται το χτύπημα του σείστρου όλο και πιο γρήγορα]

[όλο και περισσότερα, ελεύθερα και δυνατά γέλια]

Ελάτε κόρες!

Μετά από δύο-τρεις τέτοιες συναντήσεις, θα ξεπεράσετε πλήρως τα ταμπού σας.

Η επόμενη φορά θα είναι στην ακρογιαλιά, [δυνατά γέλια] …στην ολονυχτία του Ποσειδώνα.

Μη σταματάτε…

[Πολλά, ελεύθερα και δυνατά γέλια. Πειράζουν τον άντρα της παρέας και ξεκαρδίζονται.]

Βάλτε δυο σταγόνες στα δάκτυλα των δύο χεριών και τρίψτε απαλά τους λοβούς των αυτιών.

[Συνεχίζονται σχόλια και γέλια]

Άννα: Λέω, «Και τώρα Αφροδίτη;» Μου λέει, «Τώρα θα τους πεις ένα παραμύθι».

………………

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας άντρας. Ήταν ο μόνος άντρας στον κόσμο, ήταν ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο. Παραπονέθηκε στο θεό για το ότι είναι μόνος. Υπήρχαν ζώα, φυτά σε όλη τη γη, ήταν ένας παράδεισος. Και τον λυπήθηκε ο θεός. Τον έριξε σε ύπνο και πήρε ένα πλευρό του και απ’ αυτό έφτιαξε τη γυναίκα. Έπλασε την Εύα.

Μια άλλη ιστορία όμως λέει ότι δεν πλάστηκε έτσι ακριβώς η πρώτη γυναίκα αλλά πλάστηκε, όταν ευνουχίστηκε ο Ουρανός και έπεσαν τα όργανά του στη θάλασσα, στο νερό. Τότε δημιουργήθηκε η γυναίκα, η Αφροδίτη. Και επειδή βέβαια ήταν τόσο όμορφη, από τότε συμβολίζει το Κάλλος και την Αρμονία.

Γιατί λέγεται ότι η γυναίκα πλάστηκε από ένα μέρος του άντρα; Δεν είναι ακριβώς όμοιες οι δύο ιστορίες αλλά, οφείλετε να ομολογήσετε, ότι έχουν μία βαθιά συγγένεια, ε; Η Εύα, η μητέρα όλης της ανθρωπότητας, πλάστηκε από το πλευρό του Αδάμ. Εκείνος ο θεός ήταν σεμνότυφος, μουντρούχαλος… Όχι ακριβώς ο θεός αλλά οι άνθρωποι, που είπαν την ιστορία, ήταν σεμνότυφοι και δεν τόλμησαν να πουν ότι πλάστηκε από τα γεννητικά όργανα του Αδάμ. Στην αρχαία Ελλάδα τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Και έτσι βρέθηκε ο Ουρανός, ο πρώτος, και απ’ αυτόν γεννήθηκε η θεά γυναίκα. Και ήταν αμφότεροι θεοί.

Μέχρι σήμερα η επιστήμη σας δεν δείχνει κάτι ανάλογο. Δεν φαίνεται οπουδήποτε ότι πλάστηκε πρώτος ο άντρας, ότι υπήρξε πρώτο το αντρικό φύλο. Αντίθετα, αποδεικνύεται ότι μάλλον προηγείτο το DNA της γυναίκας. Αλλά δεν μιλάμε γι’ αυτό. Δεν μιλάμε ακριβώς για την ανθρωπογένεση. Πλάστηκε λένε από το πλευρό του, γιατί ήταν ίση με αυτόν, αν και το μετέπειτα δόγμα σε τίποτα δεν φάνηκε να τιμά αυτήν την ισότητα. Ένα μεγάλο μυστήριο βρίσκεται εδώ κι εσείς περιμένετε από εμένα να το αποκαλύψω… Δεν ξέρω αν θα το κάνω σήμερα.

Για σκεφτείτε όμως, τι σας είπα νωρίτερα, για το κάλλος που δείχνει η θεά Αφροδίτη, το κάλλος των ανθρώπων, το κάλλος που τους καθρεφτίζει, το κάλλος που έχουν μέσα τους. Για τη Δημιουργική Αρχή, αυτό είναι ο παράδεισος. Ο Ουρανός κι αν ευνουχίστηκε, γέννησε. Δημιούργησε. Κι αυτό που δημιουργήθηκε ήταν το δικό του κάλλος. Είδε να δημιουργείται το κάλλος που ήταν αλλά δεν έμεινε συνδεδεμένος με αυτό. Δεν συμμετείχε ο ίδιος άμεσα σε αυτό, στη δημιουργία του κάλλους, αλλά έπρεπε το σπέρμα να έρθει σε επαφή με τα ύδατα της Γης και εκεί να δημιουργηθεί η τέλεια μορφή.

Σε ένα άλλο επίπεδο, είμαι εδώ για να δείχνω στους ανθρώπους το δικό τους κάλλος, όχι μόνο στις γυναίκες αλλά και στους άντρες. Για να δείχνω στο αντρικό φύλο, ότι το γυναικείο κάλλος δημιουργείται από τον άντρα. Εκφράζει το δικό του εσώτερο κάλλος. Και αυτός μπορεί να το φέρει στην επιφάνεια και να το αναδείξει. Είναι το δικό του εσώτερο κάλλος, που βλέπει στην ωραιότερη γυναίκα. Είναι στα μάτια του παρατηρητή το κάλλος. Και όταν αυτός είναι δημιουργός, πράγματι το δημιουργεί, σε μια άλλη γενιά.

Αυτό θα ‘θελα λοιπόν να θυμάται ο καλός μου φίλος, [σημ. αναφέρεται στον Σ.Α.] στο νησί του αγαπημένου μου Ηφαίστου, ότι δικό του είναι το κάλλος και αυτό που ποθεί, ο Εαυτός του είναι στ’ αλήθεια. Μα, μη μπορώντας να το φτάσει, το ψάχνει εκεί, μπροστά του, έξω από αυτόν. Και αυτό που θα ‘θελα να θυμόσαστε εσείς, οι καλές μου φίλες και αδελφές, είναι ότι Εγώ Είμαι η Αφροδίτη η Μειδιώωσα, η Φιλομειδής. Και είμαι εδώ, με εσάς, για να δουλέψουμε μαζί αλλά με τον τρόπο της Αφροδίτης. Και αυτός ο τρόπος εργασίας, είναι η ταύτισή σας, η ένωσή σας μαζί μου.

Γελάσατε αρκετά -και το περίμενα ότι έτσι θα γίνει-, με αυτή τη μικρή τελετή ενεργοποίησης. Αλλά δεν φαντάζεστε, πόσο βαθιά ρίζωσε η ενέργειά μου σ’ εσάς. Ήταν απαραίτητο να γίνει έτσι, γιατί υπήρχαν στεγανά και προϊδεασμοί, που δεν θα σας επέτρεπαν να συνδεθείτε βαθύτερα μαζί μου. Δεν με ενδιαφέρει η φυσική σας μορφή. Με ενδιαφέρει να ταυτιστείτε με το Κάλλος, με ενδιαφέρει να γίνετε η Αφροδίτη στη Γη.

Είμαι σχεδόν βέβαιη, ότι θα υπάρξουν κάποιες αντιρρήσεις, γιατί κάποιες θα σκεφτούν ότι δεν υπάρχει λόγος να συνδεθούν τόσο μαζί μου, απ’ τη στιγμή που δεν υπάρχω παρά για να θυμίζω το εσώτερο κάλλος του ανδρός, ε; «Αν είναι αυτός ο σκοπός σου κυρία Αφροδίτη», θα πουν, «εμείς καθόλου δεν πιστεύουμε ότι θα πρέπει να γίνει έτσι!» Ελάτε όμως, ας πάμε λίγο πιο βαθιά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Εκεί που Εν Αρχή Ην ο Έρως.

Τι είναι ο Έρως; Τρίτη φορά που τίθεται το ερώτημα μέσα σε λίγο καιρό, ε; Τι είναι ο Έρως, αν δεν είναι η ακατανίκητη έλξη προς τον Εαυτό; Δεν ταιριάζει με όσα ξέρετε ή θέλετε να ξέρετε, αυτός ο ορισμός. Αλλά μήπως το «άλλο» δεν είναι ο Εαυτός; Τι είναι ο Έρως; Δεν είναι η ανάγκη να βιώσεις το κάλλος που έχεις μέσα σου σε μία συναναστροφή, σε μία σχέση με το «άλλο»; Δεν μπορείς να βιώσεις το κάλλος που είσαι, αν δεν το δεις μπροστά σου. Τίποτα δεν μπορείτε να βιώσετε, αν δεν το βάλετε έξω από εσάς, μπροστά σας, για να παίξετε με αυτό, να ανταλλάξετε ενέργειες και να βιώσετε εμπειρίες.

Η φιλομειδής Αφροδίτη λέει ότι, κατά τη γνώμη της πάντα, Έρως είναι η ανάγκη της θέας του Κάλλους -του εσώτερου Κάλλους. Και αυτό επιτυγχάνεται μέσα από τη σχέση με το «άλλο». Και έτσι ικανοποιείται αλλά πάντα σε πολύ μικρό βαθμό, γιατί είναι πάντα το «άλλο» έξω. Και όταν γίνει πάλι ένα, πάλι ανικανοποίητο μένει και χρειάζεται να γίνει δύο. Και το ένα γίνεται και πάλι δύο, για να δει το κάλλος του. Να το ερωτευτεί, να ενωθεί μαζί του. Το βιώνει ξανά και ξανά και ξανά· γιατί στο άπειρο δυναμικό, άπειρο είναι και το κάλλος, άπειρες είναι οι μορφές του κάλλους και της αρμονίας.

Συνεχίστε να χαμογελάτε.

Κρατώ στο χέρι μου ένα κλειδί. Ένα χρυσό, όμορφο… πανέμορφο κλειδί. Μόλις μου το χάρισαν. Και μ’ αυτό έρχομαι και ξεκλειδώνω μια θύρα στην καρδιά σας. Τρεις φορές το γυρίζω αριστερά και μία δεξιόστροφα και η θύρα ανοίγει. Είναι μια θύρα που οδηγεί στο Χάος. Εκεί, απ’ όπου γεννήθηκε ο Έρως. Τολμάτε να κάνετε μια βουτιά εκεί; Μπορείτε, αν θέλετε! Μπορεί αλήθεια το Χάος να είναι κακό; Μπορεί από κάτι κακό να γεννηθεί κάτι τόσο καλό, όσο ο Έρως;

Γιατί γεννήθηκε ο Έρως από το Χάος, τη Νύχτα, που τίποτα δεν φαίνεται και είναι όλα σε αταξία, αφού είναι χάος; Είναι απαραίτητο το Χάος -απαραίτητο. Το Χάος μπορεί να νιώσει έρωτα. Το Χάος νιώθει την ανάγκη να βρει το χαμένο του Κάλλος, την Αρμονία και την Τάξη. Ο Έρωτας είναι παιδί του Χάους. Είναι ανάγκη του Χάους και, για δείτε, δεν μπορεί να υπάρξει Τάξη δίχως Χάος. Τι διαπίστωση, ε;

Βιώστε τον Έρωτα! ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ!! Αφήστε το χάος σας να νιώσει ελεύθερα τον Έρωτα. Αφεθείτε να οδηγηθείτε από τον Έρωτα και σύντομα, πολύ σύντομα, μια Αφροδίτη θα γεννηθεί, σε μια μακρινή Γη, τέλεια, πανέμορφη, μαγευτική. Θα υπήρχε ποτέ η Αφροδίτη, χωρίς το Χάος; Θα υπήρχε ποτέ, οτιδήποτε, αν το Χάος δεν ένιωθε την ανάγκη να δει το Κάλλος του; Τελικά, μήπως το Χάος είναι ο γεννήτωρ των πάντων; Χμ…

Χρειάζεται να εντρυφήσετε για λίγο στο Χάος, με σεβασμό και αυτοτέλεια. Εσείς για τον εαυτό σας, το δικό σας χάος είναι αρκετό. Δεν χρειάζεται να μπερδευτείτε με των άλλων. Και όσο πιο βαθιά θα μπαίνετε στο Χάος σας, τόσο πιο όμορφες δημιουργίες θα πλάθετε. Αυτήν την πόρτα άνοιξα με το χρυσό κλειδί, που μου ‘δωσε ένας μεγάλος… ο Ενώχ. Ε; Μην παραξενεύεστε!

Ελάτε, κρατήστε τα πέπλα σας. Ας χορέψουμε στο Χάος. Σηκωθείτε!

[Ακολούθησε κυκλικός χορός στο ρυθμό που έδιναν κρόταλα και ντέφι (ένα-δύο-τρία), σταδιακά επιταχυνόμενος, επαναλαμβάνοντας μερικές φορές κάθε στίχο:

• Χάος-έλα-έλα εδώ. - Χάος-έλα-έλα εδώ. - Χάος-έλα-έλα εδώ.

• Χάος-έλα-έλα εδώ. - Χάος-έλα-έλα εδώ. - Χάος!

• Χάος-έλα-έλα εδώ. - Χάος-έλα-έλα εδώ. - Έρως!

• Έρωτα-ανί-κητε! – Έρωτα-ανί-κητε! – Έρωτα-ανί-κητε!

• Έλα-Δία-έλα! – Έλα-Δία-έλα! – Έλα-Δία-έλα!

• Έρωτα-στο Χάος ρίξε, Έλα! – Έρωτα-στο Χάος ρίξε-Έλα! -

Έρωτα-στο Χάος ρίξε-Έλα!

• Έρωτα-ανί-κητε! Έρωτα-ανί-κητε! Έρωτα-ανί-κητε!

Ο χορός τελείωσε με κραυγές]

Έρως ανίκατε μάχαν!

Θα γελάσετε, αν σας πω, ότι με έναν τέτοιο τρόπο μπορείτε να βάλετε τάξη στο Χάος και να κινήσετε τις δημιουργικές ενέργειές σας; Χορό και τραγούδι, παιδιά. Χορό και τραγούδι!

Χάος και Έρως και ο Δίας ο νεφεληγερέτης, που απ’ όλα αυτά δημιουργεί και τα κάνει ένα σημαντικό ειρμό σκέψης, γιατί όλα αυτά τα πλατωνικά στερεά που διδαχτήκατε και όσα δεν έχετε αρχίσει καν να διδάσκεστε ακόμα, όλα, πήγασαν από το Χάος. Όλα!

Και γι’ άλλη μια φορά θέλω ν’ ακούσω από σας το εξής: πιστεύετε ότι μπορεί από κάτι κακό να γεννηθεί κάτι καλό;

ΕΥΛΟΓΙΑ ΣΤΟ ΧΑΟΣ! [μεγαλόφωνα]

Κι εγώ, παιδί του Χάους είμαι -το ωραιότερο απ’ όλα! Κι εσείς…

Και ο Ζευς ο αθάνατος Πατήρ των πάντων, από εκεί κατάγεται αλλά μόνο αυτός κρατά τα ηνία της εκλογίκευσης και της τάξης του Χάους.

ΕΛΑ ΔΙΑ, ΕΛΑ! [μεγαλόφωνα]

Είχαμε πολλά να πούμε και δεν τα είπαμε όλα -πώς θα μπορούσαμε; Έχουμε έναν ολόκληρο κόσμο Χάους να βάλουμε σε λόγια, πόσο καιρό θα μας πάρει αλήθεια; Αλλά μόλις γεννήθηκε η τάξη της Αφροδίτης.

Χαμογελάστε! [χαμόγελα]

Είστε ευπρόσδεκτοι και ευπρόσδεκτες, για να δουλέψουμε με το Χάος -και όχι μόνο… θα δουλέψουμε και με τ’ αγόρια. Άλλωστε, ούτως ή άλλως, η ερωτική σας ζωή είναι χαοτική. [γέλια] Έχετε να ωφεληθείτε σε πολλαπλά επίπεδα.

Θα πούμε και για σεξ, αν το επιτρέψει ο νεφεληγερέτης Δίας. Λέτε να αρνηθεί; [γέλια]

Μέλος: θα έχει και ασκήσεις για το σπίτι;

Για όσες δεν φάνηκαν επιμελείς μαθήτριες μέχρι τώρα, φυσικά!

Σεξ και Χάος.

Και όμως, είναι σαν να λέμε, Χάος και Δημιουργία!

Μέσα απ’ ό,τι έγινε σήμερα, συνδεθήκατε πολύ βαθιά μαζί μου. Η συνάντηση ολοκληρώθηκε, μόνο και μόνο γιατί δεν φτάνει ο χρόνος και θα πάρουμε πολλές ώρες ακόμα, αν θέλετε να μιλήσουμε για σεξ και έρωτα.

Δέχομαι ερωτήσεις.

…………………………….

Ερωταπαντήσεις:

Ερώτηση 1^η: Λίγο με μπερδεύει η λέξη χάος. Μα ζούμε συνέχεια σε ένα χάος και βλέπουμε ότι, τουλάχιστον στο δικό μας κόσμο, δεν έχει αποτέλεσμα. Πού είναι ο έρωτας, πού είναι η δημιουργία;

Απάντηση:

Αυτό που βιώνετε δεν είναι ακριβώς χάος, είναι ανολοκλήρωτη τάξη. εγώ δεν σας ζητώ να δουλέψετε σ’ αυτό το πεδίο. Σας ζητώ να κάνετε μια βουτιά στο εσώτερο χάος, εκεί όπου βρίσκονται τα πάντα και από εκεί να ανασύρετε υλικό, επικαλούμενες τον έρωτα -υλικό για δημιουργία.

Υπάρχει άλλη ερώτηση;

Ερώτηση 2^η: Να συνεχίσω εγώ πάλι; Έχουμε μπει σε τούνελ, σε τέτοια, έχουμε πει, έχουμε κάνει…. Όλα αυτά που έχουμε κάνει σε διάφορες ομάδες… Δεν ήταν κι αυτό το δικό μας χάος πάντα; Πάλι το ίδιο; Πάλι στο δικό μας χάος θα μπούμε; Δηλαδή, δεν το καταλαβαίνω αυτό. Δεν τελειώνει ποτέ αυτό το πράγμα; Δεν είναι παρεμφερές με αυτό που κάνουμε και στους άλλους κύκλους;

Απάντηση:

Σσσσς! Σιωπή! Σσσσς! Θα ξυπνήσει η Λ.! Σσσσσς!

Άλλη ερώτηση.

Ερώτηση 3^η: Λίγο Εμένα δεν είναι το χάος βέβαια η ερώτηση -πιθανό βέβαια να είναι από το χάος του γήινου νου. Ο μύθος του Αδάμ και της Εύας καθώς και ο μύθος της αναδυομένης Αφροδίτης, μήπως έχει τη ρίζα του στη γνώση της ανθρωπότητας για τον Ερμαφρόδιτο; Ότι στην αρχή ήταν το ένα ον που ήταν και άντρας και γυναίκα και κάποια στιγμή χωρίστηκε στα δύο φύλα και έτσι δημιουργήθηκε η γυναίκα;

Απάντηση:

Μπορείς να το δεις και έτσι αν θέλεις αλλά, για να γυρίσω ανάποδα την ερώτηση, μήπως και τα δύο υποδηλώνουν, όπως είπα, ότι άνθρωπος, αναζητώντας, προσπαθώντας να δει, να βιώσει αυτό που είναι, βάζει μια όψη του μπροστά του για να παίξει μαζί της; Εδώ είναι που θέλω να τραβήξω την προσοχή σας.

Ερώτηση 4^η: Προηγουμένως είπες για τον άντρα, ότι έφτιαξε τη γυναίκα από το πλευρό του άντρα. Εγώ θα το θέσω αλλιώς για να κατανοηθεί. Ο άντρας είναι το ακίνητο και η γυναίκα είναι το κινητό. Και από το χάος, αναδύθηκε η Αφροδίτη, η ευμορφία, η όμορφη μορφή… άρχισε να απλώνεται και να γίνεται η δημιουργία. Είναι έτσι;

Απάντηση:

Φυσικά!

Ερώτηση 5^η: Ο Ήφαιστος και η Αφροδίτη είναι ζευγάρι. Ο Ήφαιστος αντιπροσωπεύει το Πυρ. Άρα το Χάος είναι Πυρ ή και τα άλλα στοιχεία μαζί; Είναι το Πυρ της Ζωής, το Χάος;

Απάντηση:

Όχι. Το Χάος δεν είναι Πυρ.

Άννα: Τη ρωτάω εγώ τώρα, αν υφίστανται τα στοιχεία στο Χάος.

Απάντηση:

Όχι. Είναι μόνο δυναμικό.

Ερώτηση 6^η: Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το χάος είναι αδιαμόρφωτη ύλη και έρχεται σαν υλοποίηση του χάους η δημιουργία της θηλυκής μορφής;

Απάντηση:

Ναι.

Ερώτηση 7^η: Άρα πάμε πίσω στον Θείο Νου κατευθείαν

Απάντηση:

Ο οποίος έπεται του Χάους.

Εδώ λοιπόν βρίσκεστε για άλλη μια φορά μπροστά στη νόηση και την προ-νόηση.

Ερώτηση 8^η: Το Χάος είναι το χρονικό όριο, μέχρι να αρχίσει να δημιουργείται μέσα στον καθένα η επιθυμία για οποιαδήποτε δημιουργία;

Απάντηση:

Το Χάος είναι η κατάσταση που επικρατεί, μέχρι να προκύψει ο Έρως που θα οδηγήσει στη δημιουργία.

Ερώτηση 9^η: Η οποία δημιουργία μπορεί να είναι οτιδήποτε, από μία βόλτα, ένα φαγητό, έναν έρωτα, οτιδήποτε…;

Απάντηση:

…Από ένα σύμπαν…

Ερώτηση 10^η: Και όλο αυτό είναι μέσα μας;

Απάντηση:

Οπωσδήποτε μέσα σας, οπωσδήποτε στην Αρχή σας.

Ερώτηση 1^η: Να προσθέσω κάτι για τον Ήφαιστο, ίσως χρειάζεται να συζητηθεί. Η Αφροδίτη, η ευ-μορφία, παντρεύτηκε τον Ήφαιστο. Αυτός που σφυρηλατούσε ό,τι χρειάζονταν οι θεοί και ό,τι χρειαζόντουσαν και οι άνθρωποι. Νομίζω ότι, για να δημιουργηθεί η όμορφη μορφή, έπρεπε να σφυρηλατήσει κάποια πράγματα μέσα της. Άρα νομίζω ότι έχει πολύ μεγάλη πνευματική σημασία και σύνδεση. Θα ήθελα να πεις κάτι παραπάνω.

Άννα: Σε ποιαν απευθύνεσαι, στην Αφροδίτη ή στην Άννα;

Ερώτηση 11^η (συνέχεια): Στην Αφροδίτη.

Απάντηση:

Η Μεγάλη Μητέρα. Είμαι η Μεγάλη Μητέρα στην όψη που επιθυμείτε να βλέπετε ως Κάλλος. Από το πεδίο της Αρχής, της Ύψιστης Αρχής της Μεγάλης Μητέρας, έπονται πολλά μέχρι τη Δημιουργία της μορφής του φυσικού κάλλους. Ο Ήφαιστος, ο πολυπράγμων και επιδέξιος Ήφαιστος, είναι εκείνος που σφυρηλατεί τη μορφή σε ένα πολύ χειροπιαστό πεδίο, το πεδίο της ύλης, το χθόνιο. Εργάζεται και ουράνια αλλά εκείνη την όψη του δεν μπορείτε να τη δείτε ακόμα. Μπορείτε να δείτε μόνο τη γήινη και χθόνια εργασία του Ηφαίστου, η οποία γίνεται χάρη στον έρωτά του για την Αφροδίτη, γιατί σ’ αυτήν βλέπει κι εκείνος το δικό του κάλλος και γιατί εμπνέεται από το κάλλος της Μεγάλης Μητέρας. Δεν μπορεί να δημιουργήσει χωρίς την Αφροδίτη, είναι η Μούσα του.

Ερώτηση 12^η: Ποια είναι η σχέση της Αφροδίτης με τον Άρη;

Απάντηση:

Φωτιά και ο Άρης αλλά όχι δημιουργική. Δεν είναι ο Ήφαιστος, που δημιουργεί, η φωτιά που δημιουργεί. Είναι η φωτιά που καταλύει. Και ζωοποιεί ταυτόχρονα αλλά, κυρίως, καταλύει. Και είναι απαραίτητο να υπάρχει ο Άρης που καταστρέφει, για να μπορεί να έχει υλικό ο Ήφαιστος να δημιουργεί. Είναι ένα τρίγωνο ερωτικό, πολύ λειτουργικό.

Σε ένα ερώτημα πρακτικής φύσεως απαντώ ότι, η ομάδα που θα δημιουργηθεί, θα συναντιέται μια φορά το μήνα, ημέρα Σάββατο, μετά τις 03:00 μμ και θα εξακολουθήσει να λέγεται «Η Αλχημεία της Αφροδίτης». Και για να τα κάνω τα πράγματα λίγο πιο σαφή, πρόκειται για την Αλχημεία της Μεγάλης Μητέρας στην όψη του Κάλλους και της Αρμονίας και πρόκειται για εργασία με Αρχές.

Είναι ευπρόσδεκτοι και ευπρόσδεκτες, όσοι και όσες νιώθουν κάτι να τους καλεί. Αν νιώθετε στην καρδιά σας τη θύρα που άνοιξε προς το Χάος να σας καλεί, ελάτε. Και μη με ξαναρωτήσει κανένας και καμία, ποια είναι η διαφορά.

Εγώ Είμαι Εδώ.

Θυμηθείτε να χαμογελάτε!

[Ακολούθησε ανάγνωση του Ορφικού Ύμνου προς την Αφροδίτη]