Ταινάρια 2021

Ταίναρο, Κοκκινόγεια, 3 Σεπτεμβρίου 2021, στον όρμο που βρίσκεται στην άλλη πλευρά από εκείνη του Νεκρομαντείου.

Αφήστε τη βροχή να πέσει σαν ευλογία επάνω σας. [σημ. εκείνη την ώρα είχε έρθει μια παροδική ψιχάλα, που σταμάτησε μετά από 4-5 λίγα λεπτά] Μην αντιστέκεστε. Χαρείτε τη, σαν παιδιά. Δείτε το σαν μια μικρή περιπέτεια. Την ώρα που αδημονείτε να φτάσουμε και να ξεκινήσουμε το σημερινό μας μήνυμα, αφήστε τον εαυτό σας με εμπιστοσύνη στα χέρια μας. Παρών ο Πλούτων, ο Ποσειδώνας, ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας επίσης και πολλοί άλλοι.

Βρίσκομαι κι εγώ εδώ, ο Κρύων, για να συμμετάσχω στην αποψινή βραδιά και να σας πάω, με τη συμπαράσταση των φίλων σας, ακόμα βαθύτερα. Πάρτε βαθιές, χαλαρές αναπνοές και εμπιστευθείτε. Ακούστε τον ήχο της θάλασσας, τον παφλασμό του κύματος, νιώσετε το λεπτό αέρα και δεχθείτε μας, την Οικογένειά σας. Ο Πλούτων ασφαλίζει το χώρο για όλους σας. Είστε ασφαλείς. Τι να πούμε λοιπόν μια βραδιά σαν κι αυτή, που για πολλοστή φορά βρίσκεστε στα καθιερωμένα Μικρά ή Μεγάλα Ταινάρια, που δεν μπορείτε να αποχωριστείτε.

Έχουμε αφήσει το στίγμα μας εδώ. Έχουμε πει πολλά και τα περισσότερα δεν τα είδατε ακόμα να γίνονται πραγματικότητα, γιατί βέβαια πρέπει να τα συνδημιουργήσετε. Ωστόσο, ένα μεγάλο μέρος των ενεργειών που έχουν δοθεί, σιγά-σιγά αφομοιώνονται, ακόμα και σήμερα. Οι ενέργειες που πήρατε από το 2015, ακόμα και σήμερα αφομοιώνονται -και έχετε δρόμο ακόμα. Σήμερα δεν θα κάνετε μια εργασία με το Νεκρομαντείο, όμως όπως και άλλες φορές είμαστε εδώ για να πάμε βαθύτερα σ’ αυτό που Είστε.

Αγαπημένοι, σας μιλά ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας. Δώστε μου την προσοχή σας, παρακαλώ. Δεν έρχομαι να σας φέρω κακά μαντάτα, δεν έρχομαι να σας πω και να σας δείξω πόσο δύσκολη είναι η ζωή, έρχομαι για να σας πάρω ένα ταξίδι στα περασμένα κι εγώ, όπως κάνουν οι θεοί. Μόνο που εγώ θα σας πάω σε κάποια άλλα περασμένα, σε ένα άλλο παρελθόν, που δεν έχετε ακόμα συνειδητοποιήσει -γιατί άλλωστε αυτή είναι η φύση της δουλειάς σας, να συνειδητοποιείτε, αυτό έρχεστε να κάνετε εδώ στη Γη. Για να δούμε λοιπόν πόσο περασμένα είναι τα περασμένα για τα οποία θα μιλήσουμε.

Η Άννα ακόμα προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις ενέργειες του πριν και του μετά.

«Οι ενέργειες αυτής της εποχής σας φαίνονται αλλοπρόσαλλες και όλα αυτά έχουν μία καλή αστρολογική βάση αλλά δεν είναι εκεί η ουσία. Η ουσία είναι, ότι είστε σε μια μετάβαση, από το παλιό στο καινούριο. Και βέβαια τώρα γελάσει κάποιος και θα πει «Κρύων, hello! Εδώ και χρόνια, δεκαετίες είμαστε σ’ αυτήν τη μεταβατική περίοδο. Τώρα ήρθες, μετά από δεκαετίες, να μας πεις ότι περνάμε απ’ το παλιό στο καινούριο;» Χμ! το πρόβλημα είναι το εξής, παιδιά μου. Το πρόβλημα είναι, ότι οι ενέργειες οι καινούριες έχουν έρθει αλλά ποιος τις κάνει δεκτές και ποιος μπορεί να τις αφομοιώσει και να τις εκφράσει, την ώρα που κι εσείς, που τόσο έχετε εργαστεί γι’ αυτές, παλεύετε ακόμα να τις εντάξετε στη σύνθεσή σας. Ξέρετε πόσοι εργάτες του φωτός οπισθοδρομούν;

Θα πούμε δυο λόγια πολύ σημαντικά εδώ. Οι εργάτες της νέας εποχής, οι εργάτες του φωτός, πολύ συχνά οπισθοδρομούν και την ώρα που φαίνονται να επιταχύνουν και να τρέχουν μπροστά, βρίσκονται ξαφνικά πίσω και δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτό. Δεν καταλαβαίνουν γιατί, την ώρα που πολύ εστιασμένα και δυναμικά προσπαθούν να περάσουν, να διευθετήσουν τα θέματά τους, να ισορροπήσουν τις ανισορροπίες τους και να κινηθούν όλο και πιο γρήγορα προς τα εμπρός, την ώρα που νιώθουν ότι έχουν φτερά στα πόδια τους, ότι ο νους τους πετάει σπίθες, βρίσκονται να έχουν υποχωρήσει, να έχουν παλινδρομήσει, σε μια κατάσταση παλιά γι’ αυτούς.

Παλαιότερα, όταν σας συνέβαιναν τέτοιες καταστάσεις, λέγαμε ότι είναι ένα loop. Κάνετε ένα loop για να επισκεφτείτε και πάλι τις παλιές καταστάσεις για να βεβαιωθείτε ότι τα έχετε τακτοποιήσει όλα, να βεβαιωθείτε ότι κατέχετε το θέμα πλέον -μέσα σας να κλείσει το θέμα αυτό. Και βρίσκεστε να κάνετε επανειλημμένα loops, επιβεβαιώνοντας ότι έχετε καλύψει το έδαφος, έχετε κατακτήσει το πεδίο, για να προχωρήσετε περισσότερο.

Όμως από ένα σημείο και πέρα αυτό δεν απαιτείται. Από ένα σημείο και πέρα το κάνετε από κεκτημένη ταχύτητα και γιατί δεν έχετε ακόμα αγκυροβολήσει καλά στη νέα ενέργεια. Οι δυνάμεις οι παλίνδρομες είναι πολύ ισχυρές. Είναι σαν την άμπωτη και την πλημμυρίδα. Είναι ένα παλιρροϊκό κύμα. Δεν είναι εύκολο να ελεγχθούν, γιατί αυτό το κύμα κινείται πολύ βαθιά μέσα σας· δεν μπορείτε να το πάρετε είδηση. Και όταν έρχεται να σκάσει στην ακτή, στην ακρογιαλιά της συνείδησής σας, βρίσκεστε προ απροόπτου και δεν καταλαβαίνετε γιατί σκάζει αυτό στα πόδια σας τη συγκεκριμένη στιγμή, που τα πάντα ήταν μια χαρά -ή φαινόταν να είναι. Τα επανειλημμένα loops έχουν τελειώσει. Αυτό το κεφάλαιο πρέπει να το κλείσετε στη ζωή σας. Πρέπει να πάρετε απόφαση, ότι δεν είναι καθόλου απαραίτητο πλέον να συνεχίζετε τον ψυχαναγκασμό σας, να επαναλαμβάνετε καταστάσεις, βιώματα, που έχετε ήδη εξετάσει και διαχειριστεί. Είναι η δική σας αβεβαιότητα, όχι η δική μας, που σας οδηγεί σε αυτό. Τώρα πλέον αυτές οι παλινδρομήσεις γίνονται, επειδή δεν έχετε σταθεροποιηθεί αρκετά στη νέα ενέργεια.

Επιπλέον, μπορείτε να δείτε ότι υπάρχει μία Κερκόπορτα. Η νέα σας συνείδηση, η νέα σας πόλη είναι ασφαλισμένη στα ισχυρά της τείχη, τα καινούρια, τα χρυσαφένια αλλά υπάρχει ακόμα μία Κερκόπορτα που πρέπει να κλείσετε. Αυτή σας οδηγεί σε ένα βάραθρο απελπισίας. Όποτε ανοίξει αυτή η Κερκόπορτα, εισέρχονται ενέργειες τόσο παλιές, αρχέγονες, επαναφέροντας παλιά βιώματα που σας αποσταθεροποιούν. Όχι μόνο μνήμες αλλά και βιώματα. Βιώνετε εκ νέου καταστάσεις, με τρόπο που σας αποσταθεροποιεί. Κάθε φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο στη ζωή σας, είναι πολύ κατάλληλο να θυμηθείτε πως όλο αυτό συμβαίνει, γιατί δεν έχετε πατήσει σταθερά στα πόδια σας. Δεν έχετε μετατοπίσει το φορτίο οριστικά στο νέο πεδίο. Πατάτε σε δύο βάρκες· έχετε ξεχάσει το πόδι σας στη μία βάρκα· πάρτε το από εκεί και σταθείτε στην άλλη, ξεκάθαρα. Και αυτό θα το καταφέρετε με την πρόθεσή σας, δηλώνοντας όπως πάντα την πρόθεσή σας, πολύ συνειδητά. Πιστέψτε με, κανένας δεν σας κυνηγάει.

«Δεν έχετε κανέναν -κανέναν απολύτως- λόγο να νιώθετε ανασφαλείς. Δεν έχετε κανέναν απολύτως λόγο να νιώθετε ότι βάλλεστε από αρνητικές ενέργειες, ότι κινδυνεύετε σε επίπεδο υγείας… σε οποιοδήποτε επίπεδο. Ακόμα και όταν νιώθετε ότι κάποιος σας τραβάει το χαλί της σιγουριάς, της βεβαιότητας κάτω από τα πόδια, ακόμα και τότε εσείς πρέπει να αμφισβητήσετε αυτήν την πρόκληση, αυτόν τον φαινομενικό κίνδυνο και να σταθείτε με βεβαιότητα και σιγουριά στην Εγώ Ειμί Παρουσία μέσα σας. Η σιγουριά επιβάλλεται. Δεν μπορείτε να κάνετε κάτι καλύτερο από αυτό. Πρέπει να κάνετε πρώτα αυτό.

“Όλα καλά, λοιπόν Κρύων. Κι όμως,” λέει η Άννα, “νιώθω το στομάχι μου να κάνει πεταλούδες, νιώθω μια ασταθή ενέργεια… αστάθεια. Τι σημαίνει αυτό;” Σημαίνει ότι έδωσες πολύ προσοχή σε όλα τα υπόλοιπα, εκτός από τον Θεϊκό σου Εαυτό. Σημαίνει ότι ξεχνάς ότι είσαι Θεός στη Γη. Σημαίνει ότι απεμπολείς το δικαίωμα της έκφρασης της Θειότητάς σου στη Γη. Θυμήσου! Και δεν το λέω αυτό μόνο στην Άννα αλλά το λέω στον καθένα και την καθεμία από εσάς. Βάλλεστε. Πανταχόθεν και παντοιοτρόπως, βάλλεστε. Και βάλλεστε από ενέργειες που δεν σας ανήκουν και εσείς αποδέχεστε. Και είναι πολύ φυσικό η συλλογική ενέργεια να σας επηρεάζει αλλά πολλοί ξεχνάτε ότι γι’ αυτό ακριβώς βρίσκεστε εδώ, γιατί εσείς εκπαιδευτήκατε και μπορείτε να μένετε στο κέντρο σας, κάθε στιγμή. Ό,τι και να συμβαίνει γύρω, ό,τι και να φαίνεται ότι πάει στραβά, είναι φαντάσματα του παρελθόντος. Όλα αυτά είναι φαντάσματα του παρελθόντος για εσάς. Δεν χρειάζεται να τους δίνετε πλέον σημασία· είναι φάσματα, είναι… νέφη. Είστε πολύ πιο ισχυροί από αυτά. Και χρειάζεται να έχετε συνέχεια στραμμένη την προσοχή σας στο κέντρο σας· χρειάζεται, κάθε στιγμή να γιορτάζετε αυτό που είστε. Θυμηθείτε, πότε ήταν η τελευταία φορά που γιορτάσατε αυτό που είστε; Θέλω απαντήσεις! Πότε για τελευταία φορά γιορτάσατε αυτό που είστε;

[Τα μέλη απαντούν]

Πάρτε βαθιές αναπνοές, παιδιά μου και θυμηθείτε. Δώστε στον εαυτό σας λίγο χρόνο να θυμηθεί, αυτό που είστε. Όχι αυτά που έχετε ούτε καν τις ευλογίες που έχετε. Αυτό που Είστε! Πάρτε λίγα λεπτά, για να θυμηθείτε με αγάπη και απόλυτη αποδοχή και ευπρέπεια και σεβασμό, αυτό που Είστε. Θέλω πραγματικά αυτή την ώρα να τα βρείτε μέσα σας. τώρα. Δεν μπορεί να ξεκινήσει η βραδιά διαφορετικά. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε αν δεν κάνετε αυτό.

“Εγώ Είμαι… η Άννα”… Ο καθένας και η καθεμία για τον εαυτό του/της: “Εγώ Είμαι ο Μ.”, “Εγώ Είμαι η Ε.”, κ.τ.λ.

“ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ο/η … και εκφράζω τον Θεϊκό μου Εαυτό στη Γη”.

Χαρείτε το! Με καμάρι να το πείτε. Θυμηθείτε ποιοι και ποιες είστε. Δεν είναι εγωιστικό αυτό.

Πρέπει λοιπόν να βρείτε τη χρυσή τομή ανάμεσα στο Εγώ και στο Εμείς, γιατί ακόμα και τώρα, παραπαίετε ανάμεσα στα δύο και χάνεστε. Δεν ξέρετε πότε είστε στο Εγώ και πότε είστε στο Εμείς... πότε το ένα καπελώνει και παραμυθιάζει το άλλο. Γι’ αυτό χρειάζεται να μένετε στο κέντρο σας και να θυμάστε ότι είστε Θεός στη Γη, ακόμα και την ώρα που βυθίζεστε στην πιο βαθιά συλλογική εμπειρία. Όταν το καταφέρετε αυτό, θα έχετε φτάσει πολύ μακριά. Τότε θα έχετε γίνει ο κύκλος με το κέντρο στη μέση. Τότε θα είναι μαζί το Εγώ και το Εμείς. Ούτε μόνο το σημείο ούτε μόνο ο κύκλος. Ο Θεός είναι και τα δύο.

Αν καταφέρετε απόψε να δείτε με χαρά και ικανοποίηση αυτό που είστε, τότε θα προχωρήσουμε, με περηφάνια. Μπορεί όλοι να έχουν την ίδια δυνατότητα να το κάνουν, να μπορούν να το κάνουν, γιατί όλοι είναι… όλοι φέρουν το Θείο Σπινθήρα. Η αξία σας δεν είναι στο ότι δεν το κάνει κάποιος άλλος και το κάνετε εσείς καλύτερα αλλά είναι αυτός ο ίδιος ο Σπινθήρας. Είναι η χαρά του Πυρός στη ζωή σας.

Ξέρετε τι συμβαίνει; Έχετε φοβηθεί το πυρ. Το είδατε να κατακαίει και φοβάστε ακόμα και να το σκεφτείτε αλλά αυτήν την ώρα θέλουμε τη Θεϊκή φωτιά· χρειάζεται να δείτε τη φλόγα που είστε και, όπως λέει ο αγαπημένος Ποσειδάων, τη φλόγα που είστε μέσα σε μία σταγόνα νερό. Αν λοιπόν καταφέραμε να σας βοηθήσουμε να δείτε μέσα σας αυτό που είστε και τη χαρά γι’ αυτό που είστε, τότε έχουμε αναζωογονήσει τη φλόγα. Την αναζωπυρώσαμε και μπορεί να δεχτεί, έτοιμη, περήφανη, χαρούμενη, γεμάτη ζωή, να δεχτεί να φορέσει γύρω της μια σταγόνα νερό. Εξισορρόπηση.

Συνεχίζουμε μαζί. Δεν σας αφήνω ακόμα στα χέρια του Ηλία, -είναι ο μόνος που δεν υποδεχτήκατε αλλά είναι εδώ- δεν σας αφήνω ακόμα στα χέρια του Πλούτωνα, του Ποσειδώνα και των άλλων αγαπημένων σας. Κρατώ ακόμα τα ηνία της συνάντησης. Αυτό που σας μεταφέρθηκε, όχι χωρίς λόγο, σχετικά με όσα υπάρχουν κάτω από αυτόν τον τόπο, είναι αληθινό και πάει πιο μακριά απ’ ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Όταν μιλούσα, δεκαετίες πριν, για το σπήλαιο των ψυχών, το σπήλαιο των κρυστάλλων, αναφερόμουν σε έναν τέτοιο χώρο, πραγματικά. Δεν υπάρχει ένας ενιαίος χώρος για όλες τις ψυχές που εισέρχονται στη Γη. Για εσάς, είναι αυτός. Και δεν ήταν από την αρχή αλλά, από ένα σημείο κι έπειτα, έγινε αυτός ο χώρος όχι μόνο για εσάς, για πολλούς· για μία φυλή, για μία συλλογικότητα.

«Και δεν μπορούσες να το πεις ήδη από τότε, βρε Κρύων; Ήταν τόσο μεγάλο μυστικό που μας το κράταγες για σήμερα;» μου λέει περιπαικτικά η Άννα -ή, τέλος πάντων, κάνω σαν να μου λέει περιπαικτικά η Άννα. Θα σας πω το εξής: είστε μία οικογένεια μεγάλη και τρανή, όπως λέτε, που έρχεται στη Γη κατά χιλιάδες, σε ορισμένες χρονικές περιόδους. Κάθε φορά που έρχεστε, είμαι παρών, γιατί δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά· δεν μπορώ να μην είμαι εδώ, δεν μπορώ να μη σας συνοδεύω κι εσείς δεν μπορείτε να έρθετε χωρίς εμένα. Κάθε φορά είμαι παρών.

Και σε θυμάμαι, Σ., [Σημ. απευθύνεται σε ένα μέλος της ομάδας] την προτελευταία φορά που είχες κατέβει με μια τέτοια ομάδα, άπειρα χρόνια πριν, πάρα πολύ καιρό πριν, που έκανες πάλι τον άνεμο κουβάρι. Άνω κάτω τα έκανες όλα! Αυτά που λες τώρα, δεν είναι τίποτα μπροστά σε όσα έλεγες τότε. Θα το δεις… θα το δεις και μόνη σου κάποια μέρα. Ήσουν τόσο πολύ δοσμένη στο σκοπό, που κάθε τι διαφορετικό σου έσπαγε τα νεύρα. Δεν ήθελες να δεις ότι οι άλλοι έχουν τη δική τους οπτική και τη δική τους θέση. Μια οπτική και μια θέση που δεν ήθελες να δεις και να καταλάβεις, γιατί η δόνησή σου ήταν τόσο διαφορετική, που δεν μπορούσες να δεις και να καταλάβεις. Σου πήρε αρκετές ενσαρκώσεις, για να καταφέρεις να αρχίσεις έστω να μπαίνεις στο πνεύμα. Και όσο καταλάβαινες, τόσο αποδεχόσουν. Όταν ήρθες λοιπόν, είχες ένα σκοπό: να βρεις ένα κίνητρο για όλους τους ανθρώπους γύρω σου, να γίνουν καλύτερο· να δώσεις ένα κίνητρο σε όλους τους ανθρώπους για να γίνουν καλύτεροι. Το έκανες με κάθε τρόπο. Αυτή ήταν η πρόθεση της ψυχής σου. Καταλαβαίνετε πολύ καλά τώρα, ότι οι προθέσεις μπορούν να εκφραστούν με πάρα πολλούς τρόπους. Μπορεί να δώσεις κίνητρο σε κάποιον ενθαρρύνοντάς τον ή τρομάζοντάς τον. Με πάρα πολλούς τρόπους. Και τους χρησιμοποίησες όλους -ανεξαιρέτως. Τώρα είσαι καλύτερη από πριν; Τώρα είσαι πιο σοφή από πριν! Έμαθες, είδες, βεβαιώθηκες… Ακόμα όμως φέρνεις δονήσεις σαν αντίκτυπο εκείνης της εισόδου σου, εκείνης της ενσάρκωσής σου, που συνεχίζουν να σε κεντρίζουν. Είσαι ακόμα στην πορεία του να κατανοήσεις και να αποδεχτείς ότι πραγματικά οι άνθρωποι, ακόμα και σήμερα, χιλιάδες χρόνια δηλαδή μετά, δεν καταλαβαίνουν αυτό που θέλουν, δεν θέλουν πάντα το καλό του εαυτού τους και ένα σωρό πράγματα που σε ξενίζουν.

Ο Ρ. από την άλλη, ψυχή αθώα, κατέληξε να σε προστατεύει, αντί να τον προστατεύεις. Μια ισχυρή παρουσία στα εσωτερικά πεδία, όσο και αν σας φαίνεται παράξενο. Κρατά πίσω πολύ δυνατή ενέργεια αλλά δεν του επιτρέπεται να την εκφράσει πλήρως στη Γη, για άλλους λόγους.

Και επειδή μονοπωλήσαμε τη συζήτηση για σένα και θα σου πουν οι φίλοι σου ότι μας απασχολείς πολύ, θα θυμίσουμε στην Ό., που περισσότερο τουρισμό κάνει, ότι έχει πολύ σοβαρούς λόγους που είναι εδώ και δεν πρέπει να αφήσει να περάσει πολύς καιρός ακόμα για να θυμηθεί. Η Ό. πρέπει να δώσει ιδιαίτερα την προσοχή της, ιδιαίτερα, στο να σταθεροποιήσει την ενέργειά της, να μένει στο κέντρο της και να βρει τις ρίζες της. Χρειάζεται να εμβαθύνεις καλό μου παιδί, ακόμα πιο πολύ. Οι ρίζες σου σ’ αυτόν τον τόπο είναι βαθιές αλλά κανένας δεν θα έρθει να σου πει «Κοίταξε πού είναι η ρίζα σου!». Πρέπει να τη θυμηθείς· θα τη βρεις μέσα από σένα. Είναι δική σου, δεν μπορείς να τη χάσεις -απλώς, μπορείς να συνεχίσεις να παριστάνεις ότι δεν τη βλέπεις. Το ζήτημα είναι ότι, όταν κάνεις ότι δεν τη βλέπεις, δεν τρέφεσαι αρκετά από αυτή· φυτοζωείς πνευματικά, την ώρα που θα μπορούσες να θάλλεις.

Και τι να πω τώρα στην Ε., που είχε κατέβει πριν από την είσοδο της Σ. ακόμα, ακόμα παλαιότερα και έκλεισε πύλες. Είχε έρθει μία κοσμική εποχή που είχε κλείσει τις πύλες και δεν ήθελε να ξανάρθει. Είχε βάλει φραγμό μόνη της. Η ενέργεια είχε συσσωρευτεί, είχε συμφορηθεί εσωτερικά αλλά είχε αποφασίσει να μην ξαναμπεί ποτέ εδώ. Και πέρασε ένα μεγάλο διάστημα, μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας θα λέγατε, ψυχικής, γιατί δεν μπορούσε να πάει ψηλότερα βέβαια, αν δεν κατέβαινε. Αναγκάστηκε να ανοίξει μια χαραμάδα την πύλη και να βρεθεί πάλι εδώ. Ακόμα και τώρα, διαχειρίζεται μέρη εκείνης της συμφορημένης ενέργειας αλλά… είναι παλιά καραβάνα και έχει μάθει να το κάνει. Είχε αποφασίσει να μην ξανακατέβει, επειδή οι πρώτες της προσπάθειες είχαν αποτύχει και δεν της άρεσε καθόλου.

«Μα καλά Κρύων, τι μας λες τώρα;» θα ρωτήσει πάλι αυτή η Άννα, που κάνει όλο τις περίεργες ερωτήσεις, «Πώς είχε αποτύχει; Ως ψυχές νιώθουμε ότι αποτυγχάνουμε; Δεν είμαστε στην Εγώ Ειμί Παρουσία που ξέρει τα πάντα και είναι σε ειρήνη;» Ναι, νιώθετε κάποιες φορές ότι αποτυγχάνετε, ανάλογα με τη φύση του στόχου που έχετε κάθε φορά και ανάλογα με κάποιους παράγοντες που δεν είναι της παρούσης να αναλύσουμε. Βλέπετε, τα περισσότερα παθήματά σας συμβαίνουν επειδή εσείς έχετε αποφασίσει κάτι και επειδή εσείς κλείνετε την πόρτα, εκούσια ή ακούσια.

Για τη Β. δεν θα πω πολλά. Ακολουθεί το δρόμο της. Επάνω ψηλά, υπάρχει ένας καθρέφτης ή τέλος πάντων μία δομή που μπορείτε να τη δείτε σαν καθρέφτη, που δεν σας κοιτά από εμπρός ή από πίσω αλλά βρίσκεται πάνω από εσάς. Και κάποιες φορές μπαίνετε σε μία κατάσταση συνείδησης, στις οποίες κοιτάζετε προς το Θείο ψηλά, το βλέμμα σας πέφτει σ’ αυτόν τον καθρέφτη και βλέπετε τον εαυτό σας. Δεν τον βλέπετε καθαρά, με τη δική σας μορφή αλλά βλέπετε τον εαυτό σας. Αυτός ο καθρέφτης, Β., είναι εκεί και είναι στο δικό σου χέρι να τον τραβήξεις, να τον σύρεις πιο πέρα και να ατενίσεις την άλλη πλευρά απευθείας, καθαρά και ανεμπόδιστα. Είσαι καλοδεχούμενη! Έχεις δύναμη -δέξου το-, έχεις δύναμη και πολλά μπορεί να κερδίσεις από ένα τέτοιο άνοιγμα. Επιχείρησέ το. Θα είμαι εκεί για να σου κρατήσω το χέρι. Δεν κινδυνεύεις από τίποτα παρά μόνο από σένα και δεν θα κινδυνεύεις ούτε από εσένα, όταν κάθε φορά -κάθε φορά- γιορτάζεις αυτό που είσαι.

Ο Μ. Περιμένει να ακούσει τα δικά του κι εγώ δεν λέω τίποτα· περιμένω να τοποθετηθεί αυτός. Γιατί τις περισσότερες φορές χρειάζεται πρώτα εσείς να τοποθετηθείτε και να αποφασίσετε, πριν μπορέσουμε εμείς να σας πούμε κάτι. Η εικόνα σχηματίζεται ανάλογα με την κατεύθυνση για την οποία βάλατε πλώρη, άρα πρέπει εσείς να αποφασίσετε. Και ακόμα δεν έβαλες πλώρη σε μία συγκεκριμένη κατεύθυνση. Ο χώρος εδώ σου ανήκει με κάποιο τρόπο, όχι μόνο λόγω της συνάφειας της δουλειάς σου με τα πράγματα του Ποσειδώνα αλλά γιατί είχες ζήσει σ’ αυτό το σημείο, σ’ αυτόν τον τόπο. Εργαστήρι είχες, τεχνίτης ήσουν, εκεί πιο πέρα… όχι στα λουτρά ακριβώς, λίγο πιο εδώ. Έμπαινες σε καμιά βάρκα επίσης πότε-πότε αλλά ήσουν τεχνίτης.

Και τώρα, έχοντας αναζωπυρώσει τη φλόγα σας, δίνοντάς σας επίσης κάποια στοιχεία για το παρελθόν σας σε σχέση μ’ αυτόν τον τόπο -όλα όσα είπαμε είχαν σχέση με αυτόν τον τόπο, είτε ήταν ξεκάθαρο είτε όχι- τώρα μπορώ να σας αφήσω στα χέρια του Πλούτωνα. Εξακολουθώ ωστόσο, να είμαι παρών για όλη τη βραδιά.

Κρύων

………………………………

Πλούτων

Καλώς ήρθατε στα μέρη μου. Καλώς ήρθατε! Σας μιλά ο Πλούτων. Απόψε θέλω να κρατήσετε τα σώψυχά σας μέσα σας, μη βγάλετε τίποτε έξω. Τίποτα δεν θα σας ρωτήσω, τίποτα δεν θα απαντήσετε. Θέλω να τα κρατήσετε όλα μέσα και όλο το κέντρο βάρους να μεταφερθεί μέσα, εσωτερικά, βαθιά. Όσο πιο βαθιά μπορείτε να πάτε μέσα σας, κάντε το τώρα.

Κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, μπορείτε να πείτε εντός της σπονδυλικής στήλης, ανάμεσα στο δεύτερο κέντρο και το τρίτο, υπάρχει ένα σημείο, στο οποίο θα ήθελα να σταθείτε τώρα. Και θα βρεθείτε εκεί πιο εύκολα αν κατεβείτε στο δεύτερο κέντρο και από εκεί προβληθείτε στη σπονδυλική στήλη και λίγο προς τα κάτω… λίγο προς τα πάνω, πριν το τρίτο. Σ’ αυτό το κέντρο, είναι ένας σχηματισμός του νευρικού συστήματος αλλά συνδέεται και με κάποιους αδένες… υπάρχει μία πύλη. Δεν μπορώ να την αποκαλέσω διαφορετικά. Είναι ένα κέντρο ή πύλη, που σας συνδέει με το σπήλαιο του Ταινάρου, τον χώρο που βρίσκεται κάτω από το Ταίναρο, το χώρο του πυρήνα. Έτσι λοιπόν τώρα, μια και ο αδελφός Ποσειδών δεν έχει ξεκινήσει ακόμα να συμμετέχει στη συνάντησή μας -θα μπει αργότερα- θα χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον τρόπο για να συνδεθείτε με το χώρο του πυρήνα.

Κατεβαίνετε στο δεύτερο κέντρο σας, συνδέεστε με τη σπονδυλική στήλη, παίρνετε αρκετές χαλαρές, αβίαστες αναπνοές, ανεβαίνετε λίγα εκατοστά ψηλότερα και οραματίζεστε αυτό το κέντρο, το οποίο έχει λαχανί φως με μπλε ανταύγειες. Μπορείτε να το αναγνωρίζετε από αυτό το χαρακτηριστικό φως. Οραματιστείτε το… αφού έχετε φέρει τη συνείδησή σας σ’ εκείνο το σημείο, οραματιστείτε το κέντρο με το λαχανί-μπλε φως να διευρύνεται και μέσα από αυτό δηλώστε την πρόθεσή σας να εισέλθετε στο χώρο του πυρήνα, κάτω από το Ταίναρο.

Είναι πολύ πιθανό να νιώσετε μια ηλεκτρική ενέργεια να διαπερνά τη σπονδυλική σας στήλη, να τη διορθώνει και να την ορθώνει, μπαίνοντας σ’ αυτόν τον νοητό χώρο αυτή τη στιγμή, στον οποίο θα ήθελα να πάρετε χώρο για να περιηγηθείτε, να παρατηρήσετε, να δείτε πώς είναι. Έχουμε μιλήσει στο παρελθόν για το χώρο αυτό το σπηλαιώδη, με τους περίπλοκους διαδρόμους αλλά τώρα η προσέγγισή μας είναι διαφορετική, άρα θα πρέπει να εξοικειωθείτε με αυτήν την είσοδο. Οι όροι αντίληψης εδώ είναι διαφορετικοί.

Καταλαβαίνω ότι, επειδή η ομάδα είναι ετερογενής, υπάρχουν μέλη που δεν συμμετείχαν παλαιότερα και δεν είναι εξοικειωμένα με αυτόν το χώρο, θα δυσκολευτούν λίγο να προχωρήσουν, μπορούν ωστόσο να προχωρήσουν. Την προηγούμενη φορά ήταν πολύ πιο εύκολο να οραματιστείτε τη σπηλαιώδη διαδρομή κάτω από το Ταίναρο. Τώρα η αντίληψη θα είναι διαφορετική, γιατί θα είναι διαφορετική και η προσέγγιση. Τώρα θα δείτε το χώρο με όρους καθαρά ενεργειακούς. Όχι με τη βοήθεια της φαντασίας σας, που σας λέει ότι, «Χμ, κάπως έτσι είναι ένα υποθαλάσσιο, ένα βαθιά υπόγειο σπήλαιο, κάπως έτσι μοιάζουν, έχουν σταλακτίτες, σταλαγμίτες, διαδρόμους…». Τώρα δεν θα δείτε αυτό -δεν αναμένουμε να δείτε αυτό. Μπορεί να δείτε ηλεκτρικές εκκενώσεις, μπορεί να νιώσετε περίεργες ενέργειες, να μην έχετε εικόνες τόσο, όσο αισθήσεις ή οι εικόνες να είναι πολύ διαφορετικές απ’ ό,τι θα περιμένατε. Προχωρήστε, περιμένοντας ότι η αντίληψή σας θα είναι εδώ διαφορετική και αφεθείτε στην εμπειρία.

Η πρόθεση είναι, μέσα από αυτό το σημείο εισόδου, να μπείτε στον Ταινάριο χώρο του πυρήνα. Στην πραγματικότητα, μετά από την εισαγωγή που σας έκανε ο Κρύων, περιμένουμε ότι αντιληφθήκατε, πως εδώ υπάρχει ένας δικός σας σχηματισμός. Και δεν αναφέρομαι τώρα στο σχηματισμό… στις πέτρες που είδατε, στην εργασία που είχε γίνει και αφορούσε τα συγκεκριμένα άτομα που συμμετείχαν τότε αλλά μιλάμε για κάποιες ενέργειες, κάποιους κρυσταλλοειδείς πυρήνες συνδεδεμένους με την ενέργειά σας. Στην πραγματικότητα με αυτούς θα συνδεθείτε τώρα και από εκεί θα ελκύσετε ενέργεια και πληροφορία πανίσχυρη. Και μπορείτε όλοι και όλες να συνδεθείτε, όχι μόνο όσοι συμμετείχαν στην παλαιότερη εργασία, που ήταν πολύ εξειδικευμένη. Δηλαδή, καλείστε να βρείτε τον δικό σας πυρήνα/κρύσταλλο.

[Μικρή παύση]

Όπως και αν εξελιχθεί ο οραματισμός σας, ακολουθήστε τον. Αναζητάτε τον κρυσταλλοειδή πυρήνα σας, στον Ταινάριο χώρο του Πυρήνα. Όταν συνδεθείτε με τον κρύσταλλο, θυμηθείτε ότι αυτός είστε εσείς. Συνδεθείτε βαθιά, ταυτιστείτε και δηλώστε την πρόθεσή σας να ελκύσετε ενέργειες και πληροφορίες, όπως είναι κατάλληλο. Δεν θα μοιραστούμε τις εμπειρίες σας. Δεν θα τις μοιραστείτε απόψε αλλά θα τις καταγράψετε στο τετράδιό σας. Έχετε δέκα λεπτά.

[Παύση 10΄για την εκτέλεση της εργασίας]

Άννα: Αναπνοές για να σταθούμε στο κέντρο μας πάλι. Συνδεόμαστε με τον Πλούτωνα.

Συνέχεια επικοινωνίας:

Μετράει πολύ να είστε σίγουροι για τον εαυτό σας και σίγουρες. Δεν ζητάμε από εσάς τη σιγουριά της αλαζονείας αλλά της πίστης και της συνέπειας με αυτό που Είστε. Κάθε φορά που εσείς νιώθετε αυτή τη βεβαιότητα, αυτή τη σιγουριά μέσα σας, μπορούμε να χτίσουμε πάνω σας. Πρέπει να έχεις ένα σοβαρό υπόβαθρο για να χτίσεις· δεν μπορείς να χτίσεις πάνω σε κάτι που παραπαίει, που κλυδωνίζεται. Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η δική σας πίστη και συνέπεια και πεποίθηση. Γι’ αυτό έκανε την κατάλληλη εισαγωγή ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας.

Συνδεθήκατε λοιπόν, με τον ένα ή τον άλλον τρόπο, με τον δικό σας κρυσταλλοειδή πυρήνα -Θα τον αναφέρουμε έτσι, είναι η πιο κατάλληλη λέξη που βρήκε η Άννα αυτήν την ώρα. Ένας κρυσταλλοειδής πυρήνας που βρίσκεται στα τρίσβαθα της ύπαρξής σας και αντιστοιχεί σε αυτόν εδώ το χώρο. Κάποιοι/κάποιες είδατε πιο καθαρά, κάποιες λιγότερο καθαρά αλλά όλες και όλοι πήρατε αυτό που έπρεπε να ληφθεί. Ας αφήσουμε στην άκρη τώρα αυτήν την εργασία. Έγινε, ολοκληρώθηκε και εσείς καλείστε πάνω σ’ αυτό που βιώσατε, να δουλέψετε -όχι τώρα αλλά όλον τον υπόλοιπο μήνα- για να κατανοήσετε καλύτερα. Εάν νομίζετε ότι δεν λάβατε κάτι συγκεκριμένο, ότι δεν αντιληφθήκατε κάτι, επαναλάβετε την άσκηση, έχοντας πλέον την εμπειρία αυτή. Πήρατε πληροφορίες που χρειάζονται αποκωδικοποίηση. Αυτή θα γίνει. Θα γίνει, καθώς εσείς δουλεύετε πάνω σ’ αυτήν την κατεύθυνση.

Κρύων, Άλιστερ κι εγώ ο Πλούτων. Καλοδεχτείτε μας!

Ναι, είναι μαζί σας και ο Άλιστερ. Για ποιο λόγο; Τι να κάνει; Ξέρετε εσείς! Χαχαχαα! Ξέρετε εσείς. «Δεν μπορεί να λείπει ο Μάρτης απ’ τη Σαρακοστή», λέει. «Γιατί», λέει, «εγώ είμαι που τους οδήγησα όλους αυτούς εδώ», λέει. Και επειδή πολλά λέει, ας τον αφήσω να τα πει μόνος του!

Άλιστερ Κρόουλι

Με καλέσατε και ήρθα! Δε χωράει αμφιβολία περί τούτου… Εγώ δεν πάω πουθενά ακάλεστος, το έχω σαν αρχή. Όταν με καλούν κάπου, παρευρίσκομαι. Έτσι, σεμνά και ταπεινά ήρθα απόψε εδώ, να σας περιπαίξω με τον δικό μου τρόπο. Να σας πειράξω και να σας ξυπνήσω λιγάκι. Γιατί έχετε πάρει ψηλά τον αμανέ, εσείς με τους θεούς. Νομίζετε ότι κάνετε, κι εγώ δεν ξέρω τι, κάτι πολύ ξεχωριστό και ιδιαίτερο. Και μη μου πείτε «Μα τώρα ήρθε ο Κρύων και μας είπε να γιορτάσουμε αυτό που είμαστε» και «Γιατί μας καταρρακώνεις εσύ το ηθικό;», γιατί δεν είναι και τόσο εύκολο τελικά να σας καταρρακώσει κάποιος το ηθικό. Έρχομαι όμως να σας ταρακουνήσω λίγο. Να σας πω ότι, ξέρετε, καλά το πάτε αλλά για κάντε λίγο κράτει.

Για θυμηθείτε λίγο όσα περάσατε μαζί μου... Βασικά, θυμηθείτε όλα όσα έχουν προηγηθεί για να φτάσετε εδώ. Πιστεύετε ότι… αυτό ήταν; «Παρακολουθήσαμε μερικές συναντήσεις με τον Άλιστερ και αυτό μας προετοίμασε για άλλα και τώρα φεύγουμε και τον αφήνουμε πίσω»; Έτσι εύκολα νομίζετε ότι μπορείτε να μ’ αφήσετε πίσω; Η αλήθεια είναι ότι είχα προαναγγείλει την παρουσία μου εδώ και καιρό και μάλιστα, έχει παρέλθει ο χρόνος που είχα ορίσει. Τι να κάνουμε όμως; Χρειάζεται να ακολουθούμε κι εμείς τη μεγάλη Ανάγκη, αφού και οι θεοί πείθονται με αυτήν.

Πάρτε βαθιές αναπνοές, σαν να μην έχετε ανασάνει ποτέ ξανά. Αφήστε τους πνεύμονές σας να γεμίσουν αέρα. Μαζί μου θέλω να αναπνέετε ελεύθερα.

Τι να σας πω κι εγώ ο καημένος, που σας τα ‘χω πει όλα ήδη… αλλά κάποιοι πιστεύουν ότι έχω να δώσω κάτι ακόμα και με καλούνε. Έχουμε εδώ τον Πλούτωνα, έχουμε την Άρτεμη, έχουμε τον Αβαλοκιτεσβάρα… θεότητες… Σας παρατηρούν, σας προσέχουν και περιμένουν. Κι εγώ περιμένω. Δεν ξεκινούμε ακόμα γιατί περιμένω… περιμένω εσάς. Εσείς περιμένετε εμένα κι εγώ εσάς. Θέλω να με κοιτάξετε στα μάτια εσωτερικά και να συνδεθείτε μαζί μου καρδιά με καρδιά. Τότε η κλήση ολοκληρώνεται. «Ακόμα κι εμείς που δεν σε καλέσαμε;» ρωτάνε κάποιες. Ναι. Άλλωστε, προφανώς με καλέσατε και εσείς.

Σας προετοίμαζα, σας προετοιμάζαμε γι’ αυτό το γεγονός, ήδη από τον πρώτο κύκλο των Κλειδιών του Ενώχ, το 2009. Τότε δεν το γνωρίζατε ούτε βέβαια επρόκειτο να σας πούμε κάτι. Κι αυτή τη στιγμή, δύο είναι μόνο τα άτομα σ’ αυτήν την ομάδα, σ’ αυτήν τη συνάντηση, που συμμετείχαν τότε. Αλλά είναι αρκετά. Με κάθε σοβαρότητα θέλω να επισκεφθείτε και πάλι εκείνο το υλικό και όσοι δεν το έχετε να το πάρετε -θα σας διατεθεί- και να δουλέψετε με εκείνα τα ονόματα, όπως έχουν δοθεί από τον Κρύων. Τώρα που συνδεθήκατε με τον κρυσταλλοειδή πυρήνα σας εδώ, πρέπει να επαναληφθεί η εργασία με τα Θεία Ονόματα… Εχεγιέ Ασέρ Εχεγιέ, και άλλα. Και να εκφέρετε αυτά τα Θεία Ονόματα που αντιστοιχούν, υπενθυμίζω, στις στιβάδες του DNA σας, να τα εκφέρετε σε σύνδεση με τον κρυσταλλοειδή πυρήνα σας, επαναλαμβάνοντας τη σύνδεση που κάνατε εδώ και φέρνοντας την ενέργεια του πυρήνα και εκφωνώντας με αυτήν τα συγκεκριμένα Θεία Ονόματα, που αντιστοιχούν, είπαμε στις στιβάδες του DNA σας. Αυτό θα δώσει νέα ώθηση στο δυναμικό σας. Δεν θα είναι εύκολο, γιατί θα έχετε να διαχειριστείτε κάποια νέα φαινόμενα αλλά είναι κάτι που μπορείτε να το κάνετε -βιάζεστε να το κάνετε στην πραγματικότητα. Το υλικό θα σας δοθεί.

Μη θαρρείτε ότι είμαι εδώ για να σας πω μόνο αυτό. Όλη την εργασία που έχει γίνει στους κύκλους της Άννας, τη διατρέχει ένα ρεύμα… εσωτερικό ρεύμα -μπορείτε να το δείτε σαν μια χορδή, έναν ειρμό- και τίποτα απ’ όσα έχουν ειπωθεί, δεν μπορεί να ιδωθεί μόνο του. Για την ακρίβεια, μπορεί κάποιος να το εξετάσει και να το χρησιμοποιήσει μόνο του αλλά, όταν συνδεθούν όλα τα κομμάτια, θα έχετε τη μεγάλη εικόνα. Ακόμα και όταν πέσετε σε κάποιες αντιφάσεις φαινομενικές, θα διαπιστώσετε ότι τελικά δεν είναι αντιφάσεις· είναι αντιστάσεις, γιατί μέσα σας χτυπούν σε συγκεκριμένα άλυτα σημεία. Χρειάζεται λοιπόν να γίνει αυτή η εργασία που είναι γεγονός ότι πρέπει να την κάνει η ίδια η Άννα γιατί, όσο και αν μπορούσατε να βοηθήσετε σε μια επεξεργασία, θα ήταν δύσκολο να γίνει η σύνθεση από πολλά άτομα. Κατά την εργασία που είχε γίνει στον πρώτο κύκλο των Κλειδιών του Ενώχ, που ξεκίνησε ο Κρύων και μπήκα κι εγώ στη συνέχεια, είχε γίνει εργασία λοιπόν με τα δώδεκα ονόματα εκ των εβδομήντα δύο του Θεού, όπως δίνονται στη δυτική εσωτερική παράδοση και όπως επιλέχθηκαν με τη βοήθεια του Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας (τα δώδεκα εκ των εβδομήντα δύο).

Τότε ωστόσο, με όλες τις καλές προθέσεις που είχατε, βρισκόσασταν -μιλάω γενικά, παρότι δεν συμμετείχατε όλοι σ’ αυτό, γιατί τώρα γίνεστε κομμάτι αυτού-, είχατε δουλέψει λοιπόν από ένα άλλο επίπεδο συνείδησης το οποίο, βλέποντάς το τώρα, μπορείτε να κατανοήσετε πόσο επιφανειακό ήτανε. Όταν βρισκόσασταν εκεί, θεωρούσατε ότι πηγαίνετε πάρα πολύ βαθιά. Τώρα, πόσο βαθύτερα ακόμα πηγαίνετε; Πόσο έχετε διευρυνθεί; Πιστεύετε ότι θα μπορούσε να συμβεί αυτή η διεύρυνση, Σ. και Άννα, που την έχετε βιώσει από την αρχή… πιστεύετε ότι θα μπορούσε να είχε συμβεί, αν δεν είχαν γίνει όλα τα ενδιάμεσα βήματα; Είναι όλα αυτά τα βήματα που σας οδήγησαν εδώ, στις ενέργειες που παίρνετε τώρα. «Μα είναι τόσο σημαντικές αυτές;» Μμ, πιστέψτε το, είναι. Μετά από εδώ, σειρά έχει ο Όλυμπος για την τελική, τελική σύνδεση. Πιάνετε λοιπόν πάλι τη βάση, για να τραβήξετε τις χορδές προς τον Όλυμπο. Θυμηθείτε την εργασία με το DNA που έγινε επίσης εκεί!

Τι προσπαθώ να σας πω τόση ώρα: ο Κρύων κι εγώ -όχι μόνο εμείς αλλά εμάς αναφέρω τώρα- συνεργαστήκαμε βαθιά για να επιτύχουμε αυτό το αποτέλεσμα μαζί σας και για εμάς, αυτό είναι ένα επίτευγμα. Παρότι εσείς «κλωτσάτε», παρότι μπορεί να κάνετε πράγματα που θα προτιμούσαμε όλοι να μην κάνατε, παρότι πέφτετε, σηκώνεστε και προχωράτε. Δεν καταλαβαίνετε τάχα, ότι αυτό καταξιώνει εμάς, με την έννοια ότι δικαιώνει τους κόπους μας, την ενέργεια που διαθέσαμε και διαθέτουμε; Καταξιωνόμαστε μέσα από εσάς.

Ο πυρήνας σας λειτουργεί. Είναι ενεργοποιημένος και ανάλογα με την εξέλιξη και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο καθένας και η καθεμιά σας, θα βιώσετε τις δονήσεις που έχει αρχίσει να εκπέμπει. Και μετά από αυτό αλλάζουν πολλά. Καλοδεχτείτε τα. Όταν ολοκληρωθεί η εργασία που θα κάνετε με τα Θεία Ονόματα -μπορείτε φαντάζομαι να υποθέσετε με ασφάλεια, ότι θα υπάρξει ένας κύκλος, γιατί δεν θα μπορέσετε να το κάνετε μόνοι σας ακριβώς-, όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος και η εργασία με τα Θεία Ονόματα, θα έχει ολοκληρωθεί ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής σας.

Μη θαρρείτε ότι τόσο καιρό που έμενα στην άκρη, καθόμουν και δεν έκανα τίποτα. Ήμουν παρών σε όλα όσα κάνατε. Παρακολουθούσα. Δεν μου επιτρέπονταν να συμμετάσχω εμφανώς, γιατί θα διασπώνταν η προσοχή σας. Τώρα μπορώ να το κάνω, με τη συνέργεια όλων των υπόλοιπων οντοτήτων με τις οποίες δουλεύετε. Είναι μια ενδιαφέρουσα περίοδος, καταλαβαίνετε, γιατί σκοπεύω να εισάγω αρκετές νέες πεποιθήσεις. Επίσης, είναι μία περίοδος προσωπικής εργασίας, ανάμεσα σε μένα και όσους από εσάς αποδεχτείτε την κλήση και την εργασία.

Συγκεντρώνω την ενέργειά σας και δεν θα σας αφήσω σε ησυχία. Συγκεντρώνω την ενέργειά σας εσωτερικά και εξωτερικά. Ξέρετε, χρειάζεται το κοπάδι να έχει και το μαντρόσκυλο, που κάνει τα πρόβατα να φοβούνται και να μαζεύονται. Γαβ!

Και έχοντας πει αυτά, σας παραδίδω στον Απόλλωνα.

Απόλλων:

Εγώ όμως είμαι εδώ, για να σας δώσω το λόγο. Έχετε ερωτήσεις; Υπάρχουν ερωτήσεις πάνω σε όσα ειπώθηκαν;

Ερώτηση 1^η: Τι θα συνεισφέρει η εργασία με τα ονόματα; Είναι για ενθύμηση ή ενδυνάμωση του δικού μας DNA;

Άννα: Απαντά ο Απόλλων σε όλα.

Απάντηση:

Η ενδυνάμωση έγινε και η ενθύμηση έγινε και η εργασία ολοκληρώθηκε και είναι ήδη όλα τετελεσμένα. Η εργασία είναι το επιστέγασμα, είναι αυτό που θα κλείσει ένα μεγάλο κύκλο, στον οποίο μπορεί να μη συμμετείχες από την έναρξή του αλλά μπήκες καθ’ οδόν, στην πορεία και δέχτηκες τα εντυπώματά του· δέχτηκες τους κραδασμούς, τις δονήσεις, μοιράστηκες συνειδητά και υποσυνείδητα ένα μεγάλο μέρος των ενεργειών. Και ό,τι δεν έκανες στην αρχή, θα το κάνεις τώρα και θα κλείσει ο κύκλος αυτός όπως και για τους υπόλοιπους. Είναι και κάποιοι που έκαναν και την αρχική εργασία. Αυτοί θα ωφεληθούν επίσης πολύ, γιατί θα έχουν τη δυνατότητα να ενεργοποιηθούν ακόμα βαθύτερα.

«Πρέπει λοιπόν», θα ρωτήσεις, «να γίνεται δύο φορές αυτό; Μια στην αρχή του κύκλου και μια στο τέλος;» Όχι ακριβώς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση γίνεται ως σύνδεση. Έχει γίνει στην αρχή, έγινε ένα μεγάλο μέρος εξέλιξης, διεργασιών και κλείνει μ’ αυτόν τον τρόπο, για να κουμπώσουν καλύτερα οι ενέργειες. Φυσικά θα υπάρξει ενδυνάμωση και φυσικά θα κερδίσετε ακόμα μεγαλύτερη επίγνωση. Όμως η συνέχεια -γιατί μπορεί κανείς πραγματικά να πει ότι βάζει ένα τέλος;- θα είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Δεν θα συμμετέχουν όλοι σ’ αυτήν και υπάρχει πιθανότητα να μη γίνει με τους συνηθισμένους τρόπους. Δεν μπορώ όμως να δώσω περισσότερες πληροφορίες για το μετά τον κύκλο. Γι’ αυτό είπα ότι κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο· αλλά κλείνει, γιατί θα ανοίξει στη συνέχεια ένα άλλο. Είναι καιρός, όσοι προχωρήσουν να το κάνουν με ένα νέο τρόπο εργασίας. Πρέπει να αλλάξουν τα δεδομένα. Δεν είναι εύκολο και τώρα ο νους σας δεν πάει πουθενά, το καταλαβαίνω, ούτε ο δικός σας ούτε της Άννας, όμως θα το δείτε να έρχεται.

Και άλλες φορές είχατε την παρότρυνση στις ομάδες που μεσολάβησαν, να ασχοληθείτε με τα ονόματα των στιβάδων του DNA. Είναι αυτά, δεν είναι άλλα. Η προσέγγιση όμως που είχαμε κάνει, ήταν πολύ βαθιά. Είχαν εντυπωθεί αρχικά πάρα πολύ βαθιά στην ομάδα και τώρα θα γίνει ακόμα πιο βαθιά η εντύπωση. Τώρα θα δουλέψουμε με τον κρυσταλλοειδή πυρήνα σας. Πριν δεν είχε συμβεί αυτό. Υπήρχε σύνδεση με το σπήλαιο των κρυστάλλων για να εφελκυστεί ενέργεια αλλά τώρα θα είναι πολύ πιο ενεργή η εμπλοκή του κρυσταλλοειδούς πυρήνα.

Ήταν αρκετά ασαφής ο τρόπος που δουλεύαμε, γινόταν περισσότερο υποσυνείδητα η εργασία παρά συνειδητά. Και το πιθανότερο είναι ότι έτσι θα κινηθούμε και τώρα. Αν και, επειδή εσείς έχετε ήδη καλύψει ένα μεγάλο μέρος της απαραίτητης κατανόησης, θα καταλάβετε καλύτερα. Θα σας είναι πολύ πιο σαφές αυτό που θα κάνουμε -πολύ περισσότερο απ’ ό,τι ήταν τότε, στην αρχή.

Ερώτηση 2^η: Το σπήλαιο των κρυστάλλων, που έχουμε διαβάσει από τον Κρύων, το σπήλαιο των ψυχών, είναι εδώ κάτω από το Ταίναρο, αν κατάλαβα καλά;

Άννα: Είναι και εδώ.

Ερώτηση 2^η (συνέχεια): Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν πολλά σπήλαια για τις διάφορες ψυχές. Δεν είναι ένα μόνο σπήλαιο. Όταν κάναμε την τελετή και πήραμε την ψυχή μας ήταν το ίδιο;

Απάντηση:

Η βασική σύνδεση. Η δουλειά έγινε με τον κρυσταλλοειδή πυρήνα και τότε αλλά όχι συνειδητά για εσάς και όχι με τον ίδιο τον κρυσταλλοειδή πυρήνα αλλά εφελκύστηκαν ενέργειες μέσω αυτού.

Ερώτηση 3^η: Υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στις εργασίες του 2017 και την τωρινή;

Απάντηση:

Κοίταξε. Υπάρχει μία συνέχεια. Ήρθατε τότε εδώ, δουλέψατε, δόθηκαν βασικές πληροφορίες. Αν δεν είχατε πάρει την πληροφορία της ύπαρξης του συγκεκριμένου χώρου του πυρήνα, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε τώρα αυτή την επιπλέον εργασία. Χτίζετε. Παρότι δεν συμμετέχουν όλοι σε όλες τις εργασίες, αυτοί που έχουν προηγηθεί έχουν βάλει το υπόβαθρο, έχουν κάνει τις συνδέσεις. Μέσα από όσους προηγήθηκαν, συμμετέχουν όλοι και η ενέργεια μοιράζεται. Δεν σημαίνει ότι αυτός που έρχεται μετά, μοιράζεται ακριβώς τα ίδια πράγματα με εσάς, όμως παίρνει τη γραμμή της ενέργειας, μπαίνει στο ρεύμα. Γι’ αυτό επαναλαμβάνουμε την έννοια του ρεύματος -του εσωτερικού ρεύματος.

Συνέχεια επικοινωνίας:

Δεν σας έχουμε πάει ακόμα βαθιά. Δεν έχετε πάει βαθιά, το ξέρουμε. Επιφυλασσόμαστε… Ξέρω ότι τα βλέφαρά σας βαραίνουν. Μείνετε σε εγρήγορση και ελάτε, δημιουργήστε νοερά έναν κύκλο και αφήστε στο κέντρο τη φλόγα της Εστίας. Στέκομαι εκεί. Συνδεθείτε μαζί μου, καρδιά με καρδιά.

Θα περιμένατε να σας μιλήσω με το φως του Ήλιου αλλά, τι τα θέλετε; Ο Ήλιος λάμπει συνέχεια, ακόμα και όταν η Γη, που περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της, τον άξονά της, κρύβει ένα κομμάτι της τη νύχτα. Οι Ήλιοι του σύμπαντος είναι πολλοί. Απειράριθμα τα αστέρια που μπορείτε να δείτε ήδη ψηλά. Βρίσκομαι στον Ήλιο; Βρίσκομαι στον Βέγκα, στον Αλντεμπαράν, στον Σείριο; Σε ποιον ήλιο; Σε ποιο αστέρι κατοικώ πραγματικά; Κατοικώ στο Φως. Τελεία. Και είμαι το αποτέλεσμα των ανώτερων συλλήψεων που μπορούν να επιτύχουν οι άνθρωποι, όταν συνδέονται με το φως. Συγκεκριμένα, αυτό που αντιλαμβάνεστε για μένα, είναι αυτό το αποτέλεσμα. Είναι η ανώτερη σύλληψη που μπορείτε να έχετε, όταν συνδέεστε με το φως, εσωτερικά και εξωτερικά. Μείνετε λίγο σ’ αυτή τη σκέψη. Κατ’ αρχάς σημαίνει αυτό: ότι δεν μπορείτε να με αντιληφθείτε περισσότερο απ’ όσο σας επιτρέπει η δική σας αντίληψη. Άλλωστε το Φως ως πληροφορία είναι, θα μπορούσατε να πείτε, άπειρο, έχει άπειρο δυναμικό. Στο βαθμό που μπορείτε να συλλάβετε αυτό το δυναμικό, μπορείτε να συλλάβετε κι εμένα, την ύπαρξή μου.

Σε δουλειά που είχε γίνει με τις Πλειάδες, είχαν δοθεί πολλές πληροφορίες από πλευράς των Πλειάδιων, τις οποίες είναι καιρός να θυμηθείτε -τι να πρωτοθυμηθείτε! Θα τα δείτε να έρχονται μπροστά σας. Οι Πλειάδες, ως αστέρια, είναι φως και συνδέομαι μαζί τους επίσης. Είναι καιρός, αν και στο Ταίναρο, να στρέψετε την προσοχή σας στη σύνδεση του Ηλίου με τις Πλειάδες. Και ήδη τώρα αν θέλετε, πάρτε λίγο χρόνο -ένα λεπτό θα είναι αρκετό- για να οραματιστείτε τις Πλειάδες και μία χορδή να ενώνει την καθεμιά τους με τον Ήλιο και μέσα από τον Ήλιο μια μεγαλύτερη χορδή να τις συνδέει με τη Γη. Από τη Γη η ενέργεια επιστρέφει στις Πλειάδες απευθείας και όλο το πάρε-δώσε δημιουργεί ένα τριγωνισμό, που εμπλέκει τον Ήλιο.

Δεν είναι της παρούσης, δεν είστε σε κατάσταση να το κάνετε αυτό τώρα αλλά θα μπορούσατε να δοκιμάσετε να διερευνήσετε τη διαφορά της ενεργειακής ροής μεταξύ των Πλειάδων και της Γης όταν αυτή έρχεται μέσω του Ηλίου ή όταν γίνεται απευθείας, ανάμεσα στη Γη και τις Πλειάδες.

Θα ήθελα τώρα να πάρετε ένα-δύο λεπτά, για να κάνετε μέσα σας ειρήνη με κάθε ένα από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας και να συνδεθείτε μεταξύ σας καρδιά με καρδιά, καθώς στέκεστε στο νοητό κύκλο γύρω από μένα. Ενωμένοι με μένα καρδιά με καρδιά, σχηματίζουμε δηλαδή έναν νοητό τροχό -στο κέντρο εγώ. Συνδεθείτε και στον κύκλο αλλά και ο καθένας με όλους τους υπόλοιπους, καρδιά με καρδιά.

Αποδεχθείτε ο ένας τον άλλον, η μία την άλλη. Σύμφωνα με τον Νόμο της Αβλάβειας, συνδεθείτε και αποδεχθείτε.

[Παύση 2΄]

Και τώρα συνδεθείτε με το στοιχείο του νερού. Παρακολουθήστε τον παφλασμό.

[Παύση 2΄]

Ποσειδάων:

Η αλήθεια είναι ότι εδώ και ώρα στέκομαι και σας μιλώ. Σας κοιτώ και σας μιλώ... Πίσω απ’ όλους όσους ήρθαν εδώ σήμερα, ακούγεται και η δική μου φωνή και, αν το καλοσκεφτείτε και τα εξετάσετε όσα ειπώθηκαν, όλα συνδέονται μαζί μου. Το μήνυμά μου σας το έχω μεταφέρει ήδη μέσα απ’ όλα όσα ειπώθηκαν αλλά εσείς παρακολουθείτε τις λέξεις μία-μία. Η σκέψη σας αντιλαμβάνεται τις μικρές ενότητες αλλά όχι το σύνολο όσων δίνονται και χρειάζεται ξανά να τα ακούσετε και να τα διαβάσετε, για να αρχίσετε να εννοείτε. Όμως παιδιά μου εγώ σας μίλησα ήδη σήμερα, όχι με τον ήχο του κύματος μόνο ούτε μόνο με τις σταγόνες της βροχής, τις ψιχάλες που έπεσαν. Αλλά σε όλα όσα ειπώθηκαν, ήμουν μέσα. Και επειδή αυτό δεν είναι αρκετά κατανοητό, ας το εξηγήσω.

Ήρθε ο Κρύων λοιπόν και σας ζήτησε να ισχυροποιηθείτε, να χαρείτε αυτό που είστε, να γιορτάσετε αυτό που είστε. Πότε πάψατε πραγματικά να είστε μια φλόγα μέσα σε μια σταγόνα νερό; Πότε πάψατε -ποτέ βέβαια- να είστε ο πυρήνας σας; Πότε πάψατε να είστε νερό, καν. Γιορτάζοντας αυτό που είστε, γιορτάζετε κι εμένα· γιορτάζετε κάθε θεότητα, γιορτάζετε όλο το Θείο και όλη τη Φύση. Αυτό που σας λέω, κουτά παιδιά, είναι ότι κάθε φορά που γιορτάζετε αυτό που είστε, γιορτάζετε τον Θεό και τη Δημιουργία. Και δεν μπορείτε να τιμήσετε τον Θεό και να τον γιορτάσετε, αν δεν γιορτάζετε αυτό που είστε.

Ήρθε ο Άλιστερ κατόπιν και σας μίλησε για τα Κλειδιά, λέει, του Ενώχ και τα ονόματα του Θεού, τα ονόματα των στιβάδων του DNA. Χαμογελώ… Γιατί αυτά θα τα χρησιμοποιήσετε, λέει, στην περαιτέρω ενεργοποίηση του κρυσταλλοειδούς πυρήνα σας, που βρίσκεται εδώ, στο Ταίναρο. Αυτό που δεν σας εξήγησε όμως, είναι ότι η ενεργοποίηση θα γίνει αρχικά με το στοιχείο του νερού. Πώς; Θα δείτε! Θα ακολουθήσει το στοιχείο της φωτιάς, του αέρα, της γης… Θα ξεκινήσετε με το νερό, εδώ. Είμαι μέρος αυτού.

Σας μίλησε ο Απόλλωνας για τις μακρινές Πλειάδες και τη σύνδεση της Γης με τον Ήλιο και τις Πλειάδες, για το τρίγωνο που σχηματίζεται, ένα τρίγωνο περίεργο, με μια εξαιρετικά οξεία γωνία, στο οποίο έχω πολλά να πω. Έχουν να ειπωθούν αρκετά πάνω στη σχέση του Ποσειδώνα -του πλανήτη Ποσειδώνα- με τις Πλειάδες.

Και ήρθε ο Ηλίας επίσης και σας έβαλε να επεκτείνετε τη σύνδεση που κάνουμε με τη φλόγα και το νερό, στο εκδηλωμένο και το ανεκδήλωτο, το φως και το σκοτάδι. [Σημ.: Όπως διαπιστώσαμε αργότερα, δυστυχώς δεν μαγνητοφωνήθηκε η επικοινωνία που έγινε με τον Ηλία και αν δεν γινόταν αυτή η αναφορά, θα είχε ξεχαστεί η πολύτιμη οδηγία που έδωσε και είχε ιδιαίτερα αποτελέσματα στη συνείδησή μας.] Ξέρετε πόσο βαθιά μπορεί να αλλάξει η συνείδησή σας με αυτή την επέκταση; Σε αυτό που φαίνεται τόσο απλοϊκό, ξέρετε τι βάθος κρύβεται και πώς θα μπορούσαμε εμείς να τα χρησιμοποιήσουμε όλα αυτά; Για να δούμε!

Η Άννα μου λέει ότι δεν έχει πάει σε αρκετό βάθος ακόμα η εργασία και βάλθηκα να της αποδείξω ότι, κάθε άλλο! Εγώ είμαι εδώ και μιλώ και όλα έχουν ειπωθεί. Αλλά είστε εσείς, είναι η δική σας αντίληψη που σας κάνει πότε να νιώθετε ότι κάτι είναι πολύ βαθύ και πότε ότι είναι ρηχό, επιφανειακό. Αφήστε την κρίση στην άκρη. Αφήστε το νου σας να ησυχάσει και απλώς δεχτείτε. Και όσο εσείς ανοίγετε την καρδιά και δέχεστε, τόσο πιο βαθιά θα κατασταλάζουν οι ενέργειές μας.

[Σύντομη παύση]

Οι δώδεκα στιβάδες σε τέσσερις ομάδες των τριών αντιστοιχούν στις τέσσερις ρίζες των Στοιχείων. Ξεκινάτε με το στοιχείο του νερού. Τρίτη, τέταρτη, όγδοη και δέκατη. Τρίτη, τέταρτη, όγδοη και δέκατη. Τα ονόματα δεν χρειάζεται τώρα να κυνηγήσετε, να τα ψάξετε… κρατήστε τους αριθμούς. Δείτε τον εαυτό σας και πάλι σαν μία φλόγα μέσα σε μία σταγόνα νερού και πλησιάστε με. Να, εδώ στέκομαι, στην ακροθαλασσιά. Κρατώ τα γκέμια των αλόγων που σέρνουν το άρμα μου. Τρίτωνες, δελφίνια, ελάτε επάνω! Το στοιχείο του νερού συνδέεται με εκείνον τον πλανήτη στην άλλη πλευρά της Ανδρομέδας, που αποτελείται μόνο από νερό. Δεν το θυμόσαστε όλοι, δεν το γνωρίζετε όλοι, το γνωρίζουν εκείνοι που έχουν κάνει τον Ποσειδώνιο Κύκλο.

Ας πούμε δυο πράγματα γύρω από αυτό. Μπορείτε να θεωρήσετε, ότι είναι κάτι τελείως φανταστικό ή ότι πρόκειται για έναν πραγματικό σχηματισμό. Το ίδιο κάνει στην προκειμένη περίπτωση για εσάς γιατί, ούτως ή άλλως, δεν θα βρεθείτε ποτέ εκεί με το φυσικό σας σώμα. Στην άλλη πλευρά της Ανδρομέδας λοιπόν, υπάρχει ένας πλανήτης που είναι φτιαγμένος από νερό και περιλαμβάνει νερό σε όλες τις πιθανές καταστάσεις του. Είναι πολλές· δεν είναι μόνο οι υδρατμοί, το υγρό αυτό νερό και ο πάγος, έχει κι άλλες καταστάσεις το νερό, που δεν γνωρίζετε. Είναι ένας κόσμος υδάτινος και θα συνδεθείτε με αυτόν απόψε. «Εδώ απ’ το Ταίναρο;» Εδώ, απ’ το Ταίναρο!

Με το άρμα μου σας οδηγώ, παρέα με τον Ερμή, στην πύλη που θα λέγατε πύλη του ασυνείδητου. Μια βαθιά, υποθαλάσσια πύλη. Μην ασχολείστε τώρα αν είναι το σπήλαιο του πυρήνα ή κάποιο άλλο σπήλαιο. Δεχτείτε το ως πύλη του ασυνείδητου. Με το που περνάτε αυτήν την πύλη, βρίσκεστε στον πυρήνα μου -τον δικό μου πυρήνα-, που είναι αυτή η σφαίρα η υδάτινη, στην άλλη πλευρά της Ανδρομέδας.

Η πρόθεσή σας είναι να ενεργοποιηθούν οι στιβάδες που αναφέραμε και να συνδεθούν με το στοιχείο του νερού. Εσείς είστε μια φλόγα σε μία σταγόνα νερού και είναι πάρα πολύ εύκολο να αφομοιωθείτε σ’ αυτόν τον υδάτινο πλανήτη. Μια σταγόνα νερού μπορεί να εισχωρήσει οπουδήποτε. Θα σας πρότεινα να εισχωρήσετε στον πυρήνα του πλανήτη όλες μαζί οι φλογίτσες… χαρούμενες, πηδηχτούλες, πηγαίνετε μαζί στον πυρήνα του υδάτινου πλανήτη. Καθώς στέκεστε εκεί, νιώστε τον όγκο του γύρω σας. Είναι τεράστιος, δεν είναι όπως ο Ερμής. Είναι αρκετά μεγάλος, περίπου στο μέγεθος του Ποσειδώνα -λίγο πάνω, λίγο κάτω, δεν έχει σημασία. Φανταστείτε λοιπόν έξι μικρές φλογίτσες στον πυρήνα του μεγάλου αυτού υδάτινου πλανήτη.

«Τι πίεση! Όλο αυτό το νερό προσπαθεί να με σβήσει αλλά, όχι! Εγώ θα συνεχίσω να καίω και να λάμπω.» Παίρνει διάφορα χρώματα αυτό το νερό, όχι μόνο γαλάζιο ή γαλαζοπράσινο. Επειδή είναι μόνο υδάτινος πλανήτης, χρωματίζεται με διάφορους τρόπους. Λειτουργεί σχεδόν σαν πρίσμα. Κι εσείς, οι μικρές φλογίτσες στο κέντρο του, τον κάνετε να λάμπει περίεργα, όμορφα, όπως ένας κρύσταλλος μπροστά από το φως. Οι φλογίτσες αρχίζουν να νιώθουν σαν στο σπίτι τους. Χοροπηδούν, φαίνονται να τρεμοσβήνουν αλλά δεν σβήνουν ποτέ, λάμπουν όλο και πιο δυναμωμένες από το πείσμα τους.

Και να τώρα, που τα πάντα αντιστρέφονται! Είναι τόσο μεγάλη η επιθυμία τους να υπερισχύσουν μπροστά σ’ αυτόν τον όγκο του νερού, που βάζουν τα δυνατά τους και αντιστρέφουν τα πράγματα και γίνονται μία τεράστια φλόγα, μία τεράστια πύρινη μπάλα, που κρύβει μέσα της μια μικρή σφαίρα/σταγόνα νερού. Ω ναι! Τώρα το νερό λέει «Μα, τι συνέβη; Πότε άλλαξε η ισορροπία των πραγμάτων; Πότε συνέβη αυτό και προσπαθεί η φωτιά να με καταπιεί, να με εξαχνώσει; Αλλά όχι! Εγώ θα παραμείνω νερό!» και, όσο περήφανα και αν καίει η φλόγα, τεράστια πια όσο ολόκληρος ο πλανήτης, το νερό μέσα κρατά χαρακτήρα.

«Και τι σχέση έχει αυτό, κύριε Ποσειδώνα…», μου λέει πεισμωμένη η Άννα. «Τι σχέση έχει αυτό με το DNA; Όχι, πες μου τώρα αμέσως! Εγώ δεν βλέπω καμία σχέση και ούτε μπορώ να φανταστώ καν ένα μακρινό πράγμα στροβιλιζόμενο και να πω, να, αυτό είναι το DNA και γίνεται έτσι αυτή η τεχνική, πρέπει να συνδέσεις το πάνω άκρο με το κάτω, να τα γυρίσεις τρεις φορές, για να γίνει η ενεργοποίηση.»

Χαχα, καλή μου! Αυτά γίνονται στο δικό σου, γραμμικό κόσμο! Η ενεργοποίηση έγινε! Εσύ το δέχεσαι; Είσαι έτοιμη να το αποδεχτείς; Πόσο πρέπει να κοπιάσεις ακόμα για να την κάνεις; Δεν σου αρκεί ο λόγος ολόκληρου Ποσειδάωνα; «Εντάξει λοιπόν», λέει και υποχωρεί.

Κι έτσι, οι έξι φλόγες τυλιγμένες σε ισάριθμες σταγόνες νερού, που μετακινήθηκαν μέσα από το σπήλαιο, την πύλη, στον υδάτινο πλανήτη, επιστρέφουν πίσω ως φλόγες γύρω από μια σταγόνα νερού.

Πώς σας φαίνεται ο εαυτός σας; πώς νιώθετε ως φλόγες που κρύβουν μέσα τους μία σταγόνα νερό; «Και γιατί», ρωτάει πάλι το γνωστό ανήσυχο πνεύμα, «γιατί έγινε έτσι η ενεργοποίηση Ποσειδώνα; Μας είπες ότι θα ενεργοποιηθούν οι στιβάδες με το στοιχείο του νερού. Αν ενεργοποιήθηκαν λοιπόν με το στοιχείο του νερού, πώς καταλήξαμε να είμαστε φλόγες; Κάτι εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω».

Πολλά δεν καταλαβαίνεις καλή μου, πολλά δεν καταλαβαίνετε. Γιατί προσπαθείτε με το γραμμικό σας, μικρό νου να κατανοήσετε το σύμπαν. Μα πώς;

Μάθημα πρώτον: δεν μπορεί να γίνει καμία ενεργοποίηση οποιουδήποτε στοιχείου, χωρίς το αντίθετό του. Όταν εστιάζεστε σε ένα συγκεκριμένο στοιχείο μονομερώς, μπορεί να θεριεύει προσωρινά αλλά στην πραγματικότητα χάνεται η ισορροπία και αυτοαναλίσκεται. Αν δεν ισορροπούν δύο στοιχεία, δεν είναι πραγματικά ενεργοποιημένα. Είτε το ένα θα διογκωθεί αναλίσκοντας το άλλο είτε, αν το αναλώσει, θα σταθεί μόνο του και θα αυτοαναλωθεί. Δεν μπορείτε λοιπόν να κάνετε ενεργοποίηση του στοιχείου του νερού χωρίς αυτό της φωτιάς και το μυστικό κάθε στοιχείου βρίσκεται στο αντίθετό του. Πράγματι, η ενεργοποίηση η συνειδητή γίνεται, όταν καταφέρετε να διαχειριστείτε κατάλληλα τις ενέργειες, ώστε να τις κρατάτε σε ισορροπία. Ένας καλός ζογκλέρ δεν μπορεί να ρίχνει τα μπαλάκια κάτω. Ποιος είναι πιο καλά ενεργοποιημένος θα λέγατε, ένας καλός ζογκλέρ ή ένας κακός ζογκλέρ (ισορροπιστής, επί το ελληνικότερον); Και αυτό ήτανε, αν θέλετε, το βαθύτερο μήνυμα της ημέρας. Έχετε να περάσετε πολλές ζωές μελετώντας αυτήν την πληροφορία, που υποτίθεται ότι γνωρίζατε με το γιν και το γιαγκ, το φως και το σκοτάδι αλλά, έλα ντε που δεν εξαντλείται εκεί η σημασία του συμβόλου! Κι έχετε πολλά να δείτε ακόμα… Πού είστε να τα δείτε!

«Άρα Ποσειδώνα», θα ρωτούσε κάποιος ή κάποια, που είναι ακόμα ξύπνιοι, «η ενεργοποίηση αυτών των στιβάδων με το στοιχείο του νερού έχει ολοκληρωθεί;» Η ενεργοποίηση θα έχει ολοκληρωθεί, όταν εσύ μπορείς να μεταφέρεσαι από το ένα στο άλλο, χωρίς να σε σοκάρει η αλλαγή. Για την ακρίβεια, όταν μπορείς να μεταφέρεσαι από την επίγνωση του ενός στην επίγνωση του άλλου, απ’ την επίγνωση του «είμαι μία σταγόνα νερού μέσα σε μία φλόγα», στην επίγνωση του «είμαι μία φλόγα μέσα σε μια σταγόνα νερού» και τανάπαλιν.

«Και τι είναι αυτά; Νοητικές ασκήσεις; Χρειάζεται να το σκεφτώ με το νου μου;» Όχι βέβαια! Χρειάζεται να το βιώσεις, να εμπειραθείς ενεργειακά τουλάχιστον αυτήν την αλλαγή, να νιώσεις τη διεύρυνση και τη συστολή κάθε στοιχείου, κατά τη διάρκεια της αναπνοής του, της εισπνοής και της εκπνοής. Εισπνέει και διογκώνεται, εκπνέει και ελαττούται. Το ίδιο κάνει και το άλλο. Η εισπνοή του ενός είναι εκπνοή του άλλου. Εισπνέει το νερό, εκπνέει η φωτιά και το αντίθετο. Όταν συλλάβετε όλο αυτό και επιτρέψετε στον εαυτό σας να το βιώσει ενεργειακά, τότε θα θεωρήσετε ότι έχει γίνει η ενεργοποίηση επαρκώς.

Το άλλο δίπολο είναι τα στοιχεία του αέρα και της Γης. Δεν χρειάζεται να δουλευτούν σήμερα. Αρκεί να κάνετε αυτήν την αρχική εξισορρόπηση και μετά θα προχωρήσετε στα άλλα. Καταλαβαίνετε βέβαια ότι έχοντας εργαστεί για την ενεργοποίηση του στοιχείου του νερού, έχετε επιτύχει επίσης την ενεργοποίηση του στοιχείου της φωτιάς με αυτόν τον τρόπο -δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Έτσι, τέτοια παράδοξα συμβαίνουν στον κόσμο του Ποσειδώνα!

Η εργασία με τα ονόματα θα ακολουθήσει όταν ξεκινήσει η σχετική ομάδα. Εμείς κάνουμε προεργασία.

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να περάσουμε και πάλι στο υποθαλάσσιο σπήλαιο του Ταινάρου. Κάποιες αντιστάσεις έχουν υποχωρήσει και μπορούμε να ξεκινήσουμε. Στο άρμα μου επάνω σας μεταφέρω, λίγο πιο βαθιά, στην είσοδο του σπηλαίου. Όλες, όλοι μπορείτε να ακολουθήσετε. Είμαι ήπιος -τώρα όχι με γιώτα αλλά με ήτα- είμαι ήπιος σήμερα. Ας βυθιστούμε στα νερά και πάλι, μέχρι την είσοδο του σπηλαίου, αρκετά πιο πέρα από τη μύτη του Ταινάρου. Και εκεί στην είσοδο σας αφήνω πάλι, τη φυσική είσοδο, για να μπείτε και να περιηγηθείτε. Η σημερινή εμπειρία θα είναι διαφορετική από εκείνη που είχατε μερικά χρόνια πριν αλλά ο καθένας και η καθεμιά σας θα πάρει ό,τι χρειάζεται. Υπενθυμίζω, ότι μπαίνετε μέσα με τη μορφή μιας φλόγας που περικλείει μία σταγόνα νερό αυτή τη φορά. Μπαίνετε ως φλόγες και η εμπειρία αναμένεται να είναι διαφορετική. Εμπρός λοιπόν! Έχετε δέκα λεπτά. Αν νομίζετε ότι δεν θα αντέξετε ξύπνιοι για δέκα λεπτά, καθίστε κανονικά, έτσι ώστε να κάνετε το διαλογισμό καθιστοί.

[Παύση 10΄]

Και τώρα ας σας βοηθήσω λίγο περισσότερο, λέγοντάς σας ότι, σ’ αυτόν τον υποθαλάσσιο και υπόγειο χώρο υπάρχει μία πυραμίδα· όχι μεγάλη όπως του Χέοπος αλλά… μία πυραμίδα, φτιαγμένη από τις πολύ παλιές γενιές, εκείνους που τότε είχαν βρεθεί εκεί, όχι ως τάφος αλλά ως χώρος μυστικών.

Επειδή τα πράγματα που συμβαίνουν δεν είναι τυχαία… πώς θα συνδέατε την ύπαρξη αυτής της πυραμίδας -που είναι φτιαγμένη από ένα σωρό πέτρες, είναι μία κατασκευή-, πώς θα συνδέατε την ύπαρξή της νοηματικά με την ύπαρξη εκείνης της πέτρας, για την οποία μάθατε σήμερα στο Γύθειο, όχι ως προς το μέρος της ιστορίας που μιλάει για τον Ορέστη αλλά ως προς το άλλο μέρος, που λέει ότι αυτή η πέτρα συμβόλιζε τον Δία, που κατέβηκε στη Γη; [Σημ.: Αναφέρεται στον αργό (δηλ. ακατέργαστο) λίθο του Διός του Καππώτα] Τι άλλο λοιπόν μπορεί να συμβολίζουνε κατασκευές από πέτρα -είτε ένας μόνο λίθος είτε ένας αριθμός λίθων; Αυτός ο λίθος είναι ακατέργαστος. Ήταν ακατέργαστοι οι λίθοι αλλά μερικές φορές υπόκειντο σε μια υποτυπώδη επεξεργασία, που τους έδινε ένα βασικό σχήμα. Εμείς μιλήσαμε πριν μερικά χρόνια για ομάδα ψυχών. Ομάδα, ένα πλήθος που κατέβηκε.

Και μ’ αυτό σταματώ, για να καταγράψετε όποιες εμπειρίες ή συλλήψεις είχατε.

……………..

Άννα: Ας πάρουμε βαθιές, χαλαρές, αβίαστες αναπνοές.

Ποσειδάων

Έχοντας πει όσα είπαμε, δέχομαι ερωτήσεις.

Ερώτηση: Στη διαδικασία της εξισορρόπησης και της δουλειάς με τα αντίθετα, τι γίνεται με την ύλη και την αντιύλη, πώς μπορούμε να την εμπειραθούμε; Όταν συναντηθούν αλληλοκαταστρέφονται και μηδενίζονται, οπότε τι είδους εξισορρόπηση γίνεται εκεί;

Απάντηση:

Η απάντηση είναι σαφής…

Άννα: Το ‘χασα. Μισό λεπτό... Θα ξεκινήσω και ας το φέρει καθώς μιλάω, γιατί είναι δύσκολο να το πιάσω ξεχωριστά και να το δώσω. Είπε ότι η απάντηση είναι σαφής και ότι… όταν έχεις το φως και το σκοτάδι, τι συμβαίνει; Μπορείς να παραστήσεις κάτι με νούμερα αλλά, πάρε το παράδειγμα του φωτός και του σκότους. Χάνεται κάτι; Προστίθεται κάτι; Αυτό που έδειξε και δεν μπορώ να βρω τα λόγια και τη σειρά για να το πω, είναι ότι παρακολουθούμε αυτή τη διαδικασία από μία πλευρά, εκ των πραγμάτων. Αυτό που συμβαίνει δεν είναι ότι εξαφανίζεται αλλά βρίσκεται σε μία πλευρά, που δεν βλέπουμε.

Ερώτηση (συνέχεια): Ναι, δεν τη βλέπουμε αλλά δεν μπορούμε ούτε να την αντιληφθούμε. Πώς μπορούμε να εμπειραθούμε λοιπόν τη μία πλευρά, όταν δεν μπορούμε να έχουμε καν ιδέα για την ύπαρξη της άλλης;

Άννα: Το ερώτημά σου δηλαδή έχει να κάνει με την εμπειρία, με το πώς εμείς θα το εμπειραθούμε, όχι με το πραγματικό πρόβλημα του +1-1=0…

Απάντηση:

Και πάλι είναι πολύ απλό. Ξεκίνα με το να το δεχτείς. Κατ’ αρχάς να δεχτείς ότι μπορεί να συμβεί. Όταν μέσα σας αποδεχτείτε την πιθανότητα και τη δυνατότητα, τότε μέσω της δημιουργικής φαντασίας και του συμβολισμού βρίσκεται ο τρόπος για να συμβεί και να κινήσει την ενέργεια προς εκείνη την κατεύθυνση. Δεν θέλουμε βέβαια να σας… εξαφανίσουμε, θα μπορέσετε όμως να έχετε μία αρκετά ικανοποιητική αντιστοιχία.

Μη ξεχνάτε, ότι σύμφωνα με τους αρχαίους σας προγόνους, το μηδέν δεν υπήρχε καν. Δεν υπήρχε η έννοια του μηδενός. Δεν είναι νούμερο. Και στην προκειμένη περίπτωση, από τη στιγμή που κάτι χαρακτηρίζεται, αποκτά μια ταυτότητα· συνεπώς, παύει να είναι ανεκδήλωτο. Η αντιύλη ως σύλληψη δεν σχετίζεται με το ανεκδήλωτο. Το γεγονός ότι δεν τη βλέπουν οι επιστήμονες αλλά συνάγουν, συμπεραίνουν ότι υπάρχει, δεν σημαίνει ότι ανήκει στο χώρο του ανεκδήλωτου. Άρα πρόκειται για μια μονάδα με μία ιδιότητα, η οποία είναι μέρος της εκδήλωσης και ως τέτοια ανήκει στο εκδηλωμένο πεδίο. Άρα ισχύουν όλα όσα ισχύουν στην εκδήλωση και στην εκδήλωση ισχύει, ότι τίποτα δεν εξαφανίζεται… η ενέργεια δεν εξαφανίζεται απλώς, η ενέργεια μετατρέπεται. Άρα το +1-1 καταλήγει οπωσδήποτε σε μία άλλη κατάσταση.

Ερώτηση 2^η: Σε ποια άλλη κατάσταση καταλήγει;

Άννα: Μου λέει μία λέξη: «Κενό». Λέω, εννοείς ότι δεν θα δοθεί τώρα η απάντηση; «Όχι», μου λέει, «η απάντηση θα δοθεί τώρα: Κενό».

Ερώτηση 3^η: Ποια είναι η διαφορά της αντιύλης απ’ τον αιθέρα;

Απάντηση:

Ο αιθέρας είναι το υπόβαθρο στο οποίο αναπτύσσονται τα πάντα. Η αντιύλη δεν είναι το υπόβαθρο που κρατά τα πάντα. Είναι κατάσταση της ύλης. Ο αιθέρας δεν αποτελεί στοιχείο της ύλης, όπως τη γνωρίζετε. Δεν αποτελεί στοιχείο της ύλης, όπως τη γνωρίζετε. Δεν ισούται η αντιύλη με τον αιθέρα.

……………

Συνέχεια επικοινωνίας:

Ας συνεχίσουμε λοιπόν με ένα παραμύθι! Θα σας πω ένα παραμύθι για κόσμους μακρινούς· τόσο μακρινούς, που ποτέ δεν θα φτάσετε με το φυσικό σας σώμα ούτε θα μπορούσατε να διανοηθείτε με τη φαντασία σας αν δεν σας τους έφερνα εγώ μπροστά σας.

Τόσο μακρινούς, που μόνο ο Ποσειδώνας θα μπορούσε να τους προσεγγίσει. Και δεν μιλώ για τον υδάτινο πλανήτη που σας περιέγραψα, που είπαμε ότι βρίσκεται στην άλλη πλευρά της Ανδρομέδας αλλά για τόπους μακρινούς στη συνείδησή σας, χαμένους στα βάθη του χρόνου. Γιατί ο τόπος δεν απέχει ακριβώς χιλιόμετρα αλλά χρόνο από σας· την απόσταση τη μετράτε σε χρόνο. Υπάρχει, λόγω του χρόνου.

Και αν το κύμα της θάλασσας σκάει λίγο πιο αγριεμένο κάποιες φορές κι άλλες φορές μειώνεται και μαλακώνει, ο χρόνος είναι πάντοτε το ίδιο δριμύς, απαράλλαχτα σκληρός με όλους και όλα. Μια αδήριτη αλήθεια που δεν υποχωρεί σε τίποτα και σε κανέναν· όσο και να προσπαθεί κάποιος να τον ξεγελάσει το μεγάλο Χρόνο/Κρόνο, εκείνος βρίσκεται εκεί -εκτός, αν κάποιος του δώσει να καταπιεί μια… πέτρα! Αφήνω τα μεγάλα μυαλά λοιπόν, να ενεργοποιηθούν για να ερμηνεύσουν τα λόγια μου σχετικά με τον Κρόνο και την πέτρα και τον Χρόνο. Δεν μπορείτε ακόμα…

Προχωράμε! Το ταξίδι της Γης τη φέρνει σε μεγαλύτερη επαφή με κάποιους γαλαξίες, ανάλογα με την περιφορά που κάνει στο ηλιακό σύστημα. «Με γαλαξίες;» θα ρωτήσετε. «Μήπως εννοείς αστερισμούς; Μήπως εννοείς απλανείς αστέρες; Γιατί, τι διαφορά μπορεί να κάνει η απόσταση ενός γαλαξία από τη Γη, αφού οι αποστάσεις είναι τεράστιες και αυτή η μικρή Γη περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο που είναι σε ένα άκρο του γαλαξία.» Ναι, με αυτή τη λογική δεν θα έπρεπε να υπάρχει και κάποιος ιδιαίτερος συσχετισμός ως προς τις σχέσεις των πλανητών μεταξύ τους, γιατί οι αποστάσεις είναι και πάλι μεγάλες. Ας συνεχίσω όμως την αφήγηση.

Καθώς ταξιδεύει η Γη, περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο, έρχεται σε άλλες γωνίες επιρροής και επαφές από άλλους γαλαξίες. Οι επιρροές δεν είναι πάντα το ίδιο ισχυρές, γιατί καταλαβαίνετε ότι, μέσα στην πληθώρα των αστεριών και των νεφελωμάτων και των πλανητών που υπάρχουν στους βραχίονες του γαλαξία, δεν μπορεί εύκολα μια επιρροή να φτάσει ανεμπόδιστη -μια ακτίνα φωτός, έστω από άλλο γαλαξία. Διαθλάται, σκεδάζεται, δεν μπορεί να περάσει, εμποδίζεται από άλλα σώματα. Είναι όμως συγκεκριμένες γωνίες, που επιτρέπουν την άμεση κρούση και εκείνες οι γωνίες έχουν ιδιαίτερη σημασία. Εκείνες οι γωνίες είναι που φέρνουν τη Γη, όπως είπα και επιμένω να λέω, σε καλύτερη επαφή με κάποιους γαλαξίες. Τότε τα ενεργειακά ρευστά των γαλαξιών εκείνων, εισρέουν και δημιουργούν, παρόλες τις μεγάλες αποστάσεις, δημιουργούν συνδέσεις φυσικές.

Δεν θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει για ανέμους, θα μπορούσε να μιλήσει όμως για ακτινοβολίες. Και όταν αυτές οι ακτινοβολίες κατορθώσουν να φτάσουν στη Γη, αλλάζουν πάρα πολλά πράγματα. Θα σκεφτόσασταν ότι είναι πολύ αποδυναμωμένες και όμως, εφόσον μπορεί να φτάσει το φως, πάρα πολλά ακόμα στοιχεία μπορούν να φτάσουν, υποατομικά σωματίδια και ενέργειες που δεν έχετε ακόμα αντιληφθεί. Και δημιουργείται η εξής εικόνα: είναι σαν ένα μεγάλο κοσμικό ρολόι, όπως και άλλοι σας έχουν περιγράψει, στο οποίο φαίνεται να υπάρχουν γρανάζια που δεν σχετίζονται άμεσα με κάποια άλλα αλλά, στην κατάλληλη θέση όλων, εμπλέκονται και παρεμβαίνουν, όχι τυχαία, δημιουργώντας όμως άλλα αποτελέσματα. Εμπλέκονται στο ρυθμό των γραναζιών που δούλευαν σε μια κανονικότητα, με κάποιες συγκεκριμένες συνδέσεις.

Αυτές οι εισερχόμενες ενέργειες επιταχύνουν εξαιρετικά τη μετάβαση, όχι μόνο της συνείδησης και κάποιων ενεργειακών απλώς μεταβολών και συνειδητοποιήσεων αλλά επιταχύνουν εξαιρετικά τις φυσικές διεργασίες σε έναν πλανήτη. Όπως είναι φυσικό και αναμενόμενο, οι περισσότερες τέτοιες επιρροές παρατηρούνται από τον γαλαξία της Ανδρομέδας, αν και υπάρχουν και άλλοι γύρω γαλαξίες που επηρεάζουν ιδιαίτερα. Για τους ακόμα πιο μακρινούς, οι πιθανότητες επιρροής μειώνονται ανάλογα με την απόσταση και το χρόνο. Σε όλα αυτά μπαίνει μέσα ο Χρόνος. Αλήθεια, ο χρόνος είναι απλώς ένα διάστημα που απαιτείται για να φτάσει σε εσάς η ενέργεια από ένα μακρινό σημείο; Βλέπετε το χρόνο, σαν να καθορίζεται από την κίνηση. Δεν σκέφτεστε ότι η κίνηση μπορεί να καθορίζεται από το χρόνο. Αρχίζετε να αντιλαμβάνεστε τα πράγματα κάπως διαφορετικά και να βλέπετε ότι, όλο αυτό το ενεργειακό set-up των πλανητών, των επιρροών, μπορεί να προκαλείται από το στοιχείο του χρόνου, από τη διάσταση του χρόνου. Όμως η διάσταση του χρόνου είναι κάτι ασαφές, θεωρητικό τελείως. Δεν έχει τη χειροπιαστή μορφή της ύλης. Η ύλη όμως διαμορφώνεται και μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου και τότε λέτε ότι έχει λήξει η ζωή της, έχει λήξη η διάρκειά της. Τόσο μπορούσε να φτάσει, τόσο μπορούσε να συντηρηθεί· έχει φθαρεί. Αναρωτηθήκατε όμως ποτέ, αν είναι ο χρόνος και τα κοσμικά γρανάζια, το «κοσμικό ρολόι», σε εισαγωγικά ή μη, που δημιουργεί αυτές τις διαφοροποιήσεις;

Τώρα δεν σας φέρνω κάτι εντελώς καινούριο, όμως σας δίνω το θέμα μέσα από μία άλλη οπτική γωνία. Η αντιστοιχία δηλαδή στο γήινο πεδίο και σε ένα εύκολο παράδειγμα για εσάς, θα ήταν να σκεφτείτε αν ο χρόνος σας στη Γη είναι 65, 70, 75 έτη, αυτό δεν οφείλεται στη φυσική σας μορφή και πραγματικά στις επιρροές του περιβάλλοντος ή της ιδιοσυγκρασίας σας, στα αποτελέσματα της ιδιοσυγκρασίας σας και σε ό,τι φέρετε μέσα σας αλλά ότι ο χρόνος της ζωής επηρεάζεται από τη μεγάλη υπόσταση, την ευρύτερη διάσταση του χρόνου, ότι η διάρκεια της ζωής σας επηρεάζεται από την ίδια τη διάσταση του χρόνου. Είναι μια γενικώς αποδεκτή εικασία, ας χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη, μια θεωρία -είναι κάτι παραπάνω από θεωρία, πιστέψτε με. Πώς όμως σχετίζεται η διάσταση του Χρόνου/Κρόνου, με εκείνους τους μακρινούς γαλαξίες, που φτάνουν να επηρεάσουν κάποτε άμεσα τη Γη, που ταξιδεύει γύρω από τον Ήλιο; Φαίνεται εδώ σαν να προσπαθούμε να χτυπήσουμε μια μπάλα σε μια πολύ δύσκολη θέση στο τραπέζι του μπιλιάρδου και να πετύχουμε.

Η εξειδίκευση αρχίζει. Μπορείτε να σηκώσετε τα μάτια και να κοιτάξετε την άμμο των αστεριών στον ουρανό. Δεν μπορείτε να δείτε τους μακρινούς γαλαξίες αλλά αυτοί σας βλέπουν. Το ίδιος το Φως δεν βιώνει το χρόνο. αυτό το γνωρίζετε, το γνωρίζει η επιστήμη σας. Το ίδιο το φως, δεν υπόκειται στις τροποποιήσεις του χρόνου. Αν ήσασταν φωτόνια, τα πάντα θα ήταν στάσιμα. Όμως χάριν αυτών είναι ορατή και επιτυγχάνεται κάθε τροποποίηση. Θα φτάσω πολύ σύντομα στο αποτέλεσμα, γιατί πρόκειται για μια αρκετά περίπλοκη διαδικασία για να εξηγηθεί και σίγουρα δεν είναι της παρούσης. Δεν θα γίνει από μένα. Ωστόσο, μπορώ να σας πω ότι ο χρόνος καθορίζεται από το φως. Η διάσταση του χρόνου μεταφέρεται από το φως. «Ποιο φως; Το κύμα; Τα σωματίδια; Ποιο φως;»... Η χρονική ροή των γεγονότων στη Γη επηρεάζεται από τις ακτινοβολίες που δέχεται αυτή από το αστρικό της περιβάλλον, όχι μόνο από το ηλιακό σύστημα που είναι το κοντινό της, ούτε καν από τον Γαλαξία αλλά από άλλους γαλαξίες επίσης -και κυρίως αυτόν της Ανδρομέδας.

Ούτως ή άλλως, οι δύο γαλαξίες μπαίνουν σταδιακά σε εμπλοκή. Αυτό δεν σημαίνει τίποτα για εσάς, πέρα από το γεγονός ότι όλο και περισσότερο αλληλοπροσδιορίζετε τους χρόνους σας, γιατί αυτό δεν λειτουργεί μόνο από την κατεύθυνση της Ανδρομέδας προς εσάς αλλά και στην αντίθετη κατεύθυνση. Θα μπορούσατε να υποθέσετε ίσως ότι, λόγω του ότι η Ανδρομέδα είναι ένας μεγαλύτερος γαλαξίας, σας επηρεάζει ισχυρότερα. Η επιρροή δεν έρχεται από αυτά τα μεγέθη -αν και είναι σαφής, υπάρχει. Η συγκεκριμένη επιρροή έχει να κάνει με τον ίδιο το γαλαξία και τις πηγές φωτός του γαλαξία· ιδιαίτερα το κέντρο του Γαλαξία, που είναι η κύρια πηγή φωτός. Δεν μιλάμε λοιπόν για τις ακτινοβολίες που μπορεί να φτάσουνε στη Γη από ένα αστέρι του γαλαξία της Ανδρομέδας αλλά γι’ αυτές που έρχονται από τον πυρήνα του, από τον κεντρικό του ήλιο. Επίσης, από τις ακτινοβολίες που εκπέμπονται από τις μαύρες τρύπες, όπου βρίσκονται σε αυτόν.

Δεν κινδυνεύετε· η Γη δεν κινδυνεύει από κάτι, ωστόσο τα χρονικά περιθώρια στενεύουν, με την έννοια ότι αυτές οι ακτινοβολίες σας αναγκάζουν σε επιτάχυνση -γι’ αυτό μιλώ για στένεμα των χρονικών ορίων. Άρα, ο βηματισμός στη Γη πρέπει να επιταχυνθεί και θα υπερισχύσει εκείνη η γραμμή εξέλιξης, που θα οδηγήσει τα πράγματα μέσα από μεγαλύτερη απλότητα σε καλύτερα αποτελέσματα. Αναγκαστικά λοιπόν, πολλοί παρωχημένοι μηχανισμοί θα μείνουν πίσω, σε όλα τα επίπεδα. Δεν αρκούν οι επιρροές του κέντρου του Γαλαξία σας για να συμβεί αυτό… δεν αρκούν. Σε ένα άλλο επίπεδο, γαλαξιακό, η συνομιλία ανάμεσα στους δύο γαλαξίες υφίσταται και αναπτύσσεται αλλά είναι κάτι πολύ μακρινό για να σας το εξηγήσω, για την ώρα.

Οι γαλαξίες ταξιδεύουν κατά σμήνη. Μπορείτε να καταλάβετε έτσι καλύτερα, ότι τα σμήνη των γαλαξιών διαθέτουν το δικό τους χρονικό πλαίσιο. Αλληλορυθμίζονται. «Τι νόημα έχει όλο αυτό για τη μικρή Γη;» θα ρωτήσει πάλι η Άννα ή κάποιος άλλος ενοχλητικός… [πειρακτικά] «Τι νόημα έχει αυτό για τη μικρή Γη, για το τώρα μας, εδώ, στο σημείο που βρισκόμαστε;» Σημαίνει όλο αυτό, ότι χρειάζεται να μείνετε ανοιχτοί στην επιτάχυνση. Θα είναι επιτάχυνση συνειδησιακών μεταβολών. Θα είναι επιτάχυνση μεγαλύτερη από αυτή που συνέβη τις προηγούμενες δεκαετίες. Αυτό που είχε συμβεί τότε, ήταν πάρα πολύ εύκολο! Τώρα οι ρυθμοί επιταχύνονται πραγματικά. Δεν σημαίνει αυτό ότι θα τρέχετε διαρκώς. Μετά από είκοσι χρόνια περίπου, οι ρυθμοί θα πέσουν πάλι. Την επιτάχυνση τη βιώνετε τα τελευταία χρόνια, μέσα από προκλήσεις· όλο και περισσότερες προκλήσεις που φαίνεται να προκύπτουν και δυσκολεύουν τη ζωή σας. Δεν θα συνεχιστεί με αυτόν τον τρόπο η επιτάχυνση αλλά δεν θα εκλείψει τελείως αυτός ο τρόπος. Καταλαβαίνετε πως όταν ασκηθεί πίεση σε ένα σύστημα, υπάρχει η δύναμη της αδράνειας που το κρατά ακίνητο αλλά επίσης τα σημεία εκείνα που αντιστέκονται είναι αυτά που θα διαταραχτούν περισσότερο, που θα νιώσουν περισσότερο επίσης τα αποτελέσματα αυτής της επιτάχυνσης. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να παραμείνετε στη ροή, ανοιχτοί, ευέλικτοι, θετικοί. Γιατί καταλαβαίνετε, ότι αν η προηγούμενη επιτάχυνση, που ήταν μικρότερη σχετικά, σας οδήγησε εσωτερικά στα αποτελέσματα που έχετε τώρα -γιατί έχετε, δεν μπορείτε να το αρνηθείτε-, τι πρόκειται να συμβεί με τη νέα επιτάχυνση, πόσο μακριά ή βαθιά θα φτάσετε.

Και… το λέω αυτό για να σας προετοιμάσω και για ένα γεγονός που θα συμβεί στον πλανήτη και θα έχει μεγάλη διάρκεια. Θα πείτε κάποιοι «Ναι, μα γνωρίζουμε ήδη, είναι το θέμα του κλίματος, της κλιματικής αλλαγής». Πείτε μου εδώ, αλήθεια, η κλιματική αλλαγή, η κλιματική κρίση, προέκυψε από δικές σας ενέργειες μόνο ή και από επιρροές όπως αυτές που ανέφερα; «Θα ήταν ένας ωραίος τρόπος», θα απαντήσει κάποιος, «για να βγάλουμε τις ευθύνες από πάνω μας και να πούμε, να, φταίει ο ουρανός για όσα εμείς δεν προλάβαμε.» Η επιτάχυνση, αγαπητοί, λειτουργεί προς όλες τις κατευθύνσεις. Για παράδειγμα, αν πήγαινες να απλώσεις το χέρι σου, για να χαϊδέψεις το κεφαλάκι ενός παιδιού, θα φτάσεις εκεί πιο γρήγορα. Και αν πήγαινες να κλωτσήσεις με το πόδι σου μια μπάλα, θα κλωτσήσεις πιο γρήγορα. Και αν πήγαινες να χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο, θα το χτυπήσεις πιο γρήγορα. Τέτοιου είδους είναι η επιτάχυνση για την οποία μιλάμε.

Οι Ανδρομέδιοι φίλοι σας θα είναι σύντομα κοντά σας, για να σας εξηγούν περισσότερα για την επιτάχυνση αυτή. Εγώ απλώς μια εισαγωγή έκανα, που μπορεί να οδηγήσει τη σκέψη σας στην κατανόηση αυτών που συμβαίνουν.

Σ’ αυτό το σημείο, κάνω λίγο πίσω για να μιλήσει ο Πλούτων και παραμένω κοντά σας.

Πλούτων:

Είχα προϊδεάσει την Άννα για το ότι θα μείνει μόνη της αλλά δεν το πίστεψε. Και όμως, να που υπάρχουν στιγμές που κοιμόσαστε όλοι μαζί. Θα συνεχίσουμε για μισή ώρα ακόμη.

Αναδύεται ένα αίτημα: «Μέσα σε όλα αυτά που έχουμε να κάνουμε, μήπως θα ήθελαν να έρθουν πάλι οι Πλειάδιοι να μας μιλήσουν;» Οι Πλειάδιοι ήρθαν και θα έρθουν ξανά. Για να μπορέσετε όμως να δουλέψετε μαζί τους, χρειάζεται εσείς να προχωρήσετε άμεσα στην εργασία που βρίσκεται σε εκκρεμότητα, σε σχέση με όσα κάνατε και πρέπει να κάνετε στον τόπο του πυρήνα, με τις πέτρες και τα σύμβολα και όλα όσα έχουν ζητηθεί και όσα τότε ζητήθηκαν. Και μετά από μία πολύ καλή βασική δική σας συνεργασία επ’ αυτού, ο κύκλος των Πλειάδιων θα μπορεί να ξεκινήσει.

Ο Άλιστερ, που έρχεται να σας βοηθήσει επίσης το επόμενο διάστημα, φέρει Πλειάδια ενέργεια. Λέμε πολλά όμορφα, ενδιαφέροντα πράγματα απόψε αλλά το μυαλό σας πλέον δεν μπορεί να τα κρατήσει. Θα μπορούσατε να τα ‘χατε ακούσει από το κύμα αλλά δεν θα μπορούσατε να τα μεταφράσετε, να τα ερμηνεύσετε.

Κλείνοντας, ο Άλιστερ θα είναι μαζί σας για δέκα λεπτά, στο σπήλαιο… για να σας οδηγήσει μέσα στο σπήλαιο. Εγώ και ο Ποσειδώνας σας φέρνουμε και πάλι στο στόμιο, για να περάσετε μέσα ακολουθώντας τον Άλιστερ. Είναι τρίτη φορά που μπαίνετε μέσα απόψε και τελευταία, κάθε φορά με άλλο τρόπο. Δεν χρειάζεται να τον δείτε με μία φυσική μορφή, μπορείτε να τον δείτε ως μία λευκή παρουσία μπροστά σας, που σας οδηγεί. Ακολουθήστε τον.

[Παύση για εκτέλεση του οραματισμού]

Σ’ αυτήν την πυραμίδα των Πλειάδιων σας δείχνει ότι πρέπει να πλησιάσετε. Σας παίρνει από το χέρι και σας τραβά εκεί. Είτε τον ακούτε να σας μιλά είτε όχι, ακολουθήστε τον. Σας δείχνει τη μικρή πυραμίδα, αρκετά μεγάλη όμως ώστε να μπείτε μέσα της και να καθίσετε στο κέντρο της και να γίνετε ένα μαζί της και να δείτε τα σύμβολα που είναι χαραγμένα στις εσωτερικές της πλευρές… τα σχήματα, γιατί είναι σχήματα περισσότερο, αφηρημένα. Γραμμές κάθετες, διαγώνιες, σκαλίσματα.

Μπορείτε να κοιμηθείτε εκεί απόψε.

Στο σημείο αυτό σας καληνυχτίζουμε.

Παραμένουμε κοντά σας.

Άλιστερ, Πλούτων, Ποσειδώνας, Ηλίας, Ενώχ, όλοι εμείς που είμαστε γύρω και σας οδηγούμε.

……………………………

Πάλιρος, Ταίναρο, 04.09.2021

Άννα: Παίρνουμε βαθιές, χαλαρές, αβίαστες αναπνοές.

………………….

Ο λόγος που είστε εδώ απόψε είναι για να μάθετε. Για να δοθούν διευκρινίσεις, να απαντηθούν ερωτήσεις και τελικά να ολοκληρωθεί με αυτόν τον τρόπο η εσωτερική εργασία σας στο Ταίναρο για το 2021. Πρώτα θα μοιραστείτε τις χθεσινές εμπειρίες σας, όχι μόνο για το ίδιο το μοίρασμα αλλά για να συνδεθείτε και πάλι με τις εμπειρίες και όλα όσα θα συζητηθούν στη συνέχεια.

[Ακολούθησε μοίρασμα εμπειριών]

Πάρτε βαθιές, χαλαρές, αβίαστες αναπνοές και ελάτε μαζί μας και απόψε. Ελάτε στο χώρο που είχατε σταθεί και εχθές, στο Ταίναρο. Στο ίδιο σημείο, εκεί που καθόσασταν εχθές, στον όρμο που σας φιλοξένησε εχθές. Μπείτε στην ενέργεια που βιώσατε εχθές. Η κούρασή σας είναι μεγάλη. Ακόμα και αν δεν το συνειδητοποιείτε πολύ, έχετε κουραστεί βαθιά. είναι ο ήλιος, είναι οι καιρικές συνθήκες, είναι και η εσωτερική εργασία που σας κάνουν αυτή την ώρα να μην είστε αρκετά συγκεντρωμένοι -όμως χρειάζεται συγκέντρωση.

Η Άννα συζητάει εδώ και λίγο καιρό να κατεβάσει κατά ένα τόνο την κλίμακα των δονήσεών της, για να μπορέσει να σταθεί στο ενεργειακό περιβάλλον. Θα συνιστούσαμε να κάνει όπως αυτή καταλαβαίνει καλύτερα, με τη διαφορά ότι πρέπει να γνωρίζει ότι αυτό δεν θα την εξυπηρετήσει ιδιαίτερα.

Άννα: Πρέπει να πω ότι δεν καταλαβαίνω για τι πράγμα μιλάνε αλλά είναι ίσως κάτι από αυτές τις ασυνείδητες αποφάσεις που παίρνουμε, οπότε… ευχαριστώ που μου το λέτε.

Συνέχεια επικοινωνίας:

Το μεγαλύτερο κόστος έρχεται από την έλλειψη σιγής. Ας ξεκινήσουμε ζητώντας σας λοιπόν να βρεθείτε και πάλι στη θέση που καθόσασταν εχθές σε σιγή και να θυμηθείτε τον ήχο του κύματος που σας συντρόφευε όλη τη βραδιά. Οι ενέργειές σας είναι χαμηλές αλλά θα προσπαθήσουμε να κάνουμε με αυτές ό,τι καλύτερο μπορούμε. Φέρτε στην καρδιά σας μία φλόγα. Ανάψτε τη φλόγα στο βωμό της καρδιάς και δηλώστε την πρόθεσή σας να καταθέσετε την απαιτούμενη ενέργεια για τη σημερινή εργασία.

Τα πάντα ρει. Τίποτα δεν είναι οριστικό και μόνιμο -πόσο μάλλον εσείς. Από την τρίχα της κεφαλής σας και τα μικρότερα κύτταρά σας και μόριά σας, μέχρι την πλήρη σύνθεσή σας, μεταβάλλεστε κάθε στιγμή, διαρκώς -διαρκώς!

Μπείτε στη ροή και ακολουθήστε με, ακολουθήστε εμένα και τον Ποσειδώνα μέσα στα νερά του όρμου, ανεβείτε στο άρμα του Ποσειδώνα και ελάτε μέχρι την είσοδο, την πύλη πέρα από τη μύτη του Ταινάρου.

Η πρώτη εικόνα που θα δείτε, αντιστοιχεί σε αυτό που χρειάζεστε πραγματικά. Συγκρατείστε την. Η δεύτερη, η Τρίτη και η τέταρτη είναι εξηγήσεις. Πέμπτη, έκτη, έβδομη, για όσους και όσες δουν, αποτελούν παρακαταθήκη για το μέλλον.

Σταθείτε ως φλόγες μέσα σε μια σταγόνα νερού, μπείτε μέσα, προχωρήστε στα δαιδαλώδη μονοπάτια και επιτρέψτε στον εαυτό σας, κατά βούληση να αλλάζει πολικότητα, αλλάζοντας από νερό με μια φλόγα στο κέντρο του, σε φλόγα με μια σταγόνα νερού στον πυρήνα της, ανάλογα με τη διαίσθηση που έχετε εκείνη την ώρα, με αυτό που νιώθετε ότι χρειάζεται περισσότερο εκείνη τη στιγμή.

Προχωρήστε, μπείτε μέσα στην πυραμίδα και εκεί ξαπλώστε ή καθίστε οκλαδόν, για να δεχτείτε τις εντυπώσεις, τις εικόνες.

Ξεκινήστε. Έχετε στη διάθεσή σας ένα τέταρτο.

[Παύση 15΄]

Το Ταίναρο άνοιξε πάλι για σας. Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να φέρνετε κι άλλους, εσείς οι ίδιοι, εδώ και να τους μυείτε στα μυστικά που έχετε μάθει.

Μείνετε συγκεντρωμένοι.

Οι άλυσοι της σύνδεσης των Πλειάδων με τη Γη διαμορφώθηκαν σταδιακά, δεν έγιναν σε μία στιγμή. Η κάθοδος γινόταν σταδιακά -κάθοδος συνείδησης, κάθοδος νοήμονος ενέργειας, εντυπωμάτων, που σταδιακά αφομοιώνονταν στην τότε ανθρώπινη φυλή. Η αφομοίωση λέτε, γινόταν με τρόπους πολιτισμικούς; Κάθε άλλο! Οι ενέργειες ήταν βαριές, ασήκωτες για εκείνους που ήταν ανυποψίαστοι. Προξένησαν ταραχές, τριβές, μέχρι και πολεμικές συρράξεις. Όταν το πρώτο κύμα καταλάγιασε, ήρθε το δεύτερο και το τρίτο. Το τέταρτο καθυστέρησε. Δεν υπήρχαν πολλοί για να το δεχτούν, έτσι η είσοδος άργησε κατά τι να συμβεί. Υπήρξαν σκέψεις αναβολής. Δεν υπήρχε έτοιμο έδαφος.

Ωστόσο, τελικά συνεχίστηκε η κάθοδος. Από το τέταρτο κύμα, που τελικά συνέβη, άρχισε η ανάπτυξη πολιτισμού. Άρχισε να διαμορφώνεται μία συγκεκριμένη κουλτούρα, πρωτόγονη για εσάς αλλά πολύ προωθημένη για την εποχή της. Κάθε είσοδος, κάθε κάθοδος ενέργειας, προκαλούσε τριβές. Η πέμπτη έφερε τριβές. Η έκτη επίσης. Στην έβδομη τα πράγματα είχαν διαμορφωθεί αρκετά, ώστε να μη χρειαστεί άλλη αποστολή και αφέθηκαν οι ενέργειες να αφομοιωθούν με την πάροδο του χρόνου. Ο τόπος έγινε πύρινος, συνδέθηκε με το στοιχείο του πυρός. Οι άνθρωποι και τα σπαρτά κεκαυμμένοι από τον ήλιο· αν και μεσολάβησαν από τότε πολλές διαφορετικές γεωλογικές περίοδοι, το στοιχείο του πυρός επικρατεί.

Η αναζήτηση των αρχαίων εντυπωμάτων, των πανάρχαιων αυτών εντυπωμάτων και ενεργειών, προφανώς δεν έχει τους ίδιους κινδύνους με την αρχική τους κάθοδο. Παρόλα αυτά, μπορεί δυνητικά να προκαλέσει τριβές με την πάροδο του χρόνου, οι οποίες δεν είναι ακριβώς τριβές αλλά έχουν τη μορφή συγκρούσεων που εκτονώνουν ενέργεια. Διαδοχικών κρούσεων. Η αλλαγή δεν μπορεί να επιτευχθεί με άλλο τρόπο και το εγώ είναι ακόμα ισχυρό σε πολλές περιπτώσεις. Ένα ισχυρό εγώ αντιστέκεται στις ενέργειες της αλλαγής, με αποτέλεσμα να σηκώνει μεγαλύτερο κραδασμικό βάρος, να αντιδρά περισσότερο, εκδηλώνοντας όλο αυτό ως τριβή.

Προσπαθούμε τάχα να σας πούμε ότι αυτό θα συμβεί στη συνέχεια; Μόνο αν εσείς το θέλετε! Γιατί η τωρινή φάση εξέλιξης, είναι πολύ διαφορετική. Εσείς έχετε ένα τελείως διαφορετικό δυναμικό. Τώρα μπορείτε να επιλέξετε, πώς θα εκτονωθεί αυτή η ενέργεια της επανασύνδεσης και της παραλαβής των κωδικών. Θα εκτονωθεί με τριβή και κρούσεις/συγκρούσεις ή με μια εξωστρεφή και πάλι δράση, μετουσιωμένης ενέργειας; Απαιτείται λοιπόν κατά βάση, η μετουσίωση και η έκφραση αυτών των εντυπωμάτων σε πιο ευγενή μορφή. Με πολύ απλά λόγια, αντί να αρπάξετε το σφυρί για να χτυπήσετε το κεφάλι κάποιου, μπορείτε να χτυπήσετε καρφιά σε μια όμορφη κατασκευή, με την επίγνωση ότι εκείνη την ώρα εκτονώνετε την ενέργεια αυτή σε δημιουργική δράση. Μπαίνετε σε μία φάση μετουσίωσης -συνειδητής μετουσίωσης. Μπορείτε να ισορροπήσετε καταστάσεις, μετατρέποντας τη δράση, δίνοντάς της μια πιο δημιουργική και θεμιτή διέξοδο. Με άλλα λόγια, αξιοποιώντας τη δυναμική που δημιουργείται και κατευθύνοντας τη ροή της ενέργειας σε ορθή δράση.

Παραδείγματα θα μπορούσαν να δοθούν πολλά. Ένα από αυτά θα ήταν, για παράδειγμα, όταν νιώθετε την οργή να φουντώνει απέναντι σε έναν αδελφό ή αδελφή, αντί να εκφραστείτε με θυμό, να προσφέρετε ένα δώρο, με την επίγνωση ότι χρησιμοποιείτε αυτόν τον αντιρροπιστικό μηχανισμό για να μηδενίσετε τις τριβές. Εξισορροπείτε μετουσιώνοντας την αρνητική ενέργεια σε θετική. Πρόκειται για μία μέθοδο πολύ πρακτικής φύσης, που απαιτείται για να φέρει και την κατάλληλη γείωση. Είναι ο κατάλληλος τρόπος γείωσης. Μην κρίνετε τον εαυτό σας, δεν υπάρχει λόγος να τον κρίνετε, αν οργιστείτε, αν ανησυχείτε, θυμώνετε… αρκεί να οδηγείτε την ενέργεια σε κανάλια δημιουργικής έκφρασης και θετικής έκφρασης. Είναι αυτός ο πιο απλός και πρακτικός τρόπος, πολύ γειωμένος, διαχείρισης των όποιων πιθανών ανισορροπιών δημιουργηθούν από την ενθύμηση και την παραλαβή εκ νέου των εντυπωμάτων, στην περίπτωση που δεν καταφέρετε να επιλέξετε συνειδητά μια ακόμα καλύτερη έκφραση.

Οι μνήμες που ξυπνούν είναι ισχυρές και εσείς τις καναλιζάρετε, θα μπορούσαμε να πούμε, τις διαυλίζετε, χρησιμοποιώντας την τεράστια ποσότητα νερού που υπάρχει πίσω από το φράγμα που κινδυνεύει να σπάσει, σε ροές που αντί να καταστρέψουν, θα ωφελήσουν.

Στο σημείο αυτό θα δεχτώ ερωτήσεις.

Ερώτηση 1^η: Ποιος ο σκοπός του ταξιδιού για να ξεκινήσουμε όλο αυτό το αποτέλεσμα σήμερα; Γιατί τουλάχιστον είχα μια μεγάλη πορεία, είδα πάρα πολλά πράγματα, μέχρι να έρθω εδώ…. Γιατί μας έκανε αυτήν την προετοιμασία; Για μένα ήταν πάρα πολύ μεγάλη. Ποιος ήταν ο λόγος;

Απάντηση:

Έκανες ένα δυναμικό come back και πολύ συνειδητά, όχι ασυνείδητα, επέλεξες να επανασυνδεθείς με ιερούς τόπους και με τη φύση, βοηθώντας τον εαυτό σου να αντλήσει δυναμικό και να καθαρίσει σε ένα επίπεδο, πριν φτάσει εδώ γι’ αυτήν τη διαδικασία. Ήταν μία συνειδητή απόφαση εκ μέρους σου, ακόμα και αν ίσως δεν το θυμάσαι. Ήταν συνειδητό. Χρειάζεται να ψάξεις λίγο καλύτερα, να παρακολουθήσεις λίγο καλύτερα τις σκέψεις σου και θα μπορέσεις να εντοπίσεις το ίχνος της σκέψης που σε οδήγησε στη συγκεκριμένη επιλογή. Δεν ήταν λάθος, ήταν ορθή. Ο Απόλλωνας σε οδήγησε εδώ. Το τι θα κάνεις από εδώ και έπειτα, θα είναι αποτέλεσμα μιας άλλης επιλογής, επίσης συνειδητής.

Ερώτηση 2^η: Όλα αυτά που περνάμε αυτή τη στιγμή στην ανθρωπότητα, απ’ ό,τι κατάλαβα, πρέπει να έχουν με τα εντυπώματα από τις Πλειάδες, αυτά που μας είχανε πει την περασμένη χρονιά; Αυτό παίζει κάποιο ρόλο στην απόφαση που θα πάρουμε εμείς για το πώς θα ενεργήσουμε από εδώ και πεέρα;

Απάντηση:

Όλα όσα συμβαίνουν στην ανθρωπότητα σχετίζονται με αυτά τα εντυπώματα, γιατί δεν έχουν αφομοιωθεί πλήρως για κάποια μέρη του πληθυσμού. Κάποιοι ακόμα προσπαθούν να τα διαχειριστούν. Όταν λέμε βέβαια «δεν έχουν αφομοιωθεί πλήρως», μη φανταστείτε ότι υπάρχουν τεράστιες διαφοροποιήσεις αλλά και η πολύ μικρή οπισθοδρόμηση, στη μεγάλη εικόνα φαίνεται. Υπάρχουν πολλές ταχύτητες αφομοίωσης και εξέλιξης αυτών των εντυπωμάτων. Στην πραγματικότητα, το μεγαλύτερο κομμάτι της ανθρωπότητας βρίσκεται στην εξέλιξη των εντυπωμάτων που έχει παραλάβει. και αυτή η εξέλιξη των εντυπωμάτων είναι ένα μεγάλο θέμα. Εδώ θα βρεθείτε και πάλι μπροστά στην έννοια των ιερών μοτίβων, γιατί πλέον τα εντυπώματα αυτά και η εξέλιξή τους, συνδέονται με τον ενδιάμεσο νου των Πλειάδων, ο οποίος έχει ισχυροποιηθεί και, όπως σας έχει εξηγηθεί, χρησιμοποιείται ήδη. Σε συνεργασία λοιπόν με τον Ενδιάμεσο Νου των Πλειάδων, γίνεται η εξέλιξη των εντυπωμάτων. Αυτή τη στιγμή λοιπόν είναι σαν να σας λέμε ότι, ξέρετε, αυτά τα εντυπώματα που πήρατε από κει, συνδέονται με τα ιερά μοτίβα, τα πλατωνικά στερεά και την αποκατάστασή τους αλλά αυτήν την αποκατάσταση συνεχίζετε τώρα πλέον να την κάνετε με τη συνέργεια του Ενδιάμεσου Νου των Πλειάδων. Κάποιο μέρος της ανθρωπότητας ακόμα δεν μπορεί να μπει σε αποκατάσταση, γιατί προσπαθεί ακόμα να διαχειριστεί την αρχική αφομοίωση -δεν είναι μεγάλο το μέρος αυτό- και έτσι υπάρχουν πολλές ταχύτητες και πολλά είδη αντίδρασης, λόγω αυτού.

Ένα ερώτημα που θα τεθεί είναι, για την αρχική ομάδα και την εργασία που εκκρεμεί, είναι ότι, εάν πάρετε τα εντυπώματα, εάν βρείτε τη λέξη, τι θα κάνετε με αυτήν; Θα δημιουργηθεί ένα μοτίβο; Θα αποκαλυφθεί μπροστά σας ένα μοτίβο που χρειάζεται εξισορρόπηση; Περί τίνος πρόκειται; Θα αποκαλυφθεί η Πηγή. Θα αποκαλύψετε την Πηγή. Αυτή είναι η διαφορά, στη δουλειά που έχει η αρχική ομάδα, βάσει των αρχικών οδηγιών.

Ένα μέρος των ενεργειών που θα λάβετε, των εντυπωμάτων και των ενεργειών αυτών, θα πρέπει να τα διαχειριστείτε λοιπόν και εσείς πλέον -και μιλάω τώρα για την τρέχουσα σύνθεση-, θα τα διαχειριστείτε είτε ως εντυπώματα στα οποία πρέπει να αποκατασταθούν τα ιερά μοτίβα, είτε ως εντυπώματα που είναι ισχυρά και πρέπει να αφομοιωθούν, γιατί με τη βοήθειά τους θα εξελιχθείτε περαιτέρω. Στην παρούσα σύνθεση δηλαδή, θα χρειαστεί και περαιτέρω αφομοίωση και εξέλιξη.

Η αποκατάσταση των ιερών μοτίβων που μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να είναι απαραίτητη, δεν είναι τόσο επίπονη και δεν θα εμπλέκαμε καν την έννοια των ιερών μοτίβων, αν δεν ήμασταν βέβαιοι ότι θα δημιουργούσε στο νου σας αρκετές συνδέσεις, για να κατανοήσετε καλύτερα τον τρόπο διαχείρισης για τον οποίο μιλάμε. Η ανθρωπότητα δεν μπορεί στο σύνολό της να διαχειριστεί ακόμα αυτά τα εντυπώματα. Ακόμα τα αφομοιώνει και τα εξελίσσει. Και ναι, παίζουν ρόλο.

Ερώτηση 3^η: Ειπώθηκε ότι αυτό που μπορούμε να κάνουμε σε σχέση με αυτά τα εντυπώματα είναι, για παράδειγμα, αν νιώθουμε οργή για κάποιον, να του κάνουμε ένα δώρο. Σε ένα ουσιαστικό, πρακτικό επίπεδο, αυτό που λέμε είναι ότι όταν οργιζόμαστε με κάποιον μπορούμε Φερ ειπείν να του στέλνουμε φως; Γιατί το δώρο είναι….

Απάντηση:

Στέλνοντας Φως, στέλνοντας ευλογίες για κάθε καλό και ευχές για υγεία, κάθαρση κ.τ.λ. Είναι πιο αποτελεσματική η διαχείριση της ροής, όταν αποκτά η προσφορά χειροπιαστή μορφή· γι’ αυτό αναφέρθηκε το δώρο.

Ερώτηση 3^η (συνέχεια): Στη δική μου περίπτωση, που είμαι μέλος και της αρχικής ομάδας, μαζί με τα άλλα παιδιά, αντιμετώπισα το εξής πρόβλημα: από τη μια με ενδιαφέρει πολύ και καταλαβαίνω και την ευθύνη, -δεν είναι μόνο ότι με ενδιαφέρει, σε σχέση με τα εντυπώματα-, από την άλλη μου βγαίνει επιθετικότητα για τους Πλειάδιους· Νιώθω σαν να υπάρχει κάτι που δεν συμφωνεί με τον τρόπο που λειτούργησαν. Εδώ βεβαίως καταλαβαίνω ότι έχουμε την ίδια τακτική, στέλνουμε φως εξομαλύνουμε τη σχέση. Το πρακτικό δώρο πώς μπορεί να γίνει;

Απάντηση:

Εργάσου για τους Πλειάδιους. Για τη μετάδοση του μηνύματος. Υποβοήθησε κάθε έργο τους και πρόσφερε την καρδιά σου. Είναι αρκετά αυτά.

Ερώτηση 4^η: Εργαζόμενη με αυτά τα εντυπώματα, προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσω κάποια από αυτά, μου ήρθε το μήνυμα Εν Τούτω Νίκα. Ανατρέχοντας είδα ότι έχει να κάνει με το μήνυμα του Ιησού Χριστού και το σημείο του Σταυρού. Υπάρχει κάτι επάνω σ’ αυτό;

Απάντηση:

Ευχαριστώ που με πρόσεξες!

Άννα: Ρωτάω, το Εν Τούτω Νίκα έχει να κάνει με τα εντυπώματα που μιλάμε και σημαίνει ότι θα νικήσει με αυτά; Θα είναι η πηγή ισχύος ή σχετίζεται με το σταυρό. Μου λέει «Και με το Σταυρό και με αυτά».

Απάντηση:

Ο Ενδιάμεσος Νους των Πλειάδων συνδέεται με το Λόγο -με κεφαλαίο λάμδα- και ως τέτοιος, με τον Πλειάδιο Ιησού. Η σύνδεση είναι σαφής.

Ερώτηση 5^η: Αυτό το χρυσό ηλιακό σώμα που είδα τι ακριβώς είναι; Μπορεί να μας πει κάτι περισσότερο πάνω σ’ αυτό για να κατανοήσουμε;

Απάντηση:

Προλαβαίνετε να συγκρατήσετε… προλαβαίνετε κατά την κάθοδό σας στις εργασίες αυτές, να αποκωδικοποιήσετε κάποια εντυπώματα την ώρα που βρίσκεστε εκεί αλλά δεν σας είναι σαφές ότι πρόκειται για αποκωδικοποίηση εντυπωμάτων. Έτσι, υποθέτεις ότι είναι κάτι άλλο, παράλληλο. Μια παρουσία παράλληλη, μία πληροφορία παράλληλη. Η εικόνα που είδες, είναι αποκωδικοποιημένη. Είναι αποτέλεσμα της αποκωδικοποίησης κάποιου εντυπώματος και θα έχεις τη μεγάλη εικόνα, όταν ολοκληρωθεί αυτή η δουλειά. Καταλαβαίνεις ότι δεν μπορούμε να προσθέσουμε κάτι περισσότερο, γιατί θα είναι σαν να παρεμβαίνουμε στη διαδικασία της αποκωδικοποίησης.

Ερώτηση 6^η: Αυτά τα εντυπώματα έχουν σχέση με αυτό το παγκόσμιο σχέδιο αυτή τη στιγμή στην ανθρωπότητα και, ουσιαστικά, έχουνε να κάνουνε με την ορθή πραγματοποίηση και ίσως σβήσιμο αυτών των εντυπωμάτων, σύμφωνα με το παγκόσμιο σχέδιο της επιβολής μιας παγκόσμιας δικτατορίας ή με κάτι που έρχεται σε αντίθεση με αυτό;

Απάντηση:

Ο Αδελφός Ιησούς ξέρει και θα σε οδηγήσει στην ορθή σφαιρική αντίληψη του ζητήματος. Χρειάζεται να παραμείνεις στην Αγάπη Του, πολύ συνειδητά και ενεργά, γιατί μέσα από εκεί θα έρθει η κατανόηση. Κάποια μυαλά όντως έχουν συλλάβει ένα τέτοιο σχέδιο, στο οποίο δεν δίνουμε καμία έμφαση, γιατί πρόκειται για κάποιους σχεδιασμούς που μπορούν να ανασταλούν. Δεν είναι απαραίτητο να συμβούν. Και επειδή είναι πάρα πολύ εύκολο για τους ανθρώπους να μπουν σε κατάσταση φόβου και να λειτουργήσει όλο αυτό σαν μια αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία, δεν επιθυμούμε να δώσουμε έμφαση, σε οτιδήποτε αφορά αυτό το σχέδιο. Η προσπάθεια είναι στο να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες και να αναπτυχθεί το κατάλληλο επίπεδο συνειδητότητας, ώστε να υπάρξουν καλύτερες επιλογές από πλευράς της ανθρωπότητας.

Αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι ο κίνδυνος αυτός ξεπεράστηκε.

[Άννα: Καταλαβαίνω ότι είναι κάτι που μου το λένε βλέποντας τι έχει συμβεί στο μέλλον. Καταλαβαίνω ότι μου το λεν σαν κάτι, όχι που έχει τώρα, αυτή τη στιγμή για εμάς ξεπεραστεί αλλά που θα συμβεί στο μέλλον.]

Ερώτηση 7^η: Είναι αυτό που λέμε ότι «έχει κλείσει η πύλη του κακού»;

Απάντηση:

Αυτό που λες έχει διαφορετική ερμηνεία. Μπορείς να το δεις, μπορείς να τη χρησιμοποιήσεις σ’ αυτήν την περίπτωση ίσως αλλά δεν υπάρχει πλήρης αντιστοιχία. Είναι μία δράση μειωμένης αντίληψης. Η κατάσταση αυτή ξεπεράστηκε.

Ερώτηση 8^η: Δεν θα μας εξηγήσει τις πέτρες που είδα ότι έπεφταν; Έχει σχέση με το παρελθόν;

Απάντηση:

Είναι πληροφορίες. Φαντάσου ότι είναι σπόροι που σε γονιμοποιούν. Γονιμοποιούν την αντίληψή σου. Αυτή τη στιγμή εσύ τους εικονοποίησες σαν πέτρες. Είναι σπόροι, που γονιμοποιούν την αντίληψή σου. Θα μπορούσες σε ένα άλλο επίπεδο να πεις ότι είναι κωδικοί που έλαβες, που περιμένουν να εκφραστούν.

[Ακολούθησε μοίρασμα εμπειριών της εργασίας που προηγήθηκε]

Άννα: Ο κύκλος του Ενώχ με τον Άλιστερ θα ξεκινήσει τον επόμενο μήνα.

Το είπα αυτό… αλλά αυτό που μου είπαν στην πραγματικότητα ήταν: «Και τώρα, δώσ’ τους το τελειωτικό χτύπημα: ο κύκλος του Άλιστερ θα ξεκινήσει τον επόμενο μήνα». [γέλια] Αλλά δεν το είπα, μου φάνηκε κάπως….