Συντονισμός Εργασίας και προτροπές από τον Δία

Πριν ξεκινήσει η σύνδεση – επικοινωνία διαβάστηκε από την Άννα ο Ορφικός Ύμνος της Εστίας

«Εστία ευδυνάτοιο Κρόνου θύγατερ Βασίλεια ή μέσον οίκον έχεις πυρός αενάοιο, μεγίστου τούσδε συ εν τελεταίς οσίους μύστας αναδείξαις θείσ’ αιειθαλέας, πολυόλβους, εύφρονας, αγνούς οίκε θεών μακάρων, θνητών στήριγμα κραταιόν, αιδίη, πολύμορφε, ποθηνοτάτη, χλοόμορφε μειδιόωσα, μάκαιρα, τάδ’ ιερά δέξο προθύμως όλβον επιπνείουσα και ηπιόχειρον υγείαν.»

«Συντονισμός Εργασίας και προτροπές από τον Δία»

Πάρτε μια βαθειά αναπνοή... και άλλη μία και άλλη μία.

Τιμάτε τον Χριστό, τον Ιησού Χριστό, όπως θα τιμούσατε έναν άγιο ή σαν Θεό; Κάντε αυτή την ερώτηση, στον εαυτό σας και απαντήστε. Απαντήστε τώρα.

Δόθηκε χρόνος και απαντήθηκε η ερώτηση απ’ όλους τους παρευρισκόμενους στη συνάντηση και συνέχισε λέγοντας :

Ως Θεός τιμάται κι ως Θεό να τον τιμάτε πάντοτε. Η διαφορά του από εσάς είναι ελάχιστη. Εσείς τον αναδείξατε ως Θεό και ως Θεό οφείλετε να τον τιμάτε. Όταν θεοποιήσετε μια ενέργεια, δεν πρέπει να την αφήνετε να εκπέσει. Αυτό επειδή, αν το κάνετε, επιφέρει πολύ σοβαρές συγκρούσεις στην εσωτερική σας λειτουργία και δομή. Είναι δικό σας θέλημα ο τρόπος που τον τιμάτε, απλώς ζητώ, να είστε συνειδητοί και συνεπείς με το θέλημα και την επιλογή σας. Γιατί αν άλλα λέτε και άλλα κάνετε, η εσωτερική αντίφαση δημιουργεί τεράστιους κλυδωνισμούς. Δεν είστε ασφαλείς σ’ αυτές τις περιπτώσεις, δεν είσθε εσωτερικά σταθεροί. Δεν είναι απαραίτητο πάντοτε να βάζετε τόσο σαφείς προσδιορισμούς που να σας απαγορεύουν να σκέφτεστε με ελαστικότητα, που σας αποτρέπουν από το να σκέφτεστε ελεύθερα. Αλλά να θυμόσαστε ότι όταν βάζετε, θα πρέπει να τους τηρείτε.

Ο Χριστός είναι Θεός αλλά η έννοια που δίνει ο καθένας και η καθεμιά σας στο Θεό είναι διαφορετική.

Τι εννοούσατε, για παράδειγμα, λέγοντας ότι τον τιμάτε ως Θεό - είτε αναφερόσασταν στον Ιησού Χριστό είτε στον Χριστό; Τον τιμάτε σαν Θεό όπως τον Δία; Ή όπως τον Θεό των εβραίων, τον Έναν Θεό ;

Πάρτε 2 λεπτά για να το σκεφτείτε και θα κάνετε άλλο έναν κύκλο απαντήσεων.

(Δόθηκε και πάλι ο απαιτούμενος χρόνος και απαντήθηκε και αυτή η ερώτηση, απ’ όλους τους παρευρισκόμενους στη συνάντηση.)

Σημείωση : Δεν απομαγνητοφωνήθηκαν οι απαντήσεις - απόψεις των παραβρισκόμενων στις ερωτήσεις, ώστε αυτοί που θα διαβάσουν την επικοινωνία να έχουν την ευχέρεια να δώσουν τις δικές τους απαντήσεις ανεπηρέαστοι.

Ιησούς Χριστός: Στο σημείο αυτό, κάνω μια βαθιά υπόκλιση και βγαίνω από το χώρο. Απέρχομαι. Και ο Δίας, θα είναι αυτός που θα αναλάβει τη σημερινή συνάντηση.

Άννα: Να σκεφτόμαστε ελεύθερα, αυτό είναι το Α και το Ω. Δεν είναι αμαρτωλή η σκέψη.

Το μήλο μπορεί να είναι, η σκέψη όχι. [Χαμόγελα]

Δίας: Μπορείτε να με καλωσορίσετε. Αναλαμβάνω την εργασία από εδώ και πέρα. Όχι μόνο για σήμερα αλλά και άλλες φορές θα είμαι μαζί σας. Βέβαια, ο Ιησούς Χριστός, ο Χριστός, δεν αποσύρεται πραγματικά, η ενέργεια είναι εδώ. Επιθυμεί να πορευθείτε μαζί μου, για ένα διάστημα τουλάχιστον, προκειμένου να ενεργοποιήσουμε ορισμένες ιδιαίτερες όψεις του Ανθρώπου.

Τα πάντα συνεργάζονται μεταξύ τους και συνδέονται μεταξύ τους.

Αφήστε τα χέρια χαλαρά στο πλάι. Αφήστε να πέσουν από αυτά όλοι οι στεναγμοί σας, όλα τα πρέπει, όλα τα δήθεν, όλα “τα γ@μ# το κέρατο μου τι ήθελα και ήρθα σ’ αυτή τη ζωή”, “π**τ*ν* θυμαπάτη εσύ τα κάνεις όλα”…. [Γέλια]

Η εικόνα είναι η εξής: Στο κέντρο βρίσκεται η φλόγα της Εστίας. Ο πύρινος κορμός Είμαι Εγώ. Ο Άρχων Μιχαήλ είναι μαζί μου. Είναι το ξίφος που έχει μπήξει στη γη βαθιά. Εγώ κι Αυτός είμαστε ένα. Η παρουσία του ενισχύει τη ροή.

Φέρτε τον εαυτό σας στο κέντρο κι όπως έχουμε κάνει τόσες φορές μαζί, ήδη, ταυτιστείτε με την Ομαδική Καρδιά. Αφήστε την καρδιά σας, το καρδιακό σας κέντρο, να συνδεθεί, να ενωθεί με την Ομαδική Καρδιά.

Αναπνοές.

Ο χώρος περιτριγυρίζεται από ψηλά βουνά. Ψηλά, όσο μπορεί να φτάσει το μάτι στον ουρανό, δεν υπάρχει διαφυγή. Μοιάζει μ’ ένα φαρδύ πηγάδι που έχει διαμορφωθεί από τα τριγύρω βουνά. Εσείς είστε στον πάτο. Είστε σ’ αυτή τη μικρή κοιλάδα που περιβάλλεται από τα θεόρατα βουνά. Ψηλά, αιχμηρά, φαλλικά.

Μέσα από το σπαθί του Μιχαήλ, κατεβάστε όλη τη Χριστική ενέργεια που μπορείτε να αντέξετε. Όχι παραπάνω από αυτό που μπορείτε να αντέξετε. Δηλώστε την πρόθεση σας, να ανοίξετε και να δεχθείτε όλη τη Χριστική ενέργεια, που μπορείτε να σηκώσετε.

Σαν γάιδαροι φορτωμένοι, γύρω από το σαμάρι / πάνω στο σαμάρι πολλά πακέτα, νταμιτζάνες, συμπράγκαλα. Κουβαλάτε τη Χριστική ενέργεια, για να την ανεβάσετε στην κορυφή. Προς στιγμήν, τρομοκρατήστε: «Πως θ’ ανέβω εγώ εκεί ψηλά, στην κορυφή που δεν μπορεί να δει το μάτι μου;». Τόσο ψηλή είναι. «Κι όλες οι γύρω κορυφές, σε όλες πρέπει ν’ ανέβω;» Δέχεστε. Αποδεχθείτε. Ένα μεγάλο φορτίο στη ράχη του γαϊδάρου, καλά δεμένο, ισορροπημένο κι εμείς του δίνουμε μια στα καπούλια και τρέχει. Τρέχει ν’ ανέβει ψηλά.

«Συγνώμη», ρωτάει η Άννα, «υποτίθεται ότι το να φέρουμε τη Χριστική ενέργεια, είναι το υψηλότερο σημείο από μόνο του. Γιατί βρισκόμαστε στην κοιλάδα, να πρέπει ν’ ανεβούμε με αυτή στο βουνό, στην κορυφή; Τι νόημα έχει; Είμαστε εκεί που πρέπει να είμαστε.»

Θα το δείτε μετά. Για την ώρα, αρχίστε να ανεβαίνετε το ελικοειδές μονοπάτι στη πλευρά του βουνού, φορτωμένοι. Πάρτε λίγα λεπτά, για να δοκιμάσετε το ανέβασμα. Και καθώς ανεβαίνετε, κοιτάξτε και τους άλλους γαϊδάρους. Τι συμβαίνει με κείνους; Ανεβαίνοντας , όσο δύσκολο κι αν φαίνεται στην αρχή απ’ το τεράστιο βάρος, θα ανακαλύψετε ότι περπατάτε όλο και πιο ανάλαφρα. Όσο ανεβαίνετε, τόσο πιο ανάλαφρο γίνεται το βήμα σας, μέχρι που το φορτίο γίνεται ανάλαφρο μπαλόνι που σας σηκώνει ψηλά μόνο του. Το ίδιο, συμβαίνει με όλους του γαϊδάρους. Όσο βρίσκονται χαμηλά και δεν τολμούν να ξεκινήσουν, το βάρος είναι μεγάλο. Έτσι κι αποφασίσουν να κάνουν τα πρώτα βήματα, διαπιστώνουν ότι δεν είναι τα πράγματα και τόσο τραγικά. Όταν φανούν αποφασισμένοι και συνεπείς και προσπαθήσουν να κάνουν όλη τη διαδρομή, αυτό που πριν ήταν βάρος, θα τους σηκώσει ψηλότερα. Αυτή είναι η Χριστική Ενέργεια.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, όσο βρίσκεστε εστιασμένοι υπερβολικά στα κατώτερα πεδία, το βάρος φαίνεται αβάσταχτο. Αλλά όσο ανεβαίνετε, με κόπους, το φορτίο ελαφραίνει. Φαίνεται όλο και πιο ελαφρύ και το φορτίο γίνεται το μπαλόνι που σας ανεβάζει στην κορυφή. Έπρεπε να σας δώσω αυτή την σχηματική παράσταση, αυτή την γλαφυρή εικόνα, για να δείτε τον εαυτό σας σε σχέση με το βάρος ή… την ελαφρότητα του έργου σας. Και για να κατανοήσετε ακόμα καλύτερα τη θέση του Ανθρώπου με τον οποίο έχετε αρχίσει να εργάζεστε.

Η Χριστική ενέργεια έχει έρθει, είναι Εδώ. Εδώ και χιλιάδες χρόνια είναι παρούσα αλλά οι άνθρωποι βρίσκονται ακόμα στα ριζά του βουνού. Ελάχιστοι προσπαθούν να προχωρήσουν. Το κέντρο βάρους είναι ακόμα χαμηλά. Όσο το κέντρο βάρους ανεβαίνει, τόσο ευκολότερη είναι η διαδρομή.

Για να δούμε, πως μπορούμε να το ταιριάξουμε αυτό στην εργασία με τον Άνθρωπο. Εσείς, όπως και την προηγούμενη φορά, βρίσκεστε στο κέντρο, στη μεσαία στήλη. Βρίσκεστε στην καρδιά του Ανθρώπου, είστε μέρος του Ανθρώπου.

Επιθυμώ να ξεκινήσετε, όπως προηγουμένως, από χαμηλά. Κατεβείτε στο 1^ο κέντρο του πάνω στον ομαδικό άξονα… κατεβείτε στο 1^ο κέντρο και, φορτωμένοι με την ενέργεια, ανεβείτε το ελικοειδές μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή ομαδικά, όλοι μαζί / όλες μαζί. Είναι σημαντικό: όλες μαζί και όλοι. Ανοίγετε δρόμο. Τον έχετε ανοίξει ήδη, προ πολλού, αλλά ομαδικά ανοίγετε δρόμο στη σπονδυλική στήλη του Ανθρώπου. Φορτωμένοι με φως, βαρύ για την ώρα, ανεβαίνετε. Βαδίζετε στο ελικοειδές μονοπάτι σιγά - σιγά, μέχρι να φτάσετε και πάλι στην καρδιά. Θέλω να πάρετε χρόνο καθώς ανεβαίνετε, για να αντιληφθείτε τις ενέργειες που υπάρχουν εκεί. Να αντιληφθείτε τι τριβές αναπτύσσονται. Περάστε σταδιακά από τα άλλα κέντρα, νιώθοντας, έχοντας αντίληψη του βάρους που κουβαλάτε και των τριβών και κάθε άλλης αλλαγής.

Πάρτε γι’ αυτό 5 λεπτά.

(Αφού μεταφέρθηκαν οι εικόνες και οι εμπειρίες που υπήρξαν από τους παρευρισκόμενους, συνεχίστηκε η επικοινωνία.)

Με τον τρόπο αυτό, συνεχίστε να εργάζεστε στον Άνθρωπο, μεταφέροντας πακέτα ενέργειας από το 1^ο επίπεδο μέχρι το 4^ο. Είναι αρκετό, για την ώρα. Δεν χρειάζεται να φτάσετε στην κεφαλή. Ένα βήμα τη φορά είναι αρκετό.

Η Χριστική ενέργεια έχει έλθει. Τώρα χρειάζεται κάποιος να τη βοηθήσει, να τη σπρώξει ν’ ανέβει, να διαπεράσει τους φραγμούς, τις στενώσεις, τις συμφορήσεις και ν’ ανέβει μέχρι το κέντρο της καρδιάς στον Άνθρωπο.

Μη ξεχνάτε, ότι εργάζεστε πάντοτε με τον Άνθρωπο. Τα Πλατωνικά στερεά, μπορούν να σας βοηθήσουν σ’ αυτή την εργασία. Βοήθησαν ήδη πολύ, μέσω της εργασίας που ξεκινήσατε να κάνετε των 21 ημερών και που βέβαια δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Παράλληλα όμως, χρειάζεται κάποιοι εργάτες να ανεβάσουν το Χριστικό Φως ψηλότερα/ εκεί όπου του ταιριάζει να είναι.

Η Χριστική ενέργεια, απευθύνεται μεν στην καρδιά, είναι καρδιακή αλλά όπως όλες οι ενέργειες θα πρέπει να αφυπνιστεί από κάτω προς τα επάνω. Μπορεί να είσθε λουσμένοι με Χριστική ενέργεια, αλλά ‘να μην καταλαβαίνετε Χριστό’... [πειρακτικά] Αυτό συμβαίνει γιατί, κατακλύζεστε μεν αλλά δεν έχει βρει το δρόμο της προς τα άνω. Δεν έχει ανοίξει το κανάλι της συνειδητοποίησης. Το κανάλι της συνειδητοποίησης είναι το γνωστό σας, από το 1^ο λεγόμενο κέντρο μέχρι την κορυφή της κεφαλής. Εκεί, αρχίζουν να γίνονται αντιληπτές οι επιγνώσεις και οι ενέργειες. Φαίνεται χαμαλοδουλειά. Σας ζητάω φορτωμένοι, σα γαϊδούρια, ν’ ανεβείτε το ελικοειδές μονοπάτι του βουνού. Αλλά έχετε βοήθεια, έχετε ο ένας τον άλλο στον ομαδικό άξονα και η ενέργεια της ομάδας είναι υψηλή. Η φλόγα της Εστίας σας δίνει δύναμη.

Δεν θα συγκεκριμενοποιήσουμε τώρα τις ενέργειες, εισάγοντας στο δρόμο αυτό Πλατωνικά στερεά. Πρώτα εσείς, θα πρέπει να πάρετε χρόνο για να τον βαδίσετε. Για να σας δώσω να καταλάβετε την γενική ιδέα, αν θέλετε να φτιάξετε έναν δρόμο μέσα από ένα βουνό, πάνω σε ένα βουνό, δεν αρχίζετε να τον στρώνετε με πλάκες από την πρώτη στιγμή. Τον βαδίζετε, ξανά και ξανά. Βγάζετε τα χορτάρια, απομακρύνετε τ’ αγκωνάρια (τις μεγάλες πέτρες). Σκάβετε σε μερικά σημεία για ν’ ανοίξετε, να τον φαρδύνετε, να κάνετε διαπλάτυνση του μονοπατιού. Σε δεύτερο χρόνο, ξαναπερνάτε και ξαναπερνάτε και στο τέλος αρχίζετε να βάζετε πλάκες όπου χρειάζεται, να φτιάχνετε σκαλοπάτια, να διαμορφώνετε τις λεπτομέρειες.

Θα σας συνιστούσα αυτή την εργασία, που θα πρέπει να την επαναλαμβάνετε συχνά, να την κάνετε ντυμένοι στα μπλε. Φορώντας μπλε Φως, λαμπερό μπλε Φως. Κάθε φορά θα συνδέεστε με την ομάδα. Ποτέ, δεν θα κάνετε την άνοδο μόνοι σας. Όλα τα γαϊδούρια μαζί. Όλη η ομάδα μαζί. Θέλω να σας τσιγκλήσω, σαν τον οίστρο, για να σας δώσω ενέργεια για να τρέξετε γρηγορότερα…

Το παράδειγμα που χρησιμοποιώ δεν είναι καθόλου τυχαίο, το ‘χετε καταλάβει ήδη ότι δεν είναι τυχαίο. Και οι σχέσεις δεν είναι μόνο αυτές που υποθέτετε, του όνου που μπήκε στα Ιεροσόλυμα, στην ιερή πόλη, φορτωμένος με τον Χριστό. Δεν είναι μόνο αυτό, δεν είναι μόνο το προφανές… είναι και αυτό. Γιατί, πως θα μπείτε στην πόλη με τις 4 πύλες, με το σχήμα το τετράγωνο, του κύβου, αν δεν είστε καθισμένοι… αν δεν είναι η Χριστική ενέργεια καθισμένη στον όνο; Αυτά, θα αποκωδικοποιηθούν αργότερα.

Σας ζητώ, με πολλή ελπίδα στην καρδιά να επαναλάβετε μια φορά την εργασία που κάναμε, μια φορά ακόμα, δηλώνοντας την πρόθεση σας, ένα μέρος της ενέργειας σας να εκτελεί αυτή την εργασία μέχρι την επόμενη συνάντηση. Θα είναι αρκετό. Και αργότερα, με την συνδρομή άλλων και του Χριστού, του Ιησού Χριστού, θα προχωρήσουμε περισσότερο. Θα σας δοθούν μερικά όπλα διαχείρισης της ενέργειας, εργαλεία διαχείρισης αυτής της ενέργειας μέσα στο σώμα του Ανθρώπου.

Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα η Σ., γι’ αυτό που θέλω να σας δείξω, του ότι μπορεί να βλέπετε τα πράγματα μελανά… όχι μόνο η Σ., είναι κι άλλοι. Βλέπετε τα πράγματα μελανά γύρω σας και σκέφτεστε ότι τίποτα, τίποτα, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Τίποτα δεν έχει αλλάξει εδώ και χιλιάδες χρόνια αλλά επίσης στη δική σας μικρή ζωή τίποτε δεν έχει αλλάξει, παρόλη την εργασία που κάνετε. Έχει αλλάξει, το ότι, για σας, είναι πιο ελαφρύ το βάρος πλέον κι έχει γίνει μπαλόνι. Γιατί έτσι είναι. Το βάρος που σηκώνετε τώρα, δεν είναι αυτό που σηκώνατε παλιότερα, κανένας και καμία από εσάς. Θα πείτε «Ναι, μα έχουμε δουλέψει εμείς με τον εαυτό μας κι έχουμε αλλάξει εμείς τον τρόπο που το βλέπουμε». Ε, και ; Η αλλαγή έγινε, το βάρος έχει ελαττωθεί και θα συνεχίσει να ελαττώνεται. Το θέμα είναι, ποιον κόσμο επιλέγετε να δείτε. Κι εδώ, θα σας σπρώξω λίγο στα βαθιά, πριν ολοκληρώσουμε την σημερινή συνάντηση. Και λέω θα σας σπρώξω στα βαθιά σε σχέση με την εργασία με τον Άνθρωπο, του οποίου είσαστε μέρη και είσαστε κύτταρα της καρδιάς, όπως είχε ειπωθεί.

Η πραγματικότητα που βλέπετε, επιδρά άμεσα και καθοριστικά σε όσα συμβαίνουν γύρω σας. Κι εδώ θα μπούμε πάλι σ’ έναν φαύλο κύκλο, του αν έκανε ο κόκορας το αυγό ή το αυγό την κότα. Κι όμως, αυτό που αποφασίζετε να δείτε, επιδρά στο περιβάλλον. Αυτό που αποφασίζετε εσείς να δείτε και να σκεφτείτε για τον Άνθρωπο, που έχετε μπροστά σας, επιδρά απόλυτα στον άνθρωπο. Αυτός ο Άνθρωπος μέσα στην καρδιά του οποίου βρίσκεστε ως ομάδα, πια, είναι ο ναός. Ο ΝΑΟΣ! Είναι ένας ιερός χώρος και από δω και πέρα θα πρέπει να θυμόσαστε, ότι μπαίνοντας σ’ έναν ιερό χώρο, δεν έρχεστε για να πετάξετε μέσα τα σκουπίδια σας αλλά για να συντονιστείτε με τις υψηλότερες δονήσεις του, προκειμένου να ωφεληθείτε τα μέγιστα.

Πως θα σας φαινόταν, αν μπαίνατε σ’ έναν ναό οποιασδήποτε θρησκείας και την ώρα του τελετουργικού, με το οποίο επικαλούνται τις ανώτερες δυνάμεις, εσείς αρχίζατε να προβάλετε αρνητικές εικόνες; Θα ήταν ένας πόλεμος δίχως ουσία, στον οποίο θα βγαίνατε χαμένοι ούτως ή άλλως αλλά, μέχρι να συνειδητοποιήσετε την απώλεια, θα είχατε χάσει πολύτιμο χρόνο και πολύτιμη ενέργεια και θα είχατε χαλάσει τη διάθεση σας. Εν τω μεταξύ, με τις ενέργειες σας, θα μπορούσατε να επηρεάσετε άλλους πιο αδύναμους, αρνητικά. Με ανάλογο τρόπο, έχοντας κάτι ανάλογο στο νου σας, να στέκεστε μέσα στον Άνθρωπο προβάλλοντας μόνο Φως. Βλέποντας μπροστά σας, τις επιτυχίες του. Αγαπώντας τον. Οραματιζόμενοι την υλοποίηση του ανώτερου δυναμικού του και θεωρώντας ότι ‘έτσι είναι ήδη’. Μπαίνετε στα Άγια των Αγίων, μπαίνετε στο άδυτο και δεν θα επιτραπεί, να προχωρήσουν περισσότερο εκείνοι που δεν μπορούν να ελέγξουν τις αρνητικές προβολές τους. Κάθε φορά λοιπόν που εισέρχεστε στον Άνθρωπο ομαδικά, γιατί έτσι μόνο μπορείτε να το κάνετε, θα θυμόσαστε ότι έρχεστε με σεβασμό, αγάπη και εκτίμηση. Πανάκριβη η εκτίμηση αυτές τις μέρες, μόνο για τους αφελείς που νιώθουν εκτίμηση για τους ανθρώπους.

Θα ήθελα να ρίξετε μια ματιά στην σκέψη σας, στον εαυτό σας, για να διαπιστώσετε τώρα τον βαθμό εκτίμησης που τρέφετε για την Ανθρωπότητα, όλη την Ανθρωπότητα. Η Ανθρωπότητα δεν είναι μόνο οι πεινασμένοι. Σεβαστείτε τον Άνθρωπο. Τότε μόνο θα μπορέσετε να προσεγγίσετε βαθύτερες όψεις του και λειτουργίες ώστε να επιφέρετε αποτελέσματα μέσω της εργασίας με το εγρηγορός του Ανθρώπου. Ο σεβασμός θα ανοίξει τις πύλες, που δεν έχουν ανοίξει ακόμα για εσάς.

Σας χαιρετώ και σας Ευλογώ πάντα.

Γέγονεν.

[Απομαγνητοφώνηση: Αλέξανδρος Τυροβόλης]