Ο Χριστός-Λόγος

[Προηγήθηκε συζήτηση]

Αφήστε με να έρθω και να σταθώ μπροστά σας, ανάμεσά σας.

Ιησούς ο Ναζωραίος.

Περιμένετε όλοι και όλες να με δείτε, να με ακούσετε, να με νοιώσετε και εγώ σας περιεργάζομαι από το κέντρο του κύκλου, τον καθένα την καθεμία ξεχωριστά και αναρωτιέμαι, αυτή η αρμονία για την οποία μιλούσατε, από πού προέρχεται. Τι δείχνει; Εσείς τι λέτε; Τι σκέφτεστε; Η αρμονία των αναλογιών του φυσικού σώματος, η αρμονία των ποιοτήτων της ψυχής, η αρμονία των σκέψεων, τι δείχνει;

Πάρτε λίγο χρόνο για να το βρείτε στην καρδιά σας. Δεν ξεκινώ εγώ. Εσείς ξεκινήσατε αυτή την συζήτηση! Και τη βρίσκω να είναι μία τέλεια εισαγωγή, για όσα ήθελα να σας μιλήσω.

Αρμονία των σφαιρών! Αρμονία. Η χρυσή τομή, αναλογίες! Και όμως, το ότι κάποιος κατέληξε κάποτε και ότι κάποιοι καταλήγουν κατά καιρούς, στο τι σημαίνει αρμονία και θέτουν κάποιες σταθερές, που να δείχνουν την αρμονία, δεν σημαίνει κάτι περισσότερο από το να δείχνουν, να αποτυπώνουν, μία κατάσταση που ήδη υπάρχει. Το ότι όμως βρίσκετε έναν τύπο ή μία αναλογία, μία διατύπωση, για να εκφράσετε, να καταγράψετε, μία κατάσταση που ήδη υπάρχει, δεν σημαίνει ότι αυτή η κατάσταση πρέπει να υπάρχει στους αιώνες των αιώνων.

Έτσι τα πρότυπα που θέτετε, έχουν να κάνουν με την τρέχουσα χρονική περίοδο. Με τη χρονική περίοδο στην οποία βρίσκεστε και την πραγματικότητα που βιώνετε. Αν στην πραγματικότητα που βιώνετε οι αναλογίες είναι αρμονικές, κάποιες συγκεκριμένες αναλογίες θεωρούνται αρμονικές, θα πρέπει να είναι επειδή συνδέονται πολύ καλά με το σύνολο και εξυπηρετούν την λειτουργία του. Εξυπηρετούν το σκοπό της ύπαρξής τους. Εξυπηρετούν δηλαδή το συνολικό σχέδιο, όπως εξυπηρετεί το συνολικό σχέδιο, το μεγάλο σχέδιο η θέση ενός συγκεκριμένου πλανήτη, σε μία συγκεκριμένη τροχιά. Αυτό είναι αρμονία. Η αρμονία που ψάχνετε, έχει να κάνει με το πόσο η αναλογία αυτή εξυπηρετεί το συνολικό Σχέδιο. Δεν έχει να κάνει με την αισθητική αλλά με την λειτουργικότητα. Έτσι αρμονικός είναι ο άνθρωπος και η ψυχή, που μπορούν να λειτουργήσουν σε συμφωνία, σε συνεργασία, με το Όλον και μπορούν να εκπληρώσουν τον σκοπό της ύπαρξής τους συνεργαζόμενοι με τα πάντα γύρω τους.

Η δυσαρμονία προκύπτει όταν παύει η συνεργασία, όταν παύει η δυνατότητα να κουμπώσουν όλα τα κομματάκια του παζλ, να συνεργαστούν όλοι οι τροχοί, όλα τα γρανάζια, για να δουλέψει το μεγάλο ρολόι. Έτσι νομίζω ότι έλυσα την απορία που υπήρχε και μπορούμε να προχωρήσουμε.

Είναι σημαντικό στιγμές σαν αυτές, όπως είναι η σημερινή, να έρχομαι και να βρίσκω γύρω μου ανθρώπους δεκτικούς, ανθρώπους έτοιμους να ακούσουν και να δουν και να εμπειραθούν, πράγματα που ποτέ άλλοτε δεν έζησαν. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο νέο μέλος της ομάδας αλλά στον καθένα και την καθεμία σας ξεχωριστά, που κάθε φορά βρίσκεστε εδώ με ανοιχτά αφτιά και ανοιχτή καρδιά, για να δεχθείτε τις σταγόνες σοφίας από το Πνεύμα που ρέει /που ρέουν από το Πνεύμα.

Σας μίλησα για διάφορα πράγματα στις προηγούμενες συναντήσεις· δεν ξέρω αν θα μπορέσω σήμερα να πάω αρκετά βαθιά, δεν ξέρω αν θα μπορέσω να σας πω πολλά αλλά ας μην κρατάτε μεγάλο καλάθι. Μη περιμένετε πολλά, μην έρχεστε εδώ με μεγάλες προσδοκίες. Απλά και ταπεινά. Όχι, εγώ δεν θα σας αποπάρω. [γέλια] Απλά και ταπεινά -όπως έχω ζητήσει άλλωστε από την πρώτη μας συνάντηση- να έρχεστε, να φέρνετε τον εαυτό σας εδώ, για να καθίσετε όλοι μαζί, γύρω γύρω. Γύρω από την κοινή μικρή εστία, που είναι αυτό το μικρό κερί στο τραπέζι. Αυτό το μικρό κερί, που κρατάει μία ενέργεια πολύ σημαντική, γιατί στο κέντρο του κύκλου στεκόμαστε όλοι, όταν σας μιλούμε.

Να έρχεστε λοιπόν κάθε φορά απλά και ταπεινά, χωρίς να περιμένετε πολλά πράγματα, μόνο για να βρεθείτε στην δική μου ενέργεια γύρω από την κοινή εστία. Έτσι να έρχεστε. Έτσι να φέρνετε τον εαυτό σας. Χωρίς προϊδεασμούς· μοναχά για αυτό. Και όταν έρχεστε με άδειο μυαλό, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς προσδοκίες, με ανοιχτή καρδιά μοναχά, τότε θα μπορώ και εγώ να πλησιάζω αυτή την ανοιχτή καρδιά και να την αγγίζω και να καθαρίζω ότι έχει μείνει από το ψέμα και την υποκρισία της ημέρας. Και να την αφήνω καθαρή, για να μπορείτε να ξεκινάτε σαν μια λευκή πλάκα, τον μήνα που ακολουθεί. Έτσι απλά.

Δεν είμαι εδώ για να σας πω πολλά, δεν είμαι εδώ για να σας μεταφέρω βαθιές φιλοσοφικές σκέψεις αλλά περισσότερο για να αγγίξω την καρδιά σας σε σιωπή. Η Μητέρα έρχεται και αυτή κάποιες φορές μαζί μου και σήμερα είναι εδώ -και θα μείνει. Θα είναι εδώ για τις υπόλοιπες συναντήσεις μας. Είναι εδώ και είναι μαζί μου στο κέντρο του κύκλου. Δεν θέλει να μιλήσει, δεν ήρθε εδώ για να μιλήσει, ήρθε για να ακούσει. Αν έχετε κάτι να της πείτε, μπορείτε να το κάνετε την ώρα που σας μιλώ. Εγώ θα σας μιλώ και αυτή θα ακούει εσάς. Εσείς θα μιλάτε σε αυτήν και εγώ σε σας. Και έτσι αυτός ο ιερός κύκλος θα επιτρέψει στην ενέργεια της καρδιάς να κινηθεί. Θα εγκαταστήσει μία νέα ροή. Εγώ μιλώ σε σας, εσείς στην Μητέρα.

Θα μπορούσα να σας μιλώ για πολύ ώρα εσωτερικά αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν θα συλλαμβάνατε και πολλά. Όχι όλοι. Έτσι, θα χρησιμοποιήσω τη φωνή του διαύλου, της Άννας, που θα μεταφράσει μέρος της ενέργειας αυτής και ένα άλλο μέρος της ενέργειας θα απευθυνθεί από μένα ξεχωριστά στον καθένα και την καθεμιά από σας, στην καρδιά σας. Έτσι λοιπόν, θα ακούτε να σας μιλώ μέσω της Άννας, ταυτόχρονα θα δέχεστε ένα άλλο μήνυμα από μένα στην καρδιά και την ίδια ώρα εσείς θα μιλάτε στην Μητέρα. Ακούγεται δύσκολο, γιατί δεν έχετε μάθει να δουλεύετε ταυτόχρονα, συνειδητά, σε πολλές κατευθύνσεις. Με αυτόν τον τρόπο θα ακούτε από δύο κατευθύνσεις και θα μιλάτε σε μία. Το τι θα πείτε εσείς στη Μητέρα, αφορά εσάς. Δεν χρειάζεται να το ακούσουν όλοι αλλά θα το πείτε μέσα από την καρδιά σας. Σιωπηλά.

Και ίσως σας παραξενεύει η εργασία που κάνουμε σήμερα, γιατί θα σκεφθείτε, εφόσον θα μιλάτε και θα ψάχνετε όσα έχετε να της πείτε, πώς θα καταλαβαίνετε αυτά που σας μεταφέρω εγώ, μέσω της Άννας αλλά και απευθείας στην καρδιά σας. Ο λόγος που γίνεται έτσι, είναι για να συμπεριληφθούν περισσότερες ευκαιρίες, περισσότερα εργαλεία αντίληψης στην φαρέτρα σας… στην εργαλειοθήκη σας -την πνευματική σας εργαλειοθήκη. Θα δείτε ότι όλα θα έχουν μία συνέπεια και συνέχεια και στο τέλος θα νοιώσετε πολύ πιο ελεύθεροι και ελεύθερες, από ότι όταν νοιώσατε μπαίνοντας εδώ. Και θα νοιώσετε και πολλά άλλα πράγματα στην συνεχεία.

Μη σταματήσετε να μιλάτε στην Μητέρα. Θα αναρωτηθείτε φυσικά, «Πώς μπορώ να μη σταματήσω, θα πω μία φορά αυτό που θέλω, δύο φορές, θα βρω άλλα δέκα πράγματα να πω και να τα επαναλάβω αλλά πόσες φορές;» Θα σας πρότεινα, αφού πείτε όλα όσα θέλετε να πείτε και δεν βρίσκετε πια τίποτα μέσα σας για να ειπωθεί, τίποτε άλλο, να αρχίσετε να επαναλαμβάνετε ένα μάντρα ή μία προσευχή. Όπως για παράδειγμα «Υπεραγία Θεοτόκε ελέησον με». Μπορεί να είναι κάτι άλλο, με δικά σας λόγια. Αυτό που έχει σημασία, είναι να υπάρχει μία διαρκής ροή από την καρδιά σας προς την Μητέρα. Μια ανοιχτή καρδιά έχετε τώρα, που δέχεται από μένα και απευθύνεται στην Μητέρα.

Ας ξεκινήσουμε!

Ένας ψαλμός λέει, μεγάλυνον ψυχή μου την τιμιότερα και ενδοξοτέρα των χερουβείμ… των σεραφείμ… Αν είναι σήμερα η Μητέρα κοντά σας μαζί με τον Υιό, είναι για να επέλθει εξισορρόπηση στην δραστηριότητα που αναπτύσσεται πολύ από εσάς, αναφορικά με τη Μητέρα και την Κόρη. Βέβαια η δραστηριότητα για τη Μητέρα και την Κόρη αφορά έναν πολύ συγκεκριμένο και κλειστό κύκλο. Εδώ δεν θα πούμε πράγματα μυστικά, πράγματα που οφείλετε να κρατήσετε κρυφά αλλά θα πούμε πράγματα που θα βοηθήσουν την κατανόησή σας. Θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε βαθύτερα την έννοια του Υιού και της Κόρης.

Όπως έχει ειπωθεί, ο Υιός και ο Πατέρας είναι ένα. Και επίσης η Κόρη και η Μητέρα είναι ένα. Και εσείς, παιδιά της Αφροδίτης, του Ηλία του Θεσβίτη, της Δήμητρας, του Δία, του Αγίου Γερμανού, των Αρχαγγέλων, παιδιά της σύνθεσης, δεν θα μπορέσετε να κάνετε πολλά βήματα μακρύτερα, αν δεν επιτύχετε την εξισορρόπηση των δύο. Του Υιού και του Πατέρα από την μία και της Κόρης και Μητέρας από την άλλη. Μία εξισορρόπηση που μπορεί βέβαια να γίνει πάνω στην μυητική γραμμή, αφενός των Ελευσινίων και αφετέρου του Ιησού, του Μελχισεδέκ δηλαδή. Αλλά επειδή αυτό θα απαιτούσε πού χρόνο και πολύ προσπάθεια και μελέτη και κατανόηση από εσάς, θα ξεκινήσουμε σήμερα βάζοντας τις βάσεις για μια εργασία, που θα διαρκέσει και σε επόμενες συναντήσεις.

Ξεκινώντας τον κύκλο των συναντήσεων μας αντιληφθήκατε, σας έγινε γνωστό, ότι πρόκειται κατά βάση για ένα μυητικό κύκλο. Νιώσατε βαθιά τις ενέργειες που κινήθηκαν και τις συνδέσεις που κινήθηκαν και τις συνδέσεις οι οποίες σας οδήγησαν με την ενέργεια του Πατέρα. Τώρα η δουλειά που θα κάνουμε, αρχίζει να παίρνει μία πιο συγκεκριμένη, πιο καθαρή μορφή. Και θα αρχίσουμε να διατυπώνουμε σιγά-σιγά, με απλά βήματα, βασικές αλήθειες της ύπαρξης σας. Όπως το 1+1=2· όπως το ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ· όπως το κενό, όπως το γεγονός ότι η ύπαρξη του ενός πόλου συνεπάγεται την ύπαρξη και του άλλου πόλου, του αντίθετου πόλου. Ξέρω πολύ καλά ότι, στην μεγάλη σοφία που διαθέτετε, τα γνωρίζετε όλα αυτά, έχετε εντρυφήσει σε αυτά αλλά πιστεύω ότι θα μπορέσω να σας δώσω μια καλύτερη εικόνα από κάποιες άλλες απόψεις.

Εσείς μιλάτε διαρκώς στην Μητέρα. Αυτή πρέπει να είναι, η σημερινή, η βαθύτερη ίσως σύνδεση που έχετε κάνει ποτέ με την Μητέρα, με την Μαρία -αυτή την Μητέρα.

Είμαι ο Ιησούς και η Μαρία.

Δεν υπάρχουν πολλά να ειπωθούν· αλλά υπάρχουν τόσα, μα τόσα για να δουλέψετε! Η καρδιά σας ανοίγει σαν ένα τριαντάφυλλο. Ένα μεγάλο κόκκινο τριαντάφυλλο. Τα πέταλα είναι ορθάνοιχτα, οι δροσοσταλίδες της ευλογίας τα έχουν καλύψει, και μικρές ροές από αυτές τις δροσοσταλίδες κατευθύνονται στην καρδιά του ρόδου. 27:51 Ο Θείος Λόγος! Αυτές οι δροσοσταλίδες ευλογίας είναι ο Θείος Λόγος. Είναι οι ρανίδες του αίματος του λόγου.

Ας το πάρουμε από την αρχή. «Και ο λόγος σάρξ εγένετο» Το καρδιακό κέντρο αναλογεί στον λόγο και οι ρανίδες του θείου αίματος τούτη την ώρα, μέσα από την καρδιά του Λόγου, ενώνονται με την καρδιά σας. Υπάρχει η θεωρία, ότι ο Χριστός είναι ο Ιησούς. Υπάρχουν πολλές ακόμα θεωρίες… ότι δεν είναι αλλά επισκίασε τον Ιησού. Εγώ θα σας έλεγα, ότι ισχύουν όλες οι θεωρίες. Και είναι και επισκιάστηκε. Επισκιάστηκε, με την έννοια ότι ο Λόγος είναι κάτι πολύ πέρα από την ανθρώπινη διάσταση, την φυσική ανθρώπινη διάσταση. Είναι από την άποψη ότι τα πάντα αποτελούν έκφραση του Λόγου.

Καθώς απευθύνεστε στη Μητέρα, η καρδιά της ανοίγει όλο και περισσότερο για να δεχτεί τις δικές σας ροές. Μην αφήνετε την καρδιά σας να κλείσει. Κάποιοι/κάποιος/κάποια πρέπει να δείτε τι γίνεται με την καρδιά σας. Ηρεμήστε και εμπιστευτείτε. Εστιαστείτε στην απλή δουλειά, πολύ απλή εργασία, που σας ζήτησα να κάνετε. Η καρδιά της Μητέρας ανοίγει και δέχεται. Και εσείς μπορείτε να της πείτε, όλα όσα θα θέλατε ποτέ να της πείτε.

Ψηλά στο κέντρο του κύκλου, μία σφαίρα φωτός περιβάλλει ένα λευκό περιστέρι. Ακτίνες αυτής της σφαίρας φωτός κατευθύνονται στο κέντρο της κεφαλής όλων σας, καθενός και της καθεμιάς ξεχωριστά. Αν θέλετε να δείτε ότι στην θέση της Μαρίας υπάρχει και μια άλλη μορφή, που μοιάζει με την δική σας Μητέρα, κάντε το. Αυτή την στιγμή η Μαρία μέσα σε άπλετο Φως δεν έχει μορφή! Είναι μόνο μία ανοιχτή καρδιά, που δέχεται τα πάντα και όταν μιλούν οι καρδιές δύσκολα βρίσκει ο άνθρωπος θέση για τον λόγο. Αλλά ο Λόγος υπερβαίνει την λογική -την ανθρώπινη λογική. Και είναι μία ιερή αναλογία ο Λόγος. Μία αναλογία που θα ταίριαζε πάρα πολύ με την χρυσή αναλογία. Η αναλογία της ροής ανάμεσα στις τρεις υποστάσεις. Υπάρχει αυτή την στιγμή μία τριπλή λειτουργία, μία χρυσή αναλογία και η έννοια των τριών υποστάσεων. Και εσείς, σαν πολύ καλοί χριστιανοί, πολύ καλοί πιστοί, μιλάτε με την Παρθένο Καρδιά. Απευθύνεστε στην Παρθένο Καρδιά. Η τριπλή υπόσταση είναι Πατέρας, Μητέρα, Υιός ή Κόρη. Είναι ένα και το αυτό. Μητέρα, Πατέρας, Υιός.

Το περιστέρι συμβολίζει την πνευματικότητά σας και το ύψιστο επίπεδο της κατανόησης σας· το ύψιστο επίπεδο της αντίληψης που έχετε φθάσει ποτέ. Η ακρόαση από την Μητέρα γίνεται για τους εξής λόγους:

• Δεν μπορείτε να συνδεθείτε με μία Αρχή, αν δεν την κατανοήσετε.

• Δεν μπορείτε να συνδεθείτε με μία Αρχή, αν δεν ανταλλάξετε ενέργειες.

• Δεν μπορείτε να συνδεθείτε με μία Αρχή, αν αυτό δεν γίνει μέσα στην αλήθεια της ύπαρξής σας.

Συνδέεστε με τη Μητέρα μέσα στην Αλήθεια. Συνδέεστε με την Μητέρα μέσα σε εμένα, γιατί Εγώ Είμαι η Αλήθεια και η Ζωή. Και η Μητέρα το πιστεύει αυτό. Η μητέρα, που γίνεται μητέρα γεννώντας την κόρη ή τον υιό, βλέπει την αλήθεια δίπλα της υλοποιημένη. Ο υιός ή η κόρη είναι η μητέρα -είναι η αλήθεια της μητέρας. Αυτό που γεννά είναι δική της έκφραση· είναι η ύψιστη υλοποίηση της μητέρας. Και είναι η αλήθεια ως υλοποίηση -η κατεξοχήν αλήθεια. Η αλήθεια δεν είναι νοητή, δεν είναι κάτι νοητό απλά· η αλήθεια είναι πραγματική· σε όλα τα επίπεδα, σε όλα τα πεδία. Και για την μητέρα που γεννά, το παιδί είναι η αλήθεια.

Εγώ είμαι η Αλήθεια. Και το δηλώνω όχι ως ο Υιός του Πατέρα αλλά ως Υιός της Μητέρας.

Και ο Λόγος σαρξ εγένετο.

Στην δική σας περίπτωση, η αλήθεια που βιώνετε είστε εσείς και κάθε παιδί που γεννάτε, στο πεδίο που το γεννάτε.

Μη χάνετε την εστίαση σας από τη Μητέρα. Μη σταματάτε να απευθύνεστε σε αυτήν. Η μεγάλη καρδιά δεν γεμίζει ποτέ. Χωράει τα πάντα. Στη μέση του κύκλου κατεβαίνει ένα αστέρι. Το αστέρι της δικής σας ψυχής. Συνεχίζετε να απευθύνεστε στη Μητέρα. Κάθε αστέρι είναι ένας Λόγος. Κάθε ψυχή αποτελεί έναν λόγο. Την αναλογία της ροής ανάμεσα στον Πατέρα, την Μητέρα και το Παιδί. Χρυσή αναλογία. Και αν σας φαίνονται πολύ ασαφής οι λόγοι μου, μπορείτε να αρκεστείτε στις εικόνες.

Ο Λόγος υποδηλώνει τη σχέση ανάμεσα στη Μητέρα και τον Πατέρα. Μία αναλογία υποδηλώνει μία σχέση. Το αν θα είναι χρυσή αναλογία ή όχι, είναι θέμα εξέλιξης -εξέλιξης της κατανόησης, εξέλιξης της ψυχής, εξέλιξης της εκδήλωσης- αλλά υποδηλώνει μία σχέση. Ο Λόγος είναι η εκδηλωμένη σχέση ή η εκδήλωση της σχέσης, ανάμεσα στον Πατέρα και την Μητέρα. Με αυτήν την έννοια, ο Λόγος είναι η εκδήλωση της σχέσης, είναι αποτέλεσμα της σχέσης και μπορεί να κινείται σε ένα μεγάλο εύρος δονήσεων, ανάμεσα στα δύο άκρα. Είναι πάντα Λόγος. Είναι πάντα Λόγος, σε οποιοδήποτε σημείο και αν διαμορφώνεται. Οποιαδήποτε τιμή και αν παίρνει. Ο Χρυσός Λόγος όμως είναι η έκφραση της Αρμονίας.

Και εδώ ερχόμαστε στην αρχική συζήτηση περί αρμονίας της μορφής και της ψυχής. Ο Χρυσός Λόγος, η χρυσή αναλογία / Χριστός, είναι η αποκορύφωση της Αρμονίας -της Θείας Αρμονίας. Και με την έννοια που σας εξήγησα την αρμονία νωρίτερα, είναι εκείνη η αναλογία, στην οποία επιτυγχάνεται η βέλτιστη συνεργασία των μερών του Όλου -για να το βάλουμε πιο κοντά στην δική σας πραγματικότητα, στην πραγματικότητα της δικής σας ψυχής, στο λόγο που είστε. Δεν παύετε ποτέ να είστε λόγος. Ποτέ! Είσαστε πάντα λόγος. Το ζητούμενο της εξελικτικής σας πορείας είναι να γίνετε χρυσός λόγος, επιτυγχάνοντας τη βέλτιστη συνεργασία με το Όλον.

Και ο λόγος σαρξ εγένετο.

Είσαστε λόγος. Όχι ο ίδιος λόγος, κυμαίνεται η τιμή σε ένα πολύ μεγάλο εύρος. Αλλά κάθε λόγος παίρνει μορφή.

Η Χριστότητα, ο Χρυσός Λόγος, δεν είναι και δεν μπορεί να είναι ίδιος για κάθε μέρος του όλου. Αλλά πρέπει να είναι εκείνος ο λόγος που οδηγεί στην αρμονία, στην αρμονική συνεργασία της κάθε μονάδας με το Όλον.

Γνωρίζω πολύ καλά, ότι σας δίνω μία πολύ αποσπασματική εικόνα του Λόγου. Παρόλα αυτά είναι μία εικόνα που δεν είχατε ποτέ και έλειπε από το μεγάλο παζλ, έλειπε από το σύνολο της κατανόησης σας. Ο Λόγος είναι και πολλά άλλα, τα οποία θα έχουμε την δυνατότητα να διερευνήσουμε σε άλλες συναντήσεις.

Μη σταματάτε να απευθύνεστε στην Μητέρα.

Στο κέντρο του κύκλου υπάρχει το αστέρι της ψυχής σας, ο δικός σας λόγος. Ο καθένας η καθεμιά από εσάς βλέπει τον δικό του λόγο. Είπαμε ότι δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι ίδιος ο λόγος όλων. Παρόλα αυτά, η αναλογία της αρμονίας παραμένει η ίδια και εφαρμόζεται στο ξεχωριστό πεδίο ύπαρξης κάθε οντότητας. Και όλα αυτά αναφέρονται στην σχέση του Πατέρα και της Μητέρας.

Συνεχίστε να απευθύνεστε στη Μητέρα.

Δεν μπορεί να υπάρξει ορθή αναλογία, όταν έχει εξαφανιστεί από μπροστά σας ο ένας από τους δύο πόλους. Το σύνηθες ερώτημα ενός ανθρώπου είναι, ποιος έφτιαξε τί. Είναι ο Πατέρας που δημιούργησε την Μητέρα… είναι η Μητέρα που δημιούργησε τον Πατέρα… και η απάντηση αλλάζει ανάλογα με τους καιρούς και τους πολιτισμούς. Σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία η φυσική απάντηση είναι: ο Πατέρας δημιούργησε τη Μητέρα. Εκεί που αρχίζει να αναπτύσσεται κάποια ισορροπία καταλήγουν να συμφωνήσουν όλοι ότι ο Πατέρας και η Μητέρα είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, ότι είναι το Ένα που διαιρέθηκε στα δύο για να βιώσει την χαρά της επανένωσης. Έτσι είναι κάποιοι που φαντάζονται το αρσενικό και το θηλυκό, τον Πατέρα και την Μητέρα, τους δύο πόλους, να ουδετεροποιούνται ξαφνικά και να γίνονται ένα, αφομοιώνοντας όλα όσα υπήρχαν, σε κάτι που δεν έχει αρχή και τέλος, σε κάτι που δεν έχει πόλους. «Είναι αυτός ο σκοπός; Γιατί φτάσαμε να αναρωτιόμαστε για τον σκοπό της επανένωσης του Πατέρα και της Μητέρας;» θα ρωτήσει κάποιος αδελφός. Γιατί η ένωση γίνεται στο Παιδί. Ο Πατέρας και η Μητέρα ενώνονται ουσιαστικά στο Παιδί. Η αρχική διαίρεση μέσα στον χρόνο δεν θα αναστραφεί αλλά η ένωση πραγματοποιείται κάθε φορά, σε κάθε δημιουργία.

Ο ρόλος που παίζουμε είναι σημαντικός. Παίζουμε ένα ρόλο σήμερα εγώ και εσείς -που συνεχίζετε να απευθύνεστε στην Μητέρα. Και είναι σημαντικός ο ρόλος, γιατί σας θυμίζω ποιοι είστε. Γιατί έχω μπροστά μου λόγους μικρούς και μεγάλους. Έχω μπροστά μου λόγους που αναρωτιούνται, από πού προέρχονται και πού πηγαίνουν. Και δεν αντιλαμβάνονται ότι, αν υπάρχει ένας σκοπός στο Λόγο, Υιό ή Κόρη, είναι να αποτελέσει την ένωση, την αρμονική ένωση του Πατέρα και της Μητέρας. Και κάθε λόγος, όντος αποτελεί την ένωση αυτών των δύο, κάθε μικρός λόγος αποτελεί την ένωση των δύο σε άλλο επίπεδο και ενώνει άλλες πτυχές του Πατέρα και της Μητέρας. Κάθε μικρός, εξατομικευμένος λόγος έρχεται να γίνει η ένωση του Πατέρα και της Μητέρας σε διαφορετικό επίπεδο και να ενώσει ή να φέρει κοντά διαφορετικές απόψεις. Και σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, σε όλους αυτούς τους μικρούς λόγους, η χρυσή αναλογία θα είναι η αρμονική σύνδεση με κάθε μέρος του Όλου.

Στο σημείο αυτό, η Μητέρα Καρδιά αρχίζει να παίρνει και πάλι την όψη της Μαρίας και εσείς συνεχίζετε να της απευθύνεστε, φυσικά συμβολικά και στο επίπεδο του Χριστικού Λόγου, του Χριστού Λόγου. Δεν θα μπορούσε η Μαρία να μην είναι μία γυναίκα πραγματική, γυναίκα σε ένα φυσικό σώμα στην Γη και δεν θα μπορούσε ο Πατέρας να μην είναι ο Ουράνιος Πατέρας, ο Ιδεατός. Ανάμεσα στα δύο αυτά άκρα ο Λόγος Χριστός, η ψυχή, είναι εκείνη η υπόσταση, εκείνο το παιδί που ενώνει τα δύο και αποτελείται και από τα δύο. Επαναλαμβάνω, αποτελείται και από τα δύο. Με αυτήν την έννοια, θα ήταν ατόπημα να υποθέσετε ότι η ψυχή σας είναι καθαρά πνευματική και να υποθέσετε ότι το φυσικό σας σώμα και η φυσική σας υπόσταση είναι αποκομμένη από την ψυχή σας και τον λόγο. Ο Λόγος αποτελεί την ένωση και των δύο άκρων και είναι και τα δύο. Είναι πνευματικοποιημένη ύλη και υλοποιημένο πνεύμα. Και η συνείδηση, η συνείδησή του, η εστία της συνείδησης του, βρίσκεται σε εκείνο το σημείο της χρυσής αναλογίας, στην οποία τα πάντα βρίσκονται σε αρμονία.

«Μέχρι εδώ τα πάντα φαίνονται πολύ καλά», θα πει κάποιος «αλλά τι συμβαίνει όταν αφήνουμε αυτή την ζωή; Τι συμβαίνει στην ψυχή, όταν φεύγουμε από την γήινη ζωή;» Θα πρέπει να σας πω, ότι δεν φεύγετε ποτέ από τη γήινη ζωή. Μπορεί να αποσύρεστε από την μορφή που έχετε αλλά, όπως είπαμε, ο λόγος είναι και τα δύο. Η μορφή μπορεί να αλλάζει αλλά δεν παύει ολωσδιόλου η σύνδεση.

Υπάρχουν αρκετά θέματα για να εξηγηθούν γύρω από αυτόν τον πυρήνα -τον πυρήνα σκέψης. Θα ήθελα να επιμείνω, στο να θυμόσαστε ότι είσαστε και τα δύο. Όπως και ο Χριστός είναι και τα δύο, όπως και εγώ και κάθε οντότητα είναι και τα δύο. Είναι ο Πατέρας και η Μητέρα ενωμένοι. Και στο σημείο αυτό η συζήτηση περί της αρμονίας του Λόγου τελειώνει.

Η Μαρία συνεχίζει να δέχεται τις ενέργειες της καρδιάς σας και εγώ συνεχίζω να σας μιλώ, να απευθύνομαι στην καρδιά του καθενός και της καθεμίας σας ξεχωριστά -και αυτό δεν θα πάψει ποτέ.

Όλη αυτή η συζήτηση ήταν απαραίτητη, γιατί η αλήθεια είναι, ποτέ δεν μπορέσατε να καταλάβετε τι είναι τελικά ο Χριστός- Λόγος.

Σας ευχαριστώ που παρακολουθήσατε και συμμετείχατε σε αυτή την εργασία. Παραμένουμε μαζί σας, για τυχόν ερωτήσεις.

…………………..

Ερωταπαντήσεις:

Ερώτηση 1^η: Γιατί η Μητέρα από την Γη και ο Πατέρας από τον Ουρανό και όχι το αντίθετο;

Απάντηση: Αγαπητή Σ, θα σε παρακαλούσα να θέσεις το ερώτημά σου στην Μαρία. Όπως σας είπα, συνεχίζει να δέχεται τις ροές σας. Συνεχίζει να ακούει. Παίζουμε ένα παιγνίδι, όπως ειπώθηκε νωρίτερα. Ο Πατέρας και η Μητέρα είναι ένα και χωρίζουν για την χαρά της επανένωσης. Η έννοια του Πατέρα και της Μητέρας, είναι αυτή του θηλυκού και του αρσενικού, του αρνητικού και θετικού πόλου και, όπως βιώνεται στη γη, της ύλης και του πνεύματος· του υλικού κόσμου και του πνευματικού κόσμου. Αν θα ήθελες να αντιστρέψεις τους πόλους και να πεις ότι ο Πατέρας είναι πού; Ο Πατέρας είναι στην γη, ότι γεννά ο Πατέρας και τον γονιμοποιεί η Μητέρα; Είναι ένα νοητικό παιγνίδι κρίσης, που κάπου θα σε έβγαζε αλλά δεν είναι της παρούσης. Έχει να κάνει με ετικέτες περισσότερο, παρά με την ποιότητα των πόλων. Για αυτό θα παρακαλούσα να κρατήσετε την ακολουθία που δόθηκε.

Ερώτηση 2^η: Ποιος ήταν ο λόγος του μάντρα προς την Μητέρα;

Απάντηση: Η Μητέρα έγινε αιτία να ειπωθούν όλα αυτά γιατί αν δεν δεχόταν να ανοίξει την καρδιά και να δεχτεί όσα έχετε να της φέρετε δεν θα κάνατε χώρο στο νοητικό σας για να εισρεύσουν αυτές οι ενέργειες. Δεν είναι πληροφορίες και ενέργειες που μπορούν να έλθουν όταν εσείς έχετε σκουπίδια στο κεφάλι σας. Όταν έχετε παραγεμίσει το κεφάλι σας και την καρδιά σας με πράγματα και τα έχετε συσσώρευση εκεί. Χρειάζεται να κάνετε χώρο και έγινε ο χώρος που δέχθηκε τα πάντα για να μπορέσετε εσείς να δεχθείτε κάτι ανώτερο κάτι ποιο βαθύ

Ερώτηση 3^η: Πού θα μας πάει όλο αυτό;

Απάντηση: Την άλλη φορά θα είναι περισσότερα και καλύτερα από αυτά. Ακόμα ποιο βαθιά από αυτά. Πρέπει να αντιληφθείτε το εξής: αυτό που έγινε σήμερα, ήταν η είσοδος στα μυστήρια του Ιησού και της Μαρίας.

[Απομαγνητοφώνηση: Σοφία Χατζηπαπά]