Το Σώμα της Εμπειρίας

Σας καλωσορίζουμε. Αφήστε μας να καθίσουμε δίπλα σας. Να πάρουμε και εμείς ανθρώπινη μορφή, να μικρύνουμε, στο δικό σας μέγεθος και να καθίσουμε ανάμεσά σας. Έτσι, σαν να είμαστε μια παρέα του ουρανού στην Γη.

Όμως δεν είναι αυτοί οι θεοί που συνηθίσατε, έτσι δεν είναι; Για τον άνθρωπο, η εικόνα του θεού αλλάζει, ανάλογα με το σώμα από το οποίο την ορά. Αν οράτε το Θείο, αν θεάσθε το Θείο από το χθόνιο σώμα, θα το δείτε με μορφή φυσική, πολύ κοντά στα φυσικά μεγέθη. Θα θεοποιήσετε τις μορφές αλλά σε κάθε περίπτωση θα μοιάζουν πάρα, πέρα πολύ με εσάς.

Αν θεαθείτε το Θείο από το γήινο σώμα, θα το δείτε να παίρνει μια ηρωική μορφή μεγαλύτερων διαστάσεων, θα έχει χαρακτηριστικά ανθρώπινα, χαρακτηριστικά του ανθρώπινου θυμοειδούς και δύναμη. Και αν τέλος θεαθείτε το Θείο από το ουράνιο Πεδίο, χμ... εδώ θα σταματήσω! Αυτό το δουλεύετε σε έναν άλλο κύκλο.

Είμαστε λοιπόν μαζί σας, με την μορφή που θα είχαμε όταν μας βλέπετε από το χθόνιο σώμα σας. Και κάποιοι εξ ημών έχουμε την οφιοειδή μορφή, για την οποία μιλήσαμε παλαιότερα.

Στο κέντρο ταυτόχρονα βρίσκεται ο άξονας στήριξης της ομάδας, ένας άξονας που αποτελείται από μία λαμπερή στήλη φωτός, μέσα από το κέντρο της οποίας διέρχεται η κόκκινη χορδή του Ηφαίστου και εσείς καλείστε να κάνετε ένα βήμα εμπρός και να ευθυγραμμιστείτε με αυτόν.

Είχαμε υποσχεθεί, ότι θα μιλήσουμε για το χθόνιο σώμα και θα σας δείξουμε πώς μπορείτε να το διαχειρίζεστε. Αν όμως σας ρωτήσω τώρα: «Καλά μου παιδιά, καλά μου κορίτσια και αγόρια τι μάθατε σε αυτές τις δύο συναντήσεις; Μάθατε να διαχειρίζεστε το Χθόνιο σώμα;» Θα πείτε: «Όχι! Δεν μας είπες τίποτα, για το πώς μπορούμε να το διαχειριστούμε. Μας είπες δύο πράγματα, δύο οδηγίες. Αλλά μετά τι; Το χθόνιο σώμα είναι πανίσχυρο, είναι τόσο περίπλοκο!»

Αν όμως αναλογιστείτε το ταξίδι που κάνατε αυτή την περίοδο, μέσα από το χθόνιο σώμα σας, θα δείτε ότι έχετε κατανοήσει πολλά και ότι έχετε γίνει σχεδόν experts, στην διαχείριση του. Γιατί ένα θέμα είναι αυτό που λέμε, ένα άλλο αυτό που καταλαβαίνετε από όσα ακούτε να λέμε, και ένα τρίτο αυτό που εμπειράστε. Και την εμπειρία την παίρνετε καθ’ όλη την διάρκεια της περιόδου διδασκαλίας.

Έχει συμβεί λοιπόν να έχετε έρθει σε επαφή με το χθόνιο σώμα σας πολλές φορές, όλη αυτή την περίοδο και εξακολουθείτε να έρχεστε. Και μάλιστα λόγω των εργασιών που κάνετε, έχετε ανέβει από το χθόνιο στο ουράνιο. Έχετε δει την αλλαγή και την είδατε στον εαυτό σας.

Σκοπεύω λοιπόν να επαναλάβω την ερώτηση: «Καλά μου παιδιά, καλά μου κορίτσια και αγόρια, τελικά μάθατε να διαχειρίζεστε το χθόνιο σώμα σας; Τι έχετε μάθει μέχρι σήμερα, σε όλη αυτή την περίοδο που διανύσατε;» Αλλά αυτή την ερώτηση δεν είστε έτοιμοι και έτοιμες να την απαντήσετε ακόμα! Θα είστε, όταν πάρετε χρόνο για να καταγράψετε τις επιγνώσεις που αποκομίσατε, σε ένα φύλλο χαρτί. Τίτλος: «Όλα όσα γνωρίζω για το χθόνιο σώμα μου». Όχι αυτά που γνωρίζετε από διάφορες παραδόσεις και διδασκαλίες τρίτων αλλά όσα γνωρίζετε από την δική σας εμπειρία. Περιμένω από εσάς αυτό και αυτό θα γίνει βάση διδασκαλίας.

Μην ανησυχείτε, ξέρουμε όλοι μας πολύ καλά, ότι έχετε τεράστιες εμπειρίες με το χθόνιο σώμα σας. Το ζητούμενο είναι απλώς να συνειδητοποιήσετε αυτά που βιώσατε και επίσης να συνειδητοποιήσετε, ότι αυτά που βιώσατε δεν είναι προσωπική υπόθεση. Ούτε καν απλώς ομαδική αλλά είναι συλλογική. Ότι όπως τα βιώσατε, εσείς τα βιώνουν εκατομμύρια εκατομμυρίων άνθρωποι. Πόσο εύκολο σας είναι όμως ,να πάρετε τα βιώματά σας και να τα βάλετε σε λόγια. Να γράψετε για αυτά ερμηνεύοντας τα, στο επίπεδο που βρίσκεστε. Μπορείτε να το κάνετε!

Για να δούμε, αν έχουμε κάτι άλλο να προσθέσουμε, σε όλη την σοφία που έχετε αποκομίσει μέχρι σήμερα πάνω στο γήινο, στο χθόνιο σώμα. Το πρόβλημα είναι ότι -εντάξει, δεν είναι ακριβώς πρόβλημα, αλλά γίνεται σε ορισμένες περιπτώσεις- είναι λοιπόν ότι, από την στιγμή που είστε ενιαίες υπάρξεις, είναι δύσκολο να διαχωρίσετε έστω και θεωρητικά κάποια κομμάτια της συνειδητότητας σας και να τα κατηγοριοποιήσετε και να τα αναλύσετε και να τα επεξεργαστείτε, και ούτω καθεξής. Συνεπώς είναι δύσκολο να το κάνετε επίσης αναφορικά με το χθόνιο σώμα. Και η αλήθεια είναι, ότι ποτέ δεν εμπλέκεται μόνο ένα σώμα σε μία εμπειρία. Αυτό είναι ένα μικρό «μυστικό» σε εισαγωγικά. Ποτέ δεν εμπλέκεται μόνο ένα σώμα σε μία εμπειρία. Εμπλέκονται όλα. Αλλά προβάλλετε περισσότερο, φαίνεται περισσότερο, αυτό που σηκώνει το κύριο βάρος. Αυτό στο οποίο αναπτύσσεται η μεγαλύτερη ένταση. Και τότε λέμε και λέτε: «Να, είναι το χθόνιο σώμα ή είναι το γήινο ή είναι το ουράνιο». Σε όλες τις περιπτώσεις ωστόσο, όλα τα σώματα εμπλέκονται.

Σε τι θα ωφελούσε, το να γνωρίζετε απλώς ποιο σώμα αφορά κάθε εμπειρία ιδιαίτερα; Θα σκεφθείτε, «Μα θα βοηθούσε στο να την διαχειριστούμε, γιατί αν μία εμπειρία αφορά το χθόνιο σώμα, πώς θα θελήσουμε ποτέ να χρησιμοποιήσουμε εργαλεία του ουράνιου σώματος, ή του γήινου». Εδώ υπάρχει και κάτι άλλο. Κάτι που ήδη γνωρίζετε σε ένα βαθμό, από άλλες παραδόσεις και διδασκαλίες. Κάθε σώμα εμπεριέχει και όλα τα υπόλοιπα. Αυτό σημαίνει, ότι το χθόνιο κρύβει μέσα του και ένα αντίστοιχο χθόνιο, ένα αντίστοιχο γήινο, ένα αντίστοιχο ουράνιο. Το γήινο περικλείει μέσα του χθόνιο, γήινο, ουράνιο. Το ουράνιο επίσης.

Αυτός είναι ένας γραμμικός τρόπος για να διατυπώσουμε μια κβαντική αλήθεια. Μια κβαντική πραγματικότητα. Και μέσα από αυτόν τον κβαντικό τρόπο μπορείτε να δουλέψετε χρησιμοποιώντας εκείνο το περιβόητο σύστημα αντιστοιχιών, για το οποίο τόσες φορές έχουμε μιλήσει. Δουλεύοντας για παράδειγμα με το ουράνιο σώμα του χθόνιου σώματος, επηρεάζετε και δουλεύετε με το ουράνιο, μόνο που το κάνετε εμμέσως και μέσα από την θέαση του χθόνιου σώματος. Στην πράξη όλο αυτό τι μπορεί να σας προσφέρει; Τι διαφορά κάνει στην πράξη;

Θα χρησιμοποιήσουμε ένα παράδειγμα. Βρίσκεστε σε ένα σημείο ,από όπου μπορείτε να κοιτάζετε τον ήλιο να δύει. Κοιτάτε την δύση του Ηλίου. Όμορφα χρώματα, μαγικά! Εκείνη την στιγμή η εστίασή σας βρίσκεται στην δύση του Ηλίου. Γνωρίζετε πολύ καλά, ότι ο Ήλιος που δύει, την επόμενη ημέρα θα ανατείλει. Γνωρίζετε και άλλα: ότι είναι η Γη που γυρίζει και ο Ήλιος μια χαρά στέκεται εκεί και δεν κουνιέται καθόλου. Αλλά όταν παρακολουθείτε την δύση του ηλίου νιώθετε ότι είναι μια υπέροχη πραγματικότητα, ότι ο ήλιος βυθίζεται στην θάλασσα. Και τον κοιτάτε λεπτό με το λεπτό, πώς αρχίζει να κρύβεται πίσω από τον ορίζοντα. Ξέρετε ότι θα ανατείλει πάλι. Ξέρετε την πραγματικότητα, αλλά απολαμβάνετε την εμπειρία εκείνης της στιγμής σαν να ήταν αληθινή. Για σας δεν έχει καμία διαφορά το αν ο ήλιος είναι σταθερός και γυρίζει η Γη γύρω του. Εκείνη την ώρα ο ήλιος τρέχει να κρυφτεί πίσω από τον ορίζοντα και βάφει τα πάντα με πανέμορφα χρώματα. Και εσείς βυθίζεστε σε μια ρομαντική διάθεση και αναπολείτε. Βυθίζεστε σε μία εμπειρία!

Με ανάλογο τρόπο, όταν θεάσθε οτιδήποτε μέσα από ένα συγκεκριμένο σώμα, βυθίζεστε στην εμπειρία αυτού του σώματος. Δεν ξεχνάτε την αλήθεια, εφόσον έχετε γνωρίσει μια ευρύτερη αλήθεια. Δεν την ξεχνάτε, ξέρετε ότι υπάρχει εκεί σαν μία θεωρία. Η εμπειρία όμως την ώρα που την βιώνετε είναι πανίσχυρη και αφήνεστε σε αυτή, γιατί συχνά είναι και όμορφη. Απολαμβάνετε τον μύθο σας! Για να το συνδέσω με άλλες περιγραφές, απολαμβάνετε το σενάριό σας.

Θα είχε, ξέρετε, πολύ ενδιαφέρον να καταγράψετε τον μύθο σας, τον μύθο της δικής σας ζωής. Πώς το βρίσκετε; Τον μύθο αυτού που βιώνετε. Και είναι μύθος, είναι σενάριο! Γιατί βιώνετε, πέρα από τη μεγάλη συμπαντική αλήθεια που είτε γνωρίζετε, είτε δεν γνωρίζετε, είτε γνωρίζετε μερικώς … Ποιος είναι ο μύθος σας;

Αυτό δεν θα ήταν απλώς μια αυτοβιογραφία! Θα ήταν συμβολογραφία! Θα αναγνωρίζατε την γήινη εμπειρία σας ως σύνολο ζωής, με τον συμβολικό της χαρακτήρα και θα την αποτυπώνατε ως μύθο. Γιατί τι άλλο τάχα είναι οι μύθοι; Δεν είναι απλές φαντασιοπληξίες αλλά, είναι η σύνδεση πραγματικών εμπειριών με τα σύμβολα και τα αρχέτυπα με τα οποία συνδέονται και η έκφραση των γήινων εμπειριών μέσω συμβόλων και αρχετύπων. Σε αυτή την δήλωση υπάρχει μια μεγάλη αλήθεια που πολύ θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε, όχι μόνο την μυθολογία σας αλλά και την γήινη εμπειρία σας.

Έτσι λοιπόν τις καλοκαιρινές βραδιές, τα καλοκαιρινά απογεύματα, που θα ρεμβάζετε, αρχίστε αυτή την εργασία. Καταγράψτε τον δικό σας μύθο. Ένα είναι σίγουρο, ότι εκεί θα βρείτε πολλές περισσότερες αλήθειες από ότι θα μπορούσατε ποτέ να είχατε φανταστεί.

Με το παράδειγμα της δύσης του Ήλιου έγινε καλύτερα κατανοητό λοιπόν, το τι σημαίνει «βιώνω μία εμπειρία μέσα από ένα σώμα». Ανάλογα με αυτή την εμπειρία θα μπορούσατε να βιώσετε άλλες στο γήινο σώμα, στο συναισθηματικό δηλαδή, και στο ουράνιο νοητικό-πνευματικό. Ποιος μπορεί να πει ποια από αυτές τις εμπειρίες είναι αληθινή; Θα σκεφτεί κάποιος, ότι η πιο αληθινή εμπειρία είναι αυτή που βασίζεται στην επίγνωση της αλήθειας· της πληρέστερης και ευρύτερης αλήθειας. Για σκεφτείτε όμως, πόσες ωραίες δύσεις θα χάνατε, αν βασιζόσασταν μόνο σε αυτή την αλήθεια!

Το ουράνιο και το γήινο σώμα ξεπερνούν τις δυνατότητες του χθόνιου, όσων αφορά την αντίληψη της ευρύτερης αλήθειας. Αλλά με την σειρά του, το χθόνιο ξεπερνά τα προηγούμενα όσον αφορά την εμπειρία.

Αυτή που συχνά αποκαλείτε θυμαπάτη, αποκαλείτε μάγια, αναφέρεται στην εμπειρία του χθόνιου σώματος. Την αλήθεια του χθόνιου σώματος, που με την σειρά της αναλογικά και σύμφωνα με τον νόμο των αντιστοιχιών, τα περιλαμβάνει όλα.

Αρκετά όμως με το θεωρητικό κομμάτι. Πρέπει να προχωρήσουμε λίγο περισσότερο στο θέμα της διαχείρισης. Αυτής της διαχείρισης στην οποία εξασκηθήκατε όλους αυτούς τους μήνες. Και μπορεί εσείς ατομικά, ο καθένας και η κάθε μια, να θεωρείτε ότι δεν καταφέρατε και πολλά πράγματα. Σκέφτεστε μέσα σας, «Εκεί που ήμουν είμαι, ίσως πήγα και λίγο πιο κάτω, δεν καταλαβαίνω τι είδους διαχείριση είναι αυτή». Το γεγονός όμως ότι έχετε προοδεύσει και έχετε ήδη ανέβει την κλίμακα των δονήσεων, αποδεικνύει ότι η διαχείριση ήταν αξιοπρεπής. Τα καταφέρατε!

Και τώρα, αν είναι κάτι με το οποίο θα πρέπει να κάνετε ειρήνη, είναι το γεγονός πως, όσο ψηλά και αν ανεβείτε, αυτό το χθόνιο σώμα, εξακολουθεί να σας ανήκει. Είναι εκείνος ο εκνευριστικός συγγενής που δεν μπορείτε με τίποτα να αποφύγετε. Είναι εκείνη η ενοχή που θα σας τριβελίζει πάντα το μυαλό. Και δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε άλλο από το να το αποδεχτείτε. Είναι εκείνο το άτακτο παιδί, που τόσο πολύ αγαπάτε και τόσο πολύ σας εκνευρίζει ταυτόχρονα. Αλλά ξέρετε, ότι επειδή το αγαπάτε, τα πάντα αλλάζουν και αγαπώντας το μπορείτε να το οδηγήσετε στην ισορροπία.

Αυτή είναι μία ικανοποιητική τοποθέτηση απέναντι στο χθόνιο σώμα σας και τα προβλήματα που σας φέρνει. Αλλά κοιτάξτε, σας φέρνει προβλήματα, σας φέρνει και εμπειρίες! Το χθόνιο αυτό σώμα σε έναν άλλο πλανήτη, θα σας οδηγούσε σε εντελώς διαφορετικές εμπειρίες, και σε εκείνη την περίπτωση όμως θα θεωρούντο χθόνιες. Θα αφορούσαν δηλαδή το παχυλό φυσικό πεδίο.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να θέσετε ερωτήσεις.

Μιλούν ο Ζευς και ο Πλούτων.

Ερωτήσεις:

Ερώτηση 1: Την σκέψη του Ποσειδώνα είχα και η ερώτησή μου έχει να κάνει με τα όνειρα και την σχέση τους με το χθόνιο πεδίο. Νόμιζα ότι τα όνειρα είναι του Ποσειδώνα αλλά σίγουρα είναι τεμνόμενοι κύκλοι. Μήπως μπορούνε να μας πούνε κάτι παραπάνω σε σχέση με αυτό;

Απάντηση:

Ο Ποσειδάων κάθεται και ακούει. Παρακολουθεί μαγεμένος. Μαγεμένος από το πόσα χωρούν στο μικρό ανθρώπινο νου. Κρατάει την τρίαινά του και του αρέσει πολύ να ταρακουνάει τα νερά, να ταράζει τα νερά. Δεν του αρέσουν τα λιμνάζοντα ύδατα, καλώς ή κακώς.

Αυτό που συμβαίνει στην διαδικασία του ονείρου, είναι ότι συμβολοποιείται η φυσική εμπειρία και ανάγεται μέσω αυτού του τρόπου στα ανώτερα πεδία. Στην δόνηση των ανώτερων πεδίων. Συμβολοποιείται στο γήινο σώμα η χθόνια εμπειρία και ανάγεται στο ουράνιο.

Ερώτηση 2: Θέλω να κάνω μια διευκρίνιση. Έχουμε μάθει να θεωρούμε χθόνιο κάθε τι υποσυνείδητο, κάθε κακό που μας βγαίνει από μέσα. Κακή συμπεριφορά, κακή σκέψη, κακή αντιμετώπιση μιας κατάστασης. Το ζητούμενο είναι φαντάζομαι, να μάθουμε από αυτή την «χθόνια» σε εισαγωγικά κατάσταση, να μπορούμε να την ανασύρουμε και την επόμενη φορά να μπορούμε να την διαχειριστούμε καλύτερα. Έχω λάθος μέχρι στιγμής;

Άννα: Θεωρούμε ότι αφορά κακές αντιδράσεις…… είναι οι ασυνείδητες αντιδράσεις, που γίνονται ανισόρροπες επειδή δεν τις κατανοούμε. Είναι ενέργειες που παραμένουν ανισόρροπες, επειδή δεν τις έχουμε επεξεργαστεί, δεν τις γνωρίζουμε. Η ερώτηση ποια είναι;

Ερώτηση 3 (συνέχεια): Η ερώτηση είναι: είναι καλό το σκεπτικό μου, έτσι όπως βλέπω τις χθόνιες καταστάσεις και πώς ανεβαίνουνε δόνηση/επίπεδο;

Απάντηση:

Πνευματοποιείτε την ύλη. Αυτό να κρατήσεις. Αυτή είναι η πληρέστερη περιγραφή αυτής της διαδικασίας. Και είναι η εργασία που σας είχε ειπωθεί ότι κάνει… ξεκίνησε ο Ποσειδάων σε πανάρχαιες εποχές, μετατρέποντας την ύλη σε νου. Πνευματοποιείτε την ύλη.

Ερώτηση 4: Επάνω στην προηγούμενη ερώτηση έχω την απορία: όταν λέμε χθόνιο και είναι άσχημο και είναι... Πόσο ενοχικοί νιώθουμε, όταν μπαίνουμε σε ένα γήινο πεδίο, μέσα στην γη, στο χθόνιο, σαν μόρια, σαν ύλη και μετά βγαίνουν όχι μόνο ακατάστατα επειδή είναι [ασυνείδητες καταστάσεις], αλλά όλο το «κακό» (που το χαρακτηρίζουμε εμείς οι άνθρωποι), στηρίζεται πάνω στην ενοχή και στον φόβο. Όλο αυτό το κουβαλάμε από εκεί και το φέρνουμε μέχρι επάνω και παλεύουμε με αυτό. Είναι αυτό; Είναι πάνω στην ενοχή ότι αφήσαμε τον Οίκο από πάνω και βρεθήκαμε κάτω;

Άννα: Είναι το χτυποκάρδι και το μοιρολόι της Περσεφόνης που την αρπάζει ο Πλούτων, βέβαια. Νομίζω όμως ότι η απάντηση που έδωσε, ότι πνευματοποιούμε την ύλη, είναι αρκετά επεξηγηματική και στην δική σου ερώτηση, γιατί δεν βάσισε την απάντηση πάνω στο θέμα καλού–κακού, απλώς μίλησε για μία διεργασία. Τελεία. Εμείς είμαστε που το χαρακτηρίζουμε. Το δικό σου ερώτημα είναι, αν κουβαλάμε ενοχή κατεβαίνοντας από τον ουρανό, από το ουράνιο στο χθόνιο, για να ενσαρκωθούμε ας πούμε.

Ερώτηση 4 (συνέχεια): Από την Πηγή προς τα κάτω. Ενοχή και φόβο μαζί.

Απάντηση:

Η ενοχική διάθεση είναι χθόνια, δεν είναι ουράνια. Είναι μια κατάσταση στην οποία μπαίνει το πνεύμα ερχόμενο σε ενσάρκωση. Γιατί είναι χθόνια και όχι ουράνια; Γιατί σε αυτό το χθόνιο σώμα, μέσα από το χθόνιο σώμα, όπως και στην περίπτωση του παραδείγματός μας, -της δύσης του Ηλίου, βλέπετε/έχετε μία θέαση των πραγμάτων περιορισμένη και κρίνετε βάσει αυτής. Δεν γνωρίζετε την ευρύτερη αλήθεια.

Μπορείτε να φανταστείτε, ότι για το πνεύμα που μπαίνει στην ύλη, τα πράγματα είναι δύσκολα, γιατί αντιμετωπίζει μία κατάσταση παράνοιας. Έχοντας χάσει την ευρύτερη αντίληψη που διέθετε, αναγκάζεται να μάθει να σκέπτεται και να ενεργεί βάσει συγκεκριμένων προτύπων, τα οποία με την σειρά τους βασίζονται πάνω σε συγκεκριμένες αντιλήψεις της πραγματικότητας. Δεν είναι εύκολο να περιορίσεις έναν νου. Μια διάνοια, που είχε μάθει να δουλεύει στο ευρύ πεδίο του πνεύματος, να την περιορίσεις σε ένα μικρό κουτί νόησης. Από μόνη της αυτή η διαδικασία κινητοποιεί τεράστιους μηχανισμούς. Και τώρα μιλάμε απλώς για την διαδικασία αυτή. Χωρίς να εμπλέξουμε τα σενάρια, τα σχέδια τα οποία πρόκειται να ξετυλιχθούν. Ένας φόβος, μία «ανησυχία» σε εισαγωγικά, για το πνεύμα είναι ότι θα χαθεί στην ύλη.

Πολλά πνεύματα αντιμετωπίζουν αυτή την ανησυχία. Ότι μπαίνοντας στο στενό πεδίο της ύλης θα χαθούν. Θα χάσουν τον προσανατολισμό τους. Θα χάσουν τον εαυτό τους. Είναι κάτι χειρότερο από το αναγκάζεσαι να φορέσεις ένα παπούτσι 2 νούμερα μικρότερο από το δικό σου.

Η συσκότιση που δημιουργείται από την είσοδο του πνεύματος στην ύλη, η συσκότιση που του δημιουργείται, ισοδυναμεί με αυτό που ονομάζετε ενοχή -χωρίς να υπάρχει λόγος να χαρακτηριστεί ως ενοχή. Μιλάμε για ένα τελείως διαφορετικό πεδίο νόησης και δεν θα μπούμε σε εκείνη την πραγματικότητα.

Ερώτηση 5: Από την στιγμή που μπήκε στο κάδρο και το λεγόμενο χθόνιο σώμα, έγινε μία αποσαφήνιση θα λέγαμε, ποιοτήτων πεδίων που νομίζαμε τελικά ότι υπήρχαν μόνο στο γήινο σώμα. Ανέφερε ότι το χθόνιο σώμα περιέχει την ενοχική διάθεση, περιέχει την μάγια, την λεγόμενη, την θυμαπάτη, την εμπειρία, και την όποια αλήθεια μας που βιώνουμε. Από εκεί και έπειτα… τώρα, το γήινο, από ότι καταλαβαίνω τελικά, απλά περιλαμβάνει το υλικό, τον υλικό φορέα, το συναισθηματικό πεδίο, και το ουράνιο, το νοητικό και το πνευματικό. Η ερώτηση μου: αν τα κατανόησα σωστά, θα ήθελαν να μας αποσαφηνίσουν τις ποιότητες-πεδία, που περιέχει κάθε σώμα εκ των τριών αυτών.

Άννα: Να διευκρινίσω ότι, όπως μας είχε ειπωθεί τουλάχιστον, το γήινο σώμα αναφέρεται συγκεκριμένα στο ορμονικό σύστημα. Όλο το υπόλοιπο, το παχυλό φυσικό, είναι χθόνιο. Στην λειτουργία, το γήινο θυμικό είναι η λειτουργία του ορμονικού συστήματος. Αλλά να ρωτήσω για όλα τα υπόλοιπα και αν θέλουν να προσθέσουνε…

Απάντηση:

Στην πραγματικότητα είναι σαν να έχετε δυόμιση σώματα. Το χθόνιο, το ουράνιο και το γήινο που είναι ένα κέντρο μετεξέλιξης, ένα κέντρο αλλαγής δόνησης, παρά ένα σώμα όπως όλα τα υπόλοιπα.

Θα μπορούσατε να οραματιστείτε μία διπλή δίνη, η οποία στο κέντρο ενώνεται. Το κέντρο είναι το γήινο σώμα σας στο οποίο εκτελούνται εκείνες οι διαδικασίες που πνευματοποιούν την ύλη. Που μετατρέπουν την ύλη σε νου, όπως σας είχε ειπωθεί.

Όπως περιγράφτηκε, σε κάθε σώμα περιέχονται όλα. Και πραγματικά, ενώ μιλάμε για μία διακριτή… για την διακριτή ύπαρξη του γήινου/θυμοειδούς σώματος και του ουράνιου/νοητικού-πνευματικού σώματος, όταν μιλάμε για θυμαπάτη και για πλάνη και μάγια, αναφερόμαστε χαρακτηριστικά στα πεδία του χθόνιου σώματος. Δηλαδή στο γήινο και το ουράνιο πεδίο του χθόνιου σώματος. Γιατί τόσο η θυμαπάτη όσο και η πλάνη, που αφορά την νοητική ουσία, την νοητική λειτουργία, δημιουργούνται λόγω των ειδικών συνθηκών που επικρατούν στο χθόνιο πεδίο, με άλλα λόγια στο παχυλό φυσικό πεδίο.

Στο παράδειγμα που φέραμε, της δύσης του Ηλίου, το άτομο που παρακολουθεί την δύση, έχει μια πολύ συγκεκριμένη εμπειρία. Βλέπει τον ήλιο να βυθίζεται στον ορίζοντα. Αποφασίζει ότι αυτό συμβαίνει. Είναι μια πλάνη! Βάσει αυτού που βλέπει να συμβαίνει, νιώθει πάρα πολλά συναισθήματα! Είναι θυμαπάτη!

Από την στιγμή που λέμε ότι σε κάθε σώμα υπάρχουν και τα υπόλοιπα, θα μπορούσατε να σκεφτείτε ότι αντιστοιχίες των δυσλειτουργιών αυτών που αναφέρονται ως θυμαπάτη και πλάνη αντιμετωπίζονται επίσης και στο γήινο σώμα και στο ουράνιο σώμα. Σε ένα βαθμό ναι αλλά εκεί τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ξεφεύγουν πάρα πολύ από την γήινη εμπειρία σας, και δεν μπορείτε να τα συλλάβετε. Όχι… τουλάχιστον όχι όσο λειτουργείτε με το χθόνιο σώμα.

Αρχίζετε να συλλαμβάνετε αυτό που συμβαίνει εκεί, όταν εισέλθετε σε αυτά τα πεδία. Με την είσοδό σας στο ουράνιο σώμα θα αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε πολλά. Συνήθως, μπαίνοντας στο ουράνιο σώμα συνειδητοποιείτε την πλάνη και την θυμαπάτη του χθόνιου. Τι γίνεται όμως; Πώς θα συνειδητοποιήσετε, πώς θα ανακαλύψετε αν υπάρχουν εκεί αντίστοιχες καταστάσεις; Δυσλειτουργίες; Μπορούν να υπάρξουν εκεί δυσλειτουργίες;

Ας περάσουμε από το χθόνιο στο γήινο συναισθηματικό σώμα. Είπαμε ότι είναι ένα κέντρο αλλαγής. Είναι το κέντρο στο οποίο γίνεται η επεξεργασία των ενεργειών, ώστε η ύλη να μετατραπεί σε νου. Πρόκειται για μια διαρκή ροή. Το χαρακτηριστικό είναι η ροή. Είναι όλα τόσο ρευστά που δύσκολα μπορείτε να αποκτήσετε μία συγκεκριμένη εικόνα.

Σε αυτό το πεδίο ενώ η μάγια, η Μεγάλη Μάγια, που αφορά την ψευδαίσθηση της Ύλης έτσι όπως έχει περιγραφτεί, αναφέρεται στο χθόνιο σώμα, στο γήινο/θυμοειδές αναπτύσσεται η θυμαπάτη. Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος που έχει αφήσει… που έχει τραβήξει την εστίασή του από το χθόνιο σώμα και βρίσκεται στην διαδικασία συνειδητοποίησης όσων συμβαίνουν στο γήινο σώμα, αντιμετωπίζει κυρίως το πρόβλημα της θυμαπάτης.

Και πάλι ,για να αντιληφθείτε αυτή την περιγραφή πρέπει να έχετε βγει από το χθόνιο και να συνειδητοποιήσετε ότι σε αυτό το γήινο πεδίο τα πάντα είναι ρευστά και το να προσπαθήσεις να επιλέξεις μια εικόνα μέσα σε όλες αυτές, είναι πρόβλημα. Δεν μπορείς να διαχειρίζεσαι το θυμοειδές τμηματικά, λαμβάνοντας ένα στιγμιότυπο της ροής της ενέργειας, συναισθηματικής ενέργειας, και θεωρώντας το πραγματικό. Από την πραγματικότητα του χθόνιου σώματος που είναι παγιωμένη, σταθερή, μπαίνεις στην πραγματικότητα του θυμοειδούς που είναι ρευστή. Εκεί χρειάζεται να μάθει το άτομο να παρακολουθεί την ροή. Να αναγνωρίζει ροές και να μην εμπιστεύεται στιγμιότυπα. Κανένας δεν μπορεί να σταθεί στο θυμοειδές, όσο μπορεί να σταθεί στο χθόνιο. Είναι σαν την κινούμενη άμμο. Μπορείτε να δείτε μόνο ροές.

Σε αυτή την περίπτωση το άτομο βιώνει μεγάλη ασάφεια, με μεγάλη ασάφεια τα όρια και δεν μπορεί εύκολα να διακρίνει ανάμεσα στα αποτελέσματα της νοητικής λειτουργίας, να διακρίνει ανάμεσα στον νου, στο νοητικό σώμα και το χθόνιο, μέσα στο ίδιο πεδίο. Και με μια ανάσα μεταφέρεστε στο νοητικό σώμα, το ουράνιο σώμα, το οποίο περιλαμβάνει τον νου, τον ανώτερο νου, γιατί αυτό που ονομάζετε κατώτερο γήινο νου, είναι κομμάτι του χθόνιου. Περιλαμβάνει τον ανώτερο νου και αυτό που ονομάζουμε πνεύμα, γιατί είναι ακόμα πιο εκλεπτυσμένη ενέργεια.

Θα έπρεπε να περιμένουμε για να συζητηθούν όλα όσα αφορούν το ουράνιο σώμα, στον αντίστοιχο κύκλο. Μπορώ ωστόσο να σας πω και τώρα, ότι η πρόκληση για εκείνον που εισέρχεται στο ουράνιο σώμα είναι να θυμάται… να θυμάται διαρκώς -να μπορεί να θυμάται- ότι και τα άλλα δύο σώματα έχουν την δική τους αξία. Και τα άλλα δυο σώματα είναι απαραίτητα. Γιατί μπαίνοντας στον τόπο της ουράνιας κατοικίας, του ουράνιου σώματος, αντιλαμβάνεται η διάνοια, την ρευστότητα και τον περιορισμό των προηγούμενων σωμάτων. Τα αντιλαμβάνεται ως ψεύτικα. Αυτό όμως από μόνο του εμπερικλείει ένα βαθμό αλαζονείας. Και σε αυτό το σημείο θα σταματήσω την περιγραφή του ουράνιου σώματος.

Υπάρχει άλλη ερώτηση;

Ερώτηση 6: Από τότε που ξεκίνησε ο κύκλος έχω πολλά προβλήματα, με το σώμα μου. Τα οστά μου, κλπ. Ίσως δεν κάνω καλή διαχείριση... Είναι αποτέλεσμα διεργασιών;

Απάντηση:

Άννα: «Είναι οι γήινες αντιστάσεις. Οι αντιστάσεις του φυσικού σώματος.» Έτσι τις αποκαλεί. «Είσαι μια ιδιαίτερη περίπτωση. [γέλια] Προσπαθείς να ξεπεράσεις τον εαυτό σου, να φθάσεις ψηλότερα.»

…………………

Το φυσικό σώμα γερνάει αλλά δεν υποκύπτει. Σηκώνει ένα μεγάλο ενεργειακό βάρος, το αντέχει και προχωράει. Καταλαβαίνετε, ότι ανάλογα με το σενάριο το οποίο έρχεστε να βιώσετε, ρυθμίζετε και το φυσικό σώμα.

Το φυσικό σώμα δεν αντέχει σε όλες τις περιπτώσεις, μεγάλα βάρη. Στην πραγματικότητα πρόκειται για... Τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις, προέρχονται από τις αντιστάσεις του φυσικού σώματος, που προσπαθεί να σηκώσει ένα μεγάλο ενεργειακό βάρος. Ένα άλλο πράγμα που σας διαφεύγει, είναι ότι οι πληροφορίες που παίρνετε έχουν βάρος. Ενεργειακό βάρος! Σας τροποποιούν.

Μη νομίζετε ότι αυτά που ακούτε αγγίζουν μόνο τα αφτιά σας και ότι αυτό που συμβαίνει από το τύμπανο του αφτιού σας και μέσα, είναι κάτι άλλο, που δεν έχει σχέση με την ενέργεια. Αυτά που ακούτε, οι ενέργειες που φέρνετε, έχουν βάρος. Τα κύτταρα σας ακούν. Συνειδητοποιούν με την σειρά τους. Αλλιώς, γιατί θα σας είχε ειπωθεί να μιλάτε στα κύτταρά σας. Όμως αυτά με την σειρά τους φέρνουν εντυπώματα και είναι καταπονημένα πολλές φορές και όσο και αν θέλουν να βοηθήσουν και δέχονται την πρόκληση, εκ των πραγμάτων προβάλουν αντίσταση, γιατί δεν είναι εύκολο να αφομοιωθεί η ενέργεια -ιδιαίτερα όταν αναφερόμαστε σε θέματα του χθόνιου σώματος, που είναι το βασίλειό τους.

Είναι σαν να μπει κάποιος στο σπίτι σας και παρόλη την μεγάλη διάθεσή σας να φανείτε φιλόξενοι, νοιώθετε πολύ πιεσμένες / πολύ πιεσμένοι, από την ανάγκη να αποδεχτείτε όλα όσα φέρνει αυτός. Όλη την φασαρία που θα κάνει, όλη την συμπεριφορά του, το γεγονός ότι θα αρχίσει να αναδιαρρυθμίζει τα έπιπλα, να πετάει πράγματα, να διακοσμεί τον χώρο με το δικό του γούστο. Πώς θα νοιώθετε εσείς; Το σίγουρο είναι, καθόλου άνετα! Κάτι ανάλογο συμβαίνει με το σώμα. Και είναι κάτι που δικαιούται να εκφράσει. Είναι δικαίωμά του να το εκφράσει. Αυτό το δικαίωμα δεν πρέπει να καταπιέζεται. Πρέπει να γίνεται σεβαστό. Να κατανοείτε και με όποιο τρόπο διαθέτετε να βοηθάτε το χθόνιο σώμα, να αποδεχτεί τις αλλαγές. Ένας άνθρωπος είστε, μία νόηση. Παρόλα αυτά η διαφορετική πυκνότητα φωτός του σώματός σας ανά περιοχές, κάνει αναγκαία μια πιο προσεκτική διαχείριση. Εδώ μπαίνει η έννοια της αγάπης στον εαυτό. Εδώ μπαίνει επίσης, η ανάγκη να απέχετε, από αυτό που χαρακτήρισα νωρίτερα αλαζονεία του νοητικού του ουράνιου σώματος, το οποίο θεωρεί ότι μπορεί και πρέπει να κάνει τα πάντα με το δικό του τρόπο, γιατί όλα τα υπόλοιπα είναι ψευδή. Χρειάζεται ισορροπία!

Ερώτηση 7: Όταν μπαίνει κάποιος στο χθόνιο σώμα αναζητώντας την εμπειρία, τη συνειδητή εμπειρία, μήπως υπάρχει και φόβος να εγκλωβιστεί μέσα στους λαβυρίνθους του;

Άννα: Αυτό είπε, ότι είναι ένας φόβος του πνεύματος, ότι θα χαθεί μέσα στη ύλη. Το είπε.

Ερώτηση 8 (συνέχεια): Σκέφτηκα, ότι όπου εστιάζουμε την παρατήρηση μας, εκεί πηγαίνει και η ενέργειά μας. Έχω την αίσθηση, στον εαυτό μου θέλω να το εξειδικεύσω, ότι έχω εγκλωβιστεί σε αυτό… Μιλάω από το γήινο. Ξεχνάμε το ουράνιο και την ψυχική εμπειρία. Μιλάμε για την γήινη εμπειρία τώρα. Εστιάζοντας την ενέργειά μας και την προσοχή μας σε αυτό, νιώθω, επειδή μπήκα έτσι και με πολύ πάθος και με πολύ θέληση, νιώθω ότι μπήκα και δυσκολεύομαι να βγω. Η ερώτηση είναι, αν υφίσταται αυτό ή είναι ψευδαίσθηση δική μου.

Απάντηση:

Άννα: Λένε και οι δύο, ο Δίας και ο Πλούτων:

Η παραμονή σου, η εστίασή σου στο χθόνιο σώμα, δεν έχει την έννοια του εγκλωβισμού αλλά γίνεται στο πλαίσιο της λειτουργίας της γείωσης. Δεν είσαι εγκλωβισμένη εκεί, είναι απόφασή σου, της ψυχής απόφαση, να δώσει βάρος εκεί, ώστε να γειώσει περισσότερη ενέργεια… πνευματική ενέργεια εκεί, για γενικότερη διαχείριση. Και ειδικότερη κάποιες φορές. Προκαλείσαι να γειώσεις και το κάνεις. Εσύ θεωρείς, ότι για να γειώσεις μια ενέργεια πρέπει να κάνεις ορισμένες δράσεις πολύ συγκεκριμένες. Για παράδειγμα, για να γειώσεις την Χριστική ενέργεια, πρέπει να αποδοθείς σε αγαθοεργίες. Δεν γίνεται έτσι. Βιώνεις. Γειώνεις βιώνοντας. Αυτό το γνωρίζεις ήδη, αλλά τείνεις να το παραβλέπεις.

Ευρισκόμενοι εκεί που είστε, μιλάω γενικότερα τώρα, απευθύνομαι σε όλους και όλες, ευρισκόμενοι εκεί που είστε κάθε στιγμή, γειώνετε ενέργειες που παίρνετε από την εσωτερική σας εργασία. Ποτέ, κανένας, δεν γείωσε κάτι με τα λόγια. Ούτε γείωσε κάτι, επειδή αποφάσισε να κάνει μία δράση σχετική με την ενέργεια που παρέλαβε. Αυτά είναι απαιτούμενα για να κινητοποιήσουν την ροή της ενέργειας αλλά δεν αποτελούν από μόνα τους πλήρη γείωση. Η πλήρης γείωση έρχεται μέσα από το βίωμα. Αυτό μη το ξεχνάτε ποτέ. Γι’ αυτό αποτελεί όπως είπαμε αλαζονεία του ουράνιου σώματος, να θεωρεί ότι τα άλλα είναι υποδεέστερα και άχρηστα και πρέπει να παύσουν να λειτουργούν. Γιατί αυτό από μόνο του δεν μπορεί να πραγματωθεί χωρίς τα άλλα. Είναι θέμα πραγμάτωσης.

Να αποδέχεστε τις προσφορές του σώματος... Τις προσφορές του πνεύματος. Μην τις κρίνετε.

Αν έπαιρνες τώρα απόφαση να πάψεις να γειώνεις οτιδήποτε, ένα μεγάλο μέρος αυτού που χαρακτηρίζεις σαν χθόνια δραστηριότητα, θα έφευγε. Αλλά μέσα σου θα έμενε ένα μεγάλο κενό, γιατί γνωρίζεις, ότι αυτό αγαπάς να κάνεις. Και αυτό είναι το έργο που κάνεις. Και έτσι είναι.

Αυτά δεν ειπώθηκαν μόνο για την Ρ., αλλά για όλους, ξεκινώντας από την περίπτωσή της.

Θα ταυτιστείτε με τον μύθο σας, θα γράψετε τον μύθο σας και από αυτό θα εξαρτηθεί η κρίση του πόσο καλοί μαθητές ήσασταν: όταν διαβάσετε τον μύθο σας, παρουσιάσετε τον μύθο σας, στα επόμενα Ταινάρια.

Ο μύθος περιλαμβάνει γεγονότα, πρόσωπα και λόγο. Πρόσωπα, γεγονότα και λόγο. Μοιάζει με ένα θεατρικό έργο ή ένα αφήγημα, στο οποίο τα πάντα είναι συμβολικά. Τίποτε δεν είναι κυριολεκτικό. Θα ήταν αρκετό να χρησιμοποιήσετε το όνομά σας στον κύριο ρόλο και μόνο αυτό. Όλα τα υπόλοιπα θα ειπωθούν συμβολοποιημένα. Η ανάγνωση ενός ποιήματος ή περισσότερων θα σας βοηθούσε πολύ να καταλάβετε την έννοια της συμβολοποίησης.