14ο Μάθημα

Μπορείτε να διαβεβαιώσετε ο ένας τον άλλον, η μία την άλλη, ότι στη ζωή σας υπάρχει ο Ηλίας. Αυτή είναι μία πραγματικότητα κοινή, μια πραγματικότητα που την μοιράζεστε όλοι σας, η ενέργεια του Ηλία. Αυτός είναι που σας πηγαίνει και σας φέρνει και κάνετε τάχα ότι είσαστε μόνοι και αμφισβητείτε την βοήθεια που σας δίνεται και ξεχνιέστε. Ταλαίπωροι! Έτσι είναι Κατερίνα. Όλγα, Άννα, Αναστασία, Ρόμπερτ, Μάχη, Σοφία, Βασίλη, Μαριαννίκ. Έτσι είναι. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες, θα πείτε! Είμαι εδώ όμως, είμαι κοντά σας.

Αν νομίζετε ότι τα πράγματα γίνονται για κάποιο λόγο, στον οποίο δεν μπορείτε να παρέμβετε, να επέμβετε, κάνετε λάθος, είστε γελασμένοι. Τα πάντα γίνονται σύμφωνα μ’ αυτό που έχετε προκαθορίσει για σας. Οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη. Έρχονται κι άλλες ανατροπές, θα τις δείτε στον δρόμο σας, αλλά είστε ασφαλείς. Αυτό είναι που θέλουμε να ξέρετε περισσότερο απ’ ο,τιδήποτε άλλο. Γνωρίζουμε πολύ καλά πόση σημασία έχει για ένα πνεύμα που βρίσκεται ενσαρκωμένο στο γήινο πεδίο να νιώθει ασφάλεια και σιγουριά στη ζωή του, στην εργασία του, στην οικογενειακή του κατάσταση, στα οικονομικά του. Η κλίμακα του Μάσλοου Άννα είναι γνωστή και σε μας. - Το λέει γιατί εχθές παραπονιόμουν και δήλωνα ότι θέλω να εκπληρώνονται οι ανάγκες μου σύμφωνα με τη κλίμακα του Μάσλοου, (γέλια) στον ύψιστο βαθμό (γέλια) - .

Ζητάμε να έχετε περισσότερη εμπιστοσύνη γιατί εμείς είμαστε εδώ και σας κρατάμε το χέρι. Αδυνατούμε να θέσουμε σ’ εφαρμογή τα σχέδια αν εσείς δεν συνεργαστείτε. Ξέρετε ότι είναι δύσκολο, το ξέρατε εδώ και καιρό ότι θα είναι δύσκολο. Και μέσα σ’ όλο αυτόν τον κυκεώνα των ενεργειών και μέσα σ’ όλο αυτόν τον κυκεώνα των αντιλήψεων και των ιδεών που ανακινούνται όλο αυτό το διάστημα, χρειάζεται να βρείτε τον δρόμο σας και να σταθείτε ακέραιοι στο έπακρο. Κι όταν λέω να σταθείτε ακέραιοι, να σταθείτε σ’ εκείνο το σημείο που είσαστε Ένα, Ένα με τον Ύψιστο ως κόρες και υιοί του Υψίστου. Είναι αυτό το σημείο που θα σας βγάλει από την διάνοια, θα σας βγάλει από την διάνοια που υστερεί και θα σας επιτρέψει να στέκεστε σ’ ένα πολύ ευρύτερο πεδίο, που ακόμα κι αν νιώθετε ότι είναι κάπως μακρινό από τη Γη, ακόμη κι αν νιώθετε ότι θα έπρεπε να είστε πολύ πιο εστιασμένοι στα γήινα πράγματα και να δράσετε ανάλογα, ωστόσο είναι αυτό το πεδίο που διασφαλίζει την ομαλότητα των συνθηκών που θα βιώνετε.

Οι επόμενοι μήνες θα είναι δύσκολοι για όλους και η Άννα αποφάσισε να κάνει πίσω σ’ αυτά που … να κάνει πίσω στις ασχολίες της και ν’ αφήσει ένα μεγάλο μέρος του χρόνου της για τον εαυτό της. Έτσι νομίζει τουλάχιστον. Θα σας αφήσουμε να δείτε τι θα κάνουμε τη σημερινή βραδιά, τι θα κάνουμε απόψε. Ένα πράγμα μόνο θέλω να σας πω ακόμα. Λέγεται ότι η Ελλάδα πνέει τα λοίσθια, έτσι νομίζετε. Έτσι είναι σ’ ένα μεγάλο βαθμό. Γιατί ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας … θα το θέσουμε ως εξής, της Ελλαδικής ενέργειας, είναι έτοιμο να αποχωρήσει. Το κενό που θ’ αφήσει πίσω του θα δημιουργήσει ένα νέο γαλαξία αξιών. Θα δημιουργήσει μία νέα κατάσταση. Ένα νέο κατεστημένο αν θέλετε. Η κλίμακα των δονήσεων που συνεπάγεται αυτή η αλλαγή είναι τεράστια. Θα πρέπει όμως να σταθείτε πολύ σταθερά, πολύ γερά στο κέντρο σας για να μπορέσετε να κατευνάσετε τα πνεύματα και να γεφυρώσετε τα άκρα αυτής της κλίμακας. Και οι επόμενοι μήνες θα σας βρουν έτοιμους για πολλά. Θα διευθετήσετε πολλές παλιές εκκρεμότητες και θα δείτε ν’ ανοίγονται μπροστά σας καινούριοι δρόμοι, δρόμοι που ποτέ δεν είχατε φανταστεί.

Οι συνθήκες είναι δύσκολες για όλους και φυσικά όταν κάτι συμβαίνει σε συλλογική κλίμακα θεωρείτε άδικο να σταθείτε έξω απ’ αυτό. Σε κάθε περίπτωση είστε εκεί που χρειάζεται να είστε και χειρίζεστε τις ενέργειες προκειμένου να γειώσετε ένα νέο εαυτό, τόσο για σας όσο και για το Ελλαδικό πεδίο. Μπορείτε να γελάσετε αν θέλετε, μπορείτε να χαμογελάσετε, δεν θα σας κατηγορήσει κανείς γι αυτό. Κανείς δεν θα σας πει γιατί γελάτε την ώρα που ο Ηλίας σας μιλάει σοβαρά. Πρόκειται σύντομα να αναδυθεί ένας καινούριος εαυτός και την νύχτα την ακολουθεί η μέρα, μην το ξεχνάτε αυτό. Μην ξεχνάτε ότι το νεογνό πριν περάσει τον κόλπο για να βγει στη ζωή περνά μέσα από πολύ δύσκολη κατάσταση. Πιέζεται, νιώθει να συντρίβεται, μέχρι που τελικά φτάνει σ’ ένα τεράστιο χώρο. Και αυτό είναι που θέλουμε να δείτε για τον εαυτό σας. Ότι βγαίνετε σ’ έναν εκπληκτικά μεγάλο χώρο.

Πάρτε μερικές ανάσες. Ζητούμε πάνω απ’ όλα να προστατεύσουμε το πνεύμα σας. Στους καιρούς της ένδειας αυτό που υποφέρει περισσότερο είναι η ψυχή, γιατί η φυσική αντίδραση στις εξωτερικές συνθήκες δεν της δίνει τα περιθώρια να αναπνεύσει και να εκφραστεί ανάλογα. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να ανασαίνει, να παίρνει βαθιές αναπνοές, να τραγουδά, να γελά. Αφήστε τον εαυτό σας να εξωτερικευθεί, μην κλείνετε την καρδιά σας και οι διαπιστώσεις που θα κάνετε θα είναι μεγαλειώδεις. Είστε εκεί που πρέπει να είστε. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να το αμφισβητείτε αυτό επειδή είναι λίγο πιο δύσκολο απ’ ό,τι άλλες φορές. Θα κάνει λίγους μήνες ακόμα να ξημερώσει, αλλά η μέρα έρχεται και θα δείτε την αυγή να φωτίζει πάνω απ’ τα κεφάλια σας τον ουρανό. Θα δείτε το φως του Ήλιου που ανατέλλει σιγά-σιγά και πρέπει να είστε έτοιμοι γι αυτό και έτοιμες.

Κι όσο περνάτε τη στενωπό να θυμόσαστε τον Δία. Κρατήστε στο νου και την καρδιά σας την ενέργεια του Διός και γελάστε μαζί του. Βρίσκεται πολύ κοντά αυτή την περίοδο. Θυμηθείτε, θυμηθείτε ότι είναι η ίδια η ενέργεια της ζεύξης κι αφήστε τον εαυτό σας να ταξιδέψει πάνω στην ενέργειά του, τη χρυσαφένια ενέργεια που συνδέει το καθετί, κι αφήστε αυτή την ενέργεια να συνδέσει το παλιό με το καινούριο. Αφήστε τον να σας βγάλει στο φως με τον τρόπο που ξέρει μοναχά αυτός.

Συνδέουμε το παλιό με το καινούριο και βρισκόμαστε εδώ για άλλη μια φορά για να μελετήσουμε μαζί σας τα αρχέτυπα των θρησκειών που σαν καλοί μάγοι έρχεστε να ενσωματώσετε στο έργο της αλλαγής. Ποια πλευρά σας αφορά στα Ελευσίνια Μυστήρια; Ποια πλευρά σας κοιτάζει στην Εκάτη; Ποια πλευρά σας είναι ο Γιαχβέ, ποια ο ΙΑΟ; Που είναι ο θεός σε όλες αυτές τις μορφές; Θα το βρείτε αστείο, αλλά όσες περισσότερες θεϊκές μορφές αγκαλιάσετε, τόσο περισσότερο θα πείθεστε ότι ο θεός είστε εσείς. Τόσο περισσότερο θα βεβαιώνεστε ότι εσείς δημιουργείτε τον κόσμο και κανένας άλλος δεν υπάρχει πέρα από εσάς. Κι όλες αυτές οι μορφές, οι θεϊκές μορφές που ενσωματώνετε δεν είναι παρά τα άπειρα κομματάκια του καθρέφτη που έρχονται και πάλι κοντά και συνενώνονται για να δημιουργήσουν την αρχική εικόνα.

Το θυμόσαστε το παραμύθι που είχαμε πει αιώνες πριν; Φαίνεται να έχουν περάσει αιώνες από εκείνη τη στιγμή που σας το αφηγηθήκαμε. Αιώνες διαρκούς συνειδητοποίησης πέρασαν από τότε. Ποιος το περίμενε ότι θα ήσασταν τώρα εδώ, ε; Ποιος το περίμενε ότι θα φορούσατε τις λευκές σας ρόμπες και θα καθόσασταν γύρω από ένα βωμό, περιμένοντας στωικά Κατερίνα να έρθει η σειρά σας για να κάνετε την επόμενη τελετή. Ποιος το περίμενε! Εμείς ξέραμε αλλά δεν μιλούσαμε, οφείλουμε να το ομολογήσουμε. Να μας συγχωρείτε πολύ αλλά δεν μπορούμε να προδώσουμε το παιχνίδι. Θα ήταν σαν να παίζατε πόκερ κι εμείς να κοιτάμε πίσω απ’ την πλάτη σας τα χαρτιά και να τα μαρτυρούμε σε όλους.

Αφήστε μας λοιπόν να πάρουμε θέση ανάμεσά σας. Ο Ηλίας, ο Ενώχ, ο Σάνταλφον, ο Μέτατρον, ο Σαιν Ζερμαίν, ο Ζακχιήλ. Παρατηρείτε κάτι; Παρατηρείτε κάτι σ’ αυτόν τον συνδυασμό; Αφήστε μας να τυλίξουμε τα πόδια σας και τα χέρια σας με το άρωμα του Ουράνιου Τόξου. Προσέξτε, δεν είναι το ίδιο το Ουράνιο Τόξο είναι το άρωμά του. Αφήστε τον εαυτό σας να το νιώσει αυτό. Ελάτε να παίξουμε αυτό το παιχνίδι κι επιτρέψτε μας να τυλίξουμε τα πόδια σας και τα χέρια σας με το άρωμα του Ουράνιου Τόξου. Πως θα το αντιληφθείτε αυτό; Δεν τυλίγουμε την μύτη σας με το άρωμα, τα χέρια σας και τα πόδια σας τυλίγουμε. Μπορεί το σώμα να το νιώσει αυτό; Μπορεί. Επιτρέψτε στα χέρια σας και τα πόδια σας να νιώσουν το άρωμα. Πάρτε λίγο χρόνο για να εστιαστείτε σ’ αυτήν την αίσθηση και στο τέλος της συνάντησης μοιραστείτε την εμπειρία σας, μοιραστείτε με τους υπόλοιπους το άρωμα που νιώσατε.

[παύση]

Τα χέρια σας και τα πόδια σας, δηλαδή τα άκρα σας έχουν μεγάλη ευαισθησία στην οσμή. Έχουν επίσης ευαισθησία στην αφή, την ακοή και την όσφρηση. Ξέρουμε τι λέμε. Σας αφήνουμε λίγο χρόνο ακόμα για να εστιαστείτε στο άρωμα.

[παύση]

Η οσμή τακτοποιήθηκε. Ας πάμε τώρα στην ακοή. Θα σας ζητήσουμε να προσπαθήσετε ν’ ακούσετε με τα χέρια και τα πόδια.

[παύση]

Ακούτε με τα χέρια και τα πόδια.

[παύση]

Πάμε γι άλλα λοιπόν. Συμμετέχουν τα πάντα, συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις. Φυσήξτε τη μύτη σας κι αφήστε το αριστερό σας πόδι να νιώσει ότι το κάνει αυτό.

[παύση]

Σοφία:

Αυτό θα πει τρέχει η μύτη μου! [γέλια]

(συνέχεια)

Θ’ ανάψουμε για σας το φως κι εσείς θα βάλετε το χέρι μπροστά στα μάτια και θ’ αφήσετε τον εαυτό σας να δει το φως με τα πόδια και τα χέρια. Αφήστε το σώμα σας να δει το φως. Σημαίνει θερμότητα το φως; Όχι απαραίτητα. Πάρτε χρόνο για να δείτε τι σημαίνει για το δικό σας σώμα το φως. Είναι οπτική η εικόνα του φωτός που έχετε, έτσι δεν είναι; Προσπαθώντας να δείτε το φως με τα πόδια και τα χέρια, ουσιαστικά αντανακλάτε την ανάμνηση, την οπτική ανάμνηση του φωτός. Μπορείτε όμως να το δείτε κι αλλιώς. Στην αρχή μπορείτε να ξεκινήσετε με τον τρόπο που αναφέραμε και κατόπιν να επινοήσετε ένα δικό σας τρόπο για να νιώθει το σώμα σας το φως. Ρωτήστε τα χέρια και τα πόδια σας, γιατί σ’ αυτά αναφερόμαστε, πως νιώθουν κάτω από το ηλιακό φως μια κρύα μέρα του χειμώνα.

[παύση]

Και πάλι τι νομίζετε ότι είναι αυτό που αντανακλά στο σώμα σας το φως; Οι καταστάσεις και οι άνθρωποι γύρω σας καθρεφτίζουν πλευρές του εαυτού σας. Το φως τι καθρεφτίζει στα κύτταρά σας; Μ’ αυτό τον τρόπο αγαπητοί μου, αγαπητές μου μαθαίνετε να συλλαμβάνετε πολύ λεπτές αποχρώσεις της ενέργειας. Μαθαίνετε να ερμηνεύετε τις ενέργειες που βρίσκονται πέρα από το ορατό ηλεκτρομαγνητικό φάσμα. Μαθαίνετε να κοιτάτε μέσα από τα πόδια και τα χέρια.

Ο Μέτατρον που είναι εδώ μαζί μας σήμερα θέλει να σας οδηγήσει σ’ αυτό το παιχνίδι. Στον μαγικό κύκλο που έχετε σχηματίσει – και η Άννα βάζει τα πόδια της μέσα – ζητήστε μας να περιγράψουμε τον κύκλο με φως. Στέκομαι στο κέντρο με το Ουράνιο Τόξο στην καρδιά και μια φωτιά στα χείλη και περιγράφω με το βλέμμα μου τον κύκλο, τον μαγικό κύκλο με μια φωτεινή γραμμή. Και τώρα δείτε, οραματιστείτε την φωτεινή γραμμή να περιβάλλει τον μαγικό κύκλο. Μία καμπυλωμένη ακτίνα φωτός. Αυτή η καμπύλωση σχηματίζει άπειρο χώρο μέσα της. Ουσιαστικά ο χώρος που βρίσκεται μέσα στον μαγικό κύκλο είναι πιο άπειρος, αν μπορεί να ειπωθεί κάτι τέτοιο, από τον χώρο που βρίσκεται έξω από τον κύκλο. Ένα ολόκληρο σύμπαν έτοιμο για όλα.

Αφήστε μας να διαπιστώσουμε την ευαισθησία των οφθαλμών σας. Ανοίξτε τα μάτια και κοιτάξτε γύρω από τον κύκλο. Αφήστε το φως που βρίσκεται γύρω του να διαπεράσει τον οφθαλμό σας. Τι σημαίνει αυτό; Χρησιμοποιείτε το 3^ο μάτι. Αφήστε το 3^ο μάτι ανοιχτό και δεκτικό να συλλάβει το φως γύρω απ’ τον κύκλο. Τι αίσθηση έχετε εκεί αυτή τη στιγμή;

Και τώρα ζητήστε μας να δημιουργήσουμε μία ταλάντωση. Ταλαντώνουμε τον χώρο ανάμεσα σε σας και τον κύκλο. Με άλλα λόγια δημιουργούμε διακυμάνσεις στο πλέγμα του χώρου που μεσολαβεί ανάμεσα σε σας και τον μαγικό κύκλο. Ο οφθαλμός μπορεί να το νιώσει αυτό. Το αστρικό σας σώμα μπορεί επίσης να το νιώσει και το αιθερικό επίσης. Αφήστε τον εαυτό σας, επιτρέψτε του να αισθανθεί την διακύμανση του πλέγματος.

[παύση]

Αυτή η διακύμανση συμβαίνει όταν μία οντότητα βρίσκεται ανάμεσα σε σας και τον μαγικό κύκλο. Βλέπετε πόσο πρακτικές ασκήσεις μπορεί να δώσει το Πνεύμα για να μάθετε να μας αντιλαμβάνεστε; Χρειάζεται πολλή εξάσκηση βέβαια, αλλά έχετε όλη τη ζωή μπροστά σας. Κάθε φορά που νιώθετε την διακύμανση στο πλέγμα γύρω σας, μπορείτε να είστε σίγουροι ότι κάποιος από μας και όχι μόνο από μας, βρίσκεται κοντά σας. Το θέμα είναι ποιος κι επίσης ποια θα ήταν η αντίστοιχη αίσθηση μέσα στον μαγικό κύκλο. Ο μαγικός κύκλος είστε εσείς. Συνεπώς εκεί η αντίληψη αλλάζει. Είναι η καρδιά αυτή που θα σας κατευθύνει μέσα στον μαγικό κύκλο. Είναι ο Εαυτός. Εκεί τα πάντα είσαστε εσείς. Το φυσικό σας σώμα και η αύρα σας μαζί είναι ο μαγικός σας κύκλος. Εκεί βρίσκεστε, εκεί εργάζεστε, εκεί ιερουργείτε, εκεί δεόσαστε στον Ύψιστο, εκεί κάνετε έρωτα, σεξ, εκεί βιώνετε τα πάντα. Εκεί βιώνετε και τη στοργή και την ανταπόκριση του Πνεύματος. Είστε εσείς.

Ο μάγος καθορίζει τον μαγικό του κύκλο χαράζοντας με πριόνι, με μαχαίρι ή με μια ακτίνα φωτός; Είναι multiple choice. (γέλια) Τον κύκλο γύρω από τον βωμό. Και τώρα σας αφήνουμε να αναμετρηθείτε μεταξύ σας. Σας αφήνουμε να κοιτάξετε ο ένας τον άλλον, η μία την άλλη εσωτερικά στα μάτια και να αμφισβητήσετε αυτό που βλέπετε μπροστά σας. Εμπρός λοιπόν, αμφισβητήστε το. Κοιτάξτε την Άννα εσωτερικά στα μάτια και αμφισβητήστε αυτό που είναι. Κοιτάξτε και όλους τους άλλους στον κύκλο και αμφισβητήστε τους. Ναι, πλάκα έχει!

[παύση 5΄περίπου]

Το επαναλάβατε αυτό με όλα τα υπόλοιπα μέλη του κύκλου σας; Τι ήταν αυτό που αποκομίσατε όταν αμφισβητήσατε τους άλλους; Τι συλλάβατε; Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να καταγραφεί.

[παύση 10΄περίπου]

Με τις τεχνικές που σας δείξαμε μπορείτε να εργαστείτε όσο θέλετε. Όσο περισσότερο κάνετε αυτές τις πρακτικές ασκήσεις, τόσο θα αντιλαμβάνεστε ότι θα μπορείτε να χρησιμοποιείτε το σώμα σας ολόκληρο σαν ένα δέκτη. Οι αντιστοιχίες με τις οποίες έρχεστε και θα έρχεστε σε επαφή όσο περνάει ο καιρός αντανακλούν επίσης σ’ αυτόν τον δέκτη. Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να προϊδεάσετε τον εαυτό σας δημιουργώντας αισθήσεις για τις αντιστοιχίες ή για πακέτα ομογενή, πακέτα αντιστοιχιών. Έτσι θα μπορείτε να αναγνωρίζετε στο αιθερικό σας περιβάλλον όλα όσα συμβαίνουν κάθε στιγμή. Φυσικά θα πρέπει να στρέφεστε προς τα εκεί και να παρατηρείτε. Έτσι η εστίασή σας παίζει κυρίαρχο ρόλο σ’ αυτό το παιχνίδι.

Μάθατε να μιλάτε με τα χέρια και τα πόδια ή ακόμα; Δεν δουλέψαμε μ’ αυτό, θα το δοκιμάσετε μόνοι σας. Τα άκρα είναι αυτά με τα οποία έρχεστε σ’ επαφή με το περιβάλλον. Μ’ αυτά ενεργείτε στο περιβάλλον. Μπορείτε να φανταστείτε λοιπόν πόσο σημαντικό είναι και πόσο θα αυξήσει την αποτελεσματικότητά σας το να διευρύνετε τις λειτουργίες τους. Είπαμε ότι θα σας πάρει καιρό μέχρι να ολοκληρώστε αυτόν τον αρχικό κύκλο εκπαίδευσης στη σεξουαλική μαγεία. Ναι, έτσι είναι! Πιστεύετε ότι υπάρχει κάτι που δεν ανήκει εκεί; Το πιστεύετε ακόμα; Απλά σας προϊδεάζουμε με τη σειρά μας. Σας δημιουργούμε εντυπώσεις για να παίξετε μαζί τους.

Το επόμενο διάστημα λοιπόν βρίσκετε τον εαυτό σας να κάνει πολύ συχνά αυτές τις ασκήσεις, όπου κι αν βρίσκεστε. Ο χρόνος είναι δικός σας, το ξέρετε καλά, ακόμα κι αν δεν σας φαίνεται έτσι όταν ξεχνιέστε. Ο χρόνος είναι δικός σας και αξίζει να τον χρησιμοποιήσετε όπως εσείς αγαπάτε. Ποτέ κανένας δεν θα σας στερήσει τον χρόνο σας. Συνειδητοποιήστε ότι εσείς τον δίνετε, ζητάτε να τον δώσετε. Πρόκειται για ανταλλαγή ενέργειας. ‘Ο χρόνος είναι χρήμα’, είναι ανταλλαγή ενέργειας. Γιατί μπορεί η έννοια του χρόνου να φαντάζει παθητική, ο χρόνος δεν φαίνεται να είναι κάτι δραστήριο από μόνο του, ωστόσο είναι ενέργεια κι εσείς αποφασίζετε πως θα την διαχειριστείτε κάθε φορά. Το τονίζουμε αυτό γιατί στους επόμενους μήνες που θα έρθουν τα πάνω κάτω πρέπει να θυμόσαστε να διαχειρίζεστε σωστά τον χρόνο σας. Αυτό από μόνο του θα μπορέσει να σας βοηθήσει να σταθείτε στην κατάλληλη δόνηση και το κατάλληλο σημείο, για ν’ αφήσετε όλες τις αλλαγές να γίνουν ομαλά χωρίς να σας αγγίξουν. Τίποτα δεν θα σας αγγίξει. Αυτό είναι το βέβαιο, το μόνο βέβαιο.

Και τώρα ζητούμε από την Κατερίνα να πάρει το μικρόφωνο και να πει δυό λόγια και στη συνέχεια να κάνει το τυπικό που αγαπά.

Επικοινωνία μέσω της Κατερίνας Κερασώτη:

Ενεργήστε συνειδητά. Σας εκπαιδεύουμε, το κάνουμε καιρό τώρα, στη συνειδητή δράση. Βλέπετε, η συνειδητοποίηση της δράσης έχει πολλαπλές σημασίες. Είναι μια πολύ βαθύτερη έννοια απ’ ό,τι αντιλαμβανόσαστε μέχρι τώρα. Ο τρόπος που δράτε, που έχετε μάθει να δράτε στο φυσικό πεδίο διαφοροποιείται από τον τρόπο τον οποίο τώρα σας εκπαιδεύουμε. Ανοίγετε μια μεγάλη γκάμα για σας, μεγάλες αντιληπτικές δυνατότητες.

Διευρύνετε την αντίληψή σας σε πολύ μεγάλο βαθμό όταν καταφέρνετε να δράτε με τον τρόπο που σας υποδεικνύουμε σήμερα. Είναι ανατρεπτικό αυτό για την αντίληψή σας, για την τρέχουσα αντίληψή σας. Θα σας πάρει λίγο καιρό να εξοικειωθείτε μ’ αυτό και ξέρουμε ότι μέσα σας γελάτε. Όμως δείτε, δείτε ότι όσο πιο συνειδητοί γίνεστε, όσο πιο πολύ καταφέρνετε να διευρύνετε την αντίληψή σας, τόσο πιο κοντά σε μας έρχεστε, τόσο πιο βαθιά γίνεται η σύνδεση μεταξύ μας. Αυτό άλλωστε δεν επιδιώκετε; Αυτή τη σύνδεση, αυτή τη βαθιά συνειδητοποίηση δεν είναι που επιδιώκετε; Πάρτε το σοβαρά αυτό που σας δείξαμε σήμερα, ακόμη κι αν σας φέρνει γέλιο πάρτε το σοβαρά.

Είναι αυτονόητο ότι τα πιο σοβαρά πράγματα μπορεί να φέρουν γέλιο. Ανατρέψτε, σας αρέσει αυτό, να ανατρέπετε. Ανατρέψτε τον παγιωμένο τρόπο να σκέφτεστε. Ανατρέψτε τον παγιωμένο τρόπο να βλέπετε τα πράγματα και να τα αντιλαμβάνεστε. Ανατρέψτε την κοινή λογική. Ανατρέψτε το παραδεδεγμένο νόημα, γυρίστε το πάνω, κάτω για να γελάσετε, όχι για να βλάψετε κανέναν, αλλά για να δώσετε την ευκαιρία στον εαυτό σας να δει τα πράγματα από μια άλλη πλευρά και ν’ αντιληφθεί τα πράγματα από μια άλλη πλευρά.

Ξεκινώντας από την ανατροπή των αισθήσεων, του τρόπου που αισθάνεστε την εμπειρία σας, τον εμπειρικό κόσμο σας, προχωρήστε πιο πέρα, προχωρήστε στο νοητικό και προσπαθήστε ν’ ανατρέψετε την τρέχουσα αντίληψή σας για τα πράγματα. Ναι, εκεί θέλαμε να το πάμε κι ακόμη πιο βαθιά, κι ακόμη πιο μακριά. Σας δώσαμε την αρχή του νήματος και ξέρουμε ότι μπορείτε να πάτε όσο πιο βαθιά εσείς επιθυμείτε. Κάντε το χωρίς να φοβάστε τίποτα και κανέναν, γιατί έτσι η κοινή λογική δεν θα σας εξηγήσει ποτέ αυτό που φαίνεται ακατανόητο για τα μάτια των άλλων. Η καρδιά θα σας υποδείξει τον τρόπο της σκέψης. Μόνο η καρδιά δείχνει τον αληθινό τρόπο, τον βαθύτερο τρόπο, σας οδηγεί σ’ ένα βαθύτερο τρόπο σκέψης.

Άννα:

Τι θα κάνεις, και τα δύο [τυπικά];

Κατερίνα:

Τι θες;

Άννα:

Πεντάγραμμα είναι και τα δύο, όποιο θες.

Κατερίνα:

Το Star Ruby.

[Η Κατερίνα εκτελεί το Star Ruby]

Άννα:

Εσύ (προς την Αναστασία) έχεις τυπωμένο αυτό για να το κάνεις κιόλας; Θα το κάνεις δηλαδή; (το τυπικό του Μεγάλου Εξαγράμμου επίκλησης του Ερμή).

Αναστασία:

Ναι, θα το κάνω.

Άννα:

Την Τετάρτη έκανα κάπως ένα Μεγάλο Εξάγραμμο και όταν το είχα κάνει δεν ήταν μεταφρασμένο. Είναι αυτό ένα μεγάλο εξάγραμμο επίκλησης, αλλά είναι το Θελημικό και έχουνε ένα … χαριτωμένο. Οπότε η Αναστασία το βρήκε, το μετέφρασε κιόλας στα Ελληνικά, οπότε θα μας το κάνει σήμερα. Θα κάνει το επικλητικό του Ερμή.

Αναστασία:

Μπαίνω από βορρά;

Άννα:

Ναι, αφού ρωτάς.

[Η Αναστασία εκτελεί το Μεγάλο Εξάγραμμο επίκλησης του Ερμή]

Άννα:

Εντυπωσιάστηκα.

Κατερίνα:

Αυτό είναι καινούριο;

Άννα:

Αυτό είναι εκείνο που είχα ξεκινήσει την Τετάρτη, γιατί μου είχαν πει να το κάνω στο Ουράνιο Τόξο. Αυτό είναι του Ερμή. Αυτό είναι πιο αξιοπρεπές. Θέλω να πω είναι πιο τυπικό ας πούμε. Το άλλο δεν υπάρχει πουθενά, ήταν... Αλλά αυτό είναι τυπικό-τυπικό.

Αναστασία:

Στο σπίτι το είχα αρχίσει Νοτιοδυτικά που υποτίθεται … όχι υποτίθεται, έτσι το αισθάνομαι στον Ερμή. Γιατί έχω κάνει στα τέσσερα σημεία (το εξάγραμμο), στρέφεσαι προς το μέρος της σεφίρας που είναι ο πλανήτης. Ο Ερμής είναι δεξιά Νοτιοδυτικά κι έκανα εδώ το 5^ο εξάγωνο.

Άννα:

Γιατί είναι δεξιά Νοτιοδυτικά;

Αναστασία:

Δεξιά είναι ο Άρης (Γκεμπουρά) και το Χοντ.

Άννα:

Γιατί είναι ο Άρης και το Χοντ δεξιά;

Αναστασία:

Εκεί δεν είναι; Δεξιά είναι. Όταν κάνουμε το τελετουργικό δεν λέμε Βε Γκεμπουρά; Το Γκεμπουρά είναι στον δεξιό μας ώμο. Στο δεξί μου χέρι επομένως.

Άννα:

Α! έχεις δίκιο, ναι.

Αναστασία:

Οπότε μπροστά είναι ο Άρης και πιο χαμηλά είναι το Χοντ. Άρα ο Άρης είναι εκεί (Νοτιοανατολικά) και ο Ερμής είναι εδώ (Νοτιοδυτικά).

Άννα:

Άρα το κάνεις σύμφωνα με το σώμα σου, όχι σαν να βλέπεις το Δέντρο μπροστά σου.

Αναστασία:

Είναι σαν να βλέπω στην Ανατολή την κορυφή του Δέντρου, σαν εξάγωνο με το κέντρο που είναι το Ντάατ.

Άννα:

Θέλω να πω βλέπεις το Δέντρο όχι σαν να είναι μπροστά σου, αλλά είναι σαν μία προβολή του εαυτού σου.

Αναστασία:

Ναι, ναι. και στο σημείο που το κάνω αυτό κάνω και μία άλλη επίκληση την οποία έχω ήδη γραμμένη, για τον Ερμή δηλαδή ειδικά.

Άννα:

Και τι είναι αυτό το τρίγωνο; Το επικλητικό τρίγωνο μου λέει τώρα. Το Άλεφ; Τι είναι αυτό; Στο τέλος.

Αναστασία:
Α! Γράφει εδώ IAF ’δονείστε IAF’ . Λέει αφού κάνεις το σημείο του ΝΟΧ προς τη Δύση, με τα χέρια ψηλά λες IAF. Εγώ τα εκφώνησα τα εβραικά Γιοντ, Άλεφ, Φε. Τώρα τι σημαίνει δεν ξέρω.

Άννα:

Ναι. Μήπως θέλει να μου τραβήξει την προσοχή εκεί, για να δούμε. Θα κάνεις και το κλείσιμο, τον Σταυρό τον Καβαλιστικό για να κλείσουμε;

[Η Αναστασία εκτελεί τον Καβαλιστικό Σταυρό]

Άννα:

Ευχαριστούμε. Λέει τελειώσαμε για σήμερα και μου λέει ας μοιραστούν τις εμπειρίες τους.

Σοφία:

Όταν έκανε και την τελετή την προηγούμενη μυρμήγκιασα ξέρεις και κόντεψα να πέσω ξερή. Δεν ξέρω, με χαλάρωσες πολύ. Ευχαριστώ πολύ. Αλήθεια! Ξέρεις πως νιώθεις που μυρμηγκιάζεις, και ήμουνα έτοιμη να πέσω. [γέλια]

Ρόμπερτ:

Και καλό κάνεις και για μένα τώρα! [γέλια]

Σοφία:

Ναι κάτι καλό έκανες εκεί.

Κατερίνα:

Τι να πω τώρα; Για ποιο απ’ όλα;

Άννα:

Για το άρωμα και την αμφισβήτηση.

Κατερίνα:

Α! αυτό, ναι. Λοιπόν το άρωμα. Γενικά μυρίζω, έχω μια ευαισθησία στην όσφρηση. Να μου πεις απ’ τα πόδια, όχι! Έχω την εντύπωση ότι ερχότανε νοητικά, σαν να ερχότανε μια γκάμα αρωμάτων. Ερχότανε της φράουλας, ερχότανε του δάσους, δεν ήξερα που έπρεπε να σταθώ. Στο τέλος μου ήρθε το άρωμα της αγιοσύνης, όπως φανταζόμουν ότι είναι το άρωμα της αγιοσύνης και μετά είπες εσύ ‘τώρα που διευθετήθηκε η όσφρηση’. (γέλια)

Τώρα στην αμφισβήτηση, αισθάνθηκα κατ’ αρχήν ότι δεν έχω ν’ αμφισβητήσω τίποτα, αλλά τέλος πάντων αφού το λέγανε ξεκίνησα. Και άρχισα να σου λέω ‘τι μας κουβαλάς εδώ πέρα και όλα αυτά εσύ τα κάνεις’, ξέρεις τέτοια, αλλά το αισθανόμουν σαν παιχνίδι. Και καθώς τα έλεγα αυτά…

Άννα:

Εγώ δεν ένιωσα τίποτα από κανέναν.

Κατερίνα:

Μα ήτανε σαν παιχνίδι. Και ξαφνικά έτσι όπως τα έλεγα αυτά, αλλά αισθανόμουν ότι ήταν στην καρδιά, αλλάζει η μορφή σου και γίνεσαι ο Κρόουλι όπως ήτανε νεαρός, μ’ ένα τσουλούφι που έχει εδώ. Ακριβώς αυτό. Δηλαδή αυτό που αισθάνθηκα ήταν ότι είναι σαν να είσαι φυσική προέκταση του Κρόουλι. Μετά συνέχισα με την Μάχη. Και στη Μάχη, τι θα μπορούσα να της πω; Τέλος πάντων άρχισα να λέω βλακείες και ξαφνικά αισθάνθηκα ότι υπάρχει μια πολύ μεγάλη εγγύτητα. Είδα την καρδιά μου να ενώνεται με τη δικιά της κι αισθάνθηκα ότι είναι ένα πολύ κοντινό πρόσωπο που δεν το έχω συνειδητοποιήσει και ότι αυτό το πραγμα που κάνουμε τώρα το έχουμε κάνει πάρα πολλές φορές, δηλαδή είναι κάτι που το έχουμε κάνει πολλές φορές, ξανά και ξανά.

Μάχη:

Κι εγώ κάπως έτσι σε κατάλαβα.

Κατερίνα:

Ναι, ήτανε πολύ-πολύ κοντινό, μου έκανε εντύπωση. Με την Σοφία, εκεί θυμάμαι τι σου είπα. Σου είπα: γιατί έχεις αυτό το ύφος, ένα ύφος λίγο αφελές. Και καθώς το λέω αυτό βλέπω ότι μεγαλώνεις και γίνεσαι μία μεγάλη ενέργεια. Σε βλέπω μ’ ένα σπαθί πύρινο και είσαι μια μεγάλη ενέργεια σαν του Μιχαήλ. Μετά στον Ρόμπερτ, κάνοντας πάλι το ίδιο, τον είδα να κάθεται σ’ ένα θρόνο και η αντίληψη που είχα ήταν ότι παρόλο που έχει ένα ύφος όλο απορία, ότι έχει πάρα πολλή σοφία και ότι έχει πάρα πολύ βαθιά επίγνωση. Αυτό, ότι ήταν μία ενέργεια όλο σοφία και σαν να σε είσαι συνδεδεμένο με την αρχαιότητα, δεν ξέρω. Και την Αναστασία την είδα σαν μία τεράστια κολώνα, πολύ μεγάλη ενέργεια, πολύ ψηλή. Η γενική αίσθηση ήταν ότι είναι σαν ένα παιχνίδι. Ότι όλοι κάνουν ότι δεν ξέρουν ποιοι είναι και η ενέργεια από πίσω είναι τεράστια, είναι πολύ μεγάλου βεληνεκούς. Αυτή ήταν η γενική αίσθηση.

Άννα:

Πολύ μου αρέσανε αυτά που μας έκανε σήμερα.

Αναστασία:

Ναι, κι εμένα μ’ αρέσανε, πάρα πολύ μου αρέσανε. Κι εγώ νοητικά ξεκίνησα με το άρωμα, δηλαδή μάλλον πρώτα στο νου μου το αισθάνθηκα. Μετά, επειδή έχω κάνει τέτοιου είδους ασκήσεις με την Ευαγγελία, όχι πολλές, δυο-τρεις έχουμε κάνει, άρχισα να το αισθάνομαι με την καρδιά μου, όχι με τα χέρια και με τα πόδια αν και επέμενα. Λέω στον εαυτό μου ‘έχω αισθητήρες στα χέρια και στα πόδια και τα βλέπω να μακραίνουν’, δεν ένιωθα την αίσθηση με τα δάκτυλα ή με τα πόδια, την ένιωθα εδώ (στο κέντρο του στήθους) σαν να προεκτεινότανε μια αύρα προς τα έξω και το ένοιωθα έτσι. Ένιωθα την κίνηση της ενέργειας.

Άννα:

Τι κάνετε με την Ευαγγελία;

Αναστασία:

Κάνουμε τέτοιου είδους ασκήσεις. Έχουμε κάνει δυο-τρεις. Ένιωθα την ενέργεια να κυματίζει και η μυρωδιά ήτανε από δύο μικρά λουλουδάκια, το ένα ήταν άσπρο και το άλλο μοβ, πολύ ψιλά και μου ήρθε το ‘μιγκέ’. Δεν ξέρω πως είναι το μιγκέ.

Άννα:

Άσπρα είναι, ναι. Ά! Η μυρωδιά του ήρθε.

Αναστασία:

Ναι η μυρωδιά του, αλλά απαλή όμως. Τώρα με την αμφισβήτηση. Εγώ δεν την έκανα έτσι την άσκηση γιατί δεν το σκέφτηκα στην αρχή ν’ αμφισβητήσω. Πήγα να δω πως είναι.

Άννα:

Αφού είπε «αμφισβητήστε».

Αναστασία:

Ναι, μετά εγώ το ξέχασα. Black out εκείνη την ώρα. Το έκανα στο τέλος. Έβλεπα τα μάτια απευθείας και αισθανόμουνα την ενέργεια αυτή. Δηλαδή σ’ εσένα και την Κατερίνα ήταν ένα βάθος απίστευτο και μια σταθερότητα απίστευτη. Την έστελνα έτσι (σε ευθεία γραμμή) την δική ματιά αλλά την προσλάμβανα από εσάς εδώ, στο χάρα, δηλαδή έκανε ένα τρίγωνο, ένα ορθογώνιο έκανε. Το ίδιο με όλους βέβαια την αισθανόμουνα. Σε σας ήτανε πάρα πολύ δυνατή, πάρα πολύ σταθερή, με συγκέντρωση, με εστίαση τεράστια. Στου Ρόμπερτ δεν ήταν εστιασμένη, δεν έχει μάθει να εστιάζεται. Ήταν σαν να τρεμόπαιζε. Όπως και της Σοφίας, μια αμφισβήτηση του εαυτού της ένιωσα στην ενέργεια που τρεμόπαιζε. Στης Μάχης ήταν σταθερή, αλλά με όχι τόσο μεγάλο βάθος όπως το αισθάνθηκα σε σας. Δηλαδή μεγάλο βάθος αλλά όχι … τέλος πάντων πολύ σταθερή όμως η ενέργεια. Μετά ξαναείπανε να αμφισβητήσουμε και τι έκανα τότε; Δεν θυμάμαι. Α! ναι, απλώς ένιωθα μια γενική διακύμανση, μια ταραχή. Δεν έλεγα λόγια, απλώς έλεγα ‘δεν είναι αυτό που βλέπω’ κι ένιωθα να ταράζεται η ενέργεια. Μια διακύμανση και μια … αυτό. Τίποτα άλλο.

Μάχη:

Εγώ με τ’ αρώματα. Κατ’ αρχάς ένιωσα … δεν ξέρω αν έχετε μυρίσει ποτέ καταρράκτη; Μυρίζει ο καταρράκτης;

Αναστασία:

Ναι, έχει μια μυρωδιά.

Μάχη:

Αυτή την πολύ έντονη μυρωδιά και του βαθυκόκκινου τριαντάφυλλου. Γιατί κι εγώ έχω πολύ ισχυρή την αίσθηση της όσφρησης, ξεχωρίζω τι χρώμα είναι τι και με κλειστά τα μάτια, ξέρεις ένα τέτοιο πράγμα ένιωθα. Είχε πολύ πλάκα γιατί ‘φτερνίζεται το δάχτυλο’, έκανα παιχνιδάκια. (γέλια) Έκανα τέτοια, ναι το διασκέδασα μπορώ να πω. Για να δω γιατί τα έχω γραμμένα τα άλλα. Για την διαταραχή της ενέργειας που έλεγε, πώς να καταλαβαίνουμε τι υπάρχει γύρω μας, εγώ εκτός απ’ αυτό που ένιωθα ότι ήμουν σαν μέσα σε φουρτούνα, είχα και διακύμανση στους χτύπους της καρδιάς. Δηλαδή δεν χτύπαγε κανονικά. Στις αμφισβητήσεις, δεν ήθελα ουσιαστικά ν’ αμφισβητήσω και δεν το είχα βάλει μεσ’ το μυαλό μου. Απλά κοίταζα τον καθένα αλλά έβλεπα εικόνες, δεν πιάσαμε κουβέντα με κανέναν. Εσένα πάντως σε είδα ….

Αναστασία:

Δεν έπιασε κουβέντα, δεν είναι το φόρτε της. [γέλια]

Μάχη:

Ναι δεν είναι το φόρτε μου. Εσένα Άννα σε είδα … είδα ξαφνικά μια γάτα, μεγάλωνες κι έγινες λέαινα. Ετούτη εδώ (Κατερίνα) είχε πολύ πλάκα, τα έχω σημειώσει για να μην τα ξεχάσω. Σε είδα στην αρχή σαν ένα ελεύθερο χαριτωμένο πνεύμα με τη μορφή δροσοσταλιάς να γελάς και να χοροπηδάς χαρούμενη κι απ’ την άλλη να λες ‘ωχ η κοιλίτσα μου, ωχ τ’ αντεράκια μου, πονάω’. Συνέχεια δεν έχεις πόνους στην κοιλιά;

Κατερίνα:

Ναι είχα την προηγούμενη φορά.

Μάχη:

Αυτό. Μετά την Αναστασία. Με την Αναστασία ήταν γενικώς σοβαρό, δεν είχε πλάκα αυτό που έβλεπα. [γέλια]

Αναστασία:

Τι λες!!!

Μάχη:

Είδα μορφές βασικά ματωμένες και μετά είδα εσένα, βασικά όχι εσένα την αύρα σου να βγάζεις λευκά φτερά και να τ’ ανοίγεις για να πετάξεις. Αυτό. Στον Ρόμπερτ τον είδα σκυθρωπό με μια ρόμπα που φοράγανε παλιά οι παλιοί καθολικοί καλόγηροι, τον είδα να κάθεται. Στη Σοφία δεν μπόρεσα να δω τίποτα γιατί ένιωσα σαν μια θολούρα, δεν ξέρω δεν μπορούσα να μπω να την κοιτάξω.

Σοφία:

Εγώ στη όσφρηση στην αρχή δεν κατάλαβα τίποτα και μετά είδα μία κάρτα. Πως ήταν παλιά οι καρτ ποστάλ που είχαν οι γιαγιάδες μας με τριαντάφυλλα. Ήταν έτσι περίεργο και μετά σαν να μύρισα ή μου φάνηκε. Αλλά έβλεπα τριαντάφυλλα, πολλά τριαντάφυλλα. Αυτό που λέει η Αναστασία, είχαμε κάνει κι εμείς παλιά κάποια γιόγκα με τα χέρια, αλλά δεν τα κατάφερνα πολύ καλά.

Άννα:

Τι γιόγκα ήταν αυτή, με τα χέρια;

Σοφία:

Όχι, ότι επιμηκύνεις τα χέρια σου. Κάνεις κάποιες ασκήσεις που νομίζεις ότι πιάνεις τον τοίχο, είναι μέσα στη γιόγκα.

Άννα:

Δεν το ήξερα.

Αναστασία:

Και με τους ήχους είναι κάποιες.

Σοφία:

Ότι προεκτείνεις τις αισθήσεις σου γενικά και ότι …

Άννα:

Και με την ακοή τι;

Αναστασία:

Ν’ ακούσεις ήχους κοντινούς, μακρινούς, στο υπερπέραν … εστιάζεσαι σ’ έναν συγκεκριμένο.

Σοφία:

Μετά από τις αισθήσεις τι άλλο κάναμε; Στη φάση της αμφισβήτησης εγώ δεν κατάλαβα ακριβώς τι είπε όταν είπε αμφισβητήστε και αυτό που έκανα ήταν ‘α! δεν είναι αυτή που είναι’.

Άννα:

Το έκανες νοητικά δηλαδή.

Σοφία:

Ναι.

Ρόμπερτ:

Κι εγώ το ίδιο.

Σοφία:

Ότι δεν είναι αυτή που είναι, αλλά αμφισβητώ την εικόνα σου και δεν βγήκε τίποτα. Ξεκίνησα με την Κατερίνα. Στην αρχή δεν έγινε τίποτα και μετά ξαφνικά είδα διάστημα, σε όλους είδα διάστημα, βγήκε σε όλους διάστημα. Εσένα είδα ένα πλανήτη. Ποιος είναι αυτός που έχει δακτυλίους γύρω-γύρω;

Αναστασία:

Ο Κρόνος.

Σοφία:

Τον Κρόνο είδα. Στην Αναστασία δεν είδα ένα πλανήτη, είδα τρεις-τέσσερις.

Μάχη:

Ασχολείται με πολλούς. [γέλια]

Σοφία:

Ναι και σε σένα είδα ένα-δυό πλανήτες. Δεν ήξερα τι πλανήτες είναι. Τον Κρόνο τον κατάλαβα γιατί είχε τον δακτύλιο. Θα πω όμως και γι αυτούς που δεν είναι εδώ. Στην Όλγα είδα κι εκεί αστέρια αλλά είδα ένα ξωτικό, ένα ξωτικό απ’ αυτά τα παλιά με τα καπελάκια. Τον Βασίλη τον ξέχασα. Στον Ρόμπερτ είδα πάλι αστέρια και στη Μάχη και μία φράουλα. Και στην Άννα είδα επίσης πλανήτες διάφορους, χάος και πέρασε ένας αετός.

Άννα:

Πέρασε!

Σοφία:

Ναι, πέταγε ένας αετός ανάμεσα εκεί.

Άννα:

Παρεμπιπτόντως.

Αναστασία:

Είναι του Δία ο αετός. Και του Ηλία και του Δία.

Κατερίνα:

Του Ηλία δεν είναι ο Κρόνος;

Άννα:

Και ο Κρόνος. Σε σένα κοίταξε, ο Κρόνος σχετίζεται παραδοσιακά με τον Υδροχόο. Παραδοσιακά. Είναι ο Ουρανός. Πριν βρουν τον Ουρανό συνδεόταν με τον Κρόνο. Και άμα βάλεις τώρα Honestissima Disciplina άστα να πάνε!

Ρόμπερτ:

Κοίτα δεν έχω και πολλά. Δεν μπορώ να πω πως είχα ειδικά … έβαλα τη λογική νομίζω πιο πολύ κι έτσι δεν μπορώ να πω μύρισα με τα πόδια ή τα χέρια. Παρόλα αυτά το έχω κάπου ακουστά κάτι τέτοιο. Νομίζω είχαν κάνει κάτι πειράματα κάπου. Κι έτσι κάπου το έχω ακουστά κι έτσι προσπάθησα.

Κατερίνα:

Στην ομάδα του Κρόουλι το είχαμε. Αυτό που λέει τώρα το είχαμε πει και πέρυσι.

Ρόμπερτ:

Μπορεί ναι, αλλά νομίζω κάπου το έχω διαβάσει κιόλας. Πειράματα νομίζω είχαν κάνει με τυφλούς. Τέλος πάντων προσπάθησα αλλά δεν μπορώ να πω ότι μύρισα κάτι. Νομίζω μπορεί να είχα βάλει πολύ το λογικό. Όμως όταν έκανες με το φως, έβλεπα το φως, αλλά δεν ξέρω τώρα το γιατί, με την έννοια μήπως το έχω κάνει ήδη άσκηση από πριν. Γιατί προσπαθώ πάντα να βλέπω ένα φως γύρω μου κι έτσι τώρα δεν ξέρω αν έχει σχέση αυτό. Τώρα με το άλλο ξανά δεν το κατάλαβα, αυτό που είπαμε με την ….. αμφισβήτηση. Με την Σόφι λέω αφού είναι εκεί. Μάλλον δεν το έπιασα αυτό κι έτσι ήμουνα χάλια απόψε.

Άννα:

Δεν κατάλαβα, γιατί δεν το αμφισβήτησες;

Σοφία:

Δεν το κατάλαβε.

Ρόμπερτ:

Δεν το κατάλαβα καλά, με την έννοια ‘Δεν υπάρχουν; Υπάρχουν.’ Μ’ αυτή την έννοια το έβλεπα εγώ, ξανά με τη λογική. Το άλλο που ήταν και πολύ βασικό και ήταν αυτό που είπες κι εσύ. Θυμάσαι που κάναμε το πείραμα πως μπορούμε να καταλάβουμε πως είναι ψυχές εκεί; Είπες μια λέξη που δεν την κατάλαβα καθόλου. Δεν θυμάμαι τώρα τι ήταν.

Άννα:

Ταλάντωση;

Ρόμπερτ:

Μάλλον αυτό πρέπει να ήταν.

Άννα:

Να ταλαντώνουμε το πλέγμα. Ότι ταλαντώνουμε το πλέγμα. Vibration.

Ρόμπερτ:

A! Vibration του πλέγματος! Και να καταλάβεις τη διαφορά. Α! δεν το είχα πιάσει καλά αυτό.

Άννα:

Το φαντάστηκα. Εκείνη την ώρα είχα στο νου μου καθώς το έλεγα ‘Τώρα ο Ρόμπερτ θα έχει ένα θέμα’.

Ρόμπερτ:

Παρόλα αυτά έχω αισθανθεί με άλλο τρόπο πως κάτι υπάρχει.

Άννα:

Το θέμα είναι να κάνεις την άσκηση. Αφού δεν συντονίστηκες τόσο, αν μπορέσεις να το κάνεις κάποια στιγμή μόνος σου.

Ρόμπερτ:

Γι αυτό σε ρώτησα για να μπορώ να το κάνω.

Άννα:

Γιατί απ’ ό,τι καταλαβαίνω θα ήταν καλό να το κάνουμε. Τι ήθελες να πεις; [προς την Κατερίνα]

Κατερίνα:

Για τον Κρόνο. Ήθελα να ρωτήσω. Κάποια στιγμή πριν τρεις μέρες ήρθε ο Μέτατρον και μου είπε, ελπίζω ν’ άκουσα καλά, ‘επίκληση στον Κρόνο’. Και μετά έψαχνα τα κατάστιχα.

Άννα:

Το εξάγραμμο του Κρόνου.

Αναστασία:

Θα σου στείλω αυτό.

Κατερίνα:

Υπάρχει εξάγραμμο του Κρόνου; Τους είδα όλους τους πλανήτες αλλά δεν είδα τον Κρόνο.

Άννα:

Μπορεί σ’ αυτό που είδες να μην είναι, αλλά πρέπει να το ξανάστειλα μετά. Θυμάμαι ότι είχα στείλει ένα που κάτι έλειπε και μετά το είχα επαναλάβει.

Εγώ τι είδα. Εντάξει δεν μπορώ να πω ότι μύρισα με τα πόδια, αλλά λέω τώρα τι να κάνω; Μου λένε γιασεμί, γιασεμί είναι. Λέω εντάξει.

Κατερίνα:

Μα τι .. της τα λένε όλα!

Άννα:

Εντάξει κι εσύ νοητικά τα είδες. Δηλαδή …

Κατερίνα:

Το μύρισα στο τέλος.

Άννα:

Μετά που κάναμε αυτό με την αμφισβήτηση. Λέω λες να τους αμφισβητήσω και να εξαφανιστούνε; (γέλια)

Κατερίνα:

Κοίτα τάσεις παντοδυναμίας που έχει!

Άννα:

Αν είναι το σύμπαν μου λέω λες τελικά να έχει … [γέλια] όπως φαίνεται δεν εξαφανίστηκε, βγάζει γλώσσα! [γέλια] Δεν τα κατάφερα να την εξαφανίσω! [γέλια] Είσαι η απόδειξη της αδυναμίας μου! [γέλια]. Ξεκίνησα απ’ την Αναστασία που έχω μπροστά μου. Της λέω ‘Δεν είσαι εσύ, σε αμφισβητώ’. Αυτό, σε αμφισβητώ, δεν είσαι εσύ, δεν υφίστασαι. Έτσι απλά. Λέω να δω τι θα γίνει. και μου φέρνουν … φεύγει η Αναστασία από μπροστά, η έννοια της Αναστασίας, και έρχεται το θεμέλιο και μου έκανε εντύπωση η κολώνα που είδες, γιατί η στήλη, η κολώνα είναι και θεμέλιο. Μετά έρχομαι σε σένα [την Κατερίνα], λέω σε αμφισβητώ, δεν υπάρχεις και μου δείχνουν ένα σπαθί. Φεύγεις από κει και μένει το σπαθί. Μετά στην Μάχη. Κοιτάζω την Μάχη, της λέω σε αμφισβητώ, δεν είσαι εσύ, δεν είσαι αυτή που δείχνεις, δεν υφίστασαι. Φεύγει από μπροστά μου η Μάχη και μου λένε τη λέξη ‘θνησιγένεια’. Και λέω τώρα αυτό τι είναι, δεν μ’ αρέσει. Μου λένε ‘θάνατος’. Λέω o.k., θα δει όταν της το πω. Αλλά έχει κάποια σχέση με την μετάβαση. Η ενέργειά σου σχετίζεται με την μετάβαση. Αυτά βέβαια την ώρα που τα βίωνα ένιωθα ταυτόχρονα … ένα θέμα είναι ότι μπορεί κάποιος πραγματικά να εκπροσωπεί μια ενέργεια γιατί δουλεύει μ’ αυτήν, γιατί έχει συνδέσεις, ίσως εσωτερικά κάνει κάποια εργασία, αλλά πέρα απ’ αυτό είναι και πλευρές δικές μου. Είναι ενέργειες που μου φέρνουν οι γύρω μου να δω. Επιμένω εγώ, εκεί ‘δικά μου είναι όλα!’. [γέλια]

Κατερίνα:

Θα σας εξαφανίσω! [γέλια]

Άννα:

Στη Σοφία το πρώτο το πέρασα και το ξέχασα. Δηλαδή το είδα ωραία, μια χαρά …

Σοφία:

Δεν υπάρχω. [γέλια]

Άννα:

Και παίρνω να γράψω και το είχα ξεχάσει όταν έφτασα να γράψω. Και μου δείξανε άλλο. Μα λέω δεν είναι αυτό, δεν θέλω άλλο. Δεν θέλανε όμως να μου δείξουν το πρώτο. Προφανώς, εντάξει, αφού δεν μου το δείξανε … Λοιπόν όταν κάθισα τη δεύτερη φορά μου ήρθε το ‘Λυκαυγές και Λούσιος’.

Αναστασία:

Ο ποταμός;

Άννα:

Ναι, αλλά το Λούσιος βγαίνει από το Λουξ, το Φως και το λυκαυγές έχει να κάνει με το φως.

Κατερίνα:

Το Λουσίντ, που είναι διαυγές.

Άννα:

Στον Ρόμπερτ μου είπανε τη λέξη καρύδι, nuts [γέλια] καρύδι και κένταυρος. Νομίζω ότι μου έδινε την εικόνα για να κρατήσω, να συνδέσω κάτι με την έννοια, δεν ξέρω. Πως συνδέεται το καρύδι με τον κένταυρο, μόνο το κάπα είναι, αλλά ... τέλος πάντων. Στην Όλγα μου είπαν το Ζήτα και μου ήρθε το Ζηρίων, αλλά δεν είναι το Ζηρίων, μου λένε όχι αυτό, Ζευς, όχι Ζεύξη. Ότι ενώνει η ενέργειά της. Στην Μαριαννίκ μου είπαν ‘λουκούμι’. Λουκούμι; [γέλια] Και μου είπαν την λέξη Λέλεγας. Όχι λελέκι, Λέλεγας. Σαν να φέρνει κάτι από … ήταν οι Κάρες και οι Λέλεγες; Αυτοί ήταν εδώ ή στην Μικρά Ασία, δεν θυμάμαι. Ήρθε αυτό λοιπόν. Και στον Βασίλη τον κοιτάω και του λέω ‘σε αμφισβητώ’. Με κοιτάει [γέλια]. Δεν υφίστασαι, δεν υπάρχεις. Μου λέει ‘Αμφισβήτησέ με όσο θες γλυκιά μου, μαζί χαράζουμε τον δρόμο’. Λέω αντιστέκεσαι ε; Λέω σε αμφισβητώ, δεν είσαι εσύ, ποιος είναι πίσω από σένα, δεν είσαι εσύ. Λέει, Ηλίας. Γι αυτό μου έλεγε χαράζουμε μαζί τον δρόμο. Ήτανε πολύ διαφορετική η αίσθηση στο να λες σε αμφισβητώ, να φεύγει η εικόνα και να έρχεται κάτι άλλο απ’ το να λες σε αμφισβητώ και να σε κοιτάει. Αμφισβήτησέ με όσο θέλεις, εγώ είμαι εδώ. Ήταν καταπληκτικό. Μετά γκρίνιαξα και λέω ‘τι κάνεις εκεί άμα είσαι ο Ηλίας και δεν είσαι εδώ;’ [γέλια] Συγγνώμη. Αλλά κάτι μου απάντησε που δεν το θυμάμαι.

Πάντως πραγματικά ένιωσα ότι είναι η ενέργεια που μας φέρνει ο καθένας.

Κατερίνα:

Κι εγώ έτσι το είδα. Αλλά είχε πλάκα με την Σοφία, γιατί η Σοφία έχει ένα ύφος αμήχανο. Ναι, ήτανε πολύ εντυπωσιακό. Μετά βγαίνει ένα σπαθί. Ξέρεις πως ήταν; Σαν να ήσουν προέκταση του Αρχάγγελου Μιχαήλ.

Αναστασία:

Τώρα τι μου ήρθε στο νου, καθώς είπατε ‘θεμέλιο’ και το άλλο [κολώνα]. Καθώς ερχόμουν και περπάταγα στο δρόμο λέω ‘Βγάλε το μπαστούνι απ’ τη στήλη και κάνε το λίκνισμα της Νετζά’ . Στον εαυτό μου τα έλεγα.

Άννα:

Τι είναι αυτά παιδί μου; Το ξόρκια είναι αυτά; [γέλια]

Αναστασία:

Διαπιστώνω ότι περπατάω πολύ μονοκόμματα και μου λείπει το θηλυκό και λέω στον εαυτό μου ‘Βγάλε το μπαστούνι απ’ τη στήλη’, απ’ την σπονδυλική στήλη... [γέλια]

Κατερίνα:

Δηλαδή έτσι μιλάς στον εαυτό σου; [γέλια] Άμα σε πονάει το πόδι λες βγάλε… [γέλια]

Άννα:

Έχουμε μπει πολύ βαθιά, πολύ βαθιά [γέλια]

Αναστασία:

Για πάρε το λίκνισμα της Νετζά, λέω [γέλια]

Σοφία:

Θα πηγαίνουμε στον ορθοπεδικό και θα λέμε ‘έπαθα διάστρεμμα στο Μαλκούτ’ [γέλια]

Κατερίνα:

Δεν μπορεί να μυρίσει! [γέλια] Κι έχει κι ένα ακατάσχετο φτέρνισμα! [γέλια] Δεν κοιμήθηκα όλη τη νύχτα! [γέλια]

Τα Κλειδιά του Ενώχ και οι Διαστάσεις III