Προετοιμασία Μικρών Ελευσινίων

Θέλουμε να πούμε πολλά αλλά δεν μας παίρνει η ώρα. Σας καλωσορίζουμε για άλλη μια φορά και σας ζητούμε να καθίσετε αναπαυτικά, όσο μπορείτε και να ακούσετε. Να δώσετε προσοχή, να ανοίξετε την καρδιά και τα αυτιά σας και να μας αφήσετε να σας πάρουμε σε ένα μεγάλο ταξίδι… να επιτρέψετε στο Πνεύμα να σας πάρει σε ένα μεγάλο ταξίδι, στη χώρα των θαυμάτων της αρχαιότητας.

Η Άννα κάθεται και σας μιλά, δεξιά της είναι η Αφροδίτη, αριστερά της ο Ωρίων, μπροστά της ο Ηλίας, πίσω ο Σανάτ Κουμάρα. Και είμαστε αρκετοί ακόμα τριγύρω, που υποστηρίζουμε την ενέργεια.

Από εδώ και πέρα ανήκετε στο Κοινό των Ελευσινίων και έρχεστε να διαπιστώσετε άλλη μια φορά, πόσο παγκόσμιες και πανανθρώπινες είναι κάποιες ιδέες. Το επόμενο τριήμερο, ουσιαστικά μέχρι την ώρα της μύησής σας, χρειάζεται να δώσετε έμφαση σε αυτό που είστε μέσα σας και να βρείτε εκεί την ταύτιση με την Περσεφόνη, την Αφροδίτη, τη Δήμητρα, τον Διόνυσο, τον Ηρακλή… τις μορφές αυτές που πρωταγωνιστούν στα Μικρά Ελευσίνια Μυστήρια. Η Αθηνά είναι σύμμαχός σας και συνοδός σας σε αυτή την περιπέτεια. Ο Δίας επιβλέπει κι εμείς, όλοι εμείς οι αγαπημένοι σας, από τη δική μας πλευρά παραστέκουμε και περιμένουμε το θαύμα… περιμένουμε να δούμε αυτή την αναβίωση. Περιμένουμε την ανακίνηση των ενεργειών για να πιάσουμε κάποιες ίνες και να τις τραβήξουμε ακόμα μακρύτερα. Είμαστε όλοι εδώ, μαζί.

Περισσότερο όμως περιμένουμε τη δική σας ταύτιση με τη Δήμητρα και την Περσεφόνη. Όχι μόνο με τη μία ή μόνο με την άλλη. Και οι δύο θεές/Δασκάλες μαζί, προΐστανται των Μυστηρίων της Ελευσίνας (ή, της Ελεύσεως). Αν ανοίξετε τα βιβλία σας και το υλικό που σας έχει δοθεί, θα βρείτε πάρα πολλές ερμηνείες των συμβολισμών αυτού του κύκλου των Ελευσινίων. Καμία δεν μπορεί να φτάσει τόσο βαθιά, όσο αυτή που βρίσκετε εσείς στην καρδιά σας.

Η Δήμητρα, μία θεότητα για τους αρχαίους χρόνους, Δασκάλα σήμερα της γης, της γονιμότητας, μία Μεγάλη Μητέρα, αντιπροσωπεύει τη Μεγάλη Μητέρα. Έχει μια πολύ συγκεκριμένη θέση στην καρδιά σας. Μια πολύ συγκεκριμένη θέση έχει επίσης ο Δίας, ο πατέρας της Περσεφόνης. Η πνευματική Αρχή που γεννά την ψυχή μαζί με την Μητέρα.

Ποια είναι όμως η Περσεφόνη; Ελάτε να σκύψουμε μαζί λίγο πιο βαθιά στη δική σας καρδιά και να βρούμε τη μικρή Περσεφόνη. Η Περσεφόνη δεν εμφανίζεται στο μύθο, δεν γίνεται γνωστή, παρά μόνο όταν μεγαλώσει. Γεννιέται και περνά τη βρεφική και παιδική της ηλικία με τη μητέρα της, στον ουρανό, ευτυχισμένη. Δεν τη γνωρίζει κανείς. Η ιστορία ξεκινά την εποχή που έρχεται σε ηλικία γάμου. Παίζοντας ανέμελα στο Νύσσιο πεδίο, μαζί με τις φίλες Αθηνά, Άρτεμη, κ.τ.λ. Φτάνοντας λοιπόν σε ηλικία γάμου, παίζει στο πεδίο του δέντρου, αποσπάται η προσοχή της από τον νάρκισσο, σε μια γλυκιά νάρκη (ή πλάνη) και ξαφνικά την αρπάζει ο Πλούτωνας, ο θεός του Άδη. Την αρπάζει με τα άλογά του και την κατεβάζει στον Άδη, στο δικό του βασίλειο. Στο βασίλειο του φιδιού. Εκεί τη συναντά αργότερα ο Δίας ως όφις (ή κατ’ άλλους ο Πλούτων) και γονιμοποιείται για να γεννήσει τον Ζαγρέα. Την ψάχνει η Μητέρα της και, μετά από πολλούς κόπους και βάσανα, καταφέρνει να πειστεί ο Δίας να γυρίσει πίσω η Περσεφόνη, η οποία όμως τελικά τρώει από το απαγορευμένο φρούτο. Το απαγορευμένο φρούτο, όχι γιατί κάποιος θεός το όρισε σαν απαγορευμένο όπως στην παράλληλη ιστορία των πρωτόπλαστων στην Εδέμ, αλλά επειδή αυτό το φρούτο θα έφερνε το θάνατο, θα την ανάγκαζε να μείνει στον Άδη. Αν παραλληλίσετε τις δύο ιστορίες, αν τις αντιπαραβάλετε τις δύο ιστορίες, θα βρείτε ότι υπάρχουν αρκετές βασικές ιδέες που είναι κοινές και στις δύο.

Ο καρπός που φέρνει το θάνατο. Ο όφις που είναι μάλλον ο Πλούτων που συνδέεται με τον όφη επίσης, και η Περσεφόνη/ψυχή που, τρώγοντας τον καρπό, αναγκάζεται πια να πεθάνει, αναγκάζεται να κατέβει στον Άδη, με άλλα λόγια, αναγκάζεται να μπει στον κύκλο της ενσάρκωσης.

Οι βασικές ιδέες είναι πολλές. Εμείς αυτή τη στιγμή σας δείχνουμε τα κοινά στοιχεία με τον μύθο της γενέσεως. Στον μύθο της γενέσεως υπάρχει επίσης η ιστορία του Κάιν και του Άβελ, που δεν θα ήταν και πάρα πολύ τραβηγμένο αν βλέπατε στα πρόσωπά τους τον Ζαγρέα και τους τιτάνες. Και οι δύο ιστορίες περνάνε ένα μήνυμα. Το θέμα είναι, τι κάνει το ιερατείο με αυτό το μήνυμα. Πώς παίζει στα χέρια του τη δύναμη που του δίνει το μήνυμα.

Η μικρή Περσεφόνη μεγάλωσε. Κλαίγοντας αρπάχτηκε στον Άδη και δοκίμασε τα μυστήρια του θανάτου, τρώγοντας μερικά σπυριά απ’ το ρόδι.

Δεν είναι σ’ αυτά, τα Μικρά Μυστήρια, που θα βιώσετε την ιστορία της Περσεφόνης στον Άδη. Σας δίνουμε όμως μικρές πληροφορίες διάσπαρτες, κομμάτια πληροφοριών, έτσι ώστε να αρχίσετε να συνθέτετε την τελική εικόνα, που θα διαμορφωθεί σε όλο της το μεγαλείο και το εύρος, όταν λάβετε τη μύηση των Μεγάλων Ελευσινίων. Είναι μια μακρά προετοιμασία αυτή. Μη νομίσετε ότι παίρνοντας τη μύηση των Μικρών Ελευσινίων έχετε τελειώσει την προετοιμασία για τα Μεγάλα Μυστήρια. Χρειάζεται να τολμήσετε να πάτε βαθιά. Χρειάζεται να μπορέσετε να ταυτιστείτε με την Περσεφόνη. Να καταφέρετε να δείτε τον εαυτό σας σαν την Περσεφόνη. Όπως σε ένα άλλο εξελικτικό επίπεδο στην τωρινή σας ενσάρκωση, ήταν πολύ χρήσιμο το να μπορέσετε να ταυτιστείτε με την ίδια την Εύα. Κανένας δεν ήθελε ποτέ να ταυτιστεί με την Εύα, που έγινε αιτία τόσων κακών για την ανθρωπότητα. Πόσοι από σας τολμήσατε να ταυτιστείτε μαζί της, και πόσες;

Τώρα σε ένα άλλο επίπεδο, πολύ βαθύτερο, ήρθε η ώρα να ταυτιστείτε με την Περσεφόνη. Σας προϊδεάζουμε με τις πληροφορίες που φέρνουμε, για να στρέψετε την προσοχή σας σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις.

Η Περσεφόνη, η Φερσεφόνη, ήταν φορέας του θανάτου, έφερνε το θάνατο - όπως και η Εύα όταν έφαγε το μήλο. Η μικρή Περσεφόνη έφαγε τα σπυριά από το ρόδι. Και πίσω και από τις δύο ιστορίες υπάρχει ένας γάμος. Υπάρχει συν-ουσία. Μόνο που στη μία κουλτούρα χρησιμοποίησαν τον μύθο για να απορρίψουν την ιδέα του σεξ, να την περιορίσουν, στον άλλο μύθο για να την τιμήσουν και να την τοποθετήσουν σε μία ιδιαίτερη θέση.

Πόσο πιο βαθιά μπορούμε να μπούμε σε αυτή την ιστορία; Για να δούμε λοιπόν! Σίγουρα δεν θα αμφισβητήσετε ότι, σε αυτή την υπόθεση, η Περσεφόνη είσαστε εσείς. Έχετε ενσαρκωθεί ήδη, για πολλοστή φορά και πρόκειται να ενσαρκωθείτε και άλλες φορές, αφού έτσι θέλετε. Μπορεί η Δήμητρα να θρηνεί ή να θρήνησε για την κόρη της αλλά τελικά συμβιβάστηκε γιατί καταφέρνει να την έχει μαζί της. Καμία δύναμη δεν κατάφερε να αποσπάσει την Περσεφόνη ολοκληρωτικά από τα χέρια του Πλούτωνα, από το βασίλειο του Άδη – ούτε ο Δίας. Γιατί ο ίδιος συναίνεσε στην αρπαγή της.

Είναι μία πολύ βαθιά και ιερή ιστορία αυτή. Αφήστε την Περσεφόνη να έρθει στο κέντρο του κύκλου, να σας κοιτάξει βαθιά στα μάτια και να σας πει τη δική της ιστορία με τρόπο που να αγγίξει τη δική σας καρδιά, σε ένα μοναδικό, κρυφό σημείο.

Η Κόρη στέκεται μπροστά σας στο κέντρο του κύκλου και κοιτάζει τον καθένα και την καθεμιά σας στα μάτια. Λέει την ιστορία της μοναχά για σας, τον καθένα και την καθεμιά ξεχωριστά. Ανοίξτε την καρδιά και τα αυτιά, να ακούσετε. Αν σας ζητήσει να την ακολουθήσετε σε ένα μικρό ταξίδι, πηγαίνετε, πάρτε χρόνο.

[Παύση 10 λεπτών]

Σε μία άλλη ιστορία, που διαδραματίστηκε σύμφωνα με τις γραφές σας δύο χιλιάδες χρόνια πριν, κάποιος άλλος κατέβηκε στον Άδη και η κάθοδός του τιμήθηκε, γιατί μπόρεσε να φύγει από τον Άδη οριστικά. Και το όνομά του ήταν Ιησούς. Αυτό που δεν έκανε η Περσεφόνη, το έκανε στην ιστορία ο Ιησούς. Είναι μία άλλη εκδοχή, και είναι μία εκδοχή που μπορεί να σας δείξει ότι δεν έχετε κανένα λόγο να φοβηθείτε να περάσετε μέσα στο βασίλειο του Άδη. Όταν έρθει η ώρα να το κάνετε, θα συναντήσετε πολλούς αγαπημένους φίλους, συγγενείς, αδελφούς, οικογένεια από παλιές ενσαρκώσεις και θα βγείτε νικητές. Η ψυχή όμως, η Περσεφόνη, η Κόρη, βασιλεύει εκεί. Είναι το βασίλειό της. Στο βασίλειο του Άδη, είναι βασίλισσα -σύζυγος και βασίλισσα. Στο βασίλειο του φωτός είναι αγνή Παρθένος. Αυτή είναι η μοίρα της ανθρώπινης ψυχής που ενσαρκώνεται ξανά και ξανά: να βασιλεύει στα πεδία του σκότους, να κυριαρχεί -αφού ενωθεί πρώτα με τη θεία της φύση, ακόμα και αν αυτή εμφανίζεται με τη μορφή του Πλούτωνα- και να αναπολεί την αγνή της κατάσταση, στην οποία επανέρχεται κάθε τόσο, μέσα στο φως.

Αυτές είναι οι δύο όψεις του Σχεδίου και η μια είναι συμπληρωματική της άλλης. Δεν υπάρχει χρόνος που δεν περιλαμβάνει και τις δύο καταστάσεις. Λίγοι μήνες από δω, λίγοι μήνες από κει. Δεν υπάρχει χρόνος χωρίς και τις δύο καταστάσεις. Η μόνη περίπτωση να βγει κανείς από τον τροχό είναι να βγει από το χρόνο. Σε κάθε περίπτωση, ο μικρός Ζαγρέας μπορεί να δολοφονείται από τους Τιτάνες αλλά αναγεννάται και εκπολιτίζει το ανθρώπινο γένος. Μπορεί ο Κάιν να σκότωσε τον Άβελ αλλά δεν χάθηκε η γενιά του Άβελ. Έρχεται και πάλι μέσα από τη Χριστική Συνειδητότητα. έρχεται να διεκδικήσει την κυριαρχία στη γη μέσα από τη φωτισμένη συνειδητότητα. Ο ίδιος ο Άβελ είχε χαθεί αλλά το εντύπωμά του κυριάρχησε, όπως και του Ζαγρέα.

Κι εσείς, μια ομάδα ανθρώπων σε μια γωνιά της γης της μικρής Ελλάδας, προσπαθείτε να κατανοήσετε τα Μυστήρια. Προσπαθείτε να συλλάβετε, τι μυστηριώδες είχαν αυτά τα Μυστήρια. Προσπαθείτε να φανταστείτε, τι μπορεί να περιλαμβάνει η μύησή σας. Σε ένα επίπεδο, η μύηση έγινε ήδη και είμαστε ήδη ενωμένοι. Η μύησή σας είναι η επίγνωση ότι ο Κάιν και ο Άβελ συνδέονται άρρηκτα. Ότι ο θύτης είναι αυτός που δίνει την ευκαιρία στο θύμα να ανέλθει και να κυριαρχήσει. Ότι ο μικρός Ζαγρέας αφήνει το εντύπωμα που θα εκπολιτίσει όλη την οικουμένη. Είναι το εντύπωμα εκείνο που εμπνέει, το εντύπωμα του ήρωα, το εντύπωμα του θνήσκοντος θεού που εμπνέει την ανθρωπότητα για να ακολουθήσει τα βήματά του.

«Αν τα πούμε τώρα όλα αυτά, τι θα πούμε στα Μεγάλα Ελευσίνια;», αναρωτιέται η Άννα. Έχουμε πάρα πολλά πράγματα να πούμε κι έχετε πολλά να κάνετε μέχρι τότε.

Και ο Ηρακλής από την άλλη μεριά είναι μια άλλη ιστορία.

Ο Ηρακλής….

Αφήστε τον Ηρακλή να σταθεί στο κέντρο του κύκλου σας. Καλέστε τον με την καρδιά σας, χαιρετίστε τον με αγάπη και ακούστε. Ακούστε το μήνυμα που έχει να δώσει στον καθένα και την καθεμιά σας ξεχωριστά.

[Μικρή παύση]

Ο Ηρακλής, σαν ένας άλλος Ιησούς, μπαίνει στον Άδη και βγαίνει νικητής, ελευθερώνοντας, φέρνοντας στο φως, την τρισυπόστατη φύση του. Φέρνοντας στο φως, εκείνα τα κατώτερα στοιχεία της προσωπικότητάς του, σαν μία πρώιμη εικόνα της Ανάστασης - της μύησης της Ανάστασης.

Μυηθείτε λοιπόν στα Ελευσίνια Μυστήρια, αποφασισμένοι να ακολουθήσετε τα βήματα του Ηρακλή. Συνδεθείτε με την Περσεφόνη, αναγνωρίστε τον Διόνυσο και επιτρέψτε στην Αφροδίτη, στη θεά του Έρωτα, να σας συνοδεύει διαρκώς σε κάθε βήμα, γιατί όλα γίνονται για τον Έρωτα. Πίσω από κάθε εκδοχή του μύθου υπάρχει ο Έρωτας. Πίσω από την ενσάρκωση, πίσω από την κάθοδο στον Άδη και την Ανάσταση, υπάρχει το στοιχείο του Έρωτα.

Και τώρα, μπορείτε να πάρετε χρόνο για να μοιραστείτε όσα αντιληφθήκατε από τη συνάντησή σας με την Περσεφόνη και τον Ηρακλή.

Καλό σας βράδυ.