Το Κάρμα και ο Θείος Έρωτας — Ομάδα Α΄

Έχουμε να πούμε πολλά λοιπόν, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα αν δεν ανοίξετε την καρδιά σας στο Πνεύμα. Μην παραξενεύεστε, εσείς νομίζετε ότι είστε διαρκώς ανοιχτοί στο Πνεύμα, αυτό θέλετε να πιστεύετε. Όμως εμείς που σας βλέπουμε, μπορούμε να σας βεβαιώσουμε ότι αυτό συμβαίνει πολύ λίγο. Ακόμα και αν δουλεύετε πάρα πολύ σ’ αυτό, και οι πιο παλιοί, ακόμα κι αυτοί που είναι πάρα πολύ παλιοί σ’ αυτόν τον δρόμο, δυσκολεύονται να μείνουν ανοιχτοί στο βάθος της καρδιάς τους. Κι αυτό συμβαίνει όχι γιατί δεν τα καταφέρατε ποτέ, όχι γιατί δεν ξέρετε τον τρόπο, αλλά γιατί δεν υπάρχει κανένας μαγικός τρόπος να ανοίξετε την καρδιά σας στο Πνεύμα.

Υπάρχετε εσείς και η ενέργεια που ρέει και κάθε στιγμή χρειάζεται να μένετε σε συντονισμό, να συντονίζεστε εκ νέου με την ενέργεια που ρέει. Κάθε φορά που αφήνετε έναν φόβο να φωλιάσει στην καρδιά, μια αμφιβολία, μια ανησυχία, κάθε φορά που μπαίνετε στον χορό των δονήσεων κι αφήνετε τον ρυθμό να σας παρασύρει σ’ έναν τρελό χορό μέσα στη διττότητα, χρειάζεται να εκ νέου να τοποθετηθείτε και να ανοίξετε την καρδιά σας και πάλι στο Πνεύμα. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι μαθαίνετε έναν τρόπο επικοινωνίας με το Πνεύμα και σας ξενίζουν όλα τα άλλα. Μέχρι που γίνεται μία αλλαγή, μία ριζική αλλαγή –συμβαίνει πολύ συχνά αυτό τον τελευταίο καιρό- και χάνετε τα πάντα. Νιώθετε να σας έχουν τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια και να μην μπορείτε να συνδεθείτε με το αγαπημένο σας Πνεύμα και πάλι. Αυτό που συμβαίνει ουσιαστικά, είναι ότι έχετε μείνει σε έναν παλιό τρόπο επικοινωνίας, την ώρα που η ενέργεια αλλάζει και πρέπει να συντονίζεστε διαρκώς με έναν διαφορετικό τρόπο. Λέγαμε στην Άννα λοιπόν νωρίτερα ότι -και δεν το έχει καταλάβει ακόμα-, της λέγαμε νωρίτερα ότι αξιολογεί αυτά που ακούει βάσει αυτών που νιώθει. Και τώρα πια δεν είναι ο κατάλληλος τρόπος για να συλλάβει τις έννοιες που φέρνει το Πνεύμα. Δεν το έχει καταλάβει αλλά θα της γίνει πιο κατανοητό μέχρι το τέλος της σημερινής συνάντησης.

Το Πνεύμα είναι εδώ, όπως πάντοτε. Ο Κουτχούμι, ο Σαιν Ζερμαίν, ο Μορύα… οι δάσκαλοι του ελέους, της ελπίδας, της χαράς και οι άγγελοι, εκείνα τα μικρά διαβολάκια που έρχονται και σας τριβελίζουν το μυαλό και σας τρομάζουν πολλές φορές, είναι όλοι εδώ, με πολύ αγάπη. Είναι όλοι εδώ για να σας αγκαλιάσουν και να σας γεμίσουν με στοργή και με αγάπη και να σας φροντίσουνε βαθιά. Ακόμα κι όταν η παρουσία τους σας τρομάζει, είναι εδώ για να σας βοηθήσουν και να σας οδηγήσουν να βρείτε τη δική σας αλήθεια στην καρδιά. Ο Ηλίας είναι εδώ όπως πάντα και την προστατεύει την Άννα, την φροντίζει, όσο κι αν δεν το βλέπει…. Δεν το βλέπει και διαμαρτύρεται διαρκώς –όπως κάνετε κι εσείς άλλωστε.

Διαμαρτύρεστε διαρκώς στο Πνεύμα. «Πνεύμα, γιατί γίνεται αυτό; Πνεύμα, γιατί γίνεται εκείνο;» Κι όμως έχει έρθει η ώρα να αναλάβετε βαθιά τις ευθύνες σας για όλα όσα γίνονται. Είμαστε εδώ και σας κρατάμε το χέρι αλλά είστε εσείς που γυρνάτε τον τροχό… εσείς γυρνάτε τον τροχό της ζωής, με τις δικές σας πράξεις, τις δικές σας ενέργειες.

Κι αυτός ο τροχός, είναι περίεργο, φέρνει τα πάνω κάτω. Τη μια στιγμή βρίσκεστε στον ουρανό και την άλλη νιώθετε πολύ βαθιά στα έγκατα της γης, με όλες τις αντιστοιχίες στις ψυχολογικές σας μεταπτώσεις. Ένας τροχός που τον αποκαλείτε κάρμα. Ο νόμος της ανταπόδοσης. Ήταν καιρός να αρχίσουμε να μιλάμε και πάλι για τον νόμο της ανταπόδοσης. Σας δείξαμε πώς μπορείτε να απομακρυνθείτε, να απομακρύνετε ενέργειες που δεν επιθυμείτε πια, από το παρελθόν, και τώρα χρειάζεται να τα πιάσουμε και πάλι τα πράγματα από τη βάση, να πιάσουμε την αλφαβήτα και να τη φέρουμε μπροστά σας, έτσι ώστε να κατανοήσετε καλύτερα όσα έχουν ειπωθεί μέχρι σήμερα για το κάρμα.

Το κάρμα σχετίζεται άμεσα, σχετίζεται σε ένα πολύ βαθύ επίπεδο, με τον ρυθμό. Εσείς οι ίδιοι έχετε συμβολίσει το κάρμα με έναν τροχό και ο τροχός αυτός συμβολίζει επίσης και τον ρυθμό. Τον ρυθμό με τον οποίο μια ενέργεια ανεβαίνει και κατεβαίνει. Ανεβαίνει στα ανώτερα πεδία, κατεβαίνει κάτω, ενσαρκώνεται, ανεβαίνει στον ουρανό, κατεβαίνει στη γη. Υπάρχει μία ρυθμικότητα στα πάντα και σ’ αυτήν τη ρυθμικότητα καταλογίζετε μερικά τρωτά πράγματα στο γήινο πεδίο. Όταν αυτή η ρυθμικότητα σας οδηγεί κάπου ευχάριστα τη χαίρεστε και λέτε ότι είσαστε ευνοημένοι, ότι η τύχη σας ευνοεί, ότι έχετε ένα καλό κάρμα. Όταν πάλι χρειάζεται να πάτε στην άλλη πλευρά, δυσανασχετείτε. Λέτε «Την κάτσαμε τη βάρκα» και περιμένετε πότε θα περάσει η δύσκολη περίοδος και να ανακάμψετε ξανά.

Και όλο αυτό, έχει φυσικά να κάνει με τον τρόπο που βλέπετε τα πράγματα στο τρισδιάστατο πεδίο, τον τρόπο της διττότητας, του καλού και του κακού, του άσπρου και του μαύρου. Όσο βλέπετε τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο, τόσο θα διαιωνίζετε την ανάγκη να ανεβοκατεβαίνετε σ’ αυτόν τον τροχό, έναν τροχό σαν του λούνα-παρκ. Πότε σας ανεβάζει ψηλά το καλαθάκι, πότε σας κατεβάζει χαμηλά –και δεν έχει καθόλου πλάκα όταν είστε χαμηλά. Περιμένετε υπομονετικά, μέχρι την επόμενη φορά που θα αρχίσει να σας ανεβάζει και να χαζεύετε τον κόσμο από ψηλά, να χαίρεστε την όμορφη θέα, να βλέπετε πόσο ψηλότερα είστε απ’ όλους τους άλλους. Ένα τέτοιο παιχνίδι είναι όλο αυτό. Και έρχονται οι ενέργειές σας να δυναμώσουν αυτήν την κίνηση, να την εντείνουν, να δώσουν έμφαση στα διάφορα στάδιά της, ανάλογα με τον βαθμό που είσαστε επικεντρωμένοι στον κόσμο της διττότητας.

Όταν έρχεστε να παίξετε στη γη, έχετε κανονίσει πάρα πολύ ωραία σενάρια. Έχετε κανονίσει τους χώρους που θα παίξετε, όλα όσα θα διαμειφθούν μεταξύ σας. Έχετε κάνει το σενάριο Α, Β, Γ, έχετε βρει όλες τις πιθανές λύσεις και, για να είμαστε πιο ακριβείς….. για να είμαστε πιο ακριβείς, τις βρίσκετε τις πιθανές λύσεις κάθε στιγμή, σαν τον μάγο που έχει τα πράγματα στο καπέλο του και τα βγάζει όποτε θελήσει. Έτσι έρχεστε, με όλα τα δώρα της συγχρονικότητας και της επικοινωνίας του Πνεύματος, να ανασύρετε την κατάλληλη λύση την κατάλληλη στιγμή, κάθε φορά που θα τη χρειαστείτε.

Η διττότητα λοιπόν. Ένας απίστευτος περιορισμός, που ούτε εσείς καλά – καλά δεν ξέρετε πώς καταφέρατε να μπείτε μέσα σ’ αυτόν, κι ακόμα κι έπειτα από πολλά χρόνια προσπάθειας, αγωνίζεστε να σταθείτε έξω απ’ αυτόν. Και η αλήθεια είναι, η πολύ απλή αλήθεια, ότι ποτέ δεν πρόκειται να βγείτε ολοκληρωτικά από τη διττότητα. Αυτή είναι η αλήθεια. Αναπτύσσεστε, και όσο αναπτύσσεστε αγκαλιάζετε τα πάντα. Όσο εσείς μεγαλώνετε, τόσο αυτός ο κόσμος της διττότητας μένει εκεί πολύ μικρός πια και μπορείτε πολύ εύκολα να τον διαχειριστείτε, γιατί εσείς έχετε αναλάβει όλο σας το μεγαλείο, όλη σας την ενέργεια. Είναι πάρα πολύ εύκολο για έναν γίγαντα να αντιμετωπίσει ένα πολύ μικρό βουναλάκι. Αυτή είναι η αναλογία του κόσμου της διττότητας, όταν εσείς αναλαμβάνετε τη δύναμή σας και επιτρέπετε στον εαυτό σας να διευρυνθεί και να επεκταθεί σε όλο το εύρος που διαθέτετε σε όλες σας τις διαστάσεις.

Έρχεστε λοιπόν για να παίξετε το γήινο παιχνίδι και κανονίζετε πάρα πολλά σενάρια. Μπαίνετε στο γήινο πεδίο και αρχίζετε να παίζετε. Και τότε υπάρχουν πάρα πολλές θεωρίες για σας. Υπάρχουν πολλές θεωρίες για να εξερευνήσετε. Έρχονται κάποιοι και σας λένε ότι «Ξέρετε, υπάρχει ο νόμος της ανταπόδοσης του καλού και του κακού. Αν κάνεις καλό θα πάρεις καλό, αν κάνεις κακό θα πάρεις κακό. Μπορεί να μην είναι σ’ αυτήν τη ζωή, να είναι σε μια άλλη. Και αν θέλεις να ξέρεις, αυτά που πληρώνεις τώρα είναι από μια προηγούμενη ζωή.» Κι έτσι, ίσως αυτός είναι ο μόνος τρόπος, η μόνη λύση στον νου σας. Είναι μια λογική απάντηση για σας, για να σας βοηθήσει να αντιληφθείτε το γιατί περνάτε όλες αυτές τις δυσκολίες. Επιτέλους, γιατί σας συμβαίνουν όλα αυτά; Είστε καλοί άνθρωποι, δεν έχετε βλάψει κανέναν, δεν είστε χειρότεροι από πολλούς άλλους που ευτυχούν, που ευημερούν. Γιατί να σας συμβαίνουν όλα αυτά;

Είναι πολλά τα σκαλοπάτια της διττότητας φίλοι μου, πάρα πολλά. Ξεκινάει κανείς από τα πολύ εξωτερικά πεδία, από εκείνο το επίπεδο συνειδητοποίησης που δεν μπορεί να διακρίνει καν μεταξύ καλού και κακού ξεκάθαρα. Δεν μπορεί να διακρίνει, όχι γιατί έχει φτάσει στη μεγάλη ενότητα, αλλά γιατί δεν γνωρίζει, δεν έχει την επίγνωση των λεπτών αποχρώσεων των ενεργειών που κινούνται. Βλέπετε, υπάρχει αυτή η διαφορά. Είναι ένα θέμα το να μην μπορείς να γνωρίζεις το καλό και το κακό γιατί δεν έχεις περάσει από το γήινο μονοπάτι νωρίτερα, γιατί δεν έχεις την πείρα του γήινου δρόμου, και είναι ένα άλλο θέμα το να φτάσεις να μη γνωρίζεις το καλό και το κακό γιατί έχεις περάσει τον γήινο δρόμο και έχεις φτάσει στην άλλη πλευρά. Είναι πολύ βασική η διαφορά.

Έτσι, η διττότητα αυτή καθεαυτή δεν είναι ένα σκουπίδι που πρέπει να πετάξετε από πάνω σας, δεν είναι κάτι που πρέπει να απομακρύνετε από την κοινωνίας σας, μια αντίληψη παρωχημένη. Είναι μία αντίληψη που χρησιμεύει σε πάρα πολλούς γήινους αγγέλους προκειμένου να βρουν τον δρόμο τους προς τη θέωση. Αυτή είναι η διαφορά του ανθρώπου: ότι μπαίνει μέσα στη διττότητα και μπορεί να βγει και πάλι ένας άγγελος. Αυτή είναι η διαφορά σας από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο, που δεν γνωρίζει το καλό και το κακό. Έτσι, μην τα βάζετε και τόσο πολύ με τη διττότητα, μην στρέφεστε εναντίον αυτού του δυισμού που έχει αναπτυχθεί. Απλά κατανοείστε ότι είναι ένα κομμάτι της ανθρώπινης διαδικασίας, της ανθρώπινης εξελικτικής πορείας. Ένα κομμάτι που οι περισσότεροι από σας έχετε ολοκληρώσει και μπορείτε να βγείτε πολύ έξω απ’ αυτό. Και μπορεί οι άλλοι να μην σας το αναγνωρίζουν, να μη βλέπουν ότι έχετε τελειώσει πια με αυτό, αλλά δεν έχει καμία σημασία. Δεν χρειάζεται να σας το αναγνωρίσει κανείς. Χρειάζεται εσείς, στην καρδιά σας να το κατανοήσετε και να κατανοήσετε ότι υπάρχουν κι αυτοί που πρέπει να περάσουν μέσα από το μονοπάτι της διττότητας και να βγουν στην άλλη πλευρά. Να περάσουν από το μονοπάτι των φόβων, του φόβου του καλού και του κακού, μέχρι να βγουν στην άλλη πλευρά.

Είπαμε ότι βρισκόμαστε εδώ για να μιλήσουμε για το κάρμα. Ισχύει λοιπόν το κάρμα, στα πλαίσια που αναφέραμε. Ισχύει, από την άποψη ότι είναι η κίνηση ενός τροχού που σας μεταφέρει από τον ένα πόλο στον άλλο. Και αν εσείς δώσετε ξαφνικά το βάρος σας στον ένα πόλο, θα πρέπει να έρθετε και στον άλλον, προκειμένου να ισορροπήσετε τις ενέργειές σας. Μόνο που δεν πρόκειται για έναν νόμο που έρχεται ανταποδοτικά να τιμωρήσει. Είναι ένας δικός σας νόμος, νόμος της δικής σας ύπαρξης, τον οποίο έρχεστε εσείς να πραγματοποιήσετε… έρχεστε να τον εφαρμόσετε. Είναι κάτι που το κάνετε οικειοθελώς. Δεν σας ρίχνει κανένας στα δεσμά ενός κακού κάρμα, μιας κακής, μιας δυσμενούς ανταπόδοσης των ενεργειών σας. Αλλά πολύ συνειδητά, περνώντας στην άλλη πλευρά, αναγνωρίζετε μαζί με το όλον την ανάγκη της εξισορρόπησης και έρχεστε εδώ για να εξισορροπήσετε τις ενέργειες που είχατε κινήσει, τόσο εσείς όσο και όλοι οι υπόλοιποι.

Έτσι, αυτός ο νόμος της ανταπόδοσης, θα έπρεπε ίσως να ονομαστεί κάπως διαφορετικά. Θα έπρεπε ίσως να ονομαστεί νόμος της εξισορρόπησης, γιατί αυτό κάνετε, εξισορροπείτε τις ενέργειες που έχετε κινήσει. Και μέσα από την καινούρια ισορροπία ετοιμάζετε το πεδίο για να κάνετε άλλο ένα βήμα. Θα σας ζητήσουμε, όπως κάνουμε πολλές φορές, να φανταστείτε τον εαυτό σας να περπατά στον δρόμο. Εσείς διατηρείτε την ισορροπία σας διαρκώς. Πραγματικά, αν χάσετε την ισορροπία σας θα πέσετε. Αν παρακολουθήσετε όμως τον εαυτό σας σε κίνηση, θα δείτε ότι κάποια στιγμή βρίσκεστε με το ένα πόδι στον αέρα, πολύ έξω από το κέντρο βάρους της προηγούμενης στάσης σας, και πρέπει αναγκαστικά να κάνετε ένα ακόμα βήμα για να μπορέσετε να προχωρήσετε μπροστά. Αυτόν τον ρόλο παίζει η διττότητα σε έναν βαθμό. Είναι ο τρόπος σας να προχωράτε μπροστά. Είναι ο τρόπος σας να βλέπετε τα πάντα γύρω να παίρνουν μια άλλη διάσταση, κι εσείς να ισορροπείτε στη ροή της ενέργειας, κάνοντας έναν διαρκή βηματισμό, επιτρέποντας στον εαυτό σας να χάσει την ισορροπία, να αποκτήσει μια συγκεκριμένη πολικότητα και κατόπιν να πάει στο άλλο άκρο και να υιοθετήσει την αντίθετη πολικότητα, κ.ο.κ.

Και σας λέμε λοιπόν, ότι πάει, τελείωσε. Δεν χρειάζεται πια να ασχοληθείτε με το κάρμα. Δεν έχετε να κάνετε τίποτα με το κάρμα, τελειώσατε με αυτό. Στην αρχή δεν το πολύ-πιστεύετε. Λέτε «Δεν είναι δυνατόν!» Μα, αυτό είναι που σας είπε ο Κρύων. Αυτά τα λόγια σας έφερε μιλώντας σας. Σας είπε ότι δεν χρειάζεται να ασχολείστε πια με το κάρμα, δεν χρειάζεται να περιορίζετε τις ενέργειές σας σ’ αυτό. Δεν χρειάζεται να το φοβόσαστε, μπορείτε να βγείτε έξω απ’ αυτό. Και σας μίλησε για το ουδέτερο εμφύτευμα. Τι είναι αλήθεια το ουδέτερο εμφύτευμα; Είναι κάποιο είδος μηχανισμού που έρχεται και σας φοράει κάποιος προκειμένου να εξουδετερώσει κάθε μορφή κάρμα, κάθε μορφή αρνητικής ενέργειας; Είναι μία μαγνητική διευθέτηση της συνειδητότητάς σας. έτσι ώστε να τοποθετηθείτε σε μία διαφορετική δόνηση, στην οποία βρίσκεστε ισορροπημένοι και κάνετε ένα καινούριο ξεκίνημα; Με την ενέργεια του Κρύων, επιτρέπετε στη μαγνητική σας δομή να διευθετηθεί εκ νέου, έτσι ώστε να μη χρειάζεται πλέον να παρασύρεστε στον κόσμο της διττότητας και να μπορείτε να επεξεργαστείτε το σενάριό σας πολύ πέρα από τους πόλους «θετικό – αρνητικό», «καλό – κακό». Δεν πρόκειται για ένα εμφύτευμα σαν ένα μικροτσίπ, όπως πολλοί μπορεί να το φαντάζονται. Είναι μία διευθέτηση, όπως η διευθέτηση που έκανε ο Κρύων στο μαγνητικό πλέγμα της γης. Και θα πείτε «Καλά, και όλοι αυτοί που δεν παρακολουθούν τα λόγια του Κρύων και δεν διαβάζουν τα βιβλία του Κρύων, τι θα γίνουν; Θα μείνουν με το κάρμα; Θα μείνουν να πληρώνουν το κάρμα που έφεραν μαζί τους;»

Αυτό συμβαίνει για πολλούς και διάφορους λόγους. Όταν κάποιος αποφασίσει να εξουδετερώσει μόνος τους το κάρμα που φέρνει, μπορεί να συμβαίνει για πολλούς και διάφορους λόγους, όπως ότι η ψυχή του έχει αποφασίσει να κάνει αυτό, έχει αποφασίσει να ακολουθήσει αυτήν την πορεία. Γιατί, βλέπετε, το θέμα δεν είναι να αποφύγει κάποιος μια δυσάρεστη κατάσταση αποφεύγοντας ένα αρνητικό κάρμα, το ζητούμενο είναι να αποκτήσει η ψυχή του την εμπειρία που επιθυμεί. Έτσι, υπάρχει μία πολύ διαφορετική οπτική των πραγμάτων από τη δική μας πλευρά.

Κι από την άλλη, πραγματικά το ουδέτερο εμφύτευμα ήρθε σαν ένα απαλό σπρώξιμο στους γήινους αγγέλους, για να αποφασίσουν να βγουν από αυτόν τον φόβο της ανταπόδοσης. Πραγματικά, και πολύ πριν μπορούσατε να απαλλαγείτε από το κάρμα σας, όμως πόσοι από σας επεξεργαστήκατε αυτό το σενάριο, πόσοι από σας το δουλέψατε, πόσοι πιστέψατε ότι μπορείτε να το κάνετε; Πολύ λίγοι παγκοσμίως, μπορούμε να σας βεβαιώσουμε. Από μία άποψη, ο λόγος για τον οποίο δεν δόθηκαν πάρα πολλά μέσα από τη χριστιανική θρησκεία για το κάρμα, ή συγκαλύφθηκαν πολλά, ήταν γιατί έπρεπε να βγείτε από αυτήν τη σκέψη. Ήταν γιατί πραγματικά, μέσα από τη Χριστική Συνειδητότητα μπορούσατε να βγείτε από τον νόμο του κάρμα. Όμως δεν ήταν πολλοί που μετέφεραν αυτήν την ιδέα μέχρι σήμερα και, αντί να δοθεί στους ανθρώπους αυτό το καινούριο κλειδί, μάλλον αποκρύφτηκε και περισσότερο ακόμα μπήκανε στα δεσμά της αμαρτίας και του φόβου της αμαρτίας.

Έχεις να ρωτήσεις κάτι Μ.;

Μ.: Εε, τώρα που ρωτάς τις ξέχασα. Τόση ώρα είχα απορίες.

Άννα: Ναι, μου είπαν ότι ήθελες να ρωτήσεις κάτι.

Μ.: Ναι, είχα πάρα πολλές απορίες.

Άννα: Ok, Ευ;

Ευ: Γιατί προηγουμένως ακούγαμε αυτές τις ομιλίες; Έπιανα ομιλίες, έπιανα κουβέντες και μετά, όταν ξεκίνησες να μιλάς, σταμάτησαν. Αναρωτιέμαι.

Άννα: Δεν θέλει να ασχοληθεί…. δεν θέλει να ασχοληθεί. Του το είπα με πολλούς τρόπους, μου απάντησε με διάφορους άλλους (δεν θέλω να σας πω τι)… Δεν θέλει. [Σημείωση: αργότερα αποδείχτηκε ότι επρόκειτο για ήχους από διπλανό χώρο]

…….. Αυτό που πρωτεύει είναι να ακούτε τις φωνές των δασκάλων. Και είναι καλό να αφήνετε όλες τις άλλες φωνές κατά μέρος. Αυτό ήταν μία ένδειξη ότι βρίσκεστε σε μία ανισορροπία. Όχι προσωπικά εσύ, η ομάδα όλη βρίσκεται σε μία ανισορροπία και πρέπει να συγκεντρώσετε περισσότερο τις ενέργειές σας στο να ακούτε τις φωνές των δασκάλων, τη φωνή του ανώτερου εαυτού σας. Όταν βρίσκεστε σε μία τέτοια κατάσταση, έρχονται πολλά πράγματα γύρω να σας θυμίσουν αυτό το γεγονός κι αυτό ήταν ένα από αυτά. Ήρθε για να σας θυμίσει, σε όλους και όλες, ότι χρειάζεται να μαζέψετε την ενέργειά σας απόψε ακόμα περισσότερο και να εστιαστείτε στους δασκάλους. Σε όλους τους δασκάλους της σοφίας, συμπεριλαμβανομένων κι εσάς των ιδίων.

Χ. Είχα την εντύπωση ότι ο νόμος του κάρμα είναι συμπαντικός νόμος. Και τώρα λεν οι δάσκαλοι ότι τον φτιάξαμε εμείς αυτόν τον νόμο, αν κατάλαβα καλά. Όπως και ο νόμος της διττότητας είναι δικό μας κατασκεύασμα; Ο νόμος του κάρμα είναι συμπαντικός νόμος; Ένα αυτό. Θέλω και κάτι άλλο. Για το ουδέτερο εμφύτευμα εγώ έλεγα ότι αυτό είναι ένα δώρο, όπως έλεγε και ο Κρύων, και μας αφαιρούν ένα μεγάλο ποσοστό του κάρμα. Και τώρα λένε ότι είναι μία μαγνητική διευθέτηση. Δεν είναι ότι μας αφαιρούν ένα μεγάλο ποσοστό του κάρμα; Η μαγνητική διευθέτηση δηλαδή αυτό κάνει;

Απάντηση: Ναι.

Χ.: Άρα, αυτό το δώρο, εγώ έλεγα στις ομιλίες μου σε όλους να το πάρουνε, να ελευθερωθούνε με κάποιον τρόπο. Όποιος ήταν έτοιμος το έπαιρνε, έτσι δεν είναι;

Άννα: Τι εννοείς;

Χ.: Εννοώ ότι εμένα με είχε πιάσει άγχος να το πω σε όσους περισσότερους γίνεται για να ελευθερωθούν και να πάνε μπροστά. Αλλά μετά είπες ότι όποιος…. Μερικοί δεν θα το ζητούσαν για να πάρουν ορισμένα μαθήματα. Για πες μας πρώτα, αν είναι συμπαντικός νόμος το κάρμα, ή το φτιάξαμε εμείς.

Απάντηση: Η Χριστική Παρουσία βρίσκεται μαζί σας προ αμνημονεύτων χρόνων. Τι σχέση έχει αυτό με τον νόμο του κάρμα; Για να μπορέσετε να εξουδετερώσετε τον νόμο του κάρμα, χρειάζεται να φτάσετε στο Χριστικό επίπεδο. Είναι άμεσα συνδεδεμένα τα δύο. Και όταν είπαμε ότι ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας φέρει τη Χριστική Ενέργεια, υπαινιχθήκαμε όλες αυτές τις συνδέσεις, όλα τα παρεπόμενα… όλα όσα έρχονται μαζί με τη Χριστική Ενέργεια. Και όταν σας είπαμε τώρα μόλις ότι, ένας λόγος που δεν δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση μέσα από τη χριστιανική διδασκαλία στο κάρμα, ήταν ακριβώς γιατί έπρεπε να μπείτε στο σκεπτικό ότι δεν υπόκεισθε στο κάρμα, ότι μπορείτε να προχωρήσετε πιο πέρα από αυτό. μπορεί να διαστρεβλώθηκαν τα πράγματα, μπορεί να μη δόθηκαν τόσο καθαρά μέχρι τέλους, όσο έπρεπε να δοθούν, αλλά συνδέεται άμεσα η απελευθέρωση από το κάρμα, από αυτόν τον τροχό, με την είσοδό σας στη Χριστική Ενέργεια, στη Χριστική Συνειδητότητα.

Το κάρμα είναι ένας συμπαντικός νόμος; Τι ορίζεις σαν σύμπαν; Τι ορίζεις ως νόμο; Τα πράγματα περιπλέκονται. Αυτό τι σημαίνει; Το κάρμα είναι ο νόμος της εξισορρόπησης, που ισχύει παντού. Μ’ αυτήν την έννοια, είναι ένας συμπαντικός νόμος. Χρειάζεται οι ενέργειες να εξισορροπούνται, είναι κάτι που πρέπει να συμβαίνει παντού. Όμως, δεν υπάρχει παντού ο φόβος όπως τον γειώνετε στο γήινο πεδίο. Δεν υπάρχει παντού ο πόνος, όπως τον βιώνετε στο γήινο πεδίο, ούτε οι τρεις διαστάσεις, όπως τις βιώνετε στο γήινο πεδίο. Στη γη, υπάρχει μία πολύ συγκεκριμένη διευθέτηση. Συνεπώς, ο νόμος του κάρμα έχει μια πολύ διαφορετική έννοια απ’ ότι για κάποιον που βρίσκεται στα εσωτερικά πεδία, και μπορεί να έχει μια πιο συλλογική εικόνα. Αυτό που εσείς λέτε νόμο του κάρμα και σας θυμίζει ένα σωρό αμαρτίες που κουβαλάτε από γενιά σε γενιά, για μας είναι ο νόμος της εξισορρόπησης και είναι αυτό που μας λέει ότι, αν αποφασίσουμε να δούμε τον εαυτό μας με μία ιδιότητα, θα χρειαστεί να δούμε τον εαυτό μας και με την αντίθετη ιδιότητα, έτσι ώστε να επέλθει ισορροπία.

Είναι πολύ διαφορετική οπτική και είναι δύσκολο να το δώσεις στους άλλους να το καταλάβουν. Είναι και σε μας δύσκολο να σας δώσουμε να το καταλάβετε, γιατί προσπαθείτε να καταλάβετε με τον νου σας. Είμαστε ενέργεια που ρέει και η ενέργεια γνωρίζει πώς χρειάζεται να ρέει. Γνωρίζει. Είναι το χαρακτηριστικό της ενέργειας η ροή και το πώς θα ρέει κάθε φορά και τι θέσεις πρέπει να πάρει για να διατηρήσει τη σύνθεση. Μ’ αυτόν τον τρόπο γνωρίζουμε ότι, καθετί που εκδηλώνουμε έχει πάρα πολλές διαστάσεις και πρέπει να είναι όλες ισορροπημένες. Είμαστε όμως κυρίαρχοι αυτού του παιχνιδιού και το κάνουμε συνειδητά.

Εκεί που χάνεται η συνειδητοποίηση είναι όταν μπαίνουμε και μπαίνετε στο γήινο πεδίο. Εκεί τα πράγματα δυσκολεύουν γιατί χάνεται η συνέχεια και ξαφνικά νιώθετε ότι είσαστε τα θύματα ενός σκληρού νόμου. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στον τρόπο που συλλαμβάνουμε εμείς το κάρμα, κι εσείς.

Α.: Μας έχει ειπωθεί ότι έχουμε ελεύθερη βούληση. Πώς εμπλέκεται όμως το κάρμα με την ελεύθερη βούληση; Όταν έχουμε προκαθορίσει την πορεία στο γήινο πεδίο πριν έρθουμε στη γη, και όταν μάλιστα δεν έχουμε προκαθορίσει μόνο τη δική μας πορεία αλλά και άλλων –γιατί έχουμε και το οικογενειακό κάρμα, το κρατικό κι ένα σωρό άλλα. Πώς ορίζονται όλα αυτά; Κι αν εγώ έχω απαλλαχτεί από το δικό μου κάρμα, οι άλλοι με τους οποίους έχω πλέξει το σενάριό μου, οι γύρω, θα απαλλαχτούν κι αυτοί ή θα ακολουθήσουν την πορεία που έχουν προκαθορίσει;

Απάντηση: Θα ξεκινήσουμε λέγοντας ότι το συμπαντικό κάρμα είναι ένα γεγονός μεν, το υλικό κάρμα όμως, είναι ένα άλλο. Στο υλικό κάρμα εμπλέκονται οι νόμοι της ύλης και οι νόμοι της ύλης είναι σαφείς και πολύ περιορισμένοι, ή μάλλον η κίνηση της ενέργειας στην ύλη είναι πολύ περιορισμένη σε σχέση μ’ αυτήν στα άλλα πεδία. Το δίνουμε με τον τρόπο αυτό για να καταλάβεις ότι το συλλογικό κάρμα διαφέρει στα διάφορα επίπεδά του. διαφέρει στο υλικό πεδίο, διαφέρει στο αστρικό, στο νοητικό, στο πνευματικό…. Διαφέρει ανάλογα με το επίπεδο απ’ το οποίο το βλέπεις. Είναι σαφές ότι στο πεδίο της ύλης η καταστροφή μιας μορφής μπορεί να είναι οριστική, να μη μπορεί η μορφή να επανέλθει, και χρειάζεται μια εξίσου δραστική εξισορρόπηση, προκειμένου να ισορροπηθεί αυτή η δράση.

Στα εσωτερικά πεδία τα πράγματα είναι διαφορετικά. Στα εσωτερικά πεδία κινείστε απλά με τις προθέσεις σας. Έτσι, θα κρατήσουμε σαν ένα δεδομένο ότι η πρόθεση είναι ένας βασικός παράγοντας στη διαχείριση του κάρμα. Ο τρόπος που διαχειρίζεστε το κάρμα από γενιά σε γενιά, συνεπάγεται πολλές επιπλοκές στην καθημερινότητά σας. Φέρνει πολλές επιπλοκές το ότι το κάρμα περνάει από γενιά σε γενιά, από οικογένεια σε οικογένεια. Αυτό είναι ένα γεγονός. Δεν είναι τυχαίο φυσικά. Όταν έρχεστε και επωμίζεστε ένα οικογενειακό κάρμα, δεν είναι κάτι τυχαίο, δεν σημαίνει ότι είστε θύματα, το κάνετε συνειδητά στα πλαίσια της γενικότερης δουλειάς σας σαν γήινοι άγγελοι. Όμως αυτό περιπλέκει αρκετά τη διαδικασία γιατί σε έναν βαθμό δεν μπορείτε να ξεχωρίσετε αρκετά το τι είναι δικό σας και τι είναι των άλλων. Και εδώ θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε πολύ καλά την ιδέα της ενότητας των πάντων, να αντιληφθείτε καλύτερα τα πράγματα σκεφτόμενοι το πώς είσαστε ένα με όλα. Σκεφτόμενοι αυτό που είπαμε ήδη από το πρώτο μάθημα, το πώς γίνεστε ένα με όλα και πώς φέρετε το DNA της γενεαλογίας που βρίσκεται πίσω από σας και όλων των ενεργειών που κίνησαν οι πρόγονοί σας και όλων όσων υπάρχουν.

Έτσι, σ’ αυτό το επίπεδο διαχειρίζεστε το υλικό κάρμα από γενιά σε γενιά. Υπάρχει το κάρμα της ψυχής που προέρχεται από διαφορετικούς πλανήτες, από διαφορετικά σημεία του σύμπαντος –τώρα το ανοίγουμε πολύ. Μόλις προηγουμένως σας λέγαμε ότι πρέπει να εστιαστείτε στο γήινο πεδίο και να διαχειριστείτε τις ενέργειες εδώ. Ωστόσο, είναι μία πραγματικότητα ότι η ψυχή, καθώς ξεδιπλώνεται σε πάρα πολλά πεδία, διαχειρίζεται πάρα πολλές ενέργειες και χρειάζεται να τις εξισορροπήσει επίσης.

Η δυσκολία να κατανοήσεις το πώς γίνεται όλο αυτό, σχετίζεται με τη δυσκολία του να εμπεδώσεις την ίδια την ιδέα της ενότητας, της μεγάλης Σύνθεσης. Αν επιτρέψεις στην καρδιά σου να ανοίξει στην ιδέα της Σύνθεσης, θα καταλάβεις πολύ καλά πώς γίνεται και την κάθε στιγμή έρχεται η εξισορρόπηση κάθε ενέργειας σε πολλά διαφορετικά πεδία. Το σύμπαν βρίσκεται σε ένα διαρκές γίγνεσθαι. Τα πάντα κινούνται και, με έναν τρόπο μαγικό για σας, δημιουργείται η μεγάλη σύνθεση. Τώρα, πώς γίνεται το κάθε σημείο, το κάθε ίχνος σ’ αυτήν τη Σύνθεση να μετακινείται την κατάλληλη στιγμή σε σχέση με ένα άλλο για να υλοποιήσει μία πραγματικότητα, αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να χωρέσει στον ανθρώπινο νου σας -και δεν χρειάζεται να πιεστείτε γι’ αυτό. Όμως είναι μία πραγματικότητα.

Μια ερώτηση κλειδί σε σχέση με όλα αυτά είναι το θέμα της ελεύθερης βούλησης. Τι σημαίνει η ελεύθερη βούληση; Έχετε ελεύθερη βούληση; Ναι. Η ελεύθερη βούληση υφίσταται στο γήινο πεδίο…. υφίσταται στο γήινο πεδίο. Όταν όμως αρχίσετε να βλέπετε τα πράγματα πολύ πέρα από αυτό το γήινο πεδίο, αντιλαμβάνεστε και πάλι αυτή τη μεγάλη Σύνθεση και καταλαβαίνετε ότι, ναι, συνεχίζετε να έχετε ελεύθερη βούληση, μόνο που έχετε μια συλλογική ελεύθερη βούληση. Και τότε φαίνεται ξαφνικά σαν να σας έχουν πάρει το μπαλάκι από τα χέρια, γιατί βρίσκεστε σε μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα. Τι θα πει έχω ελεύθερη βούληση σαν άτομο και σαν συλλογικό; Όταν ξεπεράσετε τους περιορισμούς του γήινου πεδίου, βρίσκεστε στην ελεύθερη βούληση του συλλογικού, που είναι πολύ διαφορετική από αυτήν που αντιλαμβανόσασταν σαν άτομα. Δεν παύετε να έχετε ελεύθερη βούληση, αλλά βλέπετε τη μεγάλη εικόνα και μπορείτε να αντιληφθείτε την ανάγκη να επιτρέψετε στον εαυτό σας να μπει σ’ αυτήν τη μεγάλη εικόνα, να ανοίξετε την καρδιά σας σ’ αυτήν τη μεγάλη εικόνα. Είναι μερικά πράγματα που είναι δύσκολο να ειπωθούν και να μπούνε σε μία σειρά α, β, γ, δ. Και να το κάνουμε, θα είναι εξίσου δυσνόητα, δεν θα διευκολύνει καθόλου τη διαδικασία σας. Συνεπώς, υπάρχει ελεύθερη βούληση στο γήινο πεδίο με τον τρόπο που τη συλλαμβάνετε, ατομική ελεύθερη βούληση, και ισχύει για όσους δεν μπορούν να δουν τη συλλογική αλήθεια. Και η διαφορά είναι αυτή ακριβώς: ότι, όσο λειτουργείτε σαν άτομα, χειρίζεστε τις ενέργειες ατομικά και μπαίνετε στην ανάγκη εξισορρόπησής τους σε ατομικό επίπεδο, ενώ όταν βγείτε και δείτε την εικόνα απ’ έξω, αντιλαμβάνεστε ότι λειτουργείτε σαν ένας συλλογικός νους, ένα συλλογικό ον και πλέον ο νόμος του κάρμα είναι πολύ διαφορετικός γιατί γίνεται απλά ένας νόμος εξισορρόπησης και απλά ισορροπείτε τις ενέργειες που κινείτε. Δεν ξέρουμε αν μπορέσαμε να κάνουμε κατανοητή την απάντηση.

Α.: Στο τελευταίο σημείο λιγάκι μπερδεύτηκα. Δεν μπορώ να το εκφράσω τώρα…

Ά.: Να συμπληρώσω δυο λεπτά κάτι; Όσον αφορά το κάρμα, το κάρμα είναι η επιλογή της ψυχής για να ισορροπήσει -είτε αυτό είναι συλλογικό, είτε εθνικό είτε οικογενειακό- και να πάει στον νόμο του ντάρμα. Τι είναι το ντάρμα; Είναι ο νόμος της ισορροπίας και της ευδαιμονίας, ας πούμε έτσι γενικά. Η ψυχή γνωρίζει τι είναι αυτό για το οποίο έχει έρθει και έχει επιλέξει να έρθει γι’ αυτό, για να το εξισορροπήσει. Τώρα, όσο για την ελεύθερη βούληση, είναι ένας κανόνας που έχει μπει σαν ένα μέτρο για να μη μπορεί να παρεμβαίνει ο ένας στην ελεύθερη βούληση του άλλου, που είναι ο σημαντικότερος κανόνας.

Α.: Από τη στιγμή που είναι το κάρμα, που το έχω προκαθορίσει, είναι ενέργειες που θα κάνω στην παρούσα μου ζωή και το έχω προκαθορίσει. Έχω προκαθορίσει δηλαδή δύο – τρεις δρόμους, δυο – τρία σενάρια και η ελεύθερη βούληση παίζει εκεί; Δηλαδή αν θα ακολουθήσω αυτό θα συμβεί εκείνο, αν ακολουθήσω εκείνο θα συμβεί αυτό.

Ευ. Ναι, αλλά τα πάντα είναι στη ροή. Δε σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις το α ή το β. Μπορεί να κάνεις κάτι άλλο και να ρεύσουν διαφορετικά, γιατί το ένα συγκαλύπτει το άλλο, και να επέλθει ισορροπία. Αυτό θα πει ελεύθερη βούληση. Μπορούμε να κάνουμε κάτι ή κάτι άλλο, ανάλογα με τη συνειδητότητα που βρισκόμαστε. Επιμένω ως προς την ελεύθερη βούληση ότι, έχουμε κάνει μερικά σενάρια ερχόμενοι, αλλά δεν είναι ντε και καλά αυτά. Μπορεί να κάνουμε και κάποια άλλα, και κάποια άλλα. Γιατί η ενέργεια ρέει.

Α. Τα οποία δεν έχουν προβλεφθεί μεν αλλά τα δημιουργούμε στον δρόμο.

Ευ. Είναι ανάλογα με τη ροή. Σαν ένα συλλογικό παζλ που κολλάει το ένα κομματάκι στο άλλο για να κάνεις την εικόνα. Μπορεί η εικόνα να μην είναι έτσι, να είναι κάπως αλλιώς, αλλά τελικά δίνει μια εικόνα καλή, αν είμαστε εμείς συνειδητοί. Έτσι το νιώθω και έτσι νομίζω ότι είναι η ελεύθερη βούληση.

Α.: Και το άλλο δεν μου απαντήθηκε. Αν ξεφύγω εγώ από το κάρμα μου, αυτοί που έχω πλέξει μαζί τους τα σενάρια, τι θα κάνουνε;

Ευ. Ανάλογα με το δικό τους σενάριο. Εσύ όμως μπορείς να βοηθήσεις αν ξεφύγεις από αυτό και βγάζοντας το δικό σου βάρος ίσως βοηθηθούν ώστε το δικό τους κομμάτι να ρεύσει κάπως διαφορετικά. Ανάλογα πόσο πλεγμένοι είναι.

Ν.: Μου απαντήθηκε…

Άννα: Κάποια άλλη ερώτηση; …………

Και τώρα ας περάσουμε σε ένα άλλο, λιγότερο στρυφνό θέμα, αυτό της αγάπης του Πνεύματος. Χαίρεστε όταν σας μιλάμε για την αγάπη του Πνεύματος. Ανοίγει η καρδιά σας, χαμογελάτε, ελαφραίνει η ψυχή σας και λέτε «Τώρα είμαι στο σπίτι». Έτσι είναι. Γιατί, αγαπημένοι μας, με πόσα ακόμα λόγια να σας το πούμε ότι, αν υπάρχει κάτι που μπορεί να σας βοηθήσει να εξισορροπήσετε όσες ενέργειες θέλετε, είναι η αγάπη του Πνεύματος; Η αγάπη. Αν υπάρχει κάτι που μπορεί να σας καθοδηγήσει, είναι η αγάπη του Πνεύματος. Αν υπάρχει κάτι που μπορεί να σας ελευθερώσει είναι η αγάπη του Πνεύματος. Αν υπάρχει κάτι που μπορεί να σας βγάλει από τον νου σας και να σας βάλει να καθίσετε στον θρόνο της καρδιάς, είναι η αγάπη του Πνεύματος.

Κι εσείς νομίζετε ότι σας μιλούμε με λόγια του αέρα, που δεν έχουν μία πρακτική χροιά, αλλά ερχόμαστε απλά για να σας τυλίξουμε με την αγάπη μας και τη στοργή μας και να σας κάνουμε να νιώσετε όμορφα και να πάρετε κουράγιο. Όμως η αγάπη του Πνεύματος είναι κατ’ εξοχήν πρακτική. Ο λόγος που έχετε αυτή τη στιγμή ένα υλικό σώμα, σ’ αυτήν την αγάπη του Πνεύματος οφείλεται. Κι αν θέλετε να ξέρετε, μπορείτε να λύσετε όλες τις πρακτικές δυσκολίες με την αγάπη του Πνεύματος. Υπάρχει ο δρόμος του μυστικιστή. Υπάρχει ο δρόμος του ανθρώπου που πορεύεται στο μονοπάτι της καρδιάς. Προχωράει όσο πιο βαθιά μπορεί, όσο πιο βαθιά τον οδηγούν οι δυνάμεις του κάθε στιγμή. Και είναι ένας ωραίος δρόμος να ακολουθήσετε, όταν κουράζεστε από τα τερτίπια του νου. Είναι ένας ωραίος δρόμος ο δρόμος της καρδιάς και είναι ένας ασφαλής δρόμος. Δεν είναι πάντα ξεκούραστος, δεν είναι πάντα… ρόδινος, είναι όμως ένας χρυσαφένιος δρόμος και είναι ο δρόμος που θα σας βγάλει σίγουρα στην αγκαλιά του Πατέρα.

Μπορεί να λέμε πάρα πολλά απευθυνόμενοι στον νου σας. Μπορεί να λέμε πάρα πολλά για το κάρμα, για την εξισορρόπηση των ενεργειών, για ένα σωρό λεπτομέρειες από αυτές που αρέσκεται να ακούει ο νους. Στην ουσία όμως, όλα αυτά εξαφανίζονται –απλά εξαφανίζονται-, όταν σταθείτε στην καρδιά και νιώσετε την αγάπη του Πνεύματος. Όμως, είναι μια αγάπη που θέλει πολλή δύναμη, θέλει πολύ κουράγιο για να τη βρείτε. Είναι ένας έρωτας που χρειάζεται να τα δώσετε όλα, χρειάζεται να δώσετε τα πάντα σ’ αυτήν τη σχέση αγάπης με το Πνεύμα και μέσα από αυτήν τη σχέση, δεν μπορούμε παρά να σας βεβαιώσουμε ότι θα έχετε τα πάντα, όλα όσα ζητήσετε. Κάναμε αυτό το πέρασμα γιατί η Άννα δεν αντέχει πολύ να μιλά για θέματα νοητικά. Και δεν θα το κρίνουμε αυτό, αλλά ήταν απαραίτητη αυτή η μετάπτωση, αυτή η αλλαγή του θέματος, προκειμένου να έρθει μία εσωτερική ισορροπία.

Υπάρχουν πολύ λίγα πράγματα να πει κανείς όταν αναφέρεται στον μυστικισμό. Και είναι λίγα γιατί είναι ένας δρόμος βιωματικός. Δεν είναι ένας δρόμος του νου, δεν είναι μία μέθοδος που μπορείτε να ακολουθήσετε, αλλά είναι ο τρόπος του θείου έρωτα και, όπως είπαμε, χρειάζεται πολύ δύναμη και πολύ βαθιά αγάπη για το Πνεύμα για να ακολουθήσετε αυτόν τον δρόμο. Και φυσικά, δεν είμαστε εδώ για να σας πούμε ότι χρειάζεται να αφήσετε τα πάντα και να ακολουθήσετε αυτόν και μόνο το δρόμο. Όμως είναι ένας σίγουρος δρόμος και σας καλούμε να δοκιμάσετε να τον περπατήσετε.

Είναι πολύ εύκολο να αρχίσετε να αναρωτιέστε «Τι πρέπει να κάνω για να σωθώ; Τι πρέπει να κάνω για να βγω από τον κόσμο της διττότητας, τι πρέπει να κάνω για να βγω απ’ όλα αυτά τα προβλήματα… τι πρέπει να κάνω…. τι πρέπει να κάνω…;» Όταν όμως έρθει η στιγμή να δείτε κατά πρόσωπο τον εαυτό σας, να δείτε τα μάτια σας στον καθρέφτη, να δείτε μέσα σ’ αυτά τον Θεό που στέκει εκεί και να του πείτε «σ’ αγαπώ πολύ», τότε για κάποιον λόγο κάνετε ένα βήμα πίσω. Μπορείτε να το κάνετε αυτό, μπορείτε να δείτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη, να του πείτε ότι τον αγαπάτε, αλλά τείνετε να κρατάτε μία απόσταση και λέτε «Οk, το έκανα, τελείωσα το καθήκον μου, τώρα μπορώ να κάνω κι άλλα πράγματα που με περιμένουν», και δεν τολμάτε να μπείτε βαθιά σ’ αυτήν την ενέργεια. Δεν τολμάτε να βιώσετε τον θείο έρωτα, δεν τολμάτε να καλέσετε το Πνεύμα στη ζωή σας και να το αγαπήσετε με έναν τρόπο μοναδικό και αξεπέραστο, με έναν τρόπο που δεν έχει προηγούμενο. Πώς θα σας φαινόταν να επιτρέψετε στον εαυτό σας να ερωτευτεί το Πνεύμα τόσο βαθιά ώστε να το αγαπήσετε περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο στον κόσμο; Είναι ένα ωραίο ερώτημα που θέλουμε να κάνουμε σήμερα με τη σειρά μας σε σας. Πώς θα σας φαινόταν, να ερωτευτείτε βαθιά το Πνεύμα και να κάνετε τα πάντα, να δώσετε όλο σας τον εαυτό και να δεχτείτε όλα όσα σας προσφέρονται; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ αν μπορείτε να το κάνετε αυτό; Έχετε μπει στη διαδικασία να το σκεφτείτε; Πώς νιώθετε γι’ αυτό; Πώς νιώθεις γι’ αυτό Ευ.;

Ευ.: Έχω μπει στη διαδικασία, δεν το έχω καταφέρει όμως ακόμα. Έχω μπει, κάνω προσπάθεια, προσπαθώ, αλλά σ’ αυτή τη διαδικασία βρίσκομαι, αλλά δεν το ‘χω καταφέρει ακόμα έτσι όπως το φαντάζομαι, όπως το σκέφτομαι. Βρίσκομαι σ’ αυτόν τον δρόμο, προχωράω και μου ‘χουν απαντηθεί πράγματα ξέρεις. Καταλαβαίνω ότι υπάρχει ένωση, αλλά έτσι όπως το νιώθω εγώ, δεν…. Γίνεται όμως, προσπαθεί να γίνει.

Χ.: Υπάρχει ένας φόβος από πολύ μικρός ότι, εν πάση περιπτώσει, το Πνεύμα θα μας τιμωρήσει, πρέπει να φοβάσαι τον Θεό και, όπως λες εσύ, κάνω ένα βήμα και μετά ξανακάνω πίσω, θεωρώντας τον εαυτό μου ανεπαρκή, αμαρτωλό θα έλεγα, φοβάμαι, κλπ. Αλλά, όπως είπε και η Ευ. θα κάνω προσπάθειες μέχρι το τέλος για να το καταφέρω αυτό. Και πρέπει να έχω κάνει ένα μεγάλο άλμα αυτά τα πέντε χρόνια που έχω αφυπνιστεί. Αλλά υπάρχει ακόμα αυτός ο φόβος μέσα μου.

Ευ. Μπορώ να συμπληρώσω κάτι σ’ αυτό; Γιατί εδώ και αρκετά χρόνια πριν είχα ένα ερώτημα, αυτό του ερώτημα που πλησιάζει τον θείο έρωτα και το ένιωθα τόσο έντονα μέσα μου, ότι έτσι πρέπει να είναι οι σχέσεις των ανθρώπων. Το ένιωθα χωρίς να καταλαβαίνω από πού ερχόταν, γιατί είχα κάποια απαντήματα, χωρίς να καταλαβαίνω γιατί υπάρχουνε. Κι έχω δει κανα-δυό - τρία όνειρα με αυτά αλλά και μου έχει απαντηθεί ότι είναι άλλο αυτό που ένιωθες. Δεν μπορεί να υφίσταται εδώ στη γήινη ζωή αυτό το είδος του έρωτα, παρά μονάχα ένα μέρος. Γιατί μέσα μου υπήρχε αυτό το πράγμα και δεν μπορούσα να φανταστώ και να καταλάβω από πού υπήρχε. Δεν ξέρω αν έχει συμβεί σε σας και τι έχει γίνει, αλλά…..

Α.: Εγώ αυτό που θέλω να πω είναι το εξής: όπως είχαμε κάνει και σε μία συνεδρία μαζί με την Άννα και είπανε στην Άννα χαρακτηριστικά ότι τα παρέδωσα όλα, κάποια στιγμή. Αυτό είναι αλήθεια. Δεν έχει βέβαια λογική εξήγηση, ούτε μπορείς να το ερμηνεύσεις με λόγια αλλά, μπαίνοντας κάποια στιγμή σ’ αυτή τη διαδικασία και μετά από πορεία πάρα πολλών χρόνων, έφτασα σε κάποια στιγμή που να βρίσκομαι στη διαδικασία του να ακολουθώ αυτό που λέει η καρδιά μου χωρίς να ακούω καθόλου τη λογική και να παρακολουθώ την επαφή που έχει η καρδιά μου με το Πνεύμα. Υπάρχει μια καθοδήγηση που νομίζω υπάρχει σε όλους μας, στο πώς να πορευτούμε. Και βάζουμε νομίζω τη λογική μπροστά και δυστυχώς, αντί να πάμε μπροστά, πάμε πίσω.

Εγώ έχω αφεθεί και ακολουθώ. Και νιώθω αυτή τη μεγάλη αγάπη και νιώθω αυτήν την προστασία. Μπορεί μερικές φορές να πισωγυρίζω αλλά πραγματικά είναι μαγικό αυτό που συμβαίνει και ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό.

Λ.: Εγώ αυτόν τον έρωτα με το Πνεύμα νομίζω ότι τον ζω κατά στιγμές, κατά δευτερόλεπτα, δηλαδή. Είναι αυτές οι στιγμές έτσι που βγαίνει ευγνωμοσύνη και λες ευχαριστώ για το ένα και για το άλλο, και νιώθεις τόσο γεμάτη. Πραγματικά νιώθεις ευγνωμοσύνη για ό,τι σου δίνει και δίνεις κι εσύ αυτήν την αγάπη. Έτσι, κάτι τέτοιες στιγμές το έχω νιώσει δεν κρατάνε όμως, είναι στιγμές. Στιγμές. Αυτό.

Ά. Σ’ αυτό που είπε η Άννα θέλω να πω κάτι. Είναι όχι μόνο στιγμές, αλλά συνέχεια στη ζωή σου, ακόμα και για όλα τα αρνητικά να νιώθεις μιαν απέραντη ευγνωμοσύνη. Δηλαδή, νιώθεις ευτυχία χωρίς λόγο. Κάθε στιγμή νιώθεις ότι αγαλλιάζει η ψυχή σου, ότι είσαι ευτυχισμένος, ότι έχεις ευλογίες. Φτάνεις κάποια στιγμή που νιώθεις έτσι συνέχεια και για όλα τα αρνητικά που σου έχουν συμβεί στη ζωή και γι’ αυτά.

Ευ.: Είναι ο έρωτας αυτή η στιγμή ο έρωτας με την ένωση διαφέρει λιγάκι. Έχει μια διαφοροποίηση ο έρωτας με την ένωση. Αυτό που λες είναι… βρίσκεσαι απ’ την πλευρά της ενότητας, καταλαβαίνεις και νιώθεις αυτήν την αγάπη για όλα τα πράγματα, χωρίς να υπάρχουν όρια, χωρίς τίποτα, αυτήν την ανταπόδοση. Αλλά λέμε για τον έρωτα, αυτόν τον διακαή πόθο, όπως όταν είσαι ερωτευμένη με κάποιον και θέλεις να είσαι διαρκώς κοντά. Φυσικά, μέσα στη διττότητα δεν μπορεί να γίνει. Αυτό όμως, αυτό…. αντιλαμβάνομαι μια διαφοροποίηση, όπως όταν είσαι ερωτευμένη στο φουλ και βρίσκεσαι σε μια άλλη διάσταση, ό,τι κι αν λένε οι άλλοι. Γι’ αυτό μιλάω.

Ά.: Εγώ νιώθω ότι μετά τον έρωτα νιώθεις αυτή την ένωση και την άπλετη αγάπη.

Ευ.: Ναι, υπάρχει μια άλλη διαδικασία σ’ αυτό. μπαίνεις στο ίδιο κομμάτι από άλλο δρόμο.

Ά.: Ίσως είναι πως το αντιλαμβάνεται ο καθένας.

Ε.: Ναι, τώρα με μπερδέψατε, γιατί κι εγώ κάτι τέτοιο ήθελα να πω. Δεν ξέρω αν είναι πληρότητα ή ένωση, δεν θέλω να τα διαχωρίσω, γιατί και τα δύο είναι συναισθήματα που σε πλημμυρίζουν, σε γεμίζουν και σε βοηθούν να πας παραπέρα. Αν όταν αγκαλιάζω τα παιδιά μου, αυτό είναι…. νιώθω ένα αίσθημα που δεν υπάρχει με κανέναν άλλον, η πληρότητα ότι αυτή η αγκαλιά με γεμίζει, το ίδιο νιώθω όταν επικοινωνώ μαζί τους, τότε να το εκφράσετε εσείς για μένα τι είναι αυτό. Νομίζω ότι αυτό το συναίσθημα τα καλύπτει όλα. Δεν θέλω εγώ να τα διαχωρίσω. Αυτό. πιστεύω ότι ο έρωτας είναι πληρότητα. Αν αυτό που νιώθω όταν είμαι μαζί τους, όταν επικοινωνώ μαζί τους είναι έρωτας, τότε είναι έρωτας. Και θέλω μόνο να τους πω ευχαριστώ. Τίποτα παραπέρα.

Α.: Εγώ θα θέσω ένα ερώτημα. Ποια είναι η διαφορά του έρωτα και της αγάπης; Η αγάπη είναι κάτι πιο βαθύ. Έχει ανιδιοτέλεια. Δεν περιμένει τίποτα. Τη δίνεις και δεν περιμένεις τίποτα. Δεν θέλεις να πάρεις τίποτα πολλές φορές. Θέλεις μόνο να δώσεις. Ο έρωτας είναι το προεόρτιο της αγάπης. Έτσι το αισθάνομαι, έτσι το καταλαβαίνω.

Τώρα, αν θέλω να ακολουθήσω τον δρόμο του μυστικιστή, ναι το θέλω. Ξυπνάω και κοιμάμαι μ’ αυτήν τη σκέψη. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχω καταφέρει πολλά ακόμα, κάνω όμως συνειδητές προσπάθειες. Ελπίζω να το καταφέρω. Αλλά πολλές φορές υπάρχει και ο φόβος, πώς θα αφήσεις τα παιδιά σου, ας πούμε, γιατί αυτή είναι η μεγάλη σου αγάπη, αυτός είναι ο μεγάλος έρωτας. Αν ακολουθήσεις αυτόν τον δρόμο, σκέφτεσαι πίσω τα παιδιά σου. Έχει όμως νόημα να το σκέφτεσαι; Πολλές φορές δεν έχει νόημα, γιατί ακολουθούν κι αυτά τη δική τους πορεία. Είναι ελεύθερα όντα, άρα ακολουθούν τη δική τους πορεία….. άρα και η ερώτηση λάθος. [γέλια]

Ε.: Γιατί θα πρέπει να έχεις πρόβλημα με τα παιδιά σου;

Ν.: Γιατί πολλές φορές απομονώνεσαι.

Ε.: Όχι, γιατί;

Ν.: Θα σου πω κάτι. Γιατί πολλές φορές είμαι αλλού. Δεν είμαι στην οικογένεια, νιώθω ότι δεν προσφέρω όλα όσα θα έπρεπε, γιατί είμαι τελείως αλλού. Και αισθάνομαι πολύ μοναχικά καμιά φορά.

Μ.: Ήθελα να πω πάνω σ’ αυτό, ότι ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι εγώ την ένωση με το Πνεύμα, το οποίο και ταυτίζω με τον έρωτα, δηλαδή δεν νιώθω αυτή τη διαφοροποίηση ένωσης και έρωτα, είναι μέσα στη ζωή, με τους ανθρώπους, ζώντας στην καθημερινότητά μου και όχι βγαίνοντας έξω από αυτήν. Γιατί βρέθηκα κι εγώ κάποια στιγμή σ’ αυτό το δίλημμα, από τον μεγάλο πόθο να βιώσω αυτή τη ζωή του μυστικιστή, ας την πούμε έτσι. Και μετά λέω, γιατί να φύγω; Η όλη χάρη και όλη η χαρά είναι να βρεθώ μέσα και να αγαπήσω. Να είμαι στη δύσκολη στιγμή της δουλειάς μου, που όλοι φωνάζουν και βρίζουν κι εγώ -δεν λέω να είμαι ένας περίεργος τύπος που θα κάθομαι έτσι-, αλλά την ώρα που θα προσπαθώ να παρίσταμαι σ’ αυτήν την κατάσταση, να νιώθω την ηρεμία και να τους αγαπώ και να….

Α.: Δεν λέω κάτι διαφορετικό, έτσι όπως το λες είναι το πρόβλημα. Μέσα σ’ αυτό το χάος, προσπαθώ να έχω ηρεμία. Αλλά καμιά φορά το διαφορετικό είναι που προκαλεί τις αντιδράσεις. Κι εγώ έτσι το βιώνω κι έτσι το παλεύω.

Μ.: Πάντως κι αυτή είναι η δυσκολία, όσον αφορά εμένα. Είναι πώς μπορώ πρακτικά στη ζωή μου σήμερα, έτσι όπως είμαι τώρα, να καταφέρω να βρεθώ μέσα σ’ αυτόν τον έρωτα. Και, εντάξει, μερικές στιγμές νιώθω μια πάρα πολύ μεγάλη γλύκα να με καλύπτει, μια απέραντη γλύκα που με έρχεται και με κλείνει μέσα της και βιώνω τον έρωτα μέσα από τους ανθρώπους και από τα πράγματα, και από τις καταστάσεις.

Α! και το τελευταίο που έχω να πω για τις καταστάσεις, είναι ότι τελευταία έχω αρχίσει να βιώνω τον έρωτα με τις καταστάσεις, γιατί πιο παλιά αντιλαμβανόμουν μόνο σε σχέση με τους ανθρώπους. Τώρα πια αντιλαμβάνομαι και τις καταστάσεις, και τις αρνητικές, όπως και άλλοι είπαν στην ομάδα, ότι αν δεν τις αγαπήσουμε και δεν τις φέρουμε κοντά μας και δεν τις ευχαριστήσουμε που ήταν αρνητικές, δεν θα μπορέσουμε να φτιάξουμε αυτήν την εικόνα που έχουμε σπάσει, όπως έλεγε το παραμύθι με τον βασιλιά.

Ά.: Και τις καταστάσεις τις αρνητικές να τις αγαπήσουμε και είναι πολύ σημαντικό να τις απελευθερώνουμε. Αυτό είναι το πιο σημαντικό για να προχωρήσουμε μπροστά. Ναι, δηλαδή την αγάπη να ευχαριστούμε, να απελευθερώνουμε και να προχωράμε στα επόμενα που θα μας έρθουν.

Μ.: Να πω ένα πράγμα; Σε σχέση με την απελευθέρωση είχα δει ένα πάρα πολύ ωραίο όνειρο. Είχε έρθει στη ζωή μου μια πάρα πολύ περίεργη κατάσταση σε σχέση με κάτι –τέλος πάντων, δεν υπάρχει λόγος να το αναλύσω τώρα όλο. Είδα λοιπόν ένα όνειρο, ότι ήταν στο κρεβάτι μου ένα πλάσμα με καμένο το πρόσωπο. Το πλάσμα αυτό ήταν η κατάσταση αυτή. Εγώ, ως αρνητικά διακείμενη απέναντί της, της είχα ρίξει βιτριόλι στο πρόσωπο επιθετικά –ότι, τι θες, άσε με τέλος πάντων. Κι αυτό το πρόσωπο ήταν σαν ένας σύζυγος που δεν τον επιθυμούμε, που έρχεται και μας κατσικώνει…. και ξύπνησα ταραγμένη απ’ αυτό…. Το πλάσμα αυτό με την κατεστραμμένη μούρη με κοίταζε με ένα ύφος σαν να μου έλεγε «τώρα με εγκλώβισες και στο κρεβάτι σου» –είχε κάτσει φαρδιά–πλατιά δίπλα μου. Και ξύπνησα και αντιλήφθηκα τι θα μπορούσα να κάνω γι’ αυτό το πλάσμα εκεί. Θα ήταν να το αγαπήσω και να το ευχαριστήσω και να φανταστώ ότι το πρόσωπό του ήταν φτιαγμένο, χωρίς πρόβλημα. Ευχαριστώ.

Άννα: Χμμ,….ναι….μ’ άφησε να τα πω εγώ τώρα, δεν θέλει να τα πει ο Ηλίας…. Είναι πιο δύσκολο τώρα να βρω τα λόγια.

Τελικά ο καθένας φαίνεται να έχει μέσα του πραγματικά τη διάθεση να έρθει σε επαφή μ’ αυτόν τον θείο έρωτα ή να έχει έρθει ήδη σε ένα βαθμό. Και είναι… νομίζω ότι είναι κάτι αναπόφευκτο, γιατί είμαστε το Πνεύμα, είναι η ουσία μας και είναι αναπόφευκτο να νιώθουμε αυτήν την έλξη προς αυτή την πλευρά. Τα πράγματα δυσκολεύουν όταν βλέπουμε τον εαυτό μας σαν έναν αμαρτωλό άνθρωπο ριγμένο στη γη, ανάξιο να βιώσει μια σχέση τέτοιου είδους, αντί να δούμε ότι εμείς είμαστε αυτό το Πνεύμα και στην ουσία, ερωτευόμενοι το Πνεύμα, ερωτευόμαστε τον εαυτό μας –τον ευρύτερο εαυτό μας. Και αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργεί κατά βάθος όλο αυτό. Παρόλο που, όταν μπαίνεις σ’ αυτόν τον δρόμο το βλέπεις πολύ διαφορετικά, δηλαδή βλέπεις το Πνεύμα και τον εαυτό σου. Και πραγματικά, η αίσθηση της ενότητας είναι αυτή που ακολουθεί τον έρωτα, είναι αυτή που ακολουθεί το παιχνίδι. Αυτό είναι ένα γεγονός. Ωστόσο, δεν σημαίνει ότι έχει τέλος αυτός ο δρόμος, ότι μπορείς να νιώσεις την ενότητα και είσαι εκεί και δεν έχει τίποτα παραπάνω. Αντίθετα, μπορείς να προχωρήσεις πολύ πιο βαθιά μέσα σ’ αυτό.

Ο Ηλίας μου είπε να μιλήσω γι’ αυτό τώρα… Δεν ξέρω τι ακριβώς ήθελε να πω… αυτό όμως ήταν το πρώτο πράγμα που μου έδειξε (δεν ξέρω αν μπορώ να το συμπεριλάβω αυτό στο κείμενο της συνάντησης). Ήταν από τα πρώτα πράγματα που έφερε μπροστά μου, αυτός ο θείος έρωτας. Όπως είχε πει στον Χρήστο κάποια στιγμή που ρώτησε «Τι να κάνω εγώ, τι θέλει ο Ηλίας να κάνω;» και του είπε «Να μ’ αγαπάς». Με τον ίδιο τρόπο είχε απαντήσει και σε μένα εξ’ αρχής, από την πρώτη στιγμή. Και μ’ έφερε σε.. μου παρουσίασε πολύ ξεκάθαρα αυτόν τον δρόμο του θείου έρωτα, με αποτέλεσμα να πάρει στη ζωή μου μια πολύ μεγάλη διάσταση και να είναι αυτό που με καθοδηγούσε κάθε στιγμή.

Και καταλαβαίνω πάρα πολύ καλά το δίλημμα της Α., όταν σκέφτηκε «Πώς να αφήσω τα παιδιά μου;», γιατί πραγματικά μπορεί να σε πάει πολύ μακριά αυτό. Είναι μία σχέση πολύ πραγματική και πολύ ολοκληρωτική. Συνεπώς, πολύ εύκολα μπορείς να φτάσεις στο ερώτημα «Τι επιλέγω;». Τελικά δεν χρειάζεται να επιλέξεις τίποτα. Το θέμα είναι όμως ότι, μέχρι να φτάσεις σ’ αυτό το ‘τελικά’, πρέπει να περάσεις μέσα από πολλά μονοπάτια. Ακόμα και αν ξεκινήσεις με την αντίληψη ότι δεν χρειάζεται να επιλέξεις, παρόλα αυτά ο δρόμος σου θα σε περάσει μέσα από κάθε είδους ερωτηματικά που θα προκύπτουν κάθε τόσο, και είναι στην ουσία ερωτήματα και δοκιμασίες, ας το πω. Δοκιμασίες που δεν μας τις επιβάλει κάποιος άλλος, τις βάζουμε εμείς στον εαυτό μας για να δούμε το πόσο έτοιμοι είμαστε και πόσο ολοκληρωμένοι, και πόσο αληθινοί σ’ αυτή μας την επιδίωξη. Μ’ αυτήν την έννοια βρέθηκα πάρα πολύ σε αντίστοιχες δοκιμασίες του τύπου «Τελικά τι επιλέγω; Επιλέγω αυτό ή εκείνο;»

Η λύση ήταν κάθε φορά να επιλέξεις αυτόν τον δρόμο –για μένα. Και όταν γινόταν η επιλογή, στο τέλος διαπίστωνα ότι ποτέ δεν υπήρξε τέτοιο θέμα, ποτέ δεν ζητήθηκε πραγματικά…. Έχει να κάνει με την καθαρότητα των κινήτρων μας, το πόσο ξεκάθαρα είναι τα κίνητρά μας και πόσο αποφασισμένοι είμαστε. Είναι ένα παιχνίδι που παίζουμε με τον εαυτό μας. Εμείς είμαστε το Πνεύμα, το Πνεύμα ποτέ δεν θα έρθει να ζητήσει να θυσιάσουμε κάποιον γι’ αυτό. Αλλά εμείς βάζουμε στον εαυτό μας πολλές φορές αυτές τις δοκιμασίες –και όταν τις περνούσα εγώ δεν είχα καν υπόψη μου ότι τις βάζω εγώ τις δοκιμασίες, ήταν μια πορεία στα τυφλά αλλά ήταν μια ωραία πορεία.

Τώρα δεν ξέρω πώς προέκυψε όλο το θέμα του θείου έρωτα και πώς μας το έφεραν έτσι πολύ γλυκά, αλλά νομίζω ότι περνούμε μία περίοδο στην οποία πρέπει να επικεντρωθούμε σ’ αυτό, να δώσουμε ιδιαίτερη έμφαση σ’ αυτό. Είναι πολύ συχνά που μου λέει ο Ηλίας «Να μ’ αγαπάς», όπως το είπε και σε σένα Χ. Είναι περίοδοι στις οποίες είμαι πολύ χαμένη, ασύνδετη, το χάλι μου το μαύρο με λίγα λόγια. Τι να κάνω; «Να μ’ αγαπάς», πολύ απλά. Και όταν αφήσω τον εαυτό μου να μπει σ’ αυτή τη διαδικασία, στην απλή αγάπη, όλα ξαφνικά μπαίνουν στη θέση τους και ισορροπούν.

Δεν είναι μία ακαθόριστη, αόριστη αγάπη. Έχω τον Ηλία μπροστά μου εκείνη την ώρα. Θα μπορούσα να έχω τον Κρύων… έχω το Πνεύμα μπροστά μου. είναι μια σχέση αμοιβαία, μία σχέση ανταπόκρισης -στην ουσία μία σχέση με τις υπόλοιπες πλευρές του εαυτού μας- και το κλειδί κάθε φορά είναι αυτή η αγάπη, για να μας φέρει στο σημείο να ταιριάσουν, να ‘κλειδώσουν’ αυτά που φαίνονται αντίθετα. Έτσι, ο ίδιος ο έρωτας σ’ αυτήν την περίπτωση, παίζει τον ρόλο που παίζει κι ανάμεσα στους ανθρώπους, που τους φέρνει κοντά και τους δένει. Συμβαίνει και με την άλλη πλευρά, μόνο που η άλλη πλευρά είναι ο εαυτός μας, οι πλευρές του εαυτού μας, και μέσα απ’ αυτόν τον θείο έρωτα μπορούμε να αντιληφθούμε και να γίνουμε δέκτες και πομποί ενεργειών πολύ καλύτερα από κάθε άλλη περίπτωση.

Μέσα απ’ αυτό μπορεί να ανοίξει η καρδιά και να πάρουμε μηνύματα και να πάρουμε αλήθειες που δε θα μπορούσαν να έρθουν μέσα από το νοητικό. …Και τελικά, δεν θα χρειαστεί να μείνουμε έξω από αυτό. Γιατί, μέσα απ’ όλη αυτή τη διαδικασία, σε φάσεις που ήμουν πολύ απόλυτα έτοιμη να αφήσω τα πάντα, να κάνω τα πάντα….. ξέρετε, με μία πολύ έντονη αίσθηση δράματος «να κάνω τα πάντα»… μου έβγαινε ένα τέτοιο πράγμα, εκείνη την ώρα ο Ηλίας με έσπρωχνε να μοιραστώ τα πάντα με τους ανθρώπους…. να μοιραστώ τα πάντα. Μου έλεγε «Να συμμετέχεις στα πάντα, να παίρνεις μέρος στα πάντα». Την ίδια ώρα που εγώ νόμιζα ότι μου έλεγε να πάω εκεί, εκεί με οδηγούσε η καρδιά μου, έβλεπα ότι ο αυτός ο ίδιος με ισορροπούσε φέρνοντάς με αντιμέτωπη με τη γήινη πραγματικότητα και λέγοντάς μου ότι «Εκεί, εκεί πρέπει να είσαι». Παρόλα αυτά ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία όλη αυτή, ένας πολύ όμορφος δρόμος. Για να δούμε τι άλλο θέλουν να πούνε.

……………..

Κάνοντάς σας να πιστεύετε σε μας, σας κάνουμε να πιστεύετε στον ίδιο σας τον εαυτό. Κάνοντάς σας να ερωτεύεστε εμάς, σας κάνουμε να ερωτεύεστε τον ίδιο σας τον εαυτό. Είναι μαγικοί οι τρόποι που λειτουργεί το Πνεύμα. Είναι άπειροι οι τρόποι που μπορούμε να σας προσεγγίσουμε. Το έχετε καταλάβει αυτό. κινούμαστε μέσα από τις δονήσεις με μεγάλη ευελιξία –οφείλετε να μας το αναγνωρίσετε αυτό- και σας προσεγγίζουμε με χιλιάδες τρόπους, με πολύ λεπτούς τρόπους. Πλησιάζουμε τη συνειδητότητά σας και την ενεργοποιούμε. Και ναι, ο θείος έρωτας είναι ένα μεγάλο κομμάτι, όχι μόνο της ζωής σας…. είναι ένα μεγάλο κομμάτι της βιολογίας σας. Γιατί, το ‘χουμε ξαναπεί, ο ίδιος ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας είναι ο Κρύων της Αγάπης. Η ίδια η Μαγνητική Υπηρεσία είναι η αγάπη. Είναι η έλξη ανάμεσα στους αντίθετους πόλους. Ο ίδιος ο Κρύων είναι αυτός που δημιουργεί το πέπλο που χωρίζει την Μητέρα από τον Πατέρα ώστε να μπορέσουν και πάλι να ενωθούν σε ένα. Είναι το σύμπαν που διαχωρίζεται για να μπορέσει να αγαπηθεί και να ενωθεί και πάλι μέσα στη βαθιά αγάπη για όλα όσα Είναι.

Έτσι, ο έρωτας είναι πραγματικά ένα μεγάλο κομμάτι της βιολογίας σας και βρίσκεστε στη γη προσπαθώντας να βιώσετε αυτήν την αλήθεια -αυτήν την πραγματικότητα που βιώνετε σε κάθε ίχνος του σύμπαντος που είστε οι ίδιοι…. να τη βιώσετε και στο γήινο πεδίο. Και δεν τα καταφέρνετε εύκολα, είναι φυσικό αυτό. γιατί εδώ όταν έρχεστε, έρχεστε για να παίξετε και μέσα στο παιχνίδι σας πλέκετε διάφορα σενάρια. Και μέσα στα σενάρια του έρωτα βάζετε πολλά ακόμα σενάρια θλίψης, πόνου, στεναγμών, πολύ λίγης χαράς, πολλής προσπάθειας, αγώνα… και κάνετε έναν αχταρμά, κάνετε ένα περίπλοκο παιχνίδι.

Τίποτε απ’ όσα κάνετε εδώ δεν είναι αποκομμένο από το Πνεύμα, με την έννοια πως, ό,τι κάνετε εδώ αντανακλούν στις εσωτερικές ενέργειες. Ό,τι κάνετε εδώ, από τη δουλειά που κάνετε, μέχρι τις σχέσεις που αναπτύσσετε, είναι αντίγραφα των blueprints που βρίσκονται στα εσωτερικά πεδία και υφίστανται σαν λειτουργίες στα εσωτερικά πεδία. Όχι ακριβώς σ’ εκείνο το πεδίο που τα πάντα είναι ένα, αλλά σε όλα τα ενδιάμεσα πεδία. Και όταν έρχεστε στο παχυλό υλικό πεδίο τα πράγματα είναι πολύ πιο σκούρα από ποτέ άλλοτε, γιατί ήδη έχετε αφήσει πίσω ένα μεγάλο μέρος της ενέργειάς σας, της θεϊκότητάς σας, και έρχεστε εδώ με ένα μικρό ποσοστό ενέργειας, για να διαχειριστείτε όλες αυτές τις μεγάλες και υπέροχες έννοιες.

Είναι σαν τον μεγάλο οργανισμό της Γαίας, ένα πολύ μεγάλο και αγαπημένο ον, που αντιλαμβάνεται τα πράγματα μέσα απ’ όλα όσα την κατοικούν. Φανταστείτε λοιπόν να αντιλαμβάνεται η Γαία την πραγματικότητα όπως τη βλέπει ο καθένας από σας ξεχωριστά. Αυτή είναι η αναλογία στην οποία όλος σας ο εαυτός αντιλαμβάνεται τις υλοποιήσεις σας μέσα από τον γήινο εαυτό. Αυτή είναι η αναλογία, και είναι πολύ μικρά ψήγματα πληροφορίας και εμπειρίας που παίρνετε κάθε φορά μέσα από τον γήινο εαυτό, αυτόν τον εαυτό που υποφέρει κινούμενος στο γήινο πεδίο.

Και γιατί φέραμε το θέμα του Θείου Έρωτα; Γιατί είναι αυτός που καθορίζει την εξέλιξή σας. Ο βαθμός στον οποίο είσαστε συνειδητοποιημένοι σ’ αυτόν, καθορίζει απόλυτα σχεδόν την εξέλιξή σας, την εξελικτική σας πορεία. Όσο εσείς είστε στραμμένοι στο εξωτερικό πεδίο, όσο προσπαθείτε να βιώσετε αυτόν τον έρωτα μέσα από τα μάτια των άλλων ανθρώπων, βρίσκεστε έξω από το δικό σας κέντρο. Όταν στραφείτε στον θείο έρωτα και τον βιώσετε βαθιά στην καρδιά φέρνοντας μπροστά σας το Πνεύμα, αντιλαμβάνεστε μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα και σχεδόν αυτόματα βρίσκεστε στον δρόμο της επιστροφής, στον δρόμο προς στο κέντρο.

Έτσι, η εξωστρεφής πορεία, αυτή η πορεία που σας βγάζει στη μορφή και στις εκφράσεις της μορφής στην ύλη, αλλάζει αυτόματα και γίνεται εσωστρεφής και σας οδηγεί στο κέντρο σας. Αυτό είναι καλό ή κακό; Η γήινη εξέλιξή σας φαίνεται να πραγματώνεται μέσα από την εξωστρεφή σας πορεία, μέσα από την τάση σας να αναλύετε τα πάντα, να ψάχνετε την ύλη, να ανακαλύπτετε διαρκώς νέα πράγματα, να αναπτύσσετε προσωπικές γραμμές, ωστόσο έρχεται πάντα η στιγμή της επιστροφής και ο βαθμός στον οποίο στρέφεστε σ’ αυτό το βίωμα, στη βίωση του θείου έρωτα, είναι αυτός που δείχνει σε ποιο σημείο βρίσκεστε στον δρόμο της επιστροφής.

Ήταν σημαντικό να το θέσουμε αυτό σήμερα, για έναν ακόμα λόγο. Για το ότι, μπαίνοντας σ’ αυτήν τη σχέση αγάπης με το Πνεύμα, εξισορροπούνται τα πάντα και, αν θέλετε ένα ουδέτερο εμφύτευμα, αυτό είναι το καλύτερο που μπορείτε να βρείτε. Μέσα από τον θείο έρωτα εξισορροπούνται τα πάντα. Κι αυτό αποδεικνύει περίτρανα ότι δεν υπάρχει ένας σκληρός Θεός που έρχεται να τιμωρήσει και να σας δοκιμάσει με τον χειρότερο τρόπο, προκειμένου να σας βγάλει και να σας σώσει από την πτώση και τη φθορά, αλλά είσαστε οι ίδιοι κομμάτι του Θεού της αγάπης, που περιμένει από σας την αγάπη προκειμένου να σας ελευθερώσει.

Η αγάπη έξω βάλει τον φόβο. Και η αγάπη σας ελευθερώνει, και σας ελευθερώνει…. και σας ελευθερώνει. Δεν εννοούμε φυσικά ότι χρειάζεται να αφήσει κάποιος όλες τις γήινες φροντίδες, όλους τους γήινους τρόπους και να εγκαταλείψει το γήινο πεδίο για να στραφεί στον Θεό. Καταλαβαίνετε πολύ καλά ότι δεν είναι η εποχή να το κάνετε αυτό. Είναι η εποχή να βρίσκεστε ανάμεσα στους ανθρώπους και να βιώνετε τον θείο έρωτα ανάμεσα στους ανθρώπους και να επιτρέπετε στις ενέργειές σας να φωτίζουν και να θεραπεύουν τους ανθρώπους, την ώρα που εσείς βρίσκεστε συνδεδεμένοι σε απόλυτη αγάπη με το Πνεύμα.

Θα σας αφήσουμε λίγο χρόνο για να κάνετε λίγες ακόμα ερωτήσεις αν θέλετε, και θα τα πούμε και πάλι την άλλη εβδομάδα με ένα άλλο θέμα. Θα προχωρήσουμε λίγο πιο γρήγορα την επόμενη φορά. Καλό σας βράδυ.

Ά.: Έχω ένα μήνυμα για την Α. Θέλω να σου πω το πόσο πολύτιμη και το πόσο σημαντική είσαι. Αναλογίσου και σκέψου αν δεν υπήρχες, πόσα κενά θα υπήρχανε στην οικογένειά σου, στους φίλους σου, στην εργασία σου. Ακόμα και στην εργασία σου, δες τους άλλους με κατανόηση και στωικότητα. Προσπάθησε να δεις τι μπορείς εσύ να μάθεις μέσα απ’ όλα αυτά και μόλις αυτό συμβεί, το μαγικό ραβδάκι θα ξαναγγίξει τα πράγματα και με μιας θ’ αλλάξουν όλες οι συμπεριφορές.

Α.: Έχει γίνει αυτό… αλλά και πάλι έχω ερώτημα, πολύ γήινο ερώτημα. Όταν η δική μου επιλογή για το δρόμο μου είναι σε αντίθεση με κάποιους από την οικογένεια… τι γίνεται;

Ευ.: Κάθε φορά κάνε το ερώτημα μέσα σου. Αν προσπαθήσεις να τους βάλεις λίγο μέσα, όσο γίνεται, θα καταλάβουν περισσότερο τι κάνεις.

Ε.: Αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να σου πούμε, κάνε αυτό που λέει η καρδιά σου και θα βρεις μια μέση λύση να ισορροπήσεις τα πράγματα.

Άννα: Ζήτα τη βοήθεια των αγγέλων να πάνε όλα καλά, και όλα θα γίνουν.

Μ.: Να ρωτήσω κάτι; Δεν κατάλαβα πολύ καλά αυτό με την ενεργοποίηση. Δηλαδή, να μη μορφοποιούμε τον θεϊκό έρωτα αλλά να τον βλέπουμε πιο καθαρό; Κάποια στιγμή δεν είπε να αποφεύγετε να μορφοποιείτε στους άλλους ανθρώπους;

Άννα: Στην εξωστρεφή πορεία…. όπως κατεβαίνουμε στη γη για να παίξουμε το γήινο παιχνίδι μας, βρισκόμαστε σ’ αυτήν την εξωστρεφή πορεία και προβάλλουμε τον εαυτό μας στους άλλους. Γνωρίζουμε τον εαυτό μας μέσα από τους άλλους, αγαπάμε τον εαυτό μας μέσα από τους άλλους, υποφέρουμε μέσα από τους άλλους, καθρεφτίζουμε τα πάντα στους άλλους.

Στην εσωστρεφή πορεία αρχίζει η αντίστροφη διαδικασία και αντιλαμβανόμαστε ότι είναι κομμάτια μας αυτοί που βλέπουμε, ότι μας καθρεφτίζουν στην ουσία, εκεί που είχαμε χάσει τη σύνδεση και νομίζαμε ότι είναι ένας άλλος άνθρωπος, ξένος από μας, και μας σπάζει τα νεύρα. Από ένα σημείο και πέρα αντιλαμβάνεσαι ότι σου καθρεφτίζει κάτι που έχεις μέσα σου και πρέπει να το επιλύσεις εκεί.

Προχωρώντας προς τα μέσα, αντιλαμβάνεσαι πια διαφορετικά και τον έρωτα σε σχέση με το Πνεύμα. Βγαίνεις από αυτήν την εξωστρεφή πορεία, παύεις να αναζητάς τον έρωτα στους ανθρώπους, αντιλαμβάνεσαι ότι αυτός που σου προσφέρει κάτι είναι ένα κομμάτι του Πνεύματος και πάλι, που καθρεφτίζει τον έρωτα που έχεις μέσα σου για το Πνεύμα. Γυρίζεις και μεταφέρεις αυτό προς το Πνεύμα, πολύ συνειδητά. Αντί να παίζεις το παιχνίδι ότι «πλέκω μια ερωτική σχέση με έναν άλλον άνθρωπο», το μετατοπίζεις και αναπτύσσεις αυτή τη σχέση με το Πνεύμα, με την άλλη πλευρά, ας το πούμε. Μπορεί να το ορίσεις σαν έναν άγγελο ή ότι θέλεις, αλλά είναι το Πνεύμα, που είναι μια πλευρά του εαυτού σου και πάλι. Είναι ο ευρύτερος εαυτός σου.

Συμπεριλαμβάνει και τον άλλον, συμπεριλαμβάνει τα πάντα. Αλλά σ’ αυτήν τη διαδικασία είσαι πιο συνειδητή ως προς το ότι αναπτύσσεις αυτόν τον θείο έρωτα και είσαι ερωτευμένη με το Πνεύμα πια. Αυτό είναι κάτι που δεν θα αρέσει καθόλου σε μερικούς αρχικά. Αν είναι κάποιος φυσικά που βρίσκεται στον ίδιο δρόμο, θα το καταλάβει και θα το αγκαλιάσει.

Μ.: Αυτό σημαίνει ότι μπορείς να ερωτευτείς τους πάντες όμως με τον ίδιο τρόπο.

Ευ.: Άλλος έρωτας είναι αυτός είναι σε άλλο επίπεδο.

Άννα: Αυτό που σου λέω είναι ότι γυρνάς… είναι η εξωστρεφής πορεία που ακολουθούμε μπαίνοντας στη γη, μπαίνοντας στον κόσμο της διττότητας. Κάποια στιγμή επιλέγουμε να γυρίσουμε πίσω. Επιλέγουμε γιατί ήρθε η ώρα, γιατί το αποφάσισε η ψυχή, γιατί είμαστε έτοιμοι και μπαίνουμε σ’ αυτή τη σχέση αγάπης με το Πνεύμα. Δεν ξέρω πώς να το κάνω πιο σαφές.

Απλά, αυτό που ανέφερες σαν μορφοποίηση, σχετίζεται με το ότι, κατεβαίνοντας στο γήινο πεδίο, καθρεφτίζεις τα πάντα στους άλλους. Στο τέλος, φτάνεις να συνειδητοποιήσεις ότι τα πάντα είσαι εσύ. Αυτή είναι η αλλαγή.

Μ.: Κατάλαβα.

Ευ.: Και καθρεφτίζοντας τα πάντα στους άλλους, από κει πέρα είναι το αλισβερίσι των ενεργειών. Παίρνεις, δίνεις ενέργεια από τον εαυτό σου και συνέχεια ζητάς…. Παίρνεις, δίνεις, γιατί δεν είσαι ικανοποιημένη. Αυτό είναι το αλισβερίσι που κάνουμε με τους άλλους. Ενώ όταν ξεκινάς και έχεις από πάνω ενέργεια…. δεν χρειάζεται να ρουφάμε ενέργεια ο ένας από τον άλλον, γιατί αυτό το αλισβερίσι κάνουμε. Αυτή η συνειδητοποίηση, είσαι στο κέντρο σου, έχεις σχέση με τον άλλον και δίνεις, αλλά δεν του ρουφάς και κοιτάς να μη σου ρουφάει ενέργεια. Αυτή είναι μια συνειδητοποίηση καλή και πολύ σημαντική.