Το Ξεκλείδωμα

(Σε συνέχεια της εργασίας που έγινε κατά την τελευταία επίσκεψή μας στο Ταίναρο)

Άννα: «Νοιώστε άνετα», λέει ο Άλιστερ, «Πάω εγώ μια βόλτα. Όταν γυρίσω, να έχετε τακτοποιηθεί. Να έχετε χαλαρώσει, να έχετε ακουμπήσει πίσω, να έχετε κλείσει τα μάτια. Κάποιος δεν το κάνει αυτό. Χαλαρώστε, κλείστε τα μάτια, καθήστε αναπαυτικά».

………….

«Η ζωή δε γυρίζει πίσω, Άννα», λέει ο Ηλίας… της λέει ο Ηλίας, κάθε φορά που κάθεται και μεμψιμοιρεί.

Ζήσε. Κάνε αυτό που θέλεις.

Μεγάλη υπόθεση το κάρμα. Αλλά ακόμα πιο μεγάλη, η θέληση. Ακόμη πιο μεγάλη, η προσπάθειά σας να διατηρείστε αλώβητοι. Και μέσα στο χείμαρρο της ζωής, μέσα από τον οποίο προσπαθείτε να διαβείτε και παράλληλα με τη συμφωνία με το ρεύμα, καθώς πλοηγείστε -για την ακρίβεια κολυμπάτε και παρασέρνεστε σ’ αυτό το ρεύμα-, μεγάλη υπόθεση λοιπόν να καταφέρνετε, να μπορείτε να βρείτε την ισορροπία σας και να πλοηγείστε με ασφάλεια του εγώ. Ασφαλείς από κάθε κίνδυνο καταπάτησης της θέλησης. Ό,τι έδωσες θα πάρεις, λένε. Ενίοτε λοιπόν η καταπάτηση του θελήματός σας έρχεται ως αποτέλεσμα κάποιας δικής σας προηγούμενης, λανθασμένης δράσης. Τις περισσότερες φορές όμως, έρχεται ως αποτέλεσμα της δικής σας ακούσιας συναίνεσης σε πράγματα, σε εξελίξεις, που δεν έχετε συνειδητοποιήσει.

Κι έρχομαι εγώ τώρα από τον… άλλο κόσμο της Άννας, να σας μεταφέρω ωραία πράγματα για το μονοπάτι σας. Χρήσιμα. Να μιλήσουμε για τα κλειδιά του Ενώχ, του Δαυίδ, του τάδε, του δείνα, για τους Πλειάδειους και τις Πλειάδειες ενέργειες που ήρθατε να αποκωδικοποιήσετε. Κι εγώ, βοηθός σας, στο κατόπι σας, τρέχω και σας προλαβαίνω. Λέω, κάτσε, περίμενε! Ένας νέος κύκλος ξεκινάει αλλά σημασία αυτή τη στιγμή έχει, όχι να ακούσεις εσύ εμένα, όχι να ακούσεις εσύ πώς θα σου πω εγώ ότι θα γίνει ο κύκλος αλλά πρώτα μέσα σου να στραφείς και να βρεις τι περιμένεις εσύ. Το κάνω αυτό πάντα στους κύκλους μου. Τι περιμένετε εσείς από αυτόν; Εγώ θα φέρω πολλά. Λιγότερα θα φέρει η Άννα, άλλα θα φέρει ο Σταύρος, ο Κώστας, ο Γιάννης… Η βάση αυτού του κύκλου, το ζητούμενο, είναι να φέρει ο καθένας, αυτά που θέλουμε στον κύκλο. Γι’ αυτό, πρέπει να οριστεί ο στόχος. Και δεν θα τον ορίσω εγώ αυθαίρετα, αν και με κάποιο τρόπο αυτό έγινε, έχοντας δώσει από τη συνάντηση του Ταινάρου το βασικό τόνο, το βασικό αντικείμενο. Αυτό όμως θα εξειδικευτεί, ανάλογα με τη συνειδητότητα των συμμετεχόντων. Για να δω λοιπόν, τι θα εκφράσει η συνειδητότητά σας; Πώς θα εκφραστεί αυτή τη στιγμή, γύρω από τον κύκλο, τον τελευταίο κύκλο των κλειδιών του Ενώχ; Πάρτε δυο λεπτά για να σκεφτείτε καλύτερα, έχοντας στο πίσω μέρος του νου σας, όσα είπαμε ότι έγιναν με το Ταίναρο και να μιλήσετε μετά, προσδιορίζοντας τις δικές σας παραμέτρους που είναι τα δικά σας αιτήματα -τι ζητάτε, τι θέλετε να πιστεύετε ότι θα πάρετε σ αυτόν τον κύκλο. Δύο λεπτά. Σας ακούμε.

Μ.Δ: Εγώ από τον κύκλο αυτό, βασικά περιμένω μια επαφή με τον Άλιστερ. Για κάποιο λόγο, εδώ και μερικά χρόνια αυτή η οντότητα με ελκύει, με γοητεύει, οπότε αυτό περιμένω, να έχω έτσι, μια πνευματική επαφή με τον Άλιστερ. Δεν σε ενδιαφέρει κάτι άλλο από αυτά που θα κάνουμε, για τα μάτια του μόνο. Όχι, με ενδιαφέρει αυτό που θα κάνουμε αλλά αυτό που με έλκει είναι αυτή η οντότητα, αυτή η προσωπικότητα, αμφιλεγόμενη μεν, εγώ τη βλέπω όμως από θετική οπτική γωνία και εδώ και κάμποσα χρόνια με ενδιέφερε αυτή η προσωπικότητα. Οπότε τώρα, νομίζω ότι είναι μια συγκυρία που ήθελα πάρα πολύ. Βρίσκομαι σ αυτό, οπότε είμαι χαρούμενος.

Σ.Σ.: Nα πω εγώ; Εγώ θέλω να… και βέβαια και αυτά που είπε ο Μ., σίγουρα περιμένουμε να ακούσουμε πολλά πράγματα και από τον Άλιστερ πάντα ακούμε, αλλά θέλω να το κάνω πάρα πολύ σαφές για μένα. Δεν με ενδιαφέρει πολύ η εξέλιξή μου με μια τυχαία κατάσταση πραγμάτων. Τι θέλω να πω. Ό,τι μάθουμε εδώ ή σε άλλη ομάδα -αλλά αυτή τη στιγμή μιλάμε γι’ αυτήν, να το πούμε γι’ αυτήν- ό,τι μάθω εδώ, θα ήθελα να με βοηθήσει να βάλει ένα λιθαράκι ακόμα γνώσης, για το τι είναι η εξέλιξη, ώστε να πάψει να είναι ένα καρυδότσουφλο στον άνεμο και να γίνεται με μεγαλύτερη ισορροπία. Δηλαδή ό,τι περισσότερο μάθω παραπάνω για το θέμα της εξέλιξης, ώστε να γίνεται όχι τόσο, όπως είπε πριν «χωρίς να το θέλετε πηγαίνετε από δω και από κει» αλλά να έχει για μένα μεγαλύτερη ισορροπία. Αυτό. Ευχαριστώ πολύ.

Β.Φ.: Ο Άλιστερ Κρόουλι, είναι αυτός ο οποίος με έφερε εδώ στην παρέα σας, πριν από έντεκα χρόνια. Μου είπε τότε, όταν πρωτομίλησα μαζί του, ότι η μεταβολή που θα συντελεστεί θα είναι της τάξεως του συμβάντος. Το συμβάν είναι το γεγονός που αλλάζει το ρου των γεγονότων. Στην εκδρομή που είχαμε κάνει στους Δελφούς πριν από δέκα περίπου χρόνια, είχαμε κοιτάξει την τράπουλα του Άλιστερ και μου είχε βγει ότι… το να γίνομαι όλο και περισσότερο καλύτερος θεραπευτής. Με αυτή λοιπόν την έννοια -μετά τα θυμήθηκα όλα αυτά- η πρώτη σκέψη μου ήταν ότι όλα όσα θα μάθω εδώ, θα πληροφορηθώ εδώ, θα με βοηθήσουν να γίνομαι όλο και καλύτερος θεραπευτής, στην υπηρεσία της ζωής. Και να χαίρομαι τη μεγαλοφυή διδασκαλία του Άλιστερ.

Σ.Α.: Κι εγώ το βλέπω σαν μια συνέχεια όσων έχουμε κάνει τόσα χρόνια, η αλήθεια είναι ότι έχουμε προσπαθήσει κι άλλες φορές να κάνουμε αλλαγή στο DNA μας, κάποια πράγματα έχουν επιτευχθεί, κάποια όχι. Ελπίζω ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία θα γίνει κάτι, ουσιαστική αλλαγή ίσως, για περισσότερη θεϊκή επαφή.

……………………….

Άννα: Ο Άλιστερ μπήκε τραγουδώντας «…πυρκαγιές, ανάβω φωτιές…» κάπως έτσι, δεν ξέρω αν υπάρχει τέτοιο τραγούδι, αυτό όμως είπε με το δικό του, μοναδικό τρόπο. Θέλω λίγο χρόνο γιατί παίζει και δεν μπορώ να τον τσακώσω. Ας πάρουμε αναπνοές, βαθιές, ξανά και ξανά, ας ευθυγραμμιστούμε.

………………………….

Σαν μικρά παιδιά παίζουμε κι εμείς μαζί σας και χαιρόμαστε τη ζωή σας. Όταν φύγεις, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά βλέπετε. Βλέπεις τα πάντα σχεδόν, γνωρίζεις αλλά δεν υπάρχει το μυστήριο. Αυτό το μυστήριο της ζωής. Δεν υπάρχει η χαρά, αυτό που νοιώθει το παιδί όταν κοιτάζει το σύμπαν γύρω του με ορθάνοιχτα μάτια, προσπαθώντας να καταλάβει τι συμβαίνει, τι είναι αυτά που κρέμονται εκεί ψηλά στον ουρανό, τα φώτα, τι ήθελε να πει ο τάδε κύριος με τα λόγια του, πώς δουλεύει αυτό το μηχάνημα… είναι απίστευτη η χαρά και η έξαψη της περιέργειας. Βέβαια, στην πορεία παραιτείστε από αυτή την περιέργεια πολύ εύκολα, παίρνετε απόφαση ότι δεν πρόκειται να βρείτε όλες τις απαντήσεις και εστιάζεστε σε ορισμένες μόνο (ερωτήσεις), προσπαθώντας να βγάλετε νόημα για τη ζωή σας, από τις απαντήσεις που θα βρείτε σ’ αυτές.

Ο Άλιστερ και οι συν αυτώ, γιατί έχω κι εγώ συνοδεία, δεν έχει μόνο ο Κρύων, είμαστε εδώ. Σας προφυλάσσουμε από τους εσωτερικούς κινδύνους αυτής της συνάντησης και άλλων πολλών και απλώς επιθυμώ να καθίσω ανάμεσά σας για λίγο, σε σιωπή. Η Άννα θεωρεί υποχρέωσή της να μεταφέρει συνέχεια κάτι, επειδή πρόκειται για επικοινωνία. Ωστόσο, θα ήθελα να πάρουμε δυο λεπτά… δυο λεπτά σε σιωπή. Μην πείτε και μην κάνετε τίποτα. Είμαι εγώ εδώ. Αφήστε τον εαυτό σας μόνο, να συνδεθεί μαζί μου καρδιά με καρδιά, σε σιωπή. Μην προσπαθείτε να μου απευθύνετε ερωτήματα να επικοινωνήσετε. Είμαι εδώ, σας βλέπω. Σιωπή -και νοητική σιωπή.

Περιμένετε πώς και πώς, να έρθει κάποιος να σας πει πώς θα προχωρήσετε. Είστε στραμμένοι σε ένα στόχο κι αυτό είναι καλό. Αλλά ξέρετε, η εξέλιξη η ίδια, δεν έχει στόχο. Πώς σας φαίνεται αυτή η δήλωση; Κανένα στόχο απολύτως! Και το ζητούμενο δεν είναι να εξελιχτείτε σε κάτι άλλο -ποτέ δεν ήταν. Το ζητούμενο είναι, να είστε όλο και περισσότερο ο Εαυτός σας, στη γη. Στο πλήρες, πεφωτισμένο δυναμικό σας. Δεν έχετε να φτάσετε κάπου. Δεν ήρθατε να ξεκινήσετε από ζώα να γίνετε άνθρωποι, να καταλήξετε άγγελοι, τρισάγγελοι -ποτέ. Αυτό που εξυπηρετεί η παρουσία όλων των οντοτήτων στη γη, όλων των πλασμάτων, η ίδια η ύπαρξη της εκδήλωσης, είναι η έκφραση. Ο όρος εξέλιξη, κανονικά θα πρέπει να πάψει να χρησιμοποιείται. Εν τη ρύμη του λόγου, για να διευκολυνθεί η επικοινωνία, μπορεί να πούμε, ξέρετε, θα εξελιχθείτε σε κάτι υπέροχο, φωτεινό ή χρησιμοποιούμε τη λέξη εξέλιξη για να σας δείξουμε ότι χρειάζεται να έχετε ένα στόχο. Δεν έχετε να φτάσετε κάπου. Είστε εδώ. Και αυτό είναι κάτι που σας το έχουμε πει εξαρχής. Είστε ήδη εδώ. Δεν υπάρχει μονοπάτι. Το μονοπάτι δημιουργείται, εμφανίζεται, στο γραμμικό χρόνο, καθώς ξεδιπλώνεται αυτό που είστε, σταδιακά, εκπληρώνοντας τις απαιτήσεις ενός άλφα σεναρίου.

Και εδώ θα έρθει η αγαπημένη Σ. να ρωτήσει επίμονα, «Τότε τι μας μιλάτε για φυλές; Eξελικτικές φυλές… όχι Λεμούριοι, όχι Ατλάντιοι, οι Άριοι, ή ποιος ξέρει πόσοι ακόμα… φυλές και υποφυλές και πάει λέγοντας.. Τι νόημα έχει αυτό αν δεν υπάρχει εξέλιξη;» Στο γραμμικό χρόνο υπάρχει μια πορεία. Είναι η πορεία της έκφρασης του δυναμικού, που γίνεται σταδιακά. Δεν μπορεί να βιωθεί εφάπαξ, μια και έξω για εσάς, μια που είστε μέσα στο παιχνίδι αυτό. Εάν βιώνονταν όλα ταυτόχρονα, εάν εκφράζονταν όλα ταυτόχρονα, δεν θα απολαμβάνατε τις διαφορετικές διαδρομές, δεν θα απολαμβάνατε τις διαφορετικές συνδέσεις ανάμεσα στα απειράριθμα σημεία που υπάρχουν. Το Θείο Ον εκφράζει τον εαυτό του. Θα μπορούσατε να πείτε όλα ταυτόχρονα, γιατί στο δικό του επίπεδο δεν υπάρχει χρόνος. Δεν δεσμεύεται από το χρόνο, στο κεντρικό επίπεδο νόησης. Έτσι πρόκειται απλώς για διαδοχικές εκφράσεις, του δυναμικού και, αν μιλήσουμε για τις ανθρώπινες φυλές, του ανθρώπινου δυναμικού· του δυναμικού του αρχετυπικού ανθρώπου ή αν θέλετε του Πληρώματος του Ανθρώπου... για να εισάγω κι εγώ, αυτή την έννοια πλέον στον κύκλο που ξεκινά.

«Άρα, αφού δεν έχουμε εξέλιξη», θα σκεφτείτε, δεν έχουμε να γίνουμε καλύτεροι σε κάτι. Ο δολοφόνος είναι μια χαρά εκεί που είναι και ο άγιος είναι μια χαρά εκεί που είναι και εγώ, πότε από τη μια πότε από την άλλη, καλά είμαι στη θέση μου.» Σχεδόν. Όχι ακριβώς, σχεδόν. Γιατί; Γιατί ο δολοφόνος θα πρέπει να φτάσει στη θέση του αγίου -αναπόφευκτα θα συμβεί αυτό. Και ο άγιος, δεν μπορεί να αγιάσει χωρίς να κατανοήσει τη θέση του δολοφόνου. Μοιράζεστε τα πάντα. Πρόκειται για ένα παιχνίδι, όπως λέει ο αγαπητός Κρύων. Και σ’ αυτό το πλαίσιο, έρχεται η Άννα στο Ταίναρο, να σας φέρει τα μηνύματά μας. Το μήνυμα του Ποσειδώνα, του Πλούτωνα, το δικό μου και άλλων, σχετικά με τα Πλειάδια εντυπώματα.

«Γιατί; Αν δεν υπάρχει εξέλιξη», θα σκεφτεί η πονηρή Σοφία, τι τα θέλουμε τα εντυπώματα;» Αλλά μετά θα το καλοσκεφτεί και θα συνειδητοποιήσει ότι αυτά τα εντυπώματα έρχονται απλώς για να ενεργοποιήσουν ακόμα περισσότερο την έκφραση του δυναμικού. Απλά πράγματα. Μαζεύει ράμματα για τη γούνα μου, οπότε θα της δώσω χρόνο να κάνει τη δουλειά της και να επανέλθει με ερωτήσεις. Ας συνεχίσουμε. Όπως καταλαβαίνετε, οι Πλειάδιοι έθεσαν τα εντυπώματά τους εκατομμύρια χρόνια πριν. Δεν ήταν η πρώτη φορά, ούτε η τελευταία, αυτή η περίοδος για την οποία μιλάμε, στο Ταίναρο. Όμως ήταν μια από τις κύριες παρεμβάσεις και ως τέτοια έρχεται να προστεθεί στην επίγνωσή σας, για να καταφέρετε να δείτε μακρύτερα από τον καθρέπτη σας, τον περιοριστικό καθρέπτη που ακόμα λειτουργεί σε διάφορες περιπτώσεις και να συνειδητοποιήσετε ποιοι είστε, καθώς αυτή η συνειδητοποίηση, αυτή η ενθύμηση, από μόνη της θα λειτουργήσει ως σπινθήρας· ως εκείνος ο σπινθήρας που πυροδοτεί τη γραμμή από μπαρούτι, το φιτίλι αν θέλετε που θα ανατινάξει τη δυναμίτιδα. Τη δυ-να-μί-τι-δα. Έκφραση. Εκδήλωση. Μπάμ! Φασαρία, καπνός, φλόγες, γκρεμίσματα. Και πάνω εκεί, μετά από μια περίοδο καθαρισμού, θα χτιστεί κάτι άλλο.

«Δεν μας τα λέτε καθόλου καλά, Κρύων, Άλιστερ… Δεν μας τα λέτε καθόλου καλά, γιατί τώρα μας παρουσιάζετε μια άλλη μεριά της ενεργοποίησης. Είπαμε να ενεργοποιηθούμε. Είπαμε να εργαστούμε. Δεν γίνεται χωρίς βαρελότα;» Εσύ αυτό ήθελες, θα της πω. Δεν αντέχετε να κουβαλάτε τα βάρη σας πολύ καιρό και αναζητάτε κάτι που θα τα διαρρήξει τελείως. Που θα τα διαλύσει τελείως. Εντάξει, στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται να γίνει μια τέτοια έκρηξη. Ωστόσο, μμ… κάποιοι σπινθήρες θα πεταχτούν από την τριβή, την ώρα που τα κέρατα θα κουτουλάν, τα κεφάλια θα κουτουλάν μεταξύ τους, θα μυρίσει λίγο μπαρούτι. Πολλά ερείπια δεν θα υπάρχουν, τι είναι ο κόκορας τι είναι το ζουμί του, που λέτε, η δουλειά ωστόσο θα γίνει.

Θα παρακαλέσω την Άννα μετά, να εξηγήσει στον Μ., ότι δεν μιλάω πάντα έτσι. Το κάνω τώρα για να τον εντυπωσιάσω. Πρέπει να του δείξω κάτι διαφορετικό, αφού κάτι διαφορετικό περιμένει. Να του δείξω ότι είμαι “bad ass”. Ότι είμαι ζόρικος τύπος. Και έτσι να φύγει ευχαριστημένος, που γνώρισε ένα τύπο cool σε μια ανώτερη επικοινωνία.

Πάμε πάλι. Τα Πλειάδια εντυπώματα, βρίσκονται πολύ καιρό κρυμμένα εκεί. Σας περίμεναν. Περίμεναν τον καθένα και την καθεμιά σας ξεχωριστά. Σας θυμίζω, όχι μόνο την ιστορία που μάθατε στο Γύθειο, για το λίθο που συμβόλιζε την κάθοδο του Δία αλλά επίσης για το βράχο στους Δελφούς, από τον οποίο πήρε την ενέργειά της η Άννα. Δεν είναι ένα παραμύθι. Βέβαια, στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχετε ένα βράχο να πιάσετε στα χέρια σας, να έρθετε σε φυσική επαφή μαζί του, για να τραβήξετε την ενέργεια. Πιστέψτε με όμως. Όταν καταφέρετε να συνδεθείτε επαρκώς με αυτά τα εντυπώματα, που υπάρχουν στο σπήλαιο, το υποθαλάσσιο, υπόγειο σπήλαιο του Ταινάρου, θα ξεκλειδώσει μια σύνδεση, θα ξεκλειδώσει μια δίοδος, που θα ενεργοποιήσει για εσάς πετρώματα στην επιφάνεια. Και τότε θα κληθείτε, εφόσον είστε σε θέση να παραλάβετε την ενέργειά σας από το βράχο.

Πολλοί ήταν αυτοί που οδηγήθηκαν στους Δελφούς, σε έναν άλλο βράχο, για να πάρουν ενέργειες. Και εκείνο ήταν ένας προάγγελος, μια προετοιμασία. Εδώ θα πάτε ακόμα βαθύτερα. Εδώ, δε θα μεσολαβήσει η Άννα, όπως μεσολάβησε στους Δελφούς για το δικό σας βράχο· θα το κάνετε εσείς. Είναι δικές σας, ολόδικές σας ενέργειες που σας περιμένουν. Είστε εσείς. Δεν είμαι εγώ, δεν είναι κανένας άλλος. Ποιος πιστεύετε ότι έβαλε τα εντυπώματα; «Mα να, μας είπατε ότι κατέβηκαν οι Πλειάδειοι και τα τοποθέτησαν εκεί.» Επίσης, έχει ειπωθεί ότι είστε Πλειάδειοι. Δεν το κάνατε μόνοι σας αλλά συμμετείχατε στη διαδικασία. Και εκεί, μέσα στο σπήλαιο, δικό σας δυναμικό υπάρχει.

Για τους μυημένους θα πω ότι, το δυναμικό αυτό δίνεται σε συνέχεια της παραλαβής της ψυχής σας… μέρους της ψυχής σας στο Ταίναρο. Είναι απαραίτητο να προηγηθεί αυτό; Ανάλογα με την περίπτωση. Θα είναι πολύ ξεχωριστή εκείνη η ψυχή, που θα καταφέρει να ανασύρει τέτοιες ενέργειες από το Ταίναρο, χωρίς να έχει προηγηθεί η εργασία του Νεκρομαντείου. Θα πρέπει να έχει ιδιαίτερη δύναμη. Και η δύναμη αυτή θα πρέπει να συνοδεύεται από την ανάλογη προσοχή. Δεν θα είναι εύκολο. Θα έχει του κινδύνους του.

Έτσι λοιπόν έχετε ήδη ένα στοιχείο, για το τι πρόκειται να συμβεί, όταν λάβετε αυτά τα εντυπώματα συνειδητά και αν δουλέψετε με αυτά. Θεωρητικά, η παραλαβή έγινε ήδη -παραπάνω από θεωρητικά... Σε ένα μεγάλο βαθμό δουλεύτηκαν, όμως δεν ολοκληρώθηκε εκεί η εργασία αυτή. Βρισκόμαστε τώρα στην επόμενη φάση, μπαίνουμε στην επόμενη φάση, του να γίνει βαθύτερη η σύνδεση των εντυπωμάτων με το DNA σας.

Δεν θα ξεκινήσει σήμερα η εργασία. Σήμερα ξεκινάει ο κύκλος. Αλλά η συγκεκριμένη δουλειά θα ακολουθήσει τους επόμενους μήνες. Είναι μια εισαγωγική συνάντηση αυτή, για να βάλουμε επί τάπητος το σχεδιασμό μας, για να δηλώσετε εσείς τα αιτήματά σας, να κάνω κι εγώ μερικές υπενθυμίσεις και γενικώς να αγκυροβολήσουμε την ενέργεια του κύκλου.

Να ξέρετε ότι δεν αφήνω σε χλωρό κλαδί αυτόν που έρχεται σε μένα. Κάποιοι το έχετε βιώσει ήδη. Τα πράγματα μπορεί να μη φαίνονται εύκολα, όμως γίνονται. Για άλλη μια φορά θα πάμε βαθιά.

Θα σας ζητήσω τώρα να θυμηθείτε τη σύνδεση με τις Πλειάδες. Όσο βρισκόσασταν στο Ταίναρο, είχε ζητηθεί να δείτε ένα τρίγωνο ανάμεσα στη Γη, τον Ήλιο, τις Πλειάδες και πάλι τη Γη. Σας είχε ζητηθεί να οραματιστείτε την ενέργεια να ρέει, είτε άμεσα από τις Πλειάδες στη Γη, είτε μέσω του Ηλίου. Θα ήθελα λοιπόν, να κρατήσετε αυτό το τρίγωνο στο νου σας και να το γεμίσετε με χρυσό. Στις Πλειάδες δεν καταλήγει η κορυφή του τριγώνου σε κάποιο συγκεκριμένο αστέρι αλλά φανταστείτε ότι βρίσκεται κάπου στο κέντρο του σχήματος, του στερεού σχήματος που δημιουργούν όλα τα αστέρια των Πλειάδων μαζί. Είναι μερικές χιλιάδες. Η πυραμίδα που βρίσκεται στο σπήλαιο, το υποθαλάσσιο σπήλαιο και υπόγειο, του Ταινάρου, εκείνη η μικρή σχετικά πυραμίδα από αργούς -δηλαδή ακατέργαστους- λίθους είναι το σημείο, που δέχεται την ενέργεια και την εκπέμπει. Όλο το τρίγωνο που σχηματίζεται, γίνεται χρυσό -και ο χώρος ανάμεσα στις πλευρές. Ένα επίπεδο γίνεται χρυσό.

Αντιλαμβάνεστε ήδη ότι η ενέργεια αλλάζει και την αλλάζει όχι μόνο η ροή της ενέργειας από τις Πλειάδες αλλά και η παρουσία μου. Είμαι ντυμένος ιερέας. Αν με βλέπατε, θα σας θύμιζα Δρυίδη. Φορώ ένα λευκό χιτώνα και έχω ένα στεφάνι στο κεφάλι, στα μαλλιά. Έτσι, γιατί έχω μαλλιά. Μακριά και σγουρά. Θα με λέγατε λευκό άγγελο αλλά δεν έχω φτερά. Στο στήθος μου κρέμεται ένας χρυσός δίσκος· ένας ηλιακός δίσκος, χαραγμένος με διάφορα σύμβολα. Κάθε βράδυ να θυμόσαστε το Ταίναρο, να θυμόσαστε το τρίγωνο, το χρυσό τρίγωνο και εμένα μπροστά στην πυραμίδα να σας οδηγώ μέσα. Μέσα στην «πυρηνική» ενέργεια -σε εισαγωγικά πυρηνική. Στα χέρια μου κρατώ ένα ραβδί, μια ράβδο, μια ψηλή ράβδο. Πριν μπείτε στην πυραμίδα, πριν μπει στην πυραμίδα καθένας/καθεμιά ξεχωριστά, χτυπώ αυτή τη ράβδο, στο πάτωμα, τρείς φορές. Αυτό, αυτό το χτύπημα, δημιουργεί ιδιαίτερη δυναμική. Ενημερώνει. Σας ετοιμάζει. Και μπαίνοντας μέσα στην πυραμίδα, βλέπετε διαφορετικά πράγματα από ότι πριν. Κυρίως, αντιλαμβάνεστε τις συνδέσεις.

«Αυτός είναι ο οίκος μου, ακούγεται να λέει ο Ενώχ κατεβαίνοντας στην πυραμίδα. Εγώ είμαι το Πνεύμα του οίκου μου. Διέπω τα πάντα μέσα σ’ αυτόν.»

Είστε ήδη μέσα στην πυραμίδα. Αναπνέετε. Ρυθμικά, αβίαστα. Αναπνέετε επαρκώς. Καθώς βρίσκεστε μέσα στην πυραμίδα, κοιτάξτε τριγύρω. Καθήστε στο κέντρο της πυραμίδας, οκλαδόν. Στο χώρο μέσα στην πυραμίδα, κυριαρχεί η ενέργεια του Ενώχ. Αυτός σας δίνει ένα κλειδί. Μοιάζει με ένα φυσικό κλειδί, μόνο που είναι χρυσό και έχει δημιουργηθεί από τη ροή των Πλειάδων. Αυτό το τοποθετείτε στο πρώτο ενεργειακό σας κέντρο, σαν να επρόκειτο για κλειδαρότρυπα. Τρείς φορές δεξιά το στρίβετε, μια αριστερά και πάλι πέντε δεξιά.

Με την κίνηση αυτή του κλειδιού, εμφανίζεται η κλίμακα του DNA. H διπλή έλικα. Είναι μαζεμένη, σχεδόν κουλουριασμένη, εκεί, στο πρώτο κέντρο. Το ξεκλείδωμα την έχει ενεργοποιήσει. Η μια της άκρη αρχίζει να υψώνεται. Υψώνεται κατά μήκος της σπονδυλικής σας στήλης. Φτάνει στην κεφαλή, βγαίνει από την κεφαλή, προχωρά στο πυραμίδιο, στον πυραμιδοειδή λίθο, που βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας. Το χρώμα αυτού του λίθου είναι μωβ. Η έλικα εκτείνεται ακόμα ψηλότερα, ανεβαίνει, ανεβαίνει διαρκώς και φτάνει η άκρη της αυτή στις Πλειάδες. Αμήν. Δεν θα επαναλάβετε αυτή την άσκηση, αυτή την τεχνική. Η σύνδεση έγινε.

Θέλω όμως να θυμόσαστε, μαζί με την τριγωνική ροή, το χρυσό τρίγωνο και τον εαυτό σας στην πυραμίδα κι εμένα ως ιερέα έξω απ’ αυτή. Να θυμόσαστε ότι η έλικα του DNA σας ξεκλειδώθηκε και η άκρη του βρίσκεται στις Πλειάδες.

Κλείνοντας η σημερινή συνάντηση, σας ζητώ να ζωγραφίσετε, να αποτυπώσετε τον εαυτό σας καθισμένο οκλαδόν μέσα στην πυραμίδα, στο κέντρο της, και το DNA σας να ανεβαίνει και να σας συνδέει με τις Πλειάδες. Καθώς διαπερνούν το αστρικό διάστημα άνεμοι, ενεργειακοί άνεμοι, η έλικα δονείται, παράγει ήχο.

Τον ήχο τον αντιλαμβάνεστε στο σημείο που κάθεστε, καθώς η δόνηση μεταφέρεται και στα δύο άκρα. Μοιάζει λοιπόν αυτή η διπλή έλικα με τη χορδή μιας μονόχορδης λύρας, που δονείται από τους διαστρικούς ανέμους. Τους διαστημικούς ανέμους. Οι οποίοι όμως δεν μπορούν να τη βλάψουν, να τη διαλύσουν. Παραμένει στη θέση της και αποτελεί πλέον τη μια πλευρά του χρυσού τριγώνου.

Ευδαιμονείτε.

Άλιστερ.

Μπορείτε να μοιραστείτε τις εντυπώσεις σας.

[Ακολούθησε μοίρασμα εμπειριών]