10ο Μάθημα

[Η συνάντηση ξεκίνησε με την καθαγίαση των οργάνων από την Μαριαννίκ  και κατόπιν από την Μάχη. Στη συνέχεια η Μάχη εκτέλεσε το Star Sapphire και ακολούθησε η Μαριαννίκ με τα τυπικά του μικρού πενταγράμμου και του Ρόδινου Σταυρού.]

Άννα:

Να καθίσουμε κάτω. Καθίστε λοιπόν και περιμένετε να φανεί το πρώτο πνεύμα στη μέση του κύκλου. (γέλια) Πολύ γέλιο σήμερα. Ο Φουρφούρ, ο Μουρμούρ ... (γέλια). Δεν ξέρω ποιος είναι εδώ αλλά έχει πολύ γέλιο.

Σχηματίζουμε ένα τρίγωνο εγώ, ο Ηλίας και ο Άλιστερ Κρόουλι και σας βάζουμε όλους μέσα. Αφήστε το τρίγωνο να μεγαλώσει λίγο περισσότερο από τον κύκλο που έχουμε σχηματίσει και καθίστε μέσα. Μία μεγάλη πεντάλφα στο πάτωμα με την κορυφή στην Ανατολή κι ένας κύκλος να την περιτριγυρίζει. Είναι αυτό που μπορείτε να δείτε κοιτώντας κάτω. Eίστε μέσα στο τρίγωνο και θα ζητήσουμε από τον καθένα και την καθεμιά από σας να πει τι αντιμετωπίζει. Θα ξεκινήσουμε από την Κατερίνα, αφού όμως πάρετε λίγο χρόνο πρώτα μέσα, συνειδητά μέσα στο τρίγωνο να δείτε τι είναι αυτό που τραβά την προσοχή σας στον καθρέφτη που θα βάλετε μπροστά σας.

[παύση]

Κατερίνα:

Αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι ότι ένα μέρος του εαυτού μου θέλει να βιώσει τον μαγικό μου εαυτό. Αυτό άκουσα. Τον εαυτό μου ως μάγο. Και αυτός είναι ο λόγος που συμπεριλαμβάνω τον εαυτό μου στο Τάγμα που πρόκειται να σχηματιστεί. Είναι ένας τρόπος να διευθετήσω την ενέργειά μου, να την συντονίσω καθώς συνδέεται με τον Ανώτερο Εαυτό και να γειώσω την ενέργειά μου πιο βαθιά, που είναι κάτι που πάντοτε ήθελα. Ο συντονισμός που προκύπτει από την μαγική εργασία είναι πολύ βαθύς, πάει πολύ βαθιά και πολύ μακριά. Και αυτό πρόκειται να συμβεί. Τα αποτελέσματα αυτού θα φανούν μέσα στο επόμενο εξάμηνο για όλους. Είναι κάτι που προκύπτει … είναι μέσα από την καρδιά μου, απορρέει μέσα από την καρδιά μου, μέσα από το βάθος της καρδιάς μου, παρά τις υποσυνείδητες αντιρρήσεις. Ξέρω ότι προέρχεται από το κέντρο της βούλησής μου και ζητάω να δεσμευτώ. Αισθάνομαι την ανάγκη να δεσμευτώ στην μαγική εργασία.

Μαριαννίκ:

Στον καθρέφτη είδα φωτιά. Ρώτησα αν είναι η φωτιά της κόλασης και η απάντηση ήτανε και ναι και όχι. Αν είναι η φωτιά που εξαγνίζει, η απάντηση ήτανε και ναι και όχι. Και μετά είπανε ότι ήτανε απλώς φωτιά, ότι μπορώ να βάλω το βλέμμα όπου θέλω επάνω σ’ αυτόν, αλλά ότι είναι απλώς η φωτιά σαν ένα στοιχείο που με δόμησε όταν γεννήθηκα. Ζήτησα αυτό το στοιχείο να μπει στα κύτταρά μου και να βρει το αντίστοιχό του που υπάρχει στα κύτταρά μου, ώστε να γίνεται γιορτή συνειδητά και το ένα να ξαναβρίσκει το άλλο. Και όταν αισθάνθηκα αυτή τη γιορτή ξανακοίταξα στο κέντρο του κύκλου και είδα μια μεγάλη πεντάλφα όρθια που μεταμορφώθηκε σε γίγαντα με τα δύο πόδια στις δύο ακτίνες προς τα κάτω και μου είπανε ότι αυτός είμαι εγώ από τη στιγμή που δέχομαι τη δουλειά με τη φωτιά. Αυτά.

Όλγα:

Στον καθρέφτη είδα ένα αραχνοειδές σύμβολο και λέω όχι δεν μπορεί, μιλήσαμε γι αυτό στην κουζίνα, μάλλον αυτό είναι. Αλλά δεν έφυγε, έμεινε και τότε αποφάσισα να κρατήσω αυτό το σύμβολο και μου έδειχναν αυτήν τη πεντάλφα, που την κάτω γωνία, μου είπαν, να κρατάς εσύ.

Αναστασία:

Στον καθρέφτη είδα τις δύο πλευρές του εαυτού μου. Η μία ήτανε λευκή και η άλλη ήτανε μαύρη. Η μαύρη υπερίσχυε της λευκής και έγερνε προς τ’ αριστερά. Ζήτησα να ισορροπήσουν αυτά τα δύο και τότε με είδα πραγματικά ισορροπημένη μέσα σ’ ένα τρίγωνο. Δημιουργήθηκαν δύο τρίγωνα, το μισό ήταν λευκό και το άλλο μισό ήταν μαύρο. Κι εκεί ένιωσα πολύ καλά. Έγινε το σώμα μου ένα τρίγωνο.

Μάχη:

Στην αρχή είδα μεσ’ τον καθρέφτη ξίφη, πολλά ξίφη κι έλαβα τη γνώση ότι το όνομά μου δεν είναι τυχαίο, ότι έχω έρθει για να πολεμήσω. Μετά είδα στον καθρέφτη μία κρυστάλλινη πυραμίδα και στην κορυφή της ένα πολύ φωτεινό αστέρι. Και πάλι μου δόθηκε ότι πρέπει να γίνω σαν την πυραμίδα με το φωτεινό αστέρι. Αυτό.

Σοφία:

Στον καθρέφτη είδα ένα δράκο. Ήτανε όρθιος και λίγο τρομακτικός στην αρχή, με φτερά, μετά όμως κάθισε κάτω και έγινε πολύ γλυκός μπορώ να πω και κοίταξα τα μάτια του και νομίζω ότι μου είπε ότι η γαλήνη κάνει τη διαφορά. Αυτό.

Ρόμπερτ:

Είδα φωτιά στην αρχή κανονική, ύστερα απλώς άλλαξε σε μοβ χρώμα στον καθρέφτη και λίγο πιο αργότερα ήτανε μοβ φωτιά. Αυτό που έπιασα πιο πολύ ήτανε ‘καθαρισμός’, χρειάζομαι καθαρισμό πιο πολύ. Αυτό, και είδα μια εκκαθάριση που γινότανε.

Άννα:

Εγώ στην αρχή μη μπορώντας να δω κάτι άκουσα κάποιον που μου συστήθηκε σαν Σεμιζέ, Σεμιζιέ. Ξέρω ότι μοιάζει μ’ ένα απ’ τα ονόματα, δεν είμαι σίγουρη όμως για τις ιδιότητές του και μου είπε με μια απαλή φωνή στη δεξιά πλευρά ‘Θα σ’ αφήσω να περάσεις αλλά θα μου κάνεις μια χάρη’ . Είπα ‘ορίστε’. Είπε ‘Θα μ’ αφήσεις να μπω να δω πως είναι’. Είπα ένα πολύ καθαρό όχι, αλλά μου φάνηκε περίεργο όλο αυτό και κοίταξα τον Κρόουλι, ο οποίος μου είπε ‘Δες τον μέσα στον καθρέφτη’. Κοιτάζοντας στον καθρέφτη τον είδα να έχει μια ανθρώπινη μορφή με περίγραμμα πολύ αδρό και να γονατίζει και έφερε μπροστά μου πρόβατα και γίδια, ένα μεγάλο κοπάδι, πολλά πρόβατα και γίδια. Και μου είπε ότι μου τα φέρνει, ότι είναι κι αυτά εδώ. Αυτό που ήρθε να του πω είναι να προχωρήσει και να είναι ο εαυτός του και βγήκε κάτι από μέσα μου σαν ‘Να φερθείς σαν κύριος’ και η ενέργεια χαλάρωσε και απομακρύνθηκε.

Ας μιλήσει για λίγο η Μαριαννίκ.

Μαριαννίκ:

Ναι Μαριαννίκ είμαστε μέσα σου. Τι να κάνεις! Αφού το περίμενες! Γέλαγες. Δεν περίμενες όμως να είμαστε τόσο απτοί. Τους νιώθω τόσο καθαρά! Και μέσα και έξω.

Εγώ είμαι, ο Άλιστερ και χαίρομαι που είμαστε πάλι μαζί, καιρός ήταν. Τώρα τα πράγματα είναι όπως πρέπει. Ο αριθμός είναι ακριβώς, αυτό που περιμέναμε τόσο καιρό να είναι. Μην ψάξετε σε αριθμούς φανερούς, ψάξτε τα σύμβολα, ψάξτε ποιος φέρνει δύο. Είμαστε έντεκα, είμαστε η Δύναμη. Και τώρα μπορούμε να χτίσουμε. Φαίνεται να έχει πλάκα να το λέμε αυτό, να το φέρουμε αυτό αυτή τη στιγμή, μια και υποτίθεται πηγαίνετε προς το τέλος ενός κύκλου. Εμείς σας λέμε ότι αρχίζετε σήμερα, δεν κλείνετε. Ξέρετε τι λέγανε στην Αυλή στη Γαλλία και ίσως και σε άλλες Αυλές; ‘Πέθανε ο βασιλιάς, ζήτω ο βασιλιάς’.

Κλείνουμε ένα κύκλο ανοίγοντας τον άλλον. Η ροή της ζωής συνεχίζεται. Είμαστε μέσα σε όλους ράβοντας. Κεντάμε το λουλούδι της ζωής ανάμεσά σας, κεντάμε το λουλούδι της ζωής από το κέντρο του κύκλου μέσα στις πόρτες, στα τσάκρα σας του καθενός και ανάμεσά σας. Σας ζητάμε να νιώθετε τις συνδέσεις που δημιουργούνται αυτή τη στιγμή ανάμεσα στον βωμό και στην καρδιά σας, στα γεννητικά σας όργανα, στην κορώνα σας, στο λαιμό σας, στον ήλιο σας, στο δεύτερο τσάκρα, στο τρίτο μάτι, στα πόδια, στο όγδοο τσάκρα κάτω απ’ τα πόδια. Πολλά οχτάρια δημιουργούνται ανάμεσα στα κέντρα σας και τον βωμό, ανάμεσα στα κέντρα σας και στα κέντρα των διπλανών και των απέναντι. Ένα ολόκληρο λουλούδι της ζωής. Χτίζουμε μια καινούρια οικοδομή. Και όντως για να χτίσουμε μια οικοδομή χρειαζόμαστε όλα τα υλικά και είναι τα υλικά που έχετε φέρει όλες αυτές τις εβδομάδες. Είναι ο αέρας, είναι η φωτιά, είναι το νερό, είναι η γη και φέρνουμε τον αιθέρα. Όλα τα υλικά είναι παρόντα, το χτίσιμο μπορεί ν’ αρχίσει. Αμήν.

 (Tο λουλούδι της ζωής, όπως το είδε η Μαριαννίκ)

Άννα:

Σκύψτε ο καθένας, η καθεμιά σας στην καρδιά σας για ένα λεπτό. Το τρίγωνο μέσα στο οποίο βρίσκεστε γίνεται ένα παγώνι, μια ουρά παγωνιού. Αφήστε τα φτερά ν’ ανοίξουν και αισθανθείτε την ενέργειά του. Ένα παγώνι με μπλε ελεκτρίκ, πράσινο, ιριδίζον πράσινο, λευκό, κίτρινο. Περιεργαστείτε το. Τι σημαίνει για σας το παγώνι αυτό.

[παύση]

Διατάξτε το να εργαστεί για σας. Ζητήστε του να πηγαίνει όπου πάτε και να κάνει ό,τι νομίζετε εσείς ότι είναι κατάλληλο να κάνει. Ζητήστε του να υποταχτεί στο θέλημά σας, στο Θέλημα της καρδιάς του Πατέρα και ρωτήστε το τι μπορεί να κάνει για σας.

[παύση]

Σιγά-σιγά κατανοείτε την διεργασία που θ’ ακολουθήσει σε επόμενες συναντήσεις και φυσικά δεν θα είναι μόνο αυτή, αλλά είναι ένα σημαντικό μέρος της εργασίας που θα κάνουμε μαζί. Και αυτή η εργασία, όπως έχουμε προείπει, είναι η αναγνώριση των ιδιοτήτων του εαυτού σας και ο χειρισμός τους, ο χειρισμός κατά βούληση. Το σημαντικό είναι να γίνετε κυρίαρχες οντότητες του Εαυτού. Και δεν θα ήμασταν εδώ εάν δεν ήταν η κατάλληλη περίοδος για να το επιτύχετε. Όλα συνδέονται μεταξύ τους. Συνεπώς ό,τι αφήνετε απραγματοποίητο είναι ένα μικρό κενό στη μεγάλη εικόνα που έχετε για το σύμπαν.

Επιχειρήστε να κλείσετε τα κενά. Οποιασδήποτε μορφής στέρηση είναι ένα κενό αντίληψης. Επιχειρήστε να κλείσετε τα κενά της αντίληψης. Κι όταν βλέπετε ότι αυτό που αντιλαμβάνεστε δεν αντιστοιχεί ακριβώς στον αριθμό ή το σύμβολο που έχετε μπροστά σας, τότε ζητήστε κατανόηση, ζητήστε να δείτε τα σύμβολα που σας δίνονται μέσα από το πρίσμα του Θεϊκού Εαυτού. Πολύ συχνά θα αντιλαμβάνεστε να μιλάτε για άλλα πράγματα και άλλα να δείχνετε και άλλα να καταλαβαίνετε. Αυτό συμβαίνει επειδή ακριβώς υπάρχουν πολλά κενά, πολλές τρύπες στην διαδικασία.

Βρίσκεται μπροστά σας ένα συνονθύλευμα ενεργειών κι εσείς περιμένετε ν’ αναγνωρίσετε το καθετί ξεχωριστά. Ξεκινώντας να δουλεύετε με τη συνειδητότητα, με την επίγνωση της ενότητας, βάζετε το κατάλληλο υπόστρωμα για να φανούν οι συνδέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στα πάντα. Με άλλα λόγια είναι πολύ πιθανό να δείτε και ν’ ακούσετε με διαφορετικό τρόπο κάτι που υποδεικνύεται μ’ ένα συγκεκριμένο τρόπο στην Γοητεία ή αλλού. Αυτό που πρέπει να γνωρίζετε καθώς χειρίζεστε αυτές τις μικρές επί μέρους πραγματικότητες του εαυτού σας είναι ότι τα σύμβολα παίζουν ένα ρόλο συνδετικού κρίκου ανάμεσα σε σας και την μεγαλύτερη επίγνωση του Εαυτού.

Και θέλουμε να τραβήξετε λίγο την εστίασή σας, να κάνετε ένα zoom out και να επιτρέψετε στον εαυτό σας ν’ ατενίσει το σύμπαν. Δείτε την μεγάλη εικόνα, δείτε τον μεγάλο Θεϊκό Εαυτό σας. δεν είναι εύκολο να κατανοήσετε τον τρόπο  με τον οποίο βλέπει τα πράγματα, δεν μπορείτε να κατανοήσετε τι αντιλαμβάνεται αυτός. Τα σύμβολα όμως είναι οι συνδετικοί κρίκοι που σας βοηθούν να δείτε, να μοιραστείτε τις αντιλήψεις του ευρύτερου Εαυτού που για σας έχει τον ρόλο του σύμπαντος. Μ’ αυτή την έννοια κάθε μικρό ή μεγάλο σύμβολο είναι ένας συνδετικός κρίκος, κι έτσι θέλουμε να το δείτε τώρα. Αυτός ο συνδετικός κρίκος συνδέει τη νόηση του ανθρώπου με την Θεία Νόηση και τον οδηγεί ν’ αγγίξει τις δονήσεις του θεϊκού έναστρου ουρανού. Θα καταλάβετε αργότερα γιατί το ονομάζουμε έτσι.

Ο Θεϊκός Εαυτός βρίσκεται μία σταλιά μακριά από την ίδια την Πηγή της Ζωής όπως την φαντάζεστε σ’ ένα συλλογικό επίπεδο. Αφήστε τα ηνία για λίγο στα χέρια του Θεϊκού σας του Ανώτερου Εαυτού. Την ώρα αυτή καθώς εξακολουθείτε να βρίσκεστε στο τρίγωνο πάνω στην πεντάλφα, συνειδητοποιήστε για λίγο ότι ακόμα και τώρα που εργάζεστε με τη θέληση, γιατί δεν μπορείτε να δουλέψετε αλλιώς σ’ αυτά τα τυπικά, ακόμα και τώρα ουσιαστικά εφελκύετε την δύναμη του Θεϊκού Εαυτού και η θέληση με την οποία εργάζεστε είναι αυτή του Θεϊκού Εαυτού.

Βρίσκεστε λοιπόν στη θέση, την ευχάριστη θέση θα μπορούσε να πει κανείς να αντιμετωπίζετε τα πάντα σαν σύμβολα της Δόξας του Δημιουργού. Και μιλώντας για Δόξα μιλάμε για την αναγνώριση του Εαυτού του Δημιουργού. Όλα όσα έχετε μπροστά σας δεν είναι παρά κατευθύνσεις και νήματα που σας οδηγούν εκεί. Και όπως είπαμε στην αρχή, κάθε φορά που εσείς κλείνετε ένα κενό αντιλαμβάνεστε μια σύνδεση, συμπληρώνετε την μεγάλη εικόνα. 

Το παγώνι σημαίνει οίηση; Και αυτό. Είναι κατάρα ή ευλογία; Είναι εσείς. Μπορεί πραγματικά να σας προσφέρει ο,τιδήποτε; Νομίζετε ότι μπορεί και θα το κάνει. Επιδιώξτε να διατάζετε τα πνεύματα με τα οποία έρχεστε σε επαφή. Να τα διατάζετε με δύναμη και ευσπλαχνία. Θέλουν να κυριαρχήσετε επάνω τους, το ζητούν. Είναι η φύση τους αυτή. Η Άννα πίστευε ότι είναι σκληρό να διοικείς, να ζητάς να διαχειριστείς πνεύματα. Είναι σκληρό να δίνεις εντολές. Ωστόσο είναι αυτό που ζητούν. Και θα σας δείξουμε την εξής αναλογία. Πόσες φορές αλήθεια, ξέρουμε ότι δεν μπορείτε να τις μετρήσετε, πόσες φορές έχετε ζητήσει καθοδήγηση, πόσες φορές ζητήσατε από το Πνεύμα να σας καθοδηγήσει, να σας δείξει τον δρόμο, αυτό που είναι κατάλληλο για σας. Με πολύ κόπο, με πολλή προσπάθεια αρχίσατε ν’ αντιλαμβάνεστε αυτό που χρειάζεται να κάνετε. Αλλά δεν παύετε να ζητάτε καθοδήγηση. Φανταστείτε λοιπόν πως θα ήταν το Πνεύμα να σας πει ‘Όχι, θεωρώ πολύ σκληρό να σε καθοδηγήσω’. Το κάνουμε μερικές φορές με τον πιο ήπιο και μαλακό τρόπο. Σας λέμε ‘Μα είναι δική σας η δύναμη, πάρτε τη δύναμή σας στα χέρια σας, προσπαθήστε να δουλέψετε μ’ αυτό, μη φοβάστε να πάρετε αποφάσεις’ και δεν μας ακούτε. Είναι πιο εύκολο να ζητήσετε καθοδήγηση.

Ελάτε λοιπόν μερικά σκαλοπάτια πιο κάτω στην κλίμακα των δονήσεων και προσπαθήστε ν’ αντιληφθείτε τι θα σήμαινε αυτό για ένα Πνεύμα που έχει ένα συγκεκριμένο σκοπό. Η ίδια η εντελέχεια, η δύναμη της εντελέχειας το οδηγεί στο να εκπληρώνει ένα συγκεκριμένο σκοπό. Και αν το ήπαρ, αν το συκώτι σας είναι φτιαγμένο για να εκπληρώνει αυτό το σκοπό, πως θα μπορούσε να τον εκπληρώσει αν δεν ήταν συνδεδεμένο με το νευρικό σύστημα και την καρδιά ακόμα-ακόμα, ώστε να λαμβάνει τις κατάλληλες εντολές κάθε στιγμή. Τίποτε απ’ αυτά, τίποτε από τα όργανα του σώματος δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει αν δεν δεχόταν την κατάλληλη εντολή. Κι αυτή η ίδια η δύναμη της εντελέχειας του να γίνονται αυτό που είναι κατ’ ουσίαν είναι που τα οδηγεί να εργάζονται μέσα από μία εντολή και η εντολή είναι η θέληση. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι με τον ίδιο τρόπο μαθαίνετε σιγά-σιγά να χειρίζεστε τις λοιπές ενέργειες του εαυτού σας σε πολλά και διάφορα επίπεδα.

Η μάχη δίνεται για να κερδηθεί. Ο αγώνας γίνεται για να κατανοήσει ο εαυτός τις δυνάμεις του και σε όλους αυτούς τους περιορισμούς που φαίνεται να τίθενται από πλευράς των μαγικών τελετών, μπορούμε να σας πούμε ότι με τον ίδιο τρόπο τα στοιχεία της φύσης επιθυμούν να υπακούν. Επιθυμούμε να υπακούσουμε σε σας λένε. Δείξτε μας , πείτε μας, είμαστε εδώ για να δουλέψουμε μαζί. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως κάθε φορά που εσείς αντιλαμβάνεστε ότι τα πράγματα γύρω σας είναι ασύνδετα ουσιαστικά αφήνετε ένα μέρος της ενέργειάς σας μακριά; Κάθε φορά που βαδίζετε στο βουνό και βλέπετε γύρω τη φύση και την θαυμάζετε, ουσιαστικά όμως αποκόπτοντάς την από τις δικές σας δυνατότητες, δημιουργείτε δαίμονες που δεν ξέρουν τι να κάνουν με το δυναμικό που κουβαλούν.

Δημιουργείτε οντότητες που απελευθερώνονται τάχα για να μπορούν να εκφράσουν το Θείο Θέλημα και ωστόσο τις αφήνετε ασύνδετες στερώντας τους τη δυνατότητα να πάρουν τη δική τους καθοδήγηση. Δείτε τα πράγματα λίγο μ’ αυτόν τον τρόπο και θα συνειδητοποιήσετε ότι τα πάντα είναι μία συνέχεια. Μπορείτε να βρείτε πάρα πολλές αναλογίες πάνω σ΄ αυτά που λέγονται σήμερα. Διαχειριστείτε, είστε στη γη για να διαχειριστείτε τις δυνάμεις του σύμπαντος. Και μπορείτε αυτό να το κάνετε μόνο όταν σταθείτε στη Μεσαία Στήλη, σεμνόμενοι, επιδιώκοντας τη σύνθεση και την επανένωση στο μονοπάτι της επιστροφής. Κάθε φορά που εσείς ανεβαίνετε στην κλίμακα των δονήσεων δημιουργείτε μία στρατιά αγγέλων που επιθυμούν να υποταχτούν στο Θείο Θέλημα.

Αφήστε μας να σας δείξουμε μερικά πράγματα ακόμα. Βάλτε στο κέντρο του κύκλου σας ένα καθρέφτη. Εξακολουθείτε να βρίσκεστε στο τρίγωνο. Η Άννα σας κοιτά μέσα από τον καθρέφτη. Εσείς τι βλέπετε; Στη συνέχεια θα το μοιραστείτε όταν τελειώσουμε.

[παύση]

Μέσα απ’ τον καθρέφτη θ’ αναγνωρίσετε θεούς και δαίμονες. Κοιτώντας τον εαυτό σας στον καθρέφτη όπως σας ζητούσαμε να κάνετε εδώ και χρόνια, σας ζητούσαμε να αγαπάτε τον εαυτό σας και να του χαμογελάτε, το ίδιο θα συνεχίσετε να κάνετε και τώρα με την επίγνωση όμως ότι κάθε φορά τώρα πια θα αναγνωρίζετε μια άλλη σας όψη και θα την διαχειρίζεστε. Εσείς είστε το Ένα, οι όψεις σας είναι οι εντολοδόχοι, είναι αυτοί που δέχονται εντολές για να υλοποιήσουν μία άλλη ερμηνεία της μαγείας, μία άλλη ερμηνεία της γοητείας. Θα έρθει η ώρα που θα συνδέσετε τα ονόματα, τα 72 ιερά ονόματα του θεού με τα ονόματα των δαιμόνων. Όλα είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους ακόμα κι αν στα μάτια σας φαίνονται ένα κουβάρι μπερδεμένο. Υπάρχει πολύ μεγάλη τάξη και αρμονία σ΄ αυτό.

Το επόμενο διάστημα λοιπόν μαζί με όλα τα υπόλοιπα που θα κάνουμε θα δουλέψετε μ’ αυτόν τον τρόπο για κάθε οντότητα που σας παρουσιάζουμε. Κάθε οντότητα που έρχεται θα την βάζετε μπροστά στον κύκλο σας και θα την βλέπετε μέσα από τον καθρέφτη. Είδατε πόσο χρήσιμο ήταν το να κοιτάτε τον εαυτό σας στα μάτια και να γελάτε; Δεν θα μπορούσατε να είχατε προχωρήσει σ’ αυτό το βαθμό αν δεν κάνατε πρώτα αυτή την απλή πράξη, αυτή την απλή πράξη αγάπης για τον Εαυτό. Και να είστε σίγουροι ότι αγαπώντας τον Εαυτό δεν υπάρχει τίποτα και κανένας άλλος να φοβηθείτε. Οι πύλες της κολάσεως ανοίγουν και κλείνουν ανάλογα με την δική σας επιθυμία όπως εκφράζεται στα μάτια σας που κοιτούν τον καθρέφτη. Θα σας λέγαμε μάλιστα να το συμπεριλάβετε αυτό ακόμα πιο ξεκάθαρα και έντονα στην καθημερινή σας πρακτική, το να κοιτάτε τον εαυτό σας στα μάτια και να γελάτε. Στον εσωτερικό σας καθρέφτη. Και τότε θα δείτε ότι όλες οι όψεις που έρχονται να σας συναντήσουν θ’ αποζητούν να τις αγκαλιάσετε, θ’ αποζητούν την καθοδήγησή σας. Οικειοθελώς θα έρχονται στα πόδια σας για να δουλέψουν για σας.

Θ’ αφήσουμε την Κατερίνα να μεταφέρει κι αυτή κάποια πράγματα και στη συνέχεια θα προχωρήσουμε με τον διαλογισμό των τάττβας.

Κατερίνα:

Εξακολουθείτε να παραμένετε ανυποψίαστοι γι αυτό που στην πραγματικότητα κάνετε, γιατί απλούστατα δεν αντιλαμβάνεστε ότι όταν συνθέτετε τον εαυτό σας ακολουθώντας τη θέληση του Ενός συνθέτετε εκ νέου τον κόσμο γύρω σας. Δεν αντιλαμβάνεστε ότι αυτό που κάνετε έχει το στοιχείο μιας ανατροπής από την άποψη ότι ακολουθείτε τη γραμμή της σύνθεσης ύστερα από τη διάλυση. Συνθέτετε σημαίνει ότι εξισορροπείτε, ότι φέρνετε αρμονία στα πεδία, στα κατώτερα πεδία και αυτό σημαίνει ότι γίνεστε το δεξί χέρι του Πατέρα. Δεν κάνετε κάτι λιγότερο απ’ αυτό.

Το Τίφαρετ, η αρμονία είναι η ενέργεια της σύνθεσης σύμφωνα με τη θεϊκή βούληση. Κι έτσι ύστερα από την διάλυση, τον αποχωρισμό, τον πόνο του αποχωρισμού, την οδύνη του αποχωρισμού, ξαναγυρνάτε στη χαρά, στη χαρά του Δημιουργού, που είναι η πρωταρχική ενέργεια της δημιουργίας. Νιώθετε πόση αγάπη υπάρχει σ’ αυτό; Μπορείτε να αισθανθείτε την συγκίνηση που εμείς νιώθουμε, που εμείς βιώνουμε; Κάθε φορά που εσείς κάνετε ένα βήμα φέρνοντας μία νέα όψη και ενσωματώνοντάς την στην πραγματικότητά σας, στη γήινη πραγματικότητά σας, νιώθετε για πόσους δουλεύετε όταν αναγνωρίζετε και καλωσορίζετε μια άλλη όψη ξεχασμένη, απωθημένη ή αποτραβηγμένη; Μια μεγάλη αγκαλιά, μια μεγάλη θερμή αγκαλιά είναι η απάντηση, η ανταπόκρισή μας κάθε φορά που καταφέρνετε να κάνετε κάτι τέτοιο.

Και θέλουμε να σας βάλουμε πιο βαθιά μέσα σ’ αυτή την ενέργεια της αγάπης και στην ενέργεια της κατάφασης, γιατί αυτό που κάνετε είναι να λέτε ναι στην ενέργεια της Ζωής. Συνδέεστε πιο βαθιά με την ενέργεια και τη ροή της Ζωής. Και σας αγαπάμε πολύ.

Άννα:

Για να δούμε, κάποια στιγμή είπε για τον καθρέφτη. Κάτι είδατε στον καθρέφτη; Στον καθρέφτη τι ήτανε;

Όλγα:

Εσύ μας κοίταγες.

Αναστασία:

Όταν μας κοίταγες εσύ;

Άννα:

Ναι. Εγώ δεν θυμάμαι κάτι συγκεκριμένο εκείνη την ώρα. Με έβαλε να σας κοιτάω, γι αυτό λέω δεν θυμάμαι.

Κατερίνα:

Εγώ να πω για την πρώτη φορά είδα διάφορα ζώα. Είδα ένα αετό, μετά είδα ένα άλλο, μου είπανε ο Πήγασος, τώρα κοιτώντας σε είδα ένα λιοντάρι, το οποίο είχε πλάκα γιατί ανέβηκε από κάτω. Δεν ήταν ένα λιοντάρι που ήρθε ... το είδα συγκεκριμένα να βάζει τα πόδια του και μετά ν’ ανεβαίνει και είχε και μια κορώνα έτσι λίγο στραβά. Είχε πλάκα. Μετά αρχίσαμε και παίζαμε. Ήρθε κι έκατσε στην αγκαλιά μου, μετά είπες εσύ αγκαλιάστε το και σαν να γινότανε γάτος ας πούμε μεγάλος.  Πριν πεις δείτε τι βλέπετε στον καθρέφτη εγώ πέρασα μέσα απ’ τον καθρέφτη μαζί και μπήκαμε σ’ ένα κήπο και αρχίσαμε να περπατάμε και τότε αισθάνθηκα την ενέργεια πάρα πολύ απτή. Δηλαδή σαν να ήτανε πολύς κόσμος, πολλές ενέργειες γύρω. Σαν να είχα πολύ-πολύ κόσμο. Είναι από τις λίγες φορές που το έχω αισθανθεί τόσο ξεκάθαρα ότι είναι κάποιοι δίπλα μου.

Μαριαννίκ:

Εγώ σε είδα και μεταμορφώθηκες σ’ ένα ύφασμα άσπρο που κουνιότανε και στη μέση του υφάσματος αυτού υπήρχε δισκοπότηρο και μέσα στο δισκοπότηρο μία φλόγα. Κι αυτό πέρασε τον καθρέφτη και ήρθε να εντυπωθεί στην καρδιά.

Όλγα:

Εγώ σε είδα σαν νεράιδα με πολλά λουλούδια.

Αναστασία:

Σε είδα καθισμένη σ’ ένα θρόνο και είπα ‘Είναι η θέση που της αξίζει’ και αισθάνθηκα μετά στο σώμα μου παλμικές κινήσεις κυματοειδείς και πολλές ενέργειες να είναι γύρω.

Μάχη:

Εγώ δεν θυμάμαι τι είδα να με κοιτάει.

Σοφία:

Εγώ σε είδα να με κοιτάς. Γύρω σου ήταν .. πως κάνουν τα μαγνητικά πεδία της γης που βλέπουμε, όχι στους χάρτες, ήταν κάπως έτσι με γραμμές. Και μετά με κοίταζες. Ξαφνικά έγινες μια στάμνα και έχυνες νερό όπως  είναι το σύμβολο του Υδροχόου. Στην αρχή δεν κατάλαβα αλλά μετά, τώρα μπορεί να ήτανε και δικό μου αυτό, ήτανε … εσύ είσαι Λέων και ήσουνα εσύ και το αντίθετό σου, το απέναντί σου. Αυτό μου πέρασε απ’ το μυαλό εκείνη την ώρα.

Άννα;

Και είμαι Λιοντάρι, αυτό είναι το ωραίο.

Σοφία:

Γι αυτό μου έκανε εντύπωση. Κι εσύ είσαι Υδροχόος; (προς την Κατερίνα). Και είσαι απέναντί μου. Ναι ήσουνα και το ένα και το απέναντι.

Ρόμπερτ:

Είδα εσένα κατευθείαν στον καθρέφτη. Ύστερα είδα κάτι σαν warrior, πολεμιστής μ’ ένα ξίφος στο χέρι. Αλλά μπορεί να σήμαινε και spiritual fighter.

Άννα:

Α! Με το παγώνι τι έγινε; Τώρα συγνώμη, αλλά τώρα ήρθε το παγώνι.

Κατερίνα:

Δόξα μου είπε. Το είπες κι εσύ μετά. Αυτή είναι η δόξα, αλλά δεν είναι αυτή η δόξα η ματαιοδοξία. Είναι η δόξα που προκύπτει από τη χαρά για όλα όσα είναι κανείς. Αυτό κατάλαβα. Δηλαδή όλες οι πλευρές του Εαυτού. Και μετά μου δείξανε τη διαφορά, μου είπανε … μου δείξανε ένα παιδί, ένα κοριτσάκι πως κάνει το φουστάνι του κλπ, εκεί δεν υπάρχει ματαιοδοξία, ή ένα παιδί που δείχνει τη ζωγραφιά του, εκεί δεν υπάρχει ματαιοδοξία, ότι απλώς χαίρεται γι αυτό που είναι.

Μαριαννίκ:

Αρσενική περηφάνια ήρθε.

Άννα:

Επειδή το θηλυκό δεν έχει φτερά. (γέλια)

Μαριαννίκ:

Δεν έχει, δεν έχει, μόνο το αρσενικό τα έχει. Αλλά είναι επίσης ότι δείχνει την ομορφιά και ότι αυτό μπορεί να φέρει, αν το δεχτώ αυτό, αν δεχτώ αυτή την περηφάνια μπορεί να φέρει την ομορφιά και να έχω πιο πολύ συνείδηση της ομορφιάς μέσα μου και να μπορώ να δείξω αυτήν την ομορφιά που υπάρχει μέσα μου.

Όλγα:

Το ίδιο ήρθε και σε μένα. Περηφάνια.

Αναστασία:

Εκπληκτική ομορφιά, περηφάνια και επίδειξη. Όμως δεν είχαν την αρνητική όψη όλα αυτά. Υπερηφάνεια είναι ότι επιδεικνύεις πραγματικά το κάλλος και η επίδειξη, επιδεικνύω αυτό που είμαι. Τα ένιωσα σαν να υπήρχε μια ισορροπία.

Μάχη:

Σε μένα ήρθε πρώτα η λέξη θέληση και μετά η δύναμη και μετά τα συνέδεσα και βγήκε η δύναμη της θελήσεως.

Σοφία:

Εμένα δεν μου είπε τίποτα, απλώς ήτανε πολύ ωραία αυτή η ουρά, τα χρώματα και κάποια στιγμή τα μάζεψε και από πίσω ήταν τ΄ αστέρια, ήτανε το σύμπαν και αισθάνθηκα ότι όταν ξανάνοιγε την ουρά, ωραία ήτανε βρε παιδί μου η ουρά, αλλά μου έκοβε τ’ αστέρια!

Ρόμπερτ:

Κάτι για knowledge, γνώση, σοφία και μετά η ειρωνεία η μεγάλη ήταν ότι άρχισες να λες για τον Self (τον Εαυτό).

Άννα:

Η ειρωνεία δεν ήταν εκεί, ήταν ότι η Σοφία το είδε σαν γνώση –σοφία είπες; - που όμως κρύβει τ’ αστέρια. Τελικά .. (γέλια) ο καθένας έχει ….

Ρόμπερτ:

Το ερώτημα είναι εδώ ότι κάνουμε εμείς τον έλεγχο. Πιο συγκεκριμένα;

Άννα:

Τον έλεγχο, ποιον έλεγχο;

Ρόμπερτ:

Τις διαταγές.

Άννα:

Ας μπούμε στο ράτζας. Μαριαννίκ το έχεις κάνει καθόλου αυτό; Δεν χρειάζεται να πω τον τρόπο. Απλά μπαίνουμε και θα δούμε μετά.

[παύση 5΄ περίπου]

Αν κάποιος, κάποια νιώθει την ανάγκη να μιλήσει ας το κάνει.

[παύση 9΄ περίπου]

Εάν έχετε τελειώσει τη συνάντησή σας περάστε και πάλι από την πόρτα του τάττβα προς τα έξω, αφού ευχαριστήσετε τον Αρχάγγελο. Βγαίνετε και κοιτάζετε πάλι το τάττβα από μακριά με το κανονικό του χρώμα τώρα χτυπώντας το πόδι στο πάτωμα.

Θα ζητήσουμε από τον Ρόμπερτ να μας πει τι είδε.

Ρόμπερτ:

Μπήκα στο τρίγωνο και προσπαθούσα να συνδυάσω με τον άγγελο.

Άννα:

Σε τι χρώμα το είδες το τρίγωνο;

Ρόμπερτ:

Κίτρινο. Σωστά ή όχι;

Άννα:

Πράσινο είναι.

Ρόμπερτ:

Α! πράσινο. Εγώ το είδα κίτρινο. Προσπαθούσα να συνδυάσω με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, νομίζω κάπως το κατάφερα. Βρισκόμαστε σαν να είμαστε στον αέρα, αλλά ήτανε σαν χρώμα περίεργο, σαν φωτιά πορτοκαλί χρώμα στον ουρανό και ύστερα μπλε πιο πάνω. Είναι σαν να ταξιδεύουμε σε διάφορα σημεία του σύμπαντος, έτσι φαινότανε στην αρχή. Σαν επίπεδα, σύννεφα, αστέρια, ήτανε κάτι τέτοιο. Αλλά εκεί που κάποια στιγμή αισθάνθηκα σαν να έρχονταν πολλοί άγγελοι ήτανε τότε που άρχισες εσύ να μας ζητάς πίσω και …. Δηλαδή κάπως λίγο άργησα, αλλά εκεί αισθάνθηκα πάρα πολύ ωραία και μάλιστα δεν ήθελα να φύγω, γιατί άρχισα να βλέπω διάφορες οντότητες, χρώματα, πολύ φως και μου άρεσε πάρα πολύ και ενοχλήθηκα που έπρεπε να γυρίσω πίσω. Εκεί που άρχισα να παίρνω μπρος και ύστερα γύρισα πίσω. Αλλά το τελευταίο ήταν πάρα πολύ ωραίο.

Άννα:

Μόνος κάντο αυτό κάποια στιγμή στο σπίτι, στην ώρα του τάττβα του τέζας.

Ρόμπερτ:

Ναι, ναι. Μάλιστα ήθελα να ρωτήσω τον άγγελο κάτι, πριν και η πλάκα είναι ότι κολλάω. Κόλλησα. Δηλαδή εκεί που θέλεις να ρωτήσεις πολλά πράγματα δεν σου έρχεται τη στιγμή αυτή πολλές φορές.

Σοφία:

Εγώ πέρασα την πόρτα την πράσινη και άρχισα στην αρχή να βλέπω κάτι κοσμήματα που είχα παλιά Θιβετανικά και κάτι σύμβολα που είχαν εκεί στο … και μετά Θιβέτ, Θιβέτ, Θιβέτ. Δεν ειπώθηκε κάτι ή είδα κάποιον ή κάτι, αλλά πολύ Θιβέτ και κάπως απομονωμένα, που ξέρω κάποια μοναστήρια. Αυτό.

Μάχη:

Σε μένα η πόρτα δεν ήτανε πράσινη. Αυτό το έβλεπα κίτρινο το τρίγωνο, κίτρινο  - πορτοκαλί και γι αυτό την πόρτα εγώ την είδα μπλε. Μπλε-άσπρη ένα πράγμα. Αυτά που θυμάμαι από εκεί που πήγα ήταν ο ουρανός στα χρώματα του ηλιοβασιλέματος, όχι του ροζ, του πορτοκαλί, πολύ όμορφα χρώματα. Έβλεπα λάμπες, έβλεπα πολλά πράγματα που έχουν σχέση με φωτιά. Αυτό που πήρα ήταν ότι ... κάποιες λέξεις μου ερχόντουσαν, ‘προστασία, φως, δύναμη’, τέτοιου είδους έννοιες. Και πολλά πράγματα τα οποία επειδή αλλάζαμε πολύ γρήγορα δεν μπόρεσα να τα μαζέψω, βγήκα, ένιωσα ότι βγήκα πολύ γρήγορα.

Αναστασία:

Πράσινο το είδα, αλλά όχι πολύ σκούρο, ένα πολύ απαλό πράσινο στο χαρτί, γιατί μετά το κατασκεύασα. Δεν είχα εικόνα, απλώς αισθήσεις έχω και αυτό είναι το μάθημα που παίρνω αυτόν τον καιρό, να αντιλαμβάνομαι τις ενέργειες με τις αισθήσεις. Αισθάνθηκα τη φωτιά αρχικά όχι σαν ζέστη, την κίνησή της, να παρασύρεται από αέρα και ρώτησα πως την ποδηγετούμε, πως την χαλιναγωγούμε τη φωτιά όταν την παρασύρει ο αέρας. Μου ήρθε ‘με εστίαση και με τη δύναμη της θέλησης’ και μου ήρθε η εικόνα του κεραυνού που είναι μία εστιασμένη φωτιά, δύναμη. Τι άλλο ρώτησα; Δεν μου έρχεται τώρα. Μάλλον όταν θα τα γράψω. Δεν μου έρχεται τίποτα άλλο.

Όλγα:

Το τρίγωνο ήτανε πράσινο λαχανί. Μου είπε ο Μιχαήλ να συντονιστώ με τη φωτιά και να μπω μέσα στη φωτιά. Ένιωσα ότι κάποιος καθαρισμός έγινε πάλι και ζήτησα να κρατήσω τη ρομφαία του. Ήτανε η δόνηση τόσο δυνατή που κουνιόμουνα. Δεν μπορούσα πολύ να την κρατήσω, αλλά η περιέργεια μου πέρασε. Γιατί ήθελα να την κρατήσω στο χέρι και το επέτρεψε αυτό. μπορώ να πω ότι το στοιχείο της Φωτιάς μου πάει καλύτερα από τον Αέρα που είχαμε στο προηγούμενο. Εδώ σαν να μπήκα στο στοιχείο μου, αυτό ένιωσα.

Μαριαννίκ:

Μου ήρθε μια πρόταση στα Γαλλικά, μια λέξη που δεν ήξερα καθόλου, γι αυτό ρώτησα την Κατερίνα. Λοιπόν, τυρκουάζ η πόρτα και μόλις την πέρασα ήτανε μαύρα όλα, ήτανε καμένα.

Όλγα:

Τα έκαψες όλα;

Μαριαννίκ:

Όλα. Φώναξα τον Μιχαήλ, ήρθε με την ρομφαία και την πήρα στην καρδιά, την κράταγα μπροστά στην καρδιά μου. Αυτός μου έδειχνε να την παίρνω ψηλά, έτσι κι εγώ αισθανόμουνα πολύ αδύναμη να το κάνω αυτό γιατί ήτανε βαριά κι εκεί άκουσα αυτή την πρόταση. Ότι είναι να χωρίσεις την ήρα απ’ το στάρι και είπε κι εμείς πως το κάνουμε αυτό, με την έννοια ότι μπορούμε, έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε. Κι εκεί εγώ είπα ότι είναι κάτι που φοβάμαι, είναι τόσο βαριά αυτή η ρομφαία! Άμα την κατεβάσω κάπου, κατ’ αρχήν μπορεί και να κάνω λάθος και μετά από το βάρος να μην πέσει εκεί που θέλω εγώ να πέσει. Δηλαδή να σκοντάψει, ξέρεις, κάτι λάθος να γίνει. Κι εκεί μου έδειξε ότι όταν είμαι ο φύλακας της ρομφαίας μπορεί να είμαι μόνη μου και όντως μπορεί να την κρατήσω μπροστά στην καρδιά, μόνη μου. Όταν όμως θέλω να χωρίσω και να την πάρω από ψηλά, να την κατεβάσω τότε πρέπει να επικαλεσθεί. Και τότε τον αισθάνθηκα να είναι όλος γύρω και αισθάνθηκα να είναι το χέρι σαν μέσα σ’ ένα γάντι και τότε να μην κάνω εγώ ουσιαστικά τίποτα, απλώς να είμαι το χέρι του στη γη για να το κάνει εκείνος. Και μετά ρώτησα τι άλλο μπορεί να είναι, πότε μπορώ να το κάνω αυτό και αυτό που ήρθε ήτανε η προστασία. Κι εγώ του είπα προστασία ως προς τι. Τόσο πολύ συχνά λέμε ότι είναι το αντίθετο, ότι δεν χρειαζόμαστε προστασία, ν’ αφήσουμε να ρέει ό,τι μπορεί να έρθει μέσα από μας. Και τότε μου έδειξε ένα διάδρομο, σαν τούνελ αλλά σαν τετράγωνο, όχι ένα τούνελ στρογγυλό. Σαν τετράγωνο, γιατί ήτανε κομμένο κάθε φορά από την ρομφαία και ότι αυτό βοηθούσε, δηλαδή αρκεί να ήμουνα μέσα να κόψω απ’ όλες τις πλευρές, να είμαι μέσα και τότε ανεβαίνω κατευθείαν σε πεδία πολύ υψηλά. Δηλαδή δεν με αγγίζουν τα αστρικά, δεν με αγγίζει τίποτα. Κι εκεί ανεβαίνω κι εκεί ήταν κάτασπρα όλα, κι εκεί μπορώ να ρωτήσω, να πάρω καθοδήγηση.

Κατερίνα:

Τώρα εγώ δεν ξέρω τι έκανα, γιατί είδα πράσινη-μπλε πόρτα, μπήκα. Αρχικά το είδα μπλε περισσότερο, πράσινο-μπλε. Μετά ζήτησα, δεν ήξερα ποιος ήταν εκεί ακριβώς, ήταν ο Ραφαήλ, δεν ήταν ξεκάθαρο για τον Μιχαήλ αλλά ήταν πολύ έντονη η αγγελική παρουσία. Και μου δείξανε όταν είχα πάει για πρώτη φορά στη Γαλλία όταν ήμουνα δεκαοκτώ χρονών, μου δείξανε ένα παράθυρο που κοίταζα απέναντι από ένα σπίτι. Δεν μπόρεσα να καταλάβω τι ήταν αυτό και αυτό μετά έγινε ένα παλιό σπίτι και μου είπανε για κάποια ζωή εκεί παλιά και την ενέργεια του μάγου, της μάγισσας. Μετά ρώτησα τι άλλο πρέπει να ξέρω και ουσιαστικά αισθανόμουν την ενέργεια του Χριστού μαζί, ήταν πολύ έντονη η παρουσία του Χριστού και μου είπανε για την ενέργειά μου πώς να μην διαχέεται, πως ν’ αφήνω χρόνο που να μένω σιωπηλή, να μην αφήνω άλλες ενέργειες να παρεισφρέουν και να μένω σε σιωπή. Και μου έδειξε και την ενέργεια του Χριστού πως δίδασκε και μου έδειξε πως ένας τρόπος διδασκαλίας είναι και η σιωπή, απλά να στέκεσαι εκεί που χρειάζεται. Αυτό, τι άλλο; Και μετά ήρθαν τα ντέβας της φωτιάς και ζήτησαν να εργαστούν στο DNA μου, να εργαστούν μέσα μου και αυτά ήταν χαρούμενα γενικά.

Άννα:

Να πω την αλήθεια μπήκα αλλά δεν έβλεπα κάτι και μου έκανε εντύπωση γιατί δεν μου ήταν τόσο ξεκάθαρη η παρουσία του Μιχαήλ όπως ήταν συνήθως του Ραφαήλ, που για κάποιο λόγο που δεν περίμενα ποτέ ήταν πολύ έντονη η παρουσία του και συνήθως και του Γαβριήλ. Οπότε ρώτησα τι γίνεται, δεν ερχόταν κάτι, είδα το τρίγωνο. Με το που είδα το τρίγωνο ακούω τον Κρόουλι να μου λέει ‘μεν ουν γε’. Τι σημαίνει το‘μεν ουν γε’;

Κατερίνα:

Γε είναι το βέβαια, μεν ουν, λοιπόν.

Άννα:

Και βέβαια λοιπόν; Και βλέπω τη μορφή, εντάξει όχι συγκεκριμένα χαρακτηριστικά αλλά ήρθε μία ψηλή μορφή και δεν ήξερα και τι να κάνω. Μου λέει ‘Κοίτα εδώ, πέρασε μέσα’. Και πέρασα από μέσα του όπως περνάμε μέσα από την κάρτα ταρό για διαλογισμό. Πέρσα μέσα από τον Μιχαήλ οπότε βρέθηκα σε μια περίεργη δόνηση. Ήταν το σύμπαν αλλά ήταν έτσι πιο πυκνό. Και μου λέει φέρε κάτι μπροστά. Λέω τι να φέρω. Μου λέει βάλε ένα δράκο. Λέω δεν θα μπορούσα να φανταστώ ένα δράκο με λεπτομέρειες, αλλά ήρθε πολύ ωραία άγριος-άγριος, κακός μπήκε εκεί και έπιασε το σπαθί και το γυρόφερνε. Ξέρεις τον ψιλόκοψε. (γέλια) Λέω ψιλοκόβεις … Λέει είδες, λέω ναι, αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω τι θα πρέπει να το κάνω εγώ αυτό, κάπως μου φάνηκε περίεργο. Μετά δεν θυμάμαι και κάτι άλλα κάναμε και μου ζήτησε τελικά, δεν ασχολήθηκα με τη ρομφαία καθόλου, δεν πήγε το μυαλό μου καθόλου εκεί. Α! έβαλα το χέρι μου στην καρδιά του, μου ζήτησε να βάλω το χέρι μου στην καρδιά του. Τον ένιωθα σαν μια πελώρια οντότητα, δεν μπορούσα δηλαδή να εστιάσω και κάποια στιγμή κατάλαβα ότι ήταν γύρω-γύρω γι αυτό δεν μπορούσα εγώ να εστιάσω σε κάτι. Και μου είπε βάλε το χέρι στην καρδιά κι έτσι όπως τον οραματίστηκα είδα να έρχεται μια ενέργεια προς τα μάτια, να έρχεται προς εμένα. Ωραία η αίσθηση, δεν μπόρεσα όμως να καταλάβω τι ακριβώς σημαίνει αυτό, σαν μια περίεργη λάμψη. Και το άλλο είναι ότι μου ζήτησε να πάω από κάτω και να μπω από το 1^ο τσάκρα του μέχρι επάνω, αν υποθέσουμε ότι έχει τσάκρα και τελικά ήταν σαν να τον φόρεσα σαν ένα ρούχο ας πούμε. Αυτό.

Σοφία:

Έβγαλες φωτιά;

Άννα:

Φωτιά όχι, αλλά τώρα που το είπες, μπαίνοντας αυτό που κατάλαβα ήτανε παντού φωτιά, δηλαδή παντού φλόγες. Και δεν ήμουν και σίγουρη ότι ήταν αυτό που θα έπρεπε να δω. Εντάξει βλέπεις υποτίθεται ένα τοπίο, αλλά επειδή μπαίνεις στη φωτιά πρέπει να δεις φωτιά; Μάλλον.

Μου λένε το εξής. Χρειάζεται αυτοί οι διαλογισμοί να μην κρατούν πάρα πολλή ώρα για να μπορούν να κρατούν εστιασμένη την ενέργειά μας. Εάν μπαίνουμε και πελαγοδρομούμε και ξέρουμε ότι έχουμε πολλή ώρα μπροστά μας χαλαρώνουμε και χάνουμε την εστίαση. Οπότε χάνουμε την προσοχή μας ουσιαστικά και δεν γίνεται η δουλειά που πρέπει να γίνει. Γι αυτό ακόμα κι αν κάνουμε οι ίδιοι μόνοι μας την εργασία πρέπει να ξέρουμε ότι υπάρχει ένας περιορισμός, τον οποίο εμείς θα τον βάζουμε στον εαυτό μας, έτσι ώστε συγκεντρώνουμε την ενέργειά μας εκείνη την ώρα. Να πω στον Ρόμπερτ, λέει, να το δουλέψει αυτό.

Μάλιστα. Συγνώμη παιδιά θα το πω. Για κάτσε να το επιβεβαιώσω. Ξεκίνησε να μου λέει το εξής. Την άλλη φορά λέει θα κάνουμε το εξής. Θα βγάλετε τα ρούχα σας και θα μπείτε στη λεκάνη στη μέση του κύκλου. Προσπαθούσα να καταλάβω τι σημαίνει αυτό. Εντάξει, θα έχουμε όμως νερό στη μέση του κύκλου οπότε φέρτε μια πετσετούλα για τα πόδια σας. (γέλια).

Κατερίνα:

Τα θεατρικά δρώμενα ξεκινάνε. Και το σκέφτηκα να δεις που θα μας πει κάτι τέτοιο να βγάλουμε τα ρούχα μας. (γέλια)

Σοφία:

Σας είπα, μας βλέπω γυμνές στο Σύνταγμα. (γέλια)

Ρόμπερτ:

Θ’ αφήσουμε το σώβρακο.

Όλγα:

Χθες μας τα βγάλανε όλα. Από χθες ξεκινήσανε να μας γδύνουνε. (γέλια)

Άννα:

Ρώτησες τώρα τον κατάλληλο άνθρωπο! (γέλια)

Σοφία:

Απ’ το σοκ δεν θυμάται τίποτα.

Άννα:

Την επόμενη εβδομάδα είναι 21 έτσι; Ναι 20 και η ισημερία είναι 20. Θα φέρετε και το λαδάκι σας όλοι και τι άλλο; Κι ένα σταυρό. Εγώ, δεν ξέρω, δεν έχω σταυρό.

Αναστασία:

Εγώ έχω Ανκ.

Άννα:

Σταυρό.

Ρόμπερτ:

Είναι σταυρός κι αυτό.

Σοφία:

Σταυρό εννοεί επάνω μας.

Άννα:

Ένα σταυρό, δεν ξέρω, μπορεί να φτιάξω ένα με ….

Ρόμπερτ:

Κανονικό σταυρό ή ανκ;

Άννα:

Κανονικό σταυρό. Μπορεί να έχω κι εγώ ένα μικρούλι. Θα γίνει η διαδικασία του καθαρισμού, θα δοθεί, θα μου το πει τότε πως θα γίνει αυτό και μετά θα κάνουμε το Star Sapphire κι έπειτα θα γίνει … μια στιγμή να το επιβεβαιώσω τώρα για  την αυτομύηση. Θα γίνει μου λέει όπως το θες. Εγώ το θέλω; Συγνώμη! Ναι θα το κάνουμε εδώ. Ρωτούσα κατ’ αρχήν ‘να γίνει;’ και μου λέει θα γίνει. Ρώτησα αν γίνεται να το κάνει ο καθένας σπίτι του. Εγώ νομίζω ο καθένας σπίτι του θα το μελετήσει κατ’ αρχήν να αποκτήσει μία εξοικείωση και μετά θα το κάνουμε εδώ.

Αναστασία:

Την μύηση; Θα το μάθουμε μεσ’ τη βδομάδα.

Άννα:

Εντάξει, δεν είναι κάτι που το απομνημονεύεις τρεις σελίδες πράγμα. Εγώ μια γραμμή δεν μπορώ. Εντάξει θα δούμε πως θα γίνει. Τι άλλο; Καλό σας βράδυ.

[Η Μαριαννίκ εκτέλεσε το μικρό τυπικό του πενταγράμμου]

Μ’ αυτό που κάνετε κατεβαίνει πολύ περισσότερο φωτιά απ’ ό,τι αέρας. Κάθε φορά που εργάζεστε σ’ ένα συγκεκριμένο τάττβας την ώρα ενός τάττβα κάνοντας μία μαγική τελετή, μοιάζει να επικαλείστε περισσότερο το στοιχείο του συγκεκριμένου τάττβα και αντίστοιχα επικαλείστε αυτό το στοιχείο ανάλογα με το εργαλείο που χρησιμοποιείτε. Χρησιμοποιώντας λοιπόν το εγχειρίδιο στην ώρα του τέζας, του τάττβα της φωτιάς, χρησιμοποιώντας το εργαλείο της φωτιάς κατεβάζεις την ενέργεια της φωτιάς. Χρησιμοποιώντας αντίστοιχα άλλα εργαλεία και ιδιαίτερα πάνω στα τάττβας που τους αντιστοιχούν κατεβάζετε την ενέργεια των αντίστοιχων στοιχείων. Μπορείτε να συνδυάζετε τα στοιχεία αυτά, μπορείτε να συνδυάζετε τις ενέργειες έτσι ώστε να τις κατεβάζετε ισορροπημένες όταν επαναλαμβάνετε μία τελετή σε διάφορα σημεία του 24ώρου, έτσι  ώστε να επικαλείστε και τα τέσσερα τάττβας ισομερώς. Τότε μπορείτε να έχετε μία ισορροπία στη δουλειά σας και η ισορροπία είναι το ζητούμενο όταν δεν έχετε ξεδιαλύνει μέσα σας ποια ακριβώς ενέργεια χρειάζεται περισσότερο.

Όσον αφορά το ζήτημα της Ελλάδας, την οποία προσπαθείτε να βοηθήσετε μ’ αυτόν τον τρόπο χρειάζεται επίσης αέρας και νερό. Τα στοιχεία της Ελλάδας είναι η φωτιά του Ήλιου, είναι ο Αέρας και το Νερό και η Γη. Εάν ήσασταν σ’ ένα άλλο χώρο θα υπερίσχυαν ίσως κάποια άλλα στοιχεία. Εδώ ο Αέρας και το Νερό χρειάζεται να συμπεριληφθούν. Ζητήστε λοιπόν ο καθένας και η καθεμιά μόνοι σας να δουλέψετε για μερικές ημέρες όπως νιώθετε εσείς κατάλληλο να το κάνετε επαναλαμβάνοντας το τυπικό του Ρόδινου Σταυρού με εργαλεία που αντιστοιχούν στα τέσσερα στοιχεία και σε ώρες των τάττβα των στοιχείων αυτών. Φτιάξτε εσείς ένα πρόγραμμα για τον εαυτό σας και τρεις ή τέσσερις ημέρες συνέχεια κάντε αυτό το τυπικό στις συγκεκριμένες ώρες που θα έχετε επιλέξει. Αυτό θα δημιουργήσει μία πολύ δυνατή δόνηση την οποία θα μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε κι εμείς με τη σειρά μας για να επιφέρουμε τις αλλαγές που ζητάτε στα πεδία.