Η Κλήση

Χρειάζομαι χρόνο. Δεν μπορώ να σας απαντήσω όλα όσα με ρωτάτε. [Αναφέρεται σε ερωτήσεις που προηγήθηκαν σχετικά με τη δεύτερη έλευση.] Ο χρόνος χρειάζεται για να κατέβω ποιο κοντά σας. Δεν μπορώ να αμφισβητήσω αυτά που νοιώθετε, αδελφοί μου και αδελφές μου.

ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ!

ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ!

Η Ενέργεια του Χριστού ποτέ δεν ήταν ανθρώπινη. Η ενέργεια αυτού που είμαι, ποτέ δεν ήταν ανθρώπινη. Πάντοτε διέρχονταν μέσω των Πλειάδων.

Ονομάστηκα με πολλούς τρόπους πάνω στην Γη. Κάθε λαός, κάθε αδελφός και αδελφή, με αποκαλούν με τον δικό τους, μοναδικό τρόπο. Όλοι είναι κοντά μου! Όλοι με γνωρίζουν! Η θρησκεία τους δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που έχουν στην καρδιά τους. Με αποκαλούν αδελφό Ιησού, Κρύων, Δία, με ονόματα περίεργα που ποτέ δεν ακούσατε ούτε θα ακούσετε σε αυτή σας την ενσάρκωση. Σανσκριτικά, Περουβιανά, Αραβικά. Κάθε θρησκεία με αποκαλεί με τον δικό της τρόπο. Και ακόμα εκείνοι που δεν υπάγονται σε καμία θρησκεία, με έχουν στην καρδιά τους.

Ο Δεύτερος ερχομός μου δεν έχει να κάνει με την αποδοχή μιας θρησκείας. Δεν είμαι εδώ για να με αποδεχθείτε ως Σωτήρα και Λυτρωτή. Είμαι εδώ ως η συλλογική σας ταυτότητα. Είμαι εδώ, ως ταυτότητα αυτού που είστε συλλογικά. Πάντοτε ήμουν αυτό. Αλλά η ανθρώπινη συνείδηση δεν ήταν αρκετά διευρυμένη ώστε να το αντιληφθεί. Κανένας ποτέ δεν με είδε όπως είμαι πραγματικά! Δεν θα μπορούσε άλλωστε.

Ο Σωτήρας Ιησούς που γνωρίζατε, ποτέ δεν υπήρξε. Ποτέ δεν υπήρξε με τον τρόπο που νομίζατε εσείς, ότι υπήρξε. Ο Ιησούς ο Ναζωραίος, ναι.

Πρέπει να δεχθείτε, ότι η Οικουμένη χρειάζεται ένα λυτρωτή. Αυτή την ανάγκη καλύπτουν όλες οι θρησκείες του κόσμου. Ακόμα σε ένα βαθμό κάποια πολιτικά κινήματα. Το μεγαλύτερο βήμα, που μπορεί να κάνει ποτέ ο άνθρωπος, είναι να εννοήσει, ότι δεν υπάρχει Λυτρωτής. Ότι ο ίδιος είναι ο σωτήρας του εαυτού του. Και ως λυτρωτής και σωτήρας του εαυτού του, μέσα από την συλλογική ταυτότητα, γίνεται σωτήρας και λυτρωτής του κόσμου.

Η έννοια που δόθηκε τα τελευταία χρόνια αναφορικά με την Χριστική συνείδηση και ενέργεια, ήλθε για να τονίσει την ανάγκη να αντιληφθεί ο άνθρωπος τον δικό του ιερό χώρο, τις δικές του ιερές ιδιότητες. Την δική του Ιερή ταυτότητα. Όμως δεν υπάρχει πια Ιησούς στην Γη. Ούτε θα έλθει ποτέ. Το καλύτερο είναι εδώ. Είστε εσείς, Οι αδελφοί και οι αδελφές, πάντα Πλειάδιας ταυτότητας, που εργάζεστε για το σύνολο.

Πιστεύετε ότι η εργασία σας με αυτό που αποκαλέστηκε «ομαδική καρδιά», ήταν κάτι τυχαίο; Ή τι νομίζετε, ότι τα λόγια που ειπώθηκαν ήταν κάτι τυχαίο, ότι ο Χριστός βαδίζει στην Γη ως συλλογική ταυτότητα των ανθρώπων; Δεν υπάρχει μήνυμα ανώτερο από αυτό για την ώρα. Θα έλθουν άλλοι που θα μιλήσουν για μένα με νέο τρόπο. Θα δείξουν νέους δρόμους.

Κάθε δρόμος που περνά από μένα είναι συλλογικός.

Η μονή ταυτότητα, η προσωπική ταυτότητα, εδραιώθηκε στις προηγούμενες γενεές και χιλιετίες, με μόνο σκοπό να αποτελέσει την ρίζα του μεγάλου δένδρου. Η προσωπική, μικρή ταυτότητα κάθε ανθρώπου, αποτελεί ένα ριζίδιο, από τα πολλά, τα εκατομμύρια που κρατούν το μεγάλο δένδρο στη Γη. Και κάθε άνθρωπος, νιώθει ότι κρατά την ενέργεια αυτή. Νοιώθει μόνος. Είναι πολλοί αυτοί που ήλθαν στη Γη και ένιωσαν κάποια στιγμή ότι είναι ο Χριστός στη Γη. Κάποιοι το μοιράστηκαν με άλλους κρυφά. Κάποιοι το διατυμπάνισαν και τους είπαν τρελούς και γραφικούς. Κάποιοι δεν μίλησαν και το έκρυψαν βαθιά στο σεντούκι της μνήμης τους. Κάποιοι έκαναν υπομονή για να δουν τι θα συμβεί. Θα μπορούσαν να αποδείξουν στον όχλο μία τέτοια δήλωση; Θα μπορούσαν να αποδείξουν αυτό το αξίωμα; Αυτή τη θεωρία ότι οι ίδιοι είναι ο Χριστός στην Γη; Όλοι είχαν και έχουν δίκαιο αλλά τους διέφευγε το γεγονός, ότι αποτελούν μοναχά ένα ριζίδιο, στο μεγάλο ρίζωμα του Χριστικού εαυτού.

Κανένας άλλος δεν μπορεί να μιλήσει για αυτά πέρα από μένα. Ο Χάπι έκανε πίσω για αυτό τον λόγο. [Αναφέρεται στη συνάντηση που προηγήθηκε, του κύκλου «Τα Μυστήρια του Νείλου, όπου ο Χάπι ανέφερε ότι ο Χριστός βρίσκεται πια στη Γη και σταμάτησε για αφήσει τον ίδιο να μιλήσει αργότερα.]

Κανένας και για αρκετό καιρό από σήμερα, δεν έχει δικαίωμα να μιλήσει για μένα, μέχρι να ολοκληρώσω το έργο μου. Μέχρι να εισάγω πλήρως την νέα συλλογική ταυτότητα. Σας παραπέμπουν όλοι σε εμένα.

Όταν ο Δίας σας είπε ότι είναι ο Χριστός, έδειξε μία βαθιά σύνδεση, αλλά δεν μίλησε για αυτή καθαυτή την Χριστική μου ενέργεια. Όταν ο Απόλλων είπε ότι είναι Χριστός, έδειξε μια βαθιά σύνδεση και σιώπησε. Το ίδιο έκαναν και θα κάνουν όλοι. Μέχρι να ριζώσει η νέα συλλογική ταυτότητα. Έτσι είθισται και έτσι είναι κατάλληλο.

Όταν δουλεύεις για να ενώσεις τις καρδιές των ανθρώπων μέσα στην δική σου καρδιά, δεν επιτρέπεται να υπάρχουν άλλες φωνές. Σιωπούν, για να επιτρέψουν τον ήχο της Κλήσης να φθάσει καθαρός, χωρίς διακυμάνσεις στις ψυχές των ανθρώπων.

Και τότε, όταν η κλήση δοθεί ξεκάθαρα και γίνει αντιληπτή, τότε μόνο μπορούν όλοι να μιλήσουν, για τον Χριστό που είναι οι ίδιοι.

ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ. Και πάντοτε υπήρξα αυτό. Αλλά ο καθείς αντιλαμβάνεται, σύμφωνα με την ικανότητά του να διακρίνει και να κατανοεί.

Οι ενέργειες που σας οδήγησαν εδώ, είναι όλες καθαρές. Τίποτε ακάθαρτο δεν μπορεί να οδηγήσει σε εμένα. Για την ακρίβεια: Οι ψυχές που σας οδήγησαν εδώ, είναι καθαρές. Και αυτές που οδηγούν ανθρώπους στην Γη, καθαρές είναι.

Θα απορείτε για το τι σημασία έχει η έννοια της καθαρότητας, αυτή την στιγμή. Ποιος ο λόγος να μιλώ για καθαρότητα. Η συλλογική ψυχή είναι μεγάλη. Περιλαμβάνει όλων των ειδών τα ρεύματα. Ανοδικά και καθοδικά. Σε αυτό δεν υπάρχει διάκριση. Όμως ο δρόμος που οδηγεί στην ανάληψη του Χριστικού εαυτού και Χριστικής συνείδησης είναι καθαρά ανοδικός.

Αυτό σημαίνει, πως όσο και αν θέλετε να δείτε ελαττώματα στους οδηγούς αυτούς, πρέπει να παραδεχθείτε ότι βρίσκονται στο ανοδικό ρεύμα. Όχι στο καθοδικό. Όχι στο ρεύμα που οδηγεί στην ύλη, αλλά σε εκείνο που οδηγεί στο Πνεύμα. Η καθαρότητα του καθενός διαφέρει, αλλά παίζει το δικό του ρόλο και εξίσου συμμετέχει στο μεγάλο έργο. Όταν μιλώ λοιπόν για καθαρότητα, καθαρότητα του πνεύματος, αναφέρομαι σε εκείνους που μπορούν να δουν μπροστά, καθαρά, τον Σκοπό. Άλλη καθαρότητα από αυτή δεν υπάρχει.

Το να μπορείς να δεις καθαρά τον Σκοπό, είναι αυτό που ορίζει τον βαθμό της καθαρότητας σου. Αν δεν μπορείς να τον δεις, χρειάζεται να αλλάξεις δρόμο. Να αλλάξεις οπτική γωνία. Συνειδητά. Αν τον βλέπεις, τον διακρίνεις αλλά δεν είσαι βέβαια ή βέβαιος για αυτό, χρειάζεται να αναρωτηθείς αν έχεις απαλλαγεί από τις γήινες προσκολλήσεις αληθινά.

«Δάσκαλε» με ρωτάτε, «υπάρχει άνθρωπος που βλέπει πραγματικά, ολοκάθαρα μπροστά του τον Σκοπό;» Όχι! Υπάρχουν εκείνοι που γίνονται ο Σκοπός. Και τότε τους συγχωρούνται πολλά, γιατί όταν γίνονται ο Σκοπός, δίνονται ολόψυχα στο Σκοπό. Παραδίδονται απόλυτα στο Σκοπό. Και τότε ο Σκοπός τους υπηρετεί.

Μιλάμε για την Συλλογική Χριστική Συνείδηση. Την μόνη πραγματική Χριστική Συνείδηση.

Όλες οι εργασίες που κάνατε μέχρι τώρα, εξυπηρέτησαν στο αναπτύξετε μέσα σας την ευαισθησία εκείνη που θα σας βοηθούσε να κατανοήσετε τον Σκοπό. Θα σας βοηθούσε να μείνετε στην δόνηση της Χριστικής Συλλογικότητας. Ήταν μία περίοδος, μακρά περίοδος εκπαίδευσης. Υπήρξαν πολλές πτώσεις συνείδησης, πολλές αλλοιώσεις συνείδησης, πολλές επανορθώσεις. Πολλά πισωγυρίσματα και ακόμα περισσότερα βήματα εμπρός. Πρέπει να πω ότι σε αυτό είστε όλοι νικητές.

Ο Χριστός βρίσκεται στην Γη μέσα από την εργασία που έγινε, γειώνεται μέσω του δικτυώματος και είναι μία συλλογικότητα. Δεν υπάρχει μεμονωμένος Χριστός. Από την ώρα που παύετε να λειτουργείτε συλλογικά, έχετε βγει από την Χριστική συνειδητότητα.

Όλα αυτά λέγονται στο πλαίσιο μιας μικρής ομάδας, η οποία κατόρθωσε να φθάσει σε αυτό το σημείο. Δεν κατάφερε άλλα. Και έχει δουλειά μπροστά της ακόμα για να τα καταφέρει. Μέρος της εργασίας… το κύριο μέρος της εργασίας σας, είναι να εστιαστείτε στην συλλογικότητα. Τώρα ξέρετε πια ότι πρόκειται για την Χριστική Συνειδητότητα.

Η Ομαδική Καρδιά αλλάζει χαρακτήρα. Δεν υπάρχει πια Χριστός στην καρδιά, στην καρδιά του καθενός και καθεμιάς ξεχωριστά. Αυτό είναι μία ανάμνηση. Το εντύπωμα του Χριστού στην καρδιά είναι η ανάμνηση της Χριστικής Συλλογικότητας.

Θυμηθείτε την περιγραφή που έγινε για την κατάρρευση της ομαδικής καρδιάς στην εργασία του Ολύμπου. Σας ειπώθηκε τότε από τον Ζευ ότι μόλις ολοκληρώθηκε η εργασία η ομαδική καρδιά κατέρρευσε και ότι μπορούσατε να παραμείνετε εστιασμένοι σε αυτήν και να παίρνετε ακόμη κάποια ενέργεια από αυτή και ώθηση αλλά στην πραγματικότητα θα ήσασταν εστιασμένοι σε ένα εντύπωμα. Στο εντύπωμα που είχε αφήσει ισχυρά στην καρδιά σας εκείνη η ομαδική καρδιά.

Κατανοείτε τώρα ίσως τον λόγο, για τον οποίο σας εξηγώ και σας λέω ότι, δεν υπάρχει ατομική παρουσία του Χριστού στην καρδιά. Και ότι αυτό που μπορεί να νοιώθει κάποιος, σαν Χριστό στην καρδιά, δεν είναι παρά το εντύπωμα που είχε αφήσει η Χριστική συλλογικότητα, στην καρδιά κάθε ανθρώπου.

Η παρουσία μου σήμερα εδώ είναι για να εκπέμψω μία κλήση, ώστε κάθε άνθρωπος στον κόσμο να προσεγγίσει τη Χριστική Συλλογικότητα με ευλάβεια και σεβασμό και να ενσωματωθεί σε αυτή. Κάθε ατομική συνείδηση πρέπει να ενσωματωθεί στον Συλλογικό Χριστό.

Αδέλφια μου, αδελφές μου, δεν ξέρω πώς αλλιώς θα μπορούσα να σας αποκαλέσω. Με απαρτίζετε και σας περιλαμβάνω, ως τελείωμα, ως τελείωση, ως ολοκλήρωση μιας Πλειάδιας παρέμβασης, που συνέβη πολλά χρόνια, πολλούς αιώνες πριν. Ο Ιησούς ο Ναζωραίος έφερε πραγματικά τη Χριστική Συνείδηση; Επισκιάστηκε από τον Χριστό; Ήταν ενσάρκωση του Χριστού, του Μονογενούς Υιού και Λόγου του Θεού; Υπήρξε ταύτιση - απόλυτη. Και μέσα από εκείνη την ταύτιση έγινε η προσπάθεια, να ξεκινήσει η προετοιμασία της ανθρωπότητας. Προείπα νωρίτερα, ότι ποτέ δεν ήταν ένας ο Χριστός.

Κατά καιρούς, πολλοί ταυτίστηκαν με τον Χριστό. Κι εσείς, πολλές φορές ταυτίζεστε με τον Χριστό, τον ζητάτε, τον βλέπετε να κατεβαίνει μέσα σας, να σας περιβάλλει, να γίνεστε ο Χριστός. Μάταιες οι προσπάθειες, όταν τις βλέπετε σαν κάτι περισσότερο από εκπαίδευση. Είναι μία εκπαιδευτική διαδικασία. Δεν μπορεί να υπάρξει Χριστός σε ένα μόνο άτομο. Και ναι, ακούτε αυτά τα λόγια εν έτει 2016, έχοντας εισέλθει στην εποχή του Υδροχόου που τόσο περιμένατε, την εποχή της Συλλογικότητας.

Κρατήστε μακριά τον εγωισμό. Ποτέ δεν είναι δυνατό στον άνθρωπο να εγκαταλείψει τον εγωισμό του πλήρως. Καταλάβετε ότι δεν πρόκειται για κάποιο αμάρτημα αλλά για εκείνη τη χωριστική συνείδηση, που θα σας δυσκολέψει πολύ να ταυτιστείτε με τον Συλλογικό Χριστικό Εαυτό.

Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν αυτό που συμβαίνει. Κατευθύνω την προστασία μου σε εσάς, όπως θα έκανε η κλώσα που σκεπάζει όλα της τα κλωσόπουλα. Η ενέργειά μου θα σας περιβάλλει διαρκώς, όσο εσείς παραμένετε εστιασμένοι στο Συλλογικό Χριστικό Εαυτό.

Δεν μιλώ ακόμα για Χριστική Καρδιά, για Ομαδική Καρδιά. Είναι μια πολύ δύσκολη επίτευξη. Είναι πολύ δύσκολο να επιτύχετε την ένωσή σας γύρω από την κεντρική Χριστική Καρδιά, σ’ αυτό το στάδιο. Προτιμώ να μιλώ για Συλλογικό Χριστικό Εαυτό για την ώρα, γιατί θέλω να κρατήσετε στα μάτια του νου σας την ανάγκη να συμπεριληφθεί όλη η γη, όλη η ανθρωπότητα.

Στην εργασία που θα γίνεται, θα παίρνετε μέρος όλοι εσείς, εφόσον εκπαιδευτείτε κατάλληλα.

Αποκαλείστε εργάτες του φωτός. Χρειάζεται να μάθετε να αγαπάτε. Στοργή, χωρίς εγωισμό. Ξεκινήστε από αυτό το απλό. Συλλογικός Χριστικός Εαυτός δεν σημαίνει ένα νοητικό μόρφωμα που στηρίζεται στις σκέψεις των ανθρώπων. Δεν είναι ένα νοητικό συλλογικό. Δεν είναι ένα αστρικό συλλογικό. Είναι κάτι πολύ ευρύτερο που, από τη στιγμή που αρχίζουμε να λέμε ότι γειώθηκε στο DNA σας, μέσα από την εργασία του Ολύμπου και μέσα από τη δική σας ακτινοβολία σε άλλους πολλούς ακόμα, χρειάζεται να λέτε ότι ο Ιησούς Χριστός -ναι, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το όνομα του Ιησού, τιμής ένεκεν-, βρίσκεται σε όλους εσάς.

Αυτή η Χριστική Συλλογική Συνείδηση, είναι το δέντρο που ριζώνει μέσα από κάθε ριζίδιο ξεχωριστά. Είστε τα ριζίδια. Βαθιά στη γη, στο σκοτάδι του χώματος. Ναι! Γι’ αυτό και νιώθετε ξεχωριστοί ο ένας από τον άλλον, διαφορετικοί. Διαφορετικά πάθη, διαφορετικά εγώ, διαφορετικά αιτήματα, διαφορετικές κατευθύνσεις. Αλλού πηγαίνει ο ένας, αλλού ο άλλος. Το δέντρο, ο Συλλογικός Χριστικός Εαυτός, υψώνεται στον ουρανό ιερό, δυνατό, υγιές, Ένα. Αυτός είναι ο λόγος που σας λέω ότι πρέπει να αφήσετε στην άκρη το προσωπικό εγώ και να θυμόσαστε ότι δεν υπάρχει ατομικός Χριστός.

Η εργασία θα είναι διαφορετική κατά στάδια. Υπάρχουν εκείνοι που έλαβαν μέρος στην εργασία του Ολύμπου, τόσο στον Όλυμπο, όσο και στην Αθήνα. Είναι γεγονός. Αυτοί θα πρέπει να προσέξουν ιδιαίτερα, να σχηματίσουν μία πολύ ισχυρή αλυσίδα και όλοι μαζί να αποτελέσουν έναν πολύ ισχυρό κρίκο, νοητικό, αστρικό, φυσικό, πνευματικό, που θα συνδέσει με ασφάλεια τον γήινο νου με τον Συλλογικό Χριστικό Εαυτό.

Όταν μιλώ για γήινο νου, αναφέρομαι σε όλους εκείνους που δεν έλαβαν μέρος στην εργασία. Ασχολούνται με κάποιο τρόπο με το Πνεύμα αλλά δεν έχουν κατασκηνώσει ακόμα σε αυτό, δεν έχουν εγκατασταθεί σε αυτό πλήρως. Τα παιδιά του φωτός, τους εργάτες του Φωτός, που αναζητούν τη Χριστική Συνείδηση. Σε αυτούς αναφέρομαι ως γήινο νου. Παράδοξο ίσως για εσάς. Κάνω αυτή την αναφορά, γιατί εσείς θα απευθυνθείτε το γήινο νου τους, θα πρέπει να αντιμετωπίσετε τον γήινο νου τους όταν μιλάτε γι’ αυτά.

Υπάρχει λοιπόν το στάδιο της εργασίας της ομάδας που εκτέλεσε όλη τη διαδικασία και την εργασία του Ολύμπου. Αυτή η ομάδα, ενσαρκώνει τη διδασκαλία. Είμαι βέβαιος ότι θα κατανοήσετε αυτό που σας λέω σήμερα, ακόμα και όσες ή όσοι έχετε αντιστάσεις επ’ αυτού. Ενσαρκώνετε τη διδασκαλία.

Σε κάθε επίπεδο στο οποίο ενσαρκώνετε τη διδασκαλία, θα γίνεται εκπαίδευση οριζόντια, στο νοητικό, στο αστρικό, στο φυσικό. Θα εκπέμπετε κλήσεις σε όλα αυτά τα πεδία, όπως είναι κατάλληλο κάθε φορά. Οι κλήσεις όμως δεν θα εκπέμπονται ατομικά αλλά συλλογικά. Ξεχάστε ότι υπάρχετε σαν άτομα. Φυσικά, όσον αφορά τη συγκεκριμένη εργασία. Κατά τ’ άλλα, η διακριτή ατομική ύπαρξή σας στη Γη είναι απαραίτητη, γιατί είσαστε, όπως είπαμε, τα ριζίδια του Συλλογικού Χριστικού Δέντρου.

Κάθε φορά που η ομάδα αυτή ενώνεται σε εργασία, θα εκπέμπει το μήνυμα σε όλα τα πεδία, οριζόντια, αφού πρώτα συνδεθεί ουσιαστικά με τον Χριστικό Συλλογικό Εαυτό, που είμαι εγώ. Από κει και έπειτα, υπάρχουν εκείνοι που θα θελήσουν να συμμετάσχουν σ’ αυτή την εργασία και είναι ευπρόσδεκτοι να το κάνουν αλλά θα πρέπει πρώτα να ξεκινήσουν από τον εαυτό τους. Περιφερικά της βασικής ομάδας, θα δημιουργηθεί ένας κύκλος ατόμων που θα εκπαιδευτούν στην εργασία με τη Συλλογική Καρδιά και είναι εκείνοι που θεωρούμε ότι έχουν δεχτεί την Κλήση και έχουν προσέλθει.

Την Κλήση θα την παραλάβουν πάρα πολλοί ακόμα πάνω στη Γη, μέσα από την εκπομπή που θα γίνει. Δεν έχετε ευθύνη γι’ αυτούς. Δική σας αρμοδιότητα είναι να στείλετε το μήνυμα, να λειτουργήσετε σαν κρίκος σύνδεσης, εσωτερικά και εξωτερικά.

Πρέπει να επαναλάβω σε αυτό το σημείο, ότι η παρουσία μου δεν αποσκοπεί στην ίδρυση, τη σύσταση, οποιασδήποτε θρησκείας. Ο Χριστικός Εαυτός είναι κάτι πολύ σοβαρό για να το αφήσετε στα χέρια οποιασδήποτε θρησκείας ή κινήματος. Πρόκειται για τον πυρήνα και την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης. Και μόνο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά μπορεί να καλλιεργήσει αυτή τη σύνδεση.

Εσείς λοιπόν απλώς θα εκπέμψετε την κλήση, εκ μέρους μου και την κατάλληλη στιγμή, εκείνοι που έχουν αναπτύξει την εσωτερική πνευματική ευαισθησία που απαιτείται, θα τη δεχτούν. Εκπέμποντας την Κλήση, θα τη δείτε να απλώνεται παντού, μέσω του δικτυώματος του Ιόχρου Πεδίου, σε όλη τη Γη. Υπενθυμίζω, ότι η Κλήση αφορά τον Συλλογικό Χριστικό Εαυτό. Δεν υπάρχει ατομικός, προσωπικός Χριστός στη Γη. Κατά συνέπεια, όσοι δεχτούν την Κλήση, θα χρειαστεί οπωσδήποτε να εκπαιδευτούν στη συλλογικότητα. Κάθε άνθρωπος είναι ιδιαίτερος. Συνεπώς, θα υπάρξουν πολλές διαφορετικές περιπτώσεις. Θα έχετε την απαραίτητη καθοδήγηση κάθε στιγμή.

Είναι ήδη αρκετά αυτά που δόθηκαν τώρα για την εργασία της βασικής ομάδας και θα προστεθούν περισσότερα εν καιρώ, όταν βρεθεί σε κλειστό κύκλο.

Ο κύκλος εργασίας που θα ακολουθήσει θα είναι συνεπής με τα προηγούμενα. Όσοι επιθυμούν να εργαστούν με τη Συλλογικότητα, θα εκπαιδεύονται. Κάθε κύκλος που θα εκπαιδεύεται -και η εκπαίδευση θα κρατά περίπου ένα εξάμηνο και θα σχετίζεται με την εστίαση και την εργασία με την ομαδική καρδιά-, στη συνέχεια θα εκπέμπει επίσης κλήσεις. Και τα μέλη του με τη σειρά τους θα μπορούν να εκπαιδεύουν άλλους, που πιθανώς ενδιαφέρονται. Αυτή είναι η εργασία που μπορεί να δοθεί για την ώρα.

Κανένας άλλος δεν θα μιλήσει για μένα, όπως σας είπα νωρίτερα - και επαναλαμβάνω για να ακουστεί από τους νεοεισερχόμενους. Οι Δάσκαλοι, οι Άγγελοι, οι Ολύμπιοι με τους οποίους επικοινωνείτε, έχοντας μιλήσει για τον Χριστό και την ταύτισή τους μαζί του, σιωπούν μέχρι να ολοκληρωθεί η εκπομπή της Κλήσης. Αυτό συμβαίνει για να μπορέσει η Κλήση να φτάσει απρόσκοπτα στις καρδιές των ανθρώπων. Σιωπούν ως προς τη δική μου ουσία, αυτό που εγώ είμαι. Οι ίδιοι συνεχίζουν το έργο τους, το έργο στο οποίο έχουν τεθεί υπεύθυνοι, γιατί βέβαια είναι απαραίτητο. Εξακολουθεί να είναι και θα είναι απαραίτητο.

Οι υπόλοιπες ερωτήσεις που τέθηκαν στον προηγούμενο κύκλο, θα απαντηθούν στην αντίστοιχη συνάντηση του επόμενου κύκλου.

Ως συλλογικότητα σας αγκαλιάζω όλους και όλες και ζητώ την υπεύθυνη δράση από μέρους σας. Χρειάζομαι χρόνο, όπως προείπα. Είναι απαραίτητος.

Θα απαντήσω σε ερωτήσεις σας.

[Η συνάντηση συνεχίστηκε με ερωταπαντήσεις και συζήτηση]

[Απομαγνητοφώνηση: Σοφία Χατζηπαπά]