Συλλογική Εργασία για την αφύπνιση – αποκατάσταση του Συλλογικού Ανθρώπου

Πάρτε βαθιές, χαλαρές , αβίαστες αναπνοές..

«Αναστήτω ο Θεός, και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού, και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν.» Θα ακούσετε να ψέλνουν, στην εκκλησία, σε λίγες μέρες. Κι εσείς, τι κάνετε επ’ αυτού ;

«Ανάσταση Χριστού Θεασάμενοι;» Θεαθήκατε την Ανάσταση ;

«Περσινά, ξινά σταφύλια», θα πείτε. «Μας είπατε για την Ανάσταση, κάτι μας εξηγήσατε, κάτι περάσαμε και τώρα κάτι μας είπες για μια Επιφοίτηση την προηγούμενη φορά και τώρα εμείς δεν ξέρουμε τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε ή τι πρέπει να νιώσουμε. Αλλά, μας είπανε να έρθουμε και ήρθαμε.»

Θέλω να ξέρετε, ότι σας αγαπώ πολύ και Είμαι μαζί σας. Κι εσείς, μαζί μου είστε. Ακόμα κι εκείνες τις στιγμές που τα βάζετε με την Εκκλησία και γκρινιάζετε, μαζί μου είστε, Εγώ το ξέρω και δεν θέλω να λένε λόγια για σας. Αλλά βλέπετε οι άνθρωποι πολλές φορές έχουν μικρή ψυχή, δεν έχει μεγαλώσει για να αγκαλιάσει τα πάντα και θέλουν χρόνο. Χρειάζονται χρόνο για να μεγαλώσουν. Κι όλο τον χρόνο τον βρίσκουν στη Γη. Έρχονται ξανά και ξανά για να μεγαλώσει η ψυχή, ν’ ανοίξει η καρδιά.

Παρέα μου είστε, περνάμε καλά μαζί εδώ και ξεκινήσαμε μια σπουδαία δουλειά που δεν έχει προηγούμενο και για την οποία, φυσικά, χρειάζεται να προσφέρετε ένα σημαντικό μέρος της προσοχής σας και της ενέργειάς σας. Υπάρχουν φορές που θέλετε να το κάνετε και το κάνετε κι άλλες φορές που δεν θέλετε να το κάνετε, και το κάνετε. Και άλλες φορές που δεν θέλετε να το κάνετε και γκρινιάζετε, και το κάνετε. Πάντως το κάνετε, δεν το αρνείστε.

Στο κέντρο του κύκλου, όπως πάντα, υπάρχει η Φλόγα της Εστίας που ακόμα δεν έχετε κατανοήσει πλήρως τι ακριβώς σημαίνει. Όμως, είναι εκεί και καίει αυτή η Φλόγα. Και στο κέντρο είναι πάντοτε ο άξονας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και Εμού, ο άξονας της Χριστικής Ενέργειας.

Καλείστε για άλλη μια φορά, να ευθυγραμμιστείτε με αυτόν τον άξονα με το αιθερικό σας σώμα. Κινηθείτε στο κέντρο του κύκλου, του μεγάλου σας κύκλου και ευθυγραμμιστείτε με τον άξονα. Αφήστε την καρδιά σας να ενωθεί, με το καρδιακό κέντρο στον άξονα, μαζί με όλες τις άλλες καρδιές και νιώστε τη να διευρύνεται, να μεγαλώνει. Να μεγαλώνει ακόμα περισσότερο, τόσο ώστε να χωρέσει όλον τον κύκλο.

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, μπήγει το σπαθί του στον άξονα με την αιχμή προς τα κάτω στη Γη. Η Ενέργεια του κατέρχεται και ριζώνει, Εδώ. Ο κύκλος γεμίζει, με την ενέργεια του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Φλέγεται όλος ο κύκλος. Πυρώνει. Πυρώνεται.

Σε λίγο καιρό από σήμερα, η μελέτη που κάνετε θα έχει ολοκληρωθεί και θα περάσετε σε μια νέα τάξη. Στην τάξη του Ενώχ. «Έχουμε ήδη μπει σ΄ αυτή την τάξη», θα πείτε. Μμμ, όχι ακριβώς. Είστε στις παρυφές της.

Εστιάστε καλύτερα την ενέργεια σας, στον κεντρικό άξονα. Νιώστε την παρουσία του Ταξιάρχη στο κέντρο του κύκλου και ζητήστε να κρατήσει όρθια την ενέργεια σας σήμερα. Να την κρατήσει ανεβασμένη ψηλά, για την εργασία μας.

Βρίσκεστε στον κάθετο άξονα, που διαπερνά τη Γη. Η Ομαδική Καρδιά, συνεχίζει να πάλλεται και αγκαλιάζει όλη τη Γη.

Αναπνοές.

Ήρθε η ώρα, ν’ ανάψουν τα φώτα. Με την βοήθεια του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, αστράψτε Φως στον κεντρικό άξονα της γης και δείτε το να διαπερνά τα πάντα σαν μια έκρηξη Φωτός, από το κέντρο προς τα έξω, που καλύπτει τελικά όλη τη Γη μέχρι και την ιονόσφαιρα. Από το κέντρο της Ομαδικής Καρδιάς, στον κεντρικό άξονα, εκπέμπεται άπλετο λευκό Φως. Το Ομαδικό σώμα είναι ρυθμισμένο, συντονισμένο, ευθυγραμμισμένο με τον άξονα. Μέσα σ’ αυτό το άπλετο Φως, μέσα από αυτό το Φως, πλησιάζει μια μεγάλη μορφή. Η μορφή του Ανθρώπου. Δέος. Στέκεστε σ’ αυτή τη μορφή ευθυτενείς, πλήρως ενεργοποιημένοι. Είστε εσείς στον κάθετο άξονα του πυρήνα της γης, του κέντρου της γης. Από την Ομαδική καρδιά, μια δέσμη χρυσού Φωτός κατευθύνεται στην Καρδιά του Ανθρώπου.

Ξεκινήστε με τη συγχώρεση.

«Αδελφέ μου, αδελφή μου. Ζητώ συγχώρηση για όλο τον πόνο που πιθανώς σου έχω προκαλέσει. Για κάθε βλάβη που προκάλεσα εκούσια ή ακούσια , εν λόγω ή έργω ή διανοία. Σου ζητώ να με συγχωρέσεις και να συνεχίσεις να μ’ αγαπάς όπως σ’ αγαπώ κι εγώ. Σου ζητώ συγνώμη, για όλα τα κακά της ανθρωπότητας. Για ότι συνέβη ποτέ, που σε πλήγωσε. Για όσα συμβαίνουν τώρα, που σε πληγώνουν.»

Βλέποντας πάντα τη χορδή, τη δέσμη με τις δυο καρδιές και κοιτάζοντας τον Άνθρωπο στα μάτια, συνεχίστε :

«Σου ζητώ Συγνώμη, για όλα τα μικρά παιδιά που υποφέρουν. Για όλες τις γυναίκες που βιάζονται. Για όλα τα δικαιώματα σου που καταπατούνται. Για όλες τις ελπίδες σου που ματαιώνονται. Για όλες τις αποτυχίες του σχεδίου. Για όλες τις νόσους που σε ταλαιπωρούν. Για κάθε σκέψη σου που χάθηκε μάταια. Για κάθε συναίσθημα σου που έμεινε χωρίς ανταπόκριση. Για κάθε καθρέφτισμα σου που πέτυχε ή δεν επέτυχε. Σου ζητώ Συγνώμη.»

Στο σημείο αυτό, ο Άρχων Μιχαήλ, στέκεται ξεκάθαρα με όλη του την παρουσία στο κέντρο, στον άξονα της Ομάδας. Απλώνει το χέρι και κρατά την καρδιά του Ανθρώπου. Στο χέρι του μέσα η καρδιά παίρνει φωτιά, φλέγεται. Σχηματίζεται καπνός που φεύγει ψηλά. Η καρδιά φαίνεται, μερικές φορές, να σπαρταρά, να κλυδωνίζεται. Τελικά μένει σταθερή, φλεγόμενη. Το πυρ της καρδιάς του Ανθρώπου σταθεροποιείται. Ο Μιχαήλ αποσύρει το χέρι του.

Δεν είναι έτοιμος ακόμα ο Άνθρωπος, να μιλήσει. Θ’ αρχίσει να σας μιλά, οσονούπω, αφού πρώτα ανάψουν τα πυρά, αφού ζωογονηθεί.

Ζητώ να βάλετε κι εσείς Ομαδικά το χέρι σας , το χέρι της Ομάδας, στην καρδιά του Ανθρώπου αγγίζοντας τη. Στείλτε Φως λέγοντας :

«Είμαι ΕΔΩ. Ότι χρειάζεται να ειπωθεί, ας ειπωθεί. Τα περιττά ας εκλείψουν. Κράτησε την ουσία σου.»

Αφήστε το χέρι στην Καρδιά του Ανθρώπου και νιώστε την ενέργεια. Τι σας λέει η ενέργεια ;

Φαίνεται ο Άνθρωπος, αργά αλλά σταθερά, να ξυπνά. Ξυπνά από τον λήθαργο, στον οποίο βρισκόταν.

«Εγώ Είμαι ο Χριστός στη Γη.» πείτε του Συλλογικά. «Ήρθα να σε οδηγήσω στο Φως. Εγώ Είμαι Εδώ και σ’ αγκαλιάζω με το Φως και την ενέργεια μου. Ο Χριστός Είναι Εδώ.»

Νιώστε την καρδιά του Ανθρώπου κάτω από την παλάμη σας, νιώστε και πάλι την ενέργεια. Επαναλάβετε, μαζί με μένα, όντας συνδεδεμένοι Ομαδική Καρδιά με Ομαδική Καρδιά :

«Εγώ Είμαι ο Χριστός στη Γη. Σε καλώ κοντά μου. Αμήν.»

Το 6^ο κέντρο του Ομαδικού Σώματος ενεργοποιείται, διευρύνεται και πάλλεται. Το ίδιο συμβαίνει και με το 2^ο κέντρο. Από αυτά τα δύο κέντρα, δυο δέσμες χρυσού φωτός κατευθύνονται στα αντίστοιχα κέντρα του Ανθρώπου. Πάρτε χρόνο για να το οραματιστείτε αυτό.

«Αδελφέ μου», πείτε, «όλη η καθυστέρηση είναι δική μου. Δεν φταις Εσύ. Ευθύνομαι Εγώ γι’ αυτό. Σου ζητώ Συγνώμη. Δέξου το Φως και την ενέργεια, τη Χριστική Ενέργεια, που ρέει σ’ εσένα. Δέξου τα μαζί, με την Συγνώμη μου.»

Από τα τρία κέντρα, ενεργειακές ροές κατευθύνονται στα αντίστοιχα κέντρα του ανθρώπου.

«Αδελφέ μου και αδελφή μου», συνεχίζετε. «η κατάρα τελείωσε. Απελευθερώνεσαι από αυτή. Σου ζητώ συγνώμη γι’ αυτήν.»

Από το 6^ο κέντρο, το Άζνα ανάμεσα στα φρύδια, κατευθύνεται μια ροή μωβ ενέργειας στο 6^ο κέντρο του Ανθρώπου πλημμυρίζοντας το με μωβ Φως. Πλημμυρίζοντας όλα τα κέντρα της κεφαλής, όλη την κεφαλή, με μωβ Φως. Κάθαρση.

Από το κέντρο της Καρδιάς της Χριστικής Συνειδητότητας, ροές μπλε Φωτός κατευθύνονται στην καρδιά του Ανθρώπου. Λατρεία.

Από το 2^ο κέντρο μια ακόμα ροή Φωτός, κατευθύνεται προς τον Άνθρωπο, στο αντίστοιχο κέντρο μωβ – μπλε Φωτός. Συγχώρεση.

Τα κέντρα της βάσης και της Καρδιάς ανοίγουν.

«Σ’ αγαπώ αδελφέ μου και αδελφή μου. Πάντοτε σε αγαπούσα. Πάντα θα σ’ αγαπώ. Άνοιξε και δέξου την αγάπη που υπάρχει για σένα. Συγχώρεσε με, αν δεν είναι αρκετή όπως τη θες, όπως τη ζητάς. Άλλα δέξου αυτή που υπάρχει.»

Το 2^ο κέντρο της Ομάδας ενεργοποιείται. Η ροή προς το αντίστοιχο κέντρο του Ανθρώπου εντείνεται. Φως. Τα μάτια ανοίγουν, μεγάλα. Ο Άνθρωπος κοιτά. Κοιτάζει ελεύθερα. Μπορεί να δει. Μείνετε μπροστά του ως ένα Ομαδικό σώμα Χρυσό και ταυτόχρονα διαυγές. Αφήστε το βλέμμα του να κινηθεί πάνω σας, πάνω στο σώμα, το χρυσό σώμα της ομάδος. Δείτε τον άνθρωπο να κοιτάζει και να κατανοεί. Ζητήστε του να καθίσει. Πίσω του βρίσκεται ένας αναπαυτικός θρόνος. Ο Μιχαήλ, σας δείχνει κάπου κάτι. Μια μεγάλη λεκάνη με νερό. Το Ομαδικό σώμα, η Συλλογικότητα της Ομάδος, παίρνει την λεκάνη με το νερό και γονατίζει μπροστά στον Άνθρωπο.

Επαναλάβετε, εσωτερικά μαζί μου :

«Αδελφέ μου κι αδελφή μου. Δέξου τη Συγνώμη μου και επίτρεψε μου να σου πλύνω τα πόδια.»

Αναπνοές.

Βάλτε τα πόδια του Ανθρώπου στη λεκάνη με το νερό και πλύντε τα με προσοχή και φροντίδα, τρυφερά, σα να ήταν ο ίδιος ο Χριστός.

«Ευχαριστώ που με δέχεσαι», πείτε.

Πάρτε λίγο χρόνο για να νιώσετε την ενέργεια αυτού που συμβαίνει και την ανταπόκριση του Ανθρώπου. Καθώς πλένετε τα πόδια του, η μορφή μικραίνει και μεταφέρεστε κάπου άλλου. Μεταφέρεστε, σ’ ένα καταπράσινο λουλουδιασμένο λιβάδι. Είναι ο ίδιος ο Παράδεισος. Είναι ο κήπος της Εδέμ.

Ο Άνθρωπος, περπατά χαρούμενος σ’ αυτό το λιβάδι. Κοιτάζει με θαυμασμό γύρω του. Τώρα, του λέτε :

«Ξεκινάς απ’ την Αρχή, κάνεις ένα Νέο ξεκίνημα». Και η μορφή του γίνεται σαν του μικρού παιδιού που παίζει χαρούμενος στο λιβάδι. Και μεγαλώνει πάλι, γίνεται όπως πριν, τεράστιος, αλλά η καρδιά έχει ανοίξει. Το πρόσωπο του είναι το πρόσωπο ενός παιδιού και στέκεται μπροστά στη Συλλογικότητα της Ομάδας μ’ ένα πλατύ χαμόγελο γεμάτο εμπιστοσύνη.

Επαναλάβετε εσωτερικά μαζί μου, προς τον Άνθρωπο :

«Είσαι καλοδεχούμενος. Η Χριστική Ενέργεια Είναι δική σου. Σου ανήκει. Θυμάσαι;»

Χαμογελάστε του, θυμηθείτε να του χαμογελάτε διαρκώς.

«Ήρθα να σου πω την Αλήθεια και η Αλήθεια είναι ότι εσύ Είσαι Χριστός στη Γη. Η Αλήθεια είναι ότι ο Χριστός είναι στη Γη και Είσαι Εσύ.»

Φαίνεται, για μια στιγμή να τρομάζει.

«Κι Εμείς, κι Εγώ, είμαστε μαζί σου, για να σε οδηγήσουμε στη Δόξα. Άφησε με να βάλω το χέρι μου στην Καρδιά σου.»

Τοποθετήστε το χέρι, του Ομαδικού σώματος, στην Καρδιά του Ανθρώπου. Νιώστε την ανταπόκριση του, νιώστε την ενέργεια της καρδιάς του.

Πείτε του :

«Είσαι αγαπητός. Σε αποδέχομαι. Σε αποζητώ. Είσαι απολύτως αποδεκτός. Σε δέχομαι όπως είσαι, γι’ αυτό που είσαι, ότι κι αν κάνεις, αρκεί να είσαι Εσύ.»

Και μ’ αυτά τα λόγια, αρχίζει να ενεργοποιείται το κέντρο του λαιμού του Ανθρώπου.

«Είσαι ελεύθερος και ελεύθερη να μιλήσεις.» Πείτε του.

Βίαιες ενέργειες εκπορεύονται. Βγαίνει φωτιά, βγαίνει χολή και ξύδι κι όταν όλα φύγουν, τότε μπορεί να ακουστεί η φωνή.

Και λέει η Φωνή :

«Ζητώ Συγνώμη. Ξέρω ότι έφταιξα. Συγχώρεσε με. Δεν είμαι άξιος εγώ, να προχωρήσω ψηλά. Τα πόδια μου είναι γεμάτα πληγές και δεν αντέχουν το δρόμο.»

Είναι η κατάλληλη στιγμή, να δείτε τον Άνθρωπο τυλιγμένο μέσα σε άπλετο ΦΩΣ και να προχωρήσετε στην τεχνική της συν-χώρεσης ως Συλλογικότητα γι’ άλλη μια φορά λέγοντας :

«Δηλώνω την πρόθεση μου στο Σύμπαν ν’ ανοίξω την Καρδιά μου, να κάνω χώρο σ’ αυτή και να συν-χωρέσω όλες τις τριβές του Ανθρώπου. Την ανεπάρκεια. Την αδυναμία του. Να κατανοήσει και να πράξει. Την ασωτία του. Την παραίτηση του. Την έχθρα του. Την ανασφάλεια του και όλους του, τους φόβους . Με τον όρο να ισορροπήσουν, ώστε μπαίνοντας στην καρδιά μου να είναι ήδη ισορροπημένοι. Το συνδημιουργώ αυτό με το Πνεύμα, σύμφωνα με τον νόμο της αβλάβειας και αναλαμβάνω την ευθύνη της συνδημιουργίας μου. Και έτσι Είναι. Αμήν.»

Πείτε του και πάλι :

«Έχω σταλεί, από τον πέμψαντά με για να σε βοηθήσω. Έχω σταλεί, για να σε οδηγήσω στο ΦΩΣ. Εγκατέλειψε ό,τι κάνεις κι ακολούθησε με.»

Και λέγοντας αυτά κάντε ένα βήμα πίσω κι αφήστε τον Άνθρωπο, να αποφασίσει αν θα ακολουθήσει ή όχι.

Αποστασιοποιηθείτε πλήρως.

Τι κάνει; Τι σας λέει; Έρχεται ή φεύγει; Ή μένει ακίνητος και απαράλλακτος; Αν τον είδατε να έρχεται, απλώστε του το χέρι και κρατήστε το δικό του.

«Συντρέχουν πολλοί λόγοι για τη δουλειά που κάνουμε εδώ», πείτε του. «Είναι σημαντικό να θυμάσαι το Φως και ότι εσύ Είσαι ο Χριστός στη Γη.»

«Για ένα μήνα, μια φορά την εβδομάδα, τέτοια ώρα θα έρχομαι και θα σε συναντώ δίδοντας σου πληροφορίες και Φως, για να γνωρίσεις τι θα πει Θεός στη Γη.»

Βάλτε ένα βάθρο μπροστά του και ζητήστε του ν’ ανέβει επάνω. Δώστε του ένα σταυρό να κρατά στο χέρι και τυλίξτε τον μ’ έναν μανδύα φωτός. Στο μέτωπο, εντυπώστε ένα εξάκτινο αστέρι που αργά και σταθερά κατεβαίνει χαμηλότερα και στέκεται στην καρδιά.

Οι 4 τριγωνικοί σχηματισμοί στα 4 σημεία του ορίζοντα, ανατολή, δύση, βορρά και νότο, δονούνται έντονα. Τα λάβαρα κραδαίνονται. Το ☧που έχουν χαραγμένο επάνω, παράγει ήχο. Από τα 4 σημεία του ορίζοντα, ο ήχος κατευθύνεται στον άνθρωπο στο 3^ο μάτι. Ένας υψηλός κραδασμός, από τα 4 σημεία του ορίζοντα και τα αντίστοιχα λάβαρα, κατευθύνεται στο 3^ο μάτι του Ανθρώπου.

Μπορείτε να αντιληφθείτε την αλλαγή της ενέργειας του;

Στο σημείο αυτό, η εργασία ολοκληρώθηκε.

Αφήστε τον Άνθρωπο να κρατήσει την ενέργεια, τη δόνηση, που έλαβε στο κέντρο της κεφαλής στο 3^ο μάτι. Αυτό θα επιφέρει στη συνέχεια αλλαγές. Τοποθετήστε τον σ’ ένα κανονικό τετράεδρο, της χαράς, της φωτιάς, και αφήστε τις ενέργειες του να κινούνται σ’ αυτό. Ευχαριστείστε τον για ό,τι έχει κάνει, για όλα. Και αφήστε τον να τυλιχθεί και πάλι στο λευκό Φως κι εσείς επιστρέψτε, συνειδητά, στον άξονα και από εκεί στη θέση που κάθεστε με την επίγνωση πως ό,τι έγινε είναι καλό.

Και έτσι Είναι.

Αμήν.

---

Μετά το τέλος της επικοινωνίας – εργασίας, υπήρξαν ερωτήσεις/απαντήσεις και ακολούθησε σχετική συζήτηση.

Άννα : Μου μεταφέρει κάτι περίεργο..

Χριστός :

Άννα, η εντοπιότητα παίζει μεγάλο ρόλο.

[Ρωτά η Άννα τι εννοεί... ]

Όσοι είναι μακριά του τον αγαπούν, όσοι είναι κοντά του τον αγαπούν λιγότερο.. Και δεν τον αγαπούν, γιατί χάνουν τα προσωπικά τους συμφέροντα. Εκείνοι που είναι μακριά, αγαπούν περισσότερο. Είναι θέμα συμφέροντος. Παντού ισχύει αυτό. Αυτοί που είναι κοντά σου δεν σ’ αγαπούν, γιατί προσβάλλονται τα συμφέροντα τους. Αυτοί που είναι μακριά, αγαπούν ευκολότερα γιατί δεν μεσολαβούν τα προσωπικά συμφέροντα.

Άννα : Δεν γνωρίζω γιατί ειπώθηκε, απλά το μετέφερα χωρίς να μπορώ να βρω μια άμεση σύνδεση.

Σε ερώτηση προς διευκρίνιση αυτού του θέματος απαντά ο Χριστός:

Οι δεσμοί με την οικογένεια έχουν βάθος, αλλά τα συμφέροντα επικρατούν σχεδόν πάντα. Είναι ένα είδος νόμου. Το εγώ καθιστά αδύνατη την επικοινωνία και κάνει την έννοια του συμφέροντος πολλή κλειστή. Κάνει τον άνθρωπο, να αντιλαμβάνεται το συμφέρον του με πολύ περιορισμένο τρόπο. Γι’ αυτό το λόγο λίγοι μπόρεσαν ποτέ να αναδειχτούν στον τόπο τους. Κι όσες φορές συνέβη, διώχθηκαν στη συνέχεια. Και για το λόγο αυτό, ο άνθρωπος βάλλεται διαρκώς. Θέλω να μου εξηγήσετε εσείς, αν μπορείτε να το κάνετε. Ποια είναι η έννοια του κοντά και του μακριά σε μία συλλογικότητα; Κοντά είναι, αυτοί που ανήκουν στη συλλογικότητα ; Και μακριά είναι όσοι δεν ανήκουν σε αυτή; Πώς επηρεάζεται μια συλλογικότητα, από τα συμφέροντα των οικείων; Και ποιοι άλλοι μπορεί να είναι οι οικείοι που την περιτριγυρίζουν, σε μια άλλη ανάγνωση; Για παράδειγμα εσείς, έχετε συμφέροντα στη δική σας μικρή συλλογικότητα; Δεν εννοώ να σας μπερδέψω και να σας βάλω να λύνετε προβλήματα του κατώτερου νου. Όπως πάσχουν τα άτομα, έτσι πάσχουν και οι συλλογικότητες. Είναι δύσκολο μια συλλογικότητα να ομονοήσει, επειδή οι οικείοι φροντίζουν τα συμφέροντα τους - αυτά που αντιλαμβάνονται ως συμφέροντα τους. Πόσο εύκολο, θα ήταν λοιπόν να ομονοήσει ο άνθρωπος; Δηλαδή, η συλλογικότητα που σχηματίζεται να ακολουθήσει σταθερά μια γραμμή; Δεν εννοούσα, μόνο αυτό. Εννοούσα και άλλα πολλά... αλλά αυτό γι’ απόψε αρκεί. Αγαπητοί, είναι πάντοτε αυτοί που βρίσκονται μακριά. Να το θυμόσαστε αυτό και να μη μπερδεύεστε.

Ε : Όταν λέει μακριά, εννοεί και την αποστασιοποίηση ; Την ‘κάμερα’, ας πούμε ;

Απάντηση : Όχι. Κάθε άλλο. Με την έννοια ότι , η αποστασιοποίηση ωφελεί. Αλλά εκείνοι, που έχουν μάθει να αγαπούν εκείνους που βρίσκονται μακριά, αλλά όχι εκείνους που βρίσκονται κοντά, δεν τη χρησιμοποιούν.

Ε : Σχετικά με την κατάρα που δένουν τον άνθρωπο.

Απ. : από την Άννα . Η αρχική κατάρα είναι του προπατορικού αμαρτήματος για τον Χριστιανισμό. Οπότε, νομίζω , ότι συνδέεται μ’ αυτή την κατάσταση του παραδείσου.

Χριστός : Δεν χρειάζεται να τα καταλαβαίνετε όλα, την ώρα που λέγονται. Δώστε στον εαυτό σας την ευκαιρία, να τα δει μετά από λίγο καιρό πάλι.

Ε : Είμαστε κοντά με τον Άνθρωπο νομοτελειακά, με τον Άνθρωπο ;

Α : από την Άννα : Προφανώς.

Ε : Από την στιγμή που σχηματίστηκε, ο συλλογικός Άνθρωπος, γιατί τον βλέπω να βρίσκεται στην Ελευσίνα ;

Α : Ο χώρος της Ελευσίνας (αυτή είναι η μια ερμηνεία, που πρέπει να ληφθεί υπόψη) συμβολίζει την Έλευση. Έλευσις - ἔλευσις - ἔλευσις. Το άλλο κομμάτι έχει να κάνει με κάτι που αφορά το άτομο που έκανε την ερώτηση.

Συζητήθηκε η αίσθηση από τα μέλη της ομάδας, που παραβρίσκονταν στη σημερινή συνάντηση - εργασία, για την άμεση σχέση ως και ταύτιση που βίωσαν με τον Άνθρωπο.

Χριστός : Αυτό που βιώνετε, τώρα, η βαθιά αίσθηση της συγγένειας, του μοιράσματος, το ότι ‘αυτό που δίνω, λαμβάνω’, είναι στη πραγματικότητα η κατάσταση της αλληλοπεριχώρεσης. Τώρα, μπορείτε να βιώσετε αυτή την κατάσταση σε βαθύτερα ή υψηλότερα (όπως θέλετε πείτε το) πεδία, ενώ πριν την αντιλαμβανόσασταν νοητικά και σιγά σιγά έχει αρχίσει να ανοίγει η καρδιά και να νιώθετε πιο βαθειά. Τώρα, πάτε ακόμα πιο πέρα και δεν υπάρχει άλλος τρόπος πέρα από τον εμπειρικό, τον βιωματικό, να νιώσετε την αλληλοπεριχώρεση, την έννοια της. Και έχετε και άλλα πολλά να δείτε. Καταλαβαίνετε ότι δεν δουλεύετε στο τρισδιάστατο πεδίο, δουλεύετε πολύ ψηλότερα σ’ αυτή την εργασία και οι αισθήσεις που παίρνετε ανταποκρίνονται σ’ εκείνα τα υψηλότερα πεδία. Πρέπει να σας το εξηγούμε διαρκώς, ότι αυτό δεν είναι κάτι συνηθισμένο. Το βίωμα που έχετε δεν είναι καθόλου, καθόλου συνηθισμένο. Εσείς δεν το καταλαβαίνετε, σπάνια το παρατηρείτε καν. Σας πήρε ώρα να αρχίσετε ήδη να συζητάτε γι’ αυτό σήμερα. Είσθε σ’ αυτό το πεδίο. Κι όπως είπα, θα το επαναλάβω, ότι θα δείτε και θα νιώσετε ακόμα περισσότερα εν καιρώ.

Και έτσι Είναι.

Διευκρίνιση της Άννας, σε ερώτηση για τη συγνώμη που ζητάμε στον Άνθρωπο.

Α : Κατ’ αρχάς, ζητάμε συγνώμη εκ μέρους του Χριστού και κάνουμε αυτή την εργασία, απέναντι στη συλλογικότητα, στον συλλογικό Άνθρωπον μέσω της μορφής που έχουμε φτιάξει και της σύνδεσης αυτής. Καταλαβαίνω ότι η συλλογικότητα του Ανθρώπου υπάρχει από δημιουργίας του. Εμείς εργαζόμαστε για να αποκαταστήσουμε τα ‘ιερά μοτίβα’, ας τα πούμε, και προφανώς αυτή η προσπάθεια αποκατάστασης ξεκινά μέσω της συγνώμης.

[Απομαγνητοφώνηση: Αλέξανδρος Τυροβόλης]