Η Απελευθέρωση

[Μύηση: Σύνδεση Φωτιάς & Νερού]

Αφήνουμε τα χέρια μας και τα πόδια μας χαλαρά να πέσουν χάμω. Δεν κρατούμε τίποτε. Εμείς έλαχε σήμερα να γιορτάσουμε τον πολυτίμητο. Σε μας έλαχε ο κλήρος να ξεκινήσουμε σήμερα έναν κύκλο επτά μαθημάτων/μυήσεων της θάλασσας, του νερού: του Ποσειδώνα.

καμωμένη από νερό η θάλασσα, παιδιά μου. Καμωμένη από νερό. Και τα βουνά, τα ψηλά όρη, κι αυτά ποτισμένα από νερό είναι. Κάθε γωνιά της Γης έχει νερό, ορατό ή αόρατο. Τόσο στενά πλεγμένα είναι το νερό με τη γη, που δεν μπορείς πολλές φορές να τα ξεχωρίσεις. Αλλά επειδή το νερό κυλά και δεν μπορεί να μείνει στάσιμο, αποστραγγίζεται και συσσωρεύεται σε λίμνες, πελάγη και ωκεανούς. Ο Ποσειδώνας σας μιλά, ο θεός των υδάτων -των πάσης φύσεως υδάτων. Θα δεχτώ την αγκαλιά σας, αν μου τη δώσετε. Θα δεχτώ τα σέβη σας, αν μου τα προσφέρετε. Θα δεχτώ την αγάπη σας και θα σας δώσω κι εγώ με τη σειρά μου ό,τι μου ανήκει – δικαιωματικά μου ανήκει, γιατί πρώτος εγώ από πολλούς κατάφερα να ενώσω τη γη με το νερό. Κατάφερα να υψώσω τα πελάγη... Κατάφερα να υψώσω το νερό δημιουργώντας τα πελάγη της θάλασσας. Κατάφερα να υψώσω μέσα σας τη συνείδηση. Όσο περισσότερο νερό έχει το σώμα σας, τόσο μεγαλύτερο ποσοστό συνείδησης φέρετε/κουβαλάτε. Κι αυτό χάρη στη δική μου βοήθεια.

Είμαι θεός πλήρως, όχι μερικώς. Είμαι θεός επειδή έγινα θεός εδώ στη Γη. Επειδή κατάφερα να υψώσω τη συνείδηση στο φυσικό πεδίο.

[Άννα: Χρησιμοποιεί μία λέξη περίεργη και θα την πω... λέει: «Να υψώσω κέρματα». Δεν καταλαβαίνω αλλά πρέπει να τη μεταφέρω τη λέξη.]

Αφήστε με να πάρω θέση ανάμεσά σας. Ξέρω ότι είστε λίγοι σ' αυτή τη συνάντηση. Εγώ δεν ζητώ πολλούς, λίγους ζητώ. Λίγοι με καταλαβαίνουν. Δεν είναι εύκολο να καταλάβεις, να κατανοήσεις το βάθος της θάλασσας. Η θάλασσα τρομάζει. Μπορεί να φαίνεται ευγενική, γοητευτική. Μπορεί οι άνθρωποι να χαίρονται όταν ακούν τον παφλασμό των κυμάτων και βλέπουν το φεγγάρι να γυαλίζει στην επιφάνειά της και να καθρεφτίζεται ή τις ακτίνες του ήλιου να παιχνιδίζουν με τα κύματα αλλά φοβούνται το βάθος, το σκοτεινό βάθος. Λίγοι μπορούν να πάνε εκεί. Αυτοί οι λίγοι είναι σήμερα εδώ. Θα σκεφτεί κάποιος ότι είναι πολύ άδικο αυτό για τους υπόλοιπους, που ήθελαν να είναι αλλά έκαναν άλλη επιλογή. Ακριβώς! Έκαναν άλλη επιλογή!

Χρειάστηκε να γίνει έτσι, για να φανεί η πραγματική κατεύθυνση σε ορισμένα ζητήματα. Δεν είναι μεμπτό, κάθε άλλο! Είναι ξεκάθαρο! Κι εγώ ξέρω ότι τώρα έχω να δουλέψω μ' εσάς. Θα προστεθούν και άλλοι στις επόμενες συναντήσεις αλλά γίνεστε εσείς ο αρχικός πυρήνας και σε σας θα βασίζεται η εργασία μου. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί πρέπει να υπάρχουν ορισμένοι πυλώνες, που θα μπορέσουν να γειώσουν και να κρατήσουν σταθερή την ενέργεια που σας φέρνω. Βλέπετε, τα ύδατα είναι ρευστά. Διαφεύγουν. Μπορείτε να σφίξετε το νερό στην παλάμη σας; Όσο προσπαθείτε να το σφίξετε, τόσο περισσότερο το χάνετε. Έτσι, χρειάζονται σταθεροί πυλώνες, γύρω από τους οποίους να μπορείτε εσείς, που έχετε ένα φυσικό σώμα και ζείτε στο φυσικό πεδίο, να κατεβείτε στα πολύ βαθιά νερά. Ακολουθώντας αυτούς τους πυλώνες, είναι εύκολο κάποιος να μπει πολύ βαθιά στο νερό και βγει χωρίς να χαθεί, χωρίς να παρασυρθεί από τα υποσυνείδητα ρεύματα, που είναι πολύ ισχυρά, όπως γνωρίζετε.

Δεν είμαι εδώ για να παραστήσω τον 'βαρύ'… να 'το παίξω βαρύς'. Ζητώ την αγάπη σας – και ξέρω ότι την έχω, ειδάλλως δεν θα βρισκόσασταν εδώ σήμερα. Μπαίνουν στο παιχνίδι τώρα μερικοί Τρίτωνες και δελφίνια. Οι Τρίτωνες κρατούν τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, την ώρα που εγώ βρίσκομαι στο κέντρο ανάμεσά σας και τα δελφίνια γύρω κολυμπούν σχηματίζοντας κύκλο. Το ιερό μου ζώο. Αυτό που μπορεί να σας μεταφέρει βαθιά σοφία.

Η πρώτη μύηση, γιατί πρόκειται για έναν μυητικό κύκλο επίσης, -θέλω να πω, ότι είναι και αυτός ένας μυητικός κύκλος –, η πρώτη μύηση έχει να κάνει με μένα και τον αδελφό Άδη, τον Πλούτωνα. Όσοι από εσάς βρεθήκατε στο Ταίναρο ή ακούσατε όσα ειπώθηκαν, μπορείτε να καταλάβετε το λόγο. Σας ειπώθηκε τότε ότι η είσοδος για τον Άδη βρίσκεται δίπλα σε νερό. Μάλιστα, στην αρχαιότητα την είσοδο την τοποθετούσαν λίγο πιο πέρα στο Ταίναρο, σε μια υποθαλάσσια σπηλιά. Σας ειπώθηκε ακόμα ότι, για να μπορέσετε να περάσετε στον Άδη, χρειάζεται να συνδέσετε τη φωτιά με το νερό. Και σήμερα, θα σας ζητήσω αυτό ακριβώς: να συνδέσετε τη φωτιά σας με το νερό σας. Η ένσταση κάποιων είναι ότι δεν ταιριάζουν αυτά τα δύο στοιχεία, γιατί η φωτιά εξαχνώνει το νερό. Κάθε άλλο!

Τώρα λοιπόν, βάλτε τα χέρια στην καρδιά σας στο στήθος, σαν να κρατάτε εκεί την καρδιά που χτυπά στο στήθος σας και ζητήστε να ενσωματώσετε τον πίδακα φωτός που ανεβαίνει από εκεί. Πίδακας φωτός που γίνεται μια δυνατή φλόγα.

Στο περιβάλλον γύρω σας βρίσκεται ήδη το στοιχείο του νερού πολύ έντονο. Αυτή την ώρα, αν μπορούσατε να δείτε το χώρο εσωτερικά, θα νομίζατε ότι βρίσκεστε σε ένα ενυδρείο. Πάρτε λίγο από αυτό το νερό και σχηματίστε μία σταγόνα που θα περικλείει τη φλόγα σας. Είστε μία φλόγα μέσα σε μία σταγόνα νερού. Ακόμα και το σχήμα τους, μοιάζει! Στο σημείο αυτό, αφήστε τα χέρια και πάλι χαλαρά στα πόδια σας. Δεν έρχομαι ορμητικά σήμερα, έρχομαι απαλά. Θα έρθω βίαια όταν χρειαστεί – όταν χρειαστεί να εκδιώξω τους φόβους σας, τους φόβους του κακού.

Έτσι, αφήνοντας τα χέρια σας κάτω, δείτε αυτή τη σταγόνα με τη φλόγα μέσα στο κέντρο της να μεγαλώνει και να σας περικλείει. Τώρα, είστε έτοιμες/έτοιμοι να εργαστείτε. Δύο άντρες – δύο γυναίκες σε ισορροπία. Τέσσερις, όσα τα σημεία του ορίζοντα όπου στέκονται οι Τρίτωνες.

«Ποια είναι λοιπόν αυτή η μύηση που θα μας δώσεις Ποσειδώνα και που είναι κάτι ξεχωριστό, και δε μοιάζει με αυτό που συνέβη στο Ταίναρο - γιατί και εκεί λάβαμε μία πολύ βαθιά μύηση σε σχέση με την ψυχή; Τι θα κάνουμε τώρα;», ρωτάτε.

Η φλόγα στην καρδιά ανοίγει και δέχεται… Η φλόγα στην καρδιά ανοίγει και δέχεται… Το νερό της σταγόνας συστέλλεται, απορροφάται και παίζει το ρόλο του ενδιάμεσου παράγοντα, του μεσάζοντα, ανάμεσα στις πνευματικές ενέργειες… τις νοητικές ενέργειες του αέρα και του πυρήνα της φωτιάς. Το νερό σ' αυτήν τη σταγόνα, μοιάζει να είναι απόρροια της καύσης. Όχι μόνο δεν εξαχνώνει το νερό αλλά το παράγει.

Υπάρχουν πάρα πολύ λεπτές ισορροπίες στο δικό μου πεδίο. Μία από αυτές να χαθεί, δημιουργούνται τεράστια κύματα στο αστρικό πεδίο. Μία ανισόρροπη κίνηση, δημιουργεί τεράστια κύματα. Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνετε, δεν μπορείτε να κατανοήσετε αρκετά το μέγεθος αυτών των κυμάτων που διαπερνούν το φυσικό πεδίο. Κάποτε στο παρελθόν, είχε ζητηθεί από την ομάδα σας να οραματίζεστε τον εαυτό σας διάφανο να στέκεται σε έναν βράχο, την ώρα που τα κύματα περνούν και σκάζουν, την ώρα που η μανιασμένη θάλασσα λυσσομανάει. Κι εσείς αόρατοι, διάφανοι, να στέκεστε απλά, έτσι ώστε να κύματα να μην μπορούν να σας παρασύρουν. Στην ουσία, ζητήθηκε να σταθείτε σε μία άλλη δόνηση, στην οποία θα είστε διαυγείς και το νερό δεν θα μπορεί να σας παρασύρει – δεν θα μπορεί να βρει αντίσταση για να σας παρασύρει. Ανέφερα προηγουμένως ότι τα ύδατα, φυσικά, ρέουν.

Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η ροή. Ρέουν και διαφεύγουν. Αυτό ήδη θα μπορούσε να γεννήσει στο μυαλό σας την αντίληψη ότι, όσο περισσότερο προσπαθείτε να συλλάβετε την κίνηση των υδάτων, τόσο περισσότερο αυτή θα διαφεύγει. Προσπαθείτε να τα πιάσετε στα χέρια σας και να τα χαλιναγωγήσετε αλλά αυτά ρέουν και φεύγουν. Μοιάζει αυτό με τον άνθρωπο που προσπαθεί να πιάσει τα συναισθήματά του. Προσπαθεί να τα ελέγξει, όντας στο ίδιο επίπεδο, στην ίδια δόνηση με αυτά. Μα δεν γίνεται! Δεν μπορεί να συμβεί αυτό!

Ο άνθρωπος κωφεύει. Ζητά να συντονιστούν οι άλλοι μαζί του. Ζητά να συντονιστεί το σύμπαν μαζί του αλλά ο ίδιος δεν τα καταφέρνει να συντονιστεί με αυτά τα συναισθήματα. Ο έλεγχος είναι προσωρινός. Όταν προσπαθείτε να ελέγξετε τα συναισθήματά σας, μπορείτε να το κάνετε μόνο προσωρινά. Στη συνέχεια, αυτά είτε θα διαφύγουν εντελώς, είτε θα συσσωρευθούν, δημιουργώντας έναν απίστευτο όγκο ενέργειας, που κάποια στιγμή θα εκραγεί. Για να μπορέσετε να διαχειριστείτε τα συναισθήματά σας, για να μπορέσετε να διαχειριστείτε τα ύδατα του συναισθηματικού σας κόσμου, θα χρειαστεί να τα ελευθερώσετε, όχι να προσπαθήσετε να τα εγκλείσετε, να τα ελέγξετε με ένα στιβαρό χέρι, ασκώντας δύναμη και εξουσία. Και εκεί, είναι που χρειάζεται το μεγαλύτερο θάρρος. Γιατί τότε πραγματικά ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με έναν τεράστιο εαυτό του τον οποίο δεν γνωρίζει και το ενδεχόμενο να τον απελευθερώσει ως έχει, είναι τρομακτικό. Αλλά τη δύναμη την έχει ο ελευθερωτής. Αυτός που τολμά να ελευθερώσει, έχει την εξουσία.

Θα σας φέρω ένα παράδειγμα -χαριτωμένο, παιχνιδιάρικο παράδειγμα-, του Τζίνι που βρίσκεται κρυμμένο στο λυχνάρι και είναι υποταγμένο στο θέλημα του ανθρώπου που θα το ελευθερώσει. Είναι μία παρόμοια ενέργεια! Ο ελευθερωτής έχει τη δύναμη αλλά αυτό οι άνθρωποι δεν το γνωρίζουν αρκετά. Τους τρομάζουν τόσο τα συναισθήματά τους και το βάθος τους, που δεν τολμούν να σκεφτούν ότι θα μπορούσαν απλά να τα απελευθερώσουν, να ανοίξουν το καπάκι της χύτρας την κατάλληλη στιγμή και να τα αφήσουν να βγουν έξω. Και όσο βέβαια λειτουργεί το καπάκι της χύτρας, αυτά συμπιέζονται. Πρόκειται για πράγματα που εν πολλοίς γνωρίζετε αλλά η έμφαση που θέλω να δώσω σήμερα, ένα από τα σημεία στα οποία θέλω να δώσω έμφαση σήμερα, είναι το γεγονός ότι εσείς, όταν αποφασίσετε να απελευθερώσετε τα συναισθήματά σας, θα έχετε και όλη τη δύναμη που τους αντιστοιχεί.

Καταλαβαίνετε λοιπόν, ότι μόνο ως μυητικός κύκλος μπορεί να εκληφθεί αυτός, ακόμα και αν η αρχική σας αντίληψη γι' αυτό που συμβαίνει δεν είναι τόσο σαφής. Το γεγονός ότι καλείστε να διαχειριστείτε αυτά τα συναισθήματα και ακούτε αυτές τις οδηγίες, σας οδηγεί σε μία μύηση.

Συνεχίζουμε. Για να βοηθήσουμε να συντονιστούν οι φίλοι μας [Σημ.: αναφέρεται σε εκείνους που παρακολουθούν μέσω Skype], θα επαναλάβω ότι: ο ελευθερωτής είναι αυτός που έχει τη δύναμη. Έτσι, ο άνθρωπος που τολμά να απελευθερώσει τα συναισθήματά του, ακόμα και αν καθόλου δεν το πιστεύει, κατέχει τη δύναμή του. Δεν κατέχει τη δύναμη των συναισθημάτων του και του ψυχικού του κόσμου, όσο τον κρατά κλειδωμένο, συμπιεσμένο, σε μία χύτρα ταχύτητας, προσπαθώντας να τα 'μαγειρέψει', να τα ελέγξει. Αλλά, όπως εκείνη η φιγούρα του παραμυθιού που απελευθέρωσε το Τζίνι από το λυχνάρι, είναι κυρίαρχος του Τζίνι, είναι κυρίαρχος των συναισθημάτων του.

Στην ουσία λοιπόν, σε μία τέτοια συνάντηση ενός μυητικού κύκλου, το διακύβευμα όλων είναι το πώς θα μάθει ο μυούμενος να διαχειρίζεται τη δύναμη που ούτως ή άλλως αποκτά. Φοβούνται, είπαμε, οι άνθρωποι να απελευθερώσουν τον υδάτινο κόσμο τους, να απελευθερώσουν τα συναισθήματά τους. Φοβούνται, έχουν πολύ βαθιές αναστολές... φοβούνται ότι θα τους παρασύρουν, ότι θα παρεκτραπούν. Αλλά αυτό είναι μία νοητική συνθήκη. Ο φόβος της παρεκτροπής, στην περίπτωση που αφήσει κάποιος ελεύθερα τα συναισθήματά του, είναι μία νοητική συνθήκη. Όπως νοητική συνθήκη είναι και το τι θα κάνει με αυτά. Έτσι λοιπόν, μπορεί να έχετε την ενέργεια του συναισθηματικού σας κόσμου από τη μια και από την άλλη πλευρά έχετε τον νοητικό σας κόσμο, με τις δικές του αδυναμίες, προκαταλήψεις και πλάνες. Οι άνθρωποι τείνουν να ρίξουν την ευθύνη στο αστρικό πεδίο και το θυμικό τους.

«Το αστρικό πεδίο είναι βρώμικο. Έχει πολλές σκεπτομορφές.», λένε. «Παρασύρεσαι και δεν ξέρεις πού πηγαίνεις. Είναι τυφλές δυνάμεις.»

Και λέει τότε ο νους, ο κυρίαρχος -νομίζουν- νους: «Μη φοβάσαι! Εγώ είμαι εδώ για να σε βοηθήσω να διαχειριστείς αυτά τα συναισθήματα και θα σου πω τι να κάνεις.»

Τους διαφεύγει όμως ότι ο ίδιος ο κυρίαρχος νους βάλλεται από πολλές προκαταλήψεις. Περιορίζεται και περιορίζεται επίσης από τη σκέψη ότι υπάρχουν μόνο όσα μπορούν να συλλάβουν οι αισθήσεις. Υπάρχει δηλαδή μία πλευρά ελέγχου από πλευράς του γήινου νου πάνω στα συναισθήματα που εκτείνονται πολύ βαθύτερα και μακρύτερα απ' ό,τι ο ίδιος ο γήινος νους. Και ο γήινος νους, περιορισμένος, με την περιορισμένη αντίληψη που έχει για την πραγματικότητα που βασίζεται στην επιφάνεια όσων φέρνουν οι αισθήσεις, θέλει να κρατήσει τον έλεγχο.

Καταστροφή. Από την πρώτη στιγμή, καταστροφή. Δεν μπορεί να το κάνει! Είναι σαν να βάζεις ένα καράβι να ελέγξει τη θάλασσα. Το καράβι, μπορεί να σε βοηθήσει να βυθομετρήσεις τη θάλασσα. Μπορεί να σε βοηθήσει να πας στα βαθιά και να την εξερευνήσεις τη θάλασσα, όχι όμως να την ελέγξεις, γιατί μπορεί με ένα κύμα να το πετάξει και να το τσακίσει στα βράχια σαν καρυδότσουφλο. Δεν ελέγχεται το νερό. Το νερό είναι ελεύθερο. Πρέπει να είναι ελεύθερο! Και το νερό είστε εσείς, όπως επίσης η φωτιά της Ζωής και ο Νους ακόμα!

Σας είπα μια περίεργη και ενδιαφέρουσα ιστορία τότε στο Ταίναρο, για το πώς οι άνθρωποι με τίμησαν επειδή, εκατομμύρια χρόνια πριν κατάφερα να συνδέσω αυτά τα δύο πεδία, το νοητικό και το συναισθηματικό. Και μάλιστα, όχι απλά να τα συνδέσω αλλά να μετατρέψω την ενέργεια της ύλης σε νου. Σ' αυτήν τη μετατροπή φάνηκε να δημιουργείται όλο αυτό που αποκαλείται συναισθηματικό πεδίο.

Αυτή είναι η βασική σύνδεση με τη εργασία του Ταινάρου αλλά και τον ίδιο τον Άδη – τον αδελφό Άδη. Γιατί; Τι σχέση μπορεί να έχει αυτή η μετατροπή με τον Πλούτωνα και το βασίλειο του θανάτου; Γιατί μέσα από εκεί περνάει η διαδικασία. Μέσα από τη διαδικασία του φυσικού θανάτου είναι που τα εντυπώματα της ύλης αποδίδουν τελικά νοητικά αρχέτυπα. Τείνετε να πιστεύετε ότι τα αρχέτυπά σας προέρχονται από ένα άλλο, πολύ μακρινό πεδίο, του Πνεύματος. Αυτό ισχύει με την έννοια, ότι και η ύλη βέβαια από το Πνεύμα προέρχεται ή είναι η αντίθετη όψη του ίδιου νομίσματος. Από τη μια όψη φαίνεται η ύλη και από την άλλη το Πνεύμα.

Έχετε την τάση λοιπόν να πιστεύετε ότι τα αρχέτυπα έρχονται από πάρα πολύ μακριά, από τα υψηλά νοητικά πεδία... Από τα υψηλά πνευματικά πεδία έρχεται η ενέργεια. Έρχεται η θέληση, η βούληση για ζωή. Εάν δεν υπήρχε το φυσικό πεδίο, η ύλη, δεν θα υπήρχε νους. Δεν θα είχε δημιουργηθεί το νοητικό πεδίο. Έτσι είναι, όπως το ακούτε.

Η δημιουργία του νοητικού πεδίου δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της εργασίας της ύλης. Θα αποτελούσε υπεραπλούστευση το να πούμε κάτι τέτοιο. Είναι πολλοί παράγοντες που καταλήγουν, συνεργαζόμενοι, στη δημιουργία του νοητικού πεδίου. Και τα αρχέτυπα λοιπόν, τα νοητικά αρχέτυπα, προέρχονται από την αφομοίωση της εμπειρίας της ύλης, μέσα από την ύλη και τη δημιουργία -τη μετά θάνατον δημιουργία- μιας δεξαμενής νοητικής ενέργειας στην οποία ομαδοποιούνται οι εμπειρίες, συμπυκνώνονται, συμβολοποιούνται και δημιουργούν τις αρχετυπικές έννοιες που αργότερα αλληλεπιδρούν και πάλι με τους ζώντες, με όσους ενσαρκώνονται, με τη νέα ζωή στην ύλη.

Ξέρω πάρα πολύ καλά ότι σ' αυτό το σημείο, αν ήσασταν πολλοί θα μπορούσατε να είχατε φύγει οι μισοί, όχι γιατί θα ήταν ακριβώς απαράδεκτα αυτά που ακούτε αλλά γιατί δεν θα μπορούσατε να τα συνδέσετε. Δεν θα μπορούσαν να τα συνδέσουν με αυτά που ήδη γνωρίζουν. Φαίνεται να ανατρέπεται όλη η τάξη, όλη η νοητική ακολουθία που είχατε πλάσει στο νου σας και να ξεκινάτε από την αρχή. Μοιάζει σ' αυτό το μονοπάτι να γεννιέστε από την αρχή, σε ένα άλλο σύμπαν και να προσπαθείτε να δείτε πώς λειτουργεί, βάσει της περιγραφής άλλων νόμων. Στο σύμπαν που γεννηθήκατε αυτή τη φορά στη Γη, μάθατε ότι ο νους, ο κυρίαρχος νους, ο ανώτερος νους, περιέχει τα αρχέτυπα που προέρχονται από τα ανώτερα πνευματικά πεδία και αυτά επηρεάζουν την ύλη. Και όμως δεν είναι έτσι ακριβώς.

Πραγματικά, δεν θα μπορούσατε να προσεγγίσετε το θέμα από τη σκοπιά που σας παρουσιάζω τώρα, αν δεν είχατε κάνει την απαραίτητη μετάβαση εσείς οι ίδιοι και οι ίδιες σε ένα άλλο μονοπάτι, σε ένα άλλο σύμπαν. Θα πρότεινα, σε όλα όσα λέμε να σταθείτε σαν μικρά παιδιά. Μικρά παιδιά που μόλις έχουν γεννηθεί και μόλις ξεπετάχτηκαν και άρχισαν να παίζουν και να αντιλαμβάνονται τον κόσμο γύρω τους και να κάνουν ερωτήσεις και να παίρνουν απαντήσεις.

Πόσο διαφορετική θα ήταν η αντίληψή σας αν τότε, σ' αυτή την ηλικία, κάποιος σας απαντούσε με αυτόν τον τρόπο; Είναι βέβαιο ότι θα διαμορφώνονταν ένας άλλος χαρακτήρας. Ένας άλλος άνθρωπος, με πολύ διαφορετικά πιστεύω και, άρα, κατευθύνσεις. Θα βλέπατε τα πράγματα με εντελώς άλλο τρόπο. Και αυτά θα ήταν που θα κανόνιζαν την εκδήλωσή σας στη συνέχεια, τις προτιμήσεις σας και τις επιλογές σας. Έτσι θα ήθελα, όταν παρακολουθείτε τις συναντήσεις μας να έρχεστε σαν μικρά παιδιά που δεν γνωρίζουν τίποτα και ζητούν από τον παππού Ποσειδώνα να τους πει μια ιστορία. Να τους πει την ιστορία του Κόσμου. Να τους μιλήσει με παραμύθια. Και ο παππούς Ποσειδώνας πάντοτε θα φέρνει τους μύθους του και θα τους εξηγεί, δίνοντάς τους την ευκαιρία να αναπτυχθούν εκ νέου και να δημιουργήσουν ένα νέο πλαίσιο αντίληψης για τον Εαυτό. Αυτή είναι η Αλήθεια μου, η αλήθεια του Ποσειδώνα.

Μπορείτε να εκμαιεύσετε πολλά, αν θέλετε, από εμένα. Δεν έχετε ακόμα τη δύναμη και το θάρρος να το κάνετε, γιατί δεν έχετε εξοικειωθεί μαζί μου αρκετά. Είμαι αγνός, θα δείτε! Δεν έχω απαιτήσεις εγώ. Έχω τα πάντα, δεν χρειάζομαι θυσίες και καμώματα. Έχω τα πάντα αλλά ζητώ την αγάπη σας. Ζητώ δηλαδή, να είστε ελεύθεροι. Γιατί δεν μπορείτε να αγαπήσετε αν δεν είστε ελεύθεροι και δεν μπορείτε φυσικά να πείτε ότι έχετε απελευθερώσει τα ύδατά σας. Χρειάζεται πολύ αγάπη και θάρρος για να το κάνετε.

Σας έλεγα λοιπόν για το θάρρος που απαιτείται, για να απελευθερώσετε τα συναισθήματά σας και το γεγονός ότι ο απελευθερωτής έχει τη δύναμη, την εξουσία. Βέβαια εσείς δεν έχετε ένα λυχνάρι για να τρίψετε και να βγει το Τζίνι και να πείτε: «Εδώ σε έχω! Τώρα θέλω να υλοποιήσεις τις επιθυμίες μου!»... Το λυχνάρι υπάρχει αλλά δεν το έχετε βρει.

Για να δούμε πώς θα προχωρήσουμε... Τα συναισθήματά σας, γνωρίζετε ήδη ότι συσσωρεύονται και επιδρούν στο σώμα σας. Τώρα βέβαια, με τα νέα δεδομένα που σας έφερα, καταλαβαίνετε ότι τα συναισθήματά σας είναι ένας ενδιάμεσος κόσμος, ένα ενδιάμεσο πεδίο, ανάμεσα στην ύλη και τον νου. Είναι το πρώτο στάδιο της δημιουργίας του νου από την ενέργεια της ύλης. Το σώμα σας είναι ένα αγγείο. Ένα αγγείο το οποίο παράγει νου. Σ' αυτή τη διαδικασία παράγει κατ' αρχήν συναισθήματα. Τα συναισθήματά σας λοιπόν, είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με το φυσικό σώμα. Ένα πολύ χαρακτηριστικό λυχνάρι θα μπορούσατε να δείτε στο χώρο της κοιλιάς σας. Ένα λυχνάρι από το οποίο θα μπορούσε να βγει το Τζίνι.

Ρωτάει η Άννα, γιατί συνδέουμε τα συναισθήματα με το χώρο της κοιλιάς και όχι με τους μύες, αφού εκδηλώνουν πολλές αγκυλώσεις συναισθηματικές. Ο λόγος είναι ότι στους μύες η λειτουργία είναι διαφορετική. Είναι περισσότερο νοητική και λιγότερο συναισθηματική, πρόκειται δηλαδή για ένα άλλο στάδιο επεξεργασίας της ενέργειας. Και οι μύες, ως μέρος του φυσικού σώματος συμμετέχουν σε αυτό και εμπλέκονται στη συναισθηματική ενέργεια και τη διαχείρισή της αλλά σε ένα άλλο επίπεδο.

Σ' αυτό το σημείο, θα ζητήσω να θυμηθείτε και πάλι τη φωτιά, τη φλόγα μέσα στη σταγόνα νερού. Κρατήστε την προσοχή σας εστιασμένη σ' αυτή την εικόνα που είστε. Είστε μία φλόγα μέσα σε μια σταγόνα νερού.

Η νοητική ευελιξία του ανθρώπου εξαρτάται από τον ρυθμό στον οποίο το συναίσθημα μετατρέπεται σε νου. Όσο ευκολότερα κάνει αυτή τη μετατροπή, τόσο πιο ευέλικτος είναι ο νους. Η μετατροπή αυτή συμβαίνει κάθε στιγμή. Κυρίως όμως, κατά τη διάρκεια της ημέρας, γιατί κατά τη διάρκεια της νύχτας και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του ύπνου γίνεται περισσότερο αφομοίωση παρά παραγωγή. Εμπεδώνεται η διαδικασία της προηγούμενης ημέρας. Αυτά όλα που σας λέω, δεν σημαίνουν πως ο άνθρωπος δεν είναι τόσο ικανός και άξιος πνευματικά όσο νομίζετε. Δεν σημαίνει ότι, ξαφνικά, φαίνεται να περιορίζονται οι δυνατότητές του και η επικοινωνία του ούτε σημαίνει ότι καταρρίπτεται κάθε άλλη κοσμοθεωρία. Νοητικό πεδίο υπάρχει, υπάρχει όμως σε συνάρτηση με την ύλη. Το Πνεύμα, η όψη του Πνεύματος, δεν συνδέεται με τον νου – τουλάχιστον όχι περισσότερο απ' όσο συνδέεται με την ύλη.

Ο νους είναι συνείδηση. Καταλαβαίνετε λοιπόν με ποιο τρόπο η γήινη εμπειρία παράγει νου. Παράγει συνείδηση, με την έννοια ότι παράγει επίγνωση. Φαντάζομαι ότι πολύ φυσικά προκύπτει ένα ερώτημα: «Τελικά ο νους είναι κάτι που υφίσταται ή είναι κάτι που παράγεται και αυξάνει;». Εδώ υπάρχει μια παγίδα. Δεν μπορείτε να μετρήσετε το νου με τον τρόπο που μετράτε τα πράγματα στο τρισδιάστατο πεδίο. Δεν μπορείτε... δεν είναι καθόλου εύκολο, ένα ον να μετρήσει τον εαυτό του. Χρειάζεται να σταθεί μπροστά σε ένα άλλο ον, που θα κάνει τη μέτρηση - εξ ου και η διαδικασία του καθρεφτίσματος.

Βλέπετε πώς συνδέονται όλα; Ξέρω πολύ καλά ότι αυτή την ώρα που η Άννα μεταφέρει τα λόγια μου, έχει μία μικρή αγωνία: «Και ο Πατέρας Δημιουργός τι λέει για όλα αυτά;» αναρωτιέται. «Εκείνο το Πνεύμα, η Πηγή της Ζωής, πώς συνδέεται με όλα αυτά; Εγώ δηλαδή, παράγω νου, παράγω συνείδηση μέσα από τη γήινη εμπειρία μου… Δεν μας είπες, αν ο νους τελικά αυξάνεται ή παραμένει ο ίδιος ούτε πώς θα μπορούσε να παραμείνει ο ίδιος. Αλλά τι γίνεται με εκείνη την Πνευματική Αρχή, την οποία εγώ κυνηγώ τόσα χρόνια; Και, όπως συμβαίνει πάντα, πάνω στο σημείο που φτάνουμε να νιώσουμε ότι έχουμε ευθυγραμμιστεί, κάτι συμβαίνει και νιώθουμε πάλι ότι είναι μίλια μακριά. Σε τι θα με βοηθήσει αυτή η περιγραφή, αν δεν με βοηθήσει να συνδεθώ με αυτή τη Μία Πηγή της Ζωής;».

Κάποιοι θα μπορούσαν να χαμογελάσουν, τουλάχιστον, μπροστά σε αυτό το ερώτημα. Κάποιοι θα καταλάβουνε τη ματαιότητα του ερωτήματος, γιατί φυσικά αυτή η Πηγή της Ζωής, η Μία όπως τη χαρακτηρίζετε, προφανώς υπάρχει αλλά δεν είναι μετρήσιμη και δεν μπορείτε να την αγγίξετε ποτέ, παρά μόνο αν αγγίξετε τα βάθη του δικού σας Εαυτού. Μπορείτε να κατανοήσετε την Αρχή της Ζωής, την Πηγή της Ζωής, μόνο στο βαθμό που κατανοείτε τον Εαυτό σας. Δηλαδή, μόνο στο βαθμό που ο νους σας, καθώς διευρύνεται διαρκώς, αντιλαμβάνεται αυτό που είναι.

«Πάρα πολύ ωραία», ακούω πάλι την Άννα να ρωτάει. «Μόλις μας είπες όμως ότι ο νους δεν μπορεί να μετρήσει τον εαυτό του.» Ναι. Και επίσης πρόσθεσα: «Εξ ου και η διαδικασία των καθρεφτισμάτων»! Αναγνωρίζετε, αντιλαμβάνεστε αυτό που είστε, μέσα από τη διαδικασία των καθρεφτισμάτων. Και όταν τελικά ο νους σας έχει διευρυνθεί τόσο και έχει καταφέρει να εμβαθύνει τόσο σε αυτό που είστε μέσα από αυτήν τη διαδικασία, τότε πραγματικά αντιλαμβάνεστε κατά το μέγιστο δυνατό αυτό που είστε. Και σε αυτή την αναλογία, τη μέγιστη δυνατή αναλογία, αντιλαμβάνεστε την Πηγή της Ζωής.

Δεν ακούγεται πολύ ευχάριστο αυτό. Είναι αρκετά ξεκάθαρο αλλά σας λείπει κάτι. «Σε όλη αυτή τη διαδικασία, βρε παιδί μου, έχουμε ένα νου που πασχίζει να καταλάβει τον εαυτό του, μέσα από καθρεφτίσματα, γιατί αλλιώς δεν μπορεί και όταν τελικά αντιληφθεί όλο του τον Εαυτό, τότε μπορούμε να πούμε ότι αντιλαμβάνεται και το θεό. Και μετά; Μετά πεθαίνουμε. Μετά;»

Μετά είναι ο Άδης! Μετά, όλα όσα έχετε συλλάβει, όλη η εργασία που κάνατε και ό,τι έχει αποδώσει, αφομοιώνονται και δημιουργούν αρχέτυπα στο μεγάλο συλλογικό. Και οι επόμενοι από εσάς αναγνωρίζουν, βοηθούνται να αναγνωρίσουν, τα σημεία στα οποία στέκονται, λόγω της προηγούμενης εμπειρίας που έχει προστεθεί στο συλλογικό, αρκεί να βρουν τον τρόπο να προσεγγίσουν αυτά τα αρχέτυπα. Να βρουν τον τρόπο να ευθυγραμμιστούν, να συντονιστούν, με το συλλογικό νου.

Η πιο απελπισμένη ερώτηση που ακούω να πηγάζει είναι: «Φαίνεται απέλπιδα η προσπάθεια να ενωθούμε με το Θεό λοιπόν. Πού είναι η αγάπη του Θεού; Είμαστε καταδικασμένοι να κάνουμε αυτό διαρκώς; Διαρκώς; Να πηγαινοερχόμαστε για να διευρύνουμε διαρκώς το νου μας και να αντιληφθούμε το μέγεθος του Εαυτού μας; Και πού είναι το αντικείμενο του πόθου μας; Πού είναι το Θείο;»

Είναι εκεί που ήταν κρυμμένο πάντα! Στην πίσω πλευρά της ύλης. Στην άλλη πλευρά της ύλης, στην άλλη πλευρά του νομίσματος. Αντίθετα απ' ό,τι θα κατέληγε να πιστέψει κάποιος βλέποντας τα πράγματα επιφανειακά, το Πνεύμα ΕΙΝΑΙ αυτό. Είναι η Ύλη. Η Ύλη είναι η μορφή του Πνεύματος. Είναι τα πράγματα πολύ απλά στην πραγματικότητα. Καταλαβαίνω ότι σας είναι δύσκολο τώρα να το εννοήσετε αυτό πλήρως -και είναι φυσικό- αλλά είναι πολύ απλά. Δεν είσαστε τώρα λιγότερο ευλογημένοι από πριν.

Αυτή η μικρή κοσμοθεωρία που σας παρουσιάζω δεν σας κάνει λιγότερο ευλογημένους από πριν, αντίθετα σας ταυτίζει απόλυτα με τον Θεό και τη μορφή του και την αντίληψη που αναπτύσσει σταδιακά για τον εαυτό Του. Υπάρχουν πάρα πολλά άλλα να ειπωθούν σε αυτή τη βάση, γύρω από αυτά που είπαμε σήμερα. Είναι αρκετά για την ώρα. Μπορείτε να κάνετε ένα μικρό διάλειμμα τώρα και σε λίγο θα συνεχίσουμε με κάτι άλλο.

[Μεσολάβησε διάλειμμα]

Ας συνδεθούμε και πάλι. Ας πάρουμε μερικές βαθιές χαλαρές αναπνοές.

Ευτυχισμένα δελφίνια κολυμπούν γύρω σας σε κύκλο… γύρω από την ομάδα σας. Κρατήστε για λίγο αυτή την εικόνα, ταυτόχρονα με την εικόνα του Εαυτού σας σαν μια φλόγα μέσα σε μια σταγόνα νερό.

Συνεχίζουμε στο δεύτερο μέρος της εργασίας μας, στο οποίο θα πάμε λίγο πιο βαθιά, αφού θα αφήσω κατά μέρος τώρα τις περιγραφές και τις εξηγήσεις, για να σας καλέσω σε μια βουτιά στα βαθιά.

Βάλτε τα χέρια σας στην καρδιά, σαν να κρατάτε την καρδιά σας -το δεξί χέρι ας είναι από πάνω- και σε αυτή την στάση καλέστε τον Εαυτό σας να υλοποιηθεί μπροστά σας.

Φως ! Η υλοποίηση του Εαυτού, είναι το Φως !

Αν μπορείτε να δείτε, αν υπάρχει Φως, είναι επειδή ένα μέρος του Εαυτού σας έχει υλοποιηθεί.

Σκοτεινό είναι το μέρος του Εαυτού σας που δεν έχει υλοποιηθεί.

Το γεγονός ότι ζείτε σε έναν φυσικό κόσμο και βρίσκεστε στην επιρροή της ρυθμικής κίνησης των πλανητών, της ρυθμικής περιστροφής της γης και της περιφοράς της γύρω από τον ήλιο, έτσι ώστε να βιώνετε πότε το σκοτάδι και πότε το φως υποδηλώνει ακριβώς τον βαθμό στον οποίο έχει υλοποιηθεί ο Εαυτός σας.

Βέβαια για να αντιληφθείτε το φως, χρειάζεστε κάποια αισθητήρια όργανα που μπορούν να το συλλάβουν. Και τα φυτά αντιλαμβάνονται, το φως παρότι δεν έχουν τα δικά σας αισθητήρια όργανα. Ακόμα και οι ηλεκτροχημικές διεργασίες που συμβαίνουν μέσα σε αυτά και τα κάνουν να στρέφονται προς τον ήλιο, θεωρούνται σαν ενός τύπου αισθητήρια όργανα. Και στην δική σας περίπτωση, ηλεκτροχημικές/βιοχημικές διεργασίες συμβαίνουν αλλά εσείς βλέπετε την μορφή του οφθαλμού και δεν μπορείτε να πάτε πιο βαθιά για να δείτε εκείνα τα κύτταρα και τους νευρώνες που λειτουργούν για να μεταφέρουν την αίσθηση του φωτός.

Σας ζήτησα λοιπόν, να ζητήσετε με την σειρά σας να υλοποιηθεί ο Εαυτός σας μπροστά σας.

Αν αυτό που αντιληφθήκατε στην αρχή δεν ήταν καθόλου φωτεινό, σημαίνει ότι η συνείδησή σας δεν είναι αρκετά προσανατολισμένη στο φως. Μπορεί αυτό να συνέβη λόγω του ότι υπάρχουν πολλοί φόβοι ενδόμυχοι και άλλα θέματα, προβλήματα στις σχέσεις σας με τον Εαυτό σας και για αυτό δεν θεωρείτε ότι είστε αρκετά προσανατολισμένοι προς αυτό. Δεν τον αποδέχεστε δηλαδή αρκετά, με άλλα λόγια.

Η σημερινή μύηση, έρχεται σαν επιστέγασμα όλων όσων είπαμε νωρίτερα.

Δεν είναι μια μύηση που θα σας δώσει υπερφυσικές δυνάμεις αλλά θα σας δώσει την ευκαιρία να εμβαθύνετε και να προχωρήσετε στην κατανόηση των συναισθημάτων σας και στην χρήση, την κυριότητα της δύναμης που αποκτάτε με αυτά. Σε ένα βαθμό, όσα ειπωθούν σήμερα, θα επαναληφθούν και σε άλλα μαθήματα. Αυτό θα γίνει για να εμπεδωθούν κάποια πράγματα. Ας δούμε λοιπόν πως μπορείτε να λειτουργήσετε.

Μπροστά σας βρίσκεται η φωτεινή μορφή του Εαυτού σας. Σας κοιτά βαθιά στα μάτια. Είναι Φως. Μπροστά της έχει τον γήινο εαυτό της. Ένα πολύ όμορφο, χαριτωμένο και ιδιόμορφο λυχνάρι.

Τώρα αφήστε τον εαυτό σας στα χέρια μου. Ήρθε η ώρα να εμπιστευθείτε τον εαυτό σας στον παππού Ποσειδώνα.

Εξομολογηθείτε μου ό,τι θέλετε.

Η φωτεινή μορφή που βρίσκεται μπροστά σας, το Φως (θα ήταν πολύ περίπλοκο τώρα να σας εξηγήσω τι ακριβώς συμβαίνει μ΄ αυτό το φως, θα το κάνουμε μια άλλη φορά αλλά να είστε βέβαιοι και βέβαιες ότι είναι ο Εαυτός σας)…. αυτό το φως λοιπόν σας πιάνει απαλά και με το χέρι του τρίβει ελαφρά την κοιλιά σας.

Καταλαβαίνετε, μετά από όσα ακούσατε, τι σημαίνει αυτό. Μην αρχίσετε να αναρωτιέστε «τρίβει το πρώτο τσάκρα, το δεύτερο ή το τρίτο;». Κάπου ανάμεσα στο 2^ο και στο 3^ο είναι που τρίβει την κοιλιά σας.

Φυσήξτε, εκπνεύστε με την πρόθεση να αφήσετε να μορφοποιηθεί μπροστά σας ένα συναίσθημα από αυτά, ξέρετε, που δεν τολμάτε ποτέ να δείτε, που είναι καταπιεσμένα από καιρό, που κάνετε ότι δεν υπάρχουν, οποιοδήποτε. Αυτήν την πρόθεση εκπνεύστε φυσώντας τρεις φορές (φυσάμε 3 φορές από το στόμα) και δείτε από την ενέργεια της εκπνοής σας να σχηματίζεται μπροστά σας, ανάμεσα σε εσάς και το φως του Εαυτού σας ή λίγο πιο εκεί, μια μορφή. Είναι το συναίσθημα που μόλις απελευθερώθηκε. Πάρτε λίγο χρόνο για να αντιληφθείτε κάποια χαρακτηριστικά αυτής της μορφής.

Αν θέλετε μπορείτε να επαναλάβετε την εκπνοή ώστε να συγκεντρωθείτε, να εστιαστείτε περισσότερο στον εαυτό σας.

Αυτή τη στιγμή έχετε φέρει μπροστά σας ένα από αυτά τα καταπιεσμένα συναισθήματα. Το έχετε απελευθερώσει. Στην ουσία το έχει απελευθερώσει ο φωτεινός σας Εαυτός. Αυτός που έχει λοιπόν την δύναμη, είναι όπως είπαμε ο απελευθερωτής. Αυτός έχει την δύναμη, την εξουσία του.

Προχωράμε αργά, γιατί χρειάζεται να κάνουμε μικρά βήματα, ώστε να κινείται δεόντως η ενέργεια.

Ο φωτεινός Εαυτός σας ανακοινώνει την εντολή του προς αυτή την μορφή που μόλις απελευθερώθηκε:

«Θα πας και θα μαζέψεις όλα τα αντίστοιχα, όλα τα σχετικά με εσένα συναισθήματα που βρίσκονται κρυμμένα μέσα εκεί».

Αν έχετε αντιληφθεί σε τι κατάσταση αντιστοιχεί αυτή η μορφή, κατάσταση ψυχική ή συναίσθημα, τότε θα καταλάβετε και τι είναι αυτό που θα μαζέψει και θα φέρει επάνω. Τώρα πια έχοντας απελευθερωθεί, ο ρόλος της είναι ρόλος κάθαρσης. Αυτό που σας τρόμαζε, σας φόβιζε, αναλαμβάνει δουλειά, γίνεται αυτός που καθαρίζει.

Εισπνεύστε [σημ. παίρνουμε βαθιά εισπνοή] και αφήστε τον να εισέλθει με τον αέρα που εισπνέετε και να κυκλοφορήσει σε όλο το σώμα σας και να μαζέψει τις ενέργειες που του αντιστοιχούν, τις παρεμφερείς ενέργειες. Πάρτε μερικά λεπτά κι αφήστε τον να γυρίσει σε όλο το σώμα, σε κάθε κρυφή γωνιά, απόμακρη γωνιά και να μαζέψει τις παρεμφερείς του ενέργειες.

Αφού το κάνει, αν νιώσετε ότι έχει ολοκληρώσει αυτή την εργασία, εκπνεύστε και πάλι, αφήνοντάς τη να βγει με όλες τις παρεμφερείς του ενέργειες και να σταθεί και πάλι μπροστά στο φως του εαυτού σας, τον φωτεινό σας Εαυτό.

Αν νιώθετε ότι είναι πολλές αυτές οι ενέργειες, φυσήξτε τρείς φορές. [σημ.: πείτε:]

«Σας καθυποτάσσω ! Από εδώ και στο εξής θα περιβάλετε την αύρα και θα προστατεύετε. Θα προστατεύετε από όλες τις ενέργειες που είναι παρεμφερείς με εσάς και θα τις εξουδετερώνετε, θα τις εξισορροπείτε. Από εδώ και στο εξής, αυτή είναι η εργασία σας και η δύναμή σας. Αυτό σας διατάσσω να κάνετε. Δεν θα επιτρέψετε να εισέλθει και να δημιουργηθεί καμία παρόμοια δόνηση. Θα το κάνετε με χάρη και ισορροπία. Εκέλευσα !»

Μπορείτε ήδη να δείτε αυτές τις μορφές, τις ενέργειες, να φωτίζονται. Απελεύθερες πια και υποταγμένες στην δύναμη του Απελευθερωτή τους να αρχίσουν να εργάζονται, πάνω στην υπηρεσία που τους δόθηκε.

Προστατεύεστε. Δεν μπορεί να το κάνει ο καθένας αυτό. Αυτό που κάνατε σήμερα εδώ, δεν μπορεί να το κάνει ο καθένας αλλά από εδώ και στο εξής, μπορείτε εσείς να καθοδηγήσετε, με την ευλογία μου, άλλους με τον ίδιο τρόπο, ώστε σταδιακά να απελευθερώσουν αυτά τα συναισθήματα, τις ενέργειες που υπάρχουν κλεισμένες, καταπιεσμένες και να τους βοηθήσετε να τις θέσουν στην υπηρεσία του μεγάλου έργου τους. Όπως και σε εσάς τώρα πια οι ενέργειες που μόλις απελευθερώθηκαν με το κέλευσμα του φωτεινού Εαυτού σας, υπηρετούν πλέον το Σχέδιό σας.

Η δύναμη της χρήσης αυτού του τρόπου και της διαχείρισης, σας ανήκει.

Ο παππούς Ποσειδώνας σας αγαπά και σας ευλογεί.

Μπορείτε να αφήσετε τα χέρια αν το θέλετε. Θα ήταν ευχής έργον, αν επαναλαμβάνατε αυτή την εργασία με τον εαυτό σας για να διαχειριστείτε ακόμα περισσότερα από τα δικά σας συναισθήματα, τις δικές σας έγκλειστες ενέργειες, γιατί υπάρχουν -πάντα θα υπάρχουν- κάποιες, και έτσι με μεγαλύτερη εμπειρία να πλησιάσετε άλλους για να τους ελευθερώσετε. Κάθε φορά θα γίνεται επίκληση του ονόματός μου. Κάθε φορά ο παππούς Ποσειδών θα είναι κοντά σας.

Οι Τρίτωνες στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και τα δελφίνια τριγύρω σας παίζουν χαρούμενα. Κάθε φορά που θα κάνετε αυτή την εργασία θα καλείτε τους Τρίτωνες στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και τον κύκλο των δελφινιών για να περιστοιχίσουν εσάς και αυτόν που θα καθοδηγείτε. Εγώ θα βρίσκομαι πάντα στο κέντρο του κύκλου.

Σας καλωσορίζω για άλλη μια φορά στον Ποσειδώνιο κύκλο.

Έχετε τις ευλογίες μου.

Και έτσι είναι.

[Η συνάντηση συνεχίστηκε με ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με τις εμπειρίες των παρευρισκόμενων.]