Η Περσεφόνη Πνοή της Ζωής

[Στις 3 Μαϊου η ομάδα επισκέφτηκε την Ελευσίνα, προσφέροντας στο μουσείο δύο γλάστρες με νάρκισσους και άλλα λουλούδια. Αφού εγκαταστήσαμε τις γλάστρες, κάναμε έναν περίπατο και φτάσαμε στο Πλουτώνιο. Έκανε αισθητή την παρουσία της η Περσεφόνη και κάποιος με το όνομα Αλκώρ.]

Η Δήμητρα και η Περσεφόνη μαζί σχηματίζουν ένα δωδεκάθεο/δωδεκάκλωνο. Είναι από μόνες τους οι δύο κλώνοι του DNA – του φυσικού DNA.

Χιλιάδες χρόνια πριν, οι άνθρωποι είχανε ταυτίσει τις ιδιότητες τους με της φυσικής εκδήλωσης και της ψυχής. Τότε δεν ήταν σαφές αλλά τώρα είναι, ότι κάθε φορά που έρχεται ένας άνθρωπος στη Γη και παίρνει μία φυσική μορφή, περνάει από την Περσεφόνη και τη Δήμητρα. Και όταν φύγει πάλι, περνάει από αυτές. Είναι αυτές που υποδέχονται και αποχαιρετούν κάθε άνθρωπο που ενσαρκώνεται στη Γη.

Η Δήμητρα μένει, η Περσεφόνη περνά τα πεδία, έρχεται και φεύγει. Οι δώδεκα κλώνοι του DNA συνίστανται από πολλές άλλες θεότητες-δημιουργούς. Μπορείτε να αντιστοιχίσετε κάθε κλώνο, κάθε στιβάδα ενεργειακή του DNA, στις δώδεκα θεότητες του Ολύμπου, αλλά οι δύο πρώτες ανήκουν στην Περσεφόνη και τη Δήμητρα. Επιβλέπονται από αυτές. Η Περσεφόνη κρατά τη μία, η Δήμητρα την άλλη και αγκαλιάζονται μαζί.

Το DNA βρίσκεται στην κορυφή της δημιουργίας. Και αυτόν τον κώδικα θα αναπτύξουμε εδώ, στην επόμενη συνάντηση που θα έχετε σε λίγες μέρες. Έρχεστε για να δείτε τον κώδικα, να μάθετε τις συνδέσεις που υπάρχουν στο DNA σας. Βρισκόμαστε πολλοί εδώ σήμερα αλλά δεν θέλουμε να μιλήσουμε όλοι, γιατί δεν είναι της ώρας.

Μη φύγετε ακόμα, περιμένετε…

Είμαι η Περσεφόνη. Συνήθως σας μιλά η Μητέρα Δήμητρα. Έρχομαι να συστηθώ λίγο καλύτερα. Και συστήνομαι σε σας σαν Πνοή της Ζωής. Είμαι η Πνοή της Ζωής που έρχεται και φεύγει… η ανάσα του ανθρώπου. Όταν φύγει η ανάσα, φύγει η ενέργεια της ζωής, η συνείδηση την ακολουθεί στην άλλη πλευρά. Όταν έρθει η Πνοή της Ζωής, η συνείδηση την ακολουθεί στη Γη. Είμαι εγώ, που πηγαίνω και φέρνω τις ψυχές στον Άδη, γιατί όταν φύγω, φεύγουν κι αυτές από την γήινη εκδήλωση.

Οπότε, μπορείτε να έχετε τώρα μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για μένα, γιατί η Άννα αναρωτιόταν, επειδή δεν μπορούσε να καταλάβει τι και ποια ακριβώς είμαι. Και αυτή η ενέργεια της Ζωής είναι συνυφασμένη στο DNA σας. Όταν απέλθει, το DNA σας διαλύεται. Αλλά είναι αυτή που όσο βρίσκεται μαζί σας, το στηρίζει και το τροφοδοτεί με τη δύναμη της Ζωής. Το κάνει να υπάρχει και να αντιγράφεται και να δημιουργεί τη γήινη έκφραση. Έτσι σήμερα μιλάτε με την ενέργεια της Ζωής. Την ενέργεια που κατεβαίνει από τον ουρανό και πηγαίνει πάλι επάνω.

Πατέρας είναι ο Δίας στον ουρανό και Μητέρα η Δήμητρα στη Γη. Και η ενέργεια της ζωής κινείται διαρκώς ανάμεσα στα δύο. Ο Πατέρας Δίας επίτρεψε να γίνει το πέρασμα στον Άδη, για να δείξει την κυκλικότητα της ζωής και του θανάτου των ανθρώπων, την εκδήλωση και την απόσυρσή τους. Ο Άδης δεν είναι τίποτε άλλο από τον Δία μεταμορφωμένο, σε ένα ενδιάμεσο πεδίο που βρίσκεται ανάμεσα στον ουρανό και στη γη. Ο Άδης φιλοξενεί τα οστά των ανθρώπων… φιλοξενεί τις ψυχές των ανθρώπων. Κι έτσι γίνεται χθόνιος, αφού οι νεκροί θάβονται στη γη. Αλλά δεν κατοικεί στη γη. Είναι συνείδηση… Πετά και φεύγει και χάνεται στα δικά της πεδία, όταν φύγει από τη γη. Αλλά είναι συνείδηση!

Είναι εκείνη η δύναμη της Ζωής, η ενέργεια της Ζωής, που παραλαμβάνει τις ψυχές. Είναι ο χώρος που παραλαμβάνει τις ψυχές καθώς κινούνται ανάμεσα στον ουρανό και στη γη. Τις φιλοξενεί, τις φυλά, τις φροντίζει, είναι ο τόπος κατοικίας τους μέχρι την επόμενη ενσάρκωση. Δεν είναι κακός ο Άδης. Είναι αυτός που βλέπετε μπροστά σας όταν πάτε να κοιμηθείτε. Είναι αυτός που σας υποδέχεται, όταν περνάτε το κατώφλι του ύπνου/θανάτου.

Κάθε φορά που περνάτε το κατώφλι του ύπνου, μπαίνετε στο βασίλειο του Άδη. Αλλιώς, γιατί πιστεύετε ότι ήταν ο νάρκισσος αυτός που με οδήγησε στο βασίλειο του Άδη; Το δόλωμα του Άδη.

Περνάτε στο βασίλειο του Άδη και εκεί, ανάλογα με τη συνείδησή σας και όσα κουβαλάτε, βρίσκεστε στα ανάλογα πεδία. Ο ύπνος σας είναι αυτός που σας καθαρίζει από τις ενέργειες της ημέρας. Εκεί βιώνετε τα πάντα, όλα όσα έχουν γραφτεί στο υποσυνείδητό σας τα εξετάζετε, έτσι ώστε την επόμενη ημέρα να τα επεξεργαστείτε και πάλι. Και βέβαια ο ύπνος είναι ένας μικρός θάνατος και σαν μικρός θάνατος, φιλοξενεί τη συνείδησή σας στο χώρο του Άδη, του δυνατού Πλούτωνα.

Την επόμενη φορά που θα πέσετε για ύπνο, απόψε το βράδυ ας πούμε, καλέστε τον Πλούτωνα κοντά σας. Καλέστε και μένα και αφήστε μας να σας δείξουμε το βασίλειο που κυβερνάμε. Δείξτε μας κι εσείς τα δικά σας με ειλικρίνεια. Αφήστε την αγνότητα της ψυχής σας να φέρει στην επιφάνεια όλα, όλα όσα κρύβετε στην καρδιά σας. Και ελάτε να τα επεξεργαστούμε μαζί. Θα δείτε ότι το άλλο πρωί θα έχετε πάρει πολλά.

Χρησιμοποιήστε αυτό το μικρό διαλογισμό, κάθε βράδυ που πέφτετε για ύπνο. Θα είναι πολύ καλή προετοιμασία για τα Μεγάλα Ελευσίνια. Ο Πλούτωνας κι εγώ, η Περσεφόνη, σας ευχαριστούμε που ήρθατε σήμερα κοντά μας.

Και έτσι είναι!