Περί χρονογραμμών

Άννα: Παίρνουμε βαθιές, χαλαρές, αβίαστες αναπνοές…

………………………..

Έτσι όπως κάνετε κάθε φορά, κάντε και σήμερα, αφήνοντας τον εαυτό σας χαλαρό στο κάθισμα, ωστόσο με τη σπονδυλική στήλη σε ευθεία θέση και το κεφάλι ελαφρώς γερμένο προς τα εμπρός.

Αναγνώσματος συνέχεια…

Πριν από εκατομμύρια χρόνια, εδώ στη Γαία, τον μεγάλο/μικρό πλανήτη, συνάχθηκαν όλες οι δυνάμεις του σύμπαντος για να αποφασίσουν τη μοίρα του. Από τον γαλαξία της Ανδρομέδας προσέγγισαν αστρόπλοια, όπως θα λέγατε σήμερα αλλά ήταν κάτι άλλο- τα οποία επόπτευσαν το χώρο, είδαν τις δυναμικές του, τις συνθήκες που είχαν αναπτυχθεί και έκαναν πάνω σ’ αυτές πολλαπλά σενάρια. Ένα από αυτά τα σενάρια ή δύο ήταν η καταστροφή του πλανήτη από έναν άλλον. Ένα ή δύο από αυτά τα σενάρια περιελάμβαναν μία κοσμική σύγκρουση, στην κατάλληλη στιγμή. Ωστόσο αυτό δεν έγινε. Το σενάριο αυτό αποσοβήθηκε και ο πλανήτης ακολουθεί ένα ή δύο από τα υπόλοιπα σενάρια. Λέω ένα ή δύο, γιατί κάποιες φορές στις γραμμές του χρόνου τα σενάρια πλέκονται, διϋφαίνονται και μπορεί κάποιος να συμμετέχει σε δύο ταυτόχρονα ή τρία. Θα μπορούσατε αυτό να το κατανοήσετε καλύτερα αν σκεφτείτε ότι, στην παρούσα διάσταση που βρίσκεστε στη Γη, βιώνετε η φυσική εξωτερική πραγματικότητα ταυτόχρονα με την πραγματικότητα του αστρικού, του συναισθηματικού σας πεδίου και την πραγματικότητα του νοητικού σας πεδίου -για να μην αναφερθώ σε άλλα πεδία. Ανάλογα μπορείτε, κάποιοι που είναι πιο προχωρημένοι και πιο ελεύθεροι καρμικά, να βιώσουν περισσότερα από ένα σενάρια. Το φυσικό τους σώμα να βρίσκεται στη Γη, όπως τη γνωρίζετε, το αστρικό κάπου αλλού, το νοητικό κάπου αλλού αλλά να έχουν παράλληλη εμφάνιση σε έναν άλλο γαλαξία. Σε έναν άλλο γαλαξία μιας άλλης διάστασης. Σε μια άλλη Γαία.

Αυτό, παρότι κάποιοι θα το αμφισβητούσαν έντονα, συμβαίνει. Και είναι ο τρόπος με τον οποίο αναμένεται να γίνει το πέρασμα στο επόμενο εξελικτικό επίπεδο. Η Γαία καλά κρατεί. Δεν θα έρθει κάτι που θα την εξαφανίσει ούτε θα έρθει η συντέλεια -τι θα πει συντέλεια; Τα πάντα αλλάζουν. Ακόμα και αν κάτι πολύ ισχυρό συμβεί, η ζωή επανεμφανίζεται. Η Γαία καλά κρατεί. Δεν είστε εσείς που γνωρίζετε, γι’ αυτό θα σας ενημερώσουμε ότι ήδη κατοικούνται άλλες διαστάσεις, λιγότερο εξελιγμένες, της Γαίας. Και για κάποιο λόγο που εσείς αδυνατείτε να αντιληφθείτε, εκείνη η Γαία είναι με τη σειρά της εξελισσόμενη με άλλο ρυθμό. Το περιβάλλον είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που εσείς βλέπετε. Με τον ίδιο τρόπο, όταν γίνει το πέρασμα στη νέα Γη, στην άλλη, νέα Γη, το περιβάλλον θα είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που εσείς βλέπετε. Και δεν αναφέρομαι στις διαφορές που μπορεί να προκύψουν στο περιβάλλον από μία ενσάρκωση σε μία άλλη στην ίδια διάσταση.

Στις μαγνητικές γραμμές του πλανήτη ρέει η ενέργεια που συνοψίζει όλα τα σενάρια σε ένα πλανητικό δυναμικό και υπάρχουν χρονογραμμές, που αν κάποιος τις ακολουθήσει, θα βρεθεί σε μία σχισμή του χωροχρόνου και θα περάσει στην άλλη Γη. Όλα αυτά ακούγονται ουτοπικά στα αυτιά της Άννας παρόλα αυτά είναι πραγματικά, με έναν τρόπο που εσείς δεν μπορείτε αυτή τη στιγμή να επιβεβαιώσετε. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η συζήτηση γίνεται σήμερα ούτε είναι τυχαίο ότι κάποιος/κάποιοι ανάμεσά σας βιώνουν αυτές τις χρονογραμμές. Είναι εκεί που θα έπρεπε να είναι. Είναι εδώ για να μείνουν, όχι για να φύγουν αλλά είναι προάγγελοι εκείνου του γεγονότος. Η μετάβαση αυτή αργεί να γίνει για το σύνολο ή το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Γης και δεν θα γίνει όσο βρίσκεστε εν ζωή. Γιατί αυτό θα απαιτούσε πολύ μεγάλη ετοιμότητα, προετοιμασία φυσική και ετοιμότητα την οποία δεν διαθέτετε. Αυτό δεν είναι πρόβλημα, γιατί δεν διαθέτετε αυτήν την ετοιμότητα, επειδή δεν χρειάζεται και δεν πρέπει. Είστε εδώ με έναν πολύ συγκεκριμένο ρόλο και αυτόν το ρόλο παίζετε. Δεν μειονεκτείτε σε κάτι, είστε εκεί που πρέπει να είστε.

Τι πιστεύετε ότι σημαίνουν οι λέξεις «παράδεισος στη γη»; Τι σημαίνει η έννοια του παραδείσου, έστω; Κάποιοι την ερμηνεύουν ως μία οριστική κατάσταση ύπαρξης, όμως εγώ θα σας έλεγα απλώς ότι είναι εκείνη η άλλη Γη, που φαντάζει ιδανική στα μάτια εκείνων που προσβλέπουν στη λύση των προβλημάτων τους. Τώρα, εκείνοι που βρίσκονται στην άλλη Γη, σας διαβεβαιώ ότι έχουν τα δικά τους θέματα. Παρόλα αυτά, είναι μια μεγάλη εξέλιξη σε σχέση με αυτό που βιώνετε εδώ και τώρα.

Οι χρονογραμμές εγκαθίστανται ραγδαία μέσω του ηλιακού ανέμου στο μαγνητικό δικτύωμα της Γης. Ύφανση. Υφαίνονται. Διασταυρώνονται και δημιουργούν πεδία και υποπεδία. Σε παλαιότερη συνάντησή μας πριν μερικά χρόνια, αναφέρθηκα με άλλο τρόπο και με άλλο σκοπό, στη σχισμή στο χωροχρόνο. Και τότε σας είχα δώσει τη δυνατότητα να τραβάτε ενέργεια από την άλλη πλευρά της σχισμής, όπως πιάνει η πλέχτρα με το βελονάκι και τραβά το νήμα. Αυτός είναι ένας τρόπος να λειτουργήσετε επίσης σε σχέση με τις χρονογραμμές τώρα. Όχι όμως περιμένοντας να εισάγετε εκείνη την πραγματικότητα στην τωρινή αλλά μάλλον να φέρετε τις ενέργειες που είναι κατάλληλο να εισέλθουν και να τις αφομοιώσετε στο τώρα, ώστε πραγματικά να λειτουργήσετε ως προάγγελοι, αφού κατανοήσετε. Προάγγελοι εκείνης της άλλης εναλλακτικής. Δεν είναι η λύση όλων των προβλημάτων σας εκείνη η άλλη διάσταση. Είναι μια νέα πρόκληση, που για να την αντιμετωπίσετε, χρειάζεται να έχετε κλείσει αυτό το πεδίο -να έχετε κλείσε με τα θέματά σας σε αυτό το πεδίο.

Κάποιοι αναρωτιούνται, αν η άλλη Γη που αναφέρω είναι ο τόπος που πηγαίνουν οι ψυχές μετά θάνατον. Πηγαίνουν όλες εκεί; Κάθε άλλο! Καταλάβετε ότι είναι ένα παράλληλο, εναλλακτικό σενάριο, για την είσοδο στο οποίο απαιτείται να έχετε καλύψει κάποιες προϋποθέσεις. Δεν είναι ο τόπος που οι ψυχές, όπως λέτε, πηγαίνουν μετά θάνατον. Είναι μία ξεκάθαρη επιλογή ενσάρκωσης.

Και τι ρόλο μπορεί να παίζει αυτό τώρα και τι αξία μπορεί να έχει για να το αναφέρω στη σημερινή μας συνάντηση; Δεν μπορείτε να το μετρήσετε, δεν μπορείτε να το επιβεβαιώσετε, δεν μπορείτε να το βιώσετε, κάποιοι. Άρα, είναι μία από τις πολλές θεωρίες για αγρίους, που κυκλοφορούν. Το βίωμα θα έρθει όταν εσείς είστε έτοιμοι, έλκοντας την ενέργεια από τη σχισμή του χωροχρόνου, τη σχισμή πάνω στο μαγνητικό πεδίο της Γης. Κάνετε λάθος αν νομίζετε ότι οι χρονογραμμές κατευθύνονται σε άλλους γαλαξίες. Οι χρονογραμμές συγκλίνουν στη Γη. Αυτό το σενάριο είναι μοναδικό. Μοναδικό! Δεν παρατηρείται κάπου αλλού στο εγγύς σύμπαν. Δεν παρατηρείται αλλού, το να συγκλίνουν πάρα πολλές, σχεδόν άπειρες χρονογραμμές σε ένα αστρικό σώμα. Γι’ αυτό και χρησιμοποίησα τη λέξη «Μοναδικό», με κεφαλαίο Μ. έχει να κάνει με τη Μονάδα.

Το να χρησιμοποιήσει κάποιος αυτές τις χρονογραμμές για να κατευθυνθεί αλλού, στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που κινούνται, θα σήμαινε τι άλλο; Να πάει στο παρελθόν! Από αυτό που σας λέω, καταλαβαίνετε ότι οι χρονογραμμές κινούνται όπως το φως. Το να ακολουθήσεις μία ακτίνα φωτός στην πηγή της, σημαίνει να πας στο παρελθόν. Δεν είναι τυχαίο αυτό. Όπου και να κοιτάξετε στο σύμπαν, βλέπετε παρελθόν. Δεν είναι τυχαίο αυτό. Πιστέψτε το. Το μέλλον βρίσκεται σ’ αυτό το Μοναδικό σημείο και στη διΰφανση των χρονογραμμών/σεναρίων που αναπτύσσονται.

Εδώ βρίσκεται η πηγή του μέλλοντος.

«Κρύων», ρωτά η Άννα, «αν βρισκόμουν σε έναν κάποιον πλανήτη ή αστέρα της Ανδρομέδας, αυτό δεν θα συνέβαινε πάλι; Σ’ εκείνο το σημείο δεν θα συνέκλιναν όλες οι χρονογραμμές και οι ακτίνες;» Πάρ’ το πίσω αυτό που είπες τώρα αμέσως! Δεν ισχύει. Αναφέρεσαι σε κάτι που δεν γνωρίζεις! Αν δεις έξω από το σημείο που στέκεσαι, δεν έχεις παρελθόν. Το παρελθόν δημιουργείται λόγω της στάσης σου, της τοποθέτησής σου, σε αυτό το σημείο, που στην προκειμένη περίπτωση είναι η Γη. Δεν υπάρχει κάτι άλλο για σένα. Όλα όσα σε καθορίζουν είναι παρελθόν. Το μέλλον δεν έχει έρθει ακόμα και είσαι εσύ που το δημιουργείς. Και το παρόν το βίωσες ήδη. Δεν μπορείς να σταθείς πουθενά, στον Περσέα ή την Ανδρομέδα ή οπουδήποτε στο σύμπαν, αποκομμένος από όλα. Δεν μπορείς!

Οι εικόνες που έχετε, τα διαλογιστικά ταξίδια που κάνετε, ευθύνονται γι’ αυτήν την παρανόηση, αν και δεν θα μπορούσαμε εύκολα να γίνουμε πιο σαφείς ως προς αυτό. Ταξιδεύοντας σε άλλους γαλαξίες και ουράνια σώματα και σχηματισμούς, επισκέπτεστε το μακρύ παρελθόν σας. Δεν μπορείτε να ξεκολλήσετε από αυτό. Δεν μπορείτε να πάτε στον Σείριο, στην Ανδρομέδα, οπουδήποτε, για να φέρετε μέλλον, εκτός εάν χρησιμοποιήσετε τη γνώση του παρελθόντος εκείνου, για να κατανοήσετε τα βήματα που πρέπει να γίνουν.

«Φαίνεται ότι το στοιχείο του προκαθορισμού είναι πάρα πολύ έντονο», σκέφτεστε. «Ένα τόσο μεγάλο και βαρύ παρελθόν, ένα ολόκληρο σύμπαν παρελθόντος! Τι μπορώ να κάνω εγώ με αυτό; Πόσο μέλλον μπορώ να γεννήσω μ’ αυτό; Έχω όλο το σύμπαν λοιπόν στη διάθεσή μου ή, τέλος πάντων, μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι, που φτάνουν τα μεγάλα μας κάτροπτρα. Τι μπορώ να κάνω με όλο αυτό; Πόσο μέλλον μπορεί να γεννήσει ένας άνθρωπος;»

Ας ξεκινήσουμε από την αποδοχή. Από την ικανότητά σας να αποδέχεστε ότι αυτό μπορεί να συμβεί. Ότι, πραγματικά, γεννάτε το μέλλον. Την ίδια στιγμή που τα κύτταρα του σώματός σας συνεργάζονται ακατάπαυστα, για να μπορέσετε εσείς να εκτελέσετε μια κίνηση, μελλοντική γι’ αυτά τα ίδια, εσείς μπορείτε να κατανοήσετε την αναλογία αυτού, αυτής της συνεργασίας, όσον αφορά στη μελλοντική κίνηση του καθρεφτίσματός σας στο χώρο και το χρόνο. Το μέλλον σας.

«Κάτσε βρε συ Κρύων, κάπως περίεργα ακούγονται όλα αυτά. Οι άλλοι πλανήτες, τ’ αστέρια, οι γαλαξίες εκεί έξω δεν έχουν μέλλον;» Το μέλλον του παρελθόντος σας…. Πολύ ενδιαφέρον! Το πρόβλημα είναι το εξής: ότι τα κύτταρά σας γεννιούνται και παθαίνουν κάθε στιγμή και ενώ συνεργάζονται μεταξύ τους αναγκαστικά, για να παράγουν τη μελλοντική κίνηση που θα κάνετε, κάποια δεν ζουν αρκετά για να τη βιώσουν. Γιατί κινούνται σε μία χρονογραμμή διαφορετική. Λειτουργούν με άλλους όρους.

Δεν μπορείτε πραγματικά να δείτε το μέλλον του παρελθόντος σας. Αναγκαστικά, είστε δημιουργοί. Αυτό δεν ακούγεται και τόσο κακό, ε; Για σκεφτείτε… για σκεφτείτε την καταδίκη ενός δημιουργού, να είναι μόνο αυτό! Μπορεί να το συλλάβει ο ανθρώπινος νους; Ότι αυτός που είναι «καταδικασμένος», σε εισαγωγικά, να δημιουργεί διαρκώς, δεν έχει παρελθόν. Μαζεύει το παρελθόν του και το κάνει μέλλον. Ανακυκλώνει το παρελθόν σε μέλλον, την παρελθούσα εμπειρία σε μελλοντική δράση και δρα διαρκώς. Χτίζει διαρκώς. Δεν μπορεί να εστιαστεί στο παρελθόν, δεν υπάρχει. Χτίζει διαρκώς. Κινείται διαρκώς προς τα εμπρός -γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αποδώσουμε τη διαρκή εξέλιξη. Αναδιαμορφώνεται διαρκώς. Και είναι το παρελθόν, που έχει συσσωρευτεί και δίνει/γεννά το μέλλον. Η εστίαση είναι εμπρός.

Έτσι κι εσείς, οι μικροί άνθρωποι… και ανθρωπίνες [σημ.: αστειευόμενος και χαμογελώντας αναφέρθηκε στις κυρίες του κύκλου] που κάθεστε στην καρέκλα σας ή στη γωνιά του καναπέ σας και σκέφτεστε όλα αυτά που ακούτε, είστε «καταδικασμένοι», σε εισαγωγικά, να δημιουργείτε το μέλλον, διαρκώς. Αν μπορείτε να προβλέψετε κάτι, αυτό έχει πολύ μικρή διάρκεια, έχει πολύ μικρό εύρος. Στην καλύτερη περίπτωση μπορείτε να προβλέψετε πώς θα είναι τα επόμενα δέκα χρόνια. Να προβλέψετε κινήσεις οργανισμών, κρατών… δεν μπορείτε να φτάσετε πολύ μακριά. Είστε «καταδικασμένοι» να δημιουργείτε. Για σας τώρα μπορεί να ακούγεται εξαιρετικό το να μπορείτε να προβλέψετε σε εύρος δεκαετίας τι μπορεί να συμβεί αλλά είστε «καταδικασμένοι» να δημιουργείτε.

Έχοντας πει όλα αυτά, σας παρουσιάζω το εξάκτινο σύμπαν σε δράση. Γιατί δεν σκόπευα βέβαια να αλλάξω καθοριστικά τη ροή του κύκλου μας. Παραμένει πάντα το εξάκτινο σύμπαν. Μόνο που τώρα χρειάζεται να δείτε αυτό το σύμπαν μέσα από τα νέα δεδομένα.

«Είναι αυτό στο οποίο πορευόμαστε; Είναι η διάσταση στην οποία πορευόμαστε;» Θα δείτε. Ακολουθεί ένα μεγάλο άνοιγμα μπροστά σας και καλώ όσους είναι συνειδησιακά έτοιμοι γι’ αυτό να συμμετάσχουν. Και να πλησιάσετε σε μένα, να έρθετε κοντά μου και να μου επιτρέψετε να εργαστώ στο σώμα σας, για να διευρύνω και να διευκολύνω την κατανόησή σας. Γιατί, ως ειδικός τεχνίτης που είμαι στα μαγνητικά, άριστα γνωρίζω τα θέματα των χρονογραμμών και το πώς μπορείτε να εξάγετε από αυτές το συμφέρον, αυτό που είναι καλύτερο για εσάς. Για να γίνει αυτό, χρειάζεται να συνδεθείτε όμως βαθύτερα μαζί μου. Χρειάζεται να μπορείτε να μένετε εστιασμένοι για ένα μικρό μέρος της ημέρας σ’ εμένα. Σε βαθιά σύνδεση πέντε με δέκα λεπτά είναι αρκετά -σε βαθιά σύνδεση. Αλλιώς, θα χρειαστεί να παρατείνετε κάπως το χρόνο, στην προσπάθεια να υποκαταστήσετε την ποιότητα. Καλέστε με, επιτρέψτε μου να σας πλησιάσω, να έρθω κοντά σας και να σας δείξω πώς μπορείτε πραγματικά να αξιοποιήσετε τις γνώσεις μου και την εμπειρία μου στα μαγνητικά πεδία, για να εφελκύσετε το δυναμικό χρονογραμμών.

Θέτει η Άννα το ερώτημα: «Πώς… πώς… πώς μπορούμε να γίνουμε όπως ο Δημιουργός που κινείται διαρκώς προς τα εμπρός και μαζεύει το δυναμικό της εμπειρίας και το γεννά σε μέλλον; Πώς μπορούμε να είμαστε διαρκώς εστιασμένοι με τον ίδιο τρόπο;» Μηδέν. Δεν μπορεί να επιτευχθεί αυτό με τις παρούσες συνθήκες. Μπορείτε να μαζέψετε το δυναμικό σας, να δεχτείτε το φως που έρχεται σ’ εσάς και να συνεχίσετε να πράττετε.

Η δημιουργία προκύπτει από την εστίαση στο «Εγώ Είμαι» και από την πρόθεση για δέσμευση της ενέργειας του παρελθόντος σε δημιουργική δράση. Πώς έκλεινε κάθε μέρα της δημιουργίας ο Θεός; «Είναι καλό». Έτσι γράφουν: «Είδε ότι είναι καλό». Πότε σταμάτησε; Όταν είδε ότι είναι καλό. Και αναπαύθηκε. Και η αναφορά γίνεται σε μία συγκεκριμένη χρονογραμμή.

Αν εσείς αρκείστε στο να βλέπετε το παρελθόν, να το καμαρώνετε και να λέτε «είναι καλό, μπορώ να αναπαυθώ», παύετε να δημιουργείτε. Λιμνάζετε σε αυτό που έχει συμβεί και χάνετε την εστίαση στο σημείο της δημιουργίας… στην κατεύθυνση της δημιουργίας. Δηλώστε την πρόθεσή σας -μοναχά μία φορά, αξίζει τον κόπο- να αξιοποιήσετε όλες τις εμπειρίες του παρελθόντος για να δημιουργήσετε κάτι νέο, άξιο και ικανό να στηρίξει το Θείο Σχέδιο. Και αφήστε τον εαυτό σας να πράξει. Τα πάντα θα ρέουν. Αφήστε τη ροή να ακολουθήσει την κατεύθυνση, που φαίνεται πιο φυσική. Αφήστε τον ποταμό να ξεχυθεί.

Όλοι οι πολεμιστές αξίζουν λίγη ανάπαυση και οι παλαίμαχοι δικαιούνται να καθίσουν και να απολαύσουν τους καρπούς των κόπων τους. Είναι αυτό όμως που αγαπάτε στ’ αλήθεια; Ακόμα και αν αποφασίσετε να συνεχίσετε την έκφραση της δημιουργικότητάς σας, βάζοντας τη μία πέτρα επάνω στην άλλη, με τόσο απλό τρόπο, θα έχετε την ικανοποίηση της δημιουργίας και, ταυτόχρονα, θα έχει στηθεί ένας τοίχος, θα έχει στηθεί ένα παρτέρι, θα έχει στηθεί κάτι που μπορεί να φιλοξενήσει ζωή. Θα έχει αλλάξει η κοίτη ενός ρυακιού και αυτό θα έχει επιφέρει τεράστιες αλλαγές στη ζωή των μικρών αδελφών σας.

Σημασία έχει να δημιουργείτε. Να δημιουργείς εσύ, εσύ, εσύ. [Σημ.: δείχνει] Αυτό μετρά πάνω απ’ όλα. Στη διαρκή δημιουργία βρίσκεται το μυστικό της ζωής. Ο παράδεισος και η κόλαση, ένα και το αυτό. Τρόποι συνείδησης. Όλα αυτά όμως δεν είναι παρά υποστηρικτικοί μηχανισμοί, συνειδησιακοί, στην κατασκευή σεναρίων.

Έχουμε να πούμε μερικά πράγματα ακόμα αλλά είναι καλό αυτή τη στιγμή να δοθεί χρόνος για ερωτήσεις. Σας ακούω.

Ερώτηση 1^η: Αν κατάλαβα καλά, οι άνθρωποι οι οποίοι είναι συνεχώς δημιουργικοί μακροημερεύουν με τρόπο θαυμαστό. Είναι σωστό αυτό το συμπέρασμά μου;

Απάντηση: Η ζωή περιλαμβάνει πολλές εκφάνσεις της συνείδησης και αξιοπρέπεια. Η δημιουργία είναι πάντα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Άννα: Τόνισε ιδιαίτερα τη λέξη αξιοπρέπεια. Δεν θα τη μετέφερα αλλά μου είπε «να το πεις αυτό».

Ερωτών: Ίσως έχει να κάνει με τον ορισμό της αξιοπρέπειας: να αντέχεις την πραγματικότητα, χωρίς να κλαψουρίζεις.

Ερώτηση 2^η: Λέει ο Θεός αναπαύθηκε την έβδομη ημέρα. Ο άνθρωπος σε αυτή τη χρονογραμμή έχει επτά τσάκρα. Στην επόμενη θα έχει, λένε, 12 τσάκρας. Ο Θεός θα συνεχίσει τη δημιουργία για να γίνουν;

Απάντηση: Τα δώδεκα αναφέρονται σε σώματα που δεν γνωρίζεις ότι έχεις και προστίθενται σταδιακά στο αντιληπτικό σου πεδίο. Η αναφορά στις επτά ημέρες, είναι αυτό που περιγράφτηκε βάσει της κατανόησης που υπήρχε.

Άννα: Μου δείχνει Πλειάδες… τις επτά Πλειάδες, τη σύνδεση που υπάρχει και ότι αυτό που περιγράφτηκε αποτύπωνε κάποια γεγονότα που συνδέονται και με τα τσάκρα τα συγκεκριμένα, με δράση των Πλειάδων.

Ερώτηση 3^η: Όταν λένε εμπειρίες με χρονογραμμές, τι εννοούν; Να είχα κι εγώ και δεν το ξέρω;

Απάντηση: Η χρονογραμμή σου είσαι εσύ η ίδια/ο ίδιος. Κατεβαίνεις, ενσαρκώνεσαι σε μία χρονογραμμή και γίνεσαι ένα με τη ροή της. Μπαίνεις και ενσωματώνεσαι. Στην άλλη περίπτωση, ένα άλλο σου μέρος ενσωματώνεται σε μία άλλη χρονογραμμή. Η καθυστέρηση που υπάρχει ανάμεσα στις χρονογραμμές, γι’ αυτό είναι και διαφορετικές- οφείλεται στα διαφορετικά δυναμικά της ψυχής, που αποφασίζει κάθε ψυχή να ενσαρκώσει και να αξιοποιήσει. Όταν δύο δυναμικά ενσωματώνονται σε ένα, συμπίπτουν, σημαίνει μεγαλύτερη ψυχική δύναμη. Μεγαλύτερο ψυχικό σθένος, εξισορρόπηση, γιατί εκεί οδηγεί αυτή η συνένωση, και έκφραση του παράλληλου δυναμικού, που δεν υλοποιήθηκε ποτέ, μέσα στο τρέχον. Αν αυτό δεν είναι σύνδεση και εξισορρόπηση των όψεων της ψυχής σας, τότε τι είναι;

Ερώτηση 4^η: Το ενδεχόμενο να υπάρχουν διαφορετικές ενσαρκώσεις της ίδιας ψυχής στη Γη ταυτόχρονα, ισχύει;

Απάντηση: Απεικάζω σημαίνει εικονοποιώ. Απείκασμα είναι η απεικόνιση της ψυχής στο φυσικό πεδίο, σε μια συγκεκριμένη χρονογραμμή. Οι εικόνες σας είναι εξαιρετικά περίπλοκες, επειδή συνδέονται με τις εικόνες του περιβάλλοντος, με τα στοιχειακά η λειτουργία των οποίων διέπει το συγκεκριμένο χώρο, καθώς επίσης και με το δυναμικό των ιερών μοτίβων που έρχεται να εκφράσει η ψυχή. Όλα αυτά είναι μοναδικά για μία έκφραση, για έναν ενσαρκωμένο άνθρωπο στη γη. Αυτό που μπορεί να κάνει η ψυχή σε έναν άλλο χώρο με το δυναμικό της, λέγεται άλλο απείκασμα, διαφορετικό απείκασμα. Γιατί εσείς είστε εικόνες στο χώρο της μορφής. Είναι ένα άλλο απείκασμα σε εντελώς διαφορετικό πεδίο και δεν μπορεί να συγχρωτιστεί με το πρώτο, με το αδελφικό, ακόμα και αν οι χρονογραμμές με κάποιο τρόπο ταιριάξουν, επειδή το τοπίο είναι διαφορετικό. Άρα, το δυναμικό που εκτυλίσσεται σε σενάριο είναι τελείως διαφορετικό και εξυπηρετεί άλλο σκοπό.

Άννα: πήγα να ρωτήσω και δεν πρόλαβα, γιατί χρησιμοποίησε τη λέξη απείκασμα και με παρέπεμψε αμέσως στην παράδοση των Ολυμπίων για τα στερεά, όπου μιλούσανε για εικόνες.

Ερώτηση 5^η: Θα μπορούσα να ρωτήσω γιατί επέμεινε στη λέξη «αξιοπρέπεια»;

Απάντηση: Απεικάζομαι σημαίνει «βγάζω το δυναμικό ως ψυχή προς τα έξω σε εκδήλωση. Αποτυπώνεται, εικονοποιείται. Η εικονοποίηση προκύπτει από τις συνισταμένες του χώρου και του χρόνου, που γίνονται κατανοητές από την ψυχή, στη μονάδα της, μέσα στο σύστημα στο οποίο έρχεται να εκφραστεί. Δεν είναι τόσο περίπλοκα όσο ακούγονται. Το απείκασμα είναι η συγκεκριμένη σχέση της ψυχής στην αρμοδιότητα του περιβάλλοντός της… με το περιβάλλον της. Επιμένω σ’ αυτό και είναι σημαντικό να το κατανοήσετε, γιατί εκεί βρίσκεται το κλειδί για κάθε εσωτερικό μυστικό: στη σχέση της ψυχής με το περιβάλλον στο οποίο εκφράζεται. Περιβάλλοντα υπάρχουν πολλά, όπως και ψυχές. Το απείκασμα είναι η συνισταμένη του δυναμικού της ψυχής και του δυναμικού του περιβάλλοντος. Πολύ απλά, όπως θα σας έλεγε κάποιος, αυτό που είστε, το φυσικό σας σώμα, όλα όσα είστε, αποτελούν συνισταμένη της δυναμικής της ψυχής σας και του περιβάλλοντός σας, του τρόπου με τον οποίο μεγαλώσατε, τραφήκατε στο χώρο στον οποίο ζείτε κ.λπ. είναι πολύ απλό. Ωστόσο, χρησιμοποιώ τους συγκεκριμένους όρους για να μεταθέσω την αντίληψή σας σε ένα ανώτερο επίπεδο, συνειρμικά. Προσπαθώ να σας τραβήξω στον δικό μου περιβάλλοντα χώρο.

Άννα: Εγώ τώρα ξέχασα την ερώτηση που είχα κάνει.

Ερωτών: Ήταν για την αξιοπρέπεια…

Άννα: Καλά, μετά…

Ερώτηση 6^η: Είναι λίγο βλάσφημο μάλλον αλλά όταν παίρνουμε κομμάτια της ψυχής μας, όπως έγινε στο Ταίναρο, αλλάζει και το σενάριό μας;

Απάντηση: Η μέγιστη δυναμικότητα της ψυχής εκδηλώνεται με τον εξής τρόπο: πρώτα κατεβαίνουν τα χαμηλότερα κομμάτια, εκείνα που χρειάζονται κάθαρση και μετά σιγά-σιγά κατεβαίνουν οι υψηλότερες δονήσεις. Ένα απείκασμα χρειάζεται να κατακτήσει πρώτα τη βάση, δηλαδή το ενεργειακό μίνιμουμ του χώρου στον οποίο προσγειώνεται και συνδέεται. Πρώτα δηλαδή κατεβαίνουν οι ενέργειες, λογικά πιο βαριές, που συνδέουν, αγκιστρώνουν την ψυχή, στο ενεργειακό πλαίσιο του περιβάλλοντος. Στη συνέχεια κατεβαίνουν άλλες όψεις, πιο αργά συνήθως και στο τέλος εκτελείται η άνοδος, που μαζεύει τα πάντα, απελευθερώνει τα αγκιστρώματα σταδιακά και μεταβαίνει στο χώρο πάλι της ψυχής.

Το περιβάλλον αυτό καθαυτό είναι μία πλανητική δόνηση που δημιουργείται από σύμφυτες ενεργειακές δομές του πλανήτη. Από ενεργειακές δομές που είναι σύμφυτες στον πλανήτη και είναι κατάλληλες να υποδεχτούν τις νεαρές ψυχές. Το αν εσείς πιστεύετε ή όχι στην υπερθέρμανση του πλανήτη και από τις ενέργειες που κάνετε επηρεάζετε αυτήν την υπερθέρμανση προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, είναι γεγονός αυταπόδεικτο. Είναι γεγονός ότι η παρουσία, αυτό που λέμε απείκασμα, τροποποιεί το περιβάλλον.

Η ερώτησή σου όμως είναι πιο εσωτερική και συνδέεται με την ενεργειακή δυναμική του περιβάλλοντος. Αφορά ένα πιο εσωτερικό επίπεδο. Υπάρχει ένα ερώτημα που θέτετε συχνά: «Το περιβάλλον δημιουργείται ταυτόχρονα με εμάς;» λέτε. «Όταν γεννιέμαι δημιουργείται το περιβάλλον; Υπάρχουν όμως άνθρωποι γύρω μου, που έχουν παλαιότερες μνήμες, άρα δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό. Δεν ξεκινούν όλα απ’ το μηδέν την ώρα που εγώ γεννιέμαι, άρα κάτι προϋπάρχει».

Είναι η συγκεκριμένη πλανητική δόνηση, που ως μία μεγάλη μήτρα δέχεται το γονιμοποιημένο ωάριο, δέχεται τον άνθρωπο, επιτρέπει στην ψυχή να μεγαλώσει μέσα της και προσαρμόζεται στα βάθη της ψυχής. Υπάρχει τεράστια αλληλεπίδραση ανάμεσα στην εισερχόμενη ψυχή σε ένα φυσικό σώμα και το περιβάλλον της. Γιατί πλέον με την είσοδό της δημιουργούνται όλοι οι όροι συγχρονικότητας που εφελκύουν τα γεγονότα, όπως αυτά έχουν ρυθμιστεί στο σενάριο της ψυχής, για τη συγκεκριμένη ενσάρκωση. Και βέβαια αυτό γίνεται σε επίπεδο μονάδας/προσωπικότητας, γίνεται και σε συλλογικό επίπεδο οικογένειας/κοινότητας/κράτους/υφηλίου, όταν αφορά όλη την ανθρωπότητα. Γίνεται δηλαδή και σε ατομικό και σε συλλογικό πλαίσιο.

Άρα, η συγκεκριμένη ενεργειακή δομή που είναι σύμφυτη στον πλανήτη και αφορά τη συγκεκριμένη χρονογραμμή, αυτή η δομή δέχεται σαν μήτρα την εισερχόμενη ψυχή σε ένα φυσικό σώμα και προσαρμόζεται στο σενάριο της ψυχής. Και ανάλογα με όσους εμπλέκονται σε αυτό το σενάριο, το στενό ή ευρύτερο περιβάλλον, δημιουργούνται όλα τα φαινόμενα. Αναπόφευκτα, σε αυτήν τη χρονογραμμή εμπλέκεστε όλοι. Η ανθρωπότητα που βιώνει αυτή συγκεκριμένη χρονογραμμή, τα μέλη της έχουν μια σύνδεση ανάμεσά τους και βιώνουν μια κοινή πραγματικότητα. Όμως κάθε ξεχωριστό μέλος αλληλεπιδρά με αυτήν την πραγματικότητα και την τροποποιεί, καθώς βέβαια και σε συλλογικό επίπεδο.

Το να εισάγεις τώρα μία άλλη χρονογραμμή, όπως προείπα, από μία σχισμή του χωροχρόνου, εισάγει ένα δυναμικό το οποίο, με τη σειρά του θα οδηγήσει σε περαιτέρω τροποποίηση. Το δυναμικό που θα εισέλθει αλλάζει το απείκασμα της ψυχής μέσα στο περιβάλλον του. Αυτό οδηγεί σε διεύρυνση της αντίληψης του χώρου και του χρόνου, παραμένοντας στο ίδιο φυσικό περιβάλλον, γιατί εξουδετερώνονται γραμμές αντίστασης που ενυπάρχουν στην ψυχολογία του απεικάσματος του ανθρώπου. Υπάρχουν αντιστάσεις οι οποίες ξεπερνούνται λόγω της εισόδου της νέας ενέργειας, με αποτέλεσμα τη διεύρυνση.

Ερώτηση 7^η: Αν μία ψυχή μπορεί να ζει δύο χρονογραμμές σε ενσάρκωση, η γη μπορεί να κάνει το ίδιο; Γιατί βλέπω ανθρώπους που φαίνονται να μην ασχολούνται καθόλου οι μεν με τους δε και να ζουν σε διαφορετικές χρονογραμμές.

Άννα: Να πω ότι στην αρχή ανέφερε ότι στην ίδια τη Γαία υπάρχουν κι άλλες χρονογραμμές αλλά δεν είναι αυτό που βλέπουμε εδώ τώρα.

Ερωτών: Εγώ μιλάω για πράγματα που βλέπουμε.

Απάντηση: Αυτό που φαίνεται ως άλλη πλανητική γραμμή μέσα στο ίδιο χωροχρονικό πλαίσιο, δεν είναι παρά τροποποιημένο ρεύμα συνείδησης, καθώς η πραγματικότητά σας διέπεται από πολλά ρεύματα συνείδησης, πιο στενά, πιο διευρυμένα και είναι αυτές οι εναλλαγές των ρευμάτων που δημιουργούν αυτό το αποτέλεσμα, αυτήν την εντύπωση. Δεν είναι σε άλλη χρονογραμμή. Φέρουν μαζί τους επιδράσεις πολλοί αλλά οι περισσότεροι δεν είναι σε θέση να εφελκύσουν δυναμικό άλλης χρονογραμμής. Κάποιοι που είναι αρκετά εξελιγμένοι για να το κάνουν, διευρύνονται και είναι αυτή η διεύρυνση για την οποία μίλησα νωρίτερα -συνειδησιακή διεύρυνση. Οι περισσότεροι όμως δεν είναι σε θέση να το κάνουν. Απλώς παραμένουν στη στενότητα της αντίληψης που δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν.

Άννα: εγώ έχω μια ερώτηση σε σχέση με το εξάκτινο σύμπαν. Τι γίνεται; Δηλαδή, πώς μπορούμε να συνδέσουμε τα δύο;

Μου λέει: «Το εξάκτινο σύμπαν είσαι εσύ» -γιατί κάποια στιγμή πρέπει να το ανέφερε ότι είμαστε εμείς...

Μέλος: Στο Κωρύκειο.

Άννα: …και νιώθω ένα χαμόγελο, γιατί μου δείχνει τα έξι σημεία και ότι από έξι χρονογραμμές μπορώ να εισάγω. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το εξάγωνο, για να πάρουμε από σχισμές αντίστοιχες υλικό. Λέω, έξι όχι επτά; Μου λέει «Και επτά αλλά κάνε τα έξι, πρώτα…»

Κρύων, έχουμε την ερώτηση για την αξιοπρέπεια, που δεν έχει απαντηθεί και στη συνέχεια ό,τι άλλο θέλεις

Συνέχεια επικοινωνίας:

Αξιοπρέπεια σημαίνει να αποδέχεται κάποιος το ρόλο που έχει επιλέξει ο ίδιος να παίξει, να αποδέχεται τους περιορισμούς και τις ευθύνες που προκύπτουν από αυτόν και να περιμένει με υπομονή την κατάλληλη στιγμή που θα γίνει η απαραίτητη διεύρυνση και θα μπορέσει να ανοίξει το βήμα του περισσότερο. Ακούγεται ως στωικότητα. Δεν είναι πολύ διαφορετικές οι έννοιες. Χρησιμοποίησα τη λέξη αυτή για να γίνει έκδηλο ότι, η ζωή συνδέεται με τη δημιουργία και η δημιουργία με τη ζωή αλλά δεν πρέπει στη λέξη ζωή να διαβάζει κάποιος πάντοτε τη γήινη ζωή. Γιατί πολύ συχνά οι άνθρωποι, θέλοντας να αρνηθούν την ευθύνη που έχουν αναλάβει και τον ρόλο που ανέλαβαν να παίξουν εδώ, ζητούν μια επ’ αόριστον παράταση της ζωής, θεωρώντας ότι αυτή θα ήταν η λύση για όλα τα προβλήματά τους. Ακυρώνουν δηλαδή τις δεσμεύσεις τους, τις δεσμεύσεις που οι ίδιοι ως ψυχές έλαβαν. Ως προς αυτό επέμεινα στη λέξη αξιοπρέπεια.

Η σημερινή συνάντηση πήγε πολύ μακριά και ήταν η κατάλληλη στιγμή για να κάνουμε αυτό το άνοιγμα. Προϋπόθεση για την εργασία σας μαζί μου είναι η άμετρη συνέπεια στους όρους με τους οποίους ήρθατε να παίξετε. Ακούγεται περίεργα περιοριστικό όλο αυτό, για να προέρχεται από μένα. Μην ξεχνάτε ότι τα πάντα λειτουργούν βάσει νόμων. Όταν πετάτε ένα τσαλακωμένο χαρτί και το έχετε κάνει δέκα φορές και έχετε επιτύχει το στόχο, περιμένετε ότι, εφαρμόζοντας την ίδια δύναμη στην ίδια γωνία κίνησης, θα έχετε το ίδιο αποτέλεσμα. Αυτό είναι λόγω της συνέπειας του νόμου.

Για να μπορέσουμε να λειτουργήσουμε εμείς από τη δική μας πλευρά κι εσείς από τη δική σας αρμονικά, χρειάζεται να υπάρχουν κάποια δεδομένα. Να υπάρχει το δεδομένο ότι ο καθένας θα κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί από την πλευρά του. Ότι αποδέχονται και τα δύο μέρη τους όρους συνεργασίας, που είναι βασικά οι όροι εφαρμογής των νόμων του σύμπαντος.

Για να μπορέσει κάποιος να εφελκύσει ενέργειες από εμάς, χρειάζεται να δείξει σταθερότητα, επιμονή, πρόθεση και προθυμία, διάθεση και πρόθεση να καταθέσει ενέργεια προς αυτόν το σκοπό και να είμαστε βέβαιοι ότι θα σεβαστεί τους νόμους του σύμπαντος. Οι νόμοι, προσέξτε, δεν είναι περιοριστικοί. Ικανοποιούν ανάγκες. Και υπάρχουν νόμοι ευρύτεροι, που φαίνεται να υπερκαλύπτουν κάποιους άλλους. Ο σίδηρος, που αν πάρετε ένα κομμάτι του και το ρίξετε στο νερό θα βυθιστεί, μπορεί να επιπλεύσει αν τον διαμορφώσετε με άλλον τρόπο και σχηματίσετε με αυτόν ένα κοίλωμα πλοίου. Υπάρχουν νόμοι λοιπόν που μπορούν να σας βοηθήσουν να ξεπεράσετε τους περιορισμούς άλλων νόμων. Η κατανόηση θα έρθει παρατηρώντας τους νόμους, όχι δηλώνοντας αυτάρεσκα τη δύναμή σας να τους ακυρώσετε. Το πρώτο θα υποδήλωνε συνεργασία και τάξη. Το δεύτερο υποδηλώνει άκρατο εγωισμό και ασυνέπεια.

Όλα αυτά τα είπα, για να σας είναι ξεκάθαρο το πλαίσιο, στο οποίο μπορούμε να δουλεύουμε μαζί -τόσο σε εσάς όσο και σε άλλους.

Και στο σημείο αυτό, ευελπιστώ ότι έγινα κατανοητός αρκετά από τα μέλη αυτού του μικρού κύκλου και σας αφήνω, για να διαλογιστείτε περισσότερο σε όσα ειπώθηκαν και να κατανοήσετε με ανοιχτή καρδιά και νου.

Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας και του Ελέους

Και έτσι είναι.