Στο Άβατο

Άννα: Ας φέρουμε τα χέρια στην καρδιά σε στάση προσευχής, παλάμες ενωμένες μπροστά στο στήθος, και ας ζητήσουμε να γίνουμε ένα με την ενέργεια του Ιησού, στην οποία έχουμε βαπτιστεί.

Ανακαλούμε στην επιφάνεια την ενέργεια του Ιησού Χριστού, στο όνομα του οποίου έχουμε βαπτιστεί.

…………………………….

Ήδη μπορείτε να νιώσετε την ενέργεια να πυκνώνει. Κάποιοι μπορεί να νιώθετε μια ιδιαίτερη ένταση στην καρδιά σας. Μπορεί να γίνει πόνος σε κάποιες περιπτώσεις. Αν νιώθετε αυτό, κάντε την Τεχνική της Συν-χώρεσης προς τις ενέργειες του Ιησού.

Επαναλάβετε εσωτερικά τη δήλωση πρόθεσης για την ανάκληση της ενέργειας:

«Δηλώνω την πρόθεσή μου στο Σύμπαν, να ζωντανέψει και πάλι η ενέργεια του Ιησού Χριστού μέσα μου, στο όνομα του Οποίου έχω βαπτιστεί.»

Και για όσους νιώθουν στην καρδιά τους ένταση, άρνηση, επαναλάβετε:

«Δηλώνω την πρόθεσή μου στο Σύμπαν, ν’ ανοίξω την καρδιά μου, να κάνω χώρο σ’ αυτήν και να συν-χωρέσω την ενέργεια του Ιησού Χριστού και όλα τα αρνητικά στοιχεία που μου θυμίζει, και όλες τις ενέργειες του Ιησού, και όλες τις αρνητικές ενέργειες του Χριστιανισμού, με τον όρο να ισορροπήσουν, ώστε μπαίνοντας στην καρδιά μου να είναι ήδη ισορροπημένες. Το συνδημιουργώ αυτό με το Πνεύμα, σύμφωνα με τον Νόμο της Αβλάβειας, και αναλαμβάνω την ευθύνη της συνδημιουργίας μου. Και έτσι είναι. Αμήν.»

Μπορεί να ξενίζει… σίγουρα ξενίζει κάποιους το ότι σας ζητήθηκε να ανακαλέσετε στη μνήμη σας, να φέρετε στην επιφάνεια, τις ενέργειες της βαπτίσεως. Δεν θα έπρεπε όμως, γιατί η Βάπτιση είναι ένα μυστήριο στο οποίο έχετε συμμετάσχει και είναι το πρώτο μυστήριο στο οποίο είχατε συμμετάσχει ποτέ στη ζωή σας. Το πρώτο! Είναι η πρώτη σας μύηση, αν το καλοσκεφτείτε. Μετά μεγαλώσατε, πήρατε άλλες ενέργειες, μπήκατε σε άλλα νερά, σε άλλα πεδία, γίνατε μεγάλοι και σοφοί. Αλλά η πρώτη μύηση, είναι εκεί. Και κάποιοι/κάποιες, καταριέστε την ώρα και τη στιγμή που πήρατε αυτή τη μύηση. Δυσανασχετείτε, γιατί το περιβάλλον στο οποίο σας δόθηκε, είναι δογματικά ταγμένο σε μία συγκεκριμένη κατεύθυνση. Αν και όλοι/όλες σας, μέσα στην καρδιά σας γνωρίζετε ότι δεν υπάρχει τίποτα ανάμεσα σε εσάς και τον Ιησού, τίποτα άσχημο, παρόλα αυτά, το γεγονός ότι αναγκαστήκατε να το κάνετε και δεν ήταν συνειδητή επιλογή σας και ότι στη συνέχεια διαπιστώσατε ότι η Εκκλησία ως οργανισμός και το δόγμα της δεν σας καλύπτει πραγματικά, όλα αυτά σας έκαναν να νιώθετε πολύ αρνητικά απέναντι στην ίδια την ενέργεια του Ιησού Χριστού.

Και όσον αφορά αυτόν τον συγκεκριμένο κύκλο και τη δουλειά που γίνεται στο χώρο: τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει ένα μεγάλο άνοιγμα προς τις ενέργειες των Ολύμπιων και εξέπληξε κάποιους το ότι τώρα, μετά από μία τόσο σημαντική σύνδεση με τους Ολύμπιους, επανέρχεται στο χώρο η ενέργεια του Ιησού. Όπως εκπλήσσει κάποιους το ότι, στον κύκλο του Απόλλωνα ακούγεται συχνά το όνομα του Ιησού και ότι κάποτε ο Απόλλων μιλά σαν Απόλλων-Ιησούς.

Εδώ βρίσκεστε σε ένα χωνευτήρι. Η ίδια η Ελλάδα, η ίδια η Μεσόγειος, είναι ένα χωνευτήρι πολιτισμών και ενεργειών. Ο χώρος στον οποίο βρίσκεστε, ο Ελλαδικός χώρος, είναι ιερός. Κάθε σημείο της Γης είναι ιερό αλλά από εδώ αναμένεται να ξεκινήσει ένας νέος πολιτισμός. Και αυτό μπορεί να γίνει μετά από πολλά, πολλά, πολλά χρόνια, μετά από αιώνες, αλλά θα γίνει από εδώ.

Για να ξεκινήσει οτιδήποτε καινούριο, χρειάζεται να έχει αφομοιωθεί δεόντως το παλιό, χρειάζεται να έχει γίνει ειρήνη ανάμεσα στις διαφορετικές και συχνά συγκρουόμενες κατευθύνσεις και ενέργειες. Χρειάζεται να έχει υπάρξει η αλχημική διαδικασία που θα οδηγήσει τελικά σ’ αυτή την περιβόητη φιλοσοφική λίθο.

Εδώ, στο χώρο της Μεσογείου και ιδιαίτερα της Ανατολικής Μεσογείου, που είναι το μεγάλο χωνευτήρι και η κοιτίδα πολλών πολιτισμών, χρειάζεται να κάνετε ειρήνη. Να δεχτείτε να συμπεριλάβετε τα πάντα και, μέσα από τη διαδικασία της θείας διαλεκτικής, να αφήσετε να αναδειχτεί η νέα ενέργεια, η νέα παρουσία.

Δύο χιλιάδες χρόνια μετά έρχομαι ξανά για να μιλήσω γι’ αυτό: να μιλήσω για το καινούριο που πρόκειται να έρθει.

«Μα, δεν ήρθε ακόμα;» θα ρωτήσουν οι περισσότεροι. «Έχει έρθει η νέα ενέργεια, είμαστε ήδη στη νέα χιλιετία. Πότε θα έρθει αυτό το καινούριο;»

Μην αμφιβάλετε αγαπημένοι μου ότι το καινούριο έρχεται, είναι στο δρόμο. Μην αμφιβάλετε επίσης ότι είστε εσείς που το δημιουργείτε, με κάθε σας βήμα. Με κάθε σας σκέψη, με κάθε σας προσευχή, με κάθε πρόθεση που εκδηλώνετε για ειρήνη, για ισορροπία, για αποκατάσταση του σχεδίου, δημιουργείτε αυτό το «καινούριο».

Δεν πρόκειται να γίνει ένας νέος κατακλυσμός, δεν πρόκειται να γίνει μία νέα ολική καταστροφή. Αυτό το σενάριο έπαψε να συμβαίνει προ πολλού, όπως σας έχει ήδη εξηγηθεί από άλλους. Αυτό που θα γίνει όμως, είναι να πάρουμε τις δικές σας ενέργειες, τα δικά σας εντυπώματα και απ’ όλα αυτά να βγάλουμε μία συνισταμένη. Αυτή η συνισταμένη θα αποτελέσει το νέο πολιτισμό που θα προκύψει σε αυτό το χώρο, μετά από αρκετούς αιώνες.

Στον μικρόκοσμό σας βιώνετε έντονα τις αλλαγές –ή την έλλειψη αλλαγής-, βιώνετε έντονα κυρίως τις ενεργειακές αλλαγές και το γεγονός ότι βρίσκεστε μέσα σ’ αυτά τα αντικρουόμενα ρεύματα ενέργειας, σας κάνει να αδημονείτε, να μη βλέπετε την ώρα να βγείτε από αυτά, να μη βλέπετε την ώρα να έρθει αυτό το καινούριο που περιμένετε.

Για πολλούς είναι ένα σημαντικό ερέθισμα αυτή η προσδοκία ενός νέου γεγονότος στη ζωή τους, ενός εξωτερικού συμβάντος που θα αλλάξει τον ρου τον γεγονότων συλλογικά. Πολλοί πολιτισμοί στη Γη στήριξαν όλη τους τη φιλοσοφία πάνω στην ελπίδα ενός τέτοιου συμβάντος. Πολλοί πολιτισμοί δημιουργήθηκαν… γεννήθηκαν, ωρίμασαν και πέθαναν περιμένοντας το συμβάν. Στο φυσικό πεδίο, υπάρχουν πολλά καταστροφικά γεγονότα. Οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται τόσο για τη γέννηση της ζωής, όσο για την καταστροφή. Δεν τραβά την προσοχή τους τόσο η γέννηση, δεν τραβά την προσοχή τους τόσο το θαύμα της ζωής, όσο εκείνα τα περιστατικά που κόβουν το νήμα της ζωής απότομα για πολλούς και αλλάζουν το γήινο τοπίο.

Αυτό έχει μία βάση στο γεγονός ότι οι ίδιοι έχουν αφήσει πίσω την πύλη της γέννησης και οδεύουν προς την άλλη πύλη, του θανάτου. Αυτό είναι για τους ανθρώπους το επόμενο μεγάλο συμβάν και έτσι έχουν διαρκώς την προσοχή τους στραμμένη εκεί, χωρίς να λογαριάζουν ότι, αν αυτή τη στιγμή βρίσκονται εδώ, οφείλεται στο ότι δεν έχει διακοπεί η ροή από την πύλη της Ζωής.

Τα λέω αυτά απλά για να σας δώσω να καταλάβετε γιατί οι άνθρωποι προσδοκούν και εστιάζονται τόσο πολύ στις εξωτερικές καταστροφές και περιμένουν ένα πολύ σημαντικό εξωτερικό γεγονός για να αλλάξει τη ζωή τους. Περιμένουν ακόμα ένα εξωτερικό γεγονός, γιατί έχουν την επίγνωση ότι οι ίδιοι δεν θα καταφέρουν εύκολα να επιφέρουν τις αλλαγές που επιθυμούν. Έτσι, ένα εξωτερικό καταστροφικό γεγονός μηδενίζει το κοντέρ για να πάμε από την αρχή. Ζητούνε τη λύτρωση από το μαρτύριο του Σισύφου. Πάντοτε ο από μηχανής θεός ασκούσε ιδιαίτερη γοητεία στους ανθρώπους.

Δεν θέλω να πω βέβαια, και ξέρετε ότι δεν θα μπορούσα να το πω, ότι δεν υπάρχει αυτή η βοήθεια που έρχεται κάποτε, αλλά δεν θα μπορούσε να αποδοθεί σε έναν κυριολεκτικά από μηχανής θεό.

Έτσι λοιπόν, ολόκληροι πολιτισμοί γεννήθηκαν και πέθαναν αναμένοντας ένα εξωτερικό, μεγάλο γεγονός, το οποίο δεν ήρθε ποτέ, γιατί δεν γίνονται κάθε μέρα κατακλυσμοί, δεν χωρίζεται η θάλασσα στα δύο κάθε μέρα, ούτε γίνεται κάθε μέρα η καταστροφή των Σοδόμων και των Γομόρων – αν και σίγουρα μπορείτε να σκεφτείτε άλλα γεγονότα που έχουν συμβεί στη σύγχρονη εποχή, που κάλλιστα θα αντιστοιχούσαν με την καταστροφή των Σοδόμων και των Γομόρων. Απλά, είναι τόσο πολύ κοντά σας χρονικά και κάποτε χωρικά, είναι τόσο πραγματικά, που δεν μπορείτε ακόμα να τα τοποθετήσετε σε ένα μυθικό πλαίσιο.

Ο λόγος που ζήτησα να ξεκινήσει αυτός ο κύκλος, δεν ήταν βέβαια για να σας πω όλα αυτά σας λέω εδώ και λίγη ώρα – δεν ήταν μόνο αυτός ο λόγος. Αυτός ο κύκλος είναι απαραίτητος, προκειμένου να εργαστείτε σαν ένα μικρό συλλογικό και να εξερευνήσετε αρκετά το υποσυνείδητό σας και να διαχειριστείτε τις ενέργειες που υπάρχουν εκεί, ώστε να διευκολύνετε την αλχημική διεργασία που θα οδηγήσει, τελικά, στη γέννηση του νέου πολιτισμού. Αυτό μπορεί να γίνει τελικά μετά από πολλούς αιώνες αλλά ο χρόνος είναι τόσο μικρός και ασήμαντος κι εσείς τόσο ανυπόμονοι να κάνετε την αλλαγή, που μπορείτε, πραγματικά μπορείτε, να αλλάξετε πάρα πολλά και να δώσετε μια ουσιαστική ώθηση στην ίδια την αλχημική διεργασία.

Η βάση της Αλχημείας είναι η Πνευματική Καθαρότητα και η Υπομονή. Η καθαρότητα των κινήτρων και η υπομονή. Και πιστεύω ότι μέχρι σήμερα, οι παρευρισκόμενοι τουλάχιστον, έχετε κατορθώσει να κάνετε σημαντικά βήματα και στις δύο αυτές ποιότητες. Καταφέρατε να αποκτήσετε υπομονή και να εξετάσετε αρκετά βαθιά τα κίνητρά σας. Το μεγάλο έργο της πνευματικής αλχημείας που θα πραγματοποιήσουμε μαζί, θα είναι η σύντηξη του ενεργειακού δυναμικού της Χριστιανικής θρησκείας, της αρχαίας Ελληνικής θρησκείας και άλλων κλάδων τους, και θα δούμε στη συνέχεια αν μπορούμε να προσθέσουμε επίσης το δυναμικό περισσότερων θρησκειών.

Δεν είστε εδώ λοιπόν σήμερα για να κάνετε απλά το σταυρό σας και να σκεφτείτε πόσο πολύ αγαπάτε τον Ιησού και πόσο σας αγαπά. Θα έχουμε την ευκαιρία να βιώσουμε τη Θεία Αγάπη πάρα πολλές φορές, όχι μόνο σε αυτόν τον κύκλο αλλά σε κάθε στιγμή της ζωής σας. Εδώ, έρχομαι να δουλέψω ως Ιησούς Ναζωραίος. Ως ηγέτης ενός κινήματος –εκόν άκον ηγέτης ενός κινήματος-, που κατέληξε πολύ μετά από μένα να πάρει θεόρατες διαστάσεις και να εξελιχτεί σε μία θρησκεία που λίγη αξία έχει μόνη της αν δεν συνδεθεί με ό,τι υπήρχε πριν από αυτή και μετά από αυτή.

Η θρησκεία του Χριστιανισμού, η θρησκεία που έχει δημιουργηθεί μετά από εμένα, έχει προφανώς υιοθετήσει πάρα πολλά στοιχεία από άλλες θρησκείες, παλαιότερες. Δεν είμαι εγώ αυτή η θρησκεία. Δεν υπήρξα ποτέ. Εγώ είμαι ο άνθρωπος Ιησούς, αυτός που πραγματικά σας συντροφεύει, γιατί τον καλείτε σε πάρα πολλές στιγμές της ζωής σας, και έχω να διαχειριστώ ένα τεράστιο συλλογικό ανθρώπων και πνευμάτων που έχουν μεγαλώσει μέσα σε ιδέες που δεν είχαν καμία σχέση με αυτά που πραγματικά είπα. Υπάρχει λοιπόν ένας μεγάλος αγώνας που γίνεται εσωτερικά, για να διαχειριστώ το θέμα της Χριστιανικής θρησκείας, όχι γιατί κάτι πήγε λάθος, αλλά γιατί φυσικά, κάθε σπόρος που ρίχνουμε στη γη βλασταίνει, αυξάνει, βγάζει φύλλα, λουλούδια και καρπούς και έχουμε την ευθύνη τους. Η σπορά που κάνουμε, μας χρεώνεται. Αν το δέντρο είναι στραβό, χρειάζεται να δουλέψουμε γι’ αυτό.

Είναι πολύ μεγάλο λάθος το να πιστεύει κανείς ότι μπορεί απλά να σπέρνει και να εγκαταλείπει τις δημιουργίες του στην τύχη τους. Κάθε πράξη, κάθε σκέψη που σπέρνεται έχει έναν αντίκτυπο και είναι δική σας. Μπορεί ο αντίκτυπος να είναι θετικός ή αρνητικός. Τον χρεώνεστε εσείς.

Δεν έρχομαι να σας πω, ότι πρέπει να προσέχετε πάρα πολύ, αν θα σπείρετε κάτι ή όχι και ότι μπορεί να τιμωρηθείτε αν κάτι δεν πάει καλά. Δεν έρχομαι, βέβαια, να σπείρω τώρα το φόβο στην καρδιά σας αλλά θέλω να τραβήξω την προσοχή σας, στην ευθύνη που έχετε για ό,τι σπέρνετε -ό,τι σπέρνετε στη γη, στον ουρανό, στη θάλασσα, στις καρδιές των ανθρώπων και στο νου τους. Και αφού αυτή είναι η πρώτη μας συνάντηση σ’ αυτόν τον κύκλο, ας δούμε τι είναι αυτό που σπέρνουμε, ποιος είναι ο σπόρος που θα βάλουμε σήμερα.

Παίρνω χρόνο για να αφήσω την καρδιά σας να ισορροπήσει μέσα σε αυτά που ακούει, γιατί ξέρω ότι κάποιοι/κάποιες από εσάς ήρθατε για να βιώσετε την αγάπη του Ιησού που ξέρατε, την αγάπη του Ιησού για την οποία κάποιοι σας μίλησαν. Και την αγάπη πραγματικά την έχετε από μένα αλλά εδώ θα μιλήσουμε για πολλά άλλα πράγματα. Εδώ δεν χρειάζομαι την παθητική σας αφοσίωση, δεν είστε μέσα σε μία Χριστιανική εκκλησία. Αλλά εδώ είστε στο Ναό του Πνεύματος. Και αυτός ο ναός υπηρετείται απ’ όλες τις θρησκείες. Θέλω λοιπόν, καλύτερα ακόμα να δείτε που βρίσκεστε και να σταθείτε στην καρδιά σας… αυτός είναι ο Ναός του Πνεύματος.

Να σταθείτε στην καρδιά σας και να αντικρύσετε το ιερό δισκοπότηρο, που βρίσκεται στο βωμό, στο ιερό αυτού του ναού.

Εγώ Είμαι ο Ιησούς ο Ναζωραίος. Είμαι ο Ιησούς που ήμουν πάντα. Που ποτέ δεν γνωρίσατε αλλά μάθατε για μένα από τις περιγραφές κάποιων άλλων. Και μπορεί αυτές οι περιγραφές να υπηρέτησαν το Σχέδιο αλλά τώρα το Σχέδιο ανοίγει ακόμα περισσότερο και φαίνονται νέες πτυχές του και είναι ώρα να με γνωρίσετε εσείς, μέσα στο ναό της καρδιάς σας, πέρα και ξέχωρα από κάθε άλλη περιγραφή.

Είμαι ο Υιός του Θεού στη γη; Είμαι ένας φτωχός Ιουδαίος που απλά αποφάσισε να πει την αλήθεια του; Είμαι ένας μύστης που είχα μυηθεί στου κόσμου της θρησκείες και τα μυστήρια και γύρισα για να μιλήσω στους ανθρώπους; Είμαι ο ίδιος ο Χριστός; Ήμουν τελικά ή δεν ήμουν ποτέ; Υπήρξα ή δεν υπήρξα; Ξέρω πολύ καλά ότι στο πίσω μέρος του μυαλού σας αναζητάτε απαντήσεις. Τις ίδιες αμφιβολίες τρέφετε για όλους τους δασκάλους – και για μένα επίσης. Και όπως συμβαίνει στην περίπτωση των υπολοίπων δασκάλων, θα ζητήσω και για μένα να ισχύσει το ίδιο και να αρκεστείτε να με γνωρίσετε στην καρδιά σας. Χωρίς φόβο και πάθος, χωρίς επιθυμίες.

Δεν θέλω να ψάχνετε να δείτε αυτά που πιστεύετε. Αλλά θέλω να αφήσετε την καρδιά σας ελεύθερη, πέρα από κάθε πεποίθηση, να νιώσει την ενέργεια του Ιησού του Ναζωραίου. Τη νιώθει; Νιώθει ότι υπήρξε, ή όχι; Και όλα αυτά, θα τα βρείτε εκεί, στο ναό της καρδιάς σας. Σ’ αυτό το ναό είστε εσείς ιερείς και ιέρειες. Εσείς ιερουργείτε, κανένας άλλος. Μπορεί να μοιάζει με ένα χριστιανικό ναό ή με έναν αρχαίο ναό, ελληνικό ναό, βαβυλωνιακό, αιγυπτιακό…

Όπως και αν μοιάζει, είναι ένας ναός. Έχει μία πυρά, ένα βωμό. Διαθέτει ένα Άβατο. Σταθείτε μπροστά σ’ αυτό το Αβατο πριν περάσετε μέσα, κι εκεί ζητήστε μου να μάθετε και να γνωρίσετε τον Ιησού τον Ναζωραίο. Πάρτε λίγο χρόνο για να σταθείτε μπροστά στο άβατο της καρδιάς σας.

[Παύση 5 λεπτών]

Σ’ αυτό το σημείο, θα ήθελα να πάρετε λίγο χρόνο για να μοιραστείτε την επίγνωση που αποκτήσατε σαν απάντηση στο ερώτημα που θέσατε εσωτερικά.

[Διάλειμμα 20 λεπτών για μοίρασμα εμπειριών/επιγνώσεων]

Φέρτε και πάλι τα χέρια στην καρδιά σε στάση προσευχής και δηλώστε την πρόθεσή σας, για άλλη μια φορά, να συμμετάσχετε στο Μυστήριο που ξεκινάμε σήμερα.

Θα παρακαλέσω, κάθε φορά που θα έρχεστε σε μία συνάντησή μας, να εισέρχεστε με την επίγνωση ότι μπαίνετε σε ένα χώρο μυστηρίου, για να συμμετάσχετε σε ένα μυστήριο. Δεν θα είμαι μόνος εγώ αλλά θα είναι πάρα πολλοί ακόμα μαζί μας, όπως θα διευκρίνισα εξ’ αρχής. Το Μυστήριο στο οποίο θα συμμετάσχετε, είναι της Αγάπης. Όχι όμως της αγάπης όπως τη γνωρίσατε μέχρι σήμερα, όχι της (σε εισαγωγικά) «Χριστιανικής» αγάπης. Απλά, της Αγάπης.

Και κάθε φορά που θα έρχεστε σε μία συνάντησή μας, θα ήθελα να έρχεστε όσο το δυνατόν πιο λιτά ντυμένοι, με τα πιο απλά, ανεπιτήδευτα ρούχα που μπορείτε να βρείτε, χωρίς κοσμήματα, χωρίς φτιασιδώματα. Όχι γιατί αυτά είναι κατακριτέα, όχι γιατί δεν θα πρέπει να ντύνεστε έτσι, αλλά γιατί χρειάζεται να υιοθετείτε μια συγκεκριμένη στάση απλότητας και λιτότητας όταν βρισκόμαστε μαζί. Θα είναι πιο εύκολο έτσι να δείτε την αλήθεια. Όλα γίνονται για να δείτε πιο εύκολα την αλήθεια.

Μπορείτε να αφήσετε τα χέρια πάλι [δηλ. πάνω στα πόδια] και να επιστρέψουμε στη ροή, λέγοντάς σας:

«Εγώ Είμαι Εγώ.»

Αυτές είναι λέξεις που χρειάζεται να λέτε σε πλήρη απλότητα και καθαρότητα.

Δεν μπορείτε να προφέρετε αυτές τις λέξεις οπουδήποτε, σε οποιεσδήποτε συνθήκες. Όταν λέω «δεν μπορείτε», δεν εννοώ ότι απαγορεύεται να το κάνετε αλλά δεν θα έχετε τα αποτελέσματα που επιθυμείτε. Για να μπορέσετε να προφέρετε τις λέξεις «Εγώ Είμαι Εγώ», χρειάζεται να έχετε απομακρύνει κάθε τι ξένο, κάθε τι ψεύτικο, κάθε τι που δεν είναι η δική σας αλήθεια. Κι εκεί, στον καθαρό χώρο, να το προφέρετε.

Αφήστε με να σταθώ ανάμεσά σας, για άλλη μια φορά μετά από τόσα χρόνια. Κανένας σας και καμία σας αυτή την ώρα δεν μπορείτε να αμφισβητήσετε ότι έχουμε ξαναβρεθεί, όχι μία αλλά χιλιάδες φορές. Και έχουμε βρεθεί, όχι μόνο στη Γη αλλά κι εδώ που στέκομαι τώρα. Ήσασταν μαθητές μου πολύ πριν γίνω ο Ιησούς ο Ναζωραίος. Έχουμε μία πολύ μακρά παράδοση μαζί. Και έτσι έρχομαι τώρα, σαν εκείνος ο Δάσκαλος που γνωρίζατε πριν από την ενσάρκωση του Ιησού του Ναζωραίου. Εκείνον τον Δάσκαλο θέλω να βρείτε μέσα σας, από εκεί να ξεκινήσει η σύνδεσή μας. Και στη συνέχεια, αυτό θα κάνει πιο καθαρή την εικόνα του Ιησού του Ναζωραίου και θα κάνει πιο καθαρή την εικόνα αυτού που είστε εσείς σήμερα και της αλήθειας που θα βάλετε και θα βάλουμε μαζί στο μεγάλο καζάνι της Αλχημικής διεργασίας.

Σ’ αυτό το καζάνι, σ’ αυτή τη μαρμίτα, πρέπει να μπει μόνο η αλήθεια. Δεν μπορεί να μπει τίποτα ψευδές. Κάθε τι ψευδές πρέπει πρώτα να καθαριστεί και να απομακρυνθεί.

Έτσι, ξεκινούμε με τη Χριστιανική θρησκεία. Κι έτσι ξεκινούμε με τη γνωριμία μας, που προηγείται εκείνης της ενσάρκωσής μου, για να δείτε τελικά ποιος είμαι στ’ αλήθεια, τι είπα και τι είπανε ότι είπα και τι ακολούθησε.

Αλήθεια σας λέω, ότι, όταν καταφέρετε να ξεδιαλύνετε την ήρα από το στάρι, θα χαρείτε πάρα πολύ και θα νιώσετε μία πραγματικά μεγάλη ικανοποίηση για την πορεία που έχουμε μαζί. Και σ’ αυτή σας την ενσάρκωση βρίσκεστε κλεισμένοι μέσα στη σφαίρα του Χριστιανισμού, μέσα στη Χριστιανική κουλτούρα. Έχετε κάνει πολλά ανοίγματα, έχετε καταφέρει να έρθετε σε επαφή με άλλες θρησκείες, με άλλα δόγματα, έχετε καταφέρει τουλάχιστον εσείς εδώ -και πολλοί άλλοι βέβαια- να βγείτε από τα στενά πλαίσια, τα δογματικά στεγανά και να κατανοήσετε και να αναγνωρίσετε στην καρδιά σας ότι η Αλήθεια είναι πολύ μεγαλύτερη από μία θρησκεία και πολύ πιο ιερή.

Σαν βάση της εργασίας μας, βάζουμε την Αλήθεια. Και θα ζητήσω να δηλώσετε εσωτερικά την πρόθεσή σας να μην ακουστεί κάτι αναληθές. Την πρόθεσή σας να δείτε, να ακούσετε και να πείτε την αλήθεια σας. Σ’ αυτόν τον κύκλο, όσο πιο κοντά βρίσκεστε στο χώμα, τόσο καλύτερα θα προχωρούμε στην ανεύρεση της αλήθειας μας. Κι έτσι, θα ζητήσω ξυπόλυτοι να μπαίνετε στο χώρο, με τα πόδια γυμνά εντελώς, χωρίς φωνές, συγκεντρώνοντας την προσοχή σας σε όσα πρόκειται να συμβούν στο μυστήριο που θα συμμετάσχετε.

Πάρτε λίγο χρόνο πάλι για να σταθείτε στο ναό στην καρδιά.

Σ’ αυτό το ναό βρίσκομαι μαζί σας και τώρα σας καλώ να ντυθείτε με φως, λευκό φως, να δείτε τα πόδια σας γυμνά και να εισέλθετε στο Άβατο του ναού σας.

[Μικρή παύση]

Μείνετε σε σιωπή και παρατηρείστε το χώρο.

Σ’ αυτό το Άβατο θα εκτελούμε κάθε φορά μαζί μια προσευχή και θα κάνουμε κι άλλα πράγματα, καθώς θα προοδεύετε στην κατανόηση αυτού που συμβαίνει εδώ.

Αυτός ο χώρος είναι ιερός γιατί εδώ είναι η σύνδεσή σας με τη θεϊκή σας όψη, με τον Θεό τον Ύψιστο. Κι εγώ βρίσκομαι μαζί σας στο χώρο αυτό, για να σας υποστηρίξω σ’ αυτή τη σύνδεση και να σας βοηθήσω να καταλάβετε αυτά που θα συμβαίνουν εδώ.

Βρίσκομαι ακόμα στο χώρο, γιατί για μένα είναι μία πολύ ιερή στιγμή εκείνη στην οποία ένας άνθρωπος στη γη επανασυνδέεται με τη Θεϊκή Πηγή.

Ζήτησα και μου εδόθη, να παραβρίσκομαι σ’ αυτή την ιερή στιγμή κάθε αδελφού και αδελφής, να είμαι παρών την ώρα της σύνδεσής σας. Και ήμουν παρών, πραγματικά, την ώρα που θυμηθήκατε για πρώτη φορά σ’ αυτή την ενσάρκωση, και όλες τις φορές που εσείς θυμόσαστε τη σύνδεσή σας με τον Δημιουργό, είμαι παρών.

Αυτό είναι το μεγάλο μου έργο. Αυτή είναι η υπηρεσία μου: να είμαι Παρών.

Εσείς ζητάτε θαύματα και παίρνετε ενίοτε, αλλά τα θαύματα δεν τα κάνω εγώ. Τα κάνει η ίδια σας η σύνδεση με τον Δημιουργό. Εγώ απλά, είμαι Παρών. Σας υποστηρίζω κατά τη διάρκεια αυτού του μεγάλου εσωτερικού ταξιδιού που μπορεί να διαρκέσει μόνο λίγα δευτερόλεπτα, αλλά είναι πολύ μεγάλο και μακρύ.

Είμαι ο Αδελφός που είναι Παρών.

Κι έτσι θα ‘θελα να με αποκαλείτε. Είναι πολύ μεγάλη τιμή για μένα αυτή. Αυτός ο τίτλος είναι μια μεγάλη τιμή. «Ο Αδελφός που είναι Παρών.» Έτσι θέλω να με βλέπετε και αυτό θα μου είναι αρκετό. Δεν χρειάζεται να με λατρεύετε και δεν υπάρχει κανένας λόγος να αναρωτιέστε καν για το πόσο αληθινός ήταν ο Ιησούς ο Ναζωραίος για τον οποίο σας έχουνε μιλήσει, αν υπήρξε αυτός ή αν υπήρξαν πολλοί, αν δεν υπήρξε καθόλου ή ήταν ακριβώς όπως τον λένε οι Γραφές… δεν υπάρχει λόγος.

Για σας, από εδώ και πέρα είμαι ο Αδελφός που είναι Παρών. Και αυτό νομίζω ότι έχει επιβεβαιωθεί ήδη, στις εμπειρίες που είχατε μέχρι σήμερα· καθώς με είδατε, με ακούσατε, με νιώσατε, σε στιγμές που δεν πιστεύατε ότι θα χωρούσε η δική μου ενέργεια, σε στιγμές ιερές για εσάς, στις οποίες συνδεθήκατε με το Θείο μέσα από πολλούς δρόμους. Αυτή είναι η δική μου υπηρεσία και αυτή είναι η υπηρεσία που θα μπορούσα να ονοματίσω, με μια έννοια που χρησιμοποιείτε πάρα πολύ συχνά εσείς, την έννοια του Χριστού.

Είναι ο Χρισμένος να βρίσκεται Παρών. Και το να βρίσκομαι Παρών, σημαίνει ότι είμαι πάντοτε εδώ. Δεν έχω φύγει. Είμαι πάντοτε εδώ.

«Μπορεί να αλλάξει αυτό κάποτε; Μπορεί να πάψεις να είσαι πάντοτε Παρών;» Εγώ Είμαι Εγώ. Όταν πάψει να υπάρχει το ‘Εγώ Είμαι Εγώ’, τότε θα πάψω να είμαι παρών. Όσο υπάρχει συνείδηση, είμαι παρών. Και όταν αυτή η συνείδηση αυξάνει, διευρύνεται και απλώνεται σε νέα πεδία, τότε κι εγώ, ναι, είμαι Παρών! Ακόμα περισσότερο Παρών, πιο Παρών από ποτέ. Εγώ Είμαι Εγώ.

Κι εσείς κάποτε θα βρεθείτε στη δική μου θέση, θα περάσετε από τη δική μου θέση, συνειδητά. Δεν θα μείνετε. Άλλοι θα φύγετε για άλλα πεδία, άλλοι θα ενσαρκωθείτε σε περιοχές που δεν θυμούνται ακόμα το Εγώ Είμαι Εγώ, για να δώσετε τα φώτα σας, για να βοηθήσετε να θυμηθούν. Άλλοι θα γυρίσετε πίσω στη Γη σαν φωστήρες.

Εγώ θα είμαι πάντα Παρών. Όσο έχετε συνείδηση, θα είμαι παρών.

Σ’ αυτό το Άβατο λοιπόν, ας κάνουμε μαζί μια προσευχή στον Θεό τον Ύψιστο του Σύμπαντος.

Καθόμαστε απέναντι ο ένας στον άλλον και υψώνουμε τα μάτια στον ουρανό. Ανοίγουμε τα χέρια προς τον ουρανό.

«Εγώ είμαι αυτός που έρχεται. Εγώ είμαι αυτός που ήμουν. Εγώ είμαι αυτός που είμαι. Εγώ είμαι αυτός που θα είμαι. Εγώ ήρθα και είμαι Παρών.

Κύριε Δημιουργέ της Ζωής, ευλόγησε αυτόν τον ιερό χώρο. Θωράκισέ τον, προστάτευσέ τον, γέμισέ τον με το άρρητο Φως Σου. Ευλόγησε το τέκνο σου. Ενίσχυσέ το, δυνάμωσε το Πυρ της Παρουσίας Σου εδώ. Γίνε η Ζωοποιός Φωτιά που καίει αλλά δεν αναλώνει. Έλα και καύσε.

Για άλλη μια φορά είμαι Παρών για να μαρτυρήσω την Αλήθειά Σου σ’ αυτή την ψυχή. Για άλλη μία φορά είμαι Παρών για να δώσω μαρτυρία της αγάπης Σου, της ευσπλαχνίας και του ελέους Σου σ’ αυτή την ψυχή.

Καύσε! Ζωοποίησε, Κύριε, και μη φύγεις ποτέ πια από αυτόν τον ιερό χώρο.

Εγώ είμαι ο Ων, ο Ην και ο Ερχόμενος.

Αμήν.»

Αφήστε τη Θεία Φλόγα να καίει διαρκώς στο Άβατο. Επιτρέψτε της να φωτίζει το Άβατο, διαρκώς να το καθαγιάζει. Αυτή είναι η Φλόγα του Κυρίου του Θεού του Υψίστου.

Όταν στέκεστε σ’ αυτή, στέκεστε μαζί μου. Στέκεστε εν Πνεύματι, Εκεί όπου δεν υπάρχει Χρόνος. Όταν στέκεστε σ’ αυτή τη Φλόγα, είμαστε Ένα.

Αποτίστε τιμή και εξέλθετε του Άβατου, οπισθοχωρώντας. Ποτέ μη γυρίσετε την πλάτη σας στη φλόγα. Ποτέ! Αυτός που γυρίζει την πλάτη του στη Φλόγα, καταλήγει να βλέπει τη σκιά του.

Ελάτε στον εαυτό σας. Σταθείτε και πάλι μπροστά στο Άβατο, έξω από την πύλη του. Ευχαριστείστε και απέλθετε.

Ιερουργώ στο Όνομα του Θεού του Υψίστου.

Αμήν.

Η συνάντησή μας έχει ολοκληρωθεί. Δεν υπάρχει κάποια άσκηση για σας, κάποια άσκηση που πρέπει να κάνετε. Υπάρχει μόνο αυτό που Είστε. Υπάρχει το Άβατο και η ιερή φλόγα. Ακολουθήστε τη.

Δεν θα υπάρξουν ερωτήσεις και απαντήσεις, ούτε χρειάζεται να μοιραστείτε τώρα τις εμπειρίες σας. Θα ζητήσω να αποχωρήσετε σε σιωπή, κρατώντας την ενέργεια που πήρατε. Φυλάξτε τη στην καρδιά.

Αποχωρήστε εν ειρήνη.