6η Συνάντηση

Παίρνουμε βαθιές, χαλαρές, αβίαστες αναπνοές. Για λίγα λεπτά εστιαζόμαστε στην αναπνοή μας. Αναπνέουμε χαλαρά, αβίαστα αλλά ρυθμικά και εστιάζουμε την προσοχή μας στην άκρη της μύτης μας, εκεί που νιώθουμε την είσοδο του αέρα. Νιώθουμε την κίνηση του αέρα σαν μια απαλή δροσιά. Και κάνουμε δέκα αναπνευστικούς κύκλους, μετρώντας ένα-εισπνοή, δύο-εκπνοή. Μέχρι το είκοσι με αυτόν τον τρόπο θα έχουν ολοκληρωθεί οι δέκα κύκλοι. Αφήνουμε τα πάντα να πέσουν από πάνω μας και χαλαρώνουμε.

[Παύση]

Πολύ ωραία!

Μιλάει η Αθηνά. Παρόντες, ο Ζευς, η Ήρα, ο Ηρακλής τουλάχιστον αλλά είναι και άλλοι πολλοί / και άλλες πολλές επίσης.

Καθώς συνεχίζετε τις αναπνοές, χαλαρές και αβίαστες, αγαπημένες και αγαπημένοι, κάντε ένα βήμα εμπρός και ευθυγραμμιστείτε στον ομαδικό σας άξονα, στον άξονα που διαπερνά τη φλόγα της εστίας στο κέντρο του χώρου. Στον άξονα μέσα από τον οποίο διέρχεται ακόμα και σήμερα η χορδή του Ηφαίστου. Σ’ αυτόν τον άξονα που είναι περισσότερο μία μεγάλη στήλη φωτός.

Για άλλη μια φορά φορέστε την Ηράκλεια μορφή. Αποκτάτε τον σωματότυπο του Ηρακλή και την περιβολή του. Φοράτε τη λεοντή. Έχετε ένα διαυγές Εγώ τώρα και στο ένα σας χέρι κρατάτε το τόξο και τα πύρινα βέλη. Αυτή η μορφή όμως δεν αναφέρεται ταυτιζόμενη με το φυσικό σας σώμα αλλά με το νοητικό σας σώμα. Δείτε ότι αυτή η μορφή του Ηρακλή είναι η μορφή του νοητικού σας σώματος, που είναι πολύ μεγαλύτερο του φυσικού. Πάρτε χρόνο για να το νιώσετε αυτό καλά.

Ο Δίας βρίσκεται καθισμένος ψηλά στον άξονα και εποπτεύει. Για την ακρίβεια, στεκόμαστε εκεί μαζί και η αγαπημένη Ήρα έχει ξεκινήσει την περιδίνισή της γύρω από τον άξονα. Στροβιλίζεται δημιουργώντας κίνηση κυκλώνα. Ανεβάζοντας τις ενέργειες γύρω από τον άξονα, καθαρίζοντας, διασπώντας και τρέφοντας με έναν τρόπο τον άξονα. Γύρω σας ο κύκλος με τους δώδεκα τομείς. Τρεις από αυτούς είναι ήδη φωτισμένοι.

Απέναντι από τον τρίτο τομέα με τον οποίο εργαστήκατε την προηγούμενη φορά με τις στυμφαλίδες όρνιθες, ανοίγεται ο αντίθετός του (ή ο συμπληρωματικός του). Στραφείτε προς τα εκεί και ρίξτε φως. Οι δώδεκα πύλες, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που έχουν ανοίξει -των τριών πρώτων-, για την ώρα παραμένουν κλειστές. Έχουν κλείσει ελαφρώς, προκειμένου να συγκεντρωθεί η ενέργεια.

Σ’ αυτόν, τον τέταρτο τομέα, το φως σκεδάζεται, διαλύεται. Μοιάζει με ένα σκοτεινό τρίγωνο. Κοιτάζοντας από ψηλά, μπορείτε να δείτε στη μέση περίπου να κινούνται κάποια όντα. Γύρω τους είναι πολλοί παρατεταγμένοι. Πολύς κόσμος. Και στη μέση, στο κέντρο ανάμεσα σ’ αυτά τα όντα μία μορφή παράδοξη. Ο Γηρυόνης. Δυο πόδια, τρία σώματα, τρία κεφάλια. Κινείται σπασμωδικά, ασύμμετρα, άτσαλα. Είναι βαρύς. Ευέλικτος μεν αλλά τα βήματά του είναι βαριά και κάθε φορά που κινείται ακούγονται οι κλαγγές των όπλων του, όσων κρατάει στα χέρια του.

Ο Όρθος πάλι, ένας σκύλος με δύο κεφαλές, κινείται περιμετρικά του πλήθους. Τρέχει γύρω – γύρω σαν ένα καλό τσομπανόσκυλο, για να κρατήσει το κοπάδι ζώων και ανθρώπων συγκεντρωμένο. Ένας συρφετός που μετά βίας γίνεται αντιληπτός στο βαθύ σκοτάδι που επικρατεί εδώ.

Τι θέλουμε από εσάς; Θέλουμε ως άλλος Ηρακλής να ορμήξετε, να σκοτώσετε τον Γηρυόνη και τον Όρθο και να κλέψετε τα βόδια; Όχι! Είμαι μαζί σας και μαζί με εσάς θα μπω κι εγώ σ’ αυτόν τον τομέα.

Η πύλη στην άλλη άκρη, στην περιφέρεια του κύκλου, δεν ανοίγει καν. Είναι θεόκλειστη. Δεν ρέει ενέργεια, ούτε μέσα ούτε έξω. Και το πλήθος είναι πολύ. Ένα πλήθος που δεν αναγνωρίζεται στην κλασική περιγραφή του μύθου, όμως είναι εκεί. Υπάρχει.

Θα σας ζητήσω τώρα, μαζί μου, χέρι – χέρι, να εισέλθετε στον τομέα, να επιχειρήσετε την πρώτη κατάβαση στο βασίλειο του Γηρυόνη, στη μακρινή Δύση. Και εκεί, να δέσετε τους οπλαρχηγούς -έτσι θα τους πω-, να αρπάξετε τα βόδια και να παραμείνετε μέσα σε όλα αυτά αλώβητοι/αλώβητες.

Είμαι μαζί σας και θα είμαι, για να σας βοηθήσω να καταλάβετε βαθιά τι σημαίνει για εσάς αυτή η εμπειρία.

Ο Γηρυόνης δεν πρέπει να σκοτωθεί. Ο Όρθος δεν χρειάζεται να σκοτωθεί. Αλλά μάλλον, αυτή η επίθεση θα πρέπει να μοιάζει με μία σοφή επέμβαση, προσεκτική χειρουργική επέμβαση, όπου καλείστε να αφαιρέσετε με το μικρότερο δυνατό κόστος, κάνοντας τη μικρότερη δυνατή ζημία στο χώρο. Το πλήθος πολύ. Τα βόδια, πρέπει να βγουν ζωντανά από εκεί. Οι οπλίτες και οι οπλαρχηγοί πρέπει να σκοτωθούν.

Αφήστε τον εαυτό σας ελεύθερο να συν-δημιουργήσει μαζί μου αυτή την επίθεση.

Ξεκινάμε τώρα! Έχετε πολύ χρόνο στη διάθεσή σας.

[Παύση 30΄]

Μπορείτε να μοιραστείτε τώρα τις εμπειρίες σας.

[Ακολούθησε μοίρασμα εμπειριών]

Συνέχεια επικοινωνίας:

Πάρτε πάλι μερικές βαθιές αναπνοές, χαλαρές κι αφήστε με να σας δείξω πώς γίνονται οι δουλειές.

Είμαστε μαζί, χέρι – χέρι. Ο τόπος είναι σκοτεινός. Κοιτάξτε τον από ψηλά μαζί μου. Αιωρούμαστε ψηλότερα. Δεν μπαίνετε χαμηλά… δεν πρέπει να μπείτε στα χαμηλότερα πεδία. Αλλά από ψηλά αφήστε ένα χρυσό φως, ρευστό, να χυθεί και να καλύψει τα πάντα. Μ’ αυτόν τον τρόπο οι μορφές γίνονται ορατές σε σας. Ο Γηρυόνης στέκει στο κέντρο. Ο Όρθος τρέχει γύρω – γύρω. Τα βόδια βόσκουν ήρεμα αλλά το πλήθος των οπλιτών και των οπλαρχηγών γύρω τους δημιουργούν πολύ μεγάλη ταραχή. Αυτούς πρέπει να εξοντώσετε. Καταλαβαίνω ότι ο συμβολισμός αν και είναι πολύ βαθύς δεν είναι ευδιάκριτος και σ’ αυτή τη φάση της εργασίας δεν μπορεί να γίνει πιο ευδιάκριτος.

Ο τρόπος με τον οποίο δουλέψατε προέκυψε απ’ το δικό σας αισθητήριο, από τη δική σας αίσθηση των πραγμάτων και αυτό ήταν απαραίτητο να συμβεί με αυτόν τον τρόπο. Γιατί βέβαια, δεν πρόκειται να σας εξηγούμε από πριν τον τρόπο. Χρειάζεται εσείς να τολμάτε να μπαίνετε στον κάθε τομέα και να βρίσκετε λύσεις. Ακόμα και αν οι λύσεις δεν είναι αυτές που ακολουθούμε εμείς, είναι λύσεις και είναι σεβαστές. Και συχνά -όχι πάντα- αποτελεσματικές. Αλλά ο στρατιώτης πρέπει να πολεμήσει για να αποκτήσει εμπειρία της μάχης. Δεν μπορεί να διδαχτεί τη μάχη θεωρητικά. Έτσι, είναι απαραίτητο να ορμάτε μέσα σε κάθε τομέα, ως Ηρακλής, με το Ηράκλειο νοητικό σας σώμα και να αποκτάτε την εμπειρία αυτού του τομέα.

Το μυστικό σε όλη αυτή την εργασία είναι να εργαστείτε από ψηλά. Γιατί είναι πολύ δύσκολο να πολεμήσετε το πλήθος αν μπείτε στο ίδιο επίπεδο με αυτό. Είστε μία ή ένας και είναι πολλοί. Δεν υπάρχει τρόπος για εσάς να εισχωρήσετε οριζόντια. Μόνο κάθετα. Έχοντας ρίξει λοιπόν χρυσό φως, έχοντας καλύψει με χρυσό τα πάντα, οι μορφές γίνονται ορατές. Γιατί χρυσό; Γιατί από αυτό το επίπεδο δουλεύετε. Στη συνέχεια, έχοντας ξεκάθαρες τις μορφές μπροστά σας από ψηλά, μπορείτε να σκοτώσετε τον εχθρό, είτε με τα βέλη σας, πύρινα βέλη, είτε με το σπαθί σας, είτε με ένα δόρυ. Χρειάζεται όπλο.

Εδώ θα ήθελα να μπείτε μαζί μου και πάλι στον τομέα, για να επαναλάβετε μία συγκεκριμένη τακτική, μια συγκεκριμένη εργασία. Με τον τρόπο που σας υπέδειξα εισερχόμαστε στον σκοτεινό τομέα και αιωρούμαστε ψηλά, εποπτεύουμε από ψηλά.

Αφήνετε το φως σαν ένα χρυσό πέπλο να πέσει και να καλύψει τα πάντα, κάνοντας ορατές τις μορφές. Πάρτε ένα σπαθί. Σας το δίνω εγώ, πάρτε το και σκοτώστε όλους: τους οπλίτες και τους αρχηγούς τους. Τεμαχίστε τους, αν νιώσετε ότι είναι απαραίτητο. Στη συνέχεια, με αυτό το ίδιο σπαθί ή το δόρυ μου αν θέλετε, που είναι στη διάθεσή σας, χτυπήστε τη γη κάτω από αυτούς. Η γη ανοίγει και τους καταπίνει. Πέφτουν βαθιά μέσα στη λάβα. Εκεί διαλύονται, μετουσιώνονται. Αφού πέσουν στη γη, στα έγκατα της γης, η γη κλείνει και πάλι από πάνω τους, αφήνοντας πλέον τον Γηρυόνη, τα βόδια και τον Όρθο. Και, ώ του θαύματος, ο Γηρυόνης αρχίζει να αλλάζει μορφή. Τα τρία σώματά του και τα τρία κεφάλια και τα έξι χέρια παύουν να υπάρχουν… ενώνονται, γίνονται ένα σώμα, με μία κεφαλή και δύο χέρια. Ευθυγραμμίζεται! Και ο Όρθος, ο σκύλος με τα δύο κεφάλια, μεταμορφώνεται σε δράκοντα. Αυτός φυλάει τα βόδια και τον τομέα.

Όλο το τοπίο αλλάζει. Λάμπει. Η πύλη ανοίγει και διευρύνεται. Η ενέργεια ρέει και καθώς ρέει, φωτίζει όλο και περισσότερο τον τομέα και θρέφει τα βόδια, τα οποία είναι ιερά.

Τα βόδια θα μείνουν εδώ. Έχετε πολύ δουλειά να κάνετε ακόμα με αυτά. Ο Γηρυόνης έγινε φίλος. Επικρατεί ειρήνη. Κι εσείς είστε έτοιμες και έτοιμοι να περάσετε στον επόμενο άθλο, στην επόμενη συνάντηση.

Από αυτόν τον τομέα δεν κερδίζετε ένα όπλο αλλά έναν φίλο, τον Γηρυόνη.

Και έτσι είναι.

Αθηνά

Άννα:

Ρωτάω: «θα ξαναεπισκεφτούμε αυτόν τον τομέα;» Λέει: «Θα περάσουμε σε μία άλλη διάσταση με αυτά». Εντάξει. Εν καιρώ υποθέτω ότι θα ξαναεμφανιστεί αυτός ο τομέας μπροστά μας.

Θέλω να πω κάτι που το είδα τώρα στην αρχή, ξεφυλλίζοντας και μου εξήγησε γιατί ήρθε η Αθηνά σήμερα. Είχα την ερμηνεία που δίνει η Μπέιλη για τους μύθους -γιατί δεν έχω την ανάλυση του μύθου- και λέει εκεί στο τέλος ότι ο Ηρακλής πρόσφερε τα βόδια στην Αθηνά! Τώρα κατάλαβα γιατί ήρθε η Αθηνά.

Ερώτηση/ένσταση της Σ.Χ. σχετικά με την ποιότητα του εγρηγορότος που δημιουργείται από την ομαδική χρήση «βίας» με την εξόντωση των μορφών αυτών.

Άννα:

Μου δείχνει ότι το πρόβλημα, η αντίσταση προέκυψε τώρα, σε σχέση με αυτούς που αποκάλεσε «οπλαρχηγούς» και «οπλίτες» αλλά όχι στους προηγούμενους τομείς με τις στυμφαλίδες και τον λέοντα. Αυτό απλώς μου το δείχνει για να το μεταφέρω.

Απάντηση:

Η ευαισθησία σας έχει να κάνει με την ανθρώπινη μορφή. Το εγρηγορός παραμένει. Θα ήθελα Σ. να σε καλέσω να διερευνήσεις ιδιαίτερα, τι σημαίνει για σένα η θανάτωση της ανθρώπινης μορφής, αφού σε αυτή τη μορφή αντέδρασες. Και μάλιστα, όσον αφορά τον συγκεκριμένο τομέα!

Φυσικά δεν θα σας πω τώρα τι συμβολίζει το κάθε τι, γιατί είναι πολύτιμη η αντίδραση που προκύπτει έχοντας μια σχετική άγνοια του συμβολισμού -γιατί σε γενικές γραμμές μπορείτε κάτι να σκεφτείτε. Όταν δεν έχετε πλήρη αντίληψη του συμβολισμού και έτσι ο νους σας δεν καθοδηγεί τις αντιδράσεις σας, είναι πολύτιμο αυτό που έρχεται στην επιφάνεια και μπορείτε να βρείτε θησαυρούς εκεί. Και δεν θα σας πω, δεν θα σας μιλήσω για τους συμβολισμούς αυτού του μύθου μέχρι την επόμενη φορά. Ψάξτε, ρωτήστε, μάθετε, αν θέλετε αλλά εγώ θα σας μιλήσω την επόμενη φορά γι’ αυτό, αφού πρώτα πάρετε χρόνο για να αναζητήσετε μέσα σας τους λόγους. Όπως τόνισα, ο στρατιώτης πρέπει να μάθει τον πόλεμο στην πράξη. Ακόμα και όταν πρόκειται για έναν εσωτερικό πόλεμο. Και ναι, τα εγρηγορότα δεν αλλάζουν εύκολα, παραμένουν. Και πολλές φορές αντιμάχονται το ένα το άλλο. Υπάρχει ένας πόλεμος εγρηγορότων, όπως υπάρχει πόλεμος σκεπτομορφών. Και ένα εγρηγορός που δεν έχει τίποτα κοινό με ένα άλλο, συγκρούεται πιο εύκολα μαζί του απ’ ό,τι αν δεν διαφέρει πάρα πολύ. Η σύγκρουση στην πρώτη περίπτωση είναι σκληρή αλλά όταν υπάρχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά υπάρχουν σημεία πρόσφυσης και, ενώ δημιουργείται τριβή, η σύγκρουση δεν έρχεται τόσο βίαια. Με άλλα λόγια, αν έχεις ένα άσπρο και ένα μαύρο, μία λευκή οντότητα και μία μαύρη οντότητα, θα συγκρουστούν πολύ έντονα, γιατί μέσα τους δεν υπάρχει αυτό που θα τις βοηθήσει να αναγνωρίσουν τη συνάφειά τους με την απέναντι οντότητα. Αν όμως υπάρχει και αυτό, η σύγκρουση αποφεύγεται ή μειώνεται σε ένταση και μπορεί να καταλήξει σε αγκάλιασμα. Νομίζω ότι με αυτά τα λόγια σας περιέγραψα πάρα πολύ καθαρά μία εικόνα που γνωρίζετε ήδη όλοι σας/όλες σας. [Σημ.: Αναφέρεται στο σύμβολο του Ταο με τις ροές Γιν και Γιαγκ, που η καθεμιά εμπεριέχει το αντίθετό της]

Θα είμαι μαζί σας και την επόμενη φορά.

Αθηνά