Συντονισμός Πεδίου

Ας πάρουμε μερικές βαθιές, χαλαρές, αβίαστες αναπνοές.

Ας ανοίξουμε την καρδιά μας και συνειδητά ας καλέσουμε τον Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας.

Κάπου εδώ πρέπει να πούμε δυο λόγια γι’ αυτό που ήρθε εδώ και λίγο καιρό στη Γη. Και δεν αναφέρομαι στον περιβόητο ιό κορωνοϊό αλλά σε ενέργειες που έφτασαν από άλλα πεδία και μέσα από τον κύκλο αυτό διαχειριστήκατε. Η πραγματικότητα γύρω σας είναι βαριά, αρκετά βαριά. Είστε διατεθειμένοι να πάθετε, να μάθετε, να προχωρήσετε… τι απ’ όλα;

Η Άννα έκανε ένα άνοιγμα στα εσωτερικά πεδία πριν από λίγο καιρό και έφερε μαζί της υλικό με το οποίο θα εργαστούμε στο επόμενο διάστημα, μέσα από αυτόν τον κύκλο και μέσα από άλλους, γιατί το υλικό είναι πολύ και χρειάζεται να γειωθεί.

Οι φυσικοί πόνοι δεν είναι τίποτα, Χ. Η ψυχή πονάει. Και ο πόνος της ψυχής είναι μεγάλος αλλά δεν γίνεται κατανοητός πολύ συχνά. Έτσι λέει τουλάχιστον ο Ερμής ο Τρισμέγιστος υπό την καθοδήγηση του οποίου θα εργαστούμε και εδώ και σε άλλους κύκλους αλλά και εσύ ο ίδιος σε δικό σου, ξεχωριστό ρυθμό. Γιατί ο Ψυχοχόος Κύκλος που ξεκίνησες περνά μέσα από σένα. Ένας τσάνελερ φέρνει ενέργειες που περνούν μέσα από αυτόν. Γίνεστε μια πόρτα που, ανοίγοντας, επιτρέπει να διοχετευτούν όλα προς τα έξω. Άρα, περνώντας μέσα από εσάς τροποποιεί πρώτα εσάς και τακτοποιεί πρώτα εσάς. Ποτέ κανένας δεν μπόρεσε να φέρει ενέργειες χωρίς να αλλάξει ο ίδιος, χωρίς να τις υποστεί πρώτα ο ίδιος. Ακόμα και στο παρελθόν, πριν αρκετές δεκαετίες, όταν το ενεργειακό περιβάλλον βρισκόταν συντονισμένο διαφορετικά και ήταν πιο εύκολο ο διαυλισμός να γίνεται σε κατάσταση ύπνωσης, ακόμα και τότε οι διαχεόμενες ενέργειες τροποποιούσαν σημαντικά -αν και όχι συνειδητά- τον φορέα του δέκτη/πομπού. Συλλέγετε ενέργειες και τις διηθείτε όπως ένα καλό σουρωτήρι, κρατάτε τα άχρηστα, τα οποία πρέπει να πετάξετε και δίνετε προς τα έξω αυτό που αξίζει να δοθεί. Η διαδικασία της διήθησης, του ξεκαθαρίσματος αυτού δεν είναι συνειδητή, γίνεται όμως βάσει των αρχών και των όρων που εσείς οι ίδιοι θέτετε ξεκινώντας αυτήν την εργασία. Για παράδειγμα, η Άννα είπε «Εγώ θέλω να φέρων την Αλήθεια. Να μην υπάρχει ψέμα». Και βέβαια δυσκολεύεται να προσδιορίσει την αλήθεια αλλά η γενική ροή έχει αυτήν την κατεύθυνση και πρέπει να διαχωρίσει η ίδια, ως ηθμός, το ψέμα από την αλήθεια και αυτό που περισσεύει, αυτό που κρατάει, να το μετουσιώσει. Εκεί εντοπίζεται το πρόβλημα που έχουν πάρα πολλοί channelers -όπως εσύ Χ. αλλά και άλλοι. Θεωρείτε ότι είστε εντάξει, φέρνοντας τις ενέργειες, ότι είστε προστατευμένοι -και είστε προστατευμένοι αλλά είναι θέμα τεχνικής το να μάθετε, ό,τι περισσεύει απ’ αυτό που αφήνετε να περάσει, ό,τι κρατάτε έξω δηλαδή, να το στείλετε για μετουσίωση. Αυτό είναι ένα σοβαρό, σημαντικό θέμα.

Και ένα άλλο θέμα είναι, οι ενέργειες που αφήνετε να περάσουν έξω επίσης, σας συντροφεύουν και σας δεσμεύουν. Δεσμεύουν το δυναμικό σας, τη χωρητικότητά σας. Εσείς αυτήν τη χωρητικότητα μπορείτε να την αντιληφθείτε περισσότερο ως χρόνο. Μπορείτε δηλαδή να συλλάβετε με τον νου σας ότι, αν στο μεγαλύτερο μέρος της ημέρας κάνετε αυτήν την εργασία, της διοχέτευσης, του διαυλισμού ενεργειών, είτε με μορφή λόγου είτε με οποιαδήποτε άλλη μορφή, δεν έχετε χρόνο για να κάνετε οτιδήποτε άλλο. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, η χωρητικότητα αφορά σε περισσότερες διαστάσεις από αυτήν του χρόνου. Χωράνε λιγότερες δράσεις στο τρισδιάστατο πεδίο σας και, πραγματικά, με όσα σας λέω τώρα, πιστεύετε ότι το δυναμικό σας είναι τόσο περιορισμένο που να δεσμευτεί και να μην μπορείτε να διαχειριστείτε άλλες ενέργειες; Αυτό που είναι περιορισμένο είναι ο γήινος νους. Είναι δηλαδή η δυνατότητα για εστίαση. Συνεπώς, όταν δίνεστε, προσφέρεστε, όταν καταθέτετε την ενέργειά σας και τον εαυτό σας στο εσωτερικό έργο, δεσμεύετε τη χωρητικότητά σας, δεσμεύετε τη χωρητικότητα του συνειδητού σας νου στο να εστιαστεί στη συγκεκριμένη εργασία.

Πολλές ενέργειες σας διέπουν, σας διαπερνούν, σας διαχειρίζονται και τις διαχειρίζεστε ασυνείδητα. Αυτό που έχει χωρητικότητα συγκεκριμένη είναι το συνειδητό σας πεδίο. Επειδή δεν μπορείτε να σκέφτεστε, να είστε εστιασμένοι σε πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Άρα λοιπόν, μια ενέργεια που διοχετεύεται μέσα από εσάς, δεσμεύει ένα μεγάλο μέρος της χωρητικότητάς σας σε πολλές διαστάσεις και ακόμα πιο συγκεκριμένα ή πολύ χαρακτηριστικά, δεσμεύει τον γήινο νου σας και φαίνεται ότι τίποτε άλλο δεν χωράει εκεί.

Και έρχεται η ίδια η ζωή για να σας δείξει ότι χωράνε πάρα πολλά ακόμα εκεί. Και με την εμπειρία που αναπτύσσετε, που αποκτάτε σιγά-σιγά με την πάροδο του χρόνου, αντιλαμβάνεστε ότι είναι και αυτό μια μεγάλη θυμαπάτη. Το ότι μπορείτε δηλαδή μόνο τόσο να εργαστείτε με το Πνεύμα, γιατί δεν έχετε άλλο χρόνο στην καθημερινότητά σας και δεν μπορείτε να αφιερωθείτε περισσότερο. Αυτό που δεν μπορείτε να αφιερώσετε περισσότερο, είναι η συνειδητή εστίαση του νου στον γραμμικό χρόνο. Κατά τ’ άλλα όμως, η μεγάλη ενότητα και αλληλοπεριχώρεση εξακολουθεί να υφίσταται. Άπειρα ενεργειακά φάσματα σας διαπερνούν, δονήσεις, αλληλεπιδράτε εσωτερικά με πάμπολα πεδία και οντότητες, την ώρα που νομίζετε ότι είστε κάπου εστιασμένοι ολοσδιόλου. Είναι αντιληπτό λοιπόν, ότι πρέπει να υπάρξει ένας προσωρινός διχασμός, για να καταλήξετε στην αντίληψη και πάλι της μεγάλης ενότητας. Προσωρινά, αρχικά, θεωρείτε ότι δεν μπορείτε να κάνετε κάτι άλλο πέρα από αυτό με το οποίο ασχολείστε και σιγά – σιγά να φτάσετε στην επίγνωση πως, ακόμα και αν ο συνειδητός νους είναι κάπου εστιασμένος, η υπόλοιπη ύπαρξή σας είναι παντού. Περιλαμβάνει τα πάντα και δεν σταματάτε στιγμή να αλληλεπιδράτε με τα πάντα. Θα έλεγε κανείς ότι όλο το παιχνίδι παίζεται δηλαδή στη χωρητικότητα του ανθρώπινου νου, στη δυνατότητά του για εστίαση.

Εδώ βρίσκεστε μπροστά σε ένα μεγάλο κεφάλαιο του εστιασμένου νου και του νου που λειτουργεί χωρίς εστίαση, αφηρημένα. Στην δεύτερη περίπτωση, του νου δηλαδή που βλέπει τη μεγάλη εικόνα, καλύπτονται και οι ανάγκες της πρώτης, της εστίασης. Το πρόβλημα φαίνεται να είναι στη δική σας δυνατότητα να κινηθείτε ανάμεσα στους δύο τρόπους. Είναι θέμα στάσης -νοητικής στάσης. Αν πείτε στον εαυτό σας «Εγώ πρέπει να εστιάσω την ενέργειά μου όλη σε αυτό το θέμα, σε αυτήν τη δράση. Κάνοντας αυτό το πράγμα, δεν έχω τρόπο να ασχοληθώ με κάτι άλλο, δεν έχω χρόνο, δεν μπορώ, δεν έχω τη δύναμη, την ενέργεια να το κάνω», εμπλέκεστε σε μία πλάνη. Και βάσει αυτής της πλάνης, της προκατάληψης που δημιουργείτε στον εαυτό σας, αντιδράτε σε όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή σας. «Δεν έχω χρόνο», λέει η Άννα, «να εργαστώ για το Πνεύμα, γιατί πρέπει να εργάζομαι πάρα πολύ στη δουλειά μου». «Δεν έχω ενέργεια, δεν έχω χρόνο. Έτσι λέει και ο Χ. κατά καιρούς, το ίδιο λένε και άλλοι. Και όμως είναι μια δικαιολογία σε κάποιες περιπτώσεις, για εκείνους που δεν είναι έτοιμοι μέσα τους να αφιερώσουν περισσότερη ενέργεια. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που πραγματικά σας δεσμεύει είναι το δικό σας νοητικό κόλλημα στη συγκεκριμένη προκατάληψη, που έχει δημιουργηθεί βέβαια από την περιορισμένη αντίληψη του γήινου νου. «Κάνω αυτό, είμαι εστιασμένος σ’ αυτό, δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο.» και βάσει αυτής της προκατάληψης αντιδράτε, απογοητεύεστε, κλείνετε πόρτες που θα μπορούσαν να παραμείνουν ενεργοποιημένες για σας, χάνοντας ουσιαστικά την ευκαιρία να παραμείνετε ενεργοί καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής σας και συνειδητά να επιλέγετε ακόμα και τις ασυνείδητες δραστηριότητες του νου σας.

Το κλειδί είναι να κάνετε ένα κλικ, να ανεβείτε επίπεδο και να συντονιστείτε με τον άλλο τρόπο θέασης, με τον αφηρημένο νου, που διατηρεί τη μεγάλη εικόνα, την αντίληψη της μεγάλης εικόνας. Όταν καταφέρετε εσείς να γίνετε ο παρατηρητής του ίδιου σας του νου, του τρόπου λειτουργίας του νου σας, θα σας είναι πλέον πολύ εύκολο να μεταπίπτετε, να αλλάζετε από τον έναν τρόπο εστίασης στον άλλο. Είναι σαν να έχετε ένα μικροσκόπιο ή ένα τηλεσκόπιο. Πάρτε όποιο από τα δύο επιθυμείτε. Είναι ένας φακός που μπορείτε να ρυθμίσετε ανάλογα για να εστιάσει σε ένα σημείο ή για να συμπεριλάβει ένα μεγάλο πεδίο. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, ο φακός λειτουργεί και με τους δύο τρόπους ταυτόχρονα. Έχει αυτή τη δυνατότητα και χρειάζεται απλώς να αντιληφθείτε το γεγονός, να αφυπνιστείτε στο γεγονός αυτό, ώστε να αξιοποιήσετε αυτή τη δυνατότητα του νου σας. Όταν μιλάτε δηλαδή για συγκεκριμένο νου και αφηρημένο νου, δεν πρόκειται για δύο ξεχωριστά πεδία στην πραγματικότητα. Μπορεί να σας μιλούμε χρησιμοποιώντας αυτούς τους δύο όρους συχνά, για την καλύτερη κατανόησή σας, όμως δεν πρόκειται για δύο ξεχωριστά πεδία του νου. Είναι δύο λειτουργίες στις οποίες εσείς έχετε πολωθεί, μη μπορώντας να τις συγχωνεύσετε. Γιατί έχετε μάθει να εργάζεστε με τη μία, αντιλαμβάνεστε ότι υπάρχει και μία άλλη, και παραπαίετε ανάμεσα στους δύο πόλους. Δείτε το αυτό σαν μια πολικότητα που χρειάζεται στο τέλος να ενοποιηθεί σε μία μεγάλη εικόνα, μέσω της διαλεκτικής του Φωτός, να φτάσετε σ’ εκείνο το επίπεδο αντίληψης/επίγνωση που λέει ότι «Χμ, έχω έναν νου, διαθέτω νοητική ουσία. Ο νους λειτουργεί ως φακός, σύμφωνα με την πρόθεσή μου. Εγώ όμως δεν είμαι υποχρεωμένος να αποδεχτώ την ύπαρξη μόνο της μιας λειτουργίας ή μόνο της άλλης. Μπορώ να διαχειριστώ τη νοητική μου ουσία και τις νοητικές μου δυνατότητες, όπως επιθυμώ. Άρα, θα εστιάσω ένα μέρος της προσοχής μου στην καθημερινή μου εργασία, για παράδειγμα, ή σε ένα συγκεκριμένο θέμα που με ενδιαφέρει και είναι απαραίτητο για την επιβίωσή μου στο φυσικό πεδίο, είναι απαραίτητο για την οικονομική ή την οικογενειακή μου ζωή, και ούτω καθεξής. Όμως επίσης θα διατηρήσω φακούς εστίασης σε άλλα θέματα ταυτόχρονα. Έτσι, θα παίρνω ανάδραση, ανατροφοδότηση, και θα εστιάζομαι στο συγκεκριμένο ζήτημα αλλά επίσης θα λειτουργούν οι φακοί εστίασης στα υπόλοιπα θέματα ταυτόχρονα.»

Η ανατροφοδότηση είναι ένα άλλο ζήτημα. Η ανατροφοδότηση έρχεται ούτως ή άλλως, είτε εσείς χρησιμοποιήσετε φακούς εστίασης είτε όχι. Όταν εσείς βρίσκεστε στο πεδίο του αφηρημένου νου, εισέρχονται τα πάντα. Δεν μπορεί να πέσει καρφίτσα, χωρίς να το καταλάβετε. Έχετε τη δυνατότητα να αντιληφθείτε όλα όσα συμβαίνουν στο σύμπαν. Αυτό που σας δυσκολεύει είναι να συνειδητοποιήσετε, να είστε συνειδητοί ως προς την ανατροφοδότηση που δέχεστε, ως προς τις πληροφορίες που εισέρχονται.

Τα νοητικά σας εργαλεία είναι πολλά και βέβαια μπορείτε, με ανάλογες δηλώσεις πρόθεσης, να μείνετε ανοιχτοί απέναντι σε συγκεκριμένα πεδία, ώστε οι πληροφορίες που εισέρχονται από αυτά, να εμπίπτουν… να πέφτουν στο συνειδητό σας πεδίο. Εδώ θα πρέπει να σας θυμίσω το θέμα της συγχρονικότητας. Στη συγχρονικότητα δεν αναφερόμαστε μόνο σε κάτι που σας φέρνει το σύμπαν την ώρα που το χρειάζεστε. Μιλάμε για πληροφορία που πέφτει στο συνειδητό σας πεδίο την κατάλληλη στιγμή, επειδή είστε ανοιχτοί και την οποία εσείς ερμηνεύετε ανάλογα με το δικό σας νοητικό setup, με τις προσδοκίες σας και την αντίληψή σας. Αυτό που ονομάζετε δηλαδή συγχρονικότητα, είναι ένα καλό παράδειγμα όσων πέφτουν στο πεδίο σας, των εισερχομένων τα οποία δεν αντιλαμβάνεστε. Μένοντας όμως ανοιχτοί, την κατάλληλη στιγμή έρχεται η «συγχρονικότητα», σε εισαγωγικά και πιάνετε την κατάλληλη πληροφορία, συμβολικά ή έρχεται ένα πραγματικό γεγονός.

Για να λειτουργήσει η συγχρονικότητα και να την αντιληφθείτε, χρειάζεται να είστε ανοιχτοί και στον αφηρημένο νου. Αν λειτουργείτε μόνο στον συγκεκριμένο, εστιασμένο νου, δύσκολα θα αντιληφθείτε τη συγχρονικότητα. Ανάλογα με τον τρόπο που λειτουργεί η συγχρονικότητα, γιατί είναι ένα καλό παράδειγμα, μπορείτε να παίρνετε πληροφορίες για κάθε άλλο θέμα. Θα δείτε λοιπόν ότι ο Χρόνος είναι σύντροφος, δεν είναι εχθρός. Είναι σύντροφος και δάσκαλος, γιατί σας αναγκάζει, μέσα από έναν αυστηρά προσδιορισμένο δρόμο, να μάθετε να αξιοποιείτε το δυναμικό σας. Τίποτα άλλο δεν μετρά περισσότερο από αυτό, πιστέψτε με. Το νοητικό setup του καθενός/της καθεμιάς από εσάς παίζει σημαντικό ρόλο και πρέπει ο νους σας να παραμένει ελεύθερος για να λειτουργεί ταυτόχρονα στον συγκεκριμένο και τον αφηρημένο νου [εννοείται «πεδίο»], επιτρέποντας στα εισερχόμενα στο πεδίο του νου να κάνουν αντιληπτή την παρουσία τους στο συνειδητό σας πεδίο, οδηγώντας σας μακρύτερα στο δρόμο σας, δίνοντάς σας την ευκαιρία να προχωρήσετε με τα ενδιαφέροντά σας.

Μέχρις εδώ το μάθημα ήταν ιδιαίτερα κατανοητό, ήταν αντιληπτό και αφορούσε πολύ συγκεκριμένα θέματα νοητικής διαχείρισης. Ας περάσουμε όμως τώρα στο δικό μας παράλληλο -περίπου παράλληλο- εξάκτινο σύμπαν.

Εγώ είμαι ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας. Είναι Σάββατο, 16 Μαϊου 2020, όπως θα ήθελε η Άννα να σας έχει πει εξ αρχής αλλά δεν πρόλαβε.

Το νοητικό σύμπαν είναι διαυγές. Δεν σκιάζεται από τίποτα. Κάθε μορφή σ’ αυτό το σύμπαν είναι διαυγής επίσης. Δεν υπάρχουν τείχη, δεν υπάρχουν περιοριστικές μορφές. Ο περιορισμός σχηματίζεται στην αντίληψη του παρατηρητή. Ο περιορισμός και τυχόν συγκεκριμένες μορφές στο νοητικό πεδίο, ενώ στην πραγματικότητα είναι διάφανες, σχεδόν αόρατες, γίνονται έτσι αντιληπτές στον παρατηρητή, και αυτό γιατί εστιάζεται σε ένα σχηματισμό, βάσει του συναισθήματός του. Όσο μεγαλύτερη και βαθύτερη ρίζα έχει η δράση του παρατηρητή στο θυμοειδές, στο συναισθηματικό του πεδίο, τόσο η νοητική μορφή φαντάζει συμπαγής. Και σ’ αυτό δεν υπάρχει πρόβλημα εκτός μόνο ότι δεν μπορεί να δει πίσω από αυτήν.

Αν λοιπόν οι ευσεβείς σας πόθοι προβληθούν στο νοητικό πεδίο ως μορφές, συμπαγείς, πολύ πραγματικές, έχετε μία δυσκολία. Τις αντιλαμβάνεστε ως τόσο πραγματικές, που δεν μπορείτε να δείτε πίσω από αυτές. Πάλι ο εστιασμένος νους έχει πρόβλημα. Φέρνετε τόσο κοντά αυτή τη μορφή -που μπορεί να μην είναι μια μορφή θεού ή δασκάλου, μπορεί να είναι μία κοσμοθεωρία, μπορεί να είναι μια πεποίθηση, μια δοξασία, ένα δόγμα, παίρνουν τέτοια διάσταση και γίνονται τόσο απόλυτα, που δεν μπορείτε να δείτε πίσω από αυτά ή πέρα από αυτά.

Και αυτό που τα ισχυροποιεί τόσο είναι το συναίσθημα. Όσο βαθύτερα ριζώνει αυτή η μορφή στο συναισθηματικό σας πεδίο, όσο βαθύτερα φτάνει μέσα στους σκοτεινούς σας φόβους, στα πάθη, στην ανασφάλεια, στο εγώ, τόσο στερεοποιείται. Και τότε χάνεται η μεγάλη εικόνα, όλη η προσοχή της οντότητας είναι στραμμένη σ’ αυτήν τη δομή και οποιαδήποτε ενέργεια μπορεί να την πλησιάσει μέσω αυτής της δομής. Αυτό δεν είναι πάντα κακό και η αλήθεια είναι ότι, στα πρώτα στάδια της ανάπτυξης του νου, μπορεί να θεωρείται απαραίτητο, ώστε να έχει το χρόνο η οντότητα να μάθει να διαχειρίζεται σταδιακά το νοητικό πεδίο, παραμένοντας σε μία αίσθηση ασφάλειας νοητικής -και μία τέτοια δομή προσφέρει νοητική ασφάλεια. Όπως το καβούκι της χελώνας, την προστατεύει -ή τουλάχιστον αυτό πιστεύει η χελώνα, όσο και η στρουθοκάμηλος που κρύβει το κεφάλι της στην άμμο. Υπάρχει αυτός ο στρουθοκαμηλισμός που λειτουργεί στα νοητικά πεδία.

Το εξάκτινο σύμπαν οφείλει να διαπεράσει τέτοιες δομές. Είναι μία νοητική πραγματικότητα που για να σας προσεγγίσει χρειάζεται να ξεπεράσει τα εμπόδια που θέτουν τέτοιες δομές. Καταλαβαίνετε ότι αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει με τρόπο επιθετικό αλλά χρειάζεται η ίδια η οντότητα να απεμπολήσει μερικά από τα δικαιώματα που κρατάει τόσο ζηλότυπα σ’ αυτές τις νοητικές δομές, να τις αφήσει να γίνουν πιο χαλαρές, πιο διαυγείς, να αφήσει να μπει φως μέσα τους ή να αφεστιάσει, να τις βάλει λίγο πιο μακριά μπροστά της, ώστε να δει τη μεγάλη εικόνα και να επιτρέψει την είσοδο των ενεργειών του εξάκτινου σύμπαντος. Πιστέψτε αυτό που σας λέω, ότι όσοι έρχονται για να λειτουργήσουν μέσα από τόσο ασφυκτικές δομές, παγιωμένες δομές, επιλέγουν να ενσαρκωθούν πολλές φορές πάλι, μέχρι να καταφέρουν να ξεπεράσουν αυτές τις δομές. Η δέσμευση της ενέργειάς σας μέσα σ’ αυτές τις δομές είναι δέσμευση καρμική. Δέσμευση που λειτουργεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να αναγκάζεστε, αν θέλετε το μάθημα που παίρνετε να περάσει σε άλλο επίπεδο, αναγκάζεστε να έρθετε πολλές φορές, για να διαλύσετε πραγματικά αυτές τις δομές που έχετε κατασκευάσει και να μάθετε να αφήνετε τον αφηρημένο νου να σας φέρει τις πληροφορίες που χρειάζονται, ελεύθερα.

Αυτήν την περίοδο, το εξάκτινο σύμπαν βρίσκεται πάνω από την Ελλάδα -μια δήλωση που μπορεί να γεννήσει πολλά ερωτηματικά. Πάνω από την Ελλάδα βρίσκεται μία εξάκτινη δομή, ένα εξάκτινο αστέρι. Γειώστε το σας παρακαλώ. Είστε η πρώτοι που το κάνετε. Πρέπει να γίνει. Κάντε ό,τι μπορείτε γι’ αυτό. Όσα έπονται είναι μεγάλα και σπουδαία, αν ριζώσει αυτό το σύμπαν, αν καταφέρετε να ριζώσετε την ενέργεια του εξάκτινου σύμπαντος στον ελλαδικό χώρο.

Υπάρχει ένα τρίγωνο πάνω στο οποίο είναι κατάλληλο να γίνει η γείωση. ΔΙΟΝ – ΔΕΛΦΟΙ – ΔΗΛΟΣ.

Όχι Δωδώνη. Δίον, Δελφοί, Δήλος. Σ’ αυτό το τρίγωνο πρέπει να συμπεριληφθούν οι ενέργειες του εξάκτινου σύμπαντος. Θα δείτε εν καιρώ ότι με τη γείωση αυτών των ενεργειών θα έρθουν νέες δυνατότητες. Ανοίγουν πύλες σε άλλα σύμπαντα, σε άλλες πραγματικότητες. Πώς μπορεί μία εξάκτινη δομή να χωρέσει σε ένα τρίγωνο; Σε κάθε κορυφή του τριγώνου θα τοποθετηθεί το εξάκτινο αστέρι. Η ενέργεια θα ρέει και προς τις δύο κατευθύνσεις και θα γεμίσει, θα πληρώσει το χώρο μέσα στο τρίγωνο. Θα ενεργοποιηθούν πρώτες οι περιοχές που βρίσκονται μέσα στο τρίγωνο και θα ακολουθήσει η διάχυση σε όλον τον ελλαδικό χώρο. Δίον – Δελφοί – Δήλος.

Σε κάθε ένα από τα τρία αυτά σημεία πρέπει να επαναληφθεί η εργασία που δόθηκε την προηγούμενη φορά, με την είσοδο των ενεργειών απ’ τον εξάγωνο καθρέφτη και αυτό που πραγματικά θα διευκολύνει, είναι το να δημιουργήσετε εσείς το ανάπτυγμά σας στο εξάκτινο σύμπαν. Εκεί πρέπει να γεννηθεί ο Υιός. Και σύντομα θα γεννηθεί αντίστοιχα η Κόρη, εδώ.

Μιλάει τώρα ο Άλιστερ.

Η φυσική διαδικασία φαίνεται δύσκολη. Αναρωτιέστε, «Πώς θα γειώσω την ενέργεια στο Δίον, στη Δήλο ή στους Δελφούς, αν δεν είμαι εκεί; Μπορώ να το κάνω απ’ το σπίτι μου; Μπορείς να το κάνεις όπου και αν βρίσκεσαι. Το έτος αποτελείται από δώδεκα μήνες. Βρείτε τα κατάλληλα σημεία ανά τετράμηνο στη διάρκεια του έτους, για να εργαστείτε με κάθε σημείο από αυτά που αναφέρουμε ξεχωριστά. Αν ξεκινήσετε από το Δίον, μετά από τέσσερις μήνες θα εργαστείτε με τη Δήλο, μετά από τέσσερις μήνες με τους Δελφούς. Δεξιόστροφα. Αν ξεκινήσετε από τους Δελφούς, θα ακολουθηθεί ανάλογη διαδικασία. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται συντονισμός πεδίου. Ο ορίζοντας αναπτύσσεται γύρω σας. Ο ορίζοντας είστε εσείς. Είστε ένας κύκλος. Μπορείτε να μιλήσετε για χρονικό ορίζοντα. Είστε στο κέντρο του κύκλου. Στην περιφέρειά σας ορίζετε τρία σημεία. Κάθε σημείο γειώνει το εξάκτινο σύμπαν. Όλη η ενέργεια συλλέγεται στο κέντρο που είστε και κατεβαίνει κάθετα προς τον πυρήνα της Γης, στην καρδιά της Γης. Η νοητική σας ουσία διαστέλλεται με τον τρόπο αυτό. Γίνεστε τεράστιοι, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να σας διαφεύγουν τα μικρά και ταπεινά της καθημερινότητας.

Όσα προείπε ο Κρύων, ήταν απαραίτητα για να μάθετε να διαχειρίζεστε τον νου σας κατάλληλα ώστε να μη χάνετε την επαφή σας με την καθημερινότητά σας, την εστίασή σας δηλαδή στα θέματα της καθημερινής σας ζωής, που είναι απαραίτητα για τη διαβίωσή σας στη Γη. Γι’ αυτό δόθηκαν πρώτα αυτές οι πληροφορίες. Η διαδικασία δηλαδή της γείωσης του εξάκτινου σύμπαντος, χρειάζεται να γίνει ταυτόχρονα με τη διαχείριση του νου σας, όπως δόθηκε αρχικά, στην αρχή της συνάντησης.

«Κάνοντας αυτήν την εργασία, τι περιμένουμε; Θα υπάρχει κάποια ένδειξη που θα μας δώσει να καταλάβουμε ότι πέτυχε η εργασία ή όχι;» Η Άννα ρωτά αν είναι δυνατόν αυτό, να αποτύχει. Και βέβαια πέτυχε, με την προϋπόθεση ότι θα την κάνετε. Δεν μπορεί να επιτύχει κάτι που δεν κάνετε. Αυτό που θα συμβεί πραγματικά είναι η δημιουργία ενός εγρηγορότος του εξάκτινου σύμπαντος στον ελλαδικό χώρο, το οποίο θα στερεοποιείται, θα γειώνεται από εσάς αλλά θα τρέφεται και θα συντηρείται από τις ενέργειες του εξάκτινου σύμπαντος που θα φέρει.

Θα μείνει εκεί, απλώς. Και από μόνο του αυτό θα λειτουργήσει ως φακός εστίασης για τις ενέργειες που μέλλεται να έρθουν. Είναι μια πολύ σημαντική εργασία. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο. Σας παρακαλώ, κάντε την! Έχει μόνο καλά να σας φέρει.

Ταυτόχρονα με το εγρηγορός που θα σχηματιστεί από επάνω, ψηλά, στο νοητικό πεδίο της Ελλάδας κατεβαίνοντας χαμηλότερα και στο αστρικό, θα σχηματιστεί κάτω, χαμηλότερα από την επιφάνεια του εδάφους και της θάλασσας, ένα άλλο ανάλογο εγρηγορός. Με τη γείωση θα σχηματιστεί ένα εγρηγορός μέσα στη Γη, το οποίο θα εμφυτεύσει τις εισερχόμενες ενέργειες σ’ εκείνο το πεδίο. Είναι σαν να βάζετε ένα εντύπωμα πολύ βαθιά στον Ελλαδικό χώρο και σε κέντρα δύναμης του χώρου. Κατόπιν οι καθοδικές ενέργειες που θα εισέλθουν στα τρία σημεία δύναμης, στους τόπους δύναμης, θα εγκαταστήσουν δευτερεύοντα εγρηγορότα, με αποτέλεσμα η εργασία να γίνει πιο δυναμική και πιο εύκολη και πιο γρήγορη.

Η εργασία αυτή μπορεί να γίνει μέσα από την ησυχία του σπιτιού σας. Μπορεί επίσης να γίνει με φυσική παρουσία εκεί, σ’ αυτά τα σημεία. Και στις δύο περιπτώσεις θα λειτουργήσει. Καταλαβαίνετε όμως, ότι αν υπάρξει φυσική παρουσία -για όσους είναι δυνατόν να υπάρξει φυσική παρουσία-, η ενέργειες θα είναι δεκαπλάσιες, το βίωμα θα είναι πολύ έντονο και η επικοινωνία με το εξάκτινο σύμπαν και τις παραμέτρους εκεί εξαιρετικά ισχυρή.

Στο σημείο αυτό σας αφήνω και πάλι στα χέρια του Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας.

Άλιστερ

Άννα: Παίρνουμε μερικές βαθιές, αβίαστες αναπνοές και πάλι.

Κρύων:

Σας παρακαλώ, συμμετέχετε. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο σημαντικό είναι αυτό! Εάν δεν το κάνετε, θα χάσετε μία ευκαιρία την οποία μπορείτε να ξαναβρείτε βέβαια, τίποτα δεν χάνετε πραγματικά, αλλά αυτό θα είναι σε μία μετέπειτα ενσάρκωσή σας.

Η ενέργεια που θα γειωθεί χτυπάει στην καρδιά της Ελλάδας. Πάλλεται και θα πάλλεται στην καρδιά της Ελλάδας. Θα βρείτε πολύ σταθερά σημεία ισορροπίας εκεί, νοητικής εγρήγορσης και διαύγειας. Η επικοινωνία σας θα ισχυροποιηθεί.

Παραμένω μαζί σας για τυχόν ερωτήσεις.

Κρύων.

………………………………...

Ερώτηση 1^η:

Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος διαλογισμός για να κάνουμε αυτήν την εργασία ή ο καθένας θα κάνει όπως αντιλαμβάνεται;

Απάντηση:

Δόθηκε. Όπως αναφέραμε, χρειάζεται να επαναληφθεί η εργασία. Σε κάθε τόπο χρειάζεται να επαναληφθεί η εργασία με τον εξάγωνο καθρέφτη, τη γέννησή σας στο εξάκτινο σύμπαν ως Υιός, τη δημιουργία του αναπτύγματός σας -του συνειδητού σας αναπτύγματος, δηλαδή. Και στη συνέχεια, θα μπείτε στον σχηματισμό και τη ροή της ενέργειας για τη δημιουργία των εγρηγορότων, του επάνω και του κάτω.

Άννα: μου δείχνει σε κάθε ένα από τα σημεία μία ενεργειακή στήλη. Και ρώτησα, είναι η ενέργεια του Υιού στο άλλο σύμπαν που κατεβαίνει; Μου λέει: «Όχι, η Κόρη προΐσταται εδώ. Θα μπορούσατε να δείτε τον Υιό στο άνω εγρηγορός και την Κόρη στο κάτω.»

Αλλά δεν επιθυμεί… δεν είναι απαραίτητη αυτή η εικονοποίηση. Απλώς έρχεται σαν υπόμνηση.

Στο κέντρο του τριγώνου ο Κρύων. Μου ζητά να μείνω ταυτισμένη μαζί του στο κέντρο του τριγώνου αλλά βέβαια θα εργαστώ και ξεχωριστά στα άκρα. Αυτό. Δεν δίνει κάτι άλλο.

Ερώτηση 2^η:

Οπότε μας μένει να θυμηθούμε τον διαλογισμό που δόθηκε πριν δυο συναντήσεις.

Άννα: Όχι, στο προηγούμενο εξηγήθηκε.

Ερώτηση 2^η:

Επειδή αναφέρθηκε η γραμμικότητα της γήινης εμπειρίας και που εμείς εστιάζουμε σε μια οντότητα και δεν παίρνουμε το μήνυμα, έχω να κάνω μια διατύπωση-ερώτηση. Προσωπικά, άρχισε ο Δίας να μου εμφανίζεται σαν μια σφαίρα κεραυνική, η οποία περιστρέφεται και αλληλοκεραυνίζεται μόνη της - πώς να την πω αυτή τη λέξη, τέλος πάντων. Αυτό, ενώ το βλέπω περίπου κάνα μήνα, στο Βεσάκ ερχόταν και έκανα την άσκηση του γειώματος που δίνει και ο Κρύων, που λέει ψηλά την άκρη της χορδής σας στον Ήλιο και η άλλη κάτω στη γη και στο κέντρο η ενέργειά σας, έκανα μια αλλαγή. Έβαλα τη σφαίρα του ήλιου και τη σφαίρα της Γης και τη σφαίρα της καρδιάς μου, τις τρεις τη μία μέσα στην άλλη, με κοινό κέντρο. Δηλαδή το κέντρο της ενέργειάς μου ήταν ο πυρήνας του ήλιου και ταυτόχρονα ήταν ο πυρήνας της γης. Αυτό μου γέννησε μια μη-γραμμικότητα στη σκέψη και μου λειτούργησε πολυεπίπεδα σε σχέση με το πως λειτουργούσε πριν (δηλ. με τον ήλιο επάνω, την καρδιά στη μέση και τη γη κάτω). Θα μπορούσαμε κάπως, με την ίδια νοοτροπία να συνδέσουμε τους τρεις τόπους που δόθηκαν;

Άννα: Μου λέει ότι μεσολαβεί ένας τριπλός σχηματισμός ανάμεσα σε κάθε σφαίρα. Μάλλον τριγωνικός εννοεί λέγοντας τριπλός. Είναι σφαίρα – τρίγωνο – σφαίρα – τρίγωνο – σφαίρα [Σημ. δίνει τα σχήματα σε κάθετη διάταξη]. Αν συμπεριλάβεις αυτό, μπορείς να το κάνεις. Δηλαδή, να υπάρχει ο τριγωνικός σχηματισμός ανάμεσα στις σφαίρες. Τώρα εγώ το έδειξα κάθετα αλλά μπορεί να γίνει και όλο μαζί (δηλ. ομόκεντρα σφαίρα – τρίγωνο – σφαίρα – τρίγωνο – σφαίρα). Και το ένα τρίγωνο θα έχει καθοδική φορά και το άλλο ανοδική.

Ερώτηση 4^η:

Έχει καμιά σχέση αυτό που λέει με τον κύβο του Μέτατρον;

Απάντηση:

Θα δοθεί σε άλλη συνάντηση μια απάντηση γι’ αυτό… κάτι σχετικό.