Διαλογισμός Πανσελήνου

Αφήστε το κεφάλι σας να πέσει στο πλάι, έτσι όπως κάνει το ψαράκι [Σημείωση: αναφέρεται στο ψάρι ενός ενυδρείου]. Αφήστε το σώμα σας χαλαρό

…………………

Άννα: πρέπει να πω ότι είναι δύσκολο να κάνω channeling με το κεφάλι στο πλάι…

………………….

Αφήστε το σώμα σας χαλαρό, νιώθοντας ότι βρίσκεστε σ’ έναν ωκεανό ενέργειας. Τι σημαίνει το να μπορείτε να κάμψετε το κεφάλι σας δεξιά – αριστερά… το σώμα σας ολόκληρο; Τι σημαίνει να έχετε αυτήν την ευλυγισία να το κάνετε και να αφήνεστε; Δεν είναι θέμα ευλυγισίας, είναι θέμα νοητικής στάσης. Το σώμα σας συνήθως είναι τόσο ευλύγιστο, όσο και ο νους.

Αφήστε τον εαυτό σας να παρασυρθεί στο κύμα. Τα ύδατα της ζωής ανέρχονται και πάλι με την ενέργεια της πανσελήνου. Υπάρχει μία πλημμυρίδα ενέργειας. Κι εσείς αφήνεστε να σας ανεβάσει ψηλά. Όταν χρησιμοποιείτε αυτήν την ενέργεια έξυπνα, με σοφία, μπορείτε να ανεβείτε ψηλά. Η ενέργεια της πανσελήνου μπορεί να σας κουράσει πολύ όταν αφήνεστε να κυλήσετε στο βάθος. Τότε υπάρχει πολύ μεγαλύτερη διαδρομή για να κάνετε προς τον βυθό της θάλασσας. Αν σταθείτε όμως και ανεβείτε στο κύμα, θα σας ανεβάσει ψηλά, επιτρέποντάς σας να κερδίσετε χρόνο και ενέργεια. Θα σας ανεβάσει μέχρι την κορυφή του βουνού αυτή η πλημμυρίδα, όπως ανέβασε την κιβωτό του Νώε, στην κορυφή του όρους Αραράτ. Έτσι σας ανεβάζει, όταν το όχημά σας είναι αρκετά συντονισμένο με τις ενέργειες της πηγής. Και τότε είμαστε όλοι εκεί, για να σας υποδεχτούμε στην κορυφή του βουνού, όπου έχετε φτάσει μ’ έναν άλλον τρόπο. Δεν θα έχετε ανέβει με τα πόδια, δε θα έχετε ανέβει πετώντας, αλλά θα σας έχει σπρώξει μέχρι εκεί η ενέργεια της Μεγάλης Μητέρας της Ζωής.

Αφήστε για λίγο τα μάτια σας να πλανηθούν στο κύμα, στην επιφάνεια της θάλασσας. Θάλασσα και σελήνη, νερό και σελήνη, είναι άρρηκτα δεμένα μεταξύ τους. κινούνται μαζί, θα έλεγε κανείς. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να κοιτάξει την επιφάνεια του νερού. Θυμηθείτε μια νύχτα με πανσέληνο στη θάλασσα. Θυμηθείτε πώς λαμπυρίζει η επιφάνεια της θάλασσας κάτω από το φως του φεγγαριού. Κι εκείνη την ώρα που η θηλυκή ενέργεια βρίσκεται στο αποκορύφωμά της, έρχεται και γίνεται μια αλλαγή πολικότητας. Γίνεται μια μετάπτωση, από τη θηλυκή ενέργεια στην αρσενική. Από τη θάλασσα στην κορυφή του όρους, απ’ όπου αρχίζετε και γονιμοποιείτε εκ νέου την πρόσφορη γη. Μια τέτοια μέρα είναι και σήμερα.

Είναι εδώ ο Ραζιήλ, ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας, ο Μέτατρον, ο Σαιν Ζερμαίν και πολλοί άλλοι ακόμα στη δική μας πλευρά του πέπλου. Μιλήσαμε και μιλάμε για πύλες που ανοίγουν. Για πύλες που ανοίγουν και περιμένουν κάποιος να τις διαβεί. Πολλοί από σας είσαστε θυροφύλακες σ’ αυτές τις ενεργειακές πύλες που ανοίγουν τώρα. Και ζητάμε από σας του θυροφύλακες, τους φύλακες των πυλών, να τις κρατήσετε ανοιχτές, γιατί οι ενέργειες που αρχίζουν να ρέουν από δω και πέρα είναι πολύ δυνατές και έρχονται να δημιουργήσουν δίνες που θα φτάσουν πολύ βαθιά σ’ αυτή τη θάλασσα. Θα φτάσουν πολύ βαθιά στην αγκαλιά της Μητέρας της Ζωής και θα σηκώσουν στην επιφάνεια πράγματα που ήταν κρυμμένα εδώ και αιώνες. Η ενέργεια του Αυγούστου έρχεται και πάλι να λειτουργήσει σαν ένας σημαντικός ενεργοποιητής φωτός, αγάπης, χαράς, ελέους και δικαιοσύνης.

Η ενέργεια του Πατέρα είναι εδώ μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα αυτή τη φορά, μέσα από το πρίσμα του Λέοντα, μαζί με όλα όσα αντιπροσωπεύει αυτό το ζώδιο. Και μέσα από τις εκλείψεις αυτού του μήνα, τόσο την ηλιακή όσο και τη σεληνιακή, ερχόμαστε να κάνουμε βαθιές ανακατατάξεις, που θα σας επιτρέψουν ν’ ανοίξετε τα φτερά σας και να πετάξετε ακόμα ψηλότερα. Αφήστε το κύμα να σας παρασύρει. Κρατήστε αυτό σαν ξεκίνημα του σημερινού διαλογισμού. Είστε πάνω στο κύμα και σας παρασέρνει. Η θάλασσα φουσκώνει. Μ’ έναν ανεξήγητο τρόπο, τη νιώθετε κάτω από το σώμα σας να φουσκώνει διαρκώς.

Υπάρχουν κίνδυνοι σ’ αυτά τα νερά; Εξαρτάται, τι θέλετε εσείς να δείτε. Τι κουβαλάτε μαζί σας αλήθεια; Το κύμα σας παρασέρνει. Η στεριά δεν φαίνεται, είναι πολύ μακριά και δεν σας ενδιαφέρει αν έχετε από κάπου να πιαστείτε ή όχι. Μπορείτε να νιώσετε ασφαλείς σ’ αυτόν τον ενεργειακό κατακλυσμό. Μπορείτε να απολαύσετε τον ήλιο, τη βροχή που πέφτει κατά διαστήματα, τον αέρα, τα σύννεφα που περνούν στον ουρανό, και η θάλασσα συνεχίζει να φουσκώνει, λες και όλη η γη έχει καλυφθεί από τα ύδατα της ζωής και δεν φαίνεται τίποτα πια επάνω της. Κάποια στιγμή, νιώθετε την ταχύτητα του κύματος ν’ αλλάζει. Ακούτε έναν παφλασμό. Γυρίζετε και βλέπετε μια μικρή νησίδα. Μέσα στον καινούριο απέραντο ωκεανό που έχει καλύψει τα πάντα, μια νησίδα. Κρατιέστε από τους βράχους κι ανεβαίνετε στην κορυφή της. Μια νησίδα όπου είστε ο καθένας και η καθεμιά ξεχωριστά…. μόνοι σας. Μια νησίδα για τον καθένα.

Τι συνέβη στην Ατλαντίδα; Τι συνέβη; Τι φέρατε μαζί σας από κει; Τι σπόρους κρατούσατε μέσα στον κόρφο σας κλειδωμένους και τους θρέφατε με την ενέργειά σας εδώ και χιλιάδες χρόνια, για να ξεκινήσετε κάτι καινούριο εκεί που θα σας βγάλει το κύμα; Τι υπάρχει μέσα σας κλειδωμένο; Ανοίξτε τις πόρτες κι αφήστε τα πάντα…. Αφήστε τα πάντα να ξεχυθούν στη γη. Εσείς είστε η κιβωτός και κρύβετε μέσα σας κάθε ζωή. Ανοίξτε την πύλη της κιβωτού κι αφήστε ό,τι κρύβατε μέσα να έρθει στην επιφάνεια.

Παρακολουθήστε για λίγο τις φιγούρες που βγαίνουν απ’ την καρδιά σας και από το κέντρο του αφαλού και από το τρίτο μάτι. Οι ενέργειες από τα τρία κέντρα συνδέονται, ενώνονται λίγα μέτρα μπροστά σας και σχηματίζουν μορφές, σύμβολα, ιδέες. Κόψτε τις χορδές τους κι αφήστε τα να προχωρήσουν. Από το δεύτερο κέντρο του αφαλού, από την καρδιά και από το τρίτο μάτι, ακτίνες που βγαίνουν ενώνονται λίγα μέτρα μπροστά σας, σχηματίζοντας μία χορδή, στην οποία εμφανίζεται, αρχίζει και παίρνει μορφή, μία φιγούρα. Προσπαθήστε για λίγο να δείτε ποιες είναι αυτές οι φιγούρες και κατόπιν, κόψτε αυτή τη χορδή κι αφήστε τις να προχωρήσουν στη δική τους ζωή. Και πάλι… και πάλι…

Στέκεστε και, καθώς ελευθερώνετε τους σπόρους που είχατε κρυμμένους εδώ και χιλιάδες χρόνια στην καρδιά, τους σπόρους που φέρνατε κρυμμένους στο DNA σας από καταβολής κόσμου, καθώς τους φέρνετε στην επιφάνεια, το μάτι σας πέφτει και πάλι στη μεγάλη θάλασσα.

Τα κύματά της φέρνουν επάνω πολλούς ταξιδευτές. Όσους κατάφεραν να φτάσουν. Όσους κατάφεραν να αφεθούν στη ροή της ενέργειας για να τους φέρει στην κορυφή του δικού τους βουνού. Κι εκεί το μεγαλείο της ψυχής σας γεννά διαρκώς καινούριες εικόνες, καινούρια υλικά, νέες πραγματικότητες. Είναι μια πολύ γόνιμοι μέρα αυτή αγαπημένοι μας. Αυτά που φυλάξατε ζηλότυπα από την εποχή της Ατλαντίδας, ήρθε ο καιρός να έρθουν στην επιφάνεια οριστικά και αμετάκλητα. Ήρθε ο καιρός να εκδηλωθούν σε μια ασφαλή ενέργεια. Οι εμπειρίες, η γνώση, κάποια συναισθήματα, σκέψεις, δεξιότητες, μνήμες. Τα είχατε φυλάξει με πολύ προσοχή την τελευταία φορά που αφήσατε τα παράλια της Ατλαντίδας. Τα φυλάξατε για να τα μεταφέρετε με αγάπη και φροντίδα σ’ έναν νέο κόσμο. Να τα μεταφέρετε εκεί όπου θα γίνουν σεβαστά, εκεί που δεν θα τα καταχραστεί κανείς.

Και είστε τώρα στο κατάλληλο σημείο, στην κορυφή του δικού σας βουνού. Τα παιδιά σας αρχίζουν κι απομακρύνονται από σας. Όσα φέρατε μαζί σας αρχίζουν να παίρνουν τη δική τους ζωή και με τη σειρά τους να δημιουργούν. Οι σπόροι που φέρατε και ρίξατε στη γη αρχίζουν να βλασταίνουν. Η στεριά σιγά – σιγά αυξάνεται. Τα ύδατα της ζωής αποσύρονται αργά, εξίσου ρυθμικά, με ανάλαφρους κυματισμούς. Ευχαριστείστε τη Μεγάλη Μητέρα της Ζωής. Ευχαριστείστε τη Μαρία, τη mare, τη μεγάλη θάλασσα. Ευχαριστήστε την για το δώρο της ασφάλειας που σας έδωσε.

Για το ταξίδι που σας πρόσφερε. Αναρωτηθήκατε ποτέ πώς ήταν η ζωή του Οδυσσέα αφότου έφτασε στην Ιθάκη του; Έχετε φτάσει στην Ιθάκη σας ταξιδευτές της Ατλάντειας εποχής. Έχετε φτάσει στην Ιθάκη σας, εκεί που μπορείτε να ζήσετε την ασφάλεια του σπιτιού, της εστίας, και ν’ αφήσετε τα δώρα σας προσεκτικά και με τιμή, μακριά από κάθε επικίνδυνο βλέμμα και να κάνετε μια καινούρια αρχή. Τώρα κλείνουν οι δεσμοί του παρελθόντος. Κλείνουν οι υποθέσεις του παρελθόντος πλέον. Αυτό που χρειαζόταν να κάνετε, το κάνετε ήδη. Τα πολύτιμα αρχεία που φέρνατε, τα έχετε παραδώσει στον προορισμό τους.

Γυρίστε λίγο πίσω και δείτε τη θάλασσα που εξακολουθεί να αποσύρεται. Δείτε την καινούρια γη που σχηματίζεται κάτω από τα πόδια σας. πολλά είναι τα πτώματα των σκεπτομορφών και των προλήψεων, που δεν κατάφεραν να επιπλεύσουν σ’ αυτόν τον κατακλυσμό κι αφήνονται να θρέψουν τη Μητέρα Γη και να την κάνουν ακόμα πιο γόνιμη για τον επόμενο κύκλο. Γιατί είναι γεγονός ότι ένας νέος κύκλος ξεκινά. Τώρα, σήμερα, αυτήν την περίοδο που διανύετε, ένας νέος κύκλος ξεκινά. Τώρα είναι η καινούρια αρχή κι έχετε ένα ολόκληρο βασίλειο δικό σας, να το φτιάξετε όπως εσείς θέλετε. Να το γονιμοποιήσετε με τους σπόρους που θέλετε. Τους σπόρους που φέρατε με πολύ προσοχή, φροντίδα και στοργή, περνώντας τους κυριολεκτικά απ’ τα σαράντα κύματα, μέχρι να βρείτε το ασφαλές σημείο. Βλέπετε, δεν υπάρχει πιο ασφαλές σημείο από την αγκαλιά της Μητέρας και του Πατέρα. Κι αυτοί πάντα σας οδηγούν εκεί που χρειάζεται να σταθείτε. Ευχαριστείστε και όλες αυτές τις φιγούρες, όλους τους σπόρους που φέρατε μαζί σας. Ευχαριστήστε τους που έμειναν μαζί σας όλους αυτούς τους αιώνες. Ευχαριστήστε τους για το ταξίδι και επιτρέψτε τους να ελευθερωθούν και να εκφραστούν. Να αποκτήσουν τη δική τους ζωή. Σαν τα παιδιά που μεγαλώνετε κι αφήνετε να ζήσουν με τον δικό τους τρόπο, έτσι αφήστε τους να αποκτήσουν τη δική τους ζωή και να φέρουν τα δώρα τους στην ανθρωπότητα.

Οι μέρες του Νώε έφτασαν και πέρασαν. Τι άλλο θέλετε πια; Ο ενεργειακός κατακλυσμός ήταν ακριβώς αυτός, που σας έφερε ασφαλείς στην κορυφή του δικού σας βουνού, γιατί εμπιστευτήκατε τον εαυτό σας στα χέρια της Μεγάλης Μητέρας.

Γυρίστε και δείτε για λίγο τη σελήνη στον ουρανό -έναν ενεργειακό καθρέφτη- και φροντίστε να κοιτάξετε πίσω απ’ αυτήν. Τι υπάρχει πίσω από τη σελήνη; Ο άλλος σας εαυτός. Εμείς που βρισκόμαστε στην άλλη πλευρά του πέπλου. Δημιουργήστε μια σκάλα, μια μεγάλη σκάλα, απ’ το σημείο που βρίσκεστε στο βουνό μέχρι το φεγγάρι. Και μαζί με τους αγγέλους που σας περιβάλουν για να περπατήσετε αυτή τη σκάλα με μεγάλη ασφάλεια, κοιτάξτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη της σελήνης. Ανεβείτε τη σκάλα μέχρι εκεί με τη συντροφιά των αγγέλων και δείτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη της σελήνης. Τι βλέπετε; Δείτε τον εαυτό σας να σας κοιτά μέσα απ’ τη σελήνη.

(παύση)

Αφήστε τη σελήνη να φύγει από μπροστά σας, να φθίνει και να εξαφανιστεί και κοιτάξτε για άλλη μια φορά. Είμαι εγώ εκεί και σας κοιτώ, ο δικός σας εαυτός. Εγώ είμαι που κρύβομαι και εμφανίζομαι, μοιράζοντας και αποσύροντας την ενέργειά μου, μέχρι να σταθείτε ικανοί να εστιαστείτε σε ένα ακόμα υψηλότερο πεδίο. Τότε θα μπορώ να σας συναντήσω εκεί. Για την ώρα, κατεβαίνω κι αντανακλώ το φως του ήλιου, επιτρέποντάς σας να βλέπετε στη σκοτεινή νύχτα της ψυχής. Μείνετε για λίγο εκεί, στην επιφάνεια της σελήνης, κοιτώντας τη σελήνη κατάματα. Η σκάλα, η σκάλα που συνέδεε το βουνό σας με τη σελήνη, αρχίζει και περιστρέφεται. Συστρέφεται γύρω από τον άξονά της. Αμέτρητα σκαλοπάτια. Μια μεγάλη αλυσίδα. Αυτό είναι το DNA σας. πάνω σ’ αυτό ταξιδεύετε για να βρείτε το παρελθόν. Πάνω σ’ αυτό ταξιδεύετε, φέρνοντας τους σπόρους μιας παλιάς φυλής, για να τους εμφανίσετε την κατάλληλη στιγμή.

Σας είπαμε… ήδη σας είπαμε από την προηγούμενη πανσέληνο, ότι πρόκειται να αναδυθούν πολλά πράγματα του παρελθόντος. Και τώρα, με την ενέργεια του νέου ζωδίου στο οποίο γίνεται αυτή η πανσέληνος, απ’ την ενέργεια αυτού του ζωδίου μπορείτε να δείτε την υλοποίηση όσων σας είχαμε πει πριν. Οι αναμνήσεις αρχίζουν και μετατρέπονται σε σπόρους τους οποίους φυτεύετε. Κρατήστε για λίγο την εικόνα αυτής της σπείρας του DNA από τη γη στη σελήνη. Έρχεται ο Ηλίας κι έρχεται μ’ έναν άλλον τρόπο, διαφορετικό απ’ ότι έχετε συνηθίσει να τον αντιλαμβάνεστε. Έρχεται με την ενέργεια της φωτιάς, και πυρώνει αυτή τη σπείρα. Γίνεται μια φλεγόμενη σπείρα. Και η ίδια η σπείρα του DNA τυλίγεται σε σπιράλ. Δημιουργεί μία επίπεδη σπείρα που μπορείτε να τη δείτε να αιωρείται στο σύμπαν.

Αφήστε τον εαυτό σας τώρα να την παρακολουθήσει καθώς ξεδιπλώνεται και πάλι και δημιουργεί διάφορα σχήματα.

Καμπυλώστε τη να σχηματίσει έναν κύκλο, έναν δακτύλιο, και σταθείτε στο κέντρο της κι αφήστε τη να σας μεταφέρει όπου επιθυμείτε. Σιγά – σιγά, αυτός ο φωτεινός δακτύλιος της φλεγόμενης σπείρας του DNA αρχίζει και σας κατεβάζει στη γη, έτσι ώστε να σταθείτε και πάλι στην κορυφή του δικού σας βουνού.

Το υποσυνείδητο λειτουργεί αργά αλλά σταθερά. Ρυθμικά. Ακολουθεί το ρυθμό του κύματος, του κυματισμού της Μητέρας της Ζωής. Σας ανεβάζει, σας κατεβάζει, κι όλα γίνονται για κάποιον σκοπό. Σας ζητούμε να παραμείνετε στην κορυφή του όρους και να επιτρέψετε από κει στον εαυτό σας να κοιτάξει τριγύρω. Χρειαζόμαστε λίγο χρόνο ακόμα για να δουλέψουμε με τις ενέργειές σας, γι’ αυτό παρακαλούμε να μείνετε σ’ αυτή τη δόνηση.

Η εμπειρία έρχεται από το σχέδιο ή το σχέδιο φέρνει την εμπειρία, αλήθεια; Αυτό το ερώτημα μοιάζει με το άλλο που λέει «έκανε η κότα το αυγό ή το αυτό την κότα;»

Αφήστε τον εαυτό σας από την κορυφή του βουνού να κοιτάξει μακριά, πάνω απ’ τα βουνά και τις θάλασσες. Κοιτάξτε τη νέα γη. Είστε έτοιμοι να κατεβείτε και να την εξερευνήσετε. Είστε έτοιμοι να πλάσετε έναν καινούριο κόσμο. Αυτή είναι η επίδραση της Μητέρας της Ζωής, του θηλυκού αρχετύπου, και τη βιώνετε απ’ την πλευρά αυτών που είναι έτοιμοι και επιθυμούν να περάσουν στην άλλη πλευρά.

Στον ουρανό, δημιουργείται ένα σχήμα. Ένας κριός, με τα μάτια κλειστά και το κεφάλι κατεβασμένο, έτοιμος να ορμήσει μπροστά. Δεν υπολογίζει τίποτα προκειμένου να τρέξει με δύναμη… με φόρα στο στόχο του.

Ένα αστέρι λάμπει ψηλά, ο Αλδεβαράν.

Ένα άλλο ζώδιο, ο Καρκίνος… χμ.. τρέχει γρήγορα – γρήγορα στη φωλιά του, στο σπίτι που έχει ετοιμάσει για τον εαυτό του.

Η Λύρα και ο Ορφέας γίνονται ένα.

Αφήστε τον εαυτό σας να απολαύσει νέους σχηματισμούς στο στερέωμα. Πάρτε λίγα λεπτά, πάρτε λίγη ώρα για να θαυμάσετε το στερέωμα και να δείτε τους νέους συνδυασμούς και σχηματισμούς που αναδύονται.

Η Κασσιόπεια καρδιοχτυπά δίπλα στον Ωρίωνα, τρεμοπαίζει. Η καρδιά της γίνεται ένα μαζί του κι αποφασίζει ν’ αφήσει τις δυο της πλευρές και να γίνει ένα μ’ αυτόν.

Το φεγγάρι σας, όπου ελλοχεύει τόση δύναμη… το φεγγάρι σας που εγκυμονεί τόση δύναμη για σας, διαλύεται. Γίνεται μια φεγγαρόσκονη που πέφτει στη γη. Μπορείτε να τη δείτε να λαμπυρίζει καθώς πέφτει σαν βροχή στη γη. Οι νεράιδες ξυπνούν και λούζονται μ’ αυτήν και την απορροφούν όλη στο βασίλειό τους, στο φυτικό βασίλειο, σε όλα τα βασίλεια της φύσης…. Έχουν μια γιορτή σήμερα. Έχουν πανηγύρι. Κι εσύ, ο καθένας από σας, βγάζετε φτερά και σαν λευκός αετός πετάτε πάνω από την κορυφή του βουνού. Διαγράφετε κύκλους πάνω από την κορυφή του βουνού.

Επιτρέψτε στον εαυτό σας να σταθεί και πάλι στην κορυφή και αφήστε μας να βάλουμε μία τάξη τώρα σε όλα όσα έγιναν σήμερα.

Οι ενέργειες που κινήθηκαν ήταν βαθιές, κι αυτό το έχετε καταλάβει ήδη. Αυτό που δεν μπορείτε εύκολα να καταλάβετε είναι η κίνηση των αστερισμών, τα νέα πεδία που ανοίγονται για σας, τη φεγγαρόσκονη που έπεσε στη γη ίσως, και το τι στην ευχή κάνετε και πετάτε σαν αετός πάνω από την βουνοκορφή.

Τα παιδία παίζει. Παίζετε σαν τα παιδιά και μαθαίνετε τις ενέργειες. Αφήστε μας τώρα να σας πούμε το εξής: από την ώρα που μαζευτήκατε εδώ, ένας πέθανε και άλλος είναι έτοιμος να πεθάνει. Είσαστε… περνάτε μια περίοδο βαθιάς αλλαγής και μετουσίωσης των ενεργειών σας και φυσικά, σ’ αυτό αναφερόμαστε όταν λέμε «ένας πέθανε και άλλος είναι έτοιμος να πεθάνει». Βρίσκεστε σε μια βαθιά αλλαγή και δεν το έχετε συνειδητοποιήσει. Πηγαινοέρχεστε μηχανικά, με έναν τρόπο αυτόματο στη γη, περιμένοντας κάτι που κι εσείς δεν γνωρίζετε αλλά, ωστόσο, περιμένοντας. Και η αλλαγή είναι εδώ. Έχει έρθει. Αυτά που αφήνετε πίσω είναι συντρίμμια. Είναι πράγματα που δεν χρειάζεστε πια. Και οι ενέργειες έρχονται να κάνουν αυτό το ξεκαθάρισμα αποφασιστικά και να σας αποκόψουν απ’ όλα όσα δεν χρειάζεστε πια. Για κάποιους, αυτό σημαίνει το να εγκαταλείψουν εντελώς μια ενέργεια παλιά και να προχωρήσουν σε μία καινούρια, περνώντας από έναν ενεργειακό θάνατο, αν θέλετε, σε μία ανάσταση σε ένα άλλο επίπεδο, σε μια άλλη ενέργεια, σε μια άλλη δόνηση. Βρίσκεστε σε μια διαρκή εξέλιξη.

Δεν είναι η τελευταία φορά που το κάνετε αυτό. Θα γίνει αρκετές φορές ακόμα. Ωστόσο, κάθε φορά αφήνετε ένα παλαιότερο επίπεδο και μπαίνετε σ’ ένα καινούριο. Έτσι γίνεται η ‘αναβάθμιση’, σε εισαγωγικά, της ενέργειάς σας. Έτσι αλλάζετε δόνηση. Αυτή τη φορά όμως, το ξεκαθάρισμα που έγινε ήταν πολύ βαθύ. Γι’ αυτό αποπειράθηκα να σας δείξω –είναι ο Ηλίας που μιλάει- να σας μεταφέρω αυτήν την εικόνα μέσα από την ιστορία του κατακλυσμού. Και την ακολουθήσατε και μπήκατε μέσα σ’ αυτήν, επιτρέποντας έτσι στις ενέργειες να δουλέψουν παράλληλα με την κίνηση της σκέψης σας και της εστίασής σας. Από δω και πέρα μπορείτε να απολαύσετε μια νέα πραγματικότητα. Μπορείτε να απολαύσετε τα δώρα της ψυχής σας. Αυτό που σπείρατε θα θερίσετε. Και δεν το λέμε σαν εκφοβισμό αυτό, γιατί φέρατε μαζί σας Ατλάντιες ενέργειες μεν, αγνές και καθάριες δε. Όσες και όσοι είστε εδώ ζήσατε μεν στην εποχή της Ατλαντίδας και… μπορεί να ακούτε ιστορίες για κείνους που δραπέτευσαν πριν από τον μεγάλο κατακλυσμό για να πάνε τα ιερά σκεύη και τα αρχεία σε άλλους τόπους, αλλά ποιοι νομίζετε ότι ήταν πέρα από εσάς τους ίδιους;

Εσείς είστε η κιβωτός κι εσείς φέρατε αυτούς τους κωδικούς, τα ιερά σκεύη και τα αρχεία μέχρι εδώ. Τώρα φτάσατε και μπορείτε να αρχίσετε τη νέα σας ζωή. Να την αρχίσετε με μια νέα επίγνωση και να παρατηρήσετε αυτά που θα αρχίσουν να έρχονται μπροστά σας πια, αυτά που θα έρχονται σε σας, σαν αποτέλεσμα της σποράς που μόλις κάνατε. Θεωρήσαμε απαραίτητο να κάνουμε έναν μικρό αποσυμβολισμό, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουμε ένα αίτημα. Την ανάγκη να κατανοείτε συνειδητά αυτά που γίνονται υποσυνείδητα.

«Η φεγγαρόσκονη;» ρωτάει η Άννα.

Ωφελούνται όλα τα βασίλεια απ’ αυτήν τη διαδικασία. Η φεγγαρόσκονη λοιπόν, θα λειτουργήσει γι’ αυτά τα βασίλεια όπως λειτούργησε η σελήνη για σας εδώ και χιλιετηρίδες, από την αρχή της ύπαρξής σας. Με τον τρόπο που λειτούργησε η σελήνη για το ανθρώπινο βασίλειο, θα αρχίσει να λειτουργεί τώρα για τα υπόλοιπα βασίλεια της φύσης. Και πριν σχετιζόταν μ’ αυτά πολύ στενά, τώρα όμως αναλαμβάνει έναν άλλον ρόλο. Αναλαμβάνει, όχι τον ρόλο μιας τροφού, αλλά αναλαμβάνει να τους καθρεφτίσει την ενέργεια ενός ανώτερου πεδίου, έτσι ώστε μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία ν’ αρχίσουν να αναπτύσσονται. Μέσα σε διάστημα χιλιάδων χρόνων, θα μπορούσαμε να πούμε, να αναπτύσσονται όλο και περισσότερο ώστε να περάσουν τα στάδια της κλίμακας, που σ’ ένα απώτατο παρελθόν θα τα φέρει στο ανθρώπινο βασίλειο.

Σας ευχαριστούμε που ήσασταν μαζί μας και σήμερα, γιατί χαιρόμαστε πάντα τη συντροφιά σας.

Ο Ηλίας, ο Σαιν Ζερμαίν, ο Κρύων, ο Μέτατρον, ο Ραζιήλ, χαίρονται για όλα τα μυστικά που μοιράστηκαν μαζί σας σήμερα.

Σας αγαπούμε πολύ και η ενέργειά μας είναι πάντοτε μαζί σας.

Και έτσι είναι.

Αμήν.

Ευ.:

Είχα μια εμπειρία, ήταν αρκετά μεγάλη. Είδα… Ξέρω ότι είμαι Ατλάντια, όπως ξέρω ότι είναι και όλοι εδώ πέρα. Έχω δει αρκετές ζωές στην Ατλαντίδα και ξέρω ότι είμαι και απ’ τους τελευταίους που βρισκόμασταν εκεί. Ξέρω ότι δεν είχε γίνει ένας κατακλυσμός, είχαν γίνει αρκετοί πριν. Ωστόσο, μου προστέθηκαν κάποια στοιχεία που θα ήθελα να μοιραστώ. Διαφορετικά ήταν η Λεμουρία και διαφορετικά η Ατλαντίδα. Τι συμβαίνει όμως… στην Ατλαντίδα είχαν διαχωρίσει κάστες γιατί κάνανε πειράματα σε ανθρώπους και ήταν κάποιοι που δεν είχαν γνώση των άλλων. Ήταν σε κάστες. Γι’ αυτό υπήρχαν οι άνθρωποι του νόμου του Ενός και οι άνθρωποι του νόμου του Βάαλ. Είχε αρχίσει να φαίνεται πιο πολύ η διαχωριστικότητα και η διττότητα. Πριν κατακρημνιστεί ο πύργος του κεντρικού χώρου της Ατλαντίδας, ήμουνα στον ναό αυτό, στον νόμο του Ενός. Αυτό που βρισκόταν στην κορυφή και βοηθούσε, ήταν ένας κρύσταλλος οργόνης. Αυτό είχε… και από τα άστρα έφερνε αυτή… και αυτό βοηθούσε…. Βοηθούσε και εμάς που βρισκόμαστε μέσα να έχουμε τη γνώση που χρειάζεται και να τη μεταφέρουμε. Την κρατάγαμε για μας γιατί ήταν για λίγους, δεν μπορούσαμε να τη μεταφέρουμε σε όλους αλλά, συν τω χρόνω, βοηθούσε και όλη τη γύρω περιοχή σε ζήτημα… φως, αυτό, σε πρακτικά πράγματα.

Τι συμβαίνει όμως, συνέβαινε, γι’ αυτό ξεκίνησε και άρχισε να διαφοροποιείται το θέμα… είχαμε συσσωρεύσει παραπάνω οργόνη απ’ ότι χρειαζόταν. Γιατί είχαμε πέσει κι εμείς σε μερικά σφάλματα που δεν έπρεπε. Ήταν δηλαδή ο διαχωρισμός που λέω. Από κει και μετά, είδα τον εαυτό μου να φεύγει με ένα καράβι μαζί με άλλους. Φύγαμε και πήγαμε στην Αίγυπτο. Δεν θα τα πω όλα γιατί είδα πολλά. Όμως, αποφασίσαμε κάποια πράγματα εκεί, μέσα στο καράβι. Ότι θα αφήσουμε αυτά που δεν χρειαζόταν να μείνουν εκεί, δεν θα πούμε στους ανθρώπους πολλά πράγματα….. Είχαμε πάει στην Αίγυπτο και ξεκινήσαμε έναν πολιτισμό με τους εκεί γηγενείς οι οποίοι δεν ήταν σε κατάσταση καλή, αλλά θα τους βοηθήσουμε να κάνουν καλύτερη τη ζωή τους. Δεν μεταφέραμε όλα…. Μεταφέραμε εδώ (στην καρδιά). Και πάλι, κάτι άλλο που ήταν καινούριο για μένα και μου ειπώθηκε τώρα, ήταν ότι μπορούσαμε να δούμε την επόμενη ενσάρκωσή μας κι εμείς προγραμματίζαμε την επόμενη ενσάρκωση. Αυτό με δυο λόγια, γιατί ήταν κι άλλα.

Λ.:

Εγώ θέλω να πω ότι αυτό περίμενα τόση ώρα στην κορυφή επάνω, ν’ ανοίξω τα φτερά και να πετάξω. Αυτό… δηλαδή αυτή την εικόνα την είχα και κρατιόμουν. Έλεγα, «άστο, αφού δεν μας το είπε, να κρατηθώ». Μου άρεσε πολύ η αποκοπή από το παρελθόν, όλα αυτά. Νομίζω ότι ήμουν έτοιμη γι’ αυτό σήμερα. Μου ήρθε ένα κι ένα. Ωραία ήταν, μ’ άρεσε, το ευχαριστήθηκα.

Α.:

Εγώ έβλεπα ένα περιστέρι. Μια χρυσή μπάλα κι ένα περιστέρι, την ώρα που ήμουν μουδιασμένη από πάνω μέχρι κάτω. Και πολλά δηλαδή άλλα, αλλά το πιο κύριο ήταν αυτό.

Ζ.:

Ένιωσα πολύ ωραία. Τη θάλασσα την έβλεπα πολύχρωμη. Όταν μας είπατε να δούμε εικόνες για τον πολιτισμό, το ‘βλεπα σαν κινούμενα σχέδια…. Αλήθεια… δηλαδή, έβλεπα άλογα με φτερά.. Πήγασους και τέτοια πράγματα. Νεράιδες.. Στο σημείο που μας είπατε ότι βρισκόμασταν στη στεριά και βλέπαμε όσους έρχονταν να αποβιβαστούν, τέτοια έβλεπα. Ζώα, αλλά ζώα παραμυθένια, όπως στα κινούμενα σχέδια.

Άννα:

Είναι τα αρχέτυπα.

Ζ.:

Μετά, όταν μας είπατε να δούμε ότι ψηλώνει η θάλασσα, έβλεπα ότι ήμουν σ’ ένα βουνό από θάλασσα, ότι φουσκώνει το μέρος που ήμουν εγώ. Μετά, εκεί που μας είπατε να δούμε στη σελήνη, σαν καθρέφτη, εκεί, πριν μας πείτε να δούμε εμάς, εγώ έβλεπα ένα αστέρι εκεί. Και πίσω απ’ τη σελήνη σαν τούνελ με φως. Αυτό, και τον εαυτό μου είδα πολύ καλά, σε άσπρο φόντο…

Λ.:

Εγώ εκεί στην αρχή με είδα πολύ ωραία, χαμογελαστή και μου έστελνα φιλάκια. Μετά είδα να μου κυλάν μερικά δάκρια και μετά πάλι χαμογελαστή… είδα να κυλάν ενέργειες μετά.

Α.:

Εγώ έβλεπα πανσέδες…. έναν απέραντο κήπο με λουλούδια.

Χ.:

Εγώ ένιωσα πολύ βαριές τις ενέργειες. Δηλαδή, δεν μπορούσα να σηκώσω τα πόδια μου.

Άννα:

Παρακολουθούσες όσα λεγόντουσαν;

Χ.:

Πολλές φορές αλλά και πολλές φορές χανόμουνα.

Ευ.:

Ήθελα να πω πως ήταν κι άλλες εικόνες που ήταν εκπληκτικές και μου ‘δωσαν κι άλλη γνώση γύρω απ’ αυτό. Αυτό το DNA που έβλεπες, την έλικα, εγώ την έβλεπα, αλλά είδα να γίνεται σπειρωτό και καθόμουν μέσα και μ’ είχε τυλίξει όλο αυτό. Και μετά μου έδωσαν ότι…. Πρώτα Ανδρομέδα… Ήταν σαν σκάλες. Στην Ατλαντίδα η Ανδρομέδα, μετά ο Ωρίωνας. Μετά όταν πήγαμε στην Αίγυπτο ο Σείριος που είχαμε σχέση. Φέραμε αρχέτυπα τα οποία… κι εκεί πέρα είχαμε δημιουργήσει κάποια κάστα από ανθρώπους οι οποίοι ήτανε… γιατί έβλεπα συνέχεια ότι ήμουν άντρας. Εφόσον ήξερα τις μετέπειτα ενσαρκώσεις, από ανθρώπους που είχαμε επαφή με τους αστερισμούς αυτούς. Τώρα θέλω να κάνω τις δύο ερωτήσεις.

Ήθελα να μου πεις ποιος είναι αυτός που πέθανε και ποιος είναι αυτός που θα πεθάνει.

Λ.:

Καλή ερώτηση.

Ευ.:

Και η δεύτερη ερώτηση. Όταν διαλογίζομαι τελευταία το βλέπω. και παλιά το έβλεπα αλλά και τώρα, υπάρχει σαν να είναι ένα τόξο. Γραμμές από τα κέντρα φεύγουν έτσι (δείχνει προς τα έξω) και μετά γυρίζουν σαν λάστιχο προς τα πίσω.

Απάντηση:

Η κίνηση που βλέπεις από τα κέντρα σου είναι μέχρι εκεί που φτάνει η αύρα σου. Μετά επιστρέφει πίσω.

Άννα:

Προσπαθούσα απεγνωσμένα να θυμηθώ την άλλη ερώτηση. Τους λέω «Τι να κάνω, γιατί δε μου τη θυμίζετε, να της πω να την επαναλάβει;» Μου λένε «Πες της να την κάνει πάλι αν θέλεις, αλλά δεν θα την απαντήσουμε».

Όταν είπα «Εντάξει», τότε μου φέρανε την ερώτηση. Λες και είναι κάτι που το παίρνουν από το τραπέζι για να μη το βλέπω, το κρύβουν. [γέλια]

Λ.:

Εγώ πάντως νιώθω ότι πέθανα το προηγούμενο διάστημα, εδώ και λίγο καιρό έχω αυτή την αίσθηση.

Άννα:

Νιώθω όμως ότι κάτι γυρίζει για τους αστερισμούς.

………

Οι αστερισμοί που βλέπετε, είναι εντυπώματα στην αύρα σας. Τους αντικειμενοποιείτε στο σύμπαν, αλλά πρόκειται για εντυπώματα στην αύρα σας. Μετά από τη δουλειά που έγινε λοιπόν, αφήνοντας πράγματα που κρατούσατε μέσα σας εδώ και χιλιάδες χρόνων, αρχίζει και τροποποιείται… τροποποιούνται τα εντυπώματά σας. Τροποποιούνται σημαντικά. Και στο βαθύτερο μέλλον θα έχετε καθρεφτίσματα αυτής της διαφοροποίησης και από το σύμπαν. Θα δείτε κάποιες αλλαγές, όχι με τον τρόπο που περιγράφτηκαν ακριβώς, αλλά θα έχετε μια διαφορετική θεώρηση των αστερισμών και των σημείων στο στερέωμα, λόγω του ότι ακριβώς τροποποιήθηκαν τώρα, μπήκαν στη διαδικασία τροποποίησης –για να το πούμε καλύτερα- τα εντυπώματα στην αύρα σας.

Κάθε αστερισμός έχει να κάνει μ’ ένα κομμάτι της ψυχολογίας σας. αυτό το έχουμε πει εδώ και ένα χρόνο περίπου πριν και σας φέραμε πολλές φορές να κάνετε συνδέσεις με συγκεκριμένους αστερισμούς. Τώρα αυτό που γίνεται ορατό πια ξεκάθαρα για σας, είναι ότι αλλάζουν τα εντυπώματά σας. Πράγματα που φαινόταν ξεχωριστά και φαινόταν να απέχουν το ένα από το άλλο χιλιάδες έτη φωτός, ενώνονται. Όταν ο Ορφέας βρίσκει τη λύρα του, ο Περσέας την Ανδρομέδα του, όταν η Κασσιόπεια αφήνει τις δυο της πλευρές για να γίνει ένα με τον Ωρίωνα, καταλαβαίνετε ότι διαστάσεις και όψεις του εαυτού σας που απείχαν η μία από την άλλη χιλιάδες έτη φωτός, έρχονται και γίνονται ένα. Κι αυτό θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην ψυχοσύνθεση που θα εκδηλώνετε από δω και πέρα.

Θα σας αφήσουμε όμως να τα δείτε όλα αυτά στην πράξη και να τα ερμηνεύσετε με τον δικό σας τρόπο, καθώς θα διαβάζετε τη δική σας ενέργεια. Αυτή είναι άλλωστε η ουσία, να σταθείτε εσείς ικανοί, να έχετε τη δύναμη να διαβάζετε τη δική σας ενέργεια. Θα δείτε ότι στο άμεσο μέλλον οι ενεργειακές αλλαγές μέσα σας θα είναι πολύ ισχυρές.

Καλό σας βράδυ.