Το Όρος

Καλά μου παιδιά, είμαι και πάλι μαζί σας.

Ο Ηλίας, ο Σαιν Ζερμαίν, ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας, όλη η καλή σας παρέα. Και είμαστε εδώ για να σας πάμε ένα ταξίδι ψηλά στα Ιμαλάια. Ό,τι πρέπει μέσα στη ζέστη του καλοκαιριού, δε νομίζετε;

Αφιερωθείτε σ’ αυτό τούτη την ώρα. Αφιερώστε το χρόνο που βρίσκεστε εδώ για να κάνετε μια βαθιά σύνδεση με τα Ιμαλάια, με τις κορυφές αυτές που βρίσκονται πέρα από τα σύννεφα, πίσω από αυτό που μπορούν να δουν τα γήινα μάτια σας. Βλέπετε, τα σύννεφα λειτουργούν σαν ένας πέπλος που καλύπτει τις πολύ ψηλές κορφές του Πνεύματος. Δεν μπορείτε να φτάσετε σ’ αυτές, αν δεν περάσετε μέσα απ’ τα σύννεφα και δε βγείτε στην άλλη μεριά, εκεί που, και πάλι, ο ουρανός λάμπει καθαρός, υπεράνω όλων.

Αφήστε τον εαυτό σας νοερά, να σταθεί στην κορυφή πάνω από το πέπλο. Μπορείτε να δείτε τα σύννεφα να απλώνονται αρκετά χαμηλότερα από εκεί που στέκεστε εσείς. Δεν σας αφήνουν να δείτε καθαρά τη γη. Μπορείτε να δείτε μερικές κορυφές ακόμα. Στέκεστε σε μια τέτοια ψηλή βουνοκορφή. Φανταζόμαστε ότι επιλέγετε να σταθείτε στο Έβερεστ, που είναι η πιο ψηλή κορυφή, υπάρχουν όμως και άλλες κορυφές πολύ ενεργοποιημένες.

Είναι μία έξαρση του Πνεύματος αυτό που συμβαίνει στα Ιμαλάια. Μία έξαρση του Πνεύματος. Το Πνεύμα σε όλη του τη δράση, σε όλο του το μεγαλείο. Εκεί ανέβαιναν οι άνθρωποι από παλιά για να έρθουν σε επαφή με το Πνεύμα, με το πνευματικό βασίλειο. Με το πέρασμα των αιώνων και των χιλιετηρίδων, η κορυφή ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά, όλο και πιο ψηλά. Τόσο, που είναι πολλοί αυτοί που δεν μπορούν πια να προσεγγίσουν τις κορυφές και μένουνε χαμηλότερα, στις παρυφές της οροσειράς. Βόσκουν τα κοπάδια τους, τα πρόβατά τους στις βουνοπλαγιές. Αναπτύσσουν εμπορικές συναλλαγές, λατρεύουν τον Θεό, τον Θεό τους, παντρεύονται, ζουν, πεθαίνουν, στις παρυφές. Και λίγοι είναι αυτοί οι γενναίοι που τολμούν να αφήσουν πίσω τα πάντα και να επιδιώξουν να φτάσουν την υψηλότερη κορυφή.

Είναι μία η κορυφή; Είναι πολλές. Κάθε βουνοκορφή αποτελεί τη μέγιστη προσπάθεια. Εκφράζει τη μέγιστη προσπάθεια της φύσης, της γης, να προσεγγίσει τον ουρανό. Κάθε peak, κάθε κορυφή, εκφράζει αυτή την ανιδιοτελή προσπάθεια/τάση της φύσης, της γης, να ενωθεί με τον ουρανό. Αφήστε τον εαυτό σας να σταθεί ψηλά, πάνω από τα σύννεφα. Μπορείτε να τα δείτε σαν ένα παχύ χαλί, σαν ένα παχύ πέπλο να σκεπάζουν τα πάντα. Ούτε τα πουλιά φαίνονται, καλά – καλά.

Ο κύκλος μας σήμερα περιλαμβάνει τρία σημεία. Τον Προφήτη Ηλία, τον Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας –τον Κρύων της Δανιμαρκίας-, τον Σαιν Ζερμαίν. Στο κέντρο αυτού του τριγώνου βρίσκεται ο Προφήτης Δανιήλ.

«Άντε πάλι, καινούριο αυτό…» Αφήστε τον εαυτό σας να συμμετάσχει σ’ αυτό. Συμμετέχετε ελεύθερα σε όλα όσα έρχονται μπροστά σας.

Ένα τρίγωνο και στη μέση ο Δανιήλ που σας κοιτά. Και γύρω από το τρίγωνο ο δικός σας κύκλος. Αφήστε το πνεύμα σας να σταθεί σ’ αυτό. Κάθε κορυφή του τριγώνου, μία βουνοκορφή. Στεκόμαστε και κοιτούμε από ψηλά όλα όσα συμβαίνουν στο γήινο πεδίο. Τολμούμε μερικές φορές να κατεβούμε ακόμα χαμηλότερα και να συνδέσουμε την ενέργειά μας ακόμα βαθύτερα. Κι αυτό φέρνει σαν αποτέλεσμα τη διαιώνιση του είδους αυτών των ανθρώπων που πιστεύουν στο Πνεύμα. Γιατί, κατεβαίνοντας και συνδέοντας την ενέργειά μας μαζί τους, τους δίνουμε μία επιβεβαίωση αυτών που πιστεύουν και μία ώθηση στο δρόμο τους. Βλέπετε, ποτέ δεν ήταν το ζητούμενο να κατέβουν και πάλι οι άγιοι και οι προφήτες στη γη, αλλά το ζητούμενο ήταν να ενεργοποιηθούν οι υπόλοιποι. Όσοι ήδη βρίσκονται στο γήινο πεδίο, να ενεργοποιηθούν στο μονοπάτι της ψυχής.

Από τη μέση του κύκλου, του τριγώνου, ξεκινάει ένα μονοπάτι. Κι αυτό το μονοπάτι βγάζει πολύ βαθιά στο γήινο πεδίο. Κατεβαίνει στα τρίσβαθα της κόλασης. Όσο πιο βαθιά μπορείτε να διανοηθείτε. Αυτό είναι το μονοπάτι που συνδέει τη γη με τον ουρανό. Τα κατώτατα πεδία με τα ύψιστα. Δεν υπάρχουν σκαλοπάτια σ’ αυτό το μονοπάτι. Υπάρχει έλεος και χάρις. Υπάρχει η αύρα του βουνού που κατεβαίνει από ψηλά, περιελίσσεται, περιδινίζεται μέσα σ’ αυτό το μονοπάτι και φτάνει μέχρι τα έγκατα της γης, εκεί που δεν μπορεί κανείς να ξεχωρίσει τι σημαίνει τρισδιάστατο πεδίο και τι πνεύμα. Στην απόλυτη διαρχία, στην απόλυτη διττότητα κι ακόμα πιο βαθιά, στις πρωταρχικές εκλάμψεις επίγνωσης στη γη. Και η αύρα του βουνού δημιουργεί μια δίνη που φτάνει μέχρι εκεί βαθιά.

Και τώρα ερχόμαστε να συντονίσουμε τις ενέργειές σας, έτσι ώστε να σταθείτε εσείς στο γήινο πεδίο και να αποτελέσετε έναν άλλο κόμβο που θα δυναμώσει τη ροή της αύρας. Θα της δώσει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση προς τα κάτω. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό. Σημαίνει ευθυγράμμιση. Πλήρη ευθυγράμμιση με το Εγώ, με τον Ανώτερο Εαυτό. Σημαίνει ότι μπορείτε να στέκεστε στην κορυφή του κόσμου, στη στέγη του κόσμου και να παρακολουθείτε από κει τα τεκταινόμενα στο έδαφος… στη γη.

Σχηματίζετε ένα τρίπτυχο με τις ενέργειές σας. Στέκεστε στις τρεις κορυφές του τριγώνου και η Άννα στη θέση του Δανιήλ, και με την πρόθεσή σας κινείτε την ενέργεια. Αφήστε την ενέργεια να κατέβει. Στο κέντρο, εκεί απ’ όπου ξεκινά το μονοπάτι κατευθύνετε τις ενέργειες που λαμβάνετε από ψηλά, και γύρω από τον άξονα τις αφήνετε να περιστραφούν, να δημιουργήσουν τη δίνη που θα τις ωθήσει μέχρι τα κατώτατα γήινα υποστρώματα. «Είναι πολύ νοητική δουλειά, αγαπητέ Ηλία» θα πείτε. Χρειάζεται κι αυτό μερικές φορές. Χρειάζεται κι αυτό. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να συλλάβει αυτό που συμβαίνει. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να δει τις ενέργειες που κινούνται, να τις δει να φτάνουν βαθιά στη γη. Από κει… είναι άλλοι που θα παραλάβουν αυτήν την ενέργεια και θα τη διανείμουν οριζόντια στα δικά τους πεδία, στις δικές τους βαθμίδες.

(παύση)

Σχηματίζετε σήμερα την τρίτη ομάδα εργασίας, την τρίτη ομάδα γεωμαγνητικού συντονισμού. Επιλέγοντας να σταθείτε ψηλά, στην κορυφή του κόσμου, και να ωθήσετε τις διαθέσιμες ενέργειες προς τα κάτω. Η πρώτη ομάδα δεν έχει σχηματιστεί ακόμη, θα γίνει κι αυτό σιγά – σιγά. Και τώρα θα σας ζητήσουμε να ημερέψετε για λίγο τα πάθη και τις ορμές σας και να μπείτε ακόμη βαθύτερα στο Πνεύμα, να μπείτε ακόμη βαθύτερα στην κορυφή του βουνού. Αφήστε τον εαυτό σας να γίνει ένα με την κορυφή του βουνού. Εσείς είστε η κορυφή του βουνού.

Οι πάγοι θα λιώσουν σύντομα αλλά αυτό δεν επηρεάζει το έργο σας. Η κορυφή του βουνού βρίσκεται εκεί στην αιωνιότητα. Μέχρι την εποχή που άλλοι πάγοι θα έρθουν να την καλύψουν. Υιοί και κόρες της φωτιάς, υιοί και κόρες της γης, του πνεύματος και της ύλης, βρίσκεστε στην εκδήλωση εδώ και πολλούς αιώνες. Μοιράζετε τα υπάρχοντά σας διαρκώς και έρχεστε πίσω πάλι για να τα διεκδικήσετε εκ νέου. Κόβετε τα κομμάτια σας και τα πετάτε στους τέσσερις ανέμους, για να γυρίσετε και πάλι και να τα περισυλλέξετε σαν πολύτιμους θησαυρούς, δημιουργώντας μια νέα εικόνα σας. Και μέσα σ’ όλα αυτά, το βουνό παραμένει το ίδιο. Η κορυφή είναι εκεί εις τους αιώνες και ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά. Το Έβερεστ, η κορυφή του κόσμου κι εσείς, είσαστε ένα και το αυτό.

Αφήστε τα μεγαλεία, τις μεγαλόσχημες εκφράσεις, τα μεγαλόπνοα σχέδια και επιτρέψτε στον εαυτό σας να είναι ο βράχος. Βλέπετε, το βουνό όσο ψηλά και αν ανέβει, παραμένει ένα με τη γη. Είναι η γη. Πώς σας φαίνεται αυτό; Δεν βλέπετε συχνά βουνά να πετούν στον αέρα, είναι η ίδια η γη. Αυτό κάνετε. Εργάζεστε τόσο πολύ με τον εαυτό σας, με τη γήινη εκδήλωσής σας, που όσο κι αν παραμένετε στην ύλη, ανεβαίνετε ψηλά, στα ύψιστα πνευματικά πεδία. Και σήμερα δεν είμαστε εδώ για να δρομολογήσουμε νέες κατευθύνσεις στη ζωή σας. Αυτές έχουν ήδη δρομολογηθεί, και ίσως δεν το έχετε καταλάβει ακόμα, αλλά είμαστε εδώ για να συμμετέχουμε μαζί σας σε μια προαιώνια διαδικασία, μια διαδικασία φθοράς και αφθαρσίας. Μια διαδικασία που ξεκινά από το φθαρτό και αγγίζει το άφθαρτο. Και δεν μπορείτε να συμμετέχετε σ’ αυτή τη διαδικασία μόνοι σας.

Ο ουρανός υπάρχει για να τον αγγίζουν οι βουνοκορφές. Τα ύψιστα πεδία υπάρχουν για να τα αγγίζει η γήινη επίτευξη. Δεν είμαστε εδώ για να σας παρασύρουμε σ’ ένα κόσμο θανάτου αλλά είμαστε εδώ για να επιβεβαιώσουμε την ύψιστη έκφραση της ζωής. Με μεγάλη σιγουριά λοιπόν, αφήστε να διανεμηθεί το φως που φέρνετε κάθετα, σε βάθος. Αυτό κάνεις αγαπητή Λ. [Σημείωση: αναφέρεται σε προηγούμενη συζήτηση σχετικά με τη ροή της ενέργειας] Αυτό κάνετε όλες σας.

Είναι τιμημένη η σκόνη του βουνού, αυτή που πάει και κάθεται στην κορυφή. Γιατί όλοι αυτοί οι κόκκοι σκόνης δημιουργούν ακόμα ένα υπόστρωμα. Ψηλώνουν το βουνό κι άλλο. Κι αν η γήινη ζωή σας είναι ένας κόκκος σκόνης, ένας κόκκος άμμου που τον παρέσυρε ο άνεμος και τον ανέβασε στην πιο ψηλή βουνοκορφή, είναι τιμημένη η θέση σας εκεί. Γιατί, μαζί με όλους τους υπόλοιπους ανεβάζετε τη γήινη επίτευξη σε ακόμα μεγαλύτερα ύψη.

Δεν θέλουμε να σας κρατήσουμε ταπεινούς και αχρείους, ούτε θέλουμε να σας μεγαλύνουμε ώστε να αρχίσετε να πετάτε πάνω από το βουνό. Κρατώντας τη θέση σας στη βουνοκορφή, θα βρείτε τη χρυσή τομή για την ενεργειακή σας σύσταση. Γίνετε ένα με τον βράχο. Επιτρέψτε στην ενέργειά σας να ενωθεί με τον βράχο της κορυφής. Αφήστε το αιθερικό σας να ποτίσει τον βράχο. Αφήστε την ενέργεια του βράχου να ποτίσει εσάς. Αυτός είναι ένας διαφορετικός φάρος φωτός. Είναι ένας φάρος επίτευξης, μεγαλείου. Ένας φάρος διαλυθείσας αυταπάτης, διαλυθείσας θυμαπάτης και φόβου. Το διαλυμένο εγώ συντίθεται εκ νέου εδώ. Πρέπει να διαλυθεί για να μπορέσει να συσταθεί εκ νέου. Εδώ βρίσκεστε. Και μην αφήσετε ούτε στιγμή τον εαυτό σας να σταθεί πιο κάτω απ’ αυτό το σημείο.

Εσείς πιστεύετε ότι είστε έτοιμοι, έτοιμες, να υποδυθείτε πολλούς ρόλους ακόμα, να παίξετε πολλά ακόμα σενάρια με τους ανθρώπους. Χρειάζεται να γνωρίζετε όμως, ότι το όρος στέκεται για να επιτρέψει στους ανθρώπους να ζήσουν επάνω του και γύρω απ’ αυτό. Επιτρέπει στους ανθρώπους να ζήσουν στην αύρα του και να μοιραστούν την ενέργειά του. Το όρος μένει ακίνητο. Καθαρίζεται από τον βοριά και τη βροχή, θερμαίνεται από τον ήλιο και δροσίζεται από τον πάγο κι αποκρυσταλλώνει τις ενέργειες του Πνεύματος για τους ανθρώπους. Στέκει ακίνητο. Μείνετε ακίνητες, ακίνητοι, σ’ αυτήν την ενέργεια. Ο Εαυτός, ο Ανώτερος Εαυτός, ο Θεός στην καρδιά είναι το όρος κι εσείς έχετε γίνει ένα μαζί του. Είναι μία εμπειρία που θα την κρατήσετε για πάντα στη ζωή σας. Μία εμπειρία που σας βγάζει από τα τετριμμένα και σας πηγαίνει ψηλά στη βουνοκορφή, εκεί απ’ όπου μπορείτε να έχετε τη θέα του απείρου, όλης της απειροσύνης του σύμπαντος.

Ο βαθμός της επίτευξης εκφράζεται στο ύψος του όρους. Ου δύναται πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη. Έτσι, αυτοί που έρχονται σε σας δεν θα μπορούν πια να κρύψουν το φως τους, αλλά θα το λάμπουν παντού και θα φωτίζουν τους πάντες γιατί θα βρίσκονται επάνω στο βουνό. Και δεν είμαστε εδώ για να δώσουμε μία γερή ώθηση στο εγώ σας για να κατέβει στη γη και να καυχηθεί, αλλά ριζώνουμε τις ενέργειές σας αυτήν την ώρα. Τις ριζώνουμε πολύ βαθύτερα απ’ ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Δεν μπορείτε να είστε αρκετά γειωμένοι και ριζωμένοι, αν δεν έχετε γίνει ένα με το βουνό. Είναι πασιφανές αυτό, άλλωστε.

Όσο είσαστε άνθρωποι που περπατάτε στη γη και τρέχετε να προλάβετε τον γήινο χρόνο, κάνετε έναν αγώνα για να μείνετε γειωμένοι. Κάνετε ολόκληρο αγώνα για να μείνετε στο κέντρο σας. Αλλά πώς μπορεί κανείς να κουνήσει ένα βουνό;

Αν έχετε πίστη όσο έναν κόκκο σινάπεως, μπορείτε να κινήσετε βουνά. Τόσο εύκολα είναι τα πάντα. Και τότε η δύναμη του βουνού κατεβαίνει στις πεδιάδες και επισκέπτεται τους ανθρώπους που περιμένουν με δέος και αγωνία έναν σωτήρα στη γη. Η δύναμη κατεβαίνει και μοιράζεται στις κοιλάδες, παρακινημένη από την πίστη ‘ωσάν κόκκο σινάπεως’, των ανθρώπων. Τότε είναι που ρέει η ενέργεια του βουνού και θρέφει αυτούς που βρίσκονται στις παρυφές του.

Καταλαβαίνουμε ότι είναι πολύ ψηλά και πολύ χαμηλά τα λόγια μας γι’ αυτόν που θέλει να ακολουθήσει τη μέση οδό. Αλλά η μέση οδός συντίθεται από τα άκρα της. Δεν μπορείτε να βρείτε τη μέση οδό αν δεν έχετε πορευτεί και στα δύο άκρα. Έτσι εξηγείται λοιπόν όλη η κάθοδος στο γήινο πεδίο. Έτσι εξηγείται η ίδια η λειτουργία της διττότητας, που έρχεται μόνο και μόνο για να επιβεβαιώσει τη μέση οδό. Τη χρυσή οδό. Αυτήν την οδό που ο Βούδας δίδαξε, σαν ένας άνθρωπος των άκρων που μπόρεσε να ισορροπήσει τα δύο και μπόρεσε πραγματικά να σταθεί στην κορυφή του βουνού, καλώντας πολλούς άλλους σ’ αυτόν τον δρόμο.

Αφήνουμε λοιπόν πίσω τα τετριμμένα και παίρνουμε τη γήινη επίτευξη να την ανεβάσουμε στους ουρανούς, εκεί που η μόνη τριβή προέρχεται από τη σκόνη των άστρων και από τα στοιχεία της φύσης. Γιατί η ίδια η φύση είναι που συνταράσσει το βουνό. Η ίδια του η ύπαρξη είναι που δημιουργεί τις μεταπτώσεις του συστήματος. Μόνο και μόνο για να επιτρέψει στη ζωή να κινηθεί ολόγυρά του και να το κάνει πιο θελκτικό στα μάτια των ανθρώπων που ζουν στις πεδιάδες και φοβούνται τα ύψη. Φοβούνται τις βουνοκορφές και προτιμούν να στέκονται εκεί, χαμηλά, κοντά στη θάλασσα, γιατί βρίσκουν ότι τα ύδατα της ζωής μπορούν να τους προσφέρουν πολλές ευκαιρίες για βουτιές στην ίδια τους την υπόσταση.

Κρατήστε και πάλι την εικόνα της βουνοκορφής στον νου σας. Αφήστε και πάλι τον εαυτό σας να γίνει ένα με τον βράχο και πείτε μας, από το σημείο που είστε, τι είναι αυτό που θα θέλατε να μοιραστείτε με τις υπόλοιπες.

Λ.: Απλά ευχαριστώ. Θέλω να πω ένα ευχαριστώ για τις ενέργειες αυτές, γιατί τις θεωρώ σαν δώρο, είτε πληρώνει κάποιος για να τις πάρει, είτε του χαρίζονται, είτε με ανταλλαγή, νομίζω ότι είναι ένα μεγάλο δώρο για μας όλους. Ένα μεγάλο ευχαριστώ γι’ αυτό που μας δίνεται.

Α.: Εγώ έχω την εντύπωση ότι το μάθημα αυτό που κάναμε σήμερα, το είδα τέσσερις μέρες πριν. Δηλαδή, είδα έτσι το βουνό. Το μόνο που δεν είδα ήταν ο προφήτης…. ο Δανιήλ, αν άκουσα καλά. Μόνο που εγώ έβλεπα ότι στην κορυφή του βουνού ήταν μία σφαίρα. Και από την άλλη πλευρά έβλεπα σκαλοπάτια, πολλά σκαλοπάτια.

Κ.: Ευχαριστώ πολύ, γιατί ήταν ακριβώς αυτό που ζητούσα όλη την εβδομάδα, να είμαι με τα πόδια στη γη, το κεφάλι στον ουρανό και την καρδιά μου ενωμένη με τον Πατέρα. Και ήταν ακριβώς αυτό που παρέλαβα και ευχαριστώ πολύ.

(συνέχεια) Θα σας αφήσουμε λίγο χρόνο, να συζητήσετε για το αύριο. Τι πιστεύετε, πώς πιστεύετε ότι θα είναι το αύριο; Πώς πιστεύετε ότι θα είναι το αύριο, την ώρα που στέκεστε ενωμένες με το βουνό; Θέλουμε να σταθείτε στην ίδια βουνοκορφή, εκεί που στεκόσασταν πριν. Να επιτρέψετε στον εαυτό σας να γίνει ένα με τον βράχο και πάλι. Και μέσα απ’ αυτήν την ενέργεια, να πείτε αυτό που νιώθετε για το αύριο. Ένα αύριο… χωρίς απαραίτητα να είναι προσδιορισμένο χρονικά.

Λ. πάρε το χρόνο σου και πες μας τι βλέπεις.

Λ.: Μάλλον θα μπορέσω να πω αυτό που θα θελα να ναι το αύριο. Θα θελα λοιπόν να είναι ένα αύριο που να γίνονται όλα όχι πιο εύκολα, να μη χρειάζεται να παίρνουμε τα μαθήματά μας μέσα από πόνο. Ένα αύριο με λιγότερο πόνο… σε όλα τα επίπεδα πόνο. Να είναι αυτή η καινούρια ενέργεια που λέμε, που να αφήσουμε πίσω μας τον πόνο. Βέβαια μας λένε ότι μέσα από τον πόνο εξελισσόμαστε και ανεβαίνει η δόνησή μας και ενεργειακά και όλα αυτά. Από την άλλη πάλι, μας λένε ότι ο πόνος είναι στην παλιά ενέργεια. Εγώ θα ήθελα ένα αύριο με λιγότερο πόνο για όλους. Αυτό.

(συνέχεια) Α., πώς νιώθεις ότι θα είναι το αύριο, όταν στέκεις στην κορυφή του βουνού;

Α.: Εγώ αυτό που βλέπω είναι ότι…. ή που θέλω, ή που νιώθω, δεν ξέρω, ότι γύρω – γύρω από το βουνό και κατεβαίνοντας ή ανεβαίνοντας προς τα πάνω, ότι όλοι είναι ίσοι, ότι υπάρχει μια μεγάλη ελευθερία, μιλάει ανοιχτά ο ένας με τον άλλον. Αυτό που είπε η Λ. ότι δεν υπάρχει ο πόνος. Πολύ καλύτερος ο κόσμος δηλαδή από ό,τι είμαστε τώρα.

Κ.: Εγώ αυτό που βλέπω είναι… αισθάνομαι την ασφάλεια του βράχου. Τη γαλήνη και την ασφάλεια. Την αίσθηση της ύπαρξης χωρίς τριβή. Και συγχρόνως τους ανοιχτούς ορίζοντες. Την άπλα, την αποδοχή, και την αίσθηση ότι όλα είναι ένα. Αυτό.

Άννα: Ο κόσμος αλλάζει, οι πολιτείες πλαταίνουν, εξαπλώνονται, ενώνονται σε μεγαλύτερες πολιτείες….

Αναφορικά με το Ισραήλ, δημιουργείται μία δίνη συνθηκών που παρασέρνει τα πάντα σε σιωπή. Τα πάντα θα σωπάσουν. Και όσοι βγουν από κει θα είναι πλέον άλλοι άνθρωποι.

Οι πολιτείες τροποποιούνται, συντάγματα αλλάζουν, κυβερνήσεις πέφτουν, αναδεικνύονται άλλες… Οι άνθρωποι εξακολουθούν να παλεύουν με τα τετριμμένα όσο οι ενέργειες τους το επιτρέπουν. Βρίσκονται συχνά πυκνά σε τριβή, σε πολέμους… και όλα γίνονται με χάρη.

Από την κορυφή του βουνού, δεν μπορείς εύκολα να δεις το δάκρυ που κυλά στα μάτια των ανθρώπων. Φαίνονται πολύ χαρούμενοι όταν με μανία τρέχουν γύρω – γύρω, από τον ένα τόπο στον άλλον… κουβαλούν πράγματα όπως τα μυρμήγκια. Φαίνονται να είναι πολύ ευτυχισμένοι όταν τα κάνουν όλα αυτά. Φαίνονται να παίζουν ένα εκπληκτικό παιχνίδι οι μεν απέναντι στους δε. Το βουνό στέκεται και κοιτά. Και χαίρεται που είναι χαρούμενοι με τα παιχνίδια που παίζουν. Χρειάζεται ένας σιναπόσπορος, ένας κόκκος σινάπεως για να κινήσει την ενέργεια του βουνού να κατέβει σ’ αυτούς.

Στη νέα εποχή, τα πάντα αλλάζουν και μένουν ίδια, όσο ποτέ άλλοτε. Τα σύμπαντα τροποποιούνται. Έρχεται ένας ποταμός…. ένας ωκεανός ενεργειών να κατακλύσει τα πάντα. Τα παιχνίδια μένουν ίδια. Αλλάζουν οι αντιλήψεις. Αλλάζει ο τρόπος θέασης των πραγμάτων.

Τίποτα δεν εμποδίζει τους μεν και τους δε να ενώνουν τις δυνάμεις τους και να τις ξαναχωρίζουν. Όμως μπαίνουν όλοι πολύ περισσότερο σε ένα άλλο πεδίο του νου, σε ένα άλλο βασίλειο της ύπαρξής τους. Εκεί που μαθαίνουν να στέκονται αποστασιοποιημένοι από τα πράγματα και να αναγνωρίζουν στην καρδιά τους τη συλλογική αλήθεια. Κι έτσι τα πράγματα παίρνουν έναν άλλον δρόμο. Δεν πιστεύουν στο πεπρωμένο από τη μια, και από την άλλη ξέρουν ότι εργάζονται όλοι για το ίδιο σχέδιο. Αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα των πραγμάτων που δημιουργούν οι ίδιοι κι έτσι μπορούν να στέκονται ψηλά κι αυτοί. Μπορούν κι αυτοί να στέκονται στην κορυφή του βουνού και να παρακολουθούν τον εαυτό τους που εργάζεται μαζί με τους υπόλοιπους στην πεδιάδα και στις βουνοπλαγιές κι από κει να χαίρονται το παιχνίδι.

……………

Η σημερινή συνεδρία ολοκληρώθηκε. Αν υπάρχουν απορίες, ερωτήσεις, θα τις απαντήσουμε. Αν όχι, μπορείτε να συζητήσετε, να γειώσετε λίγο τις ενέργειές σας και να ξεκουραστείτε. Καλό σας βράδυ.

Ο Ηλίας, ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας, ο Κουτχούμι, ο Μορύα, ο Σαιν Ζερμαίν, ο δάσκαλος Δανιήλ, είναι μαζί σας.

Αμήν.