Η Χρυσή Πρόθεση

O Άλιστερ είναι εδώ. Μαζί του είναι ο Ζευς και ο Δάσκαλος Κουτχούμι. Σχηματίζουν ένα τρίγωνο που δημιουργεί παραλληλόγραμμό με το κέντρο του κύκλου μας. Η ομάδα δημιουργεί ένα νοητό κύκλο, το κέντρο του οποίου είναι η κορυφή ενός τετράπλευρου, ενός παραλληλόγραμμου. Είναι ορθογώνιο παραλληλόγραμμο. Σε αυτό το σημείο συνεχίζουμε με τον Άλιστερ.

Η θεώρηση των πραγμάτων διαφέρει από άτομο σε άτομο. Καθένας και καθεμία από εσάς, στην εργασία που κάνετε με την πυραμίδα, έχετε διαφορετικά αποτελέσματα. Γνωρίζετε ήδη ότι αυτό σχετίζεται με τη συνείδησή σας, τα θέματα που σας απασχολούν, το άνοιγμα που έχετε εκείνη την περίοδο που κάνετε μια άσκηση και τα λοιπά. Όμως, εξαρτάται και από έναν άλλο λόγο. «Προχωράμε στο δεύτερο θεώρημα, που λέει «ό,τι αγγίζει ο άνθρωπος με τον οποίο συνομιλεί ο θεός, γίνεται χρυσός». Και η συνομιλία έχει τη μορφή της εσωτερικής συζήτησης, η οποία θα πρέπει να γίνεται κατανοητή ως τέτοια. Δεν αναφέρομαι στις περιπτώσεις που τα βάζετε με τον εαυτό σας, στρέφεστε κατά του εαυτού σας, του μιλάτε άσχημα, τον βρίζετε, τον εξουθενώνετε, τον κρίνετε ανελέητα… Αυτή είναι μια ακραία περίπτωση που δεν εξυπηρετεί ως παράδειγμα τη συζήτησή μας. Αναφέρομαι σε εκείνες τις περιπτώσεις που εσείς μιλάτε ακατάπαυστα, χωρίς να σας ακούει κανένας· βλέπετε ότι αδικείστε, σκέπτεστε σενάρια, δίνετε απαντήσεις, αλλά σε τί πνεύμα; Σε πνεύμα κακίας; Θυμού, οργής; Ή σε πνεύμα συλλογικής ευθύνης;

Σε αυτήν την κατεύθυνση σκεπτόμενοι, μπορείτε να καταλήξετε για το πότε συνομιλείτε με το Θεό. Και ίσως τα λόγια μου δεν φαίνονται αρκετά ξεκάθαρα τώρα, αυτήν την ώρα και στιγμή, αλλά αν πάρετε λίγο χρόνο να σκεφτείτε, να διαλογιστείτε πάνω σ’ αυτά που σας είπα, θα καταλάβετε ότι η πρακτική μαγεία και η αλχημεία είναι όψεις του ασυνείδητου που ενισχύονται, παράγοντας έργο, την κρίσιμη στιγμή που η μάζα παραπαίει και χρειάζονται εκείνοι που θα αναλάβουν την ευθύνη της διαχείρισης του κόσμου τούτου. Μη σας τρομάζω…είναι μεγάλες φράσεις. Υπάρχει ένας πολύ βαθύς ειρμός σε αυτά που παρέθεσα. Μαγεία είναι να κοιτάς το Θεό στα μάτια και να γελάς, την ώρα που, όπως είχε ειπωθεί παλαιότερα, επίσης, εντελέχεια είναι να κοιτάς τον εαυτό σου στα μάτια και να γελάς.

Ποθείτε πρακτικά αποτελέσματα κάνοντας μαγικές πράξεις. Ποιο είναι το μυστικό; Τα έχουμε συζητήσει όλα αυτά παλαιότερα. Ποιο είναι το μυστικό της μαγείας; Είναι η πράξη. Η πράξη, η ενεργοποιημένη από πρόθεση. Αυτή η πρόθεση γίνεται δίκοπο μαχαίρι, επειδή ακριβώς, όπως προανέφερα, λειτουργεί, ενεργοποιείται το ασυνείδητο. Πολύ συχνά μιλήσαμε για το θέλημα, πολύ συχνά αναφερθήκαμε στις προθέσεις, όχι μόνο εγώ αλλά όλοι –και πρόσφατα Ο Ζευς στο δικό του κύκλο. Η πρόθεση μετρά. Όχι για λόγους ηθικής, αλλά για τεχνικούς λόγους. Είναι θέμα τεχνικό. Χωρίς πρόθεση δεν υπάρχει μαγεία. Η συνομιλία, όμως που προανέφερα, με το Θεό, υφίσταται. Είναι εξίσου δύσκολο να ξεκαθαρίσει το θολό τοπίο γύρω από αυτήν την συνομιλία, επίσης επειδή εμπλέκεται το βαθύ ασυνείδητο, Αλλά η συνομιλία είναι διαρκής· συνειδητή ή ασυνείδητη –κυρίως ασυνείδητη για τους πολλούς- είναι διαρκής. Αυτό που η Άννα απέφυγε να ερμηνεύσει, εκούσια, γιατί πίστευε ότι δεν είναι της στιγμής, σε σχέση με το κεφάλι και το σώμα του Προδρόμου, που είδε ενωμένα, είναι ότι αυτή η ένωση των δύο αποκομμένων μερών συμβολίζει ακριβώς αυτήν την συνομιλία, η οποία, στην προκειμένη περίπτωση πέρασε σε συνειδητό επίπεδο. Και αυτός είναι ένας στόχος για όλους. Ο στόχος δεν είναι η επίτευξη της συνομιλίας. Γιατί αυτή υπάρχει. Αλλά είναι η συνειδητοποίηση και η βίωση, πάντα συνειδητά, αυτής της συνομιλίας.

Τι είπα στο δεύτερο θεώρημά μου; Είπα πως ό,τι αγγίζει ο άνθρωπος που συνομιλεί με το Θεό, γίνεται χρυσός. Αυτός, άλλωστε ήταν ο στόχος παραδοσιακά της Αλχημείας: να μετατρέψει το μόλυβδο σε χρυσό. Αυτό που μπορείτε να δείτε, εύκολα πια για εσάς, είναι το τι σημαίνει ο χρυσός, τι υποδηλώνει πάνω στο δέντρο της ζωής. Πού αντιστοιχεί; Τίφαρετ. Ο Υιός. Ο Χριστός, ο Λόγος, το Παιδί. Ο πρακτικός μάγος και αλχημιστής ήλπιζε ότι θα κατορθώσει τη μεταστοιχείωση στο φυσικό πεδίο. Η ανθρωπότητα δεν είναι σε θέση να πράξει κάτι τέτοιο. Οι επιστήμονες μπορούν να προχωρήσουν στη μεταστοιχείωση πολλών στοιχείων, πολλών υλικών, αλλά η ανθρωπότητα δεν είναι σε θέση να παράγει χρυσό με φυσικό τρόπο άλλον, πέραν της ενσάρκωσης. Ο τρόπος που παράγετε χρυσό, μεταστοιχειώνετε το μόλυβδο σε χρυσό είναι η ενσάρκωση.

Ρέουν προς όλες τις κατευθύνσεις τα ρευστά που παράγετε με την πρόθεσή σας. Φτάνουν μακριά, αγγίζουν τα πάντα σχεδόν, επηρεάζουν τα πάντα, συντάσσονται με ανάλογες, με παρεμφερείς δονήσεις και σχηματίζουν σκεπτομορφές και εγρηγορότα τα οποία, τελικά, γυρίζουν πίσω για να σας συναντήσουν. Αν ο μόλυβδος είναι η ασυνείδητη, ανεξέλεγκτη πρόθεση, τι είναι ο χρυσός; Είναι η συνειδητή και καθαρή θέληση εφαρμοσμένη στη γη. Φιλοσοφικά και συμβολικά μιλώντας, ο χρυσός, το χρυσάφι, είναι η καθαρή θέληση. Αυτή είναι που συνδέεται με τη συνομιλία του ανθρώπου με το Θεό.

Αν τα βάλετε όλα αυτά μαζί κάτω και τα αντιστοιχήσετε σε προσωπικές σας εμπειρίες και επιγνώσεις, θα δείτε ότι σχηματίζεται ένα τρίγωνο. Τρίγωνο- τετράγωνο. Είναι το τετράγωνο της μαθητείας και το τρίγωνο της σοφίας.

Υπάρχει το ερώτημα από μέλος της ομάδας: «Θα περίμενα ότι ο χρυσός είναι το αποτέλεσμα της καθαρής πρόθεσης και όχι η ίδια η πρόθεση ως αποτέλεσμα κάθαρσης. Όταν ο αλχημιστής λέγεται ότι μεταστοιχείωνε το μόλυβδο σε χρυσό, δημιουργούσε κάτι πρακτικό, ένα υλικό αξίας που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, φυσικά, και τότε και τώρα, τον έκανε πλούσιο, του έδινε ισχύ, αγαθά, άνεση, ευμάρεια. Μια καθαρή πρόθεση τι μπορεί να σου δώσει; Δεν είναι κάτι αρκετά πρακτικό».

Μια καθαρή πρόθεση –απαντώ—μπορεί να βοηθήσει να βιώσεις, να νιώσεις τον πλούτο, την άνεση, την ευμάρεια, το κύρος και την ισχύ. Και ακόμα περισσότερα. Μπορεί να σε κάνει να νιώσεις πλήρης, ευτυχισμένος και τα λοιπά και τα λοιπά… Γιατί έχοντας την πρόθεση «εξαγοράζεις» και χαλκό και ασήμι και μολύβι, μαγγάνιο, τα πάντα. Με το χρυσό μπορείς να έχεις ό,τι θέλεις. Η καθαρή πρόθεση, η χρυσή πρόθεση σου δίνει τη δυνατότητα, δικαιωματικά να έχεις τα πάντα. Αυτό είναι ένα μάθημα υψηλής μαγείας το οποίο δεν υπάρχουν αρκετά αυτιά για να ακούσουν και να δεχθούν. Οι υπόλοιπες χρήσεις αφορούν κατώτερα πεδία και εγκλωβίζουν εκεί. Αυτό σημαίνει ότι εκείνος που δεν έχει επιτύχει τη χρυσή πρόθεση θα παραμείνει εγκλωβισμένος στο πεδίο των προθέσεών του μέχρι να συνειδητοποιήσει το λάθος που κάνει. Και πάλι, θα πω, δεν είναι ηθικό λάθος, είναι τεχνικό λάθος.

Ερχόμενοι πίσω στο θέμα της πυραμίδας και της εργασίας με αυτήν, θα σας ζητήσω, μέχρι την επόμενη συνάντηση να ανατρέξετε, σε όσα ειπώθηκαν για την πυραμίδα στο Ταίναρο. Δεν τελείωσε η εργασία, ακόμα δεν έχουμε ξεκινήσει. Χρειάζεται να θυμόσαστε τα βασικά, όλοι-όλες, ώστε να προχωρήσουμε σε επόμενη συνάντηση σε πιο συγκεκριμένη εργασία με την πέτρα. Το πρώτο που θα μας απασχολήσει θα είναι η πέτρα. Ο αργός λίθος. Τον οποίο μπορείτε να φανταστείτε ότι βρίσκεται οπουδήποτε. Θα σας υποδειχθεί ο δικός σας αργός λίθος. Βλέπετε, όμως, μέχρι να φτάσουμε σε αυτό το σημείο και σε ό,τι άλλο έπεται, χρειάζεται να έχουμε βάσεις και σε αυτήν, την τρίτη συνάντηση, δεν μπορούσα να αποφύγω να αναφερθώ στην πρόθεση. Κατέχοντας όλα αυτά για οποία μιλήσαμε μέχρι και σήμερα, βρίσκοντας μέσα σας την ουσία τους και τις δικές σας αληθινές επιγνώσεις γύρω από αυτά, θα είστε σε θέση να προχωρήσετε ακόμα βαθύτερα στην εργασία μας.

Δεν έχετε όλοι τον ίδιο ρυθμό, είναι φυσικό. Όλοι όμως και όλες θα κερδίσετε πολλά. Και εξαρτάται από εσάς τους ίδιους-τις ίδιες και το πόσο θα εμβαθύνετε στις επιγνώσεις σας αναφορικά με τα βασικά στοιχεία που σας δόθηκαν μέχρι σήμερα. Ιδιαίτερα σε αυτές τις τρεις πρώτες συναντήσεις. Δεν ζητώ να επαναλαμβάνετε την ενεργοποίηση επ’ άπειρον. Δώστε χρόνο στον εαυτό σας να διαλογιστεί στα βασικά, στις βάσεις της εργασίας και να αναλογιστεί τις επιγνώσεις του.

Ο Κουτχούμι, ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας που επίσης είναι παρών, ο Μέτατρον, ο Ενώχ και εγώ σας ευχόμαστε ένα καλό βράδυ.

[Σύντομη παύση]

Αν έχετε κάποια ερώτηση μπορείτε να την κάνετε τώρα.

Ερώτηση 1^η: Η χρυσή πρόθεση στην οποία αναφέρθηκε, αν κατάλαβα καλά, είναι πρόθεση που βγαίνει με τη συνομιλία με το Θεό; Δηλαδή η υψηλή πρόθεση και όχι οι προθέσεις του μικρόκοσμου του δικού μας; Και πώς μπορεί κανείς να είναι σίγουρος, όμως, ότι αυτό που ακούει, η πρόθεση που εκφράζει είναι από εκεί;

Απάντηση:

Η πρόθεση δημιουργείται από τη σύμπραξη Θεού και ανθρώπου. Είναι κατανοητό αυτό; Λογικά όχι, για εσάς. Γιατί έχετε μάθει και έχετε οδηγηθεί να σκέπτεστε ότι υπερισχύει το Θείο σχέδιο, το Θείο Θέλημα με το οποίο προσπαθείτε να ευθυγραμμιστείτε, αφήνοντας τα μικρά γήινα θελήματά σας του γήινου Εγώ. Και όμως, πρόκειται για μια διαδικασία συνειρμού, συνειρμική διαδικασία που δημιουργείται από την ένωση των δύο άκρων. Ένα μέσο επίπεδο είναι αυτό που αρχίζει να συλλαμβάνει ο άνθρωπος αρχικά ως Θείο Θέλημα. Και να καθοδηγείται, όσο πιο συνειδητά προσπαθεί να ευθυγραμμίσει αυτά τα δύο θελήματα, τόσο καθοδηγείται σταδιακά σε όλο και πιο βαθιές επιγνώσεις, αληθινές επιγνώσεις γύρω από αυτό, γύρω από την πρόθεσή του. Και καθώς, όλο και περισσότερο ανυψώνεται η επίγνωσή του, τόσο πλησιάζει στο άνω άκρο και αρχίζει να συνειδητοποιεί τι πραγματικά συμβαίνει. Δεν τα έχουμε ξαναπεί αυτά. Είναι νέα ύλη και είναι σημαντική ύλη.

Εξαρχής η πρόθεση έρχεται ως μια σύμμειξη του ανώτερου και του κατώτερου θελήματος, για να τα θέσουμε έτσι. Της γης και του ουρανού. Καθώς ο άνθρωπος προσπαθεί να ευθυγραμμιστεί, να ευθυγραμμίσει καλύτερα τη θέλησή του με το Θείο Θέλημα, το αποκαλούμενο, ανυψώνεται σταδιακά. Αυτό μπορεί να πάρει πολλές ζωές ενίοτε, δεν είστε τώρα στην αρχή της αναζήτησης. Αυτό που αντιλαμβάνεστε τώρα και αυτά που σας λέγονται τώρα, δεν θα μπορούσατε να τα γνωρίζετε μερικές ζωές πριν. Τα ακούτε τώρα και είστε εδώ, γιατί είναι η ώρα να συμβεί, κάνατε την προεργασία. Έτσι, λοιπόν, πλησιάζει, διορθώνει το μέσο επίπεδο και φτάνει –συμβολικά περισσότερο, γιατί δεν είναι δυνατή η μέτρηση με δικούς σας όρους— στη χρυσή τομή. Εξ ου και η χρυσή πρόθεση. Η χρυσή τομή δεν είναι ούτε στο ένα άκρο ούτε στο άλλο. Χρησιμοποιώ συμβολικά τον όρο «χρυσή τομή» για να καταλάβετε σε ένα βαθμό, με κάποιο τρόπο, τις αναλογίες. Αυτό που αναφέρεται ως «χρυσή τομή» είπαμε ότι δεν είναι ούτε στο ένα άκρο ούτε στο άλλο. Πλησιάζει περισσότερο το ένα άκρο, το άνω άκρο, αλλά περιλαμβάνει και το κάτω. Τι συμβαίνει εδώ και γιατί αυτό θα μπορούσε, ίσως, να σας μπερδέψει σε σχέση με το παράδειγμα της χρυσής τομής; Όσο περισσότερο πλησιάζετε στο Θείο, τόσο μεγαλύτερο μέρος της γήινης πραγματικότητας και του ασυνείδητου εκφράζεται. Δεν μειώνεται, πραγματικά, αλλά καθαρίζει. Δεν θα φτάσετε να υλοποιείτε το Θείο Θέλημα, όπως λέτε, δουλεύοντας μόνο με την κεφαλή, αλλά πρέπει να πατάνε τα πόδια στη γη. Αυτό υποδηλώνει – και γι’ αυτό το επεσήμανα—η ένωση της κεφαλής με το σώμα. Πού βρίσκεται η καρδιά, το Τίφαρετ; Πού βρίσκεται; Όσο προχωράτε προς τα άνω, τόσο ανθίζει η γήινη έκφραση, τόσο πληρέστερη γίνεται. Η συνείδησή σας, σκεφτείτε, ότι βρίσκεται στο σημείο εκείνο, που υποδηλώνει τη χρυσή τομή. Όσο πιο ψηλά πηγαίνετε, ωστόσο, όλο και περισσότερο μέρος του γήινου δυναμικού σας θα εκπληρώνετε. Όλο και πιο συνειδητά. Αυτή ήταν η απάντησή σου, Σ.

Κι εδώ θα κλείσουμε.

Καλό σας βράδυ.