Άρωμα Μανόλιας

Ξεκινήστε ανασαίνοντας βαθιά. Ευθυγραμμίστε την σπονδυλική στήλη και μπείτε βαθιά στο Εγώ. Εγώ Είμαι. Βουλιάξτε στη συνειδητότητά σας. Είναι ένα βαθύ πηγάδι. Κατεβαίνετε προς τα κάτω. Είναι ένα ιερό πηγάδι. Κατεβαίνετε προς τα κάτω μαλακά, σταδιακά. Και κατεβαίνετε… και κατεβαίνετε… και φτάνετε εκεί που είναι ο θεός στην καρδιά, το πιο κρυφό σημείο. Βάζετε τα χέρια στα τοιχώματα του πηγαδιού και γυρίζετε να κοιτάξετε προς τα πίσω. Υπάρχει ένα φως στο άκρο του τούνελ, ένα πολύ μακρινό, αμυδρό φως. Δεν μοιάζει καθόλου με το φως που βρίσκεστε αυτή τη στιγμή. Πάρτε λίγο χρόνο για να κοιτάξετε γύρω σας.

[Παύση] Πολύ φως. Εκεί προφέρετε το « O m m a n i p a d m e h u m » τρεις φορές. Το πηγάδι ανοίγει κι άλλο. Το φως παραμένει δυνατό αλλά νιώθετε ότι υπάρχει κάτι ακόμα πιο βαθύ για να περάσετε μέσα. Η άλλη πλευρά του πέπλου, του ανεκδήλωτου. Μην ανησυχείτε. Στο χώρο που βρίσκεστε δεν υπάρχουν τρεις διαστάσεις. Το πηγάδι που σας περιγράφουμε είναι μία δόνηση… το πηγάδι προς το ανεκδήλωτο. Κοιτάτε προς τα κει απαλά.

Μια αλλοπρόσαλλη γυναίκα εμφανίζεται, αναμαλλιασμένη. Κοιτάει δεξιά-αριστερά, μπαίνει μέσα, γυρίζει πίσω, στέκεται για λίγο στην είσοδο του πηγαδιού και εξαφανίζεται. Τι περίεργη εικόνα, θα πείτε! [Παύση] Αυτή είναι η εικόνα που βγαίνει από το υποσυνείδητο της Άννας. Κάντε μια προσπάθεια να δείτε τη δική σας εικόνα. Να δείτε, τι αντιλαμβάνεστε εσείς να βγαίνει απ’ το πηγάδι. Απ’ το πηγάδι που δεν είναι πηγάδι αλλά μία άλλη δόνηση. [Παύση] Στην καθεμιά εμφανίζεται κάτι διαφορετικό. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Ανώτερος Εαυτός εκδηλώνεται στο πεδίο που βρίσκεστε τώρα. Αυτή την ενέργεια αντιλαμβάνεστε απ’ τη δόνηση που κοιτάτε. Δέστε τον εαυτό σας σ’ ένα στύλο, στο σημείο αυτό που υπάρχει άπλετο φως. Δεθείτε από την καρδιά και το τσάκρα του λαιμού και το ηλιακό πλέγμα κι έτσι όπως είσαστε γερά δεμένοι, κάντε μία βουτιά σ’ αυτό το πηγάδι, που δεν είναι πηγάδι. Αφήνετε και μία ίνα από τη βάση, το τσάκρα της ρίζας να δεθεί στο στύλο. [Παύση] Το πρώτο πράγμα που μπορείτε να αντιληφθείτε είναι η γαλήνη, η ησυχία. Ο Ανώτερος Εαυτός βλέπει από ψηλά. Μπορεί να κάνουμε την αντίθετη κίνηση και να φαίνεται ότι ρέουμε προς τον πάτο αυτού του δεύτερου πηγαδιού, τα πράγματα όμως είναι αντίστροφα. Όσο πιο βαθιά πηγαίνετε σ΄ αυτό το πηγάδι τόσο πιο ψηλή είναι η δόνηση.

Αντιληφθείτε τον εαυτό σας στο κενό. Επιτρέψτε στον εαυτό σας μια ελεύθερη πτώση σ’ αυτή τη δόνηση. Ένα άνθος μανόλιας στηρίζεται σ’ ένα μίσχο. Πάρτε το και βάλτε το εκεί που επιθυμείτε. Γ ί ν ε σ τ ε τ ο ά ν θ ο ς τ η ς μ α ν ό λ ι α ς . Νιώστε πώς είναι να έχετε τα βελούδινα φύλλα του, το άρωμά του, τα χρώματά του. Ανεβαίνει κι άλλο η δόνησή σας κι εσείς νιώθετε να βυθίζεστε ακόμα περισσότερο. Θα ‘λεγε κανείς ότι κάνετε ένα πολύ μεγάλο ταξίδι, αν και δεν υπάρχουν σημεία αναφοράς για να το επιβεβαιώσετε αυτό. Το άρωμα της μανόλιας Είμαι Εγώ. Αυτό που βλέπετε σαν μανόλια, είναι αυτό που αντιλαμβάνεστε από μένα, αυτό που μπορείτε να συλλάβετε στο νου σας από το Εγώ Είμαι, από τον Ανώτερο Εαυτό. Η ουσία μου είναι πιο λεπτή απ’ το άρωμα της μανόλιας. Εισπνεύσατε, μυρίστε το άρωμα αυτό. Συνεχίστε να αναπνέετε. Τα φύλλα της μανόλιας κιτρινίζουν και πέφτουν, ο μίσχος ξεραίνεται. Ένας σπόρος μένει και ο σπόρος πάει και κάθεται στην καρδιά.

Μπορείτε σιγά-σιγά να γυρίσετε πίσω. Όταν η εικόνα που έχετε για τον Ανώτερο Εαυτό διαλυθεί ολωσδιόλου, όταν τα φύλλα της μανόλιας μαραθούν και πέσουν, τότε μπορείτε να κρατήσετε τον σπόρο στην καρδιά. Οι ίνες αρχίζουν να σας τραβούν προς τα πίσω. Έρχεστε και πάλι στο φως, στο εκδηλωμένο. Μπαίνετε και πάλι στο χώρο που μπορείτε να δείτε και ν’ ακούσετε πράγματα, εκεί που ο νους βρίσκει πράγματα για να κρατηθεί, εκεί όπου μπορεί να λειτουργήσει ο νους.

Ο σπόρος στην καρδιά συμβολίζει το Εγώ Είμαι της Θεϊκής Παρουσίας. Πάλλεται. Είναι μία ιδέα, τίποτε περισσότερο, ένας σπινθήρας. Πού πήγε η μανόλια; Πού πήγε το άρωμά της; Πού πήγε η βελούδινη αίσθηση; Δεν υπήρχαν ποτέ. Ήταν αυτά που μπορούσατε να σκεφτείτε σ’ αυτή τη δόνηση. Όμως το άρωμα συνεχίζει να περνά μέσα από σας. Όταν οι αισθήσεις πάψουν να λειτουργούν τόσο έντονα, όταν το σώμα πάψει να είναι τόσο χονδροειδές, το άρωμα αρχίζει να φαίνεται, αρχίζει να αγγίζει όσους υπάρχουν γύρω σας, αρκεί εσείς να αποσύρετε την προσοχή σας απ’ τις αισθήσεις, αρκεί εσείς να έρθετε και να σταθείτε στο κέντρο της καρδιάς, επιτρέποντας στο άρωμα να διεισδύσει και να κυριαρχήσει γύρω σας. Ο Ανώτερος Εαυτός είναι μια άπιαστη ιδέα. Αυτό που μπορείτε να συλλάβετε, είναι η ανώτερη επίγνωση που μπορείτε να έχετε, όσο είστε στη γη. Σ’ αυτό το βαθμό μοναχά μπορείτε να συλλάβετε την πραγματικότητα του Θεϊκού Εαυτού: σύμφωνα με αυτά που έχετε εκδηλώσει στη γη. Καταλαβαίνετε τι εννοούμε, έτσι δεν είναι; Το φυσικό σας σώμα κυκλοφορεί πάνω στη γη, πηγαίνει και φέρνει ενέργειες, υλοποιεί τις εσωτερικές σας καταστάσεις. Τίποτα άλλο δεν υπάρχει απ’ αυτό στο γη. Δεν φαίνεται τίποτα άλλο. Σ’ αυτά που εκφράζετε, εκδηλώνεται ο Θεϊκός Εαυτός. Αυτά που σκέφτεστε και συλλαμβάνετε, και πάλι σας γίνονται αντιληπτά μέσα από το παιχνίδι των αισθήσεων και πάλι σας γίνονται αντιληπτά μέσα από τον γήινο μηχανισμό. Όλο αυτό είναι το παιχνίδι της ψυχής, όλα αυτά που αντιλαμβάνεται όταν ενσαρκώνεται μέσα από τον γήινο μηχανισμό της και ο τρόπος που μπορεί, μέσα απ’ αυτόν τον μηχανισμό, να φαντάζεται και να συλλαμβάνει τον Αγέννητο. Τόσο βαθιά πήγατε σήμερα λοιπόν! Το τσάκρα του λαιμού, της καρδιάς και του άζνα λύνονται από τον στύλο. Το ίδιο και το τσάκρα της βάσης. Ένα ανάλαφρο αεράκι σας σπρώχνει μέσα απ’ το πρώτο πηγάδι στην επιφάνεια, στο κέντρο της καρδιάς. Εκεί που είναι ο θρόνος του Πατέρα. Ναι, εκεί είναι ο θρόνος του Πατέρα, του εκδηλωμένου θεού. Εκεί κάθομαι και σας κοιτώ και σας περιμένω στην αγκαλιά μου. Μοιραζόμαστε τη διαδρομή. Αφήστε την ενέργεια από το τρίτο μάτι να κατεβεί προς το λαιμό και την καρδιά και να γίνει ένα με τις ενέργειες της καρδιάς. Κατόπιν αυτή τη σφαίρα γειώστε την μέσα απ’ τα πόδια και τις πατούσες βαθιά στο χώμα.

Έπρεπε να δείτε τον εαυτό σας να ανεβοκατεβαίνει στο πηγάδι! Σας παρακολουθούσαμε σε όλη τη διάρκεια. Μοιάζατε με τα μικρά παιδιά, που δειλά-δειλά αρχίζουν να εξερευνούν ένα χώρο. Ο νους μπορεί να κάνει πολλά για σας, αν τον αφήσετε. Μπορεί να καταστρέψει, να ισοπεδώσει, να διαλύσει και οικοδομήσει ξανά απ’ την αρχή. Όταν ο νους οικοδομεί, η καρδιά λυπάται κι όταν ο νους καταστρέφει, η καρδιά χαίρεται, γιατί τότε το απαύγασμα του φωτός μπορεί να λάμψει στη γη. Και έτσι είναι! Αυτό το ταξίδι σας οδηγήσαμε να το κάνετε, μόνο και μόνο για ν’ αντιληφθείτε, τι είμαστε εμείς. Για να καταλάβετε πώς κινούνται οι ενέργειές μας και τελικά ποιοι είμαστε. Είμαστε δικές σας ενέργειες. Είμαστε αυτοί που εσείς θέλετε να προβάλετε. Ανατρέπουμε κάποια δεδομένα μ’ αυτόν τον τρόπο, αλλά στο δρόμο της αυτογνωσίας είναι καλό να το θυμόσαστε αυτό, ότι δεν υπάρχει μορφή γύρω που δεν την έχετε πλάσει εσείς. Το άρωμα είναι αυτό που μπορεί να περνά μέσα απ’ την καρδιά σας στους άλλους, όταν εσείς παύετε να συσχετίζεστε τόσο στενά με τις μορφές.

Θα το πούμε πάλι, κάτι που ειπώθηκε αρκετές φορές στο παρελθόν. Είμαστε τα κουμπιά που πατάτε για να βάλετε τον εαυτό σας να παράγει έργο. Την τελευταία φορά το είπαμε με άλλο τρόπο αλλά νομίζουμε ότι έτσι είναι πιο παραστατική η περιγραφή. Είμαστε τα κουμπιά που πατάτε στον εαυτό σας για να παράγει έργο. Έχετε το κουμπί που το λέτε Ηλία, το κουμπί που το λέτε Μαρία, Παναγία, το κουμπί που το λέτε Ζακχιήλ, Γαβριήλ και κάθε φορά που συντονίζεστε μ’ αυτή την ενέργεια, βάζετε τον εαυτό σας να γεννά κάτι καινούριο. Είμαστε σημεία αναφοράς. Όταν τα αγγίξετε, όλο αυτό το συνονθύλευμα των ενεργειών απ’ την καρδιά σας αρχίζει και εκφράζεται αναλόγως. Στην αρχή εκφράζεται σύμφωνα μ’ αυτά που νομίζετε ότι πρεσβεύουν οι ενέργειές μας. Κατόπιν, όσο περνά ο καιρός, κλείνουν αυτά τα κομμάτια, αποσύρονται, γιατί έχει ικανοποιηθεί η ανάγκη του νου να κάνει τις δικές του συνδέσεις κι έρχονται στην επιφάνεια βαθύτερες ενέργειες. Υπάρχει η δική μας πλευρά του πέπλου αλλά είναι πολύ πιο βαθιά από κάθε μορφή. Αυτό νιώθουμε την ανάγκη να σας θυμίσουμε τώρα.

Το άρωμα, εκεί είναι η ουσία. Το λουλούδι εξυπηρετεί μια σειρά από εργασίες/ διεργασίες. Εξυπηρετεί στο να διαιωνίσει το δέντρο, εξυπηρετεί στο να ομορφύνει το περιβάλλον, στο να δώσει θεραπευτικές ουσίες στους σαμάνους και τους μάγους, που ψάχνουν τρόπους να θεραπεύσουν τη μορφή. Και μια σειρά άλλων σκοπών εξυπηρετεί. Κυρίως όμως εξυπηρετεί στο ότι φέρνει το άρωμα, επιτρέπει να διαχέεται το άρωμα του Θεϊκού Εαυτού. Είναι ο τρόπος σας να βλέπετε τον ήλιο. Αν επιτρέψετε στον εαυτό σας να μπει ξανά σ’ αυτή την εμπειρία θα μπορέσετε να καταλάβετε πάρα πολλά ακόμα. Βυθιστείτε σ’ αυτή την εμπειρία. Το λουλούδι είναι εφήμερο και εξυπηρετεί μόνο τον γήινο σκοπό και την παρουσία του αρώματος μέσα σ’ αυτόν τον γήινο κόσμο. Αυτές είναι οι αναλογίες των ενεργειών και των όσων διαδραματίζονται. Ο τρόπος που μας αντιλαμβάνεστε, μοιάζει πάρα πολύ μ’ αυτήν την μανόλια, πάρα πολύ. Αλλά οι μορφές μας -και οι δικές μας οι μορφές, οι εσωτερικές μορφές επίσης- διαλύονται. Στον δικό σας νου διαλύονται, για να ανασυντεθούν κάποια στιγμή και να ξαναφέρουν το άρωμα. Μπορείτε να δείτε αυτή τη διαδικασία σε όλα τα σώματά σας, σε όλα τα πεδία και τις διαστάσεις. Εκεί που υπάρχει το άρωμα είναι το σημείο μηδέν, είναι το σημείο που δεν υπάρχουν διαστάσεις, μήκη και πλάτη, όπου όλα είναι Ένα. Εκεί είμαστε Ένα. Αγαπάμε αυτό που κάνετε. Κατεβαίνουμε και παίζουμε μαζί σας μέσα απ’ τα δοχεία των μορφών που σχηματίζετε, αλλά μέχρις εκεί. Την επόμενη εβδομάδα θα πάμε ακόμα πιο βαθιά στο Εγώ. Το Εγώ Είμαι. Θα κάνουμε μία βουτιά ακόμα πιο βαθιά απ’ αυτήν. Μπορείτε να την αντέξετε; Θα σας περιμένουμε την ίδια μέρα και ώρα. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να περάσει στο άμορφο -είναι η κατάλληλη περίοδος για να το κάνετε- και για άλλη μια φορά αφήστε τις μανόλιες να μαραθούν. Κρατήστε το σπόρο στην καρδιά κι αφήστε το γήινο σώμα να εκδηλώσει, να υλοποιήσει το άρωμα. Να μεταφράσει το άρωμα σε γήινη πραγματικότητα. Αυτό ζητούμε να κάνετε στην ουσία. Πάρτε λίγο χρόνο για να μιλήσετε πριν φύγετε ώστε να γειωθείτε καλύτερα. Ο Κουτχούμι, ο Μορύα, ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας και ο Ηλίας, ο Άλιστερ Κρόουλι σας χαιρετούν.

Σας αγαπάμε πολύ. Καλό σας απόγευμα.