Ανοίγουμε το παράθυρο

Βρίσκομαι ήδη εδώ. Εδώ και ώρα ήδη, είμαι ανάμεσά σας. Κι εσείς προτιμάτε να… χλιμιντρίζετε. Βαριέστε. Έχετε βαρεθεί, το ξέρω. Δεν αντέχετε άλλο, τι ζωή είναι αυτή; Κουραστική, βαρετή ζωή. Γιατί να ζούμε αυτή τη ζωή; Κάτι μας έλεγε ότι θα ήταν θαυμάσια και προετοιμαζόμασταν χρόνια, δεκαετίες, γι’ αυτό το θαυμάσιο που επρόκειτο να έρθει. Για μια θαυμάσια αλλαγή -θα έφερνε τα πάνω κάτω. Πολλά ειπώθηκαν για την αλλαγή του κόσμου και τίποτα, τίποτα, δεν φαίνεται να αλλάζει γύρω ακόμα. Βέβαια, γίνονται αλλαγές, σκέφτεστε, αλλά είναι μικρού βεληνεκούς. Τίποτα τόσο σημαντικό ώστε να άξιζε τον κόπο τελικά να κατέβω στη γη για άλλη μια φορά.

Πείτε μου τώρα, είναι αλήθεια, το ‘χετε σκεφτεί, έτσι δεν είναι; Έχει περάσει απ’ το μυαλό σας, έχει τρυπώσει στους εφιάλτες σας, έχει γίνει μέρος της κατάθλιψής σας αυτό. Έχει γίνει μέρος εκείνου του τεράστιου βάρους που σηκώνετε κάθε μέρα, για να κάνετε έστω και τα πιο απαραίτητα. Κι εγώ είμαι ακόμα εδώ. Είμαι κοντά σας και χαμογελώ, γιατί εσείς βρίσκεστε απέναντί μου και με κοιτάτε στα μάτια. Σ’ αυτόν τον από κάθε άποψη νέο πλανήτη, εσείς οι ίδιοι ολοκαίνουργοι σχεδόν από την τελευταία φορά που ειδωθήκαμε σ’ αυτόν τον κύκλο, παρερμηνεύετε, παραπλανάσθε και πιστεύετε ότι όλα έχουν πάρει την κατιούσα. Μια ανανέωση χρειάζεστε. Χρειάζεστε εκείνο το «κάτι», που θα σας κάνει να δείτε τα πράγματα με νέο τρόπο. Αυτός ο τρόπος που χρησιμοποιούσατε δεκαετίες πριν, έχει λήξει εδώ και πολύ καιρό. Βρήκατε έναν άλλον τρόπο. Ψάχνετε για τρόπους – τρόπους σκέψης.

Τρόπους που θα σας βγάλουν από τα κουτάκια σας, απ’ τον εγκλωβισμό σας. Είστε πάντα πολύ εφευρετικοί. Η γη αλλάζει! Εσείς μένετε οι ίδιοι; Θα ήθελα να δείτε, πόσα κύτταρα του σώματός σας έχουν αλλάξει εδώ και ένα μήνα, από την τελευταία φορά που σας μίλησα σ’ αυτόν τον κύκλο. Και θέλω να δείτε πώς η φύση γύρω σας, πώς η εξωτερική πραγματικότητά σας άλλαξε αυτόν το μήνα, μέσα στη διάρκεια των περίπου 30 ημερών, που έχει ένας μήνας. Πόσα δέντρα άρχισαν να χάνουν το φύλλωμά τους, πώς το γήινο τοπίο έχει αρχίσει να αλλάζει καθώς πλησιάζει ο χειμώνας, πώς αλλάζει ο ουρανός, η θάλασσα, τα χρώματα της γης, ακόμα και το ίδιο το τοπίο με τις μετακινήσεις του εδάφους. Τα πάντα ανανεώνονται κάθε στιγμή. Ζείτε σε έναν τόπο, σε έναν πλανήτη, που τα πάντα αλλάζουν κάθε στιγμή. Η πραγματικότητά σας είναι η διαρκής ροή. Τι είναι λοιπόν αυτό που σας δυσκολεύει να πιστέψετε ότι τα πράγματα αλλάζουν; Είναι στ’ αλήθεια το γεγονός ότι δεν αλλάζει κάτι ή είναι το γεγονός ότι εσείς έχετε πολύ συγκεκριμένες προσδοκίες γι’ αυτά που πρέπει να αλλάξουν και το πώς πρέπει να αλλάξουν και το πότε θα έπρεπε να έχουν ήδη αλλάξει; Ήρθε η ώρα, πιθανώς, να αναζητήσετε την αλλαγή μέσα σας για άλλη μια φορά. Αυτό που εννοώ, είναι ότι ήρθε η ώρα να δείτε, για άλλη μια φορά, τα δικά σας στεγανά, τις δικές σας προσηλώσεις σε μία συγκεκριμένη άποψη, σε έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης. Σπρώξατε όλοι μαζί, ο καθένας, η καθεμιά απ’ το δικό σας μετερίζι, σπρώξατε όλοι μαζί και η αλλαγή επετεύχθη. Τώρα πρέπει να προχωρήσετε, χωρίς να κοιτάτε δεξιά, αριστερά, πάνω, κάτω αλλά μόνο μέσα σας. Κάθε άλλη αλλαγή θα προέλθει από εκεί.

«Κρύων», ακούω την Άννα να λέει, «είμαι παιδί της συνήθειας. Οι άνθρωποι είμαστε παιδιά της συνήθειας, όσο ίσως κανένα άλλο είδος στον πλανήτη. Είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ό,τι θέλουμε, περισσότερο από κάθε άλλο είδος στον πλανήτη. Και όμως, ακολουθούμε συνέχεια τις ίδιες πρακτικές. Νιώθουμε ασφάλεια, κάνοντας τα ίδια και τα ίδια πράγματα ξανά. Κάνοντας τα ίδια λάθη ξανά. Πόση ασφάλεια μπορείς να νιώσεις, κάνοντας ένα καινούριο λάθος; Το παλιό, ακόμα και αν είναι λάθος, ξέρεις πού θα σε βγάλει. Είναι σαν μια παλιά ταινία, που έχεις δει χιλιάδες φορές και συνεχίζεις να βλέπεις, γιατί δεν σου δημιουργεί το άγχος του αποτελέσματος. Το άγχος, του τέλους. Είναι ασφαλές να την παρακολουθήσεις. Ξέρεις το τέλος και ξέρεις ότι σε έχει ευχαριστήσει.»

Πώς σας φαίνεται αυτό; Αν κοιτούσατε τη Γη από ψηλά, όπως κάνω εγώ μερικές φορές, και βλέπατε τρισεκατομμύρια ανθρώπους, που είναι ελεύθεροι, έχουν το δικαίωμα και τη δυνατότητα να κάνουν οτιδήποτε, οτιδήποτε διαφορετικό από αυτό που κάνουν οι ίδιοι και όμως, δεν αλλάζουν γραμμή, συνεχίζουν το ίδιο και το ίδιο, τι θα σκεφτόσασταν; Υπάρχει κάποιου είδους ψυχαναγκασμός στο είδος της ανθρωπότητας, που ωθεί τα άτομα να ενεργούν συνεχώς με τον ίδιο τρόπο;

Έρχεται λοιπόν ένας αγγελιοφόρος, που μιλά επίσης από τον Θεό, μεταφέρει μηνύματα του Θεού και λέει, ξέρετε, έρχεται μια μεγάλη αλλαγή. Τα πράγματα θα γίνουν μ’ αυτόν τον τρόπο και πρέπει να προετοιμαστείτε. Πρέπει να πάρετε το ουδέτερο εμφύτευμα, να κάνετε κάποιες αλλαγές στη δόνησή σας, να προχωρήσετε με εμπιστοσύνη, κ.ο.κ. Πολλοί σπεύδουν -όχι όλοι, πολλοί όμως σπεύδουν- καθώς ενημερώνονται, να το πράξουν. Δέχονται την πρόκληση και αρχίζουν να βγαίνουν από τον ψυχαναγκασμό τους, από την ανάγκη του να επιμένουν, να συνεχίζουν, με τον ίδιο τρόπο σκέψης, κάθε μέρα, κάθε λεπτό της ζωής τους. Αρχίζουν να νιώθουν ότι ζουν επικίνδυνα, ότι παίρνουν τεράστια ρίσκα απέναντι στους συγγενείς, στους αγαπημένους, στους φίλους, στους εχθρούς, στους συνεργάτες, απέναντι στην ίδια την κοινωνία. Παίρνουν μεγάλα ρίσκα αλλάζοντας τον τρόπο δράσης τους, κάνοντας πράγματα που οι άλλοι δεν περιμένουν από αυτούς. Εκπλήσσοντας τους άλλους και τον εαυτό τους τον ίδιο, για το γεγονός ότι κατάφερε να αλλάξει, έστω κάτι μικρό. Βρίσκονται σε μία νέα δόνηση. Όντως, έτσι είναι, γιατί πείστηκαν ότι μ’ αυτόν τον τρόπο τα πράγματα θα αλλάξουν. Θα αλλάξει η Γη, θα μπει σε μια νέα διάσταση. Πείστηκαν ότι θα συμβεί κάτι που αγαπούν, κάτι που τους αρέσει.

Αρχίζουν λοιπόν να ζουν με τον τρόπο αυτό, να οδηγούν, ακόμα και να εκνευρίζονται στη νέα ενέργεια, με νέο τρόπο. Αρχίζουν να συμπεριφέρονται διαφορετικά, να φέρονται πιο συνειδητά, να στέκονται πιο συνειδητά απέναντι στη ζωή τους, στις αποφάσεις τους, να γίνονται πιο ενεργά μέλη της κοινωνίας -ενίοτε, γιατί άλλοι προτιμούν να αποτραβιούνται διαρκώς- και η ζωή τους αλλάζει οριστικά. Αρχίζουν να αναρωτιούνται τί γίνεται με την αλλαγή των άλλων αλλά έχουν μπει τόσο πολύ σε αυτόν τον νέο τρόπο σκέψης και δράσης, που πραγματικά κατανοούν ότι η αλλαγή ξεκινάει εκ των έσω και είναι η δική τους αλλαγή που θα αλλάξει τον κόσμο.

Και έρχεται μετά από λίγα χρόνια ή πολλά, μια διαπίστωση που τους συγκλονίζει. Τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει αρκετά. Δεν έχουν αλλάξει όσο πίστευαν ότι θα έχουν αλλάξει ήδη. Και εκεί, μπαίνει μέσα τους ο σπόρος της αμφιβολίας. Μήπως τελικά ήταν όλα ένα ψέμα; Τίποτα δεν έγινε. Δεν μπορούν βέβαια να αποδεχτούν, αρνούνται να αποδεχτούν ακόμα και τη δική τους αμφιβολία. Κλείνουν τα μάτια και προχωρούν χωρίς να σκέφτονται, πάνω στον ίδιο δρόμο που είχαν ξεκινήσει και που πριν μερικά χρόνια ήταν καινούριος, τώρα όμως έχει αρχίσει να παλιώνει. Συνεχίζουν στον ίδιο δρόμο.

Αντιλαμβάνονται μέσα τους την αμφιβολία αλλά την αρνούνται. Δεν τολμούν να συζητήσουν μαζί της. Ήδη όμως η διάσπαση της ενέργειας έχει έλθει. Αυτό είναι καλό ή κακό; Περιμένετε ήδη κάτι καινούριο, αγαπημένοι μου, αγαπημένες μου. Περιμένετε να έρθει κάτι καινούριο και κάνετε καλά που το περιμένετε. Αλλά ξέρετε, μη γίνετε σαν εκείνους που περίμεναν τη Δεύτερη Παρουσία ξανά και ξανά και μετά από κάθε απογοήτευσή τους αποδέχονταν μια νέα ημερομηνία, έτσι, για να ‘χουν κάτι να περιμένουν, βρε αδερφέ. Είναι ώρα για σας να σταθείτε ως αυτοτελείς υπάρξεις, με κάθε επίγνωση πως, όσα συνέβησαν μέχρι σήμερα, εκτός από την πρακτική και απόλυτη χρησιμότητα που είχαν, αλλάζοντας τη γήινη πραγματικότητα σε ένα μεγάλο βαθμό, σας έδωσαν την ευκαιρία να αντιληφθείτε καλά, ότι τα πάντα εξαρτώνται από τη δική σας τοποθέτηση και, όταν εσείς αλλάξετε τρόπο σκέψης, η πραγματικότητα αλλάζει επίσης.

Για την ακρίβεια, αλλάζουν οι συσχετισμοί σ’ αυτήν την πραγματικότητα. Είναι οι πρώτοι που θα αλλάξουν οι συσχετισμοί, οι σχέσεις μεταξύ των μερών, οι σχέσεις οι δικές σας με τους άλλους, οι αποφάσεις σας, και κατά συνέπεια όλη η υπόλοιπη πραγματικότητά σας. Αυτό είναι θείο δώρο από μόνο του. Γιατί τώρα που έχετε αυτή τη γνώση -δεν είναι απλώς μια πεποίθηση, είναι εμπειρία, έχετε ζήσει την αλλαγή, την έχετε βιώσει στο πετσί σας- από τη στιγμή λοιπόν που έχετε αυτήν την εμπειρία και γνώση, κάθε άλλη αλλαγή μπορείτε να την επιφέρετε με τον ίδιο τρόπο: αλλάζοντας τρόπο σκέψης!

Είναι απλά τα λόγια μου. Θα μπορούσατε να τα διαβάσετε παντού. Σε ένα βιβλίο, ακόμα και σε ένα άρθρο. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, σας συνδέω ενεργειακά -κάτι που δεν θα συνέβαινε με τους άλλους τρόπους- σας συνδέω ενεργειακά με εκείνη τη στιγμή της ζωής σας που πήρατε απόφαση να αλλάξετε τρόπο σκέψης. Με τη στιγμή εκείνη που είχατε έρθει σε επαφή με το Πνεύμα και σας άγγιξε τόσο βαθιά, που πειστήκατε να κάνετε την προσπάθεια. Τη στιγμή εκείνη νιώσατε να ανοίγει ένα παράθυρο και φρέσκος αέρας να γεμίζει τα σωθικά σας. Ήταν η στιγμή που αποφασίσατε, ότι θέλατε κάτι καλύτερο, για τον εαυτό σας και τους άλλους. Που αποφασίσατε ότι ναι, μπορείτε να το πετύχετε και, τι στην ευχή; Μπορείτε σε κάθε περίπτωση να δοκιμάσετε. Σας συνδέω με εκείνη τη στιγμή ενεργειακά, γιατί αυτό ισχύει για τους περισσότερους από εσάς και σας ζητώ, εκείνη την ενέργεια να τη φέρετε τώρα, να την τραβήξετε μέσα από τη χρονογραμμή σας στο Τώρα. Και να σταθείτε για άλλη μια φορά μπροστά στο ανοιχτό παράθυρο του Πνεύματος, με τη χαρά και την εμπιστοσύνη του μικρού παιδιού, που βλέπει μπροστά του να ανοίγεται ένας νέος κόσμος που δεν είχε καν ονειρευτεί, ένας κόσμος γεμάτος μυστήρια, που θα γέμιζε το μυαλό του με ερωτηματικά -και βέβαια, με πολλές απαντήσεις.

Κι αφού σταθείτε μπροστά σ’ αυτό το ανοιχτό παράθυρο και πάρετε βαθιές αναπνοές εισπνέοντας τον φρέσκο δροσερό αέρα, ευωδιαστό από τα αρώματα της φύσης, γεμάτο με εκείνους τους ψυχρούς τόνους του αέρα που έρχεται απ’ τον βορρά, από τους πόλους, να κοιτάξετε μέσα απ’ το παράθυρο στον φωτεινό νέο κόσμο, που δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει. Δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει για σας, ακόμα και τώρα, που νομίζετε ότι όλα έχουν τελειώσει, που νομίζετε ότι, ό,τι ήταν να μάθετε, το μάθατε και στέκεστε με λίγο κυνισμό απέναντι στα πράγματα. Που σκέφτεστε ίσως ότι, σ’ αυτήν την ηλικία δεν έχετε να κάνετε πάρα πολλά ακόμα, που νιώθετε κουρασμένοι, απογοητευμένοι, ανίκανοι και χωρίς ενδιαφέρονται -πραγματικά ενδιαφέροντα.

Σταθείτε λοιπόν, κοιτάζοντας από αυτό το ανοιχτό παράθυρο, στον λαμπερό νέο κόσμο και κάντε μερικά βήματα, δείτε, ακολουθήστε την ενέργεια του ουράνιου τόξου. Κάντε το παράθυρο πόρτα, μια νέα πόρτα στον κόσμο και βγείτε έξω, αρχίζοντας εκ νέου την εξερεύνηση.

Η νοητική σας ουσία, σχεδόν καταστρέφεται από την κατάχρηση της νόησής σας, στη μια ή την άλλη κατεύθυνση. Για να διατηρήσετε τη νοητική σας ουσία ζωντανή, ενεργή, φρέσκια, χρειάζεται κάθε τόσο να ανοίγετε νέα παράθυρα και να αφήνετε νέες προοπτικές να σας τραβήξουν απ’ τη δομή στην οποία έχετε κλειστεί.

Είναι ήδη μερικά χρόνια που τονίστηκε το γεγονός ότι η νέα εποχή έχει ήδη αρχίσει να παλιώνει. Μπορεί τώρα να έχετε μόλις μπει στον αιώνα του Υδροχόου, μια πολύ μεγάλη περίοδο αλλά η νέα εποχή, όπως έχει διαμορφωθεί σαν ιδεολογία μέχρι σήμερα, έχει αρχίσει ήδη να φθείρεται. Και όπου να ‘ναι θα δώσει την αποκρυστάλλωσή της.

Εσείς δεν ανήκετε στην αποκρυστάλλωση αυτή. Αν θέλετε να είστε εκείνοι που θα δεσμεύσουν την ενέργεια σε συγκεκριμένες δομές και θα την οργανώσουν για να καταλήξουν μετά από μερικούς αιώνες στη δημιουργία δομών μεγαλύτερων, που θα αρχίσουν περαιτέρω να δεσμεύουν και να κοντρολάρουν τις ενέργειες των ανθρώπων, εντάξει, μπορείτε να το κάνετε. Από τα μέχρι τώρα δεδομένα όμως προκύπτει, ότι δεν είστε εσείς που θα χαιρόσασταν με μια τέτοια εξέλιξη. Και ότι μάλλον χρειάζεται να ενταχθείτε στη ροή, στην κίνηση, εκείνης της μερίδας των ανθρώπων που διαρκώς αναζητούν και διαρκώς εξελίσσουν και εξελίσσονται. Που δεν εφησυχάζουν, επειδή βρέθηκαν στον «σωστό» σε εισαγωγικά δρόμο αλλά δεν σταματούν να διερευνούν και να ζητούν όλο και βαθύτερη κατανόηση.

Ο νους σας δεν εξελίχθηκε σ’ αυτό που είναι για να γίνει έρμαιο μιας θρησκείας, ενός δόγματος, ενός κινήματος αλλά για να σκέφτεται ελεύθερα και κάθε φορά εκούσια να αλλάζει τρόπο θέασης των πραγμάτων. Αν θέλετε να δώσετε ζωή στο σώμα σας και κίνηση στα έργα σας, επιτρέψτε την αναγνώριση από τον νου, νέων μοτίβων δράσης του -σκέψης δηλαδή.

Αυτήν την περίοδο βρίσκεστε εγκλωβισμένοι, θεωρητικά. Ο εγκλωβισμός σας δεν αφορά στο φυσικό πεδίο. είστε ελεύθεροι να πηγαινοέρχεστε όπου θέλετε. Ο εγκλωβισμός σας είναι εξωτερικός. Έχετε αφήσει μία νέα συνήθεια να φανεί, να επικρατήσει. Έχετε αφήσει να επικρατήσει η μη δράση. Μη δράση. Έχετε παραδοθεί στη μη δράση. Αυτό έχει και τα καλά και τα άσχημα. Είναι καλό, στο βαθμό που αφήνετε την ανάγκη ελέγχου. Όσο περισσότερο αφήνετε την ανάγκη να έχετε τον έλεγχο των πραγμάτων, τόσο καλύτερα για σας. Ποιος όμως θα σας οδηγήσει και που; Ποιος πιστεύετε ότι σας οδηγεί; Είναι μια τυχαία διαδικασία; Το γεγονός ότι δεν μπορείτε να προβλέψετε αν αύριο θα έχετε δουλειά ή δε θα έχετε, δεν μπορείτε να προβλέψετε τι θα συμβεί στο εμπόριο, αν θα προκύψει ένας νέος εγκλεισμός ή οτιδήποτε, το γεγονός ότι δεν φαίνεται να κινείται το εμπόριο, λόγω των περιοριστικών μέτρων κυρίως, σας κάνει να νομίζετε ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος δράσης. Αλλά ήταν αυτός εξαρχής ο σκοπός της ζωής σας; Ερχόμενοι στη γη ως συνειδητά όντα, σκεπτόμενα και σοφά, είχατε αυτόν το σκοπό και μόνο; Μερικούς μήνες θα κρατήσει ο εγκλεισμός, όχι παραπάνω.

Φεύγετε μακριά. Χάνετε τα πάντα, παραδίδετε τα πάντα, επειδή δεν είστε σε θέση να δείτε πώς θα τελειώσει αυτή η ιστορία, δεν είστε σε θέση να σκεφτείτε κάτι καλύτερο -και βέβαια για πρακτικούς λόγους, που πολύ καλά κατανοούμε. Πού είναι όμως η ευρηματικότητά σας; Πού είναι η δύναμή σας, ο δυναμισμός σας, η εξυπνάδα σας, η ευστροφία σας; Εσείς μπορείτε να κινήσετε βουνά! Τι σας κάνει να νιώθετε παρατημένοι; Είναι η κούραση του παιχνιδιού; Είναι το μούδιασμα που νιώθετε επειδή δεν μπορείτε να γνωρίζετε το μέλλον, άμεσο ή απώτερο;

Οι δυνάμεις που κινούνται, πηγαίνουν και έρχονται στο νοητικό πεδίο σας, έχουν κίνηση δυναμική. Η κίνησή τους είναι δυναμική. Διασχίζουν το νοητικό σας πεδίο ροές ισχυρές. Δεν μπορείτε να τις αντιληφθείτε αλλά αφήνετε ασυνείδητα, αντιλαμβανόμενοι ασυνείδητα αυτό που συμβαίνει, αφήνετε τον δικό σας νου να κάτσει χαμηλότερα, με αποτέλεσμα, ενώ οι κινήσεις είναι δυναμικές και αφήνουν ισχυρό εντύπωμα, εσείς να αποφεύγετε την εμβέλειά τους.

Θα χρειάζονταν μόνο να υψώσετε το νοητικό σας παράστημα και να γίνετε πιο δεκτικοί σε όλα όσα διατρέχουν το νοητικό σας πεδίο -τα οποία δεν είναι αρνητικά. Δεν είναι όλα δύσκολα. Είναι όλα ωφέλιμα. Είναι ήδη καιρός να επιτρέψετε στον εαυτό σας να γονιμοποιηθεί από τις ξεκάθαρες, δυναμικές κινήσεις των θείων ενεργειών στο ανώτερο νοητικό πεδίο. Κι αυτό θα συμβεί μόνο, όταν πάρετε την απόφαση για άλλη μια φορά να αλλάξετε τρόπο σκέψης και δράσης….

Προσέξτε τι συμβαίνει. Αυτή τη φορά δεν θα έρθει κάποιος, να κουνήσει το χέρι για να τραβήξει την προσοχή σας και να σας πει «Κοίτα, πρέπει να πάρεις το εμφύτευμα. Πρέπει να αλλάξεις τον τρόπο που έκανες διαλογισμό και τις μαγικές πρακτικές σου. Πρέπει να εμπιστευτείς το Πνεύμα. Πρέπει να μπεις στο κέντρο σου». Δεν θα έρθει κάποιος να σας πει νέους τρόπους. Οι νέοι τρόποι θα προκύψουν από μέσα σας. Και καταλαβαίνουμε πολύ καλά ότι αυτή η πρόκληση είναι ακόμα μεγαλύτερη και όμως, είναι αυτό που πρέπει να συμβεί.

Θα παρομοιάσω και πάλι αυτήν την εποχή με τα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού και τα πρώτα χρόνια κάθε θρησκείας. Εδώ δεν μιλάμε για θρησκεία, στη δική μας περίπτωση, όμως ταιριάζει πάρα πολύ, λόγω της συσχέτισης με την εσωτερική εργασία, την εσωτερική αλήθεια του ανθρώπου. Και τότε, στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού, όταν πλέον κατά τας Γραφάς ο Ιησούς απήλθε, άρχισαν να βαδίζουν οι πιστοί κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου πάνω στα ρήματά του και να διαδίδουν την πίστη, να διαδίδουν τη διδασκαλία. Και τον πρώτο καιρό βέβαια η διάδοση ήταν δύσκολη αλλά τα πράγματα ήταν κάπως πιο ελεγχόμενα μεταξύ τους, ειρηνικά και ελεγχόμενα. Μετά, άρχισε μια πολύ πιο δύσκολη περίοδος. Και ήταν η περίοδος της αποκρυστάλλωσης σε μια συγκεκριμένη δομή.

Πολλοί από εσάς, όλοι όσοι είστε εδώ σήμερα, συμμετείχατε στην περίοδο της αποκρυστάλλωσης και με τρόπο μάλλον αρνητικό. Εργαστήκατε για την εδραίωση εκείνου του θρησκευτικού κινήματος και κάνατε ό,τι καλύτερο μπορούσατε, βάλατε τα δυνατά σας για να συμβεί και να αποκρυσταλλωθεί το κίνημα σε μια θρησκευτική δομή. Το «ό,τι καλύτερο μπορούσατε» είναι που βρίσκεται σε ένα μάλλον αρνητικό ισοζύγιο.

Γιατί το φέρνω τώρα; Γιατί τώρα μπορείτε να εξισορροπήσετε εκείνη τη δράση. Όχι γιατί βλάψατε ανθρώπους και κάνατε κακό και περιορίσατε… περιορίσατε ουσιαστικά τη διδασκαλία, αποκρυσταλλώνοντάς τη με διάφορους τρόπους αλλά γιατί είναι η δική σας ευκαιρία να κάνετε τα πράγματα τώρα καλύτερα και να απολαύσετε ένα διαφορετικό σενάριο για τον εαυτό σας. Το σενάριο του να διατηρείς τον νου σου ανοιχτό και να συνεχίζεις να διερευνάς και να συνεχίζεις να ζεις βάσει των πεποιθήσεών σου αλλά κρατώντας την ενέργεια σε ροή. Κι αυτή είναι μια πολύ λεπτή ισορροπία. Είναι δύσκολο να κερδηθεί. Είναι μεγάλη πρόκληση να την επιτύχει κάποιος. Εσείς λοιπόν που μείνατε και δεν φύγατε την προηγούμενη περίοδο, περιελάβατε αυτήν την πρόκληση στο σενάριό σας.

Και για να επανέλθω στο θέμα των χρονογραμμών, θα πω ότι, συνδέεται η συζήτηση που σας κάνω τώρα με το θέμα των χρονογραμμών, ως προς το ότι έρχεται να κουμπώσει με μια παλαιότερη δράση σας, σχεδόν δυο χιλιάδες χρόνια πριν -κάτι λιγότερο- αλλά κινείται σε άλλη κατεύθυνση. Θα δείτε, όσοι/όσες από εσάς ασχοληθείτε με αυτό το θέμα ενδελεχώς, θα δείτε ότι θα προκύψουν βαθιές συσχετίσεις και ο βαθμός ελευθερίας που θα αποκτήσετε στη συνέχεια, θα φανεί πάρα πολύ χρήσιμος, όταν κληθείτε να βοηθήσετε άλλους, που πολύ εύκολα θα βρεθούν να περιορίζονται από τα δεσμά της αποκρυστάλλωσης. Προς θεού, η αποκρυστάλλωση δεν είναι κακή -απλώς χρειάζεται να υπάρχει ισορροπία.

Για να συνοψίσω:

Πρώτον, σταθείτε στο ανοιχτό παράθυρο, αφού πάρετε βαθιές αναπνοές, εισπνέοντας τον φρέσκο αέρα, βγείτε στη νέα πραγματικότητα που ανοίγεται μπροστά σας, ανοιχτοί/ανοιχτές σε κάθε νέα αλλαγή -σε κάθε αλλαγή του τρόπου σκέψης σας, που θα φανεί απαραίτητη στη συνέχεια. Αλλάζοντας τον τρόπο σκέψης σας, ο νέος κόσμος θα γίνει δικός σας κόσμος.

Δεύτερον αυτό που υπάρχει στον νέο κόσμο, που είναι έξω από το παράθυρο το ανοιχτό, δεν θα σας το εξηγήσει κανένας. Ούτε εγώ, που θεωρητικά έχω φύγει από το 2000. Και δεν θα σας το εξηγήσω, γιατί η νέα πρόκληση είναι να το αφήσετε να προκύψει, να το αφήσετε να εκδηλωθεί από το κέντρο σας. Άρα, καθώς βλέπετε από το ανοιχτό παράθυρο τον κόσμο και περνάτε σ’ αυτόν, είστε εσείς που θα αναγνωρίσετε τις τάσεις, τις ροές, τις ιδέες. Θα τις αναγνωρίσετε, καθώς έχετε περάσει ενεργειακά έξω, στον νέο, λαμπερό κόσμο.

Τρίτον, αφήστε τη νοητική σας δομή να υψωθεί. Αφήστε τα ανώτερα τσάκρα σας ορθάνοιχτα, για να εντυπωθούν από τις δυναμικές κινήσεις των ενεργειών και Δυνάμεων των ανώτερων νοητικών πεδίων. Είναι νοήμονες οντότητες αυτές που αποκαλώ Δυνάμεις. Επιτρέψτε στον νου σας να εντυπωθεί. Βγείτε απ’ το νοητικό σας καβούκι, ανοίξτε προς τα επάνω κι επιτρέψτε στα ανώτερα κέντρα σας να εντυπωθούν αυτές τις ροές.

Τέταρτον, αφήστε τον εαυτό σας να θυμηθεί τι έγινε τότε, πώς το κάνατε τότε και κάντε αντίθετα σήμερα. Δηλαδή, μην οδηγείστε… μην εγκλωβιστείτε στην αποκρυστάλλωση του κινήματος της νέας εποχής που ξεκίνησε αρκετές δεκαετίες πριν αλλά, συνεχίζοντας να κρατάτε την ορμή που σας δημιούργησε και τις βασικές ιδέες, προχωρήστε σε νέα εδάφη, σπάζοντας τη συνήθεια. Ρηξικέλευθη δράση χρειάζεται.

Σ’ αυτά τα τέσσερα σημεία συνοψίζεται η σημερινή μας επικοινωνία.

Ρωτά η Άννα, αν κάποιοι που δεν ήταν σήμερα από τη σταθερή ομάδα, σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να κάνουν αυτήν την εργασία και δεν ισχύει γι’ αυτούς ό,τι ειπώθηκε για την προηγούμενη σχετική εμπειρία σας 2000 χρόνια πριν. Ναι, η εργασία πρέπει να γίνει και από αυτούς. Και όχι, δεν συμμετείχαν τότε, στην περίπτωση που αναφέραμε. Είναι το μόνο πράγμα στο οποίο διαφέρουν, το ότι τότε δεν χρειάστηκε να συμμετέχουν στην αποκρυστάλλωση. Όμως τώρα είναι εδώ για να λειτουργήσουν με τον καινούριο τρόπο, κατά συνέπεια θα ήταν καλό να ακολουθήσουν τον ίδιο τρόπο δράσης, την ίδια εργασία.

Μίλησα πολύ για το εξάκτινο σύμπαν την προηγούμενη περίοδο. Κάνω ένα μικρό διάλειμμα, που χρειάζεται. Γιατί με κάποιο τρόπο πρέπει να συνδέουμε τις ενέργειες του εξάκτινου σύμπαντος με τη γήινη πραγματικότητα. Και όλα αυτά για τα οποία σας μίλησα, τόσο την προηγούμενη φορά όσο και σήμερα, θα ανοίξουν το δρόμο σ’ αυτήν τη γείωση. Γιατί φυσικά δεν μπορεί να περιμένετε να γειώσετε επαρκώς τις ενέργειες του εξάκτινου σύμπαντος, όταν οδεύετε σε αποκρυστάλλωση.

Δεν πρέπει να παρεξηγηθεί εδώ η έννοια της αποκρυστάλλωσης. Λογικά θα φαινόταν ότι ήταν η καλύτερη περίπτωση για να γειώσεις μία ενέργεια, μια ιδέα, το να τη βάλεις σε μία δομή. Γείωση είναι να τη βάλεις στη ζωή σου. Να ζεις με αυτήν. Όταν μπει σε μια δομή, τα πράγματα αρχίζουν να αφορούν τη συλλογικότητα και εκεί εμπλέκονται άλλες δυνάμεις. Και καθώς αποκρυσταλλώνεται η ενέργεια, δημιουργούνται στη συνέχεια κελύφη, που θα πρέπει να σπάσουν. Μιλάμε για μια διαφορετική διεργασία.

Οι ενέργειες του εξάκτινου σύμπαντος όμως δεν έχουν ακόμα γειωθεί στον εαυτό σας και στη δική σας ζωή. Και, έτσι όπως έχουν τα πράγματα αυτήν την περίοδο σε όλη τη γη, δεν θα μπορέσετε να τις παραλάβετε και να τις βιώσετε επαρκώς, αν σκέφτεστε με τον τρόπο της αποκρυστάλλωσης.

Στο σημείο αυτό ολοκληρώνω τη σημερινή επικοινωνία και σας δίνω χρόνο για ερωτήσεις.

Κρύων

Ερώτηση: Δεν παρα-είναι πρώιμη η αποκρυστάλλωση που συντελείται τώρα με τις αλλαγές στις νέες ενέργειες; Πολύ γρήγορα δεν αποκρυσταλλώνονται τα πράγματα; Η ανθρωπότητα θα φανεί κατώτερη των νοημάτων στα οποία μυείται;

Απάντηση: Τα σημεία των καιρών είναι αυτά. Μη ξεχνάς ότι οι συνθήκες στις οποίες έγινε η διάδοση αυτής της νέας διδασκαλίας, είναι πολύ διαφορετικές από εκείνες που ίσχυαν στην παλαιότερη περίπτωση. Η διάδοση έγινε πολύ γρήγορα και η επεξεργασία των μηνυμάτων έγινε πολύ γρήγορα και η εκμετάλλευση κατ’ ακολουθία, έγινε γρήγορα. Είναι πράγματα που συμβαίνουν πάντοτε σε τέτοιες περιπτώσεις. Η ταχύτητα ήταν γρηγορότερη, λόγω των συνθηκών και λόγω του διαφορετικού βαθμού ωρίμανσης της ανθρωπότητας. Παρόλα αυτά, συντρέχουν και άλλοι λόγοι. Καμία εποχή δεν είναι ακριβώς ίδια με μια άλλη, φυσικά ούτε τα άστρα βρίσκονται στις ίδιες θέσεις τις αντίστοιχες στιγμές. Υπάρχουν πολλές αστρικές διεργασίες που δεν είναι ορατές και που οδηγούν τα πράγματα σε μεγαλύτερη αποκρυστάλλωση. Όταν η άνθηση γίνεται γρήγορα, γρήγορα έρχεται και η παρακμή. Στην πραγματικότητα, αυτό που φαίνεται να παρακμάζει είναι η αντίληψη συγκεκριμένου μέρους της ανθρωπότητας, λόγω του ότι τα μέλη της εμμένουν σε έναν και μόνο τρόπο σκέψης και δράσης.

Οι διεργασίες είναι πολλές και πρέπει να σταματήσουμε τη ροή της εκμετάλλευσης. Δεν σας έχω μιλήσει άλλη φορά με τέτοιο τρόπο αλλά η εκμετάλλευση που συμβαίνει έχει αναχθεί σε επιστήμη. Εκμεταλλεύεστε τους άλλους, με τον τρόπο που σας εκμεταλλεύονται. Θέλω να πω, ο εκμεταλλευτής και ο εκμεταλλευόμενος, ο εκμεταλλευτής και αυτός που εκμεταλλεύεται, είναι το κουμπί και η κουμπότρυπα. Θα πρέπει να δημιουργήσουμε αναντιστοιχίες ανάμεσα στα δύο, για να διακοπεί η ροή. Κάθε φορά που βλέπετε ρήξεις να συμβαίνουν, είναι για να διακοπεί αυτή η ακολουθία. Να διακοπεί η σύνδεση ανάμεσα στα δύο. Δεν αφορά πάντοτε την εκμετάλλευση αλλά αφορά πάντοτε τη διακοπή της σύνδεσης. Ε; μαζί όμως με τους δικούς μας ενεργειακούς χειρισμούς, χρειάζεται κι εσείς να βάλετε τα δυνατά σας, για να σπάσει η αντιστοιχία και η κουμπότρυπα να πάψει να δέχεται το συγκεκριμένο κουμπί. Χρειάζεται λοιπόν να υπάρξει αντικατάσταση και να κουμπώσει με κάτι άλλο. Το «άλλο» είναι ο νέος τρόπος σκέψης.

Αυτά που σας λέω τώρα, δεν αφορούν μόνο την εκμετάλλευση του κινήματος της νέας εποχής αλλά και όλους τους άλλους τύπους εκμετάλλευσης και πραγματικά, θα πρέπει να δείτε αυτήν την περίοδο σαν μια ευκαιρία για να πραγματοποιηθεί, σε όσο βαθμό είναι δυνατό να συμβεί, αυτός ο στόχος. Υπάρχει άλλη ερώτηση;

[Ακολούθησε συζήτηση]