1η Συνάντηση

Άννα: Ας μπούμε στην καρδιά μας κι ας πάρουμε βαθιές, χαλαρές, αβίαστες αναπνοές.

……………………………

Είστε λίγοι αλλά θα γίνετε πολλοί, γιατί αυτό που έχω να σας πω είναι σημαντικό. Δεν έρχομαι να προσκομίσω δάφνες ή… συμπεράσματα, μικρά ή μεγάλα. Έρχομαι να σας κρατήσω το χέρι και να πάμε πιο πέρα μαζί. Μιλάει ο Αλέξανδρος.

Για μένα, είτε δύο είστε είτε περισσότεροι, είναι ένα και το αυτό. Έρχομαι και παραδίδω. Κάνω αυτό, που διδάχθηκα να κάνω. Αυτό που μου ζητήθηκε να κάνω. Κι όταν τελειώσω, εσείς θα έχετε την ευθύνη του να διακτινίσετε παραπέρα, όσα έχω μεταφέρει.

Κάθομαι, στέκομαι, πάνω στη φλόγα της Εστίας ανάμεσα σας. Καίει η Φλόγα της Εστίας κι εγώ στέκομαι πάνω από αυτήν, στο κέντρο. Δεν είναι απλώς μια συμβολική πράξη.

Θυμηθείτε, κατά τον μύθο, τι έκανε η Δήμητρα στον Δημοφώντα* -κι αν ακούσετε ή διαβάσετε κι άλλους μύθους, κι άλλα τέτοια παραδείγματα θα δείτε. Θυμηθείτε τι κάνει η φωτιά στον Άνθρωπο. Το τι κάνει στο φυσικό του σώμα, το ξέρετε καλά. Ξέρετε, για την ακρίβεια, τι κάνει το στοιχείο της φωτιάς στο εξωτερικό, φυσικό σώμα, τι κάνει η ανισόρροπη φωτιά.

Χωρίς όμως το πυρ, δε θα μπορούσατε να υπάρχετε, δεν θα υπήρχε καν αυτό το φυσικό σώμα. Είναι η δύναμη της εστίασης, είναι τα κέρατα του ταύρου, είναι τα κέρατα της προσπάθειας εκείνου που επιτυγχάνει, είναι τα κέρατα της δημιουργικής δύναμης, ο Κριός, στον οποίο σύντομα θα εισέλθετε, αστρολογικά μιλώντας. Είναι η δύναμη λοιπόν, η φλόγα/ενέργεια ζωής. Η απαραίτητη ενέργεια της ζωής πίσω από το καθετί. Ακόμα και το πνεύμα σας, λέτε, είναι ένας σπινθήρας Πνεύματος..

Παραδίδω λοιπόν, τη Φλόγα, που μόλις μου δόθηκε. Γιατί αυτό κάνουμε μεταξύ μας, μεταδίδουμε τη Φλόγα. Αναλωνόμαστε μεταδίδοντας τη Φλόγα, το ένα κερί στο άλλο, στο επόμενο, στο επόμενο και πάει λέγοντας και η μια φλογίτσα η πολύ μικρή, η σπίθα, μοιράζεται κι ανάβει πολλά κεριά χωρίς ποτέ να τελειώνει. Έτσι, πολλά κεριά θα ‘θελα ν’ ανάψετε με την δική μου φλόγα, τη φλόγα που σήμερα σας παραδίδω. Κρατήστε το κερί αναμμένο, κρατήστε τη λαμπάδα, τη δάδα, ψηλά. Μπορείτε να το κάνετε, ψηλά μέχρι τους Ουρανούς, μπορείτε να το κάνετε.

Είμαι εδώ, για να σας δώσω ζωή κι ενέργεια και να θυμηθείτε ότι μ’ έχετε κοντά σας. Πήραμε άλλους δρόμους ο καθένας, η καθεμιά, ακολουθήσαμε άλλα μονοπάτια, αλλά είμαστε οικογένεια, είστε η οικογένεια του Αλέξανδρου. Όχι μόνο εσείς, εσείς οι δυο που είστε εδώ τώρα. Είναι πάρα πολλοί εκείνοι που ανήκουν στην οικογένεια του Αλέξανδρου και πρέπει να θυμηθούν.

Τα περασμένα μεγαλεία της Ελλάδας είναι πολλά -του ελλαδικού χώρου. Tα ανακαλείτε, τα μνημονεύετε, σας έχουν εντυπωθεί. Δεν θα αναλώσω τον χρόνο μου μαζί σας για να τα αναφέρω, δεν χρειάζεται. Είμαι εδώ για το σήμερα, όχι για το χθες.

Η ενέργεια σας, χαμηλή αρχικά, τώρα, ανεβαίνει σταδιακά στα ύψη. Σμιλεύεστε από το Πνεύμα σε μια οντότητα μεγάλου βεληνεκούς -μπορεί να το κάνει αυτό, το Πνεύμα. Μπορεί να πάρει μια ανθρώπινη μονάδα, ένα ανθρώπινο σώμα ταπεινό και να το υψώσει σε οντότητα μεγάλου βεληνεκούς. Αλλά μόνον με τη σύμπραξη του Πνεύματος γίνεται κάτι τέτοιο.

Είστε η απαραίτητη βάση, για το ξεκίνημα αυτού του κύκλου κι αργότερα θα καταλάβετε γιατί.

Δεν είμαι εδώ μόνο με την Άννα και τον Β.· είμαι με πολλούς ακόμα που συμμετέχουν αργότερα, που ανάβουν τη δάδα τους και τρέχουν στα μήκη και τα πλάτη της γης, για να διαδώσουν τη φλόγα.

Το θέμα αυτού του κύκλου, είναι η πανδημία.

Ποιος θα το περίμενε, να έρθει ο Αλέξανδρο με «τα σέα, τα μέα», με όλη του τη δόξα, για να σας μιλήσει για ένα τέτοιο θέμα; Ναι, εγώ είμαι εδώ!

Η πανδημία άρχισε και δεν τελείωσε ποτέ… Αρχίζει να μην τελειώνει ποτέ. Όσοι έκαναν υπομονή μήνες τώρα, περιμένοντας μια άσπρη μέρα, όπως λέτε, βλέπουν αυτή η μέρα να μην πλησιάζει ποτέ. Νιώθουν, αυτή η ιστορία να γίνεται, να μετατρέπεται, σ’ έναν εφιάλτη…

Κι εγώ είμαι εδώ... και θέλω να το τονίσω αυτό, ξανά και ξανά.

«Μα τι να κάνει ο Αλέξανδρος…», θα πει κάποιος αδαής. «Τι να κάνει στην πανδημία; Εδώ δεν έχουμε στρατεύματα, ο εχθρός εδώ είναι αόρατος, είναι τόσο μικρός... Τι να κάνει;»

Εγώ Είμαι ο Αλέξανδρος και σας μιλώ γι’ αυτό, που κι άλλοι πολλοί θα έρθουν μετά από εμένα -κάποιοι ήρθαν ήδη- για να σας μιλήσουν -για το ίδιο θέμα. Θα έρθουν κι άλλοι λοιπόν, μετά από εμένα, για να συνεχίσουν αυτό που τώρα σας φέρνω, να οικοδομήσουν, να βάλουν κι άλλα λιθαράκια πάνω σ΄ αυτό.

Θυμηθείτε ότι στέκομαι πάνω στη φλόγα, στο κερί της Εστίας που υπάρχει ανάμεσα σας, πάντοτε αναμμένο. Και η φλόγα της καρδιάς σας συντονίζεται, συνάδει και δυναμώνει. Το κέντρο της κεφαλής διευρύνεται σαν

χοάνη προς τα πάνω, μια χοάνη που κάπως, ελάχιστα, στενεύει προς τα πόδια και κατευθύνεται βαθιά στη γη, γειώνοντας όλη την ενέργεια που την διαρρέει, που χύνεται μέσα απ’ αυτή και μέσα από τα λαγούμια της γης, δημιουργεί ρίζες ενεργειακές, βαθιές.

Ανασάνετε, βαθιά, λυτρωτικά.

Οι ανάσες παίζουν μεγάλο ρόλο στη ζωή σας, πάντοτε, έπαιζαν μεγάλο ρόλο. Είμαι εδώ λοιπόν, για έναν συγκεκριμένο σκοπό.

1 + 2 κάνουν 10; 1 + 2 κάνουν 4; Πόσο κάνουν 1 + 2 ; Πάμε να δούμε το θέμα μας.

Την ώρα που εσείς καταπονήστε ψυχικά και σωματικά, σ’ έναν φαύλο κύκλο, σε μια ατέρμονη, μακροχρόνια νύχτα που φαίνεται να μην έχει τέλος, χιλιάδες αστερισμοί, εκατομμύρια αστέρια γύρω από τη γη, στέλνουν τα μηνύματα τους. Μηνύματα που εσείς παραλαμβάνετε συνειδητά ή ασυνείδητα -κυρίως το δεύτερο. Μηνύματα που αφήνετε να διατρέξουν το σώμα σας, καθώς δεν μπορείτε να τα αποκωδικοποιήσετε και ελάχιστα κατανοείτε τι ακριβώς μεταφέρουν. Δονήσεις κι ακόμα τρισεκατομμύρια, άπειρα σωματίδια, μικροσκοπικά σωματίδια ύλης, κατακλύζουν τη Γη, τον αέρα που αναπνέετε, τα πάντα γύρω σας. Γιατί ακόμα και το ηλεκτρομαγνητικό δικτύωμα δεν μπορεί να τα εμποδίσει πλήρως.

Διαρρέεστε, διαπερνάστε από απειροελάχιστα σωματίδια της ύλης, μικροσκοπικά, υποατομικά σωματίδια. Αυτό είναι ένα γεγονός, που πολλοί το ξέρετε ήδη. «Είναι τα νετρίνα», θα σκεφτεί κάποιος, «είναι τα τάδε σωματίδια, τα δείνα σωματίδια….». Θα μπορούσατε να πείτε είναι και το φως, αφού μπορεί να λειτουργήσει είτε ως κύμα είτε ως σωματίδιο.

Δεν είμαι εδώ για να κυριαρχήσω στις επιστήμες σας· είμαι εδώ για να σας δείξω, με τρόπο που εσείς μπορείτε να κατανοήσετε καλύτερα, τι συμβαίνει και πως μπορείτε εσείς να διαχειριστείτε αυτό που συμβαίνει και ν’ αλλάξετε τον ρου της ιστορίας -είναι στο χέρι σας.

Η ιστορία που ξεκίνησε εδώ κι ένα χρόνο -ίσως και λίγο περισσότερο- δεν τελειώνει. Αυτή θα τελειώσει μεν, αλλά θα ξεκινήσει μια άλλη…. και μια άλλη… και κάθε φορά θα καλείστε να συγκρούεστε μ’ εκείνο το κομμάτι της ύπαρξης σας, που σχετίζεται με το «άλλο», όχι με το εγώ, αλλά με το εσύ. Εκείνο το κομμάτι του εαυτού σας, που αφορά την ίδια την κοινωνία και επικοινωνία.

«Αυτό δεν είναι αναγκαστικά κακό», θα σκεφτεί κάποιος, «γιατί μπορεί να έρθουν πολλά καινούργια πράγματα και να αναπτυχτούμε με διαφορετικούς τρόπους, να αναπτυχτούν περαιτέρω οι επικοινωνίες, οι δυνατότητες τηλεπικοινωνιών, διαδικτυακών επικοινωνιών κ.ο.κ.». Και όμως, πίσω από αυτά κάτι άλλο συμβαίνει, κάτι που προσδιορίζεται κυρίως από τα μαγνητικά ρευστά του πλανήτη, τη δική σας αμετροέπεια…. αλλά και από ενέργειες εισερχόμενες από το διαστημικό, το κοσμικό, πεδίο. Αυτές, δύσκολα μπορεί να τις διαχειριστεί κάποιος! «Πολύ εύκολα», θα μπορούσατε να ξεσηκωθείτε,

για παράδειγμα, και να φέρετε μια αλλαγή, στον τρόπο διακυβέρνησης, σε πράγματα χειροπιαστά, σε πράγματα γήινα. Πώς όμως θα μπείτε στη διαδικασία, να αντιμετωπίσετε κοσμικές ενέργειες;

Από την άλλη, ήδη, ρωτάει η Άννα, «Γιατί οι κοσμικές ενέργειες πρέπει να φέρνουν κάτι κακό; Δεν είναι, ό,τι έρχεται, προς όφελος μας;»

Όλα για κάποιο σκοπό γίνονται, στην καταλληλότητα του πεδίου. Ναι, υπάρχει σκοπός… Αντισταθείτε, μην δέχεστε άλλο τα πυρά! Κρατηθείτε όρθιοι, με σαφή προσδιορισμένη κατεύθυνση σκέψης. Μην λυγίζετε, μην αφήνετε τη θέληση σας έρμαιο. Είναι ένα κατακλυσμιαίο κύμα αυτό που διαπερνά την ανθρωπότητα και θα έχει συνέχεια. Όμως δεν μπορείτε να συνεχίσετε να σκέφτεστε έτσι, όπως σκέφτεστε μέχρι τώρα.

Πανικός; Κάποιοι δίδαξαν ότι πρέπει να φεύγετε στα βουνά. Κάποιοι φοβούνται πάρα πολύ για τη ζωή τους. Κάποιοι φοβούνται ότι οι άλλοι επιβουλεύονται της ζωή τους. Ο φόβος δεν περιορίζεται μόνο σε εκείνους που φοβούνται την πανδημία, απλώνεται και σε εκείνους που λένε ότι δεν τη φοβούνται. Απλώνεται και σε εκείνους που διδάσκουν ότι δεν υπάρχει η πανδημία, ότι είναι ένα κατασκεύασμα -εκείνοι, πιθανόν να φοβούνται περισσότερο.

Εγώ έρχομαι να σας δείξω, ότι στη βάση όλου αυτού, υπάρχει εισροή κοσμικής ενέργειας. Είναι ένα σαρωτικό κύμα, κατακλυσμιαίο, που έχει συνέχεια κι όταν θα πάψει να είναι αυτός ο συγκεκριμένος ιός, θα είναι κάτι άλλο… ένας άλλος. Και στην περίπτωση αυτή, ο εχθρός είναι αόρατος και δεν μπορεί να πολεμηθεί με ξεσηκωμούς -και οπωσδήποτε όχι με ηττοπάθεια. Δε μπορεί να πολεμηθεί με μαζική αναταραχή.

Ο ίδιος ο ιός βρίσκει πρόσφορο έδαφος, όταν ο οργανισμός βάλλεται περισσότερο από ορισμένου τύπου υποατομικά σωματίδια. Φυσικά, θα ήταν υπεραπλούστευση και αφέλεια το να σκεφτεί κάποιος ότι εγώ δεν θα πάθω κάτι, δεν έρχονται σε μένα τα σωματίδια αυτά, αλλά ο γείτονας μου που τελικά ασθένησε, δέχθηκε μεγάλη ροή σωματιδίων. Μιλάμε για ένα σαρωτικό κύμα, δεν είναι στοχευμένα. Δεν έρχεται κάποιος για να πει «τώρα θα πυροβολήσω εσένα με αυτά τα σωματίδια… και εσένα και εσένα, τους άλλους θα τους αφήσω ήσυχους». Είναι ένα κύμα που σας διαπερνά και η ίδια η πανδημία είναι ένα από τα αποτελέσματα του, τα αποτελέσματα αυτού του κύματος.

«Τότε», θα σκεφτείτε και πάλι, «θα πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος για τον οποίο κάποιος ασθενεί και κάποιος όχι. Γιατί όταν μας λες, Αλέξανδρε, Άλιστερ, Κρύων... όσοι είστε εδώ γύρω σήμερα.., όταν μας λέτε ότι αυτή η κατάσταση επιβάλλεται μέσω ενός σαρωτικού κύματος κοσμικών ακτίνων/υποατομικών σωματιδίων, σημαίνει ότι τα μέτρα προστασίας δεν μπορούν να μας προστατεύσουν, είναι μάταια.»

Όχι, δεν συμβαίνει αυτό. Έχετε αποδείξεις, ότι δεν συμβαίνει αυτό. Είναι σαφές, ότι τα μέτρα προστασίας μπορούν να αποκλείσουν το ενδεχόμενο να νοσήσετε. Είναι άλλος ο παράγοντας όμως, που σας οδηγεί τελικά στην νόσηση -στην μόλυνση και την νόσηση.

Αφήστε τα όλα να συμβούν, δεχτείτε τις δυνάμεις που έρχονται στο χώρο και σας οδηγούν. Είμαστε 7x7. Όχι 7 επί Θήβας... λιγότεροι από αυτό. 7x7 να θυμόσαστε!

Στον κοσμικό χώρο, που θεωρείται εν πολλοίς κενός αλλά δεν είναι βέβαια, κινούνται απειράριθμα κι απειροελάχιστα σωματίδια ύλης κι αυτά τα σωματίδια συνιστούν πρόσκληση για κάθε επιστήμονα που θέλει να κατανοήσει το βάθος, να κατανοήσει τις διαστάσεις της Δημιουργίας. Οι φυσικοί σας περιγράφουν αυτά τα σωματίδια κι αναφέρουν γι’ αυτά, τον χαρακτηριστικό ρυθμό περιστροφής τους. Ο ρυθμός περιστροφής τους, είναι αυτός που επηρεάζει την ψυχοσωματική σας κατάσταση, την ψυχοσωματική σας δομή και κατάσταση, για να το πάω ένα βήμα πιο πέρα.

«Εμείς δεν είμαστε επιστήμονες», απαντά η Άννα, «και.. η ταχύτητα περιστροφής, η φορά περιστροφής... το spin, όπως ξέρω ότι λέγεται, των σωματιδίων αυτών, δεν μπορεί να μας βοηθήσει σε κάτι.. Δεν ξέρουμε, οι περισσότεροι δεν ξέρουν περί τίνος πρόκειται. Δεν μπορούμε να επηρεάσουμε αυτά τα σωματίδια.»

Πάρτε αναπνοές, βαθιές, αφήστε την απελπισία που κυριαρχεί πλέον στον πλανήτη -γιατί μη γελιέστε, κυριαρχεί- αφήστε τη να διαλυθεί, να φύγει και ετοιμαστείτε για τη μεγάλη παραδοχή. Την παραδοχή ότι βρίσκεστε στη Γη, μέσα σ’ ένα φυσικό σώμα που δέχεται επιρροές από τα πάντα γύρω του, όχι μόνο από τον αέρα που αναπνέετε κι όσα βρίσκονται πάνω στη γη αλλά και όσα βρίσκονται στη άλλη άκρη του σύμπαντος και σας προσεγγίζουν με τεράστιες ταχύτητες. Ήδη αυτή η σκέψη, μπορεί να σας βγάλει από την εικόνα του μικρού εαυτού σας.

Το κλειδί βρίσκεται στην περιστροφή των υποατομικών σωματιδίων, στη φορά περιστροφής τους. Είναι η φορά περιστροφής που καθορίζει το + και το -, την πολικότητα δηλαδή, που ισχύει σε παράθυρα, σε στιγμιότυπα του χρόνου, στο φυσικό σας σώμα. Αυτό μπορεί ν’ αλλάξει πάρα πολύ τη δομή σας, να επιφέρει τροποποιήσεις τόσο στο DNA σας όσο και σε άλλο επίπεδο, στο ψυχοσωματικό επίπεδο, όπως το αντιλαμβάνεστε. Στο θυμοειδές, το συναισθηματικό σας σώμα, στο νοητικό σας σώμα και το αιθερικό σας σώμα αντίστοιχα.

Πάρτε αναπνοές βαθιές, χαλαρώστε. Μην σκέπτεστε, ιδιαίτερα αυτή την ώρα, μην αντιτίθεστε. Μείνετε σε αποδοχή κι αργότερα, όταν θα σχηματίσετε την απαραίτητη εικόνα, μπορείτε να εξετάσετε τα πάντα αναλυτικά.

Τα χαρακτηριστικά περιστροφής των σωματιδίων αλλάζουν και μη θεωρήσετε ότι αυτά τα μικροσκοπικά σωματίδια, τα απειροελάχιστα, διαφέρουν πολύ από τα κβάντα, τα ίδια τα κβάντα. Μπορούν να συμπεριφερθούν με ανάλογο τρόπο. Καταλαβαίνετε τι μπορεί να σημαίνει αυτό, έτσι δεν είναι; Καταλαβαίνετε τι μπορεί να σημαίνει αυτό, όσον αφορά στη δική σας δυνατότητα αντιμετώπισης των πραγμάτων, των όσων συμβαίνουν.

Θα πείτε ότι, ένας άνθρωπος που κρατά έναν θετικό τρόπο σκέψης, έχει εμπιστοσύνη στο Πνεύμα, είναι ενεργειακά καθαρός και ισορροπημένος,

είναι αναμενόμενο να μη βάλλεται, να μην επηρεάζεται αρνητικά, απ’ οτιδήποτε περνά από μέσα του. Θα συμφωνήσω σε αυτό, με μια επιφύλαξη: με την επιφύλαξη ότι δεν υπάρχουν ισορροπημένοι άνθρωποι αυτή την εποχή. Δεν εννοώ ότι είστε όλοι ανισόρροποι, με την έννοια ίσως, που ίσως αντιλαμβάνεστε τώρα. Εννοώ ότι, είναι πραγματικά ελάχιστοι οι άνθρωποι που μπορούν να ισχυριστούν ότι βρίσκονται σε ισορροπία, πραγματική, βαθιά, αληθινή ισορροπία σε όλα τα επίπεδα. Ίσως κανείς.. και πολλοί που υποθέτουν ότι είναι, αν κοιτάξουν λίγο καλύτερα, θα διαπιστώσουν πως κάτι τους διέφευγε.

Μιλάμε για τεχνικές. Εδώ θα μιλήσουμε για τεχνικές και αύριο θα σας δοθεί η πρώτη τεχνική, αφού πρώτα πάρετε χρόνο για να αφομοιώσετε όσα είπαμε σήμερα.

Αυτός ο κύκλος, θα έπρεπε να επεκταθεί σε μεγαλύτερο εύρος χρόνου αλλά δημιουργήσαμε αυτή τη σύμπτυξη, τη συγκεκριμένη δομή, έτσι ώστε να συντομεύσουμε το χρόνο παράδοσης και ταυτόχρονα να έχετε την ευκαιρία, ανάμεσα στα δυο μέρη κάθε παράδοσης, να αφομοιώνετε μέσω του ύπνου ό,τι δίνεται. Είναι ένας καλός ρυθμός. Καλός και επιεικής -μια άλλη έννοια. Θα καταλάβετε αργότερα, και σ’ αυτήν την περίπτωση, γιατί χρησιμοποίησα τη λέξη επιεικής: επιεικής ρυθμός.

Συντονίζω αυτόν τον κύκλο, στον οποίο συμμετέχουν κι άλλοι. Σας περιμένω αύριο, για τα υπόλοιπα, για τη συνέχεια.

Αλέξανδρος

* Η Δήμητρα έτρεφε τον Δημοφώντα με αμβροσία και τη νύχτα τον έκαιγε στη φωτιά για να τον καταστήσει αθάνατο, ως ανταπόδοση για τη φιλοξενία της από τον Κελεό βασιλιά της Ελευσίνας, πατέρα του Δημοφώντα.

[Απομαγνητοφώνηση: Αλέξανδρος Τυροβόλης]