Το Φτερό της Μάατ

Σας αφήνουμε να προϊδεάσετε τον εαυτό σας λίγο, γι’ αυτό που θα συμβεί. Τι πιστεύετε ότι θα κάνουμε σήμερα; Έρχεστε χωρίς πρόγραμμα εδώ, έρχεστε έτοιμες ν’ ακούσετε ο,τιδήποτε. Αυτό είναι καλό. Ένας μικρός προϊδεασμός αρκεί για να ανατρέψει όλες τις προσπάθειες που κάνατε μέχρι σήμερα. Αυτός ο προϊδεασμός είναι αυτό που λέμε δουλοπρέπεια. Σιγά-σιγά θα καταλάβετε τι εννοούμε. Υπάρχει ένας ειρμός πίσω απ’ όλο αυτό.

Η δουλοπρέπεια είναι κάτι που δεν ανέχεται το Πνεύμα. Όχι γιατί το Πνεύμα είναι αυστηρό αλλά αντίθετα, γιατί είναι έτοιμο να θυσιάσει τα πάντα για σας. Και όταν εσείς θυσιάζετε δουλοπρεπώς τις ενέργειές σας κάπου αλλού, αναγκάζετε το Πνεύμα να κάνει το ίδιο μαζί σας. Η ανταπόκριση που λαμβάνετε είναι παρόμοια. Δεν θέλουμε να πούμε περισσότερα γι’ αυτό τώρα, θέλουμε όμως να δείτε τι σημαίνουν αυτά τα δυο λόγια που είπαμε για σας. Η δουλοπρέπεια δεν περιορίζεται στην κολακευτική συμπεριφορά απέναντι σ’ έναν άνθρωπο· έχει πολλές προεκτάσεις και θέλουμε να δείτε τις προεκτάσεις. Μπορεί κάποιος να στέκεται με τέτοιο τρόπο απέναντι σε μία Αρχή, απέναντι σε μία ιδέα, σ’ ένα σύστημα. Οι δουλοπρεπείς υποτάσσουν τον εαυτό τους και τους άλλους, σ’ ένα σύστημα ή κάποια αρχή, με σκοπό το κέρδος. Άρα η υποταγή δεν πηγάζει από την καρδιά, αλλά μάλλον από τον νου που υπαγορεύει ότι είναι καλό να υποταχθείς σ’ αυτό, να πας με τα νερά του για να έχεις κάτι άλλο, για να κερδίσεις αυτό, εκείνο και ούτω καθεξής.

Θα λέγαμε ότι η δουλοπρέπεια συνίσταται από τρεις περιόδους: Η μία είναι η υποδούλωση στον άνθρωπο. Μαθαίνετε να φέρεστε δουλοπρεπώς απέναντι σε ανθρώπους, επειδή το κατεστημένο σύστημα σας το υπαγορεύει αυτό. Κι αυτό ξεκινάει ακόμα από τη μικρή ηλικία, από το σχολείο και κατόπιν επεκτείνεται στην κοινωνία, την εκκλησία, γενικά τους θεσμούς που επικρατούν στην μικρή σας κοινωνία. Και το κάνετε αυτό, ασκείτε αυτή τη συμπεριφορά, πολύ λίγο συνειδητά. Έχετε την ανάγκ… νιώθετε την ανάγκη να ενταχθείτε κάπου, έτσι σας πείθουν οι υπόλοιποι κι έτσι προσαρμόζεστε στη θέληση των άλλων. Και για μεγάλο μέρος της ζωής σας προσπαθείτε να ικανοποιήσετε τις βουλές των άλλων, χωρίς ωστόσο να καταλαβαίνετε πραγματικά το λόγο για τον οποίο το κάνετε. Το κάνετε γιατί πραγματικά πιστεύετε αυτά που σας λένε; Το κάνετε γιατί σχετίζεται με τη δουλειά σας και πρέπει με κάποιο τρόπο να κερδίσετε τα προς το ζην; Το κάνετε γιατί φοβόσαστε, ότι θα μείνετε μόνοι αν δεν ακολουθήσετε τις επιταγές του κοινωνικού σας περίγυρου; Όλα αυτά συνθέτουν την πρώτη φάση της δουλοπρέπειας, την πρώτη περίοδο.

Αυτό επεκτείνεται, έρχονται άλλες και άλλες φάσεις στη ζωή σας και γίνεστε δουλοπρεπείς στα συμφέροντα της φύσεως. Με τον ίδιο τρόπο που πριν συμπεριφερόσαστε δουλοπρεπώς στους ανθρώπους, τώρα το κάνετε απέναντι στη φύση. Φοβάστε να πηδήξετε απ’ τον γκρεμό γιατί σκέφτεστε ότι αυτό θα σας κάνει να χάσετε τη ζωή σας. Και ναι, ξέρουμε ότι είναι ένα ακραίο παράδειγμα, απλά θέλουμε να τραβήξουμε το σκοινί μέχρι τα άκρα. Φοβάστε να φορέσετε ένα φόρεμα από μαλλί, γιατί θα σας προκαλέσει αλλεργία. Είναι ένα είδος δουλοπρέπειας αυτό. Ο φόβος απέναντι σε οτιδήποτε στη φύση, προέρχεται από μία τέτοια συμπεριφορά εσωτερική. Η φύση επιβάλλει αυτό, η φύση επιβάλλει εκείνο, δεν μπορούμε να πάμε κόντρα στη φύση. Κι έτσι η φύση γίνεται ο παράγοντας που καθορίζει τη ζωή σας. Η τρίτη περίοδος είναι η δουλοπρέπεια σε μία πνευματική αρχή. Αφού έχετε περάσει μέσα από την «αναγκαστική» προσαρμογή στις επιταγές των ανθρώπων και της φύσης, έρχεστε σιγά-σιγά σε επαφή με τον πραγματικό κόσμο. Αυτές οι περίοδοι μπορεί να συμβαίνουν ταυτόχρονα. Έρχεστε σιγά-σιγά σε επαφή με τον πνευματικό κόσμο και αρχίζετε να αναπτύσσετε ένα διαφορετικό είδος δουλοπρέπειας αυτή τη φορά. Και τότε τα πράγματα φαίνονται να είναι διαφορετικά. Εσείς θεωρείτε ότι βιώνετε μία αυξημένη ελευθερία, γιατί έχετε ανακαλύψει τον μεγάλο άρχοντα και βασιλιά του κόσμου και όταν υποταχτείτε σ’ αυτόν, όταν υποτάξετε τη θέλησή σας σ’ αυτόν, τα πάντα θα είναι διαφορετικά. Αυτός ο βασιλιάς του κόσμου θα σας φροντίσει, θα σας γεμίσει δώρα, θα σας ανταμείψει για τους κόπους σας.

Έτσι, σε όποιο σύστημα κι αν έχετε ενταχθεί, αρχίζετε να αντιμετωπίζετε το Πνεύμα επίσης με δουλοπρέπεια. «Θα κάνω ό,τι μου ζητήσεις Χριστέ μου, Άγιε Χαράλαμπε, Άγιε τάδε ή δείνα. Τι να κάνω, τι δώρο να σου φέρω, τι τάμα να σου κάνω για να μου κάνεις αυτή τη χάρη;» Έτσι μαθαίνετε να τοποθετείτε το Πνεύμα σ’ ένα βάθρο και να του ζητάτε να γίνει σκληρό μαζί σας. Έτσι τοποθετείτε το Πνεύμα σ’ ένα βάθρο και ζητάτε να κάνετε τα πάντα μέσω ανταλλαγής: «Θα σου δώσω αυτό αν μου δώσεις εκείνο». Και γύρω απ’ αυτόν τον άξονα της δουλοπρέπειας, είτε προς τους ανθρώπους, είτε προς συστήματα, είτε προς τη φύση, είτε προς το Πνεύμα, αναπτύσσετε τη γήινη δραστηριότητά σας. Και τότε επιμένετε ότι εσείς κάνετε τα πάντα, κάνετε ό,τι καλύτερο μπορείτε για να σωθείτε αλλά για κάποιο λόγο, για κάποιο περίεργο λόγο, το Πνεύμα επιμένει να σας φέρεται βάναυσα, επιμένει να σας στερεί πράγματα. Και ωστόσο εσείς μπορεί να κάνετε πολύ βαθιές γονυκλισίες, να κάνετε πολλές φορές το σταυρό σας και να έχετε κάνει πάρα πολλά τάματα. Και μάλιστα μετράτε τη δύναμη του Αγίου, ανάλογα με την ανταπόκρισή του στα τάματά σας.

Αυτά συνδημιουργείτε με το Πνεύμα στην καθημερινότητά σας σαν κοινωνία. Και θέλουμε να το δείτε αυτό σήμερα. Δεν σημαίνει ότι αυτό κάνετε εσείς που είστε εδώ οπωσδήποτε, όμως σίγουρα υπήρξαν περίοδοι στη ζωή σας που το κάνατε. Και ίσως, ακόμα και τώρα υπάρχουν φορές που έτσι σκέφτεστε. «Τι να σου δώσω Άγιέ μου, για να μου κάνεις αυτή τη χάρη;» Είναι σαν να αποκόπτετε ένα κομμάτι του εαυτού σας, το βάζετε σ’ ένα βάθρο και μετά κάνετε πολλές τεμενάδες για να σας απαντήσει. «Μα, θα πείτε, ο Άγιος τάδε έκανε πάρα πολλά θαύματα. Και πέρα απ’ αυτό, όσον αφορά την ίδια τη φύση, δεν μπορούμε να πηγαίνουμε κόντρα στους νόμους της. Δεν νοείται να πάμε κόντρα στους νόμους της φύσης, δεν θα μας βγάλει πουθενά. Και στην κοινωνία ακόμα, πόσους παράδες θα χάσουμε, αν πούμε ξεκάθαρα σ’ αυτόν που έχουμε μπροστά μας ότι δεν μας αρέσει, ότι δεν μας ταιριάζει ο δρόμος του, δεν είναι δικός μας δρόμος αυτός!» Και όμως, μπορεί να έχετε μία μικρή χασούρα σε όλο αυτό αλλά δώστε λίγο την ευκαιρία στον εαυτό σας να τα δει. Δώστε λίγο την ευκαιρία στον εαυτό σας να δει σε ποιο βαθμό κυριαρχεί η δουλοπρέπεια στη γήινη ζωή.

Και μετά έρχονται κάποιοι και σας λένε «Ξέρετε, το Πνεύμα μας θέλει δυνατούς, μας θέλει πολύ δυνατούς! Μας θέλει να είμαστε ο Εαυτός μας!» Κι εσείς, επειδή στην καρδιά σας μέσα έχετε ένα άλλο ρυθμό, που πάντα τον ακούγατε, τον αναγνωρίζατε αλλά δεν μπορούσατε να τον ερμηνεύσετε, επειδή λοιπόν έχετε έναν άλλο ρυθμό, νιώθετε ότι αυτός ο ρυθμός συμβαδίζει με την έννοια της ελευθερίας και της δύναμης και αρχίζετε να κάνετε τα πρώτα βήματα προς την τρέλα -ή σ’ αυτό που στο κοινωνικό κατεστημένο σας αποκαλείτε τρέλα. Αρχίζετε να κάνετε τα πρώτα βήματα στο εσωτερικό μονοπάτι. Αρχίζετε να ψάχνετε τον εαυτό σας και να ζητάτε να αναλάβετε τη δύναμή σας.

Είναι πάρα πολλοί οι άνθρωποι στη γη που θα… ας μη χρησιμοποιήσουμε την έκφραση που είχαμε στο νου μας, ας πούμε ότι θα κατατρόμαζαν, αν τους ζητούσε κάποιος να αναλάβουν τη δύναμή τους. Ακόμα και αν ποτέ δεν το είχαν κάνει συνειδητά στη γη, θα τρόμαζαν απίστευτα, γιατί δεν μπορούν καν να φανταστούν ότι μπορούν να έχουν έστω και ένα ίχνος δύναμης στη γη, γιατί έρχονται να παίξουν αυτό το παιχνίδι της δουλοπρέπειας. Περίεργο θέμα πιάσαμε σήμερα. Θα δείτε που μας βγάζει. Στη σημερινή εποχή λοιπόν που είναι γεμάτη κινδύνους, όπως λέτε, είναι πολλοί αυτοί που επιστρέφουν πίσω. Είναι πολλοί αυτοί που έκαναν τα πρώτα τους βήματα στο εσωτερικό μονοπάτι και ξαφνικά σκαρφίζονται ένα σωρό κινδύνους, για να πείσουν τον εαυτό τους να ξαναμπεί στη ροή του κατεστημένου όπου ανήκαν πριν. Ξεχνούν ότι η δύναμή τους βρίσκεται εκεί και περιμένει να την αναλάβουν. Ξεχνούν τα πάντα και επιδίδονται στο κυνήγι των αισθήσεων και των παραισθήσεων, και επιδίδονται στο παιχνίδι δύναμης που παίζουν κάποιοι άλλοι εις βάρος τους κι αρχίζουν να μπαίνουν πάλι να μπαίνουν σε φόβο: «Τι θα πει η κοινωνία, αν εγώ αύριο δεν έχω να πληρώσω; Τι θα πουν οι άνθρωποι που αγαπώ και θέλω να με σέβονται, να με υπολήπτονται, αν αρχίσω να λέω πράγματα με τα οποία δεν συμφωνούν καθόλου; Τι θα πει αυτός ή εκείνος; Τι θ’ απογίνω αν αυτοί μου γυρίσουν την πλάτη;» Κι ακόμα: «Τι θα γίνει αν παρακούσω τα κελεύσματα του γιατρού μου και πάρω αυτή την τροφή που μου λέει ότι με βλάπτει; Τι θα γίνει αν προσπαθήσω να πετάξω και πέσω στον γκρεμό; Τι θα γίνει αν κοιτάξω τον φωτισμένο ουρανό ενώ μου λένε ότι δεν πρέπει να εκθέτω τα μάτια μου στο φως;» Και όλα αυτά είναι βέβαια μία πραγματικότητα για ένα μικρό κομμάτι της ύπαρξής σας στη γη. Είναι ένα μικρό σενάριο, ένα πολύ μικρό σενάριο στο μεγαλύτερο που έχετε επιλέξει για σας.

«Και τι θα γίνει ακόμα αν τολμήσω να πω ότι εγώ και ο θεός είμαστε ένα; Πώς θα τα βγάλω πέρα αν εγώ πω στον εαυτό μου ότι είμαι ο θεός στη γη! Ποιος θα έρθει να με βοηθήσει; Τι θα πουν οι Άγιοι, που τόσο καιρό επικαλούμουν; Πώς μπορώ να πω ότι εγώ είμαι ο θεός στη γη, όταν δεν μπορώ να βοηθήσω τον εαυτό μου να κάνει και να κερδίσει, αυτά που θέλω να κερδίσω;» Κι έτσι μπαίνετε σ’ έναν μεγάλο κυκεώνα σκέψεων, συνειρμών, φόβων. Γίνονται όλα μαζί ένας αχταρμάς και κλείνεστε στο καβούκι σας. Συμβαίνει το εξής: έχετε μάθει, όταν βλέπετε μία χελώνα να φαντάζεστε ότι είναι πολύ καλά προστατευμένη, γιατί μπορεί ανά πάσα στιγμή να μπει στο καβούκι της και δημιουργείτε ένα τέτοιο καύκαλο για τον εαυτό σας μέσα απ’ όλα αυτά τα περιοριστικά πιστεύω. Σας ξεφεύγει η πραγματική ουσία της εκδήλωσης αυτής της χελωνίσιας ζωής που είναι ότι, όπου και να σταθεί η χελώνα, έχει ένα σπίτι, όπου και να σταθεί είναι προστατευμένη, ότι όλη η γη της ανήκει, γιατί όπου και να σταθεί έχει ένα σπίτι, έχει ένα κατάλυμα, έχει ζεστασιά ή δροσιά και όλος ο κόσμος είναι δικός της, επειδή δεν περιορίζεται σε ένα μέρος. Έχετε λοιπόν να ξεπεράσετε πάρα πολλά το ερχόμενο διάστημα. Καλώς ή κακώς θα βρεθείτε στην ανάγκη ν’ αφήσετε στην άκρη τέτοιες δουλοπρεπείς συμπεριφορές. Καταλαβαίνετε λοιπόν τώρα, ότι τη λέξη δουλοπρέπεια τη χρησιμοποιούμε λίγο διαφορετικά απ’ ό,τι θα φανταζόσασταν. Αλλά δεν μπορούμε να σας μιλήσουμε αρκετά για την ελευθερία, αν δεν μπορέσουμε πρώτα να σας δείξουμε πού είστε σκλαβωμένοι. Θα χρειαστεί λοιπόν να μιλήσετε ελεύθερα το επόμενο διάστημα -και τα επόμενα χρόνια θα λέγαμε. Δεν θα μπορέσετε πια να σταθείτε σ’ εκείνη την δόνηση της δουλοπρέπειας, της υποχώρησης εξ αιτίας κάποιου φόβου, είτε πρόκειται για ανθρώπους και συστήματα, είτε για τη φύση, είτε για το Πνεύμα. Μπαίνετε στην περίοδο εκείνη, που θα χρειαστεί να λέτε την αλήθεια σας κάθε στιγμή. Και όσοι το κάνατε αυτό μέχρι τώρα είστε τυχεροί, γιατί θα σας είναι πιο εύκολο να ανιχνεύσετε τις ενέργειες. Θα μπορείτε να δείτε τους κινδύνους και να διαχειριστείτε τις καταστάσεις απόλυτα συνειδητά. Οι υπόλοιποι θα πρέπει να προσπαθήσουν λίγο περισσότερο αυτή την εποχή. Η πρόκληση δεν είναι το πώς θα καταφέρετε να ξεπεράσετε κάποιους κινδύνους· η πρόκληση είναι το πώς θα καταφέρετε να πείτε την αλήθεια σας μέσα απ’ αυτούς τους κινδύνους. Και θα βλέπετε κάθε φορά, ότι λέγοντας την αλήθεια σας τα πάντα αναδιατάσσονται και δημιουργείται μια καινούρια πραγματικότητα, αρκεί και μόνο εσείς να πάρετε την απόφαση στην καρδιά σας και να είστε ειλικρινείς, χωρίς φόβο και πάθος. Δεν σας περιμένει μία τιμωρία στην άκρη του δρόμου, δεν σας περιμένει μια καταδίκη από συγγενείς, φίλους, κοινωνικούς εταίρους ή από τους οδηγούς σας τους πνευματικούς. Σας περιμένει μία μεγάλη αγκαλιά και μέσα σ’ αυτή την αγκαλιά, όταν φτάσετε θα αναθαρρήσετε και θα δείτε ότι ποτέ δεν κινδυνέψατε πραγματικά. Θα σας ζητήσουμε τώρα να δείτε ανάμεσά σας μία πυραμίδα… τριγωνική πυραμίδα. Υπάρχει πάρα πολύ έντονο φως μέσα της. Αφήστε την να λάμψει. Λάμπει τόσο δυνατά, που σκεπάζει τα πάντα γύρω σας, σαν ένας πυραμιδοειδής ήλιος. Πάρτε την και βάλτε την στην καρδιά σας.

Τρία και τρία, οκτώ. Είναι αλήθεια ή ψέμα; Σκύψτε εκεί στην καρδιά σας, στην πυραμίδα που έχετε βάλει στην καρδιά και ρωτήστε. Προβάλετε εκεί το τρία συν τρία ίσον οκτώ και δείτε αν αληθεύει. Εμείς σας λέμε ότι έτσι είναι· τρία και τρία κάνουν οκτώ. Το Πνεύμα έχει πάντοτε τρόπους να ξεπερνά τους γήινους περιορισμούς, αρκεί εσείς να μπορέσετε ν’ ανοίξετε το νου σας για να συλλάβετε αυτό το μεγαλείο του Πνεύματος. Αρκεί να επιτρέψετε στην ψυχή σας να εκδηλώσει το δικό της μεγαλείο. Πάψτε να περιορίζεστε πια. Φοβόσαστε ώρες-ώρες τόσο πολύ, ότι θα τρελαθείτε μέσα απ’ αυτές τις πνευματικές και εσωτερικές ασχολίες σας, που διστάζετε να αποδεχτείτε τις πληροφορίες που έρχονται κι εμείς είμαστε εκεί και γελάμε. Ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια μαζί σας. Έτσι είναι. Ας μας πει η Α. τι γνώμη έχει για όλα αυτά.

Α.: Τρία και τρία κάνουν οκτώ. Αυτή την απάντηση έδωσα. Αν δεις το ένα τρία από την άλλη πλευρά και το ενώσεις (με το άλλο) κάνει ένα οκτώ. Δεν ξέρω τι άλλο πρέπει να πω, πάνω σε τι.

Συνέχεια επικοινωνίας: Να μας πεις τη δική σου γνώμη πάνω στο θέμα που συζητήσαμε σήμερα.

Α.: Σήμερα ναι, βρήκα μία απάντηση σ’ αυτό που με απασχολούσε καμιά-δύο μέρες πριν, στο θέμα δηλαδή της δουλοπρέπειας. Εγώ δεν το ερμήνευσα βέβαια έτσι όσον αφορά εμένα, σε τελική ανάλυση όμως αυτό ήτανε και αφορά κυρίως το περιβάλλον μου το εργασιακό. Είχα ένα προβληματισμό γιατί άλλες φορές λέω βροντερά την αλήθεια μου και άλλες όχι. Και το θεωρούσα ότι είναι ένα είδος όχι καθωσπρεπισμού αλλά σωστής συμπεριφοράς, για να μην πληγώσω τον άλλον. Τελικά δεν είναι έτσι. Γιατί όλα αυτά τα δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι μέσα στο μυαλό μας. Το σωστό είναι να λέμε αυτό που βγαίνει από μέσα μας και μέχρι τώρα δεν το έκανα πάντα. Το έκανα σε πολύ περιορισμένο βαθμό. Όσον αφορά τη φύση, τη δουλοπρέπεια προς τη φύση, εδώ έχω κάποια κενά, δεν το κατάλαβα καλά. Και στο θέμα της δουλοπρέπειας ως προς το Πνεύμα συμβαίνει πολύ συχνά. Στον εαυτό μου δεν ξέρω, έχω διαπιστώσει ότι δεν το έκανα τόσο συχνά. Δεν ξέρω αν είναι σωστό η όχι αυτό, πολλές φορές κρίνω πολύ αυστηρά τον εαυτό μου. Δεν ξέρω για τι άλλο πρέπει να μιλήσω. Συνέχεια επικοινωνίας: Κοίταξε στην καρδιά σου, υπάρχει κάτι ακόμα να ειπωθεί.

Α.: Σήμερα με απασχολούσε ένα θέμα και αυτό θέλω να θέσω. Ότι τον τελευταίο καιρό ένιωθα την απουσία του Πνεύματος από γύρω μου, από μέσα μου. Τελικά μάλλον εγώ το έδιωξα, όπως ακριβώς ειπώθηκε, γιατί κάνω κάποια πισωγυρίσματα και δεν έχω καταλάβει γιατί το κάνω αυτό. Πιστεύω όμως ότι θα βρω την απάντηση.

Συνέχεια επικοινωνίας: Το Πνεύμα είσαι εσύ. Όταν αρχίσεις να θεωρείς ότι το Πνεύμα είναι κάπου αλλού και πρέπει έρθει σε σένα φυσικά και αποσυντονίζεσαι και χάνεις το δρόμο σου. Νιώθεις να χάνεσαι, νιώθεις να χάνεις επαφή. Το κλειδί είναι να θυμάσαι ότι το Πνεύμα είσαι εσύ.

Α.: Ναι η αλήθεια είναι αυτό, ότι το ψάχνω έξω από μένα πολλές φορές. Τις περισσότερες. Ελ.: Εγώ θέλω να μιλήσω πάνω σ’ αυτό που είπαμε στο τέλος, ότι η λύση μπορεί να βρεθεί μόνο μέσα απ’ τη σύνδεση με το Πνεύμα, ότι δεν μπορούμε να το δούμε αλλιώς. Και από την άλλη, όσον αφορά την αλήθεια, πολλές φορές εγώ, επειδή είχα διαβάσει κάποτε ότι «προτιμάς να είσαι ευτυχισμένος ή να έχεις δίκιο;» Το σκέφτηκα και είπα, προτιμώ να είμαι ευτυχισμένη. Αυτό έγινε στην πορεία της ζωής μου, να δίνω συνέχεια δίκιο στους άλλους, προκειμένου να διατηρώ αρμονία στις σχέσεις μου, γιατί αυτό μου φαινόταν πιο πολύτιμο. Με αποτέλεσμα πολλές φορές να μην λέω την αλήθεια μου, φοβούμενη τις συγκρούσεις. Οπότε σκεφτόμουν «Εντάξει, δεν πειράζει, αφού το έχει τόσο πολύ ο άλλος να ακούσει ότι έχει δίκιο, το έχει τόσο πολύ ανάγκη, ας του το δώσω, δεν πειράζει για μένα.» Τώρα όμως έρχεται αυτό και λέει ότι πρέπει να λέμε την αλήθεια μας. Οπότε μου βγαίνει έτσι ότι μάλλον έχω κάνει λάθος μ’ αυτήν την επιλογή. Να λέω την αλήθεια, έστω κι αν υπάρχει δυσαρέσκεια, έστω κι αν έχω σύγκρουση, έστω κι αν το εγώ του άλλου δεν ικανοποιείται. Ενώ εγώ επέλεγα το άλλο με το «Δεν πειράζει. Δεν με πειράζει. Δεν με πειράζει, αφού το έχει τόσο πολύ ανάγκη ο άλλος ας του πω ότι έχει δίκιο δεν χάθηκε ο κόσμος». Έτσι το έβλεπα. Τώρα όμως, αυτό που λέμε αυτή τη στιγμή έρχεται σε πλήρη αντίθεση, γιατί εγώ δεν έλεγα την αλήθεια μου και έχω αυτό το ερώτημα. Είναι τόσο σημαντικό δηλαδή αυτό; Να πω την αλήθεια μου, έστω και αν δημιουργηθούν οι συγκρούσεις και χίλια δυο άλλα; Συνέχεια επικοινωνίας: Θα σου απαντήσουμε αργότερα.

Ε.: Όλον αυτό τον τελευταίο καιρό βρίσκομαι σε μία φοβερή περίοδο σύγκρουσης μέσα μου όλων των στοιχείων και ανατροπής. Είναι χρόνια που πάντοτε έχω αυτή την αντίθεση κι αυτή την ανατροπή μέσα μου και δεν μπορώ να φτάσω σε καμία λύση, να βρει ο εαυτός μου πώς να συμπεριφέρεται. Πάντα όταν παίρνω τη μία θέση, υπάρχει ο αντίλογος ότι στέκει και η άλλη θέση. Παρόλο ότι νιώθω ότι το Πνεύμα είναι σε μένα, τις περισσότερες φορές κόβω τη σύνδεση, την επικοινωνία με το Πνεύμα, τη σύνδεση τελείως, και δίνω μεγάλους αγώνες για να μπορέσω να βρω ποια είναι η αλήθεια η δικιά μου, αν πρέπει να την πω, γιατί μπορεί να κάνω κάποιο λάθος και να αδικώ κάποιον άλλον ή μπορεί να μην έχω δουλέψει. Γιατί μόνο με τη δουλειά πίστευα ότι γινότανε να βρω την αλήθεια τη δικιά μου. Και είμαι, δεν ξέρω για ποιο λόγο, τώρα εντονότερα σε μία φοβερή εσωτερική αντιπαράθεση. Ελπίζω ότι μ’ αυτό που άκουσα σήμερα θα μπορέσω να ξαναβρώ μια άκρη, να τα δω μ’ ένα άλλο πρίσμα τα πράγματα, ποια είναι η αλήθεια η δικιά μου και να μπορέσω να την εκφράσω. Αλλά είμαι σε μία φοβερή σύγχυση αυτή τη στιγμή -όχι απ’ το σημερινό. Το σημερινό ήρθε για να βοηθήσει όλα αυτά που προηγήθησαν αλλά είμαι σε μία φοβερή σύγχυση. Το παλεύω και ίσως όσο το παλεύω το κάνω δυσκολότερο. Ίσως έπρεπε να επαφεθώ λίγο, να ηρεμήσω και μέσα από την ηρεμία να βρεθεί κάτι, η λύση αλλά δεν το έχω καταφέρει. Είμαι σε μία κορύφωση του εσωτερικού αγώνα μέσα μου αλλά δεν ξέρω που θα καταλήξει αυτό το πράγμα. Πιστεύω ότι θα καταλήξει στο να βρω την αλήθεια τη δικιά μου και αν τη βρω, μετά από όσα άκουσα, πιστεύω ότι θα μπορέσω να την πω μετά απ’ όλα αυτά που έχω ακούσει και έχω μελετήσει τον τελευταίο καιρό.

Συνέχεια επικοινωνίας: Έχουμε να κάνουμε με άτομα που αγαπούν την αλήθεια στην ομάδα σας. Την αγαπάτε ίσως περισσότερο απ’ ό,τι… χρειάζεται; Περισσότερο απ’ ό,τι θα σας διευκόλυνε για να την πείτε. Και η μεγάλη αγάπη σας για την αλήθεια είναι αυτή που σας κάνει να την χάνετε από μπροστά σας. Ίσως γιατί έρχεστε στη Γη, για να επιβεβαιώσετε αυτή την αγάπη για την αλήθεια. Ας ξεκινήσουμε απ’ το ερώτημα της Ελ.. Θα σου πούμε γλυκιά μου. ότι καλά κάνεις και φέρεσαι έτσι. Μόνο που όλο αυτό γίνεται μέσα στα πλαίσια μίας «δουλοπρεπούς» συμπεριφοράς, γιατί πίσω απ’ αυτό κρύβεται πολύ συχνά ο φόβος της μοναξιάς. Θα δεις ότι, για να μπορέσεις να πεις την αλήθεια σου, θα πρέπει να είσαι έτοιμη ν’ αφήσεις τα πάντα και τους πάντες να φύγουν από κοντά σου. Αυτό είναι που κοστίζει. Δίνετε γη και ύδωρ στους ανθρώπους, προκειμένου να τους κρατήσετε κοντά σας. Και το κάνετε όχι γιατί δεν είστε καλοί άνθρωποι, όχι γιατί δεν είστε αρκετά δυνατοί ή πνευματικοί αρκετά, το κάνετε γιατί αυτό ήρθατε να κάνετε. Αυτό το σενάριο ήρθατε να παίξετε. Ήρθατε να δείτε και αυτή την πλευρά των πραγμάτων ας πούμε. Όμως μέσα σας υπάρχει και η άλλη πλευρά, εκείνη που λέει «Εγώ και ο θεός είμαστε ένα». Ότι «Εγώ μπορώ να ζήσω πάρα πολύ καλά με το εαυτό μου. Αγαπώ τον εαυτό μου και απολαμβάνω την παρέα του και κανένας δεν μπορεί να μου προσθέσει ή να μου αφαιρέσει τίποτα σ΄ αυτό που είμαι, γιατί είμαι τα πάντα’.

Χρειάζεται να κόψετε λώρους ακόμα και τώρα. Μετά από όλη τη διαδρομή που έχετε κάνει, χρειάζεται να κόψετε λώρους, για να είστε έτοιμοι κάθε στιγμή ν’ αφήσετε τους πάντες -ακόμα και τα πιο αγαπημένα άτομα της ζωής σας- να φύγουν από σας. Συνήθως αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αφήνετε κάποιον άλλον να κρατήσει το δίκιο για τον εαυτό του. Η αγάπη δεν ασχολείται με το δίκιο και το άδικο, απλά αγαπά και είναι τόσο αγαθή που δεν μπορεί να εμπλακεί σε προστριβές του τύπου «έχω δίκιο - έχεις άδικο» και τανάπαλιν. Η αγάπη απλά αποδέχεται και αγαπά, δεν προβληματίζεται για το πώς πρέπει να σταθώ και τι πρέπει να πω, απλά Είναι και αποδέχεται και αγαπά. Και είναι πολύ εύκολο να το κάνεις αυτό, απλά να είσαι, να αποδέχεσαι και να αγαπάς, όταν είσαι έτοιμη να μείνεις με τον εαυτό σου μόνο· όταν είσαι έτοιμη να σταθείς στο κέντρο σου σε ενότητα, συνειδησιακή ενότητα, με τον θεό που Είσαι. Και τότε θα διαπιστώσεις ξαφνικά, ότι δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς και δεν υπάρχει καμία βάση προστριβής, δεν υπάρχει λόγος να διεκδικήσει κανένας το δίκιο του απέναντί σου ούτε εσύ να δώσεις το δίκιο σε κάποιον, να το παραδώσεις. Απλά μπορείς να λες την αλήθεια σου, γιατί αυτό Είσαι. Η έννοια του δικαίου έχει κάνει πολύ κακό στη ζωή σας, ξέρετε. Κι αυτό γιατί το δίκαιο, όπως το βιώνετε στην καθημερινότητά σας, δεν έχει να κάνει με αυτό που πραγματικά είστε αλλά με θεσμούς και επιταγές που έχουν φτιαχτεί κι έχουν καπελώσει το κοινωνικό σας γίγνεσθαι. Αν οι νόμοι σας έβγαιναν απ’ αυτό που Είστε, προέκυπταν απ’ αυτό που είστε πραγματικά, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα και δεν θα υπήρχε κανένα θέμα δίκαιου ή άδικου, γιατί θα μπορούσατε να εκφράσετε όλα αυτά που είστε ελεύθερα. Όταν όμως έρχεστε να δείτε το δίκαιο και το άδικο σαν ένα νόμο που πρέπει να εφαρμοστεί στη ζωή σας, είναι σαν να φοράτε ένα πολύ μεγάλο καπέλο που σας κρύβει τα μάτια. Δεν εννοούμε ότι το σύστημα που χρησιμοποιείτε είναι κακό ή ότι πρέπει να παραβλεφτεί, εννοούμε όμως ότι σίγουρα, αν θέλετε να βαδίσετε στη νέα εποχή και τη νέα ενέργεια με σταθερά βήματα, θα πρέπει να δείτε λίγο διαφορετικά το θέμα του δικαίου στη ζωή σας. Ποιος μπορεί να σας δικαιώσει ή να σας κατηγορήσει σαν άδικους, όταν κάνετε αυτό που πραγματικά αγαπάτε στην καρδιά σας; Τι είναι αυτό που θα έρθει απέξω να σας κρίνει, αν εσείς δεν κρίνετε τους άλλους; Βέβαια αυτή είναι μία πολύ μεγάλη συζήτηση και θα ήθελε πάρα πολλές συναντήσεις, για να λυθεί το θέμα του δίκαιου και του άδικου αποκλειστικά και μόνο.

Έτσι Ε., βρίσκεσαι μονίμως σε μία σύγκρουση, ως προς τι; Πρέπει να πεις, τι πρέπει να παραδεχτείς σαν αλήθεια. Κι ενώ ένα κομμάτι του εαυτού σου σου δείχνει ότι όλες οι πλευρές έχουν δίκιο, κάπου χάνεται ο συνδετικός κρίκος που συνθέτει όλες αυτές τις πλευρές σε μία. Και πάλι η αίσθηση δικαίου και η αγάπη της αλήθειας σε κάνει να λες «Δεν την έχω την αλήθεια, αλλά πρέπει να τη βρω». Όμως εμείς έχουμε πει πολλές φορές ότι δεν χρειάζεται να ψάχνετε την αλήθεια σας. Η αλήθεια είστε εσείς. Αν παρακολουθήσετε το θεϊκό αρχέτυπο που εκδηλώνεται και καταλήγει να σας μορφοποιήσει στο γήινο πεδίο, θα καταλάβετε ότι η αλήθεια είστε εσείς. Μην την ψάχνετε λοιπόν, απλά να δηλώνετε κάθε στιγμή την πρόθεσή σας να πείτε την αλήθεια σας. Όταν αρχίσετε να λέτε την αλήθεια σας, θα τη βιώσετε. Θα είστε μέσα στην αλήθεια, γιατί θα την εκδηλώνετε. Δεν είναι κάτι που πρέπει να βρείτε γιατί είναι χαμένο, είναι κάτι που το έχετε στην καρδιά σας και πρέπει να το πείτε. Και τότε θα γνωρίσετε πραγματικά λέγοντας την αλήθεια σας τη γνωρίζετε και τη βιώνετε. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος απ’ αυτόν.

Αν ψάχνετε να βρείτε μία αλήθεια που θα είναι συμβατή με τις αλήθειες των άλλων… θα το πούμε έτσι: ζήτω που καήκαμε. Αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτέ, γιατί ψάχνετε με τον γήινο νου και μέσα από τους όρους και τις περιοριστικές συνθήκες του τρισδιάστατου πεδίου. Όμως εσείς είστε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ αυτό. «Μία είναι η αλήθεια, αλλά ποια; Πού θα την δούμε;» Μέσα στην καρδιά σας! Κι όταν εσείς πάψετε να κρίνετε τον εαυτό σας και τους άλλους, όταν πάψετε να παίζετε το παιχνίδι του δίκαιου και του άδικου, θα δείτε ότι θα πάψουν και οι άλλοι να το παίζουν μαζί σας. Όταν αφήσετε τους ανθρώπους, σας αφήνουν κι αυτοί. Όταν αφήσετε αυτές τις περιοριστικές αντιλήψεις που κρατάτε τόσο σφικτά, σας αφήνουν κι αυτές και μπορείτε πραγματικά να είστε ευτυχισμένοι, χωρίς να μπαίνετε στο παιχνίδι του δίκαιου και του άδικου. Αυτή ήταν η ουσία της ερώτησης Ελ. Πόση σχέση έχει η ευτυχία με το παιχνίδι δικαίου και αδίκου; Πραγματικά, κάποιοι γήινοι άγγελοι μπορεί να είναι ευτυχισμένοι μ’ αυτό το παιχνίδι, γιατί αυτό ήρθαν να παίξουν. Ωστόσο επειδή περιλαμβάνει μία διττή…, μια πόλωση ανάμεσα σε δύο έννοιες, δεν πρόκειται για μία σταθερή κατάσταση αλλά θα βρίσκεστε πότε στο ένα σημείο και πότε στο άλλο και πότε θα αναγνωρίζετε την αλήθεια στο εαυτό σας και πότε το άδικο. Και είναι ένα παιχνίδι δίχως τέλος αυτό, γιατί η ζυγαριά συνεχίζει να παλαντζάρει, να γέρνει πότε από δω και πότε από κει. Αλλά όταν έρθετε να εφαρμόσετε, να γειώσετε την ενέργεια του Λόγου, μπορεί να ισορροπήσει η ζυγαριά κι αυτό θα γίνει όχι γιατί τα δύο σημεία της θα έχουν ισορροπήσει, αλλά γιατί η οπτική η δική σας θα είναι ισορροπημένη η ίδια. Βάλτε μια ζυγαριά στη μέση. Μία απ’ αυτές τις παλιές ζυγαριές με τα δύο σκέλη. Στη μία ζυγαριά καθίστε εσείς, στον ένα δίσκο καθίστε εσείς και στον άλλον ακουμπήστε ένα φτερό. Είναι το φτερό της Μάατ, της θεάς της αλήθειας. Πάρτε λίγο χρόνο για να μπείτε σ’ αυτή την ενέργεια και δείτε προς τα πού γέρνει η ζυγαριά. Η καθεμιά για τον εαυτό της. Αν θέλετε μπορείτε να ζυγιστείτε έχοντας στο νου κάποιο συγκεκριμένο θέμα που σας απασχολεί αυτό το διάστημα. [Παύση] Ας αρχίσουμε απ’ την Ελ. Ελ.: Εγώ έβαλα στη ζυγαριά το άτομο με το οποίο γίνεται αυτό το παιχνίδι του δικαίου και του άδικου κι ενώ περίμενα ότι θα πέσει τελείως κάτω είδα ότι κάπως πλησιάζει προς την ισορροπία. Δεν ξέρω, μου φάνηκε πολύ παράξενο.

Άννα: Γιατί δεν έβαλες τον εαυτό σου; Ελ.: Ήθελα να το δω σε συνδυασμό. Συνέχεια επικοινωνίας: Δοκίμασε να βάλεις τον εαυτό σου την ώρα που μιλάνε οι άλλοι. Α;

Α.: Με το που έβαλα τη ζυγαριά, είδα και μία παρουσία στη μέση και αρχικά έβαλα τον εαυτό μου να κάθεται αριστερά και βέβαια ήταν στον πάτο γιατί δεν είχα κάτι άλλο να μπει από την άλλη πλευρά. Μόλις μας είπες να βάλουμε το φτερό της Μάατ παλαντζάρισε λίγο και έφτασε σχεδόν σε σημείο ισορροπίας. Έπαιζε λίγο η ζυγαριά αλλά ήταν σχεδόν σε σημείο ισορροπίας. Στη συνέχεια δήλωσα την πρόθεσή μου να λέω πάντα την αλήθεια μου χωρίς φόβο και τότε είδα να κάθομαι με πάρα πολλή άνεση στη ζυγαριά και να είναι ισορροπημένη. Αυτό.

Ε.: Έδειξε ότι γέρνει πάρα πολύ απ’ τη μεριά τη δική μου η ζυγαριά. Κάποια στιγμή που έλεγα δεν είναι δυνατόν να γέρνει τόσο πολύ προς τη δική μου μεριά άρχισε να κατεβαίνει το φτερό, αλλά μετά ήρθε πάλι και κάθισε τελείως κάτω προς τη δική μου μεριά η ζυγαριά.

Συνέχεια επικοινωνίας: Αυτό σημαίνει ότι δεν αδικείς κανέναν αλλά χρειάζεται να δεις τον εαυτό σου και να δεις μέσα σου, να δεις την αδικία που κάνεις εσύ στον εαυτό σου. Ελ.; Ελ.: Είδα τον εαυτό μου να είναι πάρα πολύ συρρικνωμένος, κουλουριασμένη να γέρνει προς τα κάτω και είδα αυτό που είχε ειπωθεί πριν, ότι όλο αυτό γίνεται από το φόβο της μοναξιάς. Δηλαδή πόσο έχω αδικήσει την αλήθεια της ύπαρξής μου εν ονόματι αυτού του φόβου. Και μου βγήκε ένα παράπονο γιατί λέω, τι σόι μάθημα είναι αυτό, που τόσο όλη μου τη ζωή προσπαθώ να το ξεπεράσω και πάντα ξεφυτρώνει. Δηλαδή ζητώ τη βοήθεια να ξεπεραστεί. Με έχει κουράσει πάρα πολύ, δεν αντέχω αυτό το φόβο, μ’ έχει συρρικνώσει σαν ύπαρξη. Αυτό θέλω να πω. Θέλω να φύγει, δεν μπορώ να το κουβαλάω άλλο.

Α.: Να συμπληρώσω κάτι; Όταν ειπώθηκε στην Ελ. ότι είναι ο φόβος της μοναξιάς που την κάνει να φέρεται έτσι, συνειδητοποίησα αμέσως στον εαυτό μου ότι τις περισσότερες φορές που δεν λέω την αλήθεια μου, για μένα είναι η απόρριψη. Ο φόβος της απόρριψης, που ουσιαστικά καταλήγει πάλι στη μοναξιά. Απ’ την άλλη βέβαια ουδέποτε φοβόμουνα τη μοναξιά, τη μοναχικότητα. Η μοναχικότητα ήταν πάντα για μένα ένας φίλος. Άρα τι μένει; Η απόρριψη από τι; Απορρίπτω εγώ η ίδια τον εαυτό μου; Αυτό είναι το ερωτηματικό μου.

Άννα: Μου λέει να πω στη Ελ.: «Το άλλο Σάββατο να είσαι εδώ για το Αγγελικό Ρέϊκι-Μασάζ». Προφανώς θα γίνει κάτι σχετικά με αυτό το θέμα. Ρώτησα ακόμα αν θα ήτανε καλά να σου πω να πήγαινες στη Σ., -θα σου εξηγήσω- αλλά μου είπε προς το χειμώνα μάλλον, όχι τώρα, όχι ακόμη. Κάνει ένα καθαρισμό από παλιές ζωές. Τώρα για την Ευρυδίκη… Αυτό ήταν το όνομά σου στην αρχαία Ελλάδα όταν είχες έρθει με το όνομα Ευρυδίκη. Ευ-ρυ–δίκη. Τώρα το συνειδητοποιώ...

Α.: Ναι, Ευρυδίκη. Το συνειδητοποίησα, το συνειδητοποίησα. Συνέχεια επικοινωνίας: Στην περίπτωσή σου ο φόβος και η αποχή από το να πεις την αλήθεια σου κάποιες φορές δεν έχει να κάνει τόσο με τον φόβο της μοναξιάς αυτής καθαυτής, όσο με την απόρριψη. Μία απόρριψη που σημαίνει την απόρριψη ταυτόχρονα των ιδεών σου, την μη αναγνώριση των ιδεών σου. Και πάλι στο φόβο της μοναξιάς καταλήγει αυτός ο ειρμός, αυτή η ακολουθία, μόνο που γίνεται μ’ ένα διαφορετικό τρόπο. Ίσως είναι περισσότερο ο φόβος του αύριο, μια μικρή έλλειψη εμπιστοσύνης προς το Πνεύμα και ως προς το ότι θα είσαι ασφαλής ό,τι και να συμβεί.

Όλες έχετε να δείτε πράγματα σε σχέση με αυτά που ειπώθηκαν σήμερα. Περισσότερο απ’ όλες η Χ. που δεν ήρθε σήμερα και θα παρακαλέσουμε να της δοθεί το μήνυμα. Κάντε ένα μικρό διάλειμμα και θα πούμε κι άλλα στη συνέχεια.

Ε.: Να ρωτήσω τι εννοεί «θα δούμε»; Συνέχεια επικοινωνίας: Η αλήθεια στέκεται σαν ένας κρίνος μέσα στο διάστημα. Ένας κρίνος δεν γέρνει από δω κι από κει, στέκεται στο κέντρο του. Τα πέντε του πέταλα ισορροπούν. Μπορείτε να δείτε μία πεντάλφα, ένα πεντάγραμμο. Μπορείτε να δείτε τον άνθρωπο του Βιτρούβιου στην κάτοψη αυτού του κρίνου. Είναι η αλήθεια. Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος ισορροπημένα και είναι φτιαγμένος για να εκφράσει την αλήθεια. Κάθε τι που τον εμποδίζει από το να εκφράσει αυτή την αλήθεια κάνει τα πέταλα να μαραίνονται, τουλάχιστον όσο αφορά το γήινο πεδίο. Οι ρίζες σας βρίσκονται στην Αλήθεια. Και να κρατάτε αυτό στο νου σας, ότι δεν μπορείτε να κάνετε κάτι που είναι αντίθετο προς αυτό που είστε. Αν οι ρίζες σας είναι βυθισμένες στην αλήθεια, αλήθεια θα εκφράσετε. Και δεν υπάρχει άνθρωπος που οι ρίζες του να μην είναι βυθισμένες στην αλήθεια. Αν κοιτάξετε από ψηλά τη γη, αν κοιτάξετε από ψηλά ένα λιβάδι ή ένα περιβόλι, θα δείτε όλα τα φυτά και τα δέντρα να είναι ριζωμένα στη γη, στο χώμα. Μπορεί να ποικίλει αυτό το χώμα αλλά είναι το χώμα. Και κάθε ένα απ’ αυτά εκφράζει κάτι διαφορετικό. Μπορείτε να πείτε ότι τα βρύα είναι πιο αληθινά, εκφράζουν περισσότερο την αλήθεια από μια δαμασκηνιά; Ή ότι ένα τριαντάφυλλο είναι πιο αληθινό από μια βερικοκιά ή μία τσουκνίδα; Όλα τρέφονται από τη μία Αλήθεια και όλα αποτελούν εκφράσεις της μιας Αλήθειας και όλα τα χρειάζεστε εξίσου. Είναι απλά τα πράγματα. Θα σας αφήσουμε τώρα να ξεκουραστείτε. Ήταν αρκετά αυτά που είπαμε σήμερα, όχι σε μήκος, αλλά σε ενέργεια. Είδατε αρκετά πράγματα μέσα σας και αυτό αρκεί για σήμερα.

Ο Ηλίας, ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας, ο Κουτχούμι και ο Σαιν Ζερμαίν σας χαιρετούν και σας εύχονται ένα καλό απόγευμα.

Και έτσι είναι.

Αμήν. ………………………

Ερώτηση: Θα μπορούσα μια μικρή ερώτηση να κάνω; Μπορεί κάτι το αρνητικό που εκσφενδονίζεται εναντίον σου να σ’ επηρεάσει; Χωρίς να... έτσι, επειδή ο άλλος έχει κάποιο πρόβλημα σου εκσφενδονίζει κάτι πολύ αρνητικό. Απάντηση: Αυτό που σε επηρεάζει είναι αυτό που επιθυμείς να σε επηρεάσει, συνειδητά ή υποσυνείδητα. Αν εσύ θέλεις να επηρεαστείς απ’ αυτό και θέλεις να εμπλέξεις την ενέργειά σου μ’ αυτή την εκπόρευση, ναι θα σ’ επηρεάσει. Ουσιαστικά ο τρόπος που επηρεάζεστε δεν έχει να κάνει με αυτές καθαυτές τις εκπορεύσεις των άλλων, αλλά με αυτά που εσείς θέλετε να δείτε. Το γεγονός ότι δεν στέκεστε αρκετά στην αλήθεια σας είναι που σας κάνει ευεπηρέαστους στις αλήθειες των άλλων και σας κάνει να νιώθετε ότι πρέπει να αποδεχτείτε τις αλήθειες των άλλων εις βάρος της δικής σας. Έχουμε πει πολλές φορές ότι τίποτα δεν μπορεί να σας πειράξει αν εσείς δεν δώσετε την άδειά σας. Αυτό σημαίνει με άλλα λόγια σε μία λίγο διαφορετική ερμηνεία, ότι αυτό που βλέπετε εξαρτάται από το τι θέλετε να δείτε. Γιατί αν εσείς σταθείτε στο κέντρο σας, σταθείτε στη δύναμή σας και την αλήθεια σας μπορείτε να αξιολογήσετε πολύ διαφορετικά τα μηνύματα που σας μεταφέρουν οι άλλοι και να τα διαχειριστείτε. Να διαχειριστείτε την ενέργεια που έρχεται έτσι ώστε να την μετατρέψετε σε κάτι πολύ θετικό για σας και ωφέλιμο. Είναι στο χέρι σας το αν θα σταθείτε με θλίψη και δυστυχία απέναντι σε ένα μήνυμα, σε μία πρόσληψη ή αν τελικά χαρείτε τόσο πολύ και νιώσετε μια βαθιά ευτυχία. Κι αυτά είναι άσχετα από το μήνυμα που έρχεται, αυτό θέλουμε να καταλάβετε. Αυτά που βιώνετε δεν σχετίζονται με το μήνυμα, με τον πομπό και το μήνυμα. Είναι δικό σας θέμα το πώς διαχειρίζεστε αυτά που δέχεστε.