Περί Ταπεινοφροσύνης, Φιλοδοξίας και Ελεύσεως

Αναπνεύστε μία, δύο, τρεις φορές…

Και μετά πάψτε να αναπνέετε.

Ποιος θα κρατήσει περισσότερο;

Αναπνεύστε, αναπνεύστε… σας δίνω την άδεια να αναπνεύσετε. [χαμόγελα] Γιατί εστιάζομαι τόσο στην αναπνοή; Το ξέρετε, το ‘χουμε πει.

Ας σας καλωσορίσω όμως πρώτα στην συνέχεια του κύκλου, στην νέα για σας χρονιά, το 2017, μια χρονιά στην οποία αναμένονται θαύματα. Περιμένουμε ωραία γεγονότα. Άλλη μια στιγμή που κρατάτε την αναπνοή σας για να ακούσετε τα ωραία γεγονότα που περιμένουμε…

Θα την κρατήσετε για πολύ… [γέλια] για αυτό σας είπα… [γέλια]

Πάρτε λοιπόν μερικές χαλαρές αναπνοές, είναι μια ωραία μέρα σήμερα, μια χαρούμενη μέρα, γιατί η νεότερη ομάδα έβαλε πόδι σταθερά στο ομαδικό, συλλογικό Χριστικό σώμα και στην βαθύτερη εργασία που γίνεται. Θέλω να στραφείτε στο κέντρο της καρδιάς πριν μπείτε και σεις στον κεντρικό άξονα που Είμαι, να σταθείτε στη καρδιά σας με προσοχή, με αίσθηση του μέτρου και ταπεινότητα είναι απαραίτητη η ταπεινότητα, όταν συνδέεστε με συλλογικές ενέργειες και δυνάμεις η μεγαλύτερη προστασία που μπορείτε να έχετε είναι αυτή, η ταπεινότητα. Δεν κινδυνεύετε από κανέναν άλλον εκτός από τον εαυτό σας, καθώς οποιαδήποτε ψήγματα ιδιοτέλειας, εγωισμού, φόβων υπάρχουν θα μεγεθυνθούν. Μεγεθύνονται, καθώς βλέπετε τα πάντα σε συλλογικό πλαίσιο. Αντιλαμβάνεστε συλλογικά στη βάση μιας συγκεκριμένης μονάδας του εξατομικευμένου εγώ. Δεν είναι εύκολο να συνδεθούν τα δύο, το άτομο και η συλλογικότητα. Σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν αναταράξεις. Η ταπεινότητα λοιπόν απαιτείται για να διασφαλιστείτε εσείς και να μην πάρουν τα μυαλά σας αέρα. Και θα ‘θελα πραγματικά να εντρυφήσετε αυτόν τον καιρό στην ταπεινότητα, όχι την ψεύτικη, πλαστή ταπεινότητα, όχι σε αυτή που δείχνετε προς τα έξω, αλλά σ’ αυτό που βιώνετε μέσα σας. Ταπεινοφροσύνη δεν σημαίνει μαστιγώνω τον εαυτό μου για τα λάθη του, δεν σημαίνει θεωρώ τον εαυτό μου υποδεέστερο από οποιοδήποτε άλλο, σημαίνει τηρώ τις αναλογίες... Eργάζομαι με μέτρο και τηρώ τις αναλογίες. Όταν ξεφύγετε από το μέτρο και τις αναλογίες, έχετε ξεφύγετε από την ταπεινότητα.

Οι άνθρωποι συχνά επαίρονται, θέλουν να ξεφύγουν από το μέτριο και να κάνουν κάτι σημαντικό. Έχουν φιλοδοξίες. Οι φιλοδοξίες είναι καλές ή κακές; Χρειάζονται ή όχι; Οι φιλοδοξίες δείχνουν την ανάγκη της ψυχής να προσαρμόσει τα θέλω της, τα πρέπει της σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Και μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο, να διαπρέψει. Δεν εξετάζουμε το πλαίσιο, δεν εξετάζουμε αν αυτό το πλαίσιο είναι καλό ή κακό, αν είναι κατάλληλο ή όχι. Εξετάζουμε αυτό που συμβαίνει. Υπάρχει ανάγκη προβολής. Και αυτή η ανάγκη έρχεται συνήθως σαν αποτέλεσμα κάποιων καρμικών κατάλοιπων άλλων ενσαρκώσεων, έρχεται σαν αντίδραση εμπειριών της ίδιας ενσάρκωσης, απέναντι σε πρώιμες εμπειρίες της τρέχουσας ενσάρκωσης αλλά υπάρχουν και κάποιοι επιπλέον παράγοντες που οδηγούν μαζί με τα προηγούμενα, την ψυχή στην εκδήλωση της φιλοδοξίας. Η φιλοδοξία σε πολλές περιπτώσεις είναι αυτή που οδηγεί το άτομο στο να επιτύχει έναν στόχο. Είναι ένας στόχος που ποθεί και φυσικά συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με το σχέδιο ζωής. Υπάρχουν φορές όμως που λόγω της άγνοιας και της έλλειψης κατανόησης από πλευράς του ιδίου ατόμου οι τάσεις ερμηνεύονται ελλιπώς με αποτέλεσμα η φιλοδοξία να κατευθύνει το άτομο σε υπερβολικές δράσεις. Δράσεις χωρίς την αίσθηση του μέτρου. Και βέβαια ένας άνθρωπος στη Γη, μια ενσαρκωμένη οντότητα, έχει δικαίωμα να προσπαθήσει να επιτύχει αυτό που ποθεί. Και σίγουρα οι εμπειρίες που θα πάρει θα είναι πολύτιμες. Σε κάθε περίπτωση όμως, η οντότητα θα κέρδιζε πολύ χρόνο επιχειρώντας να ερμηνεύσει τις φιλοδοξίες σε βάθος και σε πολλά επίπεδα.

Ο καθένας και η καθεμία από εσάς, κάποτε... αν όχι τώρα, κάποτε είχατε κάποιες φιλοδοξίες. Δεν μιλάω για την φιλοδοξία με την έννοια της στοχοθεσίας. Μιλώ για την φιλοδοξία που υπαγορεύει την υπέρβαση περιορισμών, την υπέρβαση του εαυτού, ακόμη και την παραβίαση ή υπέρβαση ορίων. Μιλώ δηλαδή, για την φιλοδοξία που συνδέεται περισσότερο με την ικανοποίηση του γήινου εγώ παρά με οτιδήποτε άλλο. Θα ήθελα για λίγο να σας οδηγήσω να κατανοήσετε ότι αυτές οι φιλοδοξίες δεν υποδηλώνουν τόσο ανωριμότητα ή κακή πρόθεση ή χαμηλό εξελικτικό επίπεδο, αλλά κυρίως αδυναμία γείωσης και μετάφρασης. Ο άνθρωπος που ακολουθεί τις φιλοδοξίες του και γίνεται έρμαιο τους αδυνατεί να μεταφράσει τα πραγματικά αιτήματα του εαυτού του. Με αυτό οδηγήστε να κατανοήσετε ότι κάθε φορά που έρχεστε σε επαφή με ένα άτομο με ιδιαίτερες φιλοδοξίες μπορείτε βέβαια να κρούσετε τον κώδωνα του κινδύνου αλλά κυρίως χρειάζεται να τον βοηθήσετε να κατανοήσει καλύτερα τις τάσεις του που καταλήγουν να εμφανίζονται σαν φιλοδοξία. Και αυτή είναι μια δύσκολη δουλειά.

Θα καταλάβετε γιατί θεωρώ αυτό το θέμα τόσο σημαντικό ώστε να το αναλύω εδώ στην ομάδα της Κλήσης, αν σας πω ότι έρχομαι πάρα πολλές φορές μέσα από αυτούς τους ανθρώπους που άγονται και φέρονται από τα πάθη τους και εκδηλώνομαι μέσω της φαντασιακής τους ροπής, κάτι που είναι ιδιαίτερα περίπλοκο και θα χρειαστώ χρόνο για να εξηγήσω, κάτι που ακόμη φαίνεται να τους θέτει σε κίνδυνο. Γιατί βέβαια το πρώτο ερώτημα που θα μου θέσετε είναι: «Αυτοί δεν ξέρουν, εσύ που ξέρεις γιατί το κάνεις; Και πως γίνεται ο Συλλογικός Χριστός να εκφραστεί μέσα από τέτοια άτομα, να διοχετεύσει την ενέργειά του με αποτέλεσμα στη συνέχεια να υπάρχουν όλα αυτά τα παρατράγουδα που ξεκινούν από φιλοδοξίες τρελές και φτάνουν στην μεγαλομανία και σε υπερβολικές εκφράσεις του ανθρώπου;».

Γνωρίζω σημαίνει συναινώ. Κρατήστε το σαν υποσημείωση. Όταν γνωρίζω, συναινώ.

Έχετε εργαστεί μέχρι τώρα πολύ εντατικά πάνω στην Κλήση του Συλλογικού Χριστού και εργάζεστε με την συλλογικότητα -και πολλαπλές συλλογικότητες μάλιστα. Και εγώ είμαι αυτός που σας έδειξα τον δρόμο, οδηγώντας σας να διοχετεύσετε την Χριστική ενέργεια μέσα στο δικτύωμα σε κάθε κέντρο. Σας ζήτησα λοιπόν να ενεργοποιήσετε τα κέντρα της ανθρωπότητας μέσα από τις επικλήσεις και τον δημιουργικό οραματισμό σας και εκεί να με δείτε. Τι δεν καταλαβαίνετε;

Το κομμάτι που δεν εξετάσαμε μέχρι σήμερα είναι αυτό της ανθρώπινης αντίδρασης απέναντι στις εισερχόμενες ενέργειες, την ώρα που οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν άγνοια για αυτές. Όπως κάνετε εσείς αυτή την εργασία που σας ζητήθηκε, πολλοί άλλοι στο παρελθόν αλλά και στο παρόν ακόμη, έκαναν και κάνουν ανάλογες εργασίες αν και όχι ακριβώς αυτού του βεληνεκούς και της έντασης, προσευχόμενοι και καλώντας θεϊκές ενέργειες για το καλό της ανθρωπότητας, ζητώντας να γειώσουν την θεία ενέργεια στη Γη. Έκαναν λοιπόν την εργασία που καθοδηγήθηκαν και ζήτησαν να κάνουν και περίμεναν να έχουν άμεσα αποτελέσματα, περίμεναν να αλλάξουν τα πάντα στη Γη. Και αυτό δεν έγινε. Δεν έγινε, τουλάχιστον σε ένα επίπεδο που να μπορούν να δουν τα φυσικά τους μάτια και να ακούσουν τα φυσικά τους αυτιά. Ένοιωσαν απογοητευμένοι, δόθηκαν διάφορες ερμηνείες και επειδή ξέρουν βαθιά μέσα τους ότι αυτός είναι ο δρόμος, συνεχίζουν… με αρκετή πίκρα ενδόμυχα συνεχίζουν.

Από όσα είπα μέχρι στιγμής μήπως έχετε αρχίσει να υποψιάζεστε τι ακριβώς συμβαίνει βάση αυτής της συζήτησης; Τι μπορεί να συμβαίνει; Κατεβαίνει η Χριστική ενέργεια, σαρώνει τα πάντα, ενεργοποιεί. Και ξαφνικά η ανθρωπότητα -όχι όλη η ανθρωπότητα αλλά ένα μέρος της αρκετό να δημιουργήσει προβλήματα- φαίνεται να παραληρεί, αντιδρά με τρόπους απροσδόκητους και καταστροφικούς, και τίποτε δεν πάει καλά, ή δεν φαίνεται να πηγαίνει καλά την ώρα που περιμένετε ακριβώς το αντίθετο. «Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε! Τελικά κάναμε λάθος,» σκέπτεστε, «ήταν όλα μια πλάνη. Δεν καταφέραμε τίποτε ή μας κοροϊδεύει το Πνεύμα;»

Θυμηθείτε όμως τι είπα νωρίτερα! Τι είπα για τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν την ενεργειακή διαχείριση, που δεν αντιλαμβάνονται αλλά γεμίζουν από ενέργειες οι οποίες εκφράζονται μέσα από το δικό τους εγώ, το γήινο εγώ; Το πρώτο πράγμα που συμβαίνει είναι να εντείνονται τα πάθη. Η Χριστική ενέργεια -και όχι μόνο, αυτό που λέτε η «Εγώ Ειμί Παρουσία»- είναι η φωτιά κάτω από ένα καζάνι που βράζει. Ανάλογα με το υλικό που υπάρχει στο καζάνι, θα αποδώσει. Αν στο καζάνι βράζουν κρέατα και κόκκαλα, ο τόπος θα μυρίσει κρέας. Αν βράζουν λαχανικά και μυρωδικά ο τόπος θα μυρίσει ανάλογα και αν είναι απλώς καθαρό νερό με αιθέρια έλαια, ο τόπος θα ευωδιάσει. Γιατί πιστεύετε ότι θα έπρεπε αυτή η ενέργεια να ακυρώσει την προσωπική εξέλιξη κάθε ανθρώπου; Γιατί αυτό θα ήταν πιο εύκολο, πιο αποτελεσματικό; Πιστεύετε ότι θα ήταν πρέπον, σύμφωνα με όλα όσα γνωρίζετε μέχρι σήμερα;

Και τώρα θα μου πείτε: «Μας έβαλες δηλαδή να διακινήσουμε τέτοιες ενέργειες στις καρδιές των ανθρώπων, στα ενεργειακά τους κέντρα σε όλη την Γη γνωρίζοντας ότι μπορούν να ξεσηκωθούν τέτοιες αντιδράσεις; Και εμείς σε εμπιστευθήκαμε; Τι γίνεται τώρα;»

Ο στόχος Είμαι Εγώ. Θα το εξηγήσω…

Μακροπρόθεσμα θα καταλάβετε πολύ καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο κινούνται οι ενέργειες συλλογικά. Ο στόχος αυτής της δράσης είναι η δική Μου γείωση. Όμως είναι μια ενέργεια αυτή που σαρώνει, είναι πανίσχυρη. Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι θα έχουν πολύ μεγάλη δυσκολία να διαχειριστούν το δυναμικό αυτό, αν δεν αποφασίσουν ρηξικέλευθα να κάνουν μια βουτιά βαθιά στη συνείδησή τους και να διαχειριστούν τα θέματά τους. Αν δεν γίνει αυτό μια μεγάλη πλειοψηφία θα υποφέρει. Παρόλα αυτά, στο Θείο Σχέδιο υπάρχει αυτή η συγκεκριμένη πρόβλεψη. Από ένα σημείο και έπειτα, όποιος δεν σκύβει μέσα του για να κοιτάξει και να ψάξει βαθύτερα και να κατανοήσει, εκπίπτει.

Φαίνεται ξαφνικά να εισάγω ιδέες της παλιάς ενέργειας περί αμαρτωλών που θα πέσουν στο πυρ το εξώτερο, περί απόρριψης, ιδέες που δεν συνάδουν με αυτές τις οποίες εσείς εντρυφείτε και συμμερίζεστε. Κάθε πράγμα στην ώρα του… οι εξηγήσεις θα δοθούν. Δεν εννοώ με όλα αυτά ότι εγώ είμαι εδώ για να υποφέρει κάποιος. Εγώ Είμαι Εδώ, τελεία. Είμαι εδώ, όπως είναι εδώ ο χιονιάς, όπως είναι εδώ ο καύσωνας, όπως είναι εδώ μια ηλιακή καταιγίδα, πράγματα φυσικά που συμβαίνουν στη ροή του χρόνου και δεν μπορεί κανείς να αποφύγει, μπορεί μόνο να προσπαθήσει να τα κατανοήσει και να προστατεύσει τον εαυτό του διατηρώντας την ομοιόστασή του μέσα σε όλη την λαίλαπα των αλλαγών… διατηρώντας την ισορροπία και ομοιόσταση του. Αυτό είναι ένα χάρισμα με το οποίο προικίζονται όλοι οι άνθρωποι. Είναι ένα δώρο του Πνεύματος προς όλη την ανθρωπότητα, όλοι μπορούν να το πετύχουν.

Το ότι κάποιοι δεν το χρησιμοποιούν είναι ξεκάθαρα δική τους απόφαση. Και είναι μια απόφαση που μπορεί να μην έχουν εκφράσει λεκτικά αλλά έλαβαν κάποια στιγμή στη ζωή τους. Σ’ αυτό το σημείο πρέπει να προσθέσω ότι εγώ, όπως και πολλοί άλλοι πριν και μετά από εμένα, ερχόμαστε για να προωθήσουμε την συλλογική δράση της ανθρωπότητας, δίνοντας την απαραίτητη ενέργεια για να αναπτύξει το δυναμικό της. Είναι λάθος το να πιστεύουν οι άνθρωποι ότι η έλευση του Χριστού στη Γη θα τους σώσει από όλα τα δεινά. Η έλευση του Χριστού στη Γη θα τους σώσει από τον εαυτό τους. Από τα δικά τους πάθη. Για να γίνει αυτό χρειάζεται να εργαστούν συνειδητά. Η έλευση αυτής της ενέργειας έρχεται να ενδυναμώσει την κίνησή τους προς τα εμπρός και προς τα άνω. Να τους δώσει τροφή και υλικό για να εκδηλώσουν το δυναμικό τους. Σε κάθε περίπτωση είναι μια γερή ώθηση προς τα εμπρός.

Είναι φυσικό λοιπόν να «μην καταλαβαίνουμε», σε εισαγωγικά, μερικές φορές, τον λόγο για τον οποίο οι άνθρωποι περιμένουν την έλευση του Χριστού σαν ένα γεγονός που θα τους απαλλάξει από κάθε κακό. Σε ένα επίπεδο μπορεί να έχουν ένα δίκαιο, αλλά δεν είναι αυτή η ιδέα. Όταν λοιπόν εσείς εργάζεστε για την κλήση του Συλλογικού Χριστού εργάζεστε φυσικά για να εισρεύσει το φως του Χριστού στην ανθρωπότητα. Σκεφτείτε όμως πως είναι το να έχετε για καιρό ένα δωμάτιο κλειστό, ερμητικά κλειστό στο οποίο έχουν συσσωρευτεί διάφορα συμπράγκαλα, αραχνιασμένο, γεμάτο έντομα να περπατούν στα πατώματα και τους τοίχους, σκοροφαγωμένα υφάσματα, έπιπλα ελαττωματικά, μια μεγάλη αποθήκη και σε αυτό το δωμάτιο να ρίξετε ξαφνικά φως. Το γεγονός ότι ρίξατε φως, σημαίνει ότι θα εξαφανιστούν τα πάντα; Σημαίνει ότι θα φανούν τα πάντα. Και ότι αν ο νοικοκύρης που τα βλέπει δεν κάνει κάτι για αυτό, αυτά θα παραμείνουν εκεί και θα φαίνονται. Και κάποια στιγμή δεν θα είναι μόνο αυτός που θα τα βλέπει αλλά καθώς τα πάντα θα γίνονται όλο και πιο φωτεινά, θα αρχίσουν να τα βλέπουν και όλοι οι άλλοι. Πως θα αντιδράσουν; Θα εισβάλουν στο χώρο του για να τον αναγκάσουν να τα καθαρίσει; Θα πάνε να τα καθαρίσουν οι ίδιοι; Θα τον απομονώσουν για να είναι αυτοί στον καθαρό τους χώρο αφήνοντας εκεί έναν πυρήνα μικροβίων; Θα προσπαθήσουν να τον βοηθήσουν να καταλάβει τον λόγω για τον οποίο όλα αυτά πρέπει να απομακρυνθούν; Τι θα επιλέξουν να κάνουν οι άλλοι; Τι επιλέγει να κάνει η ανθρωπότητα όταν έρχονται στην επιφάνεια τα σκοτάδια, οι ακαθαρσίες που ήταν τόσο καιρό κρυμμένες βαθιά; Το κακό, σε εισαγωγικά, «εντείνεται», φαίνεται, φαίνεται όλο και περισσότερο και η διαφορά γίνεται αισθητή, η εστία των περιττωμάτων και της μόλυνσης διακρίνεται πολύ περισσότερο όταν γύρω τα πάντα λάμπουν. Σε κάθε περίπτωση το ερώτημα είναι τι επιλέγει η ανθρωπότητα να κάνει και τι επιλέγει ο άνθρωπος να κάνει;

Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι δεν πράττετε κάτι κακό διοχετεύοντας την Χριστική ενέργεια στη Γη. Μέχρι πριν λίγη ώρα θεωρούσατε ότι κάνετε κάτι πάρα πολύ καλό, απλώς η δική μου εισήγηση ανέτρεψε λίγο τα δεδομένα, όχι όμως για να καταλήξει κάπου αλλού. Πραγματικά ωφελείτε αλλά μην τρέφετε αυταπάτες. Τι επιλέγει ο άνθρωπος να κάνει; Και ο άνθρωπος είστε εσείς, είναι ο καθένας και η καθεμία ξεχωριστά από τα τρισεκατομμύρια των ανθρώπων. Και κάθε άνθρωπος είναι προικισμένος με αυτό το δώρο, το να μπορεί να τα καταφέρει αν το θελήσει.

Αυτό που κάνετε, αυτό στο οποίο συμμετέχετε σε αυτό τον κύκλο, είναι μια μεγάλη συν-δημιουργία, ανάμεσα στην μικρή σας ομάδα και το σύνολο της ανθρωπότητας και βέβαια σε εμένα. Ανάμεσα σε σας και σε εμένα. Παίζετε τον ρόλο του οίστρου, εκείνου του οίστρου που ξέρεις δεν σε αφήνει να ησυχάσεις. Σε κεντρίζει διαρκώς. Θα σκεφτεί κάποιος/κάποια από εσάς: «Δηλαδή, στην πραγματικότητα θέλεις να μας πεις ότι δουλεύουμε χωρίς ελπίδα, γιατί αλήθεια οι άνθρωποι από μόνοι τους είναι αμφίβολο ότι θα καταφέρουν ποτέ να συμφωνήσουν σε αυτό, όλοι μαζί.» Θέλει χρόνο το πράγμα. Η ανθρωπότητα όμως κινείται προς τα εμπρός. Η πορεία είναι προς τα εμπρός και προς τα άνω. Μην το ξεχνάτε. Όλοι μας βασιζόμαστε στο σχέδιο και είναι αυτό το σχέδιο που έχει εντυπωθεί σε κάθε άνθρωπο στη Γη, σε κάθε ενσαρκωμένη οντότητα. Η εισροή της Χριστικής ενέργειας, η ενεργοποίηση που γίνεται, πρόκειται να ενεργοποιήσει όψεις αυτού του σχεδίου στις καρδιές των ανθρώπων, εισάγεται ένα νέο δεδομένο, ένα νέο εντύπωμα. Και οι άνθρωποι περιμένω ότι θα ανταποκριθούν στο δικό τους χρόνο… ο κάθε ένας στο δικό του χρόνο αλλά θα ανταποκριθούν και θα αντιδράσουν και τότε το επιθυμητό αποτέλεσμα θα έρθει πιο κοντά.

Δεν κάνουμε λοιπόν την Κλήση του Συλλογικού Χριστού που περιμένατε ίσως σήμερα αλλά ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα, γιατί όταν επαναλάβετε την Κλήση θα το κάνετε με άλλη επίγνωση. Και θα το κάνετε πιο δυναμικά από κάθε άλλη φορά. Θέλω γειωμένους εργάτες. Οι ενέργειες αυτές χρειάζονται πολύ καλή γείωση και κατανόηση. Γιατί η αλήθεια είναι ότι μαζί με το φως και τη δική μου ενέργεια, στο δικτύωμα περνά η δική σας κατανόηση. Δεν είστε αποκομμένοι από αυτό το έργο. Εγώ βάζω την ενέργεια και εσείς την κατανόηση, διοχετεύετε αυτή την κατανόηση. Έτσι γίνονται τα πράγματα εσωτερικά, οικοδομείτε ο ένας στην κατανόηση του άλλου. Εμείς λίγα πράγματα εισάγουμε κάθε φορά, διαχειριζόμαστε την γνώση, την εσωτερική καλλιέργεια, σοφία, την κατανόηση που υπάρχει. Μοιράζουμε τις πληροφορίες όπως είναι κατάλληλο, και εισάγουμε καινούργια στοιχεία, πολύ στοχευμένα. Αυτό γιατί χρειάζεται η κατανόηση των ανθρώπων να ακολουθεί κάποιες σταθερές. Χρειάζεται να υπάρχει ένας κοινός μέσος όρος. Οπωσδήποτε θα υπάρχουν οι παρεκκλίσεις προς τα επάνω και προς τα κάτω, αλλά προσπαθούμε να επιτύχουμε ένα ικανοποιητικό μέσο όρο.

Έχετε μπει πολύ βαθιά στη συλλογική εργασία πια. Όλη σας η εργασία από δω και έπειτα θα χαρακτηρίζεται από αυτό το στοιχείο. Θα επικεντρώνεται, για την ακρίβεια, στην συλλογική δράση. Αυτό από μόνο του είναι μια πολύ μεγάλη μετάπτωση, μια πολύ μεγάλη αλλαγή, όχι μόνο στην ομάδα αλλά και στο καθένα και την καθεμιά σας. Μπορείτε να καταλάβετε ότι έχετε περάσει σε ένα νέο επίπεδο συνείδησης; Ότι βέβαια εδώ και πολύ καιρό, και πολλά χρόνια. εργάζεστε με πολύ μεγάλη συνέπεια οι περισσότεροι στην εσωτερική αναζήτηση, στο εσωτερικό μονοπάτι αλλά τώρα έχετε κάνει μια μεγάλη αλλαγή. Αν δεν μπορείτε εσείς να το κατανοήσετε αυτό, ποιος θα μπορέσει; Έχετε κάνει μια υπέρβαση και τώρα μαθαίνετε πως λειτουργούν τα πράγματα στο συλλογικό. Και όσο βαθύτερα κατανοείτε εσείς, οι ενέργειες που σας φέρνω θα διοχετεύονται με την δική σας βαθύτερη κατανόηση, και αυτός ο μέσος όρος που προσπαθούμε να πετύχουμε, ο ικανοποιητικός μέσος όρος, θα αυξάνεται, θα βελτιώνεται. Περνά ένας ποταμός ενέργειας μέσα από εσάς. Ποταμός. Ένα πολύ ισχυρό ρεύμα και αγγίζει όλη την ανθρωπότητα.

Ομογενοποίηση.

Θεωρώ αρκετό σε αυτό το σημείο να κλείσω την συνάντηση. Δεν χρειάζεται να ειπωθεί τίποτε άλλο. Για διάστημα μιας εβδομάδας, εργαστείτε εσείς προσωπικά με τον εαυτό σας πάνω σε όσα ειπώθηκαν, εμβαθύνετε, κατανοήστε και την επόμενη βδομάδα θα προχωρήσουμε στην συλλογική εργασία σε άλλο επίπεδο. Λογαριάστε όσα σας είπα. Λάβετε τα σοβαρά υπόψη. Αν συμφωνείτε ή αν διαφωνείτε δεν είναι θέμα. Η εργασία που γίνεται έχει αυτό το σκοπό. Και επιθυμώ να συνεχίσω την εργασία μαζί σας πλέον σε ένα πιο βαθύ επίπεδο. Για να το επιτύχουμε αυτό χρειάζεται να πάρετε λίγες μέρες για να εμβαθύνετε σε αυτά που ακούσατε. Σας ευλογώ.

Ο Χριστός.

………………

Άννα: Σε μια ώρα… σήμερα ήτανε γρήγορο.

Β.Φ.: Η κάθε φράση ήταν ένα φιλοσοφικό έργο ξεχωριστό.

Άννα: Ξέρεις τι μου έμεινε από όλο αυτό; «Γνωρίζω σημαίνει συναινώ». Δεν το έχω κατανοήσει, θέλω να … πρέπει να εμβαθύνω. Έχω την υπόνοια ότι το αναφέρει στο επίπεδο της συν-δημιουργίας, όχι στο εξωτερικό επίπεδο. Γνωρίζω αλλά συναινώ, στη συν-δημιουργία.

Β.Φ.: Στο εξωτερικό επίπεδο, γνωρίζω σημαίνει αναγνωρίζω και εκτείνεται στο κρίνω ίσον συγκρίνω. Στο βαθύτερο επίπεδο είναι συναινώ, διότι έχουν την ίδια δόνηση. Η συνείδηση, η γνώση και η δόνηση είναι ένα άρα εναρμονιστήκανε.

Ρ.Κ.: Και γνωρίζω σημαίνει το κάνω δικό μου. Κατέχω.

Β.Φ.: Εξ ου και η έκφραση: «Εγνώρισε αυτή, εγνώρισε αυτό».

Ρ.Κ.: Στα κρητικά το γνωρίζω το λένε κατέω/κατέχω. Π.χ. Κατέχεις ότι έγινε αυτό; Κατέχεις το; Το λένε όχι μόνο οι κρητικοί, πολλοί… Το κατέχω, το κάνω δικό μου.

Άννα: Άρα εκ των πραγμάτων, συναινώ.

Ρ.Κ.: Υπ’ αυτή την έννοια… ναι….

Άννα: Είναι σε πιο εσωτερικό επίπεδο…

[Συνεχίστηκε η συζήτηση.]

[Απομαγνητοφώνηση: Ολυμπία Βασιαγεώργη]