Η θεά Δήμητρα μιλά για 3 σύμβολα

Άννα: Και πάλι παρούσα η Δήμητρα. Την προηγούμενη φορά δεν έγινε διδασκαλία Ελευσινίων, λόγω της μύησης του Μελχισεδέκ. Θα θέλατε να μοιραστείτε κάποια πράγματα ή να ρωτήσετε κάτι για τα Ελευσίνια;

Σ.: Μας έχουν πει να φέρουμε ο καθένας κάποια σύμβολα για να μας δώσουν εξήγηση για κάποια από αυτά.

Γ. Ο καθένας από τρία και θα πάρουμε τα τρία κοινά.

[Τα κοινά σύμβολα που ρωτήθηκαν είναι: μεμβράνη, Περσεφόνη, κερί.]

Θα μιλήσει η Δήμητρα.

Σας καλώ να βρείτε την ετοιμολογία της λέξης ‘μεμβράνη’.

Η μεμβράνη συνδέεται άρρηκτα με τη θηλυκή αρχή. Δείτε την ετυμολογία και την αριθμολογία της λέξης. Το άθροισμα των αριθμών που αντιστοιχούν στα γράμματα.

Άννα: Μου δείχνει ταυτόχρονα το Μεμ, το εβραϊκό γράμμα που αντιστοιχεί στο Μ. Καταλαβαίνω ότι θα πρέπει να δούμε εκεί κάτι, επίσης. Θα το ψάξω εγώ αργότερα.

Δεν συνδέεται άμεσα η λέξη με το Μεμ αλλά μπορείτε να βρείτε πληροφορίες σχετικές εκεί. Η μεμβράνη αντιπροσωπεύει αυτό που έρχεται να γίνει. Αυτό που πρόκειται να συμβεί. Είναι λίγο δύσκολο αυτή τη στιγμή να κατανοήσετε ορισμένες ερμηνείες από αυτές που θα σας δώσω αλλά ας καταγραφούν και θα τις συζητήσουμε εκτενέστερα αν χρειαστεί, κάποια άλλη στιγμή. Η μεμβράνη συμβολίζει την Παρθένο. Μπορείτε να πείτε, την Παρθένο Μαρία. Γενικά, την παρθενία. Η μεμβράνη χρειάζεται να διαρραγεί για να υπάρξει γονιμοποίηση και δημιουργία. Άρα, προηγείται η ρήξη της μεμβράνης της δημιουργίας. Πριν από τη δημιουργία, υπάρχει η μεμβράνη. Η μεμβράνη διαχωρίζει. Αν υπάρχει κάτι ανάμεσα στη θηλυκή και την αρσενική αρχή, είναι μία μεμβράνη. Και δεν αναφέρομαι μόνο στη γενετήσια πράξη.

Αν μπορείτε να φανταστείτε με το νου σας δύο ημισφαίρια, θα καταλάβετε ότι, για να μπορέσετε να αντιληφθείτε δύο ημισφαίρια, θα πρέπει να υπάρχει κάτι που να τα ξεχωρίζει. Αυτό το κάτι είναι μία μεμβράνη. Αυτό μπορεί να απεικονιστεί ακόμα και στη μεμβράνη του εγκεφάλου. Κάθε τι λοιπόν που διαχωρίζει, παίζει το ρόλο αυτής της μεμβράνης. Η ένωση εξαρτάται από τη ρήξη της μεμβράνης ή τη διάλυσή της. Για το λόγο αυτό, η μεμβράνη συμβολίζει επίσης την έλλειψη μνήμης, την αμνησία! Φυσική ή τεχνητή ή μηχανική αμνησία. Όταν το ένα χωρίζεται στα δύο, τα δύο ημισφαίρια/ημιμόρια χάνουν την επαφή μεταξύ τους. Ξεχνούν την πρότερη κατάσταση της ένωσης. Η μεμβράνη λοιπόν συμβολίζει το διαχωρισμό αλλά και την παρθενία. Και αν συνδέσετε αυτή την πληροφορία με όσα ειπώθηκαν από την Αθηνά, την παρθένο Θεά, σχετικά με την Παρθενία σε αντιδιαστολή με την εστίαση και τη δημιουργία -την εστίαση σε ένα σημείο-, μπορείτε να καταλάβετε ότι πρόκειται για ένα άλλο επίπεδο της παρθενίας. Ο διαχωρισμός που προκύπτει από τη μεσολάβηση της μεμβράνης, έχει μία αντιστοιχία στην ίδια τη διαδικασία της παρθενίας. Γιατί σ’ αυτή τη διαδικασία, όπως σας εξηγήθηκε πολύ όμορφα από την Αθηνά, δεν υπάρχει εστίαση σε ένα σημείο. Υπάρχει αντίληψη όλου του πλέγματος υπάρχει εποπτεία αλλά όχι εστίαση σε ένα σημείο. Δεν υπάρχει διείσδυση και, συνεπώς, δημιουργία.

Αυτές οι έννοιες παντρεύονται μεταξύ τους και δημιουργούν μία πολύπλευρη θεωρία, μία θεωρία με πολλές πτυχές, η οποία θα σας αναλυθεί εν καιρώ. Η οποία, για την ακρίβεια, θα σας αναλυθεί κατά την Εποπτεία, αφού λάβετε τη μύηση των Μεγάλων Ελευσίνιων Μυστηρίων. Η μεμβράνη φυσικά, το πέπλο, μπορεί να είναι τόσο λεπτή, ώστε να αντιλαμβάνεστε τι υπάρχει από την άλλη πλευρά και ο διαχωρισμός να είναι απλά εικονικός. Έχοντας αντίληψη αυτού που υπάρχει από την άλλη πλευρά, κερδίζοντας άρα και την ανάμνηση αυτού που υπάρχει από την άλλη πλευρά, ακόμα και αν παραμένει η διάφανη μεμβράνη, ο διαχωρισμός είναι υποτυπώδης πια και μένει απλά να διαλυθεί και το τελευταίο φυσικό εμπόδιο.

Όταν σας διαχωρίζει μια διάφανη μεμβράνη από ένα άλλο πεδίο. Δεν μπορείτε να δράσετε σ’ εκείνο το πεδίο με το φυσικό σώμα αλλά έχετε αντίληψη του τι συμβαίνει και μπορείτε να λειτουργήσετε εκεί με τα υπόλοιπα σώματα.

Ο διαχωρισμός εγκυμονεί καταστάσεις συνείδησης. Αν δεν υπήρχε διαχωρισμός, αν δεν υπήρχε μεμβράνη, δεν θα μπορούσαν να δημιουργηθούν διάφορες καταστάσεις συνείδησης. Οι καταστάσεις συνείδησης δημιουργούνται από την τμηματοποίηση, τη διαμερισματοποίηση της μίας ουσίας. Έτσι, η μεμβράνη από μόνη της αποτελεί εργαλείο δημιουργίας συνείδησης. Δεν είναι αυτή που προκαλεί τη συνείδηση να συμβεί, δημιουργεί όμως το περιβάλλον για να λάβει χώρα η συνείδηση και η επίγνωση. Με τον ίδιο τρόπο που έχει δημιουργηθεί ο χώρος, για να υπάρξει μέσα του αυτό το σύμπαν, στο οποίο αναπτύσσετε τα σενάριά σας, παίρνετε τις εμπειρίες σας και βιώνετε ό,τι επιθυμείτε, ό,τι έχετε δημιουργήσει.

Η συνείδηση, είναι ένα εργαλείο διαχείρισης καταστάσεων.

Όταν οι μεμβράνες δημιουργούν αυτά τα διαμερίσματα, αυτά τα τμήματα στα οποία μπορεί να συμβεί η επίγνωση, εγκυμονούν ένα υλικό. Κυοφορούν ένα υλικό. Κυοφορούν ύλη σε πολλά διαφορετικά επίπεδα/πυκνότητες. Η συνείδηση είναι αυτή που μπορεί να διαχειριστεί την ύλη που εγκυμονούν οι χώροι που σχηματίζουν οι μεμβράνες. Μπορείτε να τις δείτε και σαν κύστεις, σαν φυσαλίδες, έτσι ώστε να έχετε μια πιο καλή εικόνα αυτού που σας παρουσιάζω. Σε μια φυσαλίδα λοιπόν, που είναι απομονωμένη από τον υπόλοιπο χώρο, περιλαμβάνεται κάποιο υλικό. Η συνείδηση που δημιουργείται, είναι αυτή που βοηθά τη διαχείριση του υλικού μέσα στην ίδια τη μεμβράνη. Κάθε τέτοιο διαμέρισμα είναι αυτοδιαχειριζόμενο, είτε σε επίπεδο κυττάρου, είτε σε επίπεδο οντότητας/πλάσματος, ανθρώπου για παράδειγμα, είτε σε επίπεδο πλανήτη, είτε σε επίπεδο σύμπαντος – είτε σε επίπεδο συμπάντων.

Φυσαλίδες που περικλείουν ένα συγκεκριμένο ποσό ύλης, η οποία γίνεται διαχειρίσιμη μέσω της συνειδητότητας που αναπτύσσεται σε αυτές.

Κάθε μία από αυτές τις φυσαλίδες είναι ένα ξεχωριστό δημιούργημα. Είναι ένα ξεχωριστό θείο βρέφος. Είναι μία ξεχωριστή, αναπτυσσόμενη συνείδηση. Για παράδειγμα, ο πλανήτης Γη αποτελεί μία τέτοια φυσαλίδα/χώρο, ο οποίος φιλοξενεί μία συνειδητότητα διαρκώς αυξανόμενη, η οποία διαχειρίζεται το υλικό του. Το σύμπαν στο οποίο ζείτε, παρομοίως. Κάθε κύημα λοιπόν μέσα σε αυτές τις μεμβράνες/φυσαλίδες ζωής, είναι ένα θείο βρέφος. Όταν αυτές οι φυσαλίδες ολοκληρώσουν την πορεία ανάπτυξής τους, όταν αποκτήσουν συνειδητότητα ικανή να διαχειριστεί ολοκληρωμένα το υλικό που περιλαμβάνουν… χμ, εδώ μπαίνουμε σε πολύ βαθιά νερά. Για να δούμε τι μπορώ να σας φέρω αυτή τη στιγμή. Όταν λοιπόν καταφέρουν αυτά τα θεία βρέφη να αποκτήσουν συνείδηση αυτού που είναι, μπορούν να συμμετέχουν στη Θεία Δημιουργία, δημιουργώντας και άλλες τέτοιες φυσαλίδες ζωής. Όπως πάνω, έτσι και κάτω. Είπαμε ότι αυτά ισχύουν σε επίπεδο ομάδας κυττάρων, σε επίπεδο ανθρώπων, σε επίπεδο πλανήτη, γαλαξία, σύμπαντος, συμπάντων… Υπάρχει μια πολύ σαφής αναλογία.

Η σύνδεση της μεμβράνης με τα Ελευσίνια Μυστήρια θα εξηγηθεί την κατάλληλη στιγμή. Ο λόγος -ειπώθηκε αλλά το επαναλαμβάνω γιατί είναι σημαντικό-, ο λόγος για τον οποίο γίνεται η διδασκαλία σε δόσεις και κάθε φορά σας φέρνουμε λίγες πληροφορίες και λίγες πληροφορίες παραπάνω, είναι για να παραμένετε συνδεδεμένοι με την ενέργεια των Μυστηρίων, μέχρι να γίνει και η μύησή σας στα Μεγάλα Μυστήρια. Γιατί πρόκειται να τρέξετε αρκετά παίρνοντας ήδη δύο μυήσεις στον ίδιο χρόνο και χρειάζεται να ανακτήσετε μνήμες από τις αρχαίες εποχές. Έτσι, σας δίνουμε τις πληροφορίες σταδιακά, ώστε να τις αφομοιώνετε με το πέρασμα του χρόνου.

Η επόμενη ερμηνεία αφορά την Περσεφόνη, την Κόρη. Κ – Ρ.

Την Κόρη. Η Περσεφόνη είναι μία θεότητα του ελέους και της ζωής; Κάθε άλλο! Φέρνει θάνατο! Όχι από εκδίκηση. Μυείται στο θάνατο. Συμβολίζει τη μύηση του θανάτου. Τα μυστήρια της Περσεφόνης, όπως δείχνονται μέσα από τα Μεγάλα Ελευσίνια Μυστήρια, αγκαλιάζουν ένα πολύ ευρύ πεδίο και οι ερμηνείες που θα λάβετε είναι βαθιές και αγγίζουν την ίδια τη μυσταγωγία των Μεγάλων Ελευσινίων, συνεπώς δεν μπορούν να δοθούν όλες οι ερμηνείες του συμβόλου τώρα. Θα μάθετε όμως, όσα είναι αποδεκτό να μάθετε, όσα είναι κατάλληλο γι’ αυτή την ώρα.

Η Περσεφόνη είναι μία Θεία Τραγωδία. Είναι από μόνη της ένα Θείο Δράμα. Όπως το δράμα του Χριστού στο σταυρό. Είναι ένα θείο δράμα, μέσα από το οποίο οι άνθρωποι καταφέρνουν να σμιλέψουν τη συνείδησή τους, να σμιλέψουν τα πάθη τους, να κάνουν ειρήνη με το θάνατο και να αποκτήσουν τη βεβαιότητα της ζωής στο επέκεινα. Της μετά θάνατον ζωής. Αυτό είναι σαφές. Η διαφορά έγκειται στον τρόπο με τον οποίο γίνεται η κάθοδος στον Άδη και στο δόγμα -γιατί στην περίπτωση του Χριστού στο σταυρό υπάρχει ένα δόγμα, ένα αυστηρό δόγμα, που δεν υπάρχει στα ίδια τα Ελευσίνια. Υπάρχει το σφράγισμα, ο όρκος της σιωπής, αλλά από εκεί και πέρα απλά ζητείται η κατανόηση των Μυστηρίων. Κερδίζεται η Εποπτεία και αυτό είναι αρκετό για να χρησιμοποιήσει κάθε άνθρωπος σαν φως στην πορεία της ζωής του.

Η Εποπτεία δίνεται στους μυημένους. Σε αυτούς που έχουν καταφέρει να βαδίσουν στον Άδη. Στη νεότερη ιστορία, ένας πάτησε τον Άδη και βγήκε από αυτόν και οι πολλοί περιμένουν από τον έναν να τους οδηγήσει στο φως. Παίζουμε με τις λέξεις. Αυτά είναι καμώματα! Δεν υπάρχει σωτηρία μετά θάνατον, γιατί δεν υπάρχει θάνατος. Παρόλα αυτά, υπάρχει ζωή, που περνά μέσα από πολλές διαδοχικές φάσεις. Η Περσεφόνη φέρνει το θάνατο γιατί μπαίνει στο θάνατο. Μπορείτε να φέρετε στους ανθρώπους αυτό που είστε. Αυτό που γίνεστε. Αποφασίζοντας να μπείτε στη γήινη ζωή, μπαίνετε και στο θάνατο. Η Περσεφόνη συμβολίζει τη δύναμη της ζωής, που περνά από διάφορες φάσεις εκδήλωσης. Μπορείτε να πείτε ότι είναι η Ψυχή αλλά αυτό θα σας περιόριζε αρκετά. Θα πρέπει να σημειώσουμε και πάλι ότι, αυτά που ακούτε τώρα είναι μόνο για τα δικά σας αυτιά.

Η Περσεφόνη λοιπόν δεν είναι απλά η Ψυχή. Είναι η ίδια η δύναμη της ζωής. Υπάρχει μεγάλη διαφορά σε αυτό. Η ψυχή είναι ένας ενεργειακός σχηματισμός αλλά η δύναμη της ζωής δεν εξαντλείται στην ψυχή. Αφήνουμε λοιπόν και την Περσεφόνη, αφήνουμε ένα μεγάλο κομμάτι για να εξηγηθεί κατά την Εποπτεία. Είναι πιθανό, στη διάρκεια των μηνών που μεσολαβούν να σας πούμε μερικά πράγματα ακόμα, αν είναι κατάλληλο. Αυτό έχει να κάνει με το βαθμό αφομοίωσης των πληροφοριών που σας δίνουμε γιατί, καταλαβαίνετε, δεν με ενδιαφέρει να μάθετε τι συμβολίζουν τα αντικείμενα που είδατε, απλώς, αλλά το πώς θα διαχειριστείτε την πληροφορία για την κατανόησή σας.

Το Κερί.

Είναι Φως.

Είναι φως που γίνεται αντιληπτό, επειδή βρίσκεται στο σκοτάδι. Το φως μπορεί να υπάρξει, να γίνει αντιληπτό, μόνο μέσ’ στο σκοτάδι. Και το κερί το ίδιο, όπως και οι δάδες που είναι χαρακτηριστικά σύμβολα των Ελευσινίων Μυστηρίων, έχουν σαν σκοπό να φωτίζουν το σκοτάδι.

Το κερί παιδιά μου, είναι η Αγάπη. Φέρει την έννοια της Αγάπης. Γιατί δεν υπάρχει άλλο φως από την Αγάπη. Το φως της Εκάτης, που προσέγγισε με πολλή φιλικότητα και αγάπη την Περσεφόνη για να την προστατεύσει και να την οδηγήσει, το φως της Αρτέμιδος που έκανε το ίδιο, ήταν η Αγάπη. Γιατί Φως και Αγάπη είναι ένα και το αυτό.

Και είναι αγάπη που εκδηλώνεται στο φυσικό πεδίο, γιατί είναι φως που πηγάζει από ένα κερί, από ύλη που αναλώνεται για να ανάψει. Και όπως αναλώνεται το κερί για να λάμπει η φλόγα, έτσι αναλώνεται ο εαυτός σας στη Γη, έτσι αναλώνεται η γήινη ζωή σας, έτσι αναλώνεται ο χρόνος σας, για να δημιουργηθεί η φλόγα του κεριού -άλλο ένα Κ-Ρ.

Ο χρόνος είναι το κερί που αναλώνεται για να λάμψει το φως της Αγάπης. Είναι το φως που υπάρχει σε κάθε θείο κύτταρο. Είναι η ύλη που βρίσκεται μέσα στη μεμβράνη/φυσαλίδα, απ’ την οποία δημιουργείται η Θεία Συνειδητότητα που διαχειρίζεται την ύλη. Είναι η θυσία της Ύλης. Γιατί η ύλη είναι αυτή που αναλώνεται, φθείρεται και ο χρόνος μαζί της, χάριν της Θείας Συνειδητότητας. Έτσι λοιπόν, όλοι εσείς και όλοι αυτοί που θεωρούν την ύλη βρώμικη, ακατάλληλη και προσπαθούν να ξεφύγουν από αυτή, θα μπορούσαν απλώς να λάμψουν, βασισμένοι σε αυτή. Είναι τόσο ευλογημένη, όσο το μελισσοκέρι.

Και με αυτά θα κλείσουμε για σήμερα.

Σας ευχαριστώ που ανοίξατε τα αυτιά σας και την καρδιά σας για να ακούσετε.

Έρρωσθε!

Και έτσι είναι!

…………….

Ερώτηση: Γιατί το να πλησιάζει κανείς τη μεμβράνη και το πέπλο δεν συνεπάγεται απαραίτητα συναίσθημα χαράς; Αυτό δεν το έχω καταλάβει τόσα χρόνια. Ίσως η χαρά δεν είναι η σωστή λέξη… Εσωτερική γαλήνη. Πλησιάζεις το πέπλο, ανεβαίνει η συνειδητότητα. Γιατί δεν υπάρχει διαφορά, δεν υπάρχει γαλήνη; Τέλος πάντων, προφανώς είναι κάτι δικό μου. Ευχαριστώ.

Απάντηση: Η χαρά είναι μία εικασία. Δεν υπάρχει γαλήνη όταν πλησιάζεις το πέπλο. Υπάρχει αναστάτωση, υπάρχει προσδοκία, υπάρχει πάθος, γιατί δεν έχεις θυμηθεί πλήρως, γιατί δεν ξέρεις τι θα συναντήσεις, γιατί δεν είσαι βέβαιη γι’ αυτό που θα συναντήσεις, γιατί αυτό που θα συναντήσεις δεν έχει γίνει βίωμά σου. Η γαλήνη υπάρχει μόνο όταν δεις αυτό που είσαι εσύ η ίδια. Και επειδή από αυτό το σημείο και πέρα υπάρχει ένας βαθύτερος συλλογισμός, θα σταματήσω εδώ, για να σου δώσω την ευτυχία και τη χαρά να αναζητήσεις εσύ τη σημασία των λόγων μου. Και θα επανέλθουμε, όποτε το θελήσεις. Καλό βράδυ.