Γύρνα την Κούπα Ανάποδα

Χμ, μάλιστα. Ερχόμαστε να μιλήσουμε για το κάρμα.

(Κάποιοι από την ομάδα) Κι άλλο μάθημα για το κάρμα;

(συνέχεια) Έτσι είπε και η Άννα, «πάλι;». Βλέπετε τα πράγματα έχουν πολλές διαστάσεις και είναι καιρός να αρχίσετε να πιάνετε τα πράγματα απ’ την ανάποδη. «Γύρνα την κούπα ανάποδα και βγες απ’ την ουρά», έτσι ονομάτισε ένας φίλος σας το βιβλίο του και θα χαρούμε πολύ να το διαβάσετε, θα σας αρέσει πολύ. Δεν κάνουμε promotion συνήθως σε βιβλία, αλλά είναι κατάλληλη η στιγμή να το διαβάσετε. Είναι ο Νερέσιους που έχει δώσει αυτό το κείμενο. Ας πιάσουμε λοιπόν το κάρμα από την ανάποδη. Η Άννα απορεί για το τι πρόκειται να ειπωθεί, όπως κι εσείς.

Θέλουμε να σας βοηθήσουμε να συνειδητοποιήσετε κάτι. Όσο γινόσαστε εσείς έρμαιο των συνθηκών, τόσο θα αναγκάζεστε να σέρνεστε πίσω από αυτές τις συνθήκες που αντιπαθείτε. Όταν εσείς αποφασίσετε ότι θα αποκτήσετε την κυριότητά σας, θα σταθείτε σαν κυρίαρχες οντότητες και θα ορίσετε τον εαυτό σας από την αρχή μέχρι το τέλος, τότε τα πάντα αλλάζουν γιατί και πάλι εσείς έχετε αποφασίσει κάτι διαφορετικό. Ο λόγος που ερχόμαστε και σας μιλάμε για το κάρμα σε διάφορες στιγμές, είναι για να σας κινητοποιήσουμε, να σας κάνουμε να βγείτε από τον ρου της ενέργειας στον οποίο έχετε μπει και να σας κάνουμε να ψαχτείτε λίγο περισσότερο. Ποτέ δεν είναι σκοπός μας να σας πούμε «εσύ θα πάθεις αυτό γιατί κάποτε έκανες εκείνο κι εσύ πρέπει να δεχτείς ένα χτύπημα της μοίρας, γιατί κάποτε πείραξες κάποιον. Αυτός είναι ο τρόπος που είχατε το κάρμα στον νου σας μέχρι πρότινος, μέχρι πριν λίγα χρόνια. Μέσα στη Νέα Εποχή όμως, όλα αλλάζουν και συνειδητοποιείτε μέρα με τη μέρα πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα και πόσο διαφορετικές είναι οι ερμηνείες που δίνονται στο κάθε τι, κάτω από το φως της νέας εποχής.

Βρίσκεστε σε μία εποχή που, πολλές γενιές πριν από σας θα ήθελαν πάρα – πάρα πολύ να δουν. Εκατομμύρια άνθρωποι πριν από σας αναρωτιόταν πώς θα είναι τάχα αυτή η εποχή. «Θα επιζήσει άραγε κανείς του Αρμαγεδώνα; Τι θα γίνει; Θα πέσει φωτιά από τον ουρανό; Θα ανοίξει η γη και θα μας καταχωνιάσει στα σπλάχνα της; Θα πέσουμε στα έγκατα της γης; Τι θα γίνει;» Όσο η τεχνολογία προχωρούσε, αρχίζατε να φοβάστε μία πυρηνική καταστροφή, ένα μεγάλο κοσμικό πυροτέχνημα. Και η γήινη φαντασία σας κάλπαζε, σαν αποτέλεσμα ενός σωρού από φόβους που αναζωπυρώνονταν κάθε τόσο από μερικά καινούρια κινήματα, από μερικούς συγγραφείς που αναζητούσαν την έμπνευσή τους μέσα στην καταστροφολογία, από μερικούς προφήτες που λάμβαναν πολλές εικόνες και τις μετέφραζαν, τις μετέδιδαν μέσα από το προσωπικό τους πρίσμα. Πράγματα που δεν έγιναν ποτέ και…. Είχατε τη δυνατότητα να το κάνετε; Θα συνέβαινε;

Η απάντηση είναι ότι ναι… μία από τις απαντήσεις είναι ότι ναι, θα μπορούσε να συμβεί, αλλά επιλέξατε ως ανθρωπότητα κάτι άλλο. Εμείς σας λέμε ότι όχι, δεν επρόκειτο να συμβεί τίποτα και το ξέραμε. Και ότι ήταν ένα παιχνίδι που παίζατε με τον εαυτό σας, όπως πολλά άλλα. Παίζατε ένα παιχνίδι με τον εαυτό σας, όπως κάνετε και τώρα όταν περιμένετε να συμβούν κοσμογονικές αλλαγές, μα τίποτα δεν έρχεται.

Για κάποιο λόγο, νιώθετε μια βαθιά ικανοποίηση, μια βαθιά ηδονή όταν βρίσκεστε μπροστά στο μυστήριο του θανάτου, και σας αρέσει να πλάθετε με το μυαλό σας περίπλοκες ιστορίες καταστροφής, παγκόσμιας καταστροφής και ισοπέδωσης. Γιατί αυτό ξυπνάει μέσα σας κάποιες ενεργειακές συνδέσεις που σας κάνουν το παιχνίδι πολύ πιο ενδιαφέρον. Βλέπετε, όταν είστε στραμμένοι στο εξωτερικό πεδίο, χρειάζεστε όλο και πιο έντονες συγκινήσεις προκειμένου να συνεχίσετε να παίζετε. Αυτό το παιχνίδι μοιάζει λίγο με τον τζόγο, εθίζεστε σ’ αυτό, θέλετε όλο και περισσότερη πρόκληση, κι αν δεν έρχεται, τη φτιάχνετε. Δεν έχετε να χάσετε τίποτα άλλωστε, είναι δικό σας παιχνίδι. Εσείς το παίζετε αυτό το παιχνίδι και είναι στα χέρια σας να πλάσετε ό,τι σενάρια θέλετε.

Ερχόμαστε να ανατρέψουμε πολλά μέσα από αυτή τη σειρά των μαθημάτων και το κάνουμε όσο πιο διακριτικά μπορούμε, γιατί αν σκεφτείτε πράγματα που λέγονται εδώ, θα δείτε ότι βρίσκονται σε αντίθεση με πάρα πολλά άλλα που έχετε ακούσει. Φυσικά, από τη δική μας την πλευρά δεν υπάρχει αντίθεση, γιατί όλα εξυπηρετούν ένα σχέδιο. Όλα εξυπηρετούν το δικό σας σχέδιο. Όμως πραγματικά, είναι κι αυτό από τα πράγματα που διαφέρουν από αυτό που φαίνεται στην επιφάνεια.

Έρχεστε λοιπόν και αναζητάτε την ηδονή της ζωής και του θανάτου. Σας αρέσει να παίζετε με τη φωτιά. Ακόμα και οι πιο συντηρητικοί από σας, προσπαθούν με πολύ κόπο να καταργήσουν τις ώσεις που δέχονται για να προχωρήσουν σε κάτι πιο ριζοσπαστικό. Και τότε δημιουργούνται κάποια άλλα συμπλέγματα, γιατί δεν επιτρέπετε στον εαυτό σας να εκφράσει τις πραγματικές του ανάγκες. «Τελικά είναι σωστό ή λάθος; Είναι καλό να παίζουμε αυτό το παιχνίδι, ή όχι;» Και τι περιμένετε να σας πούμε; Το παιχνίδι είναι καλό και κάνετε ό,τι πρέπει να κάνετε. Χρειάζεται όμως να βγείτε από την πεπατημένη. Να βγείτε τελείως από τον παλιό τρόπο σκέψης. Να δείτε τα πάντα με ένα άλλο μάτι και να μπορέσετε να καταλάβετε τι ρόλο παίζανε για σας όλα αυτά τα συστήματα, όλες οι πεποιθήσεις, οι φόβοι, όλα όσα σας περιόριζαν μέχρι σήμερα. Ακόμα και όλες οι ελπίδες που τρέφατε, η πίστη που τρέφατε. Τι ρόλο έπαιξε για σας η πίστη, τι ρόλο έπαιξαν οι ελπίδες σας σε μία νέα εποχή, σε έναν νέο κόσμο; ΤΙ ρόλο παίζει η πίστη σας στο Υπερπέραν, στην άλλη πλευρά, στους αγγέλους, τον Κρύων, τον Ηλία, τον Χριστό, τον Ουριήλ, τον Ζακχιήλ, σε όλες αυτές τις οντότητες που επικαλείστε κάθε τόσο; Τι ρόλο παίζει αυτό για σας;

Χρειάζεστε κάτι για να ξεπερνάτε διαρκώς τον εαυτό σας και όταν το περιβάλλον δεν σας το δίνει σε έναν αρκετά ικανοποιητικό βαθμό, έρχεστε εσείς και δημιουργείτε αυτές τις προϋποθέσεις, για να αφήσετε τον εαυτό σας να λάμψει, γιατί είστε πραγματικά φάροι φωτός. Είστε πραγματικά ο Θεός στη γη. Αυτό δεν αλλάζει. Είναι μία πληροφορία που θα είναι πάντα αυτή: είστε ο Θεός στη γη, είστε ο Δημιουργός στη γη. Χρειάζεται όμως καθώς προχωράτε, να αφήνετε πίσω όλες τις παλιές αντιλήψεις. Το έχουμε πει με πολλούς τρόπους, αλλά δεν είναι κάθε φορά εφικτό να σας φέρνουμε αυτήν την πληροφορία σε όλο της το εύρος. Έτσι, σας δίνουμε μικρά – μικρά κομμάτια, ανάλογα με το πόσο έτοιμοι είστε να τα δεχτείτε.

«Τι έρχεσαι και μας λες τώρα Κρύων, Ηλία, Γαβριήλ, Ζακχιήλ, τι μας λες; Μας λες ότι δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να γίνει ο Αρμαγεδώνας; Μας λες ότι οι προφητείες ήταν εξ’ αρχής καταδικασμένες στο να μην επαληθευτούν; Στο να μην υλοποιηθούν; Τι μας λες; Μας λες ότι δεν χρειάζεται να πιστεύουμε σε τίποτα; Τι μας λες;» Σας λέμε ότι χρειάζεται να πιστεύετε στο Ένα. Στο μοναδικό σημείο της ζωής, που είναι ο Εαυτός. Το μοναδικό σημείο ζωής είναι ο Εαυτός…. κι άντε βγάλε άκρη.

…Εσείς είστε που ζείτε. Ξέρουμε ότι δεν σας το κάνουμε πιο ξεκάθαρο, όμως όταν είστε εσείς που βιώνετε και ζείτε, καταλαβαίνετε πως αυτά που βιώνετε είναι δικά σας δημιουργήματα, εκ των πραγμάτων. Είστε εσείς και ονειρεύεστε κι εμείς ερχόμαστε και σας σπρώχνουμε να ονειρευτείτε συνειδητά, να πάψετε να ονειρεύεστε χωρίς να το συνειδητοποιείτε. Να αποκτήσετε τον έλεγχο του ονείρου, αυτό σας είπαμε την άλλη φορά.

Έρχεστε και προκειμένου να ζήσετε τη ζωή στο έπακρο, δημιουργείτε. Δημιουργείτε συνθήκες για να ζήσετε. Δημιουργείτε σενάρια και σχέδια. Δεν έχει πολύ μεγάλη σημασία για το Πνεύμα, αν πραγματικά θα χτίσετε ένα σπίτι ή αν οραματιστείτε ότι χτίζετε ένα σπίτι. Το να το χτίσετε πραγματικά, παίζει το ρόλο του στη διαιώνιση του συστήματος στη γη. Μ’ αυτόν τον τρόπο, χτίζοντας ο ένας μετά τον άλλον, βάζοντας ο καθένας που έρχεται στο γήινο πεδίο ένα πετραδάκι, έχετε φτιάξει ολόκληρες πολιτείες, πολιτισμούς, συστήματα, τα οποία βέβαια, την άλλη στιγμή καταρρίπτονται. Χάνονται, καταβυθίζονται και ξεκινάτε πάλι από την αρχή.

Και αν δείτε τα πράγματα σε ένα τέτοιο βάθος χρόνου, μπορείτε πολύ εύκολα να συνειδητοποιήσετε ότι πραγματικά, το Πνεύμα δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τον τρόπο με τον οποίο θα βιώσετε το όνειρό σας. Αν είναι ένας εξωτερικός τρόπος ή ένας εσωτερικός. Αν είναι μία πρακτική υλοποίηση ή ένας οραματισμός. Γιατί; Γιατί η εμπειρία είναι δική σας. Γιατί αν εσείς μπορείτε να βιώσετε πράγματα εσωτερικά, η πληροφορία είναι εξίσου πολύτιμη. Είναι εξίσου πολύτιμη με το να πιάσετε και να διαμορφώσετε μόνοι σας μια πέτρα και να τη φτιάξετε σε ένα όμορφο άγαλμα. Το ίδιο είναι αν οραματιστείτε ότι φτιάχνετε αυτό το άγαλμα. Η εμπειρία μέσα σας είναι η ίδια. Η επίγνωση είναι η ίδια, γιατί πολύ απλά, μπορείτε να μπείτε στην πραγματικότητα αυτή και να την αναπαράγετε.

Έτσι, οι άνθρωποι έχουν χωριστεί σε δύο κατηγορίες στη γη, σε γενικές γραμμές. Σ’ αυτούς που ασχολούνται με τα εξωτερικά πεδία της μορφής και σ’ αυτούς που ασχολούνται με τα εσωτερικά. Δουλεύετε και οι δύο κατηγορίες στο γήινο πεδίο, στο υλικό πεδίο. Οι μεν ασχολούνται με την παχυλή ύλη και δέχονται τις κατηγορίες των υπολοίπων που τους χαρακτηρίζουν υλιστές και οι υπόλοιποι ασχολούνται με το Πνεύμα, με τα εσωτερικά πεδία, το αστρικό, το νοητικό και τα υπόλοιπα, και δέχονται τις κατηγορίες των άλλων μισών, που τους αποκαλούν αιθεροβάμονες και ουτοπιστές.

Ένα κι ένα κάνουν δύο λοιπόν. Κι έτσι, μπαίνετε οι μεν και οι δε στη ζυγαριά, μπαίνετε στον άξονα αυτόν της διττότητας και τραβάτε το σκοινί. Και κατηγορείτε οι μεν τους δε ότι δεν καταλαβαίνουν τους άλλους. Ότι δεν μπορούν να δουν τον δικό τους τρόπο σκέψης, τον δικό τους τρόπο αντίληψης των πραγμάτων. Κατηγορείτε οι μεν τους δε ότι, «Δεν μπορεί, κάτι γίνεται εδώ. Είσαι μισός αν δεν κάνεις αυτό που κάνω εγώ». Και βέβαια, έτσι όπως σας το παρουσιάζουμε τώρα, αντιλαμβάνεστε ότι πρόκειται απλά για άλλη μία εκδήλωση της διττότητας, άλλη μια εκδήλωση του δυϊσμού σ’ αυτό το τρισδιάστατο πεδίο.

Και καταλαβαίνετε επίσης, ότι είναι εξίσου σημαντικές και οι δύο πλευρές, γιατί και από τις δύο πλευρές το Πνεύμα παίρνει εμπειρία, βιώνει. Ο Εαυτός, που είναι το μόνο σημείο ζωής, βιώνει. Και μέσα απ’ όλα αυτά -το πιάνουμε πάλι από την αρχή- έρχεστε και δημιουργείτε σενάρια. Σενάρια επιστημονικής φαντασίας, σενάρια πολέμου, σενάρια έρωτα και αγάπης, σενάρια φόβου και καταστροφολογίας. Και σ’ αυτά τα πλαίσια, αφήνετε τους φόβους σας να σας παρασύρουν, προκειμένου να επιτρέψετε στον εαυτό σας να αναδειχτεί μέσα από αυτά, σαν ένας ήρωας.

Προκειμένου να επιτρέψετε στο υπερσυνείδητό σας, να επιτρέψετε στις ανώτερες πλευρές της προσωπικότητάς σας, να εκδηλωθούν. Θα μπορούσαμε μόνο να πούμε ότι αυτός ο εσωτερικός τρόπος να το κάνετε είναι πολύ καλύτερος ίσως, πολύ προτιμότερος, από το να εμπλακείτε πραγματικά σε έναν πόλεμο. Είναι πολύ προτιμότερο να αναπτύσσετε σενάρια πολέμου και να τα ξεπερνάτε, παρά να μπαίνετε σε ένα σενάριο πολέμου και να αναιρείτε ο ένας τη ζωή του άλλου στο γήινο πεδίο. Το οποίο φυσικά και πάλι δεν θα ήταν κάτι τυχαίο, θα γινόταν στα πλαίσια της ευρύτερης σύνθεσης.

Όμως καταλαβαίνετε ότι είναι ένας πολύ πιο ειρηνικός τρόπος το να διαχειρίζεστε τις ενέργειες εσωτερικά, γιατί τα αποτελέσματα είναι πολύ διαφορετικά, γιατί η σημειολογία του Πνεύματος είναι πολύ διαφορετική από τη σημειολογία της ύλης. Και ναι μεν λέμε ότι, όπως επάνω έτσι και κάτω, και ναι μεν φέρνουμε μπροστά σας τον νόμο των αναλογιών που σας λέει ότι ανάλογα μ’ αυτό εδώ, γίνεται κι εκεί έτσι, αλλά όταν ξεπεράσετε αυτά τα πεδία και μπείτε πραγματικά στο κέντρο σας, τότε θα δείτε ότι η σημειολογία είναι πολύ διαφορετική. Είναι πράγματα που δεν μπορούμε να σας τα εξηγήσουμε, να σας τα βάλουμε σε λέξεις. Είναι πράγματα που πρέπει να επιτρέψετε στον εαυτό σας να τα συλλάβει ο ίδιος.

Ερχόμαστε λοιπόν και πάλι στα σενάρια καταστροφολογίας που έχουν κυριαρχήσει στη γη εδώ και αιώνες… θα μπορούσαμε να πούμε που κυκλοφορούσαν πάντα, για τον ίδιο απλό λόγο, ότι προσπαθείτε να δημιουργείτε σενάρια για να μπορέσετε να τα ξεπεράσετε. Έχουμε πει κι άλλες φορές ότι σας αρέσει να βάζετε ορόσημα στον εαυτό σας και να λέτε «Μέχρι εκεί θα τα καταφέρω. Πρέπει να τα έχω καταφέρει» Αλλιώς τι; «Μα, πρέπει να τα έχω καταφέρει».

Σας αρέσει να βάζετε οδοδείκτες, να βάζετε ορόσημα και να κατευθύνεστε προς τα κει, προκειμένου να συγκεντρώσετε την ενέργειά σας. Αυτό είναι μία χρήσιμη τακτική μεν στο γήινο πεδίο αλλά κομμάτι αυτής της τακτικής είναι και άλλα πράγματα που βιώνετε, χωρίς να έχετε επίγνωση του τι ακριβώς κάνετε. Και μέσα απ’ όλη αυτή την περίπλοκη διαδικασία, μία διαδικασία αιώνων όπου έχετε περάσει μέσα από πολλές και διάφορες δοξασίες, θρύλους, πολλούς μύθους, μύθους για μια κοίλη γη με πολλών ειδών περίεργα ανθρωπάκια, μύθους για όντα που έρχονται από ψηλά για να σας σώσουν, προφητείες για μια γενικευμένη καταστροφή, το Πνεύμα μέσα σας βρίσκει την ευκαιρία να αναδείξει την πραγματική του ποιότητα. Βρίσκετε την ευκαιρία, μέσα από αυτά τα σενάρια, να βγάλετε στην επιφάνεια τον ήρωα που κρύβετε μέσα σας. Γιατί έρχεστε όλοι σαν επίδοξοι ήρωες, εν δυνάμει ήρωες.. εν δυνάμει θεοί.. Είστε θεοί. Έχετε όλο αυτό το δυναμικό και πρέπει να το εκπληρώσετε με κάποιον τρόπο και αν δεν μπορείτε να το κάνετε σώζοντας κάποιον από βέβαιο πνιγμό ή παρέχοντας εξαιρετικές υπηρεσίες στο κοινωνικό σύνολο, αν δεν μπορείτε να διακριθείτε έτσι, χρειάζεστε έναν άλλον τρόπο να το κάνετε, γιατί έτσι μπορεί να έρθει στην επιφάνεια όλο το δυναμικό σας. Τα πιάνουμε ανάποδα σήμερα τα πράγματα, σας το είπαμε απ’ την αρχή.

Μέσα απ’ όλους αυτούς τους περίεργους τρόπους λοιπόν που έχουν αναπτυχθεί στο γήινο πεδίο για να μπορέσει το Πνεύμα να εκδηλώσει το δυναμικό του στη γη, έρχεστε και ακολουθείτε τα σενάρια του φόβου με πάρα πολύ προθυμία. Είστε πάρα πολύ πρόθυμοι να τσιμπήσετε σε σενάρια φόβου, σε σενάρια αρνητικών ενεργειών, σε σενάρια συνομωσίας και ό,τι άλλο σενάριο μπορεί να βάλει ο πολυμήχανος ανθρώπινος νους. Και πάλι όμως, όλα αυτά δεν είναι παρά μόνο τρόποι του Πνεύματος για να σας ωθήσει να αναδείξετε την πραγματική σας ποιότητα. Συνεπώς, θα μπορέσετε να νιώσετε ολοκλήρωση και ικανοποίηση, θα μπορέσετε να ικανοποιήσετε τα αιτήματα της ίδιας σας της ύπαρξης, όχι ακριβώς ακολουθώντας τους ίδιους σας τους φόβους, όχι ακριβώς πέφτοντας στην παγίδα του φόβου, αλλά υπερβαίνοντας τον φόβο μέσα σας. Κάνοντας μια μεγάλη υπέρβαση, και ανεβαίνοντας στο φως.

Σενάρια καταστροφολογίας λοιπόν, φόβοι, τρόμος και δέος, μπροστά σ’ ένα άγνωστο μέλλον. Πόθοι για να βρείτε μέσα σας τον ήρωα, πόθοι για να αναγνωριστείτε σαν ήρωες και πολύ δυνατές υπάρξεις, πολύ σημαντικές για το κοινωνικό σύνολο. Πολύ αγάπη, πολλοί κρυφοί στεναγμοί, πολύ μοναξιά πολλές φορές -όσο πιο έξω βρίσκεστε από το κέντρο σας, τόση περισσότερη μοναξιά νιώθετε-, και όλα αυτά μαζί, συνθέτουν ένα ζοφερό σκηνικό, το οποίο μετά έρχεστε σαν εργάτες του φωτός να πολεμήσετε. Έρχεστε να το νικήσετε και να φέρετε το φως στη γη. Και λοιπόν τι;

«Τι σημαίνει αυτό; σημαίνει ότι δεν υπάρχει κανένας φόβος, ότι δεν υπήρξε ποτέ; Σημαίνει ότι δεν υπήρξε ποτέ κανένα πραγματικό σενάριο, σημαίνει ότι… ότι δεν είμαστε εργάτες του φωτός; Τι σημαίνουν όλα αυτά Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας, που κάποτε αλλιώς μας τα ‘λεγες; Κάποιοι άλλοι, αλλιώς μας τα μεταφέρουν αυτά τα πράγματα. Και τώρα λες ότι κάθεσαι μπροστά μας και μας μιλάς και τα γυρίζεις όλα ανάποδα. Μας τραβάς το χαλί κάτω από τα πόδια. Πού μπορούμε να σταθούμε λοιπόν;»

Η φαντασία σας αγαπητοί μου δεν έχει τέλος. «Είναι πολύ περίεργο, λέει η Άννα, σε ένα μάθημα προσαρμογής στη νέα εποχή, σε ένα μάθημα εσωτερισμού, να έρχονται τέτοιες ιδέες», και νιώθει άβολα γι’ αυτό. Από την άλλη μεριά, στην καρδιά της έχει τη σιγουριά του αληθινού μηνύματος γιατί, αν σας μιλάμε αυτή τη στιγμή λέγοντάς σας αυτά τα λόγια, είναι για να σας δείξουμε ποιοι πραγματικά είστε και τι μπορείτε να κάνετε. Τι παιχνίδια βάζετε τον εαυτό σας να παίξει και ποιο είναι το πραγματικό σας δυναμικό. Δεν ερχόμαστε εδώ για να αναιρέσουμε την πίστη σας στο Πνεύμα, δεν ερχόμαστε να σας πούμε ότι, ξέρετε, αυτά που πιστεύετε είναι μπαρούφες. Ερχόμαστε να σας δείξουμε τον τρόπο με τον οποίο κινείται η ανθρώπινη συνειδητότητα, η ανθρώπινη σκέψη. Και μέσα σας, ξέρετε πάρα πολύ καλά αυτό που συμβαίνει. Μέσα σας οι περισσότεροι και οι περισσότερες έχετε εντοπίσει αυτά τα σημεία. Ξέρετε μέσα σας πόσο πολύ λαχταράτε να αναδειχθείτε. Ξέρετε μέσα σας πόσο πολύ θέλετε να δώσετε αγάπη, πόσο πολύ θέλετε να αφήσετε το φως σας να λάμψει. Και αν δεν το κάνετε, αν δεν το προσπαθείτε, είναι γιατί φοβάστε, όχι γιατί δεν το θέλετε πραγματικά, ή γιατί έχετε εγκαταλείψει κάθε ελπίδα να καταφέρετε να το κάνετε.

Δεν ακούγονται πολύ ενθαρρυντικά τα λόγια μας, όμως είναι. Είναι, γιατί μόνο ερχόμενοι σε επαφή με την πραγματικότητα, την πνευματική πραγματικότητα, θα μπορέσετε να προχωρήσετε με μεγάλα και ανοιχτά βήματα πιο πέρα. Και όπως είπαμε, δεν είμαστε εδώ για να αναιρέσουμε, να ακυρώσουμε την πίστη σας στο Πνεύμα. Αυτό που ζείτε, υπάρχει. Αφήστε όμως, επιτρέψτε στον εαυτό σας να πάει πιο βαθιά στην εμπειρία σας και να δείτε τι συμβαίνει επιτέλους με όλα τα σενάρια του φόβου μέσα από το οποία περνάτε καθημερινά.

Τι θα λέγατε, αν σας πληροφορούσαμε τώρα αμέσως ότι ο φόβος δεν είναι πάντα ένας ανασταλτικός παράγοντας; Πολύ σπάνια παίζει αυτόν τον ρόλο του ανασταλτικού παράγοντα για τις δικές σας ενέργειες, τις δικές σας δράσεις. Από την άλλη, ο φόβος λειτουργεί περισσότερο σαν ένας «μειωτήρας» θα λέγαμε, ένας μετασχηματιστής σε κατώτερη τάση, της ενέργειας που φέρνετε. Πώς θα νιώθατε γι’ αυτό; Πώς θα νιώθατε αν ξέρατε ότι ένας φόβος, μέσα στα υπόλοιπα που σας βοηθά να κάνετε, είναι περιορίζει την εισροή μεγάλου ποσού ενέργειας, που αλλιώς δεν θα μπορούσατε να χειριστείτε; Είναι ένας ρυθμιστικός παράγοντας ο φόβος και τίποτα περισσότερο. Εμπλέκεται στα σενάρια που δημιουργείτε, προκειμένου να αναδείξετε το πραγματικό σας δυναμικό και λειτουργεί ταυτόχρονα σαν ένας πολύ σημαντικός ρυθμιστικός παράγοντας της ενέργειάς σας.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα δείτε ότι φοβόσαστε κάτι, που θα δείτε μέσα σας την καρδιά σας να σφίγγετε επειδή νιώθετε ότι κάτι δεν πάει καλά, σκεφτείτε, θυμηθείτε: πρόκειται για σενάρια που εσείς φτιάχνετε προκειμένου να μπορέσετε να υπερβείτε τους φόβους σας και να αναδείξετε τη δύναμή σας και, δεύτερον, είναι ο τρόπος σας για να διατηρείτε την καλή κατάσταση του αγωγού που είστε. Αν περάσει μια μεγάλη ποσότητα ρεύματος από μια λάμπα, το συρματάκι θα καεί. Ο φόβος λειτουργεί σαν ένας ρυθμιστικός μηχανισμός για να διασφαλίζετε την κατάλληλη ροή του ρεύματος της ζωής μέσα από τον γήινο μηχανισμό σας.

Και σ’ αυτά τα πλαίσια θα έρθουμε να βάλουμε και το κάρμα, που δεν είναι τίποτε άλλο -στη μορφή που το γνωρίζετε μέχρι σήμερα- από έναν μηχανισμό. Υπάρχει ο νόμος της εξισορρόπησης όπως είπαμε, το κάρμα όμως και ο νόμος της ανταπόδοσης συμπεριλαμβάνεται μέσα στα πλαίσια που μόλις αναλύσαμε.

Υπάρχουν ήδη κάποιες ερωτήσεις. Θα σας αφήσουμε να τις συζητήσετε και θα συνεχίσουμε.

Ε.: Για τον φόβο, θέλω να πω ότι, έτσι όπως μας το λέει, εμφανίζεται σαν κάτι θετικό. Αφενός να τον υπερβούμε και να βγάλουμε το δυναμικό μας και αφετέρου να εξισορροπήσουμε την ενέργεια. Αλλά υπάρχει και ο φόβος ο οποίος σε ακινητοποιεί. Ο οποίος σε κάνει… σου αφαιρεί την ενέργεια τελείως. Υπάρχει και ο καταστροφικός φόβος. Γι’ αυτόν τον φόβο θέλω εγώ να μιλήσω. Γιατί για τον άλλο τον φόβο, εντάξει. Είναι μέσα στην καθημερινότητα που, εντάξει, δεν περνάς κάπου για να μη σκοτωθείς… αυτό είναι το τυπικό.

Άννα: Θα ήθελες να συμπληρώσεις κάτι άλλο σ’ αυτό κάποια ιστορία ή κάτι τέτοιο; Λέει ότι έχεις να συμπληρώσεις κάτι.

Ε. Ας πούμε ένα φόβο ασθένειας. Επειδή είχα πάλι μια εμπειρία και κινδύνεψα πάρα πολύ.

Απάντηση: Όταν μιλάμε για φόβο, εννοούμε φόβο. Η διακύμανση του ορίου ‘ασφάλειας’ ας πούμε ή ‘ανοχής’ σ’ αυτόν τον φόβο έχει να κάνει με τη δική σας αντίδραση. Ο φόβος είναι αυτός που είναι. Ο καθένας αντιδρά διαφορετικά απέναντι σε ένα φόβο. Κάθε φορά, ο φόβος είναι εκεί για τον ίδιο λόγο. Εξαρτάται όμως από το δικό σας σενάριο και το τι έρχεστε να δουλέψετε, ο βαθμός στον οποίο ανταποκρίνεστε ή αντιδράτε σ’ αυτόν τον φόβο.

Υπάρχουν άτομα, παραδείγματος χάρη, που δεν διστάζουν να ανατρέψουν όλες τις συνθήκες της ζωής τους προκειμένου να επενδύσουν ενέργεια σε κάτι καινούριο. Την κατάλληλη στιγμή για τους ίδιους ακυρώνουν ό,τι έχουν κάνει, τ’ αφήνουν να γκρεμιστούν και προχωρούν. Είναι ένας τύπος… ένας ανθρώπινος τύπος αντίδρασης. Υπάρχουν άλλοι που μένουν σε μία κατάσταση και φοβούνται να βγουν από αυτήν. Τι σημαίνει, ότι οι μεν προχωρούν χωρίς να φοβούνται ή έχοντας ξεπεράσει τον φόβο και οι άλλοι όχι, οι άλλοι βρίσκονται ακόμα κάτω από αυτόν τον συγκεκριμένο φόβο; Και όμως, αυτά τα δύο περιστατικά, αυτοί οι δύο τύποι δεν σχετίζονται μεταξύ τους, δεν είναι συγκρίσιμοι γιατί, άλλο σενάριο έρχεται να δουλέψει αυτός που αφήνει τα πάντα και φεύγει -συνεπώς δεν βιώνει έναν έντονο φόβο σε σχέση με τη διάλυση του παρελθόντος του- και άλλο σενάριο έρχεται να δουλέψει αυτός που μένει από φόβο σε μία ιστορία. Δεν σημαίνει ότι οι μεν φέρονται πιο γενναία και οι δε πιο δειλά. Έχει να κάνει κυρίως όλο αυτό με την αντίδραση του υποσυνείδητου που σχετίζεται τόσο με τη συλλογική ψυχή όσο και με την ατομική ψυχή και με τα σενάρια που έχετε επιλέξει να δουλέψετε. Είναι σαν να λέμε ότι έχετε δύο λάμπες. Η μια λάμπα μπορεί να δεχτεί μικρότερη ποσότητα ρεύματος, η άλλη περισσότερη. Είναι καθαρά τεχνικό θέμα. Δεν μπορείς να κρίνεις μία λάμπα και να πεις «Εσύ φοβάσαι, εσύ δεν φοβάσαι», είναι ένα καθαρά τεχνικό θέμα το πώς έρχεστε να διαχειριστείτε την ενέργεια που ρέει. Σε κάθε περίπτωση ο φόβος σαν φόβος, είναι ένας ρυθμιστικός μηχανισμός, είναι η αντίσταση του αγωγού.

Ε. Τα σενάρια εννοεί αυτά που έχουμε έρθει με τη γέννησή μας ή τα σενάρια που επιλέγουμε κάθε στιγμή;

Απάντηση: Τα σενάρια που επιλέγεις κάθε στιγμή σχετίζονται με αυτά της γέννησής σου, είναι μία σύνθεση. Το ερώτημα είναι, τι γίνεται τελικά; Αυτός που φοβάται, θα φοβάται για πάντα και αυτός που δεν φοβάται, δεν θα φοβάται, οπότε έχουμε δύο κατηγορίες ανθρώπων; Και λοιπόν τι; Πώς μπορεί να περάσει κανείς από το ένα στάδιο στο άλλο;

Αυτός που δεν φοβάται κάτι συγκεκριμένο, χρησιμοποιεί τον φόβο σε ένα άλλο επίπεδο, με έναν άλλον τρόπο. Εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τον μηχανισμό αυτό αλλά σε ένα διαφορετικό πλαίσιο. Όσο γι’ αυτόν που αντιμετωπίζει ένα συγκεκριμένο φόβο, συχνά η αδυναμία να τον ξεπεράσει, έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία, με τον γήινο μηχανισμό, ο οποίος φυσικά εξυπηρετεί και πάλι την ψυχή. Υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που ποτέ δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν έναν φόβο αλλά ήρθαν να διαχειριστούν αυτόν τον φόβο, μόνο και μόνο για να λειτουργήσουν σαν παραδείγματα για άλλους.

Καταλαβαίνετε ότι είναι πολύ περίπλοκος ο τρόπος που έρχεστε να δουλέψετε στη γη. Δεν σημαίνει ότι κάποιοι τα καταφέρνετε και κάποιοι όχι. Τα καταφέρνετε όλοι και πάρα πολύ καλά. Αυτό που κάνετε εσείς, το να συγκρίνετε τον εαυτό σας και να λέτε «θέλω να κάνω αυτό ή εκείνο», σχετίζεται πάντα με το σενάριο που έχετε φτιάξει για τον εαυτό σας και με την αλληλεπίδραση που έχετε σχεδιάσει να αναπτύξετε με τους υπόλοιπους αγγέλους. Και δεν μπορεί ποτέ κανείς να ξέρει, πόσο μπορεί να βοηθήσει ένας άνθρωπος που φαινομενικά φοβάται, κάποιον άλλον. Πόσα παραδείγματα μπορεί να δώσει με τη στάση του και πόσα μαθήματα, γιατί έρχεται να κρατήσει μια συγκεκριμένη ενεργειακή θέση. Νομίζουμε ότι έχουμε απαντήσει στην ερώτησή σου.

Μ.: Λοιπόν, ήθελα να καταλάβω καλύτερα το εξής: κάθε σκέψη είναι μία υλοποίηση, απ’ ότι έχω καταλάβει –αν είναι διαφορετικά, μπορείς να μου πεις. Μια υλοποίηση όμως εσωτερικού τύπου. Απ’ ότι κατάλαβα προηγουμένως, αναφέρθηκε η έννοια της εσωτερικής και εξωτερικής υλοποίησης. Δηλαδή, εσωτερική και εξωτερική μορφή. Όταν εγώ σκέφτομαι και φοβάμαι κάτι, το υλοποιώ κατά μία έννοια αλλά, το ερώτημά μου είναι, επειδή το έχω ακούσει πολλές φορές, μπορώ να φτάσω να το υλοποιήσω και εξωτερικά; Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητή.

Απάντηση: Κατ’ αρχήν η απάντηση είναι ναι, ότι μπορείς να υλοποιήσεις τον φόβο σου σε διάφορα επίπεδα. Όμως είναι βαθύ το θέμα αυτό, έχει πολλές επιμέρους προεκτάσεις. Ξεκινήσαμε με το παράδειγμα του φόβου μιας ασθένειας. Είναι γεγονός, για μας αναμφισβήτητο γεγονός, ότι μπορείτε να επηρεάσετε άμεσα το σώμα σας. Μπορεί να σας παίρνει περισσότερο χρόνο το να επηρεάσετε το εξωτερικό πεδίο, να υλοποιήσετε πράγματα έξω από το σώμα σας, αλλά η σχέση σας με το σώμα σας είναι άμεση και τα κύτταρά σας, που περιμένουν κάθε φορά ένα νεύμα σας, μία σκέψη σας για να ανταποκριθούνε πρόθυμα, όταν εσείς εργάζεστε με τον φόβο, θα ανταποκριθούν εξίσου γρήγορα. Ειδικά όσο περνάν τα χρόνια και μπαίνετε όλο και περισσότερο στη νέα εποχή όπου οι ενέργειες είναι πολύ διαφορετικές, η ανταπόκριση είναι άμεση. Άρα, το να φυλάτε τη σκέψη σας από γλιστρήματα που μπορούν να σας οδηγήσουν σε σκέψεις φόβου, σε αισθήματα φόβου, είναι καλό. Γιατί έτσι διατηρείτε την ισορροπία σας. Όπως και να ‘χει το πράγμα, το σώμα σας δείχνει την ενεργειακή σας ισορροπία.

Από κει και πέρα, το ερώτημα είναι «Γιατί να φέρω ένα φόβο, που στο τέλος θα τον υλοποιήσω και θα μετατραπεί σε ασθένεια. Άρα, ο φόβος δεν είναι κάτι καλό, δεν είναι ένα καλό εργαλείο». Και όμως, είναι. Είναι ένα πολύ καλό εργαλείο. Και απόδειξη αυτού είναι το πόσο πολύ μπορείτε να επηρεαστείτε από αυτό. Πόσο πραγματικά κάνει τα διάφορα σενάρια στη ζωή σας. Πόσες πολλές προκλήσεις σας βάζει για να ξεπεράσετε. Είναι ένα πολύ καλό εργαλείο. Ένα άλλο εργαλείο της ψυχής σας είναι ο θυμός, είναι το μίσος, είναι η οργή, η αγάπη, η συντροφικότητα. Όλα αυτά είναι εργαλεία της ψυχής για να σας βοηθήσει να παίξετε στο γήινο πεδίο, να αναπτύξετε το γήινο παιχνίδι σας. Δεν είναι πράγματα που πρέπει να κόψετε και να πετάξετε, είναι εργαλεία που χρησιμοποιείτε όταν χρειάζεστε. Όταν δεν τα χρειάζεστε τα αφήνετε στην άκρη. Είναι όλα χρήσιμα εργαλεία και το καθένα μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε όπου χρειάζεται περισσότερο. Όπως ο ζωγράφος έχει πάρα πολλά πινέλα και χρώματα και φτιάχνει μια σύνθεση με όλα αυτά που έχει στη διάθεσή του. Όπως ο γλύπτης έχει πολλών ειδών εργαλεία για να κάνει τη χονδρική επεξεργασία και μετά την πιο λεπτή, στις λεπτομέρειες. Έτσι λοιπόν και ο φόβος εμπλέκεται στη λειτουργία του γήινου σεναρίου σας.

Συνεπώς, όταν από τον φόβο σας δημιουργήσετε μία ασθένεια στον εαυτό σας ή κάποια άλλη αρνητική κατάσταση, αυτή η κατάσταση είναι εκεί για να συνειδητοποιήσετε ακόμα περισσότερο τη δύναμή σας και να αναλάβετε τη δύναμή σας, για να πάρετε τη δύναμή σας στα χέρια σας. Δεν είναι τίποτε ασύνδετο σε όλα αυτά, και τα πάντα έρχονται να παίξουν τον δικό τους ρόλο στο σχηματισμό της σφαιρικής πραγματικότητας που βιώνετε.

Ει. Άρα και το κάρμα είναι ένα εργαλείο;

Απάντηση: Το κάρμα είναι ένας μηχανισμός εξισορρόπησης. Απλά, έχετε πάρει την έννοια αυτή και την έχετε μετατρέψει σε ένα εργαλείο φόβου. Ένα πράγμα είναι ο μηχανισμός και ένα άλλο πράγμα είναι ο φόβος με τον οποίο επενδύετε τις δράσεις αυτού του μηχανισμού.

Έχει να κάνει με τον τρόπο που αντιμετωπίζετε πάρα πολλά πράγματα επίσης στη ζωή σας. Όταν εφευρέθηκε η τηλεόραση, πολλοί στράφηκαν εναντίον της εφεύρεσης, γιατί θεώρησαν ότι είναι κακή, ότι θα αποξενώσει τον κόσμο. Σε άλλους άρεσε γιατί βρήκαν έναν τρόπο να τη χρησιμοποιήσουν. Είναι όμως αυτό που είναι. Είναι ένας μηχανισμός και μπορείτε να τον χρησιμοποιήσετε όπως επιθυμείτε.

Όταν λοιπόν φτάσετε στο σημείο να απομακρυνθείτε από τον μηχανισμό του φόβου, να καταλάβετε ότι είναι απλά ένα εργαλείο δικό σας και μπορέσετε να κοιτάξετε τον εαυτό σας στα μάτια και γελάσετε, να γελάσετε με την καρδιά σας, γιατί ξέρετε ότι το γέλιο σκορπίζει τον φόβο, σκορπίζει την ανησυχία, τότε θα μπορέσετε να πιάσετε και να χειριστείτε τις ενέργειές σας με έναν τρόπο πολύ διαφορετικό, πολύ πιο συνειδητό. Όταν φτάσετε στο επίπεδο να συνειδητοποιηθείτε περισσότερο, τότε το κάρμα μένει σαν ένας απλός μηχανισμός που δεν σας αφορά, γιατί είναι ένας μηχανισμός που αναπτύσσεται στα πλαίσια της διττότητας και όταν εσείς έχετε αναλάβει την ενέργειά σας, τη δύναμή σας, βρίσκεστε σε ένα επίπεδο πολύ διαφορετικό, όπου κατανοείτε ότι εσείς είσαστε τα πάντα. Και όταν κατανοήσετε ότι είσαστε τα πάντα και τα πάντα βρίσκονται μέσα σας και τα ισορροπείτε μέσα σας, δεν υπάρχει πεδίο δράσης για το κάρμα, γιατί δεν έρχεστε σε αντιπαράθεση με τον άλλον που στέκεται απέναντί σας, αλλά επιλύετε το θέμα ενεργειακά μέσα σας. Δεν στρέφεστε εναντίον κάποιου καθρέφτη σας ώστε να δημιουργηθεί αυτό το δίπολο αλλά στέκεστε στην καρδιά και συν-χωρείτε τις ενέργειες αυτές στην καρδιά σας, ζητώντας να ισορροπήσουν.

Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να μη δημιουργείτε κάρμα. Δεν έχει σημασία αν είναι θετικό ή αρνητικό, είναι κάρμα. Βέβαια, λέτε «Καλύτερα να έχουμε να λαμβάνουμε», ωστόσο είναι καιρός να αποσυρθείτε από αυτό το παιχνίδι και να αφήσετε τον μηχανισμό της εξισορρόπησης στο πεδίο το τρισδιάστατο για όσους τον χρειάζονται ακόμα, και να σταθείτε στην καρδιά σας και να χειριστείτε τις ενέργειες εσωτερικά.

Είναι ένα πολύ βαθύ μήνυμα αυτό. Είναι πολύ βαθύ, ουσιαστικό, το εργαλείο που σας δίνουμε αυτή τη στιγμή. Έχουμε μιλήσει πολλές φορές για τη συγχώνευση των ενεργειών στην καρδιά και την εξισορρόπηση, όμως τώρα σας το συνδέουμε όλο αυτό με την έννοια της εξισορρόπησης και το κάρμα. Και καταλαβαίνετε βέβαια, όταν δείτε τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο, καταλαβαίνετε ότι εσείς είστε οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού. Δεν έχετε τίποτα να φοβηθείτε, γιατί η δύναμή σας βρίσκεται στην καρδιά σας.

Κι αυτός είναι επίσης ο λόγος που αναφέραμε ότι, για να μπορέσετε να απαλλαχθείτε από το κάρμα, χρειάζεται να έρθετε σε επαφή και βαθιά σύνδεση με τη Χριστική Ενέργεια γιατί, όταν λειτουργείτε με αυτόν τον τρόπο, λειτουργείτε από το Χριστικό επίπεδο. Ο τρόπος της Συν-χώρεσης λειτουργεί στο Χριστικό επίπεδο. Καταλαβαίνετε τώρα πόσο βαθιά έχετε φτάσει και πόσο βαθιές ενέργειες μπορείτε να κινήσετε; Εμείς είμαστε συγκινημένοι για το γεγονός ότι μπορούμε να σας τα λέμε αυτά τα πράγματα και να τα κατανοείτε. Και ξέρουμε ότι κάποιοι τα δουλεύουν ήδη αυτά τα πράγματα και κάποιοι άλλοι θα αρχίσουν σύντομα να τα δουλεύουν. Όμως είναι έννοιες πολύ κοντινές σε σας και μέσα στην καρδιά σας αντιλαμβάνεστε πόσο πραγματικές είναι.

Χμ.. γύρνα την κούπα ανάποδα και βγες απ’ την ουρά. Είναι ένας άλλος τρόπος του Πνεύματος να σας πει να δείτε τα πράγματα με ένα άλλο μάτι. Να πάψετε να βλέπετε dead ends. Να πάψετε να βλέπετε αδιέξοδα. Δεν υπάρχουν αδιέξοδα για το Πνεύμα. Δεν υπάρχουν. Υπάρχει μία αέναη ροή που πραγματικά δε σταματά ποτέ. Ρέει η ενέργεια, δεν σταματά ποτέ. Δεν υπάρχουν αδιέξοδα για το Πνεύμα και η λύση κάθε φορά είστε εσείς. Εσείς έχετε τους κωδικούς και τα κλειδιά για να δώσετε τη λύση στο κάθε τι. Και πολύ χαιρόμαστε -το λέμε και πάλι- που μπορέσαμε να κάνουμε σήμερα αυτή τη συζήτηση, να μιλήσουμε για τον φόβο και να μιλήσουμε για όλα τα σενάρια που έχετε βάλει στη ζωή σας.

Θέλουμε… νιώθουμε την πρόκληση να δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση στο θέμα των σεναρίων του φόβου και της καταστροφολογίας. Εσείς ακόμα δεν πιστεύετε καλά – καλά ότι ποτέ δεν επρόκειτο να γίνει ο Αρμαγεδώνας και αναρωτιέστε γιατί οι μεγάλοι προφήτες τον προφήτεψαν και είναι πάρα πολλές χιλιάδες, εκατομμύρια άνθρωποι που πιστεύουν ακόμα σ’ αυτές τις προφητείες. Να σας ρωτήσουμε κάτι; Πόσες προφητείες έχετε δει να επαληθεύονται; Πέρα από αυτά που έχετε ακούσει ή πράγματα που έχετε διαβάσει, πόσα είδατε να επαληθεύονται στη ζωή σας πραγματικά; Είναι αλήθεια ότι, ο λόγος που δεν μπορούν να προφητευθούν πράγματα, είναι ότι αναλαμβάνετε όλο και περισσότερο την ενέργειά σας και αλλάζετε τα πάντα μέσα σε δευτερόλεπτα. Αυτό είναι γεγονός. Όμως θέλουμε να σας βάλουμε σ’ αυτήν την πρόκληση, του να σκεφτείτε πόσα πράγματα από τις προφητείες του κόσμου έχουν επαληθευτεί στ’ αλήθεια.

Είναι ελάχιστα. Το ξέρουμε και το ξέρετε κι εσείς. Όμως, όπως είπαμε, σας αρέσει πολλές φορές να τρέφετε φρούδες ελπίδες γιατί, ελπίδες είναι. Ένα σενάριο καταστροφολογίας δεν το βλέπετε με φόβο που σας κάνει να το αποφεύγετε, το βλέπετε με δέος και θέλετε βαθιά μέσα σας να το δείτε να πραγματοποιείται. Έτσι είναι. Κι εκεί μπορείτε να δουλέψετε πάρα πολύ βαθιά στο επίπεδο των προθέσεων, να πάτε πολύ βαθιά στον τρόπο με τον οποίο στέκεστε απέναντι σ’ αυτά τα σενάρια και να δουλέψετε τις προθέσεις σας. Να δείτε γιατί σας τραβά τόσο την προσοχή, γιατί νιώθετε έτσι γι’ αυτό, τι είναι αυτό που εκφράζεται εκείνη την ώρα. Δεν αγαπάτε τον κόσμο; θέλετε να πάθουν κακό οι άνθρωποι; Θέλετε να τιμωρηθεί ο κακός αδελφός; Έτσι είναι, το θέλετε πολλές φορές. Νιώθετε μια αίσθηση δικαίου στο να τιμωρηθούν οι κακοί. Όταν κάνετε όλη αυτήν την επεξεργασία, θα κατανοήσετε ότι, εκείνη την ώρα που σκέφτεστε αυτά τα πράγματα δεν βρίσκεστε έξω από τη διττότητα και τότε θα γίνει αυτό ένα σκαλοπάτι για να ανεβείτε ψηλά. Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά, ούτε στο ένα άκρο ούτε στο άλλο, αλλά να ανεβείτε ψηλά και να σταθείτε στο επίπεδο της Χριστικής συνειδητότητας και να συν- χωρέσετε τα πάντα στην καρδιά.

Ει. Να ρωτήσω κάτι, μήπως αυτήν την καταστροφολογία την έχουν δημιουργήσει ή μάλλον την περνάνε στους ανθρώπους οι εκπεσόντες άγγελοι, και τι ρόλο παίζουν αυτοί στη ζωή μας;

Απάντηση: Έτσι είναι. Εκπεσόντες άγγελοι είσαστε, που τώρα ανακτούν τα φτερά τους.

Ει.: Και ο διάβολος τι είναι;

Απάντηση: Εσύ. Κι εγώ. Η Ε, η Μ, η Φ, η Δ, η Ε, όλοι οι άγιοι του κόσμου και οι διάβολοι.

Έ. Με αυτήν την έννοια όμως, ότι ό,τι είναι εδώ είναι κι εκεί, στον πνευματικό κόσμο, θα μπορούσαν να μας μιλάνε εκπεσόντες άγγελοι και να μη διακρίνουμε ποιος είναι ποιος. Διότι, κι εμείς μια προβολή του πνευματικού κόσμου είμαστε σε κάποιο επίπεδο.

Απάντηση: Θα μπορούσαμε να σου πούμε πάρα πολλά για να σου εξηγήσουμε ότι το καλό και το κακό δεν υπάρχουν έτσι όπως πιστεύεις ότι υπάρχουν. Θα μπορούσαμε να σου πούμε πολλά. Αυτό που πρεσβεύουμε είναι η αγάπη και η ενότητα των πάντων. Είναι κάτι… η ενότητα των πάντων και η μεγάλη Σύνθεση είναι κάτι που δεν μπορείτε να διανοηθείτε καν, όταν βρίσκεστε μέσα σ’ αυτόν τον δυισμό, μέσα στο πεδίο της διττότητας. Μπορείτε να δείτε μόνο το καλό και το κακό και να ερμηνεύσετε τα πάντα με αυτούς τους όρους. Όταν έρχεται κάποιος και σας λέει ότι εσείς είστε οι εκπεσόντες άγγελοι, εσείς είστε οι γήινοι άγγελοι, εσείς είστε ο Θεός στη γη, είστε τα πάντα, και το καλό και το κακό, ότι το καλό και το κακό δεν είναι διαχωρισμένα αλλά είναι μία ενέργεια που δρα με διαφορετικούς τρόπους δεν μπορείτε να το κατανοήσετε, αν δεν αφήσετε τον εαυτό σας να δει και να βγει ψηλά. Να βγει από το παιχνίδι το οριζόντιο, και να ανέβει ψηλά, να πάει σε πιο μεγάλα ύψη συνειδητότητας και να δει τη σφαιρική εικόνα. Έτσι, από τη δική μας μεριά, το επαναλαμβάνουμε αυτό, ότι το καλό και το κακό δεν υπάρχουν έτσι όπως τα γνωρίζετε, πρόκειται για φόβους, πρόκειται για σκεπτομορφές και ότι, στο συμπαντικό επίπεδο, το κακό παίζει έναν καθαρά τεχνικό ρόλο, αυτόν της αντίστασης του αγωγού.

Έ. Ναι, καταλαβαίνω αυτό αλλά, συγνώμη, εγώ έχω δει πάρα πολλούς ανθρώπους που έχουν μία αρνητική ενέργεια και αυτό δεν ξέρω αν είναι χρήσιμο ή μη χρήσιμο, πάντως είναι κακό, και έπειτα, τέλος πάντων, είναι λογικό να μπερδευόμαστε γιατί, τέλος πάντων ο Χριστός είπε μερικά πράγματα που… δεν ξέρω.. εμένα μου φαίνονται ως αληθή. Διαχώρισε πλήρως την κατάσταση, είπε ότι όλοι δεν έχουμε τον ίδιο πατέρα, το είπε ξεκάθαρα, το ξέρω, το έχω διαβάσει και έχει διαχωρίσει αυτήν την κατάσταση ανάμεσα στο καλό και στο κακό, ότι υπάρχουν αρνητικές δυνάμεις και υπάρχουν και θετικές δυνάμεις. Υπάρχουν αυτοί που εξυπηρετούν δηλαδή, είτε πνευματικά όντα είτε άνθρωποι, τις αρνητικές και άλλοι τις θετικές. Εκεί πέρα εγώ λιγάκι μπερδεύομαι. Μπερδεύομαι δηλαδή από αυτά που ξέρω. Και λίγο πριν μπερδεύτηκα, όταν αναφέρανε ότι αυτά αυτές οι αρνητικές ενέργειες όπως το μίσος, η οργή και όλα αυτά, είναι ενέργειες που μπορούμε να τις χρησιμοποιούμε σαν εργαλεία. Εγώ ξέρω ότι, όταν οργίζομαι, τουλάχιστον στο γήινο επίπεδο πρέπει να χάνω κι εγώ δεν ξέρω πόσα χρόνια ζωής, γιατί είναι και αποδεδειγμένο ότι εκκρίνεται μια ουσία που καταστρέφει ένα σωρό κύτταρα. Κάθε φορά που στεναχωριέσαι, κάθε φορά που φοβάσαι, κάθε φορά που οργίζεσαι. Εκεί μπερδεύτηκα εγώ.

Ει.: Αυτό σημαίνει ότι βγαίνουμε από την ισορροπία μας.

Έ.: Ναι, βγαίνουμε από το κέντρο μας.

Ει: Βγαίνουμε από το κέντρο μας και ίσως είναι χρήσιμο για να καταλαβαίνουμε και να ξανα…..

Έ.: Εγώ είμαι στο κέντρο μου μόνο όταν είμαι ήρεμη και γαλήνια και είμαι καλά και αισθάνομαι εμπιστοσύνη και έχω επαφή με τον Πατέρα, με τους αγγέλους, με τον Χριστό, εκεί αισθάνομαι εγώ ότι είμαι καλά.

Μ.: Μπορώ να πω κάτι πάνω σ’ αυτό; Απ’ όσο ξέρω, η Χριστιανική θρησκεία αναφέρεται στην έννοια του καλού και του κακού μεν, αλλά ονομάζει το κακό πάντα ως ψεύδος, σαν κάτι που δεν υπάρχει.

Έ.: Αυτό, να με συγχωρέσεις, δεν αναφέρομαι ποτέ στη Χριστιανική θρησκεία, ποτέ. Αναφέρομαι πάντα μόνο σε κάποια σημεία που είπε ο Χριστός. Δεν αναφέρομαι στη θρησκεία, αυτά μπορεί να τα έχουν μεταφράσει οι οικουμενικές σύνοδοι, δεν ξέρω. Εγώ τέτοια λογάκια που έχω.. απ’ αυτά. Να ξεκαθαρίσω τη θέση μου.

Μ.: Εντάξει, εγώ το είπα για καλό αυτό, γιατί το θεωρώ πολύ όμορφο σαν σκέψη. Τέλος πάντων.

Έ.: Όχι, δεν το είπα έτσι, αν είπα κάτι, το είπα μόνο πάνω σε κάτι λογάκια που έχω διαβάσει ότι είπε ο Χριστός. Δεν τα μεταφράζω αλλιώς αυτό.

Ει. Δεν είπε ο Χριστός «πίσω μου σ’ έχω σατανά, μη με πειράζεις»;

Έ.: Ναι, και πάντα…

Ει. Δηλαδή, εννοούσε, εγώ πιστεύω, να μη βγαίνει από το κέντρο του. ένιωθε φόβο… και ίσως όλες αυτές οι συζητήσεις μας βοηθούν, οι απορίες.

Απάντηση: Ο Ιησούς Χριστός περπάτησε στη γη και δίδαξε πολλούς. Και πραγματικά η ενέργειά του είναι μαζί με όλους σας, γιατί είναι ένα μαζί σας. Βρίσκεται μαζί σας κάθε στιγμή.

Το να χρησιμοποιείτε όμως τα λόγια που είπε κάποιος, για να στηρίξετε τις σκέψεις και τις δράσεις σας, δεν το θεωρούμε κατάλληλο για τους γήινους αγγέλους, και ειδικά όχι γι’ αυτήν την εποχή. Τις σκέψεις και τις δράσεις σας να τις στηρίζετε στα δικά σας βιώματα, στη δική σας αλήθεια, όπως βγαίνει από την καρδιά. Γιατί είστε εδώ για να αναλάβετε τη δύναμή σας, και όχι για να χρησιμοποιείτε πνευματικές πατερίτσες -συμπεριλαμβανομένης και της ομιλούσας.

Έτσι λοιπόν, χρειάζεται να μπεις βαθιά στην καρδιά σου και να αφήσεις την καρδιά (στο όνομα του Ιησού Χριστού θα σου πούμε, γιατί ξέρουμε ότι αυτό θα σου κάνει καλό και θα σε βοηθήσει να ανοίξεις την καρδιά περισσότερο), και να ζητήσεις εκεί, στην καρδιά, να κατανοήσεις την αλήθεια σου. Γιατί σε καμιά περίπτωση ο σκοπός μας δεν είναι να πείσουμε για τίποτα. Ούτε πρόκειται να παραθέσουμε μια σειρά από επιχειρήματα για να σας πείσουμε ότι δεν υπάρχει καλό και κακό μ’ αυτήν την έννοια που έχετε μάθει να δίνετε. Και δεν είναι σκοπός μας να σας πείσουμε, γιατί πολύ απλά ξέρετε ήδη. Χρειάζεται να θυμηθείτε και θα θυμηθείτε την κατάλληλη στιγμή. Γι’ αυτόν τον λόγο ερχόμαστε και κάνουμε εισηγήσεις, σας μιλάμε και σας φέρνουμε πληροφορίες, αλλά είναι στη διάθεση του καθενός το πόσο θα ζητήσει να μπει βαθύτερα σ’ αυτήν την ενέργεια.

Ξέρουμε ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο για τους γήινους αγγέλους να εντοπίσουν μερικά σημεία στήριξης. Χρειάζεστε στο γήινο πεδίο ορισμένα σημεία αναφοράς. Σαφώς, η ενέργεια του Ιησού Χριστού είναι ένα θαυμάσιο σημείο αναφοράς. Όμως θα θέλαμε επίσης να θυμόσαστε πόσο εύκολα μπορούν να αλλάξουν αυτά που λέτε, πόσο εύκολα μπορούν να αλλοιωθούν αυτά που λέτε και πόσο εύκολα με το πέρασμα των χρόνων μπορούν να αντικατασταθούν από άλλα. Και πόσο εύκολα ακόμα, αυτά που λέτε μπορούν να παρερμηνευθούν, γιατί τα λέτε μέσα σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή, σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και όταν φτάσουν να διαβάζονται μετά από αιώνες και χιλιετηρίδες, είναι πολύ δύσκολο να κατανοηθούν, όταν στερούνται από το πλαίσιο στο οποίο ειπώθηκαν.

Συνεπώς, σου προτείνουμε να πας στην καρδιά και να σταθείς εκεί και να ζητήσεις από τον εαυτό σου να πεις την αλήθεια. Στάσου στην καρδιά σου και πες «Θέλω να πω την αλήθεια σχετικά με το καλό και το κακό». Και άφησε την καρδιά σου να σου απαντήσει. Θα είσαι στο κατάλληλο σημείο. Άσχετα από το αν δεχτείς ή όχι την άποψη που σας δείξαμε, θα είσαι στο κατάλληλο σημείο για σένα.

Ε.: Ευχαριστώ πολύ. Με καλύψατε πλήρως….απίστευτοι είναι, απίστευτοι.

Φ.: Η οργή που είπες προηγουμένως, ότι μας ανακατεύει, πώς μας ανακατεύει, όλα αυτά, υπάρχουν σαν εκπαίδευση.

Έ.: Συγνώμη που σε διακόπτω, εκείνη την ώρα που έλεγε ότι μπορούμε να χρησιμοποιούμε αυτές τις ενέργειες, εγώ είδα ότι ήμουν σε μια πολύ μεγάλη κουζίνα, που ο μάγειρας, ξέρεις, έχει και πολύ κοφτερά μαχαίρια, όλα αυτά τα πράγματα. Τα σκεφτόμουν σαν ενέργειες που θα πρέπει να μάθεις πώς να τις χρησιμοποιείς για να μην κοπείς. Προσπαθούσα να καταλάβω εκείνη την ώρα και μου ήρθε η εικόνα του μάγειρα με όλα τα μαχαίρια. Και έλεγε εν τω μεταξύ και άλλα πράγματα και έλεγα «δεν καταλαβαίνω», και γινόντουσαν εικόνες μετά.

Φ.: Όλα τα αρνητικά συναισθήματα, τα οποία βιώνουμε και όντως μας ανακατεύουνε, είναι σαν μάθηση να αναγνωρίζω το συναίσθημά μου. Θύμωσα, γιατί θύμωσα; Γι’ αυτόν και γι’ αυτόν τον λόγο. Στρέφομαι στην καρδιά και ρωτώ γιατί θύμωσα; Από πού πηγάζει ο θυμός; Και το βάζω στόχο μετά να μην ξαναθυμώσω και να μη με οργίσει τίποτα. Δεν επιτρέπω στα απέξω γεγονότα να ανατρέψουν τον εσωτερικό μου κόσμο.

Άννα: Απλά νομίζω όχι έχουν και τον ρόλο ότι έρχονται και μας βοηθούν να παίξουμε τα σενάριά μας. Αν δεν οργισθείς κλπ, δεν ανοίγει το σενάριο. Σαν πνεύμα, δεν έχεις τίποτα με τη Δ. και με μένα, αλλά αν δεν παιχτεί αυτό, δεν υπάρχει γήινο σενάριο.

Έ.: Αυτό ακριβώς, το κατανοώ πλήρως.

Ει.: Νάτο το εργαλείο.

Άννα: Ναι, απλά, δεν μπορούσα να το πω εκείνη την ώρα του μηνύματος.

Ει.: Μου έκανε κάτι προχθές ένας κι εγώ οργίστηκα. Τι ήταν αυτό; Για να αρχίσω να ψάχνομαι, να δω τι συμβαίνει για να δημιουργηθεί η χρησιμοποίηση των ενεργειών.

Φ.: «Αξιοποιώ θετικά το συναίσθημά μου».

Ει.: Γι’ αυτό είναι εργαλείο, τελικά. Άρα όλα αυτά τα πράγματα έχουν σχέση απόλυτη. Και ο φόβος πραγματικά, τον φόβο τον χρησιμοποιούμε γενικά οι άνθρωποι είτε για να βάλουμε τους άλλους ανθρώπους στον ντορό, όπως κάνουν οι θρησκείες, με τον φόβο κρατάνε τον κόσμο, έτσι; Είναι εργαλείο.

Άννα: Τι σημαίνει «στον ντορό»;

Ει.: «Στον ντορό» πάει να πει στη σειρά. Είναι εργαλείο λοιπόν από όλους. Ο φόβος λοιπόν χρησιμοποιείται απ’ όλους. Και η εξουσία χρησιμοποιεί τον φόβο για να μπορεί να κουμαντάρει τον κόσμο, την ενέργεια των ανθρώπων, να την κρατάει πολύ χαμηλά, να μη μπορούν να βγουν τα συναισθήματα τα καταπιεσμένα. Γι’ αυτό και κάποτε γίνονται οι εξεγέρσεις και όλα αυτά που γίνονται και παίζεται το σενάριο και συνεχίζεται το σενάριο. Γιατί αν όλοι λέγαμε εντάξει, και τι έγινε, και ακολουθούσαμε τη μοίρα μας, τότε δεν θα παιζόταν κανένα σενάριο. Όλα θα διακόπτονταν τη μέση.

Φ.: Οι μισοί φοβούνται τον Θεό και οι άλλοι μισοί τους νόμους.

Μ.: Επειδή ετέθη η έννοια του αρνητικού ανθρώπου κι εγώ δεν πιστεύω σ’ αυτήν την έννοια καθόλου….

Έ.: Έχεις συναντήσει ποτέ αρνητικό άνθρωπο;

Μ.: Ναι, παλιότερα συνέχεια συναντούσα.

Έ.: Εμένα μου έχει τύχει δυο – τρεις φορές να έχω συναντήσει και είναι απίστευτο πόσο πολύ έντονα.

Φ.: Μόνο δυο – τρεις φορές; είσαι τυχερή.

Έ.: Είμαι τυχερή; Συνήθως βλέπω το καλό στους άλλους…. Αλλά αυτό, όταν το συναντήσεις… αλλά αυτοί οι άνθρωποι είναι κάτι άλλο, είναι ένα μαύρο πράγμα που σε παίρνει και σε κάνει έτσι….

Μ.: Ακριβώς πάνω σ’ αυτό θα ήθελα να πω ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι τόσο αρνητικοί όσο τους ερμηνεύεις εσύ.

Έ.: Όχι. Όχι, με συγχωρείς, θα διαφωνήσω γιατί δεν είναι έτσι. Ποτέ δεν ερμηνεύω εγώ έτσι. Αυτό είναι κάτι που έρχεται δεν ξέρω τι, είναι διαισθητικό…

Άννα: Νομίζω ότι καταλαβαίνω αυτό που προσπαθείτε να πείτε η μία στην άλλη. Ωστόσο, το «καθρεφτίζουμε τον εαυτό μας» δεν σημαίνει ότι έχουμε τόσο κακό μέσα μας ώστε έρχεται κάποιος να μας το δείξει με τόση αρνητική ενέργεια. Όμως, εκείνη την ώρα χρειάζεται να αντιληφθούμε ότι είναι κομμάτι μας και εκείνη η ενέργεια. Είναι μέρος του σεναρίου μας. Είναι δύσκολο να το αποδεχτεί κάποιος αν δεν το έχει βιώσει, αλλά είναι μέρος του σεναρίου μας. Αυτό που θα μου δείξει κάποιος με τη στάση του, είτε στρέφεται εναντίον μου προσωπικά είτε έχει μία γενική αρνητική διάθεση για τα πάντα, έρχεται να μου το δείξει γιατί υπάρχει κάποιος λόγος. Δεν είναι τυχαίο. Δεν είναι ότι τυχαία βρέθηκε εκεί κι εγώ πρέπει να κλειστώ. Πρέπει να ανοίξω και να συν-χωρέσω αυτήν την ενέργεια στην καρδιά μου, να αποδεχτώ ότι είναι μια δική μου ενέργεια, γιατί εγώ είμαι τα πάντα. Όπως είπε νωρίτερα, δεν θυμάμαι πώς το είπε ακριβώς… «το μόνο σημείο της ζωής είναι ο Εαυτός». Με την έννοια ότι ζούμε εμείς. Εμείς είμαστε η μονάδα και βιώνουμε. Όταν λοιπόν έρχεται ο άλλος και μου καθρεφτίζει κάτι, θέλει να μου πει «Κοίταξε, αυτή είναι μια ενέργεια που δεν πρέπει να αποκόψεις, πρέπει να δουλέψεις μαζί της». Αυτό που θα κάνω τότε, είναι να τη συν-χωρέσω στην καρδιά μου, να της ζητήσω να έρθει στην καρδιά μου και να ισορροπήσει.

Έ.: Δεν καταλαβαίνω.

Άννα: Το καταλαβαίνω, ναι, το βλέπω.

Έ.: (Φέρνει το παράδειγμα μιας παρέας τεσσάρων ατόμων, ο ένας εκ των οποίων κρατά μια αρνητική στάση σε αντίθεση με τους υπόλοιπους. Σε ποιόν από τους τρεις καθρεφτίζει την αρνητική ενέργεια αυτός ο άνθρωπος;).

Άννα: Ο κάθε ένας έχει να κάνει μια δουλειά μ’ αυτήν την ενέργεια. Εγώ θα έλεγα ότι και οι τρεις θα πρέπει να αποδεχτούν αυτήν την ενέργεια. Να την συν-χωρέσουν στην καρδιά τους και να ζητήσουν να μπει μέσα ισορροπημένη. Είναι κάτι που το έχω δει στην πράξη, όχι να εξουδετερώνονται αλλά να ισορροπούνται τέτοιες ενέργειες, εν ριπή οφθαλμού, χωρίς να το καταλάβεις.

Έ.: Μα δεν το καταλαβαίνω πώς.

Άννα: Δηλώνεις την πρόθεσή σου να κάνεις χώρο στην καρδιά σου και για αυτήν την ενέργεια.

Έ.: Δηλαδή να έρθει η αρνητική η ενέργεια η δική της μέσα στη δική μου την καρδιά;

Άννα: Όταν το δεις αυτό από το σημείο που το βλέπεις τώρα, που είναι στη ζυγαριά, μπερδεύεσαι. Υπάρχει ο άλλος τρόπος, να ανέβεις ψηλά. Να φύγεις από τα δύο άκρα.

Έ.: Να την κατανοήσω και να τη συγχωρήσω, μπορώ.

Άννα: Όχι, δεν είσαι η ‘τέλεια’ για να συγχωρέσεις τον αμαρτωλό.

Έ.: Τέλεια όχι, αλλά είμαι ένας άνθρωπος που έχω υπάρξει στη θέση της και μπορώ να την κατανοήσω. Αλλά να πάρω τη δική της αρνητική ενέργεια μέσα μου….

Φ.: Ο Χριστός είπε, μιας και αναφέρθηκες νωρίτερα, ότι αν σας χτυπήσουν το ένα μάγουλο, να γυρίσετε και το άλλο. Να σου πω πώς το αντιλαμβάνομαι αυτό; Ότι εγώ δεν θυμώνω, δεν τσιμπάω στην πρόκλησή σου και σου δίνω και το άλλο μάγουλο, οπότε επιστρέφω κατευθείαν αυτό που θέλεις να μου δώσεις.

Έ.: Εγώ τελικά την πήρα τη δική της αρνητική ενέργεια; Έχω καταμπερδευτεί, βοηθήστε με.

Άννα: Κοίταξε, έχεις μπερδευτεί, γιατί προσπαθείς να το καταλάβεις με το μυαλό. Δεν μπορείς να το καταλάβεις με το μυαλό. Πρέπει να ζητήσεις να βγεις από τον άξονα καλό – κακό. Από τη στιγμή που χρησιμοποιείς τη λέξη «αρνητικός» για κάποιον, «αρνητική ενέργεια», ήδη βρίσκεσαι σε κρίση.

Έ.: Τι, πώς πρέπει να το ονομάζουμε; Μια ολόκληρη ζωή, έτσι ξέρω να ξεχωρίζω τα πράγματα. Τι θα πρέπει να χρησιμοποιούμε;

Άννα: «Ενέργεια». Γιατί θα πρέπει να την προσδιορίζεις έτσι ή αλλιώς; Είναι μία ενέργεια. Είναι καλό να βγεις λίγο από τον προσδιορισμό. Είναι μια δουλειά που πρέπει να κάνεις…. όλοι είναι καλό να την κάνουμε αυτή τη δουλειά. Γιατί προσδιορίζοντας βάζουμε ετικέτες και δεν μπορούμε να βγούμε από τον δυισμό.

Έ.: Ωραία, υπάρχουν χρώματα… λέμε η ενέργεια του θυμού, η ενέργεια του μίσους, δεν υπάρχει η ενέργεια του άσπρου και το μαύρου, ούτως ή άλλως, το γιν και το γιανγκ;

Άννα: Ναι, αλλά κάθε φορά που επικαλείσαι αυτά τα δίπολα, μπαίνεις στη διττότητα, μπαίνεις στον δυισμό. Αυτό θέλω να σου πω. Βγες από τον χάρακα με τα δύο άκρα, καλό - κακό, λευκό – μαύρο. Στάσου ψηλά. Πήγαινε στο σημείο της ισορροπίας. Όταν φτάσεις στο τρίτο σημείο, της ισορροπίας, θα δεις τη ροή της ενέργειας και θα καταλάβεις ότι δεν ήταν αυτό που φαινόταν πριν. Αυτό όμως, θέλει δουλειά για να γίνει. Ούτε είναι κάτι που κατανοεί ο νους έτσι εύκολα, ούτε κάτι που κάνεις έτσι, από τη μία στιγμή στην άλλη. Είναι κάτι που κι εγώ… ακόμα το δουλεύω. Απλά, γνωρίζω πολύ καλά τώρα πια στην πράξη, και γι’ αυτό το λέω με βεβαιότητα, ότι για να πάψω να βλέπω ‘μια αρνητική ενέργεια’ –που εντάξει, δεν μου αρέσει βέβαια αυτή η ενέργεια, δε με βολεύει, με κουράζει, μου σπάει τα νεύρα- αυτό που μπορώ να κάνω, είναι να κάνω χώρο στην καρδιά μου, να τη χωρέσω μέσα και να ζητήσω, μπαίνοντας στην καρδιά μου να ισορροπήσει, ώστε να δω αυτήν την ενέργεια όπως είναι.

Έ.: Αα, δηλαδή… τώρα κατάλαβα τι εννοείς.

Ε.: Θα ήθελα να ρωτήσω κάτι, σε περίπτωση που υπάρχει ασθένεια και ο άνθρωπος είναι καταθλιπτικός, δηλαδή, δεν μπορεί να δει θετικό τίποτα. Μαύρα τα βλέπει όλα. Σ’ αυτήν την περίπτωση μπορείς να βοηθήσεις;

Άννα: Το θέμα δεν είναι να βοηθήσεις αυτόν, αυτός είναι στο δικό του σενάριο. Σίγουρα όμως θα βοηθήσεις τον εαυτό σου. Σίγουρα θα δεις ότι μετά από αυτό, όταν μάθεις να χειρίζεσαι την ενέργεια, θα διαφοροποιηθεί πιο πολύ η σχέση που υπάρχει και η αντίδραση απέναντί σου. Θα νιώθεις πιο ελεύθερη σ’ αυτό, δεν θα νιώθεις το βάρος αυτής της ενέργειας.

Ε.: Άρα, είναι εσύ πως νιώθεις. Ο άλλος δεν επηρεάζεται.

Άννα: Υπάρχει μία περίπτωση να βγει απ’ αυτό, όταν είναι μία κατάσταση που έχει δημιουργηθεί ανάμεσά σας. Υπάρχει μία περίπτωση να βγει απ’ αυτό. Τώρα, αν είναι ένας καταθλιπτικός και θα πάψει να είναι επειδή εσύ θα έχεις κάνει αυτό…. εγώ δεν έχω μια τέτοια εμπειρία για να σου πω. Ξέρω ότι αλλάζουν τα πάντα, αλλά δεν μπορώ να σου πω ότι ο άλλος θεραπεύεται. Πάντως, ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας εξισορροπείται.