Το Ενιαίο Υπόβαθρο — Ομάδα Α΄

Το πιο ωραίο παραμύθι είναι αυτό της ζωής σου, Ε. Το πιο ωραίο παραμύθι απ’ όσα γράφεις, είναι αυτό της ζωής σου. [Σημείωση: Η Ε. ανέφερε νωρίτερα ότι της δίνονται συχνά παραμύθια μέσω της επικοινωνίας της με τους αγγέλους]

Και τώρα θα ξεκινήσουμε έναν καινούριο τρόπο συνεδριών ή συνεδριάσεων, μπορείτε να το πείτε όπως, θέλετε. Χμ, Λούκι Λουκ, ο ξέγνοιαστος καβαλάρης… είναι ένας άλλος τίτλος που μπορείς να δώσεις στην Άννα…. [γέλια]

Το Πνεύμα πάει διακοπές… και αποφάσισε ν’ αφήσει την Άννα να βγάλει το φίδι από την τρύπα μες στο κατακαλόκαιρο και να παραστήσει τη δασκάλα. Έτσι, όπως παίζατε μικρά παιδιά, να παραστήσει κάποια τη δασκάλα και οι υπόλοιποι τους μαθητές και μετά να αλλάξετε τους ρόλους για να ικανοποιηθούν όλοι και όλες και να παίξουν όλοι τον πρωταγωνιστικό ρόλο… Και αυτή η αλλαγή βέβαια δεν άρεσε πάντα, γιατί ήταν ένας ρόλος που όλοι θέλατε. Κάπως έτσι θα το κάνουμε φέτος, σ’ αυτόν τον κύκλο που αρχίζει σήμερα. Θα παραστήσει πρώτα η Άννα τη δασκάλα και μετά ο καθένας από σας ξεχωριστά. Έτσι, οι ρόλοι θα εναλλάσσονται και θα γίνονται πιο ενδιαφέροντες.

Τώρα, μου λένε, νομίζεις ότι κάνεις τσάνελιγκ; Χμμ δεν έχω ιδέα. Αλλά λες τα πράγματα όπως είναι, και είμαστε μαζί σου, μου λένε, και περιμένουμε ν’ αρχίσεις. [Σημείωση: εδώ μεταφέρεται σε τρίτο πρόσωπο τη συζήτηση με την άλλη πλευρά]

Το Πνεύμα πάει διακοπές, κάνει ότι αποσύρει την ενέργειά του (χωρίς να την αποσύρει πραγματικά), τραβάει την ουρά του έξω, θα λέγατε, έξω απ’ το παιχνίδι και σας αφήνει να παίξετε εσείς. Σας αφήνει να αναλάβετε ρόλους και να τους φέρετε εις πέρας, γιατί είναι ρόλοι που έχετε παίξει πάρα πολλές φορές στο παρελθόν.

Συ που κόσμους κυβερνάς, λοιπόν, και ζωή παντού σκορπάς, άκου τούτη τη στιγμή των παιδιών σου τη φωνή. [Σημείωση: αναφέρεται σε ένα παλιό τραγούδι που τραγούδησε μία από τις παρευρισκόμενες στην τελευταία συνάντηση στου Φιλοπάππου]

Η Εύα είχε μία πολύ αντίθετη άποψη επ’ αυτού, χιλιάδες χρόνια πριν. Η πρώτη γυναίκα, ή η πρώτη έκφραση της θηλυκής αρχής, είχε πολύ διαφορετική άποψη επί του θέματος. Γιατί, όταν κατεβήκατε πρώτη φορά στη γη, τα πράγματα ήταν διαφορετικά, οι αντιλήψεις ήταν διαφορετικές και κατεβήκατε να παίξετε ένα μεγάλο παιχνίδι: το παιχνίδι της χαράς και του μίσους, της αγάπης και της θλίψης που φέρνει η αγάπη.

Ήρθατε να παίξετε το παιχνίδι της προσδοκίας, γιατί η προσδοκία είναι συνώνυμη του χρόνου, του γραμμικού χρόνου. Δεν θα είχατε τίποτα να προσδοκάτε, αν δεν βρισκόσασταν μέσα στον γραμμικό χρόνο. Αν συνειδητοποιούσατε ότι είστε εκεί που όλα είναι δικά σας και έχετε τα πάντα και είστε όλα όσα θέλετε να είστε, δεν θα είχατε να περιμένετε τίποτα. Έτσι λοιπόν, το κύριο παιχνίδι που παίζετε σ’ αυτόν τον τόπο που λέγεται γη, είναι το παιχνίδι της προσδοκίας. Κι αφήνετε τις ελπίδες να ξυπνούν, να ζωντανεύουν, να μαραίνονται, και μέσα από τις ελπίδες αρχίζει να ξεδιπλώνεται όλο το γήινο παιχνίδι.

Έρχεστε λοιπόν με όνειρα και καταλήγετε πολλές φορές να απογοητεύεστε, καταλήγετε να πονάτε, γιατί οι προσδοκίες μέσα στον γραμμικό χρόνο φαίνονται να αμαυρώνονται, φαίνονται να σκορπίζουν, να διαλύονται, και τότε εσείς βρίσκεστε στην ανάγκη πια, να ψάξετε να ψάξετε να βρείτε το κέντρο σας, να κρατηθείτε από κάτι. Γιατί χρειάζεστε απεγνωσμένα να κρατηθείτε από κάτι, όταν αφήνετε τον εαυτό σας να κυνηγάει τις προσδοκίες. Κι έτσι, η ζωή κάθε ανθρώπου, έχει εξελιχθεί στο πέρασμα των αιώνων, σ’ ένα κυνήγι της ελπίδας και της προσδοκίας. Σε ένα κυνήγι του στόχου.

Πολύ διαφορετικά… Είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα από την αρχή όταν είχαμε κατέβει όλοι στη γη για πρώτη φορά και μέσα από ένα αιθέριο σώμα προσπαθούσαμε να βρούμε κρατήματα στο γήινο πεδίο. Σε μορφές πολύ διαφορετικές απ’ ότι έχουμε τώρα, πολύ πιο αέρινες. Μοιάζανε περισσότερο με ένα φωτεινό αυγό. Μοιάζανε με το πλάσμα, αυτό το φωτεινό πλάσμα που θα έχετε δει πολλές φορές στα εφέ των ταινιών που προβάλλετε στις τηλεοράσεις σας. Μια φωτεινή ροή, που σιγά – σιγά ντύθηκε με πολλά στρώματα ενέργειας.

Κι εσείς πιστεύετε ότι έπεσε ένας κομήτης στη γη και έφερε εδώ τη ζωή, την έσπειρε με ζωή. Αυτό συνέβη μεν, αλλά η δική σας παρουσία εδώ ήταν από μία εντελώς διαφορετική διαδικασία. Η δική σας παρουσία ήταν, ας πούμε, φορετή. Ας πούμε ότι ήρθατε και καταλάβατε μορφές έτοιμες για σας από καιρό και αρχίσατε να λειτουργείτε μέσα από αυτές, με τον ίδιο τρόπο που οι άγγελοι κατεβαίνουν τώρα στη γη και αρχίζουν και εργάζονται μέσα από ανθρώπους. Με τον ίδιο τρόπο που κάνετε channeling, με τον ίδιο τρόπο που πολλοί νιώθουν αυτό που λένε κατάληψη, χωρίς να είναι κατάληψη, μ’ αυτόν τον τρόπο έγινε λοιπόν η πρώτη σας είσοδος στο γήινο πεδίο. Μ’ αυτόν τον τρόπο γίνεται αυτήν την περίοδο και η είσοδος του ανώτερου εαυτού, του Θεϊκού σας Εαυτού. Κι αυτό το ηλιοστάσιο είναι η χρονική στιγμή, το παράθυρο… ένα μικρό χρονικό παράθυρο που επιτρέπει την κάθοδο στον θεϊκό εαυτό, πλέον, και την ένωση του ουρανού και της γης ακόμα πιο βαθιά, την ένωσή τους σε μία καινούρια πραγματικότητα, σε έναν νέο Υιό. Αυτή είναι η Δεύτερη Παρουσία.

Η ζωή λοιπόν υπάρχει για να διαλύεται. Έρχεστε στη γη και κατόπιν αφήνετε τον φορέα σας και προχωράτε. Και τότε νομίζετε ότι περνάτε σε μία άλλη πλευρά, πολύ διαφορετική από αυτήν, πολύ ανεξάρτητη απ’ όσα συμβαίνουν στο γήινο πεδίο. Είναι μια αλήθεια όμως, ότι δεν είναι τόσο απόμακρα αυτά τα πεδία το ένα απ’ τα’ άλλο. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που τόσοι δάσκαλοι βρίσκονται γύρω σας αυτή τη στιγμή, γιατί οι Δάσκαλοι δεν μπορούν αν σταθούν κάπου διαφορετικά από σας. Η ίδια η Σαμπάλα είναι κομμάτι του γήινου πεδίου και, εφόσον έχετε ενσαρκωθεί στη γη, μέχρι να ολοκληρωθεί αυτός ο κύκλος ύπαρξης, θα συνεχίσετε να αποτελείτε κομμάτι ύπαρξης της ενέργειάς της και να κατεβαίνετε ή να μην κατεβαίνετε στο εξωτερικό γήινο πεδίο. Όμως πάντα θα βρίσκεστε ενωμένοι με τη Γη. Αν όχι σαν υλικά, φυσικά σώματα, θα βρίσκεστε ενωμένοι σαν πνεύματα, σαν ψυχές και μέσα από τα εσωτερικά πεδία θα ενδυναμώνετε την εξωτερική εκδήλωση.

Και έτσι σήμερα βρισκόμαστε εδώ μαζί με τους δασκάλους της σοφίας, οι οποίοι περιμένουν πώς και πώς αυτήν τη νέα εποχή, στην οποία θα αρχίσουν οι άνθρωποι να μιλούν την αλήθεια της καρδιάς τους. Και πήρε αρκετό χρόνο να πείσουμε την Άννα να το κάνει αυτό… Σιγά – σιγά θ’ αρχίσουμε να πείθουμε και άλλους, γιατί είναι πολύ πιο σημαντικό, όπως καταλαβαίνετε, να στραφείτε προς αυτόν τον δρόμο, που μπορεί να λέτε διδασκαλία αλλά, στην ουσία, εμείς τον βλέπουμε σαν τον δρόμο της προσωπικής έκφρασης. Ας πούμε ότι η Άννα ένιωθε βαθιά ότι δεν ήθελε να μιλά η ίδια, ήθελε να μιλά το Πνεύμα μέσα από αυτήν, γιατί αγαπά το Πνεύμα και θεωρεί το Πνεύμα πολύ πιο ανώτερο, πολύ πιο σοφό. Κι έτσι είναι αλήθεια ότι παίχτηκε ένα διαφορετικό παιχνίδι.

Το παιχνίδι που παίζετε λοιπόν είναι να χωρίζετε τον εαυτό σας και να τον βλέπετε σαν μια πολυδιάστατη φύση. Είσαστε πολυδιαστασιακά όντα, απλά δεν το συνειδητοποιείτε κάθε στιγμή. Όταν φτάσετε στο σημείο να αντιληφθείτε βαθιά την πολυδιαστασιακότητά σας, τότε αντικρίζετε τον εαυτό σας στον καθρέφτη. Και τότε αρχίζετε να μιλάτε μαζί του. Αρχίζετε να απευθύνεστε στα κομμάτια του εαυτού σας –δεν θα λέγαμε της προσωπικότητάς σας, ίσως η προσωπικότητά σας είναι αυτή που έχει την αντίληψη, απλά, του γήινου, τρισδιάστατου κόσμου. Γυρίζοντας όμως προς τα μέσα και βλέποντας τις πλευρές του εαυτού σας, αρχίζετε να κάνετε έναν διαχωρισμό. Κάποιοι ψυχίατροι αυτό θα το έλεγαν σχιζοειδή εκδήλωση, θα το χαρακτήριζαν έτσι.

Δεν είναι ακριβώς αυτό, δεν σημαίνει ότι πρόκειται για αρρωστημένες προσωπικότητες. Σημαίνει ότι οι άνθρωποι έχουν ξεπεράσει τον φόβο τους γι’ αυτό που είναι οι ίδιοι και ψάχνουν βαθύτερα στον εαυτό τους. Βρίσκεστε λοιπόν στο σημείο, να ανοίξετε την καρδιά σας, να κοιτάξετε κατάματα τον εαυτό σας και να δείτε όλες του τις πλευρές. Και να αρχίσετε να μιλάτε μ’ αυτές. Μία πλευρά της Άννας είναι ο Ηλίας. Μία άλλη πλευρά είναι η Παρθένος Μαρία. Άλλες πλευρές είναι ο Ζακχιήλ, είναι ο Μέτατρον και πολλές άλλες οντότητες που δεν θα σας πούμε τώρα. Υπάρχουν πάρα πολλές πλευρές και αυτό που κάνει είναι να κοιτάει όλες αυτές τις ενέργειες και, μέσα από τη σύνδεση που έχει, μέσα από το DNA της, να φέρνει πληροφορίες.

Αυτή είναι η διαδικασία του channeling στην ουσία. Έτσι, δεν είναι ούτε ακριβώς αλήθεια ούτε ακριβώς ψέματα, όπως έχετε μάθει να το σκέφτεστε. Γιατί εσείς, φαντάζεστε ότι έρχεται μία οντότητα από έναν άλλο κόσμο, μια άλλη διάσταση, και σας απευθύνει τον λόγο. Και τότε αρχίζετε να αναρωτιέστε «Μα, γιατί εμένα; Είμαι τόσο άξιος, τόσο ικανός να το κάνω;». Δεν το κάνετε από κομπασμό, το κάνετε από ειλικρινή περιέργεια, αν και μέσα από όλο αυτό, φαίνεται…. φαίνεται ξεκάθαρα η εντύπωση που έχετε ότι, για να σας μιλήσει το Πνεύμα, θα πρέπει να είστε κάτι σπουδαίο και θα πρέπει να έχετε έναν ρόλο πολύ ξεχωριστό από τους άλλους. Ωστόσο, δεν είναι ακριβώς έτσι. Το Πνεύμα είστε εσείς οι ίδιοι κι αυτό που φέρνετε μέσα από το channeling, μέσα από αυτήν τη διαδικασία της ανώτερης επικοινωνίας, είναι η ενέργεια που έρχεται μέσα από τις δικές σας συνδέσεις. Αυτό κάνετε κάθε στιγμή.

Οι άνθρωποι λοιπόν που κάνουνε channeling έχουν ενεργοποιηθεί. Έχουν ενεργοποιήσει τις συνδέσεις τους, έχουν ξεκλειδώσει αυτούς τους κωδικούς, μέσα από μια διαδικασία εμπιστοσύνης και αρκετής προσωπικής δουλειάς πολλές φορές - άλλες φορές πάλι έρχεται πολύ πιο εύκολα, γιατί απλά ήταν η κατάλληλη ώρα γι’ αυτούς να συμβεί- και μιλάνε ταυτιζόμενοι με την κάθε ενέργεια που φέρουν μέσα τους.

Αυτό λοιπόν τι σημαίνει; Όταν κάνει channeling κάποιος δεν έρχονται πραγματικά αυτές οι ενέργειες; Μα, έρχονται, έτσι είναι. Είναι κάθε στιγμή μέσα σας. Ο Ηλίας έχει πει πάρα πολλές φορές στην Άννα ότι βρίσκεται μέσα σε όλα όσα υπάρχουν, σε κάθε ζωή. Και όταν το άκουσε αυτό η Άννα σκέφτηκε «Ουάου, είναι πολύ μεγάλη ενέργεια, είναι πολύ σπουδαία οντότητα». Όμως η αλήθεια είναι ότι ο Ηλίας έγινε ένα με τα πάντα, όταν «προστέθηκε στους προγόνους του», όταν το σώμα του αφέθηκε να διαλυθεί μέσα στη φύση όπως όλα τα άλλα -παρ’ όλες τις ιστορίες που έχετε ακούσει- και να μοιραστεί σε όλα όσα υπάρχουν.

Δυο – τρεις μέρες πριν είπαμε μια μικρή ιστορία για το πτώμα του άρχοντα. Ήταν ένας άρχοντας λοιπόν, που κυβερνούσε την πολιτεία του όπως νόμιζε αυτός. Δίκαια, άδικα, δεν έχει μεγάλη σημασία. Κάποια στιγμή, μερικοί ψαράδες βρήκαν στην παραλία το πτώμα του, που είχε ξεβράσει η θάλασσα. Κάποιοι τον είδαν και είπαν «Ορίστε, έπαθε αυτό που του άξιζε». Κάποιοι άλλοι τον λυπήθηκαν. Έγιναν παράτες, έγιναν πολλές εκδηλώσεις προς τιμήν του, τον έβαλαν σε λαϊκό προσκύνημα. Μέχρι να έρθει όμως η ώρα της ταφής, η σωρός του είχε γεμίσει έντομα και μύγες που άρχισαν να κατατρών το νεκρό αυτό σώμα. Όταν πέρασαν οι μέρες και ήρθε η ώρα της ταφής, εκεί που όλοι ήταν συγκεντρωμένοι, όλη η πολιτεία γύρω του, την ώρα που μαζεύτηκαν να τον θάψουν, βρέθηκαν μπροστά σ’ ένα φαντασμαγορικό θέαμα, γιατί χιλιάδες πεταλούδες και έντομα βγήκαν από τη σωρό και άρχισαν να πετούν στον αέρα. Χιλιάδες πεταλούδες, μύγες και άλλα έντομα, απ’ αυτά που πολλές φορές οι άνθρωποι βλέπουν και σιχαίνονται. Και οι πεταλούδες και τα έντομα σκόρπισαν στον αέρα. Σκόρπισαν παντού.

Ένα παιδί, έπιασε μια πεταλούδα και την έβαλε σ’ ένα βάζο για να του θυμίζει τη φύση. Ένας φυσιοδίφης έπιασε μια άλλη με την απόχη του, μια άλλη έπιασε τυχαία στην κατσαρόλα μιας μαγείρισσας. Άλλες, ακολούθησαν τον δρόμο της δικής τους ζωής, γέννησαν τ’ αυγά τους αλλού και έκαναν άλλες μυγούλες κι άλλες πεταλουδίτσες, κι ο κύκλος της ζωής συνεχίστηκε.

Ας αναρωτηθείτε τώρα, πού βρισκόταν αυτός ο βασιλιάς. Εμείς, θα λέγαμε, κατά ένα μεγάλο ποσοστό, στο στομάχι των υπηκόων του. Στον αέρα που ανέπνεαν, στη γη που πατούσαν…. Και, στο τέλος, όλοι είχαν ένα κομμάτι του βασιλιά μέσα τους. Όλοι είχαν ένα κομμάτι αυτού του άρχοντα που, είτε τον κατέκριναν είτε τον τιμούσαν, είχε γίνει ένα μαζί τους, επειδή είχε γίνει ένα με όλη τη φύση.

Μ’ αυτόν τον τρόπο λοιπόν είμαστε ένα με όλους. Και δεν υπάρχει περίπτωση, δεν υπάρχει ούτε μία ενέργεια που να μπορέσετε να πείτε ότι βρίσκεται έξω από εσάς. Και. Όσο προχωράτε, όσο ζείτε σ’ αυτόν τον γραμμικό χρόνο κάνετε απογόνους και οι απόγονοι φέρνουν ακόμα περισσότερα κομμάτια των ενεργειών που ζείτε και βιώνετε. Όλα αυτά που ενεργοποιείτε στο DNA σας, στους απογόνους σας θα φαίνονται ακόμα πιο ενεργοποιημένα. Θα έχουν αφομοιώσει όχι μόνο τους παλιούς δασκάλους, αλλά κι εσάς τους ίδιους. Τη δική σας προσωπική εξέλιξη θα την έχουν ενδυθεί ή θα αρχίσει να την υποδύονται ήδη, θα έχουν αρχίσει να την εκδηλώνουν.

Με λίγα λόγια, αυτή είναι όλη η ιδέα του channeling, αυτή είναι όλη η ιδέα των θείων υπαγορεύσεων. Εσείς είστε το Πνεύμα κι εμείς είμαστε μαζί σας, είμαστε μέσα σας. Κι αν ερχόμαστε τώρα να τα πούμε αυτά, είναι γιατί ήρθε η εποχή που πρέπει πια να αναλάβει ο καθένας την ευθύνη των λόγων του και να αρχίσει να εκφράζει την αλήθεια του… χμ, όντας ο Εαυτός του. Ν’ αρχίσετε να μιλάτε σύμφωνα μ’ αυτό που είστε και να τιμάτε όλα όσα είστε.

Κι όταν Ελένη αρχίσεις να μιλάς την επόμενη φορά, σύμφωνα με τις οδηγίες που σου δίνονται, θα ξέρεις ότι είναι ένα κομμάτι του εαυτού σου αυτό που μιλά, ένα κομμάτι που θα τιμάς και θ’ αγαπάς, που θα σέβεσαι βαθύτατα, γιατί θα ξέρεις ότι είναι η μητέρα σου και ο πατέρας σου, οι πρόγονοί σου, αυτοί οι πρόγονοι που έρχονται από πολύ μακρινές εποχές, που δεν γνωρίζεις καν. Δεν θα μπορούσες να γνωρίζεις τους προγόνους που είχες πριν από εκατοντάδες και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Έρχονται μέσα από σένα οι ενέργειες των αγγέλων, των δασκάλων της σοφίας που έχουν ζήσει κι έχουν γίνει ένα με τα πάντα κι αυτές τις ενέργειες εκφράζεις. Και μπορούμε να πούμε ότι αυτός είναι καλύτερος τρόπος για να γειώσετε πραγματικά τούτες τις ενέργειες, γιατί όσο εσείς νομίζετε ότι είναι κάτι μακρινό, που έρχεται σαν από μηχανής Θεός, εξακολουθείτε να αφήνετε αυτήν την ενέργεια σε έναν άλλον τόπο. Τώρα όμως ήρθε ο καιρός να τη δείτε πολύ πραγματικά. Να δείτε ότι είναι εδώ αυτή η ενέργεια και να καταλάβετε πως όλα αυτά είναι η εκδήλωση της πολυδιαστασιακής σας φύσης.

Μπορεί οι δάσκαλοι να εμφανίζονται με διάφορες μορφές σε οράματα, μπορεί οι άγγελοι να εμφανίζονται το ίδιο, οι σπουδαίες μορφές του παρελθόντος να έρχονται και να σας συγκλονίζουν πολλές φορές έτσι, άξαφνα, χωρίς να το περιμένετε. Αλλά εμείς γελάμε τότε γιατί ξέρουμε… Στη δική μας πλευρά είμαστε ένα. Σας το έχουμε πει πάρα πολλές φορές ότι είμαστε ένα, μόνο που δεν το έχουμε πει μ’ αυτά τα λόγια. Κάθε φορά, προστίθεται κάτι ακόμα στην κατανόησή σας. Εμείς γελάμε λοιπόν, γιατί ξέρουμε ότι αυτά που βλέπετε είναι το υποσυνείδητό σας που σας ανεβάζει μνήμες του παρελθόντος. Τις μνήμες που έχετε πολύ καλά κρυμμένες βαθιά μέσα σας, από τις εποχές που ήσασταν αυτοί οι δάσκαλοι. Από τις εποχές που κομμάτι αυτών των δασκάλων έγινε δικό σας όταν αυτοί οι δάσκαλοι ήταν οντότητες πάνω στη γη και μιλούσαν και δίδασκαν και ανέπτυσσαν τη δική τους εξελικτική γραμμή, ανέπτυσσαν τον δικό τους τρόπο σκέψης, τη δική τους φιλοσοφία. Τότε, κανένας δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι μερικές χιλιάδες χρόνια πριν, ή εκατοντάδες, ή και δεκάδες χρόνια μετά απ’ όλο αυτό, θα γινόντουσαν κομμάτι του συνόλου. Αλλά έτσι είναι. Αυτή είναι η δύναμή σας. Αυτή είναι η δύναμη της ανθρωπότητας. Το ότι μπορείτε να μπαίνετε παντού. Μπορείτε να στέκεστε παντού. Έτσι επηρεάζετε τα πράγματα.

Ακούμε συχνά τους ανθρώπους μιας ηλικίας να αναρωτιούνται τι θα αφήσουν πίσω τους. μπαίνετε σε μία αγωνία για το τι μπορείτε να κάνετε για ν’ αφήσετε ένα χνάρι στο γήινο πεδίο. Κι έχει ειπωθεί ότι ένας άνθρωπος, ή παιδί πρέπει να κάνει, ή να γράψει ένα βιβλίο για ν’ αφήσει το χνάρι του στην εξέλιξη. Αληθεύουν και τα δύο. Αλλά, περισσότερο απ’ όλα αληθεύει ότι, αυτό που είστε, το μοιράζετε σε όλους φεύγοντας από το γήινο πεδίο και μπαίνετε μέσα στον καθένα, μπαίνετε στην ύπαρξη του καθενός. Και όπως η μορφή σας διαλύεται στη γη, αφήνετε το DNA σας να σκορπίσει παντού και να γονιμοποιήσει τη γη. Σ’ αυτήν τη δοξασία, σ’ αυτή τη σκέψη βασίζεται και η πίστη κάποιων πρωτόγονων φυλών που ασκούν τον κανιβαλισμό, που έχουν σαν έθιμο να τρώνε ανθρώπινες σάρκες, θεωρώντας ότι παίρνουν τη δύναμη αυτών που τρώνε. Σ’ αυτήν την πίστη βασίζεται, μόνο που αυτοί οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τον συμβολισμό που βρίσκεται πίσω απ’ όλα αυτά και αρκούνται στη γήινη μορφή των πραγμάτων, στη φυσική, τρισδιάστατη όψη των πραγμάτων.

Έτσι λοιπόν, είπαμε στην Άννα να αρχίσει να διδάσκει και να κάνει μια στροφή στην πορεία της. Και τώρα, που ακούτε όλη αυτή την ιστορία, καταλαβαίνετε τι εννοούσαμε λέγοντάς της αυτό το πράγμα. Είναι περισσότερο η διαχείριση της επίγνωσης αυτής της αλήθειας, ότι είμαστε κομμάτι σας και ότι, κι εσείς φεύγοντας, θα γίνετε κομμάτι όλων όσων υπάρχουν. Και κάποιοι άλλοι μετά από σας, θα μιλούν εκ μέρους σας. Θα μιλούν παίρνοντας την ενέργειά σας και μεταφέροντάς τη στους ανθρώπους σαν κάτι ιερό. Θα παίρνουν το χνάρι, το ενεργειακό σας χνάρι, και θα το μεταφράζουν σε λόγια για τους ανθρώπους. Έτσι γίνεται.

Είναι πολύ πιο απλά τα πράγματα για ένα δέντρο που συνεχίζει τη γραμμή της ζωής. Και είναι ένα παράδειγμα που μπορείτε να αντιληφθείτε μέσα στον χρόνο, μέσα στον χρόνο της ζωής σας, γιατί ο δικός σας είναι μεγαλύτερος από αυτόν του δέντρου μερικές φορές. Η ζωή σας είναι μεγαλύτερη από αυτή ορισμένων δέντρων, κι έτσι μπορείτε να παρακολουθήσετε την πορεία του. Να δείτε πώς πέφτει ο σπόρος στη γη και βλασταίνει, γίνεται ένα δέντρο που δίνει καρπούς και οι καρποί του πάλι πέφτουν στη γη και δίνουν άλλα δέντρα.

Θα ήταν πολύ όμορφο να μπορέσετε να πάτε πολύ – πολύ βαθιά σε όλο αυτό και να δείτε την πνευματική διάσταση όλου αυτού και να δείτε τις πνευματικές αναλογίες. Γιατί, μπορεί αυτή τη στιγμή να δίνουμε ένα πολύ απτό παράδειγμα και αυτό στο βάθος της ψυχής σας λίγο να σας ξενίζει, γιατί σας βγάζει κάπως από το όραμα, σας βγάζει από την αίσθηση ότι υπάρχει κάπου αλλού ένας κόσμος πολύ διαφορετικός από αυτόν, απ’ όπου έρχονται οι σωτήρες σας. Εσείς είστε οι σωτήρες σας. Εσείς είστε οι σωτήρες του κόσμου. Εσείς παίρνετε μέσα σας τον Χριστό, την Μαρία (την Παναγία), την Άρτεμη, την Αθηνά… Είστε κομμάτια της ενέργειάς τους. Και μπορεί, είπαμε, να φαίνεται αυτό πολύ απτό, χειροπιαστό και να σας βγάζει απ’ αυτό το όνειρο, όμως αυτό που κάνουμε τώρα είναι να συνδέουμε δύο πραγματικότητες. Την πραγματικότητα που βιώνετε ως προς αυτό το όραμα, αυτή τη διάσταση που ήταν κάπου ξεχωριστά, που υπήρχε κάπου ξεχωριστά από σας και την πραγματικότητα τη γήινη. Κι έτσι φαίνεται σε μας, στα δικά μας μάτια είναι σαν συνδέουμε δύο ξεχωριστές διαστάσεις αυτή τη στιγμή και να σας δείχνουμε πώς γίνεται και η ενέργεια των δασκάλων έρχεται και μιλά μέσα από τους ανθρώπους. Ποιος λοιπόν μπορεί να πει αν είναι αλήθεια ή ψέματα αυτά που λέγονται μέσα από τους channeler; Ποιος μπορεί να το πει; Αυτός είναι ο λόγος που τόσο καιρό σας λέμε ότι, πρέπει να κρίνετε με τη δική σας καρδιά. Να βρίσκετε με τη δική σας καρδιά πού είναι η αλήθεια.

Και τώρα που εξηγήσαμε αυτές τις λεπτομέρειες χέρι – χέρι με την Άννα, με ένα τρόπο πολύ διαφορετικό και για την ίδια, ελπίζοντας ότι θα μπορέσει να κατανοήσει κι αυτή βαθύτερα το τι συμβαίνει σήμερα, θα σας αφήσουμε τον υπόλοιπο χρόνο για να γίνουν ερωτήσεις, απαντήσεις και συζήτηση σε όσα ειπώθηκαν. Γιατί, δεν πρόκειται για ένα μάθημα όπως το έχετε φανταστεί ίσως, αν και κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να μη σας αφήσουμε να φανταστείτε οτιδήποτε…. Είναι ένα μάθημα διαφορετικό από τα άλλα. Είναι ένα μάθημα στο οποίο κάθε δάσκαλος θα δίνει τις απαντήσεις μέσα από την καρδιά του. Ένα μάθημα δασκάλων, μία συνεδρίαση όπως είπαμε στην αρχή. Είναι ένας τρόπος για να γίνονται τα πάντα. Με πολύ τιμή, με πολύ αγάπη, με πολύ χαρά, είστε εδώ για να αναλάβετε την ευθύνη της ύπαρξής σας, να αναλάβετε την ευθύνη των σκέψεών σας και των λόγων σας. Να κατανοήσετε ότι δεν υπάρχει τίποτε που δεν γνωρίζετε και να αφήσετε τον εαυτό σας να εκφράσει τις σκέψεις που κάνει πάνω σ’ αυτά τα θέματα, γιατί -μόλις σας φέραμε μπροστά στις ευθύνες σας-, εσείς είστε που φεύγοντας θα γίνετε ένα με τα πάντα. Τι θέλετε να σπείρετε στον κόσμο φεύγοντας;

Ας αρχίσουμε τη συζήτηση λοιπόν. [Σημείωση: Η συνεδρία συνεχίζει με συζήτηση.]