Κβάντωση

Άννα: Πάρτε βαθιές αναπνοές, ωσάν να μη μπορείτε να πάτε βαθύτερα. Τόσο βαθιές, που να μη φτάνετε πιο κάτω. Δύο, τρεις φορές… όσες μπορείτε.

…………

Πάμε πάλι. Αφήστε τον εαυτό σας χαλαρό να ηρεμήσει και εμπιστευθείτε με. Μιλά ο Αλέξανδρος. Ο Δίας είναι συνεχώς παρών. Μέγιστος. Ύψιστος. Γενεσιουργός.

Εννοείται, ότι κάθεστε όλη την ώρα και συζητάτε, πότε μεταξύ σας πότε με άλλους, πού θα πάνε τα πράγματα. Ζοφερά σενάρια διαφαίνονται στο μέλλον· ανήσυχοι εσείς, απογοητευμένοι, μουδιασμένοι σε μεγάλο βαθμό, απλώς παρακολουθείτε. Και έχει γίνει αιτία αυτό να χάσετε την επαφή σας με τον κόσμο, με τους πολλούς και να ξεχάσετε πού βρίσκεστε -εσείς, οι ίδιοι και οι ίδιες πού βρίσκεστε. Γιατί, όταν δεν υπάρχουν οι άλλοι γύρω σας, να σας θυμίζουν με κάθε τρόπο ποιοι είστε, τείνετε να το ξεχνάτε και να πέφτετε σε μία αίσθηση ανυπαρξίας. Χρειάζεστε τους άλλους γύρω σας, καλούς, κακούς, πονηρούς, σάτυρους, εκβιαστές… τους χρειάζεστε για να σας θυμίζουν ποιοι είστε και αυτό είναι μια πολύ μεγάλη αλήθεια.

Η κρίση ταυτότητας από την οποία διέρχεστε όλοι και όλες, σχετίζεται με αυτό. Με το γεγονός δηλαδή ότι, σ’ αυτήν την παγκόσμια κατάσταση, δεν έρχεστε πια σε επαφή με άλλους, όπως συνέβαινε παλαιότερα. Λίγο ή πολύ συμβαίνει αλλά όχι όπως πριν. Η τάση που νιώθετε, να διαχειρίζεστε την ενέργειά σας μόνοι σας πια, πηγαίνει πολύ βαθιά στο υποσυνείδητο και αγγίζει μοναδικές χορδές. Απ’ όλο αυτό, ένα νέο κύμα αλλαγής θα αναδυθεί τα επόμενα χρόνια. Οι περισσότεροι θα είστε εδώ για να το δείτε. Ένα νέο κίνημα θα αρχίσει, που θα επεκταθεί, θα επεκταθεί πολύ, θα «κυριεύσει», σε εισαγωγικά, τη Γη. Όχι σε βαθμό που να μην υπάρχει τίποτε άλλο φυσικά αλλά, ξέρετε πώς λειτουργούν τα πράγματα με τις νέες ιδέες, τα νέα κινήματα.

Είναι ένα καζάνι που βράζει η συλλογική σας μνήμη αυτή τη στιγμή. Δύσκολα θα παραλλήλιζε κάποιος τη μνήμη, ακόμα και τη συλλογική, με ένα καζάνι που βράζει και όμως έτσι είναι. Γιατί αναδεύονται τα πάντα και έρχονται στην επιφάνεια πλευρές, όψεις, που είχαν ξεχαστεί παντελώς. Βγαίνετε καινούριοι απ’ όλο αυτό, κάποιοι προς το καλύτερο, κάποιοι προς το χειρότερο, σε εισαγωγικά ή χωρίς. Είναι μεγάλη η αλλαγή που συμβαίνει μέσα σας και θα φανεί -θα φανεί- τα επόμενα χρόνια. Μπορείτε να κάνετε υπομονή μέχρι τότε γιατί, έτσι κι αλλιώς, εσείς το μονοπάτι το έχετε βαδίσει. Δεν λέω ότι έχει τελειώσει το μονοπάτι σας, όμως το βαδίσατε και το βαδίζετε ακόμα και αυτό που θα έρθει, λίγη διαφορά θα κάνει για εσάς. Θα καταφέρει όμως να αποτινάξει το ζυγό για πολλούς άλλους. Θα καταφέρει να κινητοποιήσει άλλους. Άλλους, που δεν εμπίπτουν στη δική σας κλίμακα -κλίμακα αξιών και ενεργειών.

Εγώ είμαι εδώ για άλλη μια φορά πάντως, για να πιάσω το χέρι σας και να περπατήσουμε μαζί, όπως κάναμε όλους τους προηγούμενους μήνες, στις τόσες συναντήσεις μας. Η αλλαγή είναι βαθιά και είναι τεράστια. Θα πολωθείτε μέσα σ’ αυτήν. Κάποιοι από τη μια πλευρά, κάποιοι από την άλλη. Ακόμα και εσείς της ίδιας οικογένειας πολώνεστε. Πρέπει να συμβεί αυτό, είναι εντάξει. Οι δυνάμεις κρατούν καλά, μην ανησυχείτε. Η πόλωση επιβάλλεται τώρα. Μη ξεχνάτε, ότι χωρίς πόλωση τα χρωμοσώματα δεν μπορούν να διαιρεθούν για να δημιουργήσουν τελικά το νέο κύτταρο, που θα δημιουργήσει ένα νέο άνθρωπο. Για κάθε τι υπάρχει η κατάλληλη στιγμή. Δεν πρέπει να αρνείστε την πόλωση όταν είναι η κατάλληλη στιγμή, σε όποια πλευρά και αν τείνετε να βρεθείτε. Αυτό που μετρά πραγματικά, που έχει βαθιά αξία και σημασία, είναι να είστε εσείς και να είστε συνειδητοί. Οι αποφάσεις σας τότε μετρούν πραγματικά.

Με τα χέρια στην καρδιά καθίστε. Φέρτε τα χέρια σας μπροστά στην καρδιά σε στάση προσευχής, με τις παλάμες ενωμένες και τους αντίχειρες να αγγίζουν το τσάκρα της καρδιάς. Καθίστε σε αυτή τη στάση για λίγο και αφήστε την καρδιά σας να ανοίξει, να διευρυνθεί. Σε κάποιους/κάποιες έχει παχυνθεί. Αφήστε τη να ανοίξει, να μεγαλώσει. Και καθώς διευρύνεται, επιτρέψτε να εισχωρήσει μέσα της κάθε αλλαγή μέσα στο στερέωμα. Μπορείτε να πείτε τα λόγια, αν θέλετε, της συνχώρεσης. Όλες οι αλλαγές καλοδεχούμενες.

Πώς να μιλήσεις για κβάντα, σε μια ομάδα ανθρώπων που τα έχουν δει και τα έχουν ακούσει όλα και κάθονται αποκαμωμένοι, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, ότι νιώθουν πως τα έχουν δει και τα έχουν ακούσει όλα πια. Τι άλλο πια; Πόσο ακόμα; Το μόνο που μπορεί να σας βγάλει από αυτή τη στεναχώρια, είναι το γεγονός ότι εσείς είστε οι ρυθμιστές των όσων συμβαίνουν σε εσάς. Τότε μόνο μπορείτε να ανασκουμπωθείτε -όπως ο πνιγμένος που πιάνεται από τα μαλλιά του, που λέτε- να σταθείτε όρθιοι στα πόδια σας και όρθιες και να προχωρήσετε μπροστά, αποφασισμένες/οι να κάνετε δυνατή την αλλαγή. Έτσι σας θέλω! Όρθιους και όρθιες!

Μπορείτε να ανοίξετε τώρα τα χέρια από την καρδιά και να τα αφήσετε χαλαρά, όπως πριν.

Αλέξανδρος εδώ, Αλέξανδρος εκεί… Φίγκαρο εδώ, Φίγκαρο εκεί… πού είναι ο Φίγκαρο; Μη νομίζετε, οι άνθρωποι μπορούν να σε τρελάνουν, ακόμα και αν είσαι πνεύμα ψηλά στον ουρανό! Ελάτε, πάρτε πάλι μερικές βαθιές, χαλαρές αναπνοές, για να προσεγγίσουμε περισσότερο το θέμα της συνάντησής μας.

Δεν μπορείτε να βγάλετε από την καρδιά σας το γεγονός ότι είσαστε εδώ, μαζί μου αυτή τη στιγμή. Το αγαπάτε αυτό, το θέλετε και σας αρέσει. Και θα μπορούσε να ευχηθεί κάποιος, το ίδιο να αγαπούσατε και να σας άρεσε το να είστε με τον Εαυτό σας, τον Αληθινό εκείνο Εαυτό. Και αυτό έρχομαι να σας το θυμίσω απόψε.

Κάναμε ένα μεγάλο κύκλο λοιπόν, αρκετών μηνών, με αρκετές συναντήσεις και σήμερα είμαστε… Ρωτάει η Άννα «Είμαστε στο τέλος της σειράς;» Ναι, θα μπορούσες να το πεις και έτσι. Δεν είναι βέβαιο αλλά θα μπορούσε να είναι έτσι. Σκοπεύω να ξαναέρθω αργότερα, μετά από δύο-τρία χρόνια, γι’ αυτό δεν αποκαλώ τη σημερινή μας συνάντηση τελευταία. Και καθώς η Άννα προσπαθεί να ονειρευτεί, να φανταστεί πώς πρόκειται να συνεχίσουμε -χωρίς να τα καταφέρνει-, εγώ κρατάω τα χαρτιά μου κρυμμένα, μη τυχόν και τα δει και προϊδεαστεί.

Σας ζητώ να βάλετε και πάλι τα χέρια σε στάση προσευχής μπροστά στην καρδιά, με τις παλάμες ενωμένες μπροστά στο στήθος και τους αντίχειρες να ακουμπούν στο τσάκρα της καρδιάς. Εκεί, ενωθείτε μαζί μου. Στέκομαι ανάμεσά σας, στο κέντρο του νοητού κύκλου που σχηματίζουμε και θέλω να δείτε, να οραματιστείτε, ότι ο κεντρικός άξονας στον οποίο βρίσκομαι είναι ανάμεσα στα χέρια σας, εκεί, ανάμεσα στην καρδιά.

Σ’ αυτό το σημείο έρχεται να προστεθεί μια ακτίνα φωτός από τον Ωρίωνα, τους αστερισμούς των Αρκούδων και των Πλειάδων. Ανοίξτε την καρδιά σας και όλα αυτά που κρατάτε τώρα ανάμεσα στις παλάμες σας, τοποθετήστε τα εκεί. Ο αστερισμός των Πλειάδων προς-εδαφίζεται… πλησιάζει πάρα πολύ… πάρα πολύ. Μπορείτε να τον δείτε σε σμίκρυνση να γειώνεται κάτω από τα πέλματά σας στη Γη. Το ίδιο η Άρκτος, η Μικρή και η Μεγάλη. Ο Ωρίωνας βρίσκεται πάνω από το κεφάλι σας και συγκρατεί για εσάς το υπόλοιπο στερέωμα. Αν νιώθετε το χώρο της καρδιάς να έχει ζεσταθεί, τότε μπορείτε να αφήσετε τα χέρια σας. Αν όχι, παραμείνετε εκεί.

Ο Αλέξανδρος είμαι εγώ και καρδιοχτυπώ με το κάθε παιδί, με την κάθε μάνα, με τον κάθε γονιό που ανησυχεί για το παιδί του. Υπήρξα πατέρας μιας γενιάς, μεγάλης γενιάς, μιας φυλής, ενός μικρού σύμπαντος. Γενάρχης υπήρξα σε παλαιότερες εποχές από αυτή που με γνωρίσατε, βέβαια, ως Αλέξανδρο. Και έρχομαι να συνεχίσω εκείνο που άρχισα αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει πρώτα να δοθεί έμφαση σε σημεία κλειδιά, όπως αυτά με τα οποία δουλέψαμε σε αυτόν τον κύκλο μας. Αφήστε με να μεγαλώσω, να ψηλώσω, να μεγεθυνθώ αρκετά, ώστε να σας κλείσω μέσα μου. Ενώ στέκομαι στην καρδιά σας, μεγεθύνομαι και σας περικλείω. Και κατόπιν μεγεθύνομαι κι άλλο και περικλείω όλον τον κύκλο.

Αναπνοές.

Πάμε τώρα, να ξεκινήσουμε τη σημερινή εργασία. Χρειάζεται να κατευθυνθείτε εσωτερικά εκεί στην καρδιά σας, που εκτός από μένα βρίσκονται οι χορδές των αστερισμών για τους οποίους σας μίλησα. Θα ήθελα τώρα, όπως και την προηγούμενη φορά, να κβαντωθείτε αλλά αυτό θα το κάνετε, όχι σε ένα σώμα φυσικό αλλά πάνω σ’ αυτές τις χορδές, του Ωρίωνα, των Αρκούδων και των Πλειάδων. Με άλλα λόγια, δεν ζητώ να δείτε τη θέση σας μέσα στο συλλογικό σώμα του Ανθρώπου αλλά μέσα στις τέσσερις ενεργειακές αυτές ροές. Θεωρείστε τέσσερις ροές γι’ αυτούς τους τέσσερις αστερισμούς, μία για τον καθένα. Ξεκινήστε από τις Πλειάδες. Κβαντωμένοι, έχοντας δηλαδή μετατραπεί σε κβάντα, αντιλαμβανόμενοι τον εαυτό σας ως ένα σύνολο κβάντων, χύνεστε μέσα στη χορδή των Πλειάδων. Αναμιγνύεστε με τα υπόλοιπα κβάντα εκεί. Πάρτε τρία λεπτά για να νιώσετε τι σημαίνει αυτό.

[Παύση 3΄]

Αυτό θα αντιστοιχούσε στο να έχει μεγαλώσει, να έχει ψηλώσει πάρα πολύ το ενεργειακό σας σώμα, τόσο που να πατά τα πόδια στη Γη και το κεφάλι να φτάνει στις Πλειάδες. Όμως τώρα δεν έχετε πόδια και κεφάλι, είστε κβάντα ανάμεσα σε άλλα κβάντα.

[Σύντομη παύση]

Μαζεύεστε και πάλι στο χώρο της καρδιάς, στη μορφή σας και μπαίνετε στη ροή της Μικρής Άρκτου. Ακολουθεί κβάντωση και αναμιγνύεστε με τα υπόλοιπα κβάντα της ροής αυτής. Θα είναι λογικό, να νιώσετε διαφορετικά την ενέργεια. Θα είναι αναμενόμενο.

[Παύση 3΄]

Η συνείδησή σας εκτείνεται σε όλη τη χορδή -η επίγνωσή σας εκτείνεται σε όλη τη χορδή. Δεν είστε ένα σημείο αλλά πολλά. Αφού ευχαριστήσετε τους συνταξιδιώτες σας, τα υπόλοιπα κβάντα, συγκεντρωθείτε και πάλι στο χώρο του τσάκρα της καρδιάς, παίρνοντας τη μορφή σας.

Με μερικές βαθιές αναπνοές, χαλαρές, αβίαστες, μεταπηδάτε στη ροή της Μεγάλης Άρκτου. Κβαντωθείτε και πάλι και σκορπιστείτε στη μεγάλη ροή. Παρατηρήστε και πάλι τη διαφορά της ενέργειας.

[Σύντομη παύση]

Η Μεγάλη Άρκτος συνδέεται με τον Άδη. Η σύνδεση είναι βαθιά, λειτουργική και μπορεί κάποιος να τη χρησιμοποιήσει ως πύλη του Άδη. «Πέφτει λίγο μακριά», σκέφτεται κάποιος «να πάμε εκεί για να κατεβούμε στον Άδη. Μπορούμε να το κάνουμε πιο εύκολα από εδώ που είμαστε, από τη Γη.» Είναι μία πύλη. Τελεία. Μία πύλη που οδηγεί είτε από δω είτε από κει. Μπορεί κάποιος να μπει και να βγει. Μπορεί από τον Άδη να βγει μέσω της πύλης της Μεγάλης Άρκτου και αυτός είναι ο σκοπός της αναφοράς μου σήμερα.

[Σύντομη παύση]

Δεν σας ζητώ σήμερα να περάσετε από εκεί, αυτό να είναι σαφές. Και αφού έχετε διαχυθεί σε όλη τη χορδή, τη ροή της Μεγάλης Άρκτου, μαζέψτε τον εαυτό σας στη δική σας μορφή, στο ενεργειακό κέντρο της καρδιάς. Κι αφού μαζέψετε τα κβάντα σας και σχηματίσετε τη μορφή σας, την οραματιστείτε, μεταφερθείτε στην τέταρτη χορδή, του Ωρίωνα. Επαναλαμβάνετε τα ίδια. Κβάντωση, διάχυση, άπλωμα της συνείδησης, της επίγνωσης, παρατήρηση της ενέργειας και κατόπιν επιστροφή.

[Παύση 3΄]

Μείνετε εκεί, παίρνοντας τη δική σας μορφή.

Τώρα φορέστε και πάλι την ημιδιαφανή μεμβράνη και σταθείτε στο κέντρο του κύκλου μαζί μου, στον πυρήνα. Σας ζητώ και πάλι να κβαντωθείτε, όλοι μαζί, εδώ, στον κεντρικό άξονα του κύκλου.

Καθώς το κάνετε, όλα σας τα κβάντα είναι ενεργά, είναι δραστήρια και βρίσκονται σε διάχυση, σε σύμμειξη με όλων των υπολοίπων μελών του κύκλου.

Δηλώστε την πρόθεσή σας, να έρθουν σε επαφή τα κβάντα σας με εκείνα των υπολοίπων, να αναγνωρίσουνε εκείνα των υπολοίπων, να τα αναγνωρίσουν ως προερχόμενα από συγκεκριμένα πρόσωπα και να συνδιαλλαγούν μαζί τους. Να επικοινωνήσετε δηλαδή, στο επίπεδο των κβάντων, με όλα τα μέλη του κύκλου.

[Παύση 8΄]

Παίρνετε βαθιές, χαλαρές, αβίαστες αναπνοές, μαζεύετε την ενέργειά σας στον εαυτό σας, στη μορφή σας, στον άξονα του κύκλου και από εκεί στην καρδιά σας, μέσα στο φυσικό σας σώμα.

[Παύση 2΄]

Σε λίγο ο κύκλος μας κλείνει. Σήμερα σας έφερα σε επαφή με μία ολοσδιόλου διαφορετική πραγματικότητα, με την έννοια ότι σας έδωσα να καταλάβετε, ότι τα κβάντα, δεν είναι απλώς διάχυτα αλλά έχουν μία κατεύθυνση, ένα σκοπό και ο σκοπός αυτός προσδιορίζεται ενίοτε από τους πόλους ανάμεσα στους οποίους κινούνται. Ακούγεται παράδοξο, κβάντα και πόλωση· φαίνεται να μη ταιριάζουν καθόλου αυτές οι δύο έννοιες. Το γεγονός ότι σας ζήτησα να διαχυθείτε μέσα στις ροές ανάμεσα στη Γη και συγκεκριμένους αστερισμούς, σας έδωσε τη δυνατότητα να μελετήσετε ροές, ώστε την επόμενη φορά που θα εργαστείτε με αυτές ή άλλες, να κατανοήσετε καλύτερα τον τρόπο που μπορείτε να λειτουργήσετε και να μοιράζεστε ενέργεια και πληροφορίες.

Γιατί οι συγκεκριμένοι αστερισμοί; Από αυτούς εξαρτώνται πολλά. Για σας, για το σύμπαν σας, τη Γη… από αυτούς εξαρτώνται πολλά. Στη συνέχεια, επικοινωνήσατε μεταξύ σας μέσα στη «σούπα» των κβάντων που δημιουργήσατε, συνδέοντας το ασαφές, το διάχυτο, το γενικό, με το συγκεκριμένο. Για λίγη ώρα, για λίγα λεπτά, γίνατε σαν ακορντεόν -η αντίληψή σας έμοιαζε με ακορντεόν, καθώς έπρεπε να δείτε, να νιώσετε την ενέργειά σας να απλώνεται και στη συνέχεια να συμπυκνώνεται και πάλι. Είναι τεχνικές αυτά που σας δίδαξα σήμερα. Είναι τεχνικές διεύρυνσης στο σκαλοπάτι του νου. Δεν θα προσθέσουμε άλλα, καθώς με αυτά και όλα τα προηγούμενα, έχετε σπουδαίο υλικό για να δουλέψετε. Για να δουλέψετε μαζί μας, μεταξύ σας, να δουλέψετε μόνοι σας.

Θα εμφανιστώ πάλι μετά από καιρό, φέρνοντας νέα στοιχεία, ακόμα πιο χρήσιμα ίσως, αν και είναι γεγονός ότι η χρησιμότητα αυτών που σας δίνουμε εξαρτάται από τη δική σας αντίληψη και χρήση.

Η Άννα μου θέτει το ερώτημα, αν θα μπορούσαν οι τεχνικές που κάνατε σήμερα και εκείνες της προηγούμενης συνάντησης να συνδυαστούν. Μα, συνδυάζονται ήδη! Το συλλογικό σώμα της ανθρωπότητας διαπερνάται από αυτές τις ενεργειακές ροές/χορδές των αστερισμών -και πολλές άλλες ακόμα. Αυτό συμβαίνει. Το πρόβλημα είναι πώς μπορείτε εσείς να το θυμόσαστε.

Τον άλλο μήνα θα ψηλώσετε πολύ, ακούω… [πειρακτικά] θα έχετε άλλη παρέα. Εγώ θα σας κοιτώ από την άκρη, από κάπου εκεί ψηλά και θα γελώ!

Στο σημείο αυτό σας αφήνω να ξεκουραστείτε και να μοιραστείτε, αν θέλετε, τις εμπειρίες σας.

Στο Φως που ποτέ δεν ήταν δυνατότερο από τώρα.

Άλιστερ, Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας και Αλέξανδρος.

Και έτσι είναι!

[Ακολούθησε μοίρασμα εμπειριών]