Τα Κλειδιά του Ενώχ II
Δουλεύοντας με την καμπάνα
26 Σεπτεμβρίου 2009
Ο Άλιστερ Κρόουλι είναι εδώ. Καλοί μου φίλοι χαίρομαι που είμαι μαζί σας άλλη μια φορά, έτσι ξεκάθαρα και ξεκινούμε μαζί αυτόν τον καινούριο κύκλο. Η ενέργειά μου έχει κατέβει πάρα πολύ χαμηλά πια μέσω της Άννας, αλλά το ίδιο συμβαίνει και με όλους εσάς που δέχεστε να συνεργαστείτε μαζί μου. Το μονοπάτι που θα διαβούμε μαζί είναι ανοιχτό μπροστά μας. Τα πράγματα φαίνονται μπροστά μας να στενεύουν κάθε τόσο, δηλαδή θα περνούμε περιόδους ανακατατάξεων, ταραχών… γιατί όχι; Ξέρετε πόση ταραχή μπορεί να φέρει η ενέργειά μου σε κάποιους. Αυτό συμβαίνει όμως επειδή έρχομαι να τροποποιήσω τις παλιές σας όψεις. Δεν είναι επίθεση αυτό που σας συμβαίνει όταν η ενέργειά μου σας ταράζει, είναι οι υπαινιγμοί που σας φέρνω, είναι νύξεις και νυγμοί. Είναι τσιμπήματα με τον ίδιο τρόπο που ένας οίστρος σας τσιμπάει και αυτό το τσίμπημα μπορεί να τεντώσει, να διατείνει τα όριά σας στο έπακρο. Ένας οίστρος λοιπόν και όχι μόνο.
Η ενέργεια του Άλιστερ Κρόουλι είναι εδώ απόψε για να εργαστεί μαζί σας στα Κλειδιά του Ενώχ, στο 2ο μέρος του κύκλου. Το καλοκαίρι που πέρασε κάνατε όλοι κάποιες προσωπικές ανακατατάξεις. Όλοι ανεξαιρέτως, όλοι όσοι είστε εδώ περάσατε από κάποιες φάσεις αφομοίωσης και ανακατατάξεων. Δεν μπορούμε εδώ να περιγράψουμε αυτό που συνέβη στον καθένα σας φυσικά ξεχωριστά, μπορείτε όμως να δείτε πια ξεκάθαρα στο που σας οδήγησαν οι ενεργοποιήσεις του προηγούμενου, του πρώτου μέρους των Κλειδιών του Ενώχ.
Ο Άλιστερ Κρόουλι φέρνει μαζί του τον Σανάτ Κουμάρα, φέρνει μαζί του τον Ηλία, τον Ιησού, γιατί όχι, την Μαρία. Φέρνω μαζί μου πολλές ενέργειες με τις οποίες έχω δουλέψει στο παρελθόν με τρόπο σιωπηρό. Αυτό που κάνει η Άννα σήμερα, τώρα, εδώ, είναι κάτι που έκανα πολλές φορές στο παρελθόν, σε παρελθούσες ζωές. Τότε τα πράγματα ήταν διαφορετικά, τότε τα κάναμε διαφορετικά. Οι ενέργειες ήταν πολύ διαφορετικές επίσης. Τώρα μπορείτε πολύ άνετα να κάθεστε φανερά, να συναντιέστε φανερά, να μιλάτε ελεύθερα και πραγματικά νομίζω ότι θα πρέπει να τιμάτε αυτή την ελευθερία σας και να την αξιοποιείτε, να την εκμεταλλεύεσθε με τον καλύτερο τρόπο. Θα πρέπει να τιμήσετε όλους όσους πέρασαν πριν από σας και εργάστηκαν για να αποκτήσουν την ελευθερία, να αποκτήσετε όλοι την ελευθερία που απολαμβάνετε τώρα. Οι εποχές αλλάζουν και θα έρθουν άλλες, στις οποίες οι ερχόμενες γενιές θα διαπιστώσουν ότι είναι ακόμα πιο ελεύθερες να εκφράσουν το δυναμικό που φέρουν μαζί τους στη γη. Και τότε θα αναγνωρίσουν ότι την ελευθερία και την άνεση που απολαμβάνουν την οφείλουν σε σας κι εμάς και όλες τις προηγούμενες γενεές.
Είναι αναπόφευκτο μιλώντας για τα Κλειδιά του Ενώχ ν’ αναφερθούμε στο παρελθόν. Πρόκειται για μία σταδιακή επεξεργασία κωδικών και αρχετύπων, μια επεξεργασία που άρχισε αιώνες πριν και συνεχίζεται μέσα από διάφορους ανθρώπους ανά τους αιώνες. Βρισκόμαστε τώρα στη θέση να ομολογήσουμε ότι στο παρελθόν έγιναν κάποια λάθη. Οι συνομοταξίες ανθρώπων που ασχολήθηκαν με τα Κλειδιά του Ενώχ άνοιξαν πολλούς διαφορετικούς δρόμους. Χρησιμοποιώ τον όρο συνομοταξίες γιατί είναι ο πιο πρόσφορος αυτή τη στιγμή. Άνοιξαν διάφορους δρόμους έρευνας και ανάπτυξης με τη χρήση των Κλειδιών του Ενώχ. Από αυτούς τους δρόμους προέκυψαν πρακτικές, με τον ίδιο τρόπο που εσείς τώρα εργαζόμενοι με τα Κλειδιά του Ενώχ καταλήγετε πρακτικά σε κάποιες πρακτικές, δηλαδή μέσα απ’ όλη τη θεωρία που ακούτε και απ’ όσα βιώνετε κρατάτε στο τέλος μερικά Κλειδιά, κρατάτε μερικές δηλώσεις, μερικούς οραματισμούς που θα συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε, μ’ ένα παρόμοιο τρόπο στο παρελθόν από την έρευνα αυτήν προέκυψαν μερικές πρακτικές. Οι πρακτικές αυτές ήταν σαφώς κατώτερης ποιότητας από αυτήν που επιδίδεστε σήμερα. Ήταν κατώτερης ποιότητας αν δείτε τα πράγματα με την τωρινή σας ματιά, με την τωρινή σας αντίληψη. Για εκείνη την εποχή ήταν πολύ προχωρημένες αν και πολύ εύκολα παρεξηγήσιμες.
Τα Κλειδιά του Ενώχ είναι εργαλεία της ψυχής. Τίποτα δεν δίνεται έτσι. Είναι φορές που πουλάτε πολύ φτηνά αυτά που σας δίνουμε και το κάνετε και το κάνει και η Άννα θέλοντας κυρίως να τραβήξει την προσοχή σας, να τραβήξει το ενδιαφέρον σας σ’ αυτό το δρόμο. Εμείς της λέμε Άννα σταμάτα, μην το κάνεις τόσο εύκολο γιατί δεν είναι αρεστό στον Κύριό σου, έτσι το θέτουμε, να το πλησιάζουν οι άνθρωποι με τόσο φτηνό αντάλλαγμα. Μπορεί να ακούγεται κάπως περίεργα αυτό, αλλά πραγματικά είναι φορές που το αντάλλαγμα είναι πολύ φτηνό. Το αντάλλαγμα είναι μία προσευχή βασισμένη στο φόβο. Το αντάλλαγμα είναι μία προσέγγιση του Θείου που γίνεται σαν μία βόλτα στην παραλία, είναι μία προσέγγιση του Ενός, του Υψίστου, για μία χάρη. Αυτά είναι τα φτηνά ανταλλάγματα.
Αυτός όμως που στέκεται εκεί ψηλά, στο ύψιστο σημείο της ύπαρξής σας, θέλει να τον προσεγγίζετε με αγάπη, θέλει να τον αντιλαμβάνεστε σαν κάτι μοναδικό, γιατί είναι Μοναδικό και θέλει να δίνεστε ολόψυχα σ’ αυτόν. Και θέλει η προσέγγιση να γίνεται πολύ συνειδητά και να γίνεται όχι από φόβο, όχι με αντάλλαγμα μία ζητούμενη λύτρωση από μια βαριά αμαρτία, όχι για να περάσετε απλά καλύτερα στη γήινη ζωή σας, αλλά γιατί πραγματικά νιώθετε ότι δεν μπορείτε να κάνετε χωρίς Αυτόν.
Ξεκαθαρίζουμε λοιπόν ότι τα ανταλλάγματα είναι ακριβά σ’ αυτόν τον κύκλο. Η περίοδος της ενδυνάμωσης, θα το πούμε άλλη μια φορά, έχει τελειώσει. Ξεκινάει η περίοδος της εκπαίδευσης και της πολύ συνειδητής εργασίας. Προτιμούμε να είσαστε λίγοι και να είσαστε εδώ συνειδητά. Και δίνουμε άλλη μία ευκαιρία σήμερα και σε σας που είσαστε εδώ να αποφασίσετε αν θέλετε πραγματικά να συνεχίσετε ή όχι. Το αντάλλαγμα θα είναι το ολοκληρωτικό δόσιμο στον Εαυτό.
Σοβαρεύουν τα πράγματα, έτσι είναι, γιατί από ένα σημείο και πέρα δεν μπορείτε να είσαστε με το ένα πόδι στη στεριά και με το άλλο στη βάρκα. Θα καταλήξετε να πέσετε στο νερό και το νερό στο οποίο θα καταλήξετε θα είναι όλες εκείνες οι σκεπτομορφές που έχετε ξεσηκώσει κατά διαστήματα και δεν θα σας είναι καθόλου ευχάριστο. Το μόνο που μπορεί να σας κρατήσει στην πορεία σας από δω και πέρα είναι το βαθύ και ειλικρινές δόσιμο στον Εαυτό, στον Ύψιστο, για χάρη του οποίου θα κάνετε τα πάντα. Μην παρεξηγείτε αυτά που λέμε, μην παρεξηγείτε τις προθέσεις μας. Δεν σκοπεύουμε να συγκροτήσουμε ένα τάγμα ζηλωτών, δεν ζητούμε να φορέσετε παρωπίδες, αντίθετα ζητούμε να βγάλετε τις παρωπίδες της μάγια και να κοιτάξετε πολύ βαθιά στο κέντρο της ύπαρξής σας.
Ο Άλιστερ Κρόουλι είναι εδώ λοιπόν και με το χέρι στην καρδιά σας ζητάει για άλλη μία φορά να συν-χωρέσετε στην καρδιά σας όλα αυτά που σας λέμε. Βρέξτε τα πόδια σας, μη διστάζετε. Βραχείτε, βραχείτε απ’ αυτές τις ενέργειες, δεν θα το μετανιώσετε να είστε σίγουροι. Δηλώστε την πρόθεσή σας να συμμετέχετε σε όλα και να συν-χωρέσετε στην καρδιά σας όλες τις ενέργειες και τις όψεις που ο Άλιστερ Κρόουλι φέρνει για σας. Θ’ αφήσουμε να περάσει λίγος χρόνος πριν μπούμε βαθύτερα. Ένα – δύο μαθήματα του κύκλου θα γίνουν δοκιμάζοντας, δοκιμάζοντας την προσωπικότητά σας, δοκιμάζοντας τα νεύρα σας και τις αντοχές σας. Δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτα ουσιαστικά αν είσαστε διατεθειμένοι να τραβήξετε το σκοινί, αν είσαστε διατεθειμένοι να σπάσετε τα δεσμά των προκαταλήψεών σας.
Ξεφυλλίζουμε το βιβλίο της ζωής του καθενός και της καθεμιάς από σας. Βλέπετε την Άννα που κάθεται και σας μιλά αυτήν την ώρα; Κάνει κάτι άλλο. Ξεφυλλίζει τα βιβλία της ζωής σας, βρίσκει μερικούς σελιδοδείκτες και τ’ ανοίγει εκεί. Είναι η σελίδα στην οποία φτάσατε στον προηγούμενο κύκλο. Κρατήστε το βιβλίο σας πάνω στα πόδια σας, στον σελιδοδείκτη, στη σελίδα που ήταν μαρκαρισμένη και επιτρέψτε στον εαυτό σας να πιάσει την ενέργεια από κει, απ’ το σημείο που την αφήσατε την τελευταία φορά. Είμαστε εδώ, θα πείτε. Ερχόμαστε να υπονομεύσουμε όλα όσα γνωρίζετε, ερχόμαστε να τα κάνουμε κουβάρι και να τα πιάσουμε πάλι από την αρχή. Βλέπετε αν ξετυλίξετε ένα σφιχτοπλεγμένο κουβάρι πιάνοντάς το πάλι απ’ την αρχή, τυλίγοντάς το πάλι απ’ την αρχή, θα δείτε ότι καταλαμβάνει περισσότερο χώρο, έχει πάρει αέρα, δεν είναι τόσο σφιχτοπλεγμένο. Το νήμα του αποκτά διαφορετική υφή. Έτσι αυτό που ήτανε κρυφό, σφιχτοπλεγμένο στα βάθη της ύπαρξής σας, τώρα αρχίζει να φαίνεται, τώρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί.
Σας παίρνουμε από το χέρι και σας φέρνουμε στο κέντρο του κύκλου. Ο Άλιστερ Κρόουλι σας καλύπτει με την ενέργειά του σαν μία καμπάνα. Αφήστε την ενέργειά μου να σας καλύψει όλους μαζί στο κέντρο του κύκλου σαν μία καμπάνα. Χρυσοπράσινες ακτίνες φωτός διεισδύουν μέσα απ’ αυτό το πέπλο που σας καλύπτει. Κρατήστε τις στην καρδιά σας. Επιτρέψτε στην ενέργειά μου να έρθει και να σας αγκαλιάσει μία-μία, έναν-έναν ξεχωριστά. Από ψηλά, πάνω απ’ την καμπάνα, ο Σανάτ Κουμάρα ηχεί. Μ’ ένα κτύπο κάνει την καμπάνα να ηχήσει. Αφήστε τον εαυτό σας να συντονιστεί με την δόνηση που γεμίζει τον χώρο ανάμεσά σας. Αφήστε την δόνηση να σας διαπεράσει ολόκληρους, να φτάσει μέχρι το κόκαλο. Μ’ αυτόν τον τρόπο βλέπετε γίνομαι για σας αγωγός, αγωγός Ελέους και Χαράς και Ευλογίας και με τον ίδιο τρόπο μπορείτε να το κάνετε εσείς στους άλλους.
Κάθε δόνηση, κάθε ήχος που βγαίνει απ’ αυτή την καμπάνα δονεί και το ελάχιστο, το παραμικρό κύτταρό σας και μεταβάλλει την δόνησή σας συθέμελα. Γνωρίζετε πόσο μακριά πάει αυτό; Θέλουμε να σας δείξουμε. Άννα, άφησε κάτω τα εργαλεία της ψυχής σου και πιάσε άλλα. Πιάσε τη χαρά, τη λύπη, τον στεναγμό, την ικανοποίηση, τη γοητεία, τη φρεσκάδα. Έτσι λέμε κάθε φορά που θέλουμε να κρατήσει διαφορετικές ιδιότητες στα χέρια της η Άννα. Το τονίζουμε αυτό σήμερα γιατί το ίδιο καλείστε να κάνετε όλοι σας, να συμμετέχετε ολοκληρωτικά και να ζητήσετε από την ψυχή σας ν’ αφήσει στην άκρη τα παλιά της εργαλεία, τα εργαλεία του προηγούμενου κύκλου και να πιάσει καινούρια. Κράτα γερά ψυχή μου, πείτε της, πάρε τα καινούρια σου εργαλεία και προχώρα. Και θα το κάνει. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο δεκτική είναι η ψυχή σας στα αιτήματά σας.
Ακούγεται παράδοξο για πολλούς το πώς μπορεί η ψυχή να είναι τόσο δεκτική στην ανθρώπινη εντολή-οδηγία. Κι όμως έτσι είναι. Μπορείτε να οδηγήσετε την ψυχή σας σ’ αυτό που λέτε λύτρωση. Μπορείτε να οδηγήσετε την ψυχή σας στον Πατέρα, να την οδηγήσετε στα ανώτερα πεδία, γιατί τώρα δεν είσαστε εσείς μόνο, αλλά είμαστε εμείς μέσα από σας. Εσείς πιστεύατε ότι ο Χριστός θα έρθει στη γη σε μια Δεύτερη Παρουσία και θα σας τραβήξει όλους προς τα πάνω, θα σας λυτρώσει. Και ορίστε, μέσα από σας έρχεται. Αυτή η Χριστική ενέργεια είναι, αυτή η Χριστική ενέργεια είμαστε όλοι εμείς κι ερχόμαστε μέσα από σας και οδηγούμε μέσα από σας την ψυχή σας στα ανώτερα πεδία. ακούγεται περίεργο, ανάποδο για κάποιους. Μα πως γίνεται αυτό; Νομίζαμε ότι η ψυχή είναι αυτή που μας οδηγεί. Λάθος. Η ψυχή δεν είναι παρά το θέλημα του Πατέρα μεταφρασμένο σε ενεργειακές ίνες. Στον άνθρωπο εναπόκειται να χρησιμοποιήσει αυτές τις ενεργειακές ίνες όπως επιθυμεί. Στο τέλος αν κοιτάξετε καλά θα δείτε την όψη της ψυχής σας να αλλάζει, να γλυκαίνει.
Τα Κλειδιά του Ενώχ είναι αυτά, τα Κλειδιά του Ενώχ είναι αυτά με τα οποία μπορείτε να εργαστείτε με την ψυχή σας και να την οδηγήσετε σε άλλους κόσμους, σε άλλες εκφράσεις. Καταλαβαίνετε βέβαια πόσο σημαντικό είναι αυτό, έτσι δεν είναι; Ξεκινάμε βάζοντάς σας λίγο-λίγο στην ουσία των πραγμάτων. Είσαστε μία ομάδα ανθρώπων που εδώ και αρκετό καιρό ασχολείστε με κάτι αρκετά πέρα από τα γήινα. Παρακολουθείτε συναντήσεις, κάνετε διαλογισμούς, διαβάζετε, προσπαθείτε, επικοινωνείτε με τη θεϊκή πλευρά του εαυτού σας με όποιο τρόπο σας είναι πρόσφορος κάθε φορά. Κι εμείς είμαστε εκεί, είμαστε δίπλα σας.
Κι έρχεται τώρα η ώρα να πετάξετε έξω απ’ το παράθυρο όλα όσα ξέρατε και να τα πιάσετε απ’ την αρχή. Έτσι γίνεται κάθε φορά που χρειάζεται να προχωρήσετε. Τα πετάτε όλα έξω απ’ το παράθυρο. Νομίζετε ότι χάνετε το κέντρο σας, χάνετε όλα όσα είχατε κερδίσει, η ενέργειά σας αλλάζει κι εσείς βρίσκεστε να παραπαίετε, μέχρι που λίγες στιγμές αργότερα διαπιστώνετε πως δεν χάσατε τίποτα. Απλά σας δόθηκε η ευκαιρία όλα αυτά που νομίζετε ότι γνωρίζετε να τα βάλετε σε μία διαφορετική τάξη. Αναπόφευκτα αυτό θα συμβεί και τώρα. Θα βρεθείτε να έχετε χάσει τα ηνία της προσωπικότητάς σας, να έχετε χάσει τα ηνία του εαυτού σας, θα βρεθείτε μπροστά σε πολλούς κινδύνους εσωτερικούς κυρίως, θα βρεθείτε να παραπαίετε ανάμεσα σε διαφορετικές ποιότητες και τα πρωτεία θα έχει κάθε φορά η επίγνωση ότι είσαστε μόνοι σας. Μέσα απ’ όλα αυτά που θα περάσετε θα καταλήξετε στο τέλος να έχετε κατακτήσει ένα μεγαλύτερο κομμάτι του εαυτού σας. Είσαστε έτοιμοι γι αυτό; Ξεκινάμε. Υπάρχει ακόμα ώρα για να το βάλετε στα πόδια. Όμως ξέρουμε ότι θέλετε να μείνετε. Λίγοι είναι αυτοί που θ’ αποχωρήσουν ακόμα.
Ο Άλιστερ Κρόουλι σαν καμπάνα ηχεί. Συνεχίζει να ηχεί, να δονείται. Η ενέργειά μου σας τυλίγει όλους. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να το νιώσει αυτό. Πάρτε χρόνο και χρήμα. Κατασταλάξτε. Τώρα φέραμε την Άννα σ δύσκολη θέση. Το καταλάβατε όλοι πως έγινε. Λέγοντας χρήμα εννοούμε τα χρηστικά αγαθά, εννοούμε όλα αυτά που χρησιμοποιείτε, όλα τα εργαλεία εκείνα που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε στο ταξίδι σας προς την Πηγή. Βλέπετε οι έννοιες έχουν διαφορετική σημασία για μας.
Θα σας ζητήσουμε τώρα το εξής. Έτσι απλά να πάρετε λίγο χρόνο για να δείτε τον εαυτό σας μέσα στην καμπάνα. Αφήστε την καμπάνα να δονήσει, να δονηθεί. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να νιώσει τις δονήσεις της και να καταλάβετε τη σχέση που έχει ο ήχος της καμπάνας με το φυσικό σας σώμα. Θα καταγράφονται όλα, όλα όσα βιώνετε. Θα πάρετε μολύβι και χαρτί και θα τα καταγράψετε. Σε κάθε μάθημα θα φέρνετε ένα μπλοκ κι ένα μολύβι και στο τέλος κάθε εργασίας θα καταγράφετε τα σημαντικότερα σημεία απ’ όπου έχετε περάσει, τις σημαντικότερες αισθήσεις και επιγνώσεις που είχατε. Θα γίνεται αυτό κάθε φορά.
Εστιαστείτε για λίγο στο φυσικό σας σώμα, αφήστε την καμπάνα να ηχήσει και δείτε πως επηρεάζουν το φυσικό σας σώμα οι δονήσεις της. Μαζί με το φυσικό σας σώμα συνυπάρχει το πεδίο του αιθερικού, του αστρικού και του νοητικού. Επαναλάβετε αυτή τη διαδικασία εστιαζόμενοι σε κάθε διαφορετικό πεδίο. Πάρτε χρόνο γι αυτό. Αν αναρωτιέστε πως μπορείτε να εστιαστείτε στ’ άλλα πεδία, σας λέμε να το κάνετε με την πρόθεσή σας και τον οραματισμό.
[παύση]
Παρακολουθείστε τις εικόνες και τις αισθήσεις που έχετε και η Άννα θα δώσει το μικρόφωνο στον καθένα, στην καθεμιά σας να αναφέρετε τις εντυπώσεις που είχατε για κάθε ξεχωριστό πεδίο. Το φυσικό, το παχυλό φυσικό, το αιθερικό, το αστρικό και το νοητικό.
[παύση]
θα πάρουμε ένα-δύο λεπτά ακόμα. Θα σας αφήσουμε ένα-δύο λεπτά ακόμα.
[παύση]
Ας ξεκινήσουμε. Ας ξεκινήσουμε απ’ την Μ.Λ.
Μ.Λ.:
Παίζει μαζί μας. Μου θύμισε τη χαλάρωση με το γκόγκ, στην κυριολεξία. Ξεκίνησε ας πούμε από το ηλιακό, τα χέρια …
Άννα:
Σε ποιο πεδίο ήσουν εστιασμένη, στο φυσικό;
Μ.Λ.:
Στο φυσικό, αλλά πέρα από το φυσικό το αισθάνθηκα ότι δονήθηκε…
Άννα:
Στο δεύτερο τσάκρα.
Μ.Λ.:
Απ’ έξω. Ναι πρώτα στο 2ο . Μετά όλα τα χέρια, μετά έκανε και τα πόδια μαζί. Δυσκολεύτηκα, δυσκολεύτηκε δηλαδή ν’ ανεβεί επάνω. Αισθάνθηκα εκτός σώματος ότι δονούσε πιο…, αλλά έντονα, και στο τέλος-τέλος μόνο και στο κεφάλι.
Άννα:
Εστιάστηκες ξεχωριστά όπως είπε στο κάθε πεδίο; Στο φυσικό πρώτα ν’ ακούσεις τον κτύπο και μετά στο αιθερικό, μετά στο αστρικό, μετά στο νοητικό;
Μ.Λ.:
Λίγο δύσκολα έτσι, δεν μπορούσα να ξεχωρίσω τα πάντα. Εστιάστηκα ώστε να αισθάνομαι όλο το σώμα μου πρώτα και μετά να … το αιθερικό, πάντως δεν μπορούσα να ξεχωρίσω.
Ευτ.:
Αισθάνθηκα την ενέργεια πολύ αλλά το αισθάνθηκα με τους κτύπους της καρδιάς. Κάτι κλωτσιές, έντονες όμως. Ύστερα μ’ έπιανε βήχας. Μετά για τα επίπεδα το αιθερικό και αυτά, εγώ δεν μπήκα καθόλου. Με απασχολούσε πάρα πολύ ο ήχος, ο θόρυβος έξω, δηλαδή δεν μπόρεσα καθόλου να μπω, καθόλου. Δεν τα κατάφερα.
Άννα:
Είναι ένα κομμάτι της εκπαίδευσης αυτό, να μάθεις να εστιάζεις.
Ευτ.:
Προφανώς. Ήταν πολύ έντονος ο θόρυβος, δηλαδή δεν σε άκουγα, κάποια στιγμή δεν σε άκουγα, δεν άκουγα τι έλεγες.
Ό.:
Πολλή δουλειά εδώ στο κεφάλι, ένιωθα την πίεση εδώ στο τρίτο μάτι, στο φυσικό, στο φυσικό που είπες. Στο αστρικό μου πήγε κύματα και άλλαζε χρώματα σε μπλε. Στο νοητικό στο κεφάλι πάλι πίεση και στο 7ο τσάκρα. Γενικά όλο το κεφάλι σήμερα. Και ακόμα με …
Κα.:
Για μένα ήτανε περίεργο γιατί ήτανε σαν να έκανα πολύ βαθιά ψυχανάλυση. Αυτό. όταν μας είπε να μπούμε στην καμπάνα και να συντονιστούμε με τον ήχο κατ’ αρχήν άρχισα να αισθάνομαι σωματικά σαν να αισθάνομαι όπως είπε η Ευτ. κλωτσιές στην καρδιά. Έτσι τουκ-τουκ σ’ όλο αυτό. Και μετά ήρθε μία εικόνα την οποία την είχα απωθήσει, δεν την θυμόμουνα. Ήτανε όταν ήμουνα γύρω στα δεκατρία και ήταν η γιαγιά μου στο νοσοκομείο, είχε μπει. Και ανακάλεσα στην μνήμη μου όλη εκείνη την εποχή και τα συναισθήματα που συνόδευαν εκείνο το γεγονός, εκείνο το συμβάν και τις συνδέσεις τότε που είχα κάνει. Επίσης ξαναθυμήθηκα, αφού έφυγε αυτή η εικόνα, όταν αποσύρθηκε ξαναθυμήθηκα κάτι άλλο, κάποιες οικογενειακές συζητήσεις πάλι έρχονται σε επαφή και μου δείξανε την επίδραση που είχαν επάνω μου. Και αυτά τα δύο τα συνδέσανε και μου δείξανε σαν εκείνη την εποχή να διαμορφώθηκαν κάποιες σκεπτομορφές, σαν να παγιώθηκαν και σαν να παγιώθηκαν κάποιοι φόβοι, ήταν σε εκκρεμότητα. Όταν ζήτησα να πάω στο νοητικό, αυτό ήταν στο αστρικό, στο νοητικό μου δείξανε ότι αυτό συνοδευότανε από την έντονη ανάγκη να λύσω αυτά τα προβλήματα, αυτά τα ζητήματα και είδα τον εαυτό μου σαν να έψαχνε ανάμεσα σε συρτάρια να βρει πως θα λυθεί αυτό. Και στη συνέχεια ζήτησα να ελευθερωθούν, να μετουσιωθούν αυτές οι σκεπτομορφές, να απελευθερωθούν κλπ και αισθάνθηκα έτσι μια ηρεμία. Αυτό.
Μπ.:
Με την καμπάνα και το φυσικό σώμα, όπως έρχεται η αρμονική της ενέργειας του ήχου και ένιωθα μια διεύρυνση στο φυσικό σώμα. Στο αιθερικό μετά, κάνοντας το ίδιο έγινε κάτι ταχύτατο, δηλαδή σαν να έγινε, να υπήρχε μια διάλυση, αλλά για κάποιο λόγο μετά ξαναγύρισα στο φυσικό και το ξανάκανα αυτό. Κι εκεί άρχισαν να συμβαίνουν κάτι άλλα πράγματα, όπως, εάν υποθέσουμε ότι είμαστε μέσα στην καμπάνα και η ενέργεια έρχεται εξωτερικά και σε περιβάλλει, σαν να υπήρχε η ίδια ενέργεια αλλά σε πολύ ψηλότερες οκτάβες μέσα στην καρδιά. Οπότε ήταν η ίδια δόνηση αλλά σε πολύ ψηλότερες οκτάβες και ήταν σαν να ήσουνα σάντουιτς στο φυσικό σου σώμα ανάμεσα στην εξωτερική και την εσωτερική, που έτσι και προσπαθούσες να συντονίσεις το σώμα σου πια, το μυϊκό σου σώμα από μέσα κι απέξω μαζί ήταν σαν να εξαϋλωνόσουν. Μετά δεν πρόλαβα να τα κάνω, το ίδιο να το επαναλάβω, να μυρίσω τι γίνεται στα άλλα, αλλά σαν να υπήρχε η ίδια δόνηση σε πολύ υψηλότερη οκτάβα.
Μχ.:
Σ’ όλη τη διάρκεια ένιωθα να δουλεύει το 6ο εδώ και το 5ο (κέντρο), πιο έντονο ήταν εδώ στο τρίτο μάτι. Η αίσθηση της καμπάνας ήταν βασικά σαν να ήμουν εγώ η καμπάνα και δονούμουν. Το ένιωθα έτσι, όχι ότι ήμουν εγώ μέσα και ένιωθα αυτό το .. σαν μούδιασμα στο σώμα. Τώρα είδα τον εαυτό μου, όταν τον κοιτάξαμε, μ’ ένα χρώμα μοβ και δεν ξέρω έβλεπα κάτι εικόνες που ήταν σαν τραπέζι και γύρω-γύρω άνθρωποι και μεσ’ τη μέση ένα κουτί, σαν κλεισμένο ήταν, λευκό κουτί. Έβλεπα τέτοια πράγματα και δεν μπορώ να τα εξηγήσω, δεν ξέρω, τα οποία αλλάζανε ξέρεις. Αυτή την αίσθηση είχα, αυτή η εικόνα δηλαδή μου έχει μείνει πιο έντονα από τις άλλες. Αυτά.
Β.:
Στο φυσικό σώμα ένιωθα περισσότερο, από την αρχή, περισσότερο το βάρος μου. Στο αστρικό ήταν η πρώτη μεγαλύτερη αλλαγή της ενέργειας που ένιωσα από την αρχή σήμερα. Ένιωσα μια κίνηση να γίνεται έξω από το σώμα μου, περίπου λίγο πιο κάτω απ’ το ταβάνι. Δηλαδή σαν να κινήθηκε εκεί κάτι. Και μετά στο νοητικό ένιωσα ακόμα μία μεγαλύτερη διεύρυνση, αλλά πάλι εκεί έξω και όχι στο σώμα. Το σώμα νιώθω ότι, δηλαδή το φυσικό σώμα, νιώθω ότι όλη την ώρα πηγαίνει προς τα κάτω, δηλαδή κάθισε και στο αιθερικό δεν μπορώ να πω ότι παρατήρησα κάτι.
Α.:
Εγώ είχα την ίδια αίσθηση που περιέγραψε κάποια στιγμή ο Μπ. Σαν να είμαι μέσα στο κέντρο, η γλώσσα ας πούμε της καμπάνας, και να δέχεσαι την πίεση την εξωτερική και την εσωτερική. Σε όλα τα σώματα που πήγα είχα έντονη πίεση εδώ, πρέπει να είναι η παρεγκεφαλίδα, στο αριστερό όμως σημείο.
Άννα:
Είναι το άλτα μαγιόρ.
Α.:
Στο αριστερό όμως μέρος του κρανίου και όχι στο δεξί, μόνο αποδώ, είτε ήμουνα στο φυσικό σώμα, σ’ όλα τα σώματα, σ’ όλα τα σώματα το ίδιο. Στο αιθερικό σαν πιο εξαϋλωμένη τη δόνηση. Στο φυσικό να κατεβαίνει από πάνω και να διαχέεται μέχρι τα πόδια και στο νοητικό κυρίως η πίεση στο 7ο , όχι σαν πίεση ενόχλησης, σαν είσοδο όμως, αλλά έντονη είσοδο, πάλι με ένταση στην παρεγκεφαλίδα και απαλή δόνηση στην καρδιά. Α! και κάτι πολύ περίεργο που είδα, πριν όμως μας πει πως αισθανόμαστε μέσα στην καμπάνα. Είδα τέσσερα χαρτιά τράπουλας, μία τετράδα από το τέσσερα μέχρι τον Άσσο μπαστούνια. Όπως παίζεις πασιέτζα, αυτό το πράγμα, αυτά τα τέσσερα στη σειρά και είχα την τάση να τα πάω στο πέντε, να κολλήσει δηλαδή το τέσσερα στο πέντε. Πράγμα που το έκανα αλλά έφυγε πάλι. Δεν ξέρω τι σημαίνει, θα ήθελα όμως μια ερμηνεία να μου πούνε.
Άννα:
Σαν ευθυγράμμιση μου φαίνεται.
Ό.:
Θα τα βρούμε μπαστούνια. [γέλια]
Άννα:
Αισιόδοξη!
Τ.:
Το ίδιο αισθάνθηκα κι εγώ στο φυσικό σώμα, να δονείται όλο το σώμα μου και το ίδιο αισθάνθηκα στο 2ο τσάκρα. Μάλιστα μετά κατέβηκε και πήγε στα πόδια και είχα σαν μικρούς πόνους στα πόδια. Όταν πήγα μετά .. εκείνο που θυμάμαι στο αστρικό, κάποια στιγμή ενώ καθόμουνα εδώ πέρα άρχιζα να φεύγω και να πετάω. Σαν ένα θέρετρο διακοπών ήτανε με πάρα πολλές σημαίες, παραθαλάσσιο και αισθάνθηκα εκείνη τη στιγμή ένα αεράκι να μου χαϊδεύει εδώ πέρα και όχι να έρχεται από κει, πρόσεχε, ήρθε από δω (από δεξιά). Και μου ήρθε έτσι και λέω εσείς είσαστε εδώ πέρα ή … και μου έρχεται δεύτερο αεράκι. Λέω εντάξει, ευχαριστώ πολύ. Ένιωσα πολύ ωραία.
Ρ.:
Ξεκίνησε με μία δόνηση όλο το σώμα μου, ξεκινώντας από πάνω προς τα κάτω και άρχισε να εκτείνεται στα διάφορα άλλα επίπεδα που είναι γύρω μου και κάπως εκτείνεται και έτσι ξανά από την αρχή. Και άνοιγα-άνοιγα-άνοιγα και αισθανόμουνα ένα άνοιγμα και πολύ φως. Ήμουνα λουσμένος κάποια στιγμή μέσα στο φως και ήταν ηρεμία και ησυχία. Και κάπως πάλι από την αρχή, κάτι τέτοιο ήταν, αλλά ωραίο ήταν.
Ντ.:
Θα ήθελα να ξεκινήσω μ’ αυτά που ειπώθηκαν πριν την καμπάνα. Τι να πω, ήταν πάρα πολύ όμορφα.
Άννα:
Για ποιον χτυπάει η καμπάνα! [γέλια]
Ντ.:
Ήταν πάρα πολύ όμορφα, δεν ξέρω μ’ αγγίξανε. Ήταν πολύ όμορφα. Στο θέμα της καμπάνας εγώ αισθάνθηκα ότι η καμπάνα ηχούσε στη νότα Λα. Δεν ξέρω έτσι ένιωσα τη δόνηση. Το Λα είναι το εδώ κέντρο, δεν ξέρω έτσι μου φάνηκε ή τουλάχιστον σε μένα έτσι χτύπησε η καμπάνα. Στη δόνηση του σώματος, αισθάνθηκα τη δόνηση πολύ έντονα στο 4ο τσάκρα, το 6ο και στο 7ο . Στο θέμα του νοητικού εκεί πέρα μπερδεύτηκα γιατί δεν είμαι εξοικειωμένος μ’ αυτό. Αισθάνθηκα το αυρικό, δηλαδή φυσικό, αιθερικό, αστρικό, αιτιατό, βουδικό, σε αυρικό άρχισα να το νιώθω. Δηλαδή ένιωθα τη δόνηση στο αιθερικό γύρω από το σώμα στην αύρα μου και από κει πήγε στο αστρικό παρακάτω, πάλι πολύ έντονα. Και όταν έβλεπα τον εαυτό μου σε κάθε σώμα είχε και διαφορετική ταλάντωση. Εντυπωσιακό. Ένιωθα το σώμα μου, το φυσικό σώμα μου να έχει ταλαντώσεις σαν πλεξούδα, έτσι να ρέουν πάνω-κάτω με τη δόνηση της καμπάνας. Στο αιθερικό είδα ταλαντώσεις οριζόντιες, στο αστρικό σαν πίεση που ανεβοκατέβαινε, στο βουδικό κύκλοι που βγαίνανε και σταματούσαν στον έξω κύκλο. Αισθάνθηκα την αύρα μου δηλαδή πάρα πολύ μεγάλη. Το τελευταίο κομμάτι το αισθάνθηκα πάρα πολύ. Κάποια στιγμή προβληματίστηκα αν αυτά σε σχέση με το νοητικό, γιατί πήγα κάπως διαφορετικά. Μου ειπώθηκε ότι πήγες πάρα πολύ καλά, πάρα πολύ καλά. Έτσι έφυγαν οι προβληματισμοί και οι ανησυχίες. Ευχαριστώ πολύ.
Σ.:
Στην καμπάνα ένιωσα έναν ίλιγγο ενώ δεν κουνιόμουνα. Τώρα με τα σώματα έγινε κάτι περίεργο. Εξέφρασα την πρόθεσή μου να πάω στο αιθερικό, το φυσικό, το αιθερικό, και να προχωρήσω αστρικό κλπ. Βρέθηκα στο διάστημα πολύ καθαρά. Η Γη ήτανε εδώ και εκεί οι πλανήτες στη σειρά, τα σώματα, δεν ξέρω ποιοι πλανήτες ήταν, αλλά ήταν πάρα πολύ ξεκάθαρο, στη γραμμή με μια συμμετρία φοβερή. Το τελευταίο ήταν ο Δίας πάντως. Αυτό τώρα τι ήταν;
Δ.:
Εγώ αισθάνθηκα τη δόνηση να ξεκινάει όπως είναι οι ομόκεντροι κύκλοι και ανεβοκατέβαινα πάνω-κάτω μπροστά στο σώμα στο φυσικό επίπεδο και όταν δήλωσα την πρόθεσή μου να προχωρήσω και στα υπόλοιπα αισθάνθηκα να ανοίγουν οι κύκλοι όλο και περισσότερο και να βγαίνω σιγά-σιγά έξω απ’ το σώμα μου. Και αυτό άρχισε και εξαπλωνόταν όλο και πιο πολύ, όλο και περισσότεροι κύκλοι πιο έντονοι και πιο διευρυμένοι, μέχρι που τους ένιωθα και ανεβαίνανε μέχρι ψηλά, στο σύμπαν θα το έλεγα. Αυτό.
Άννα:
Εγώ είχα μια περίεργη … περίεργες εικόνες όταν το έκανα. Έλεγα που το πάει, που το πάει. Οπότε στο φυσικό ένιωσα να μαζεύει την ενέργεια και να ευθυγραμμίζει τη σπονδυλική στήλη, αφού ένιωσα το σώμα μου να παίρνει μια ευθεία στάση. Μετά στο αιθερικό ένιωσα να ανεβαίνει η ενέργεια ευθεία μέχρι εδώ και από το ηλιακό και πάνω να γίνεται ένας μεγάλος κύκλος και λέω τώρα τι έγινε. Μου λέει εγώ, εγώ είμαι, συνέχισε. Στο αστρικό, όπως ερχόταν η ενέργεια από το ηλιακό και πάνω άνοιγε σαν μια χοάνη προς τα πάνω, στο νοητικό έγινε το ανάποδο. Από δω άνοιγε προς τα κάτω. Εκεί σκέφτηκα ότι ίσως πρέπει ν’ αρχίσω ν’ ανησυχώ. (γέλια). Ναι γινόταν ανάποδο, δηλαδή δεν κατάλαβα. Μου είπε είσαι εντάξει. Θα δούμε. Δεν ξέρω γιατί γίνεται αυτό, μου φαίνεται πολύ ανάποδο. Το νοητικό προς τα κάτω!
Α.:
Μάλλον πρέπει να το αδειάσεις.
(συνέχεια)
Η καμπάνα που πραγματοποιεί τον συντονισμό παίζει ένα ρόλο δέκτη και πομπού ταυτόχρονα. Θα το πούμε άλλη μια φορά, κάτι που έχουμε πει και στο παρελθόν. Το μεγαλείο της ψυχής σας δεν έχει όρια. Είστε αυτοί που είστε γιατί το θέλετε πάρα πολύ να είστε. Και θα μου πείτε ΄τι σημασία έχει αυτό, τι δουλειά έχει αυτή η δήλωση που γίνεται τώρα, αυτή τη στιγμή’. Γιατί θέλουμε να αγαπήσετε αυτό που είστε. Δεν μπορείτε να προχωρήσετε στη δουλειά με τις διαστάσεις αν δεν αγαπήσετε πραγματικά αυτό που είστε και δεν θα σταματήσουμε να σας το θυμίζουμε ξανά και ξανά. Αποδεχτείτε και αγαπήστε αυτό που είσαστε. Η καμπάνα δέχεται και μεταφέρει. Δεν είναι ο δημιουργός του ήχου, δεν είναι ο δημιουργός. Άλλος ηχεί την καμπάνα.
Κρατηθείτε στο κέντρο σας, τις μέρες που θα έρθουν κρατηθείτε στο κέντρο σας. αφήστε την καμπάνα να δονεί γύρω σας, να δονείται, να ηχεί και επιτρέψτε της να σας συντονίζει κάθε στιγμή. Κάθε φορά που νιώθετε ότι βγαίνετε απ’ το κέντρο σας καλέστε την καμπάνα του Άλιστερ Κρόουλι να ηχήσει για σας, να σας δονήσει και να σας συντονίσει.
Α. να διαλογιστείς πάνω σ’ αυτά που είδες. Ψάξε την σημειολογία των σχημάτων και των αριθμών και διαλογίσου σ’ αυτή. Το ίδιο θα ζητήσουμε να κάνει και η Σ. Τα αποτελέσματα που είχατε από τη δουλειά που κάνατε θα σας επιτρέψουν στο μέλλον να αποκτήσετε μια καλύτερη αίσθηση των πεδίων. Έτσι ξεκινάει η δουλειά με τα πεδία και τις διαστάσεις, η βαθύτερη δουλειά. Σε ό,τι κάνατε νωρίτερα τους προηγούμενους μήνες υπήρχε μια πολύ καλή και βαθιά προετοιμασία. Τώρα ας πούμε ότι μπαίνουμε στο ψητό.
Όταν μάθετε να δονείτε ξεχωριστά το κάθε σας σώμα θα μπορέσετε επίσης να τα χρησιμοποιήσετε αναλόγως. Μέχρι τώρα εργάζεστε με τα σώματά σας ασυνείδητα, χωρίς να έχετε αντίληψη αυτού που κάνετε. Προσπαθείτε να συντονιστείτε μ’ αυτά με την πρόθεσή σας και η πρόθεση, η βούληση είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο. Τώρα μένει να μάθετε επίσης να τα δονείτε ξεχωριστά και να είσαστε συνειδητοί στις εργασίες που θα κάνετε μ’ αυτά. Όταν σας λέγαμε πέρυσι τέτοια εποχή ότι θα δουλέψουμε με τις διαστάσεις, πολύ πριν έρθει η ενέργεια του Άλιστερ Κρόουλι επισήμως στην Άννα, τον καιρό που παρακολουθούσε σιωπηλά και συμμετείχε βοηθητικά, επικουρικά, δεν φανταζόσασταν ότι θα έφτανε αυτή η στιγμή κάποτε. Πολλοί από σας ξεκινώντας κάτι τέτοιο ζητούσατε, αλλά βλέποντάς το να απομακρύνεται το αφήσατε στην άκρη. Τώρα βλέπετε ότι ήρθε η ώρα και μαθαίνετε πια πώς να είσαστε συνειδητοί σε περισσότερες διαστάσεις. Σας καλωσορίζω στα Κλειδιά του Ενώχ και πάλι και περιμένω την άλλη φορά να έρθετε με χαρτί και μολύβι και ν’ αρχίσετε να καταγράφετε τις εμπειρίες σας. Θα σας παρακαλέσω να έχετε ένα ξεχωριστό καλό τετράδιο για τα Κλειδιά του Ενώχ. Καλό σας βράδυ.
Και έτσι είναι.
Αμήν.
Διαυλισμός από την Άννα Αποστολίδου. Το κείμενο διατίθεται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές. Κάθε διασκευή πρέπει να δηλώνεται με σαφήνεια ως τέτοια. Η άδεια δεν καλύπτει υλικό τρίτων που επισημαίνεται μέσα στο κείμενο.