Στο Ιόχρουν Πεδίο

Κατ’ αρχήν θα σας ζητήσουμε να κοιτάξετε τον Πατέρα στα μάτια και να του πείτε ότι τον αγαπάτε πολύ.

Ερχόμαστε να μιλήσουμε για άλλη μια φορά λοιπόν μαζί σας. Να πούμε τα σύκα – σύκα και τη σκάφη – σκάφη. Θα έχετε διαπιστώσει ότι μας αρέσει να χρησιμοποιούμε αυτήν την έκφραση, μόνο και μόνο γιατί δηλώνει μια πιο γειωμένη αντιμετώπιση των μεταφυσικών αληθειών. Γιατί, ένα πράγμα που διαπιστώσαμε εδώ και καιρό, και είναι κάτι που είχε φανεί…. είχε αρχίσει να διαγράφεται από τα πρώτα ξεκινήματα αυτού του κύματος των channeler, είναι ότι μάθατε να περιορίζετε τη σκέψη σας στα νέα δεδομένα. Φεύγατε από έναν περιορισμό που ίσχυε παλιότερα και περιορίζατε τον νου σας σε κάτι νέο. Αυτό, όπως λέτε καμιά φορά κι εσείς, «δεν το θέλει ούτε ο Θεός ούτε ο διάβολος». Κι έτσι, φροντίζουμε να διατηρήσουμε τις ισορροπίες τραβώντας τα νήματα πότε από δω, πότε από κει, φροντίζοντας να σας φέρουμε στο κέντρο σας -αφού άλλωστε, εσείς είστε αυτοί και αυτές που ζητάτε να μένετε ισορροπημένοι και να προοδεύετε διαρκώς στα πνευματικά ζητήματα και στα ζητήματα της καρδιάς, με την έννοια που τους δίνουμε εδώ, στα εσωτερικά πεδία.

Είστε οι εργάτες του φωτός. Δεν είστε υπάρξεις πληγωμένες συναισθηματικά, δεν είστε φοβισμένοι, δεν νιώθετε μόνοι. Έχετε αντιληφθεί ότι, από τη στιγμή που μπαίνετε στον πνευματικό δρόμο, παύετε να νιώθετε μόνοι. Δεν υπάρχει μοναξιά. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι πολλοί που βιώνουν έναν ιδιαίτερο συνωστισμό γύρω τους ώρες – ώρες. Μόνο μοναξιά δεν μπορείτε να νιώσετε στα εσωτερικά πεδία. Το μονοπάτι της καρδιάς, όσο μοναχικό κι αν φαίνεται όταν το κοιτά κανείς απ’ έξω, είναι ένα πολυσύχναστο μονοπάτι. Ίσως περισσότερο απ’ οποιοδήποτε άλλο. Σκεφτείτε τον πιο πολυσύχναστο δρόμο της πόλης σας και συγκρίνετέ τον με το μονοπάτι της καρδιάς. Θα δείτε ότι, το μονοπάτι της καρδιάς σας είναι ακόμα πιο γεμάτο από ενέργειες. Δεν είστε ποτέ μόνοι.

Θυμόμαστε ότι η Άννα, όταν είχε βρεθεί στο σημείο –στην αρχή- να σκεφτεί ότι την περιστοιχίζουν πάρα πολλές οντότητες, άρχισε να νιώθει περίεργα. Σκεφτόταν ότι κάποιος την παρακολουθούσε κάθε στιγμή και δεν της ήταν καθόλου ευχάριστο αυτό… καθόλου ευχάριστο. Κάθε τι που έκανε, σκεφτόταν σε μια μεριά του νου της ότι κάποιος την έβλεπε.

Και βέβαια… δεν μπορούμε να αποφύγουμε να σχολιάσουμε το γεγονός που συνέβαινε και συμβαίνει ακόμα σε μερικές ‘θεοσεβούμενες’ οικογένειες, όταν η κυρία του σπιτιού σκεπάζει τις εικόνες στο υπνοδωμάτιο, προκειμένου να συνευρεθεί με τον σύζυγό της. Είναι πολύ αστείος ο τρόπος που σκέφτονται οι άνθρωποι. [γέλια] Είναι πολύ αστείος, γιατί έχουν μάθει να βλέπουν το Πνεύμα σαν κάτι μακρινό, να βλέπουν εμάς σαν πολύ αυστηρές και σοβαρές οντότητες που δεν σηκώνουμε από αστεία και είμαστε έτοιμοι να κατακρεουργήσουμε οποιονδήποτε κάνει κάτι έξω από τα κοινώς αποδεκτά, απ’ όσα έχουν δοθεί μέσω της παράδοσης… της παράδοσης της κοινωνίας, της εκκλησίας, και ούτω καθεξής.

Αρχίσαμε λοιπόν κάνοντας μια εισαγωγή, έτσι, για να επιτρέψουμε στις ενέργειες να έρθουν στον χώρο πλήρως. Ναι, είμαστε πάντοτε εδώ, αλλά βλέπετε, κάθε φορά όταν έρχεστε φέρνετε μαζί σας ένα σωρό ενέργειες και χρειάζεται όλοι να τοποθετηθούν. Γίνεται μια διευθέτηση των ενεργειών, μία αναδιάταξη.

Η Άννα πήρε ένα μοβ κερί, ένα μεγάλο μοβ κερί, και το ‘βαλε στη μέση του δωματίου. Και αμφέβαλε για το αν θα πρέπει να το ανάψει, αμφέβαλε για τους συνδυασμούς που θα πρέπει να κάνει, αν θα πρέπει να βάλει κι ένα μπλε ή ένα καφέ. Κι εμείς της λέγαμε διάφορα, έτσι, για να της δώσουμε να καταλάβει –δεν το κατάλαβε τελικά, της το είπαμε ξεκάθαρα στο τέλος- [γέλια]… για να καταλάβει ότι αυτό που κάνει δεν είναι να επικαλείται ενέργειες ανάβοντας κεριά, απλά ανάβει κεριά σύμφωνα με τις ενέργειες που βρίσκονται στο χώρο. Είναι αντίθετη η δράση. Έτσι λοιπόν, άναψε το μοβ κερί, και μετά αναρωτιέται γιατί ένιωθε κάπως αποσυντονισμένη, γιατί ένιωθε ‘ταρακουνημένη’, όπως λέει, λίγο πριν έρθετε. Δεν συνδύασε στον νου της ότι πρόκειται για τις ενέργειες που είναι εδώ και είναι ενέργειες που πηγαίνουν πολύ βαθιά -όπως πηγαίνει η ιόχρους φλόγα…. Πολύ βαθιά και ανακινούν τα πάντα. Δεν σας αφήνουν σε ησυχία αυτές οι μενεξεδένιες ενέργειες. Η μενεξεδένια φλόγα τρυπώνει παντού, στο βάθος του κυττάρου σας, στο βάθος της κυτταρικής σας δομής και ξεσηκώνει τα πάντα. Και είμαστε εδώ για να ξεσηκώσουμε τα πάντα. Αυτό της υποσχεθήκαμε άλλωστε πριν λίγο καιρό κι αυτό ερχόμαστε να κάνουμε σιγά – σιγά. «Στο προκείμενο Ηλία, μπες στο προκείμενο», αρχίζει να μου λέει….

Αγαπημένα μου παιδιά, είμαι και πάλι μαζί σας.

Ο Σαιν Ζερμαίν, ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας, ο Ηλίας και πολλοί άλλοι που θα θέλατε πολύ να ακούσετε τα ονόματά τους. Ήδη γίναμε πάρα πολλοί. Ήδη στεκόμαστε πάρα πολλοί γύρω σας, σε όλες τις πλευρές του χώρου. Δεξιά σας, αριστερά σας, πίσω, μπροστά. Οι ενέργειές μας σας περιτριγυρίζουν κι εσείς κάθεστε με ασφάλεια στην αγκαλιά του Πνεύματος κι εσείς αφήνετε τον εαυτό σας να σταθεί σ’ αυτό που είστε πραγματικά. Στο κέντρο που είστε πραγματικά.

Δεν υπάρχει συνειρμός που δεν μπορείτε να κάνετε στο γήινο πεδίο. Δεν υπάρχει σκέψη που δεν μπορείτε να παρακολουθήσετε. Θεωρείτε το εαυτό σας τόσο άξιο και ικανό, όσες περισσότερες σκέψεις και ακολουθίες μπορείτε να παρακολουθήσετε. Σε όσα περισσότερα γεγονότα του παρελθόντος μπορείτε να ανατρέξετε. Οι λύσεις που μπορείτε να βρείτε; Αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Στην κοινωνία σας η εξυπνάδα έχει να κάνει με τον τρόπο που συνδέετε τα διάφορα γεγονότα μεταξύ τους. Έρχεστε και παριστάνετε τους πολύξερους, τους πολυμαθείς. Φέρνετε μπροστά σας ένα πλήθος γεγονότων και, σαν ικανές κοπτοραπτούδες, τα βάζετε στη σειρά και κάνετε ένα πάτσγουορκ, κάνετε ένα συνονθύλευμα σκέψεων και λέτε «Να, αυτό το βρήκα μόνος μου». Κι εμείς, είμαστε εδώ μόνο και μόνο για να σας πούμε «Κοιτάξτε καλοί μου, καλές μου, αυτό που κάνατε είναι απλά ότι πήρατε τις χάντρες και τις βάλατε σε μια άλλη σειρά. Πήρατε τις χάντρες και τις ράψατε σε μια διαφορετική ακολουθία στον χωροχρόνο.

Αναφερθήκαμε την άλλη φορά στον χώρο και το χρόνο και ήταν πολύ ενδιαφέρον για μας να σας παρακολουθούμε να προσπαθείτε να ξεπεράσετε τα κλουβιά στα οποία έχετε χωθεί και να δείτε πέρα από αυτά. Ακριβώς όπως ένα χρυσόψαρο προσπαθεί –ίσως μάταια;- να κατανοήσει τι υπάρχει πέρα από το τζάμι της γυάλας του. Μπορεί να δει, αλλά πώς βλέπει; Έτσι, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να προσπαθούμε να σας παρακολουθήσουμε. Ήταν ένα πείραμα για μας…. και δεν ήταν απλά ένα πείραμα. Μέσα από αυτό σας δόθηκε η ευκαιρία να ανεβάσετε τη δόνησή σας, είτε το πιστεύετε είτε όχι. Οι αρχαγγελικές τάξεις περιμένουν εδώ και καιρό καινούρια μέλη. Κι εσείς αναρωτιέστε και εστιάζετε την προσοχή σας στα μικρά και τα ασήμαντα. Κι εμείς περιμένουμε πότε θα ανοίξετε τον νου, να ανοίξετε τις πόρτες και τα παράθυρα και να δεχτείτε το θεϊκό φως που έρχεται μέσα για να λάμψει όλο σας το οικοδόμημα.

Ο Σαιν Ζερμαίν λοιπόν, μαζί με τον Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας, βρίσκονται εδώ για να προσθέσουν μερικές ενέργειες ακόμα, να συμπληρώσουν πάνω σ’ αυτά που ειπώθηκαν. Ερχόμαστε με την πρόθεση να δημιουργήσουμε ένα χάσμα ανάμεσα σε σας και σε όλους τους υπόλοιπους. Βλέπετε, ήρθε ο καιρός που θα σας χωρίσει το ξίφος. Έρχεται κάποια στιγμή…. στην πορεία σας στο εσωτερικό μονοπάτι έρχεται κάποια στιγμή που πέφτει το ξίφος, πέφτει η ρομφαία και σας χωρίζει από κάθε τι άλλο. Μπορείτε να διανοηθείτε τι είναι αυτό;

«Τι συμβαίνει καλοί μας άγγελοι, θα χαθούμε λοιπόν; Θα χάσουμε τους φίλους και τους αγαπημένους;» Μπορείτε να το πείτε κι έτσι….. μπορείτε να το πείτε κι έτσι. Η ρομφαία, το ξίφος της αλήθειας είναι αυτό που ενώνει και χωρίζει. Σας φέρνει στη δική μας πλευρά και σας ενώνει μαζί μας. Αυτό σημαίνει όμως ότι δεν μπορείτε πια να ακολουθήσετε τον δρόμο στον οποίο βρισκόσασταν μέχρι πριν από λίγο. Έχετε ήδη αντιληφθεί μέχρι αυτή τη στιγμή ότι το εσωτερικό μονοπάτι είναι ένας μονόδρομος. Δεν μπορείτε να κάνετε πίσω, το καταλαβαίνετε καλά αυτό. Δεν μπορείτε να κάνετε πίσω, όχι γιατί κάποιος σας εμποδίζει, όχι γιατί κάποιος έχει κόψει πίσω σας τις γέφυρες επικοινωνίας, αλλά γιατί εσείς αλλάζετε βαθιά σε κάθε βήμα σας. Μένετε οι ίδιοι και αλλάζετε βαθιά, ταυτόχρονα.

Δεν μπορείτε να περιγράψετε αυτή τη διαδικασία, μπορείτε μόνο να πιστοποιήσετε οι ίδιοι… ακόμα κι αυτή τη στιγμή αν σας ρωτήσουμε, θα πιστοποιήσετε ότι πραγματικά, αλλάζετε κάθε στιγμή. Σας αρέσει ο τρόπος που αλλάζετε. Ομορφαίνετε περισσότερο. Ομορφαίνει η ζωή σας. Γεμίζει με φως και αγάπη, άσχετα αν πολλές φορές δεν το βλέπετε. Μπείτε όμως για λίγο σ’ αυτή τη διαδικασία, μπείτε για λίγο στη σκέψη του ποιοι ήσασταν και ποιοι είστε τώρα κι αφήστε τον εαυτό σας να συνειδητοποιήσει πόσο έχει αλλάξει. Δεν παύετε να είστε εσείς, δεν παύετε να είστε ο εαυτός σας αλλά, με κάποιον τρόπο, γίνεστε όλο και περισσότερο ο εαυτός σας. γίνεστε περισσότερο αυτά που είστε ήδη. Γίνεστε πιο πλήρεις. Μοιάζετε με το παγώνι που ανοίγει την ουρά και δείχνει όλα τα φτερά που πριν κρατούσε κρυμμένα. Με ένα πυροτέχνημα που σκάει και γεμίζει τον ουρανό με χρώματα, ενώ πριν από λίγο δεν ήταν παρά ένας σβώλος πυρίτιδας. Είσαστε οι ίδιοι και οι ίδιες, πάντα. Προχωρώντας όμως, συνειδητοποιείτε πιο πολύ όλα όσα είστε.

Είναι ένας μονόδρομος λοιπόν το εσωτερικό μονοπάτι. Δεν έχει γυρισμό. Δεν έχει γυρισμό στην τρισδιάστατη αντίληψη. Και ξέρουμε ότι δεν σας τρομάζει αυτό, γιατί εσείς είσαστε που ζητούσατε απεγνωσμένα να προχωρήσετε μπροστά. Ορίστε, εδώ είναι όλα, μπροστά σας. Εσείς είστε που παρακαλούσατε στις προσευχές σας το βράδυ, το πρωί, κάθε στιγμή της ημέρας, να γίνεται ένα με το Πνεύμα, να βιώσετε την ενότητα του Πνεύματος. Να αναπτύξετε όλο σας το δυναμικό. Ορίστε, είναι όλο μπροστά σας. Ερχόμαστε και συντονίζουμε τις ενέργειές σας βαθιά, πολύ βαθιά και ανακινούμε πράγματα που είχατε κρύψει κάτω από το χαλί. Ερχόμαστε και τα ξεσκεπάζουμε. Σηκώνουμε λίγο τη γωνία για να δούμε πόσο καλές νοικοκυρές είστε. Μην ανησυχείτε, όλοι έχουν κάτι κρυμμένο κάτω απ’ το χαλί. Δεν είστε μόνο εσείς. Τσαπατσουλιά; Όχι. Βιασύνη. Βιασύνη στο δρόμο της επιστροφής. Όταν όμως έρχεται η ώρα να κοπούν τα δεσμά, όταν έρχεται η ώρα να πέσει η ρομφαία, πρέπει να είστε σίγουροι ότι έχετε τακτοποιήσει τα του παρελθόντος. Αφήστε λοιπόν τη μοβ ενέργεια, αφήστε τη μενεξεδένια φλόγα να τρυπώσει βαθιά στην κυτταρική σας δομή και να φέρει τα πάντα στην επιφάνεια. και σαν καλές νοικοκυρές και καλοί νοικοκυραίοι, αρχίστε να τα τακτοποιείτε. Φόβοι, ανασφάλειες, ανησυχίες, ενοχές; Ρίξτε μια ματιά και κάντε ένα τελευταίο τακτοποίημα. Είναι απαραίτητο, έτσι ώστε, όταν πέσει η ρομφαία να μην ανησυχείτε για τίποτα πια.

Τίποτα δεν σας χωρίζει από τον κόσμο. τίποτα περισσότερο από τον ίδιο σας τον εαυτό. Γιατί όταν εσείς πατάτε το πόδι σας σε μία νέα διάσταση, έχετε αλλάξει ριζικά. Είναι πολύ μεγάλη η αλλαγή σας. εποπτεύετε τα πεδία που πριν σας φυλάκιζαν. Βρίσκεστε έξω από τα κελιά της φυλακής και μπορείτε να δείτε τον ανοικτό ορίζοντα. Μπορείτε να νιώσετε αγάπη και συμπόνια για όσους είναι ακόμα μέσα. Μπορείτε να ευχηθείτε γι’ αυτούς. Μπορείτε να προσευχηθείτε γι’ αυτούς. Μπορείτε να τους στείλετε αγάπη και φως. Όμως, είστε έξω απ’ αυτή τη φυλακή. Τίποτα δεν σας δένει πια εκεί μέσα. Είστε ελεύθεροι.

Κι ερχόμαστε να αναπτύξουμε ένα θέμα που δεν είχε αναπτυχθεί ποτέ άλλοτε μ’ αυτόν τον τρόπο, γιατί τώρα βρίσκεστε εδώ, μαζί μας. Πάει, πέταξε το τρισδιάστατο πεδίο. Πέταξε ο τρισδιάστατος τρόπος αντίληψης. Δεν είσαστε πια εκεί. Τελείωσε, πάρτε το είδηση. Τελειώσατε μ’ αυτό, έτσι είναι. Κοιτάς τον εαυτό σου στα μάτια και γελάς, και αυτό αρκεί για να αλλάξουν τα πάντα. Θα ήταν αληθινό αν αυτή τη στιγμή σας λέγαμε ότι ο ορίζοντας των γεγονότων έχει κλείσει, έχει ολοκληρωθεί. Βρίσκεστε ήδη σε έναν νέο τόπο. Αυτή τη στιγμή βρίσκεστε σε μία νέα διάσταση και έχετε πλήρη εποπτεία όλων των προηγούμενων. Είστε εδώ.

Και δεν χρειάζεται να σας πούμε περισσότερα γι’ αυτή τη νέα διάσταση, γιατί πολύ απλά έχετε ήδη αρχίσει να τη βιώνετε στην καθημερινότητά σας. επιτρέψτε στον εαυτό σας να δει και να καταλάβει. Ανοίξτε τα μάτια της καρδιάς και δείτε τη δόνηση στην οποία βρίσκεστε. Τι νομίζετε ότι ήταν η αλλαγή που έγινε στις ημέρες που πέρασαν, μια αλλαγή που συνεχίζεται και θα ολοκληρωθεί τον επόμενο μήνα; Ήταν η δική σας ολοκληρωτική μετάβαση. Η μετάβαση όλων όσων ήταν έτοιμη σ’ αυτή τη χρονική περίοδο να περάσουν στη δόνηση του… Ιόχρουν Πεδίου… Πώς σας φαίνεται αυτό; Η ιόχρους δόνηση είναι της πέμπτης διάστασης; Ναι, αυτή είναι. Έτσι είναι.

Κρατηθείτε λοιπόν. Απογειωνόμαστε. Βρισκόσαστε εκεί που δεν πιστεύατε ποτέ ότι θα φτάσετε. Και ο Σαιν Ζερμαίν, οικοδεσπότης σας, μαζί με τον Ηλία και τον Κρύων, σας παρατηρούν, σας αγκαλιάζουν και σας τραβούν σιγά – σιγά μέσα στο Ιόχρουν πεδίο. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να κριτικάρει τα πάντα. Δοκιμάστε το για λίγο. Δοκιμάστε να ασκήσετε κριτική. Αφήστε τον εαυτό σας καλυμμένο στο Ιόχρουν φως και δοκιμάστε να ασκήσετε κριτική. Τι συμβαίνει; Αυτό που συνέβαινε πάντα σ’ αυτό το πεδίο. Δεν υφίσταται κρίση. Δεν υφίσταται κριτική. Δεν υπάρχει άσπρο ή μαύρο… δεν υπάρχει καν μπλε και κόκκινο, έχουν γίνει μοβ. Αφήστε τον εαυτό σας να σταθεί σαν μία μοβ φλόγα. Εσείς είστε η ιόχρους φλόγα. Είστε. Είστε.

«Τι αντίκτυπο μπορεί να έχει αυτό στη ζωή μας Ηλία; Τι σημαίνει με απλά καθημερινά λόγια;» Σημαίνει ότι προΐστασθε των ενεργειών του Σαιν Ζερμαίν στο γήινο πεδίο. Σημαίνει ότι διαχειρίζεστε την ιόχρου φλόγα στο γήινο πεδίο και, ακόμα περισσότερο, διαχειρίζεστε το νοητικό πεδίο. ο Σαιν Ζερμαίν βρίσκεται ψηλά και παρακολουθεί, και κάτω από την εποπτεία του εργάζεστε. Πέρασαν πολλοί δάσκαλοι πριν απ’ αυτόν και ακολούθησαν κι άλλοι, και πολλοί μιλήσανε στη συντροφιά σας. Σήμερα λοιπόν βρίσκεστε στο σημείο να πείτε ότι εργάζεστε με τα πυρά του Ιόχρου πεδίου. Μοιράζεστε τις ευθύνες αυτού που γνωρίζει πώς να διαχειρίζεται την ιόχρου φλόγα και τη φέρνετε μαζί σας όπου και αν σταθείτε. Η Εγώ Ειμί παρουσία βρίσκεται μέσα σας με τη μορφή αυτής της φλόγας. Δεν σας ζητούμε να εγκαταλείψετε την έννοια της ενότητας του Πνεύματος, ούτε την έννοια του λευκού φωτός. Αυτή τη στιγμή όμως, γίνεστε οχήματα που μεταφέρουν μία πολύ συγκεκριμένη δόνηση. Υπάρχει μία μεγάλη διαφορά ξέρετε.

Δεν σας ζητούμε… αυτή την ώρα δεν σας ζητούμε να κατανοήσετε τα πράγματα σύμφωνα με τον γήινο τρόπο αντίληψης. Εμείς βλέπουμε μία σειρά από φλόγες υπηρεσίας που σχηματίζουν ένα κύκλο και είναι έτοιμες να περπατήσουν στη γη και να λάμψουν το φως τους. Είστε μία σειρά από φλόγες. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

«Θα τον παίξουμε κι αυτόν τον ρόλο Ηλία, Κρύων… Θα το κάνουμε, αφού μας το ζητάτε, με πολύ χαρά». Όπα, εδώ κάνετε ένα λάθος. Δεν είναι ένας ρόλος που παίζετε, είναι αυτό που είστε. Όταν ανεβάζετε τη δόνησή σας και στέκεστε σ’ αυτό το πεδίο, είστε αυτό το πεδίο. Δεν παίζετε ένα ρόλο, εκδηλώνετε αυτό που είστε στο παρόν επίπεδο συνειδητότητας. Το μενεξεδί είναι ο χώρος όπου το μαύρο φωτίζεται. Γίνεται πράσινο, κόκκινο, κίτρινο, θαλασσί… Μενεξεδί. Το μενεξεδί είναι αυτό που… που λάμπει μέσα στο σκοτάδι και αναλύεται, δίνοντας υπόσταση σε πολλές από τις ενέργειες που παραμένουν στο σκοτάδι της εκδήλωσης. Η παρουσία μου είναι αυτή που έρχεται και κυβερνά τη μετάβαση από τη μη ύπαρξη στην ύπαρξη. Από το χάος στην τάξη. Από το ανεκδήλωτο στο εκδηλωμένο. Είναι η πρώτη ακτίνα η μενεξεδένια. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με πράγματα άλλα που έχετε ακούσει, αλλά δεν πειράζει. Κρατήστε το. Κρατήστε το και θα σας δοθούν και άλλα εν καιρώ.

Το μοβ είναι το φως που αναδύεται από το σκοτάδι του ανεκδήλωτου. Η τάξη που εμφανίζεται μέσα από το χάος. Κι αν θέλετε να το θέσουμε λίγο καλύτερα, το να περνάτε στο ανώτερο νοητικό πεδίο, ισοδυναμεί με κάτι τέτοιο γιατί, οι εντυπώσεις που παίρνετε από τα ακόμα ανώτερα πεδία, εδώ είναι που παίρνουν μία μορφή, την πρωταρχική τους μορφή. εδώ το φως αρχίζει να διαθλάται και να δημιουργεί ακτίνες, χρώματα. Εδώ αρχίζουν να σχηματίζονται οι ιδέες που βρισκόταν σαν σπόροι, εν δυνάμει, στην άβυσσο.

Υπάρχει μία σύγχυση σχετικά με τα χρώματα και τις ακτίνες. Διακυβεύονται πολλά, γι’ αυτό και δεν πρόκειται να ξεκαθαριστούν, τουλάχιστον στο εγγύς μέλλον δεν θα έχετε μια πιο ξεκαθαρισμένη εικόνα επ’ αυτού. Σας ζητάμε απλά να δεχτείτε αυτά που δίνονται σαν πράγματα που είναι χρήσιμα για το σημείο που στέκεστε τώρα και να αφήστε κατόπιν, όταν έρθουν και οι άλλες πληροφορίες, να μπουν όλα στη θέση τους. Δεν θα σας συνδέσουμε με άλλο χρώμα σήμερα, θα σας αφήσουμε σ’ αυτό, το βαθύ μενεξεδί, μαζί με λίγους τόνους μπλε. Αφήστε αυτούς τους τόνους, αυτά τα χρώματα, να σας ποτίσουν. Κολυμπήστε στο μοβ. Είστε εκεί που θέλατε πάντοτε να είστε. Τώρα αρχίζετε να συνειδητοποιείτε τη διαφορά. Τώρα καταλαβαίνετε τι ήταν αυτή η μετάβαση που κάνατε την προηγούμενη εβδομάδα. Τα πράγματα δίνονται σιγά – σιγά, με το σταγονόμετρο, μόνο και μόνο για να μην επιτρέψετε στον νου σας να ξεφύγει και να σας τραβήξει σε άλλα μονοπάτια. Μόνο και μόνο για να μην περιοριστείτε, γιατί αξίζετε την ελευθερία που έχετε αποκτήσει. Την αξίζετε. Μην επιτρέψετε σε τίποτα να σας περιορίσει. Βαθύ μοβ και μπλε. Και αφήστε τα πάντα να έρθουν με τη σειρά που χρειάζεται. Να πάρουν τη θέση τους.

Το εσωτερικό μονοπάτι λοιπόν, ανοίγεται όλο και πιο διαυγές μπροστά σας, όλο και πιο φωτεινό. «Ασήμαντα πράγματα, θα πείτε. Λίγο μοβ και λίγο μπλε τι ρόλο παίζουν σε όλη μας την ύπαρξη; Εμείς είμαστε λευκοί, φωτεινοί.» χμ… δεν μπορούμε να αποφύγουμε τον πειρασμό να σας θυμίσουμε κάτι πολύ απλό και καθημερινό… Τι ήταν αυτό το φως…. για σας που τόσο πολύ σας άρεσε να χορεύετε στα night clubs, ποιο ήταν το φως που τόνιζε το λευκό τόσο πολύ; Το μενεξεδί. Αυτό είναι που επιτρέπει στα πάντα να φανούν. Αυτό είναι που επιτρέπει στο δικό σας λευκό φως να φανεί.

Μας αρέσει να παίζουμε τους μάγους σ’ αυτό το τεράστιο πανηγύρι της ζωής. Μας αρέσει να βγάζουμε λαγούς απ’ το καπέλο την ώρα που δεν το περιμένει κανείς.

Και όμως, έτσι είναι. Το μενεξεδί, το μοβ είναι το χρώμα… είναι η ενέργεια που επιτρέπει στα χρώματά σας να αποκτήσουν μια υπόσταση στο γήινο πεδίο. Βλέπετε, όταν αρχίσετε και ξεφεύγετε από τις ‘τακτοποιημένες’ νοητικές ακολουθίες, αναδύονται καινούρια πράγματα. Βλέπετε την πραγματικότητα με έναν άλλον τρόπο, εμβαθύνετε στην πραγματικότητα και βρίσκεστε σε έναν τελείως διαφορετικό κόσμο.

Ξέρετε, τώρα πια δεν χρειάζεται να κάνετε διαλογισμούς με το μενεξεδί. Είστε μενεξεδί. Θέλετε να κάνετε το φως να λάμψει; Λάμψτε την ιόχρου φλόγα που φέρνετε και θα δείτε γύρω σας τα πάντα να ξεκαθαρίζουν και να γίνονται πιο διαυγή, κρυστάλλινα και θα δείτε το φως να λάμπει –το γήινο φως. Για να το κάνετε όμως αυτό, σημαίνει ότι βρίσκεστε ήδη σε ένα άλλο πεδίο, εκεί όπου το φως και το σκοτάδια απλά παίζουν μεταξύ τους. Εκεί που δεν έχει και μεγάλη σημασία το λευκό, το μαύρο, το κόκκινο, το μπλε. Εκεί που όλα είναι ένα παιχνίδι. Όλα είναι ένα παιχνίδι. Τότε μπορείτε να κάνετε το φως, το γήινο φως, να λάμψει.

Είπαμε αρκετά φίλοι μας, φέρνοντάς σας στη δική μας πλευρά. Σε μια πλευρά που δεν περιμένατε να τη δείτε μ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν περιμένατε να βρεθείτε εδώ, έτσι, στα καλά του καθουμένου. Ήταν ένα κρυφό χαρτί. Συνεχίστε να παίζετε λοιπόν. Είμαστε μαζί σας για να σας δείξουμε τον ευγενή τρόπο, την ευγενή οδό. Υπάρχει πάντα ένας ευγενής τρόπος για να κάνετε τα πράγματα. Είναι ο τρόπος της καρδιάς.

«Η ύλη δεν είναι ευγενής; Δεν είναι πνεύμα;» Αυτό θα το διαπιστώσετε στην πορεία. Από δω και πέρα θα αρχίσετε να συνειδητοποιείτε τι είναι η ύλη. Αυτή τη στιγμή εμείς σας ζητάμε να κρατήσετε αυτό που είστε πραγματικά, την ιόχρου φλόγα που είστε. Και θα γελάσετε πάρα πολύ, μα πάρα πολύ, όταν αρχίσετε να συνειδητοποιείτε τι πραγματικά είναι η ύλη. Θα κάνετε μεγάλο πανηγύρι και η χαρά σας θα ακουστεί μέχρι τα πέρατα του σύμπαντος, μόνο και μόνο γιατί θα διαπιστώσετε ότι αυτή η ύλη δεν είναι παρά ένα παιχνίδισμα του φωτός και της σκιάς. Είναι τόσο απτή, όσο ένα παιχνίδισμα του φωτός και της σκιάς.

Ο Σαιν Ζερμαίν κοιτάει τα παιδιά του. Θέλει να αποχωρήσει. Βιάζεται, δεν θα μείνει εδώ για πάντα, ξέρετε όμως ότι θα είναι μαζί σας. Αυτή τη στιγμή έχει εγκατασταθεί…. έχει γραφτεί μία συμφωνία. Δεν είναι μία συμφωνία που γράφτηκε ερήμην σας. Είναι μία συμφωνία, ένα συμβόλαιο, που αναδύθηκε από τις δικές σας ενέργειες, καθώς πέρασαν το πέπλο και μπήκαν στην πέμπτη διάσταση, ολοκληρωτικά. Ένα συμβόλαιο τιμής, τάξης, εργασίας, ελέους, ευγνωμοσύνης. Και θα σας πω αμέσως τι εννοώ.

Κάντε στην άκρη για λίγο, κάντε στην άκρη την ενέργειά σας και αφήστε την ενέργεια του Σαιν Ζερμαίν να έρθει μέσα από σας στο κέντρο του κύκλου, σαν πύλες ιόχρου φλόγας που είστε.

Αναζητείστε το δέος, την ευταξία, την περηφάνια, την τιμή. Αναζητήστε τα ιδανικά των ιπποτών. Αναζητήστε τα ιδανικά του μέλλοντος αιώνος. Αναζητήστε την καρδιά πίσω από το λουλούδι… πίσω από το ρόδο και τον σταυρό. Αναζητήστε όσα έχουν φυλαχτεί μέχρι σήμερα και κάντε τα δικά σας. Προΐστασθε των ενεργειών μου στη γη. Είναι δικές σας αυτές οι ενέργειες. Χρησιμοποιήστε τις, δουλέψτε μαζί τους. Είστε οι μάγοι της νέας τάξης. Οι μάγοι της νέας εποχής. Είστε οι αλχημιστές του Πνεύματος και της Ύλης. Είστε οι αλχημιστές μίας νέας συμπαντικής τάξης. Φυλάξτε το αυτό στην καρδιά σας και προχωρήστε. Ζητήστε να σας δοθούν, και θα έρθουν όλα στην ώρα τους. Θα βλέπετε τα γεγονότα και τις πληροφορίες να έρχονται εκεί που δεν το περιμένετε, με μία εξαιρετική ταχύτητα. Αυτή τη στιγμή, μπαίνετε σε έναν πολύ συγκεκριμένο δρόμο εργασίας. Πού θα σας βγάλει; Πουθενά έξω από αυτό που είστε. Πουθενά πέρα από το δικό σας κέντρο. Θα σας βγάλει στον εαυτό σας. Στον πραγματικό Εαυτό, αυτό που ήσασταν πάντα, πριν έρθετε ακόμα στη γη, πριν αποκτήσετε μια ψυχή που ενσαρκώνεται ξανά και ξανά και ξανά στο γήινο πεδίο. Εκεί θα σας βγάλει.

Και τώρα, αφήστε μας να γελάσουμε και να διασκεδάσουμε λίγο μαζί σας, παίζοντας με τις ενέργειές σας, τραβώντας τις ίνες και δονώντας τες. Αγγίζοντας τα τρίσβαθα της ψυχής σας. Βρίσκεστε πάνω από το επίπεδο της ψυχής. Αυτή τη στιγμή που είστε μαζί μας, βρίσκεστε πάνω από την ψυχή. Είναι δύσκολο να το διανοηθείτε καν αυτό. Δεν μπορείτε να το χωρέσετε στον νου σας. Μα… γι’ αυτό επιμέναμε τόσο πολύ να αφήσετε έξω τον νου εδώ και τόσο καιρό, αγαπημένοι μας. Κυβερνάτε. Κυβερνάτε τα πάντα. Κυβερνάτε με έναν τρόπο που δεν έχει φανεί εδώ και χιλιάδες χρόνια στη γη. Κυβερνάτε με τη δύναμη της ιόχρου φλόγας. Κρατήστε στο χέρι τη φλόγα αγαπημένοι μου. Απλώστε το χέρι και κρατήστε στην παλάμη σας τη φλόγα και μη διανοηθείτε να την αφήσετε ποτέ ξανά.

Ο δρόμος της επιστροφής έχει τέλος για μερικούς, για άλλους όχι. Εξαρτάται από το πώς θέλετε εσείς να τον βαδίσετε. Μην αφήσετε ποτέ όμως αυτό που σας δόθηκε σήμερα. Αυτό που συνειδητοποιείτε σήμερα. Είστε εδώ για ένα και μόνο λόγο. Είστε εδώ γιατί εσείς είστε τα παιδιά της νέας εποχής. Εσείς είστε οι κάτοικοι της νέας γης και έρχεστε να δουλέψετε μαζί μου στον νέο αιώνα. Κρατήστε λοιπόν στα χέρια σας τη θεία δύναμη και παίξτε με την καρδιά σας. Γελάστε με όλη σας την ψυχή. Λούστε την ψυχή σας στην ιόχρου φλόγα και δείτε τη να καταρρέει, να γίνεται κομμάτια. Να σκορπά στους τέσσερις ανέμους και να συντίθεται και πάλι κάτω από το δικό σας ραβδί. Κάτω απ’ το δικό σας μαγικό ραβδί. Η αλχημεία του Πνεύματος είναι αυτή.

Πέντε, δέκα, δεκαπέντε, είκοσι, εικοσιπέντε… σαράντα, πενήντα…. Πέντε…. Πέντε… Πέντε. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά επ’ αυτού. Πέντε είναι το νούμερό σας από δω και στο εξής.

«Μα εμείς θέλουμε να προχωρήσουμε και σ’ άλλες δονήσεις Κρύων, Ηλία, Ζεβεδαίε…» Χμ, πού νομίζετε ότι πάτε; Πού νομίζετε ότι πηγαίνετε με όλο αυτό το παιχνίδι των δονήσεων και των διαστάσεων; Κύκλους κάνετε. Κύκλους. Αυτό που είπαμε πρόσφατα στην Άννα και θέλουμε να το επαναλάβει αυτή τη στιγμή, και θέλουμε να το θυμόσαστε, είναι ότι εμείς επεμβαίνουμε μόνο στον βαθμό που δεν σας βγάζει από το σενάριό σας, από το σχέδιο που ήρθατε να υλοποιήσετε. Εσείς είστε το σχέδιο, εσείς είστε ο χάρτης κι εμείς δεν μπορούμε να έρθουμε να προσθέσουμε και να αφαιρέσουμε οτιδήποτε. Μπορούμε να σας βοηθήσουμε να δείτε καλύτερα και να αναδείξετε αυτά που βρίσκονται διπλωμένα στις πτυχές του χάρτη σας. Αυτό το παιχνίδι παίζουμε.

Πολλαπλά σενάρια; Κολοκύθια στο πάτερο. Δεν έχετε φαντασία αγαπητοί μου φίλοι, δεν έχετε φαντασία, καλοί μου φίλοι, δεν έχετε αρκετή φαντασία. Πολλαπλά σενάρια; Αυτό που σας διαφεύγει είναι ότι τα σενάριά σας γράφονται κάθε στιγμή. Τι πιστεύετε αλήθεια; Ότι κάνετε ένα σενάριο και αποφασίζετε να το ακολουθήσετε για πέντε χρόνια και μετά κάνετε κάποιο άλλο; Αστειότητες… Τα σενάριά σας γράφονται κάθε στιγμή. Αυτό προσπαθούμε να σας πούμε εδώ και χρόνια. Τελείωσε ο ορίζοντας των γεγονότων, έχει ολοκληρωθεί, και τώρα γράφετε τα σενάριά σας κάθε στιγμή. Ξεχάστε λοιπόν αυτά που ξέρατε, για άλλη μια φορά. Αφήστε τα να διαλυθούν. Είμαστε ανατρεπτικοί σήμερα. Έτσι μας αρέσει.

Κρατήστε στο ένα χέρι τη φαντασία και στο άλλο την ιόχρου φλόγα, την ιόχρου ενέργεια, και βάλτε μαζί τα δυο στην καρδιά. Θα δείτε σπίθες, θα δείτε αστεράκια, θα δείτε πυροτεχνήματα. Θα δείτε το άπειρο να γεννά. Θα δείτε την άβυσσο να γεννά μορφές. Είστε σε ένα τελείως καινούριο πεδίο αγαπημένοι μας, σε ένα τελείως καινούριο πεδίο, και είναι στο χέρι σας να διαμορφώσετε την πραγματικότητά σας σύμφωνα με τους θησαυρούς που θα βρείτε εδώ. Ουσιαστικά, αυτή είναι η πραγματικότητά σας από δω και πέρα. Δεν ανήκετε στον παλιό κόσμο πια, ξεχάστε τον. Έχει φύγει. Και κάθε βήμα που κάνετε, κάθε μέρα που περνά, απλά εδραιώνει και μεγαλώνει αυτό το χάσμα. Έπεσε η ρομφαία του αγγέλου. Αυτό ήταν. Τελείωσε.

Θα σας φέρουμε ξανά πίσω, σε άλλες εποχές. Θα σας θυμίσουμε βακτριανές καμήλες και καραβάνια στον δρόμο του μεταξιού. Θα σας θυμίσουμε αλγερινούς επαναστάτες. Θα σας θυμίσουμε ασκέρια και λεφούσια κουρσάρων, πειρατών. Αλχημιστές του Μεσαίωνα που κράδαιναν το ραβδί τους και προσπαθούσαν να μετατρέψουν το μολύβι σε χρυσό. Μασόνους… Ελευθεροτέκτονες, Ναϊτες ιππότες, Ροδόσταυρους, σαμάνους Ινδιάνους, μάγους των αφρικανικών φυλών. Ιθαγενείς Μαορί. Αβορίγινες. Ατλάντιους και Λεμούριους. Βουδιστές μοναχούς και Αγιορείτες ασκητές. Υπήρξατε όλα αυτά. Ο καθένας από σας έχει κάτι να βρει σε όλα αυτά. Και τώρα, όλα τελείωσαν. Τώρα, τραβάτε ένα νέο δρόμο. Τον δρόμο του μεταξιού της νέας εποχής.

«Πού μας βγάζει αυτός ο δρόμος Ηλία;» Ο Σαιν Ζερμαίν βήχει πειραχτικά. «Έτσι που έμπλεξες, ξέμπλεξέ τα» λέει. Μα, πού αλλού θα σας βγάλει; Στην καρδιά. Αυτός ο δρόμος θα σας βγάλει στην καρδιά. Στην καρδιά του Πατέρα. Με κάθε σας βήμα, πλησιάζετε όλο και πιο κοντά στην καρδιά του Πατέρα. Αυτού που σας είπαμε στην αρχή να κοιτάξετε στα μάτια και να του πείτε ότι τον αγαπάτε πολύ.

Και μ’ αυτό ολοκληρώνουμε τη σημερινή συνάντηση. Η Ιόχρους Φλόγα είμαστε εσείς κι εμείς ταυτόχρονα, εμείς κι εσείς μαζί, και δουλεύουμε στενά για καινούριες επιτεύξεις στο γήινο πεδίο. Σας υπομένουμε και μας υπομένετε.

Άντεξέ με μέχρι τέλους και δε θα χάσεις. Σαιν Ζερμαίν.

Και έτσι είναι.

Λ.: Θέλω να πω ότι είναι καταπληκτικό αυτό που συμβαίνει αυτές τις μέρες με την ιόχρου φλόγα. Γιατί όταν είπα πριν ότι δεν ήμουν καλά δυο – τρεις μέρες πριν, ζήτησα την ιόχρου φλόγα. Έτσι μου ήρθε ξαφνικά. Ζήτησα την ιόχρου φλόγα και ενώ ένιωθα χάλια, αισθάνθηκα τόσο καλά ξαφνικά και σηκώθηκα κι έγραψα - γράφουμε ένα βιβλίο με τον Χ.- και έγραψα το πρώτο μου κεφάλαιο. Ενώ είχα ξεκινήσει άλλα κεφάλαια και δεν τα είχα τελειώσει, ξαφνικά εκείνο το βράδυ κάθομαι και γράφω ένα κεφάλαιο για την ιόχρου φλόγα. Και τώρα έρχεται πάλι η ιόχρους φλόγα.

Α.: Εγώ την επικαλούμαι πολύ συχνά την ιόχρου φλόγα και τον τελευταίο καιρό ένιωθα αυτό που είπαν, να γίνεται ένα ξεκαθάρισμα μέσα μου. διάφορα γεγονότα τα έβγαζα από μέσα μου και ένιωθα να τα ξεκαθαρίζω. Και επειδή σημειώνω κάποια γεγονότα που γίνονται μέσα μου, στις 15 και στις 16 του μηνός, όταν ξύπνησα το πρωί κράταγα αυτόν τον αμέθυστο [Σημείωση: αναφέρεται σε ένα μενταγιόν με αμέθυστο που φορά στο λαιμό] σφιχτά, έτσι…. Ο οποίος είναι μοβ βέβαια. Και δεν ξέρω, κάτι μου έλεγε. Περίμενα ότι κάτι θα γίνει…

Λ.: …κάτι μοβ… [γέλια]

Α.: Κάτι μοβ… και φυσικά, πρόσεξα το κερί κατευθείαν με το που μπήκα, είδα και ότι έχει τρία φυτίλια… σκέφτηκα «Σαιν Ζερμαίν».

Φ.: Εγώ θέλω να ρωτήσω. Τη στιγμή που είπες για το μαύρο χρώμα. Πριν το πεις, ότι το μαύρο το διαδέχεται το πράσινο, εγώ είδα τον Μακάριο της Κύπρου. Τι σημαίνει αυτό; για ρώτα.

Απάντηση: Θα απαντήσει ο Σαιν Ζερμαίν: Η μακαριότητά σου δεν έχει τέλος. [γέλια] Έχει να κάνει με τη λέξη μακαριότητα. Λέει: Όταν λύνονται τα δεσμά της Δανιμαρκίας (του νου), περνάτε σε μια άλλη κατάσταση, που είναι η κατάσταση της μακαριότητας. Είναι πολύ ουσιαστικό αυτό.

Άννα: Ρώτησα αν υπάρχει κάποια σύνδεση με την ενέργεια του Μακαρίου. Μου λέει «Όχι πια. Παλιά συνδεόταν αλλά όχι πια, έχει αλλάξει ενέργεια».

Χ.: Είχα μάθει για την Ιόχρου φλόγα από το καταπληκτικό βιβλίο της Γραμματικάκη και με είχε συγκινήσει πάρα πολύ το βιβλίο. Και προσπάθησα εκείνες τις μέρες και τους επόμενους μήνες που ακολουθούσαν, να τη φέρνω μέσα μου τη φλόγα, να τη διοχετεύω όπου μπορούσα, μπορείς λέει να κάνεις την ενέργεια αυτή να περάσει μέσα σου και στους άλλους και καθαρίζει κτλ.

Όμως ώρες – ώρες είχα αμφιβολίες και αυτή την αμφιβολία θέλω να μου βγάλουν από μέσα μου, αμφιβολία μερικές φορές αν έκανα έργο ή δεν έκανα. Βέβαια, συνέχισα να τη χρησιμοποιώ που και που την ιόχρου φλόγα και πιστεύω ότι θεραπεύει και θέλω να ξέρω αν θα μπορώ να τη διοχετεύω σε καταστάσεις δύσκολες, όπως είναι φυσικά φαινόμενα ή όπως είναι ομάδες έτσι ανθρώπων που υποφέρουν ή αν μπορώ να καθαρίζω τους χώρους εκεί που είμαι ή να τη γειώνω στη γη και να ρέει σαν ποτάμι έτσι, ώστε να βοηθηθούνε και άλλοι. Αλλά θα ‘θελα, πώς να δουλέψω έτσι με την αμφιβολία λίγο.

Απάντηση: Πέταξέ τον έξω, μου λέει, δεν είναι δικό μου παιδί. Αν αμφιβάλει, δεν είναι δικό μου παιδί…. Αν πιστεύει, είναι δικό μου παιδί.

Χ.: Ωχ, οπότε, παραμένω….. πιστεύω.

(συνέχεια) Η αμφιβολία γεννά διάσπαση. Η αμφιβολία δείχνει ότι δεν είστε έτοιμοι να δεχτείτε ακόμα την πλήρη ευθύνη αυτού που κάνετε. Όταν αναρωτιέστε «Τι κάνω; Είναι καλό αυτό που κάνω; Κάνω τίποτα;», είναι σαν να σας δίνει κάποιος ένα δώρο, ένα θησαυρό, και να τον πετάτε στην αποχέτευση, γιατί δεν είστε σίγουροι ότι μπορείτε να τον διαχειριστείτε. Ο θησαυρός δίνεται. Η ενέργεια δίνεται, είναι εκεί - και γι’ αυτό δεν μπορείς να αμφιβάλεις. Γι’ αυτό σου ζητάμε να δεις καλύτερα και μετά να αποφασίσεις αν πραγματικά αμφιβάλεις ή όχι. Εμείς ξέρουμε ότι βαθιά στην καρδιά σου δεν αμφιβάλεις. Εάν αμφέβαλες δεν θα έκανες αυτά που κάνεις. Όμως αφήνεις τον εαυτό σου να μπαίνει σ’ αυτό το τρυπάκι, σ’ αυτό το παιχνίδι, μόνο και μόνο για να διασπάσεις την ενέργειά σου, γιατί ακόμα δεν είσαι διατεθειμένος να δοθείς περισσότερο σ’ αυτό. Σου έχουμε πει πολλές φορές ότι αφήνεις την προσοχή σου να διασπάται. Η ενέργειά σου διασπάται. Είναι ένα παιχνίδι αυτό.

Ήρθε η ώρα να αποφασίσεις αν θέλεις να δουλέψεις βαθιά ή όχι. Κι εμείς ξέρουμε την απάντηση, αλλά θέλουμε να την εκφράσεις εσύ, θέλουμε να την ορίσεις εσύ, γιατί αυτό είναι το παιχνίδι. Δεν μπορούμε να το πούμε εμείς για σένα. Ποια νομίζεις λοιπόν ότι είναι η απάντησή σου;

Χ.: Ότι ήρθε η ώρα να δουλέψω βαθιά.

(συνέχεια) Χμ.. Well done! Πολύ ωραία. Ας πάμε τώρα σε μια πιο σοβαρή ερώτηση… και η ερώτησή σου ήταν πώς μπορείς να χρησιμοποιήσεις την ιόχρου φλόγα για να δουλέψεις με τους ανθρώπους και τα φαινόμενα που παρατηρούνται στη γη.

Ξέρεις. Άνοιξε την καρδιά σου, δες, και τράβα από μέσα τις λύσεις. Ακριβώς όπως τραβάς το χαρτί της τράπουλας για να το ρίξεις στο τραπέζι. Με πολύ αυτοπεποίθηση. Γνωρίζεις. Πίστευες ότι θα σου δώσουμε μια μέθοδο; Υπάρχουν πολλές μέθοδοι. Ο καθένας σας μπορεί να… να ρίξει στο τραπέζι πάρα πολλές μεθόδους δοσμένες από άλλους. Εμείς θέλουμε να βρεις τον δικό σου τρόπο, τον τρόπο που φέρνεις στην καρδιά σου. Μην αμφιβάλεις ότι θα είναι μοναδικός. Σου είπαμε… είπαμε σε όλους, να κρατήσετε στο ένα χέρι τη φαντασία και στο άλλο την ιόχρου φλόγα και να τα βάλετε στην καρδιά. Γιατί νομίζετε ότι το κάναμε; Αφήστε τη φαντασία σας να δουλέψει. Όταν στέκεστε σ’ αυτό το επίπεδο, η φαντασία σας είναι δημιουργική. Δεν γίνεται τροχοπέδη, δεν σας εμποδίζει, δεν σας ρίχνει σε θυμαπάτη και πλάνη. Όμως σας βοηθά να δημιουργήσετε.

Είσαι εξαιρετικά δημιουργικός όσον αφορά το υλικό πεδίο. να είσαι σίγουρος ότι μπορείς να φανείς ακόμα περισσότερο δημιουργικός στο εσωτερικό πεδίο. Απλά δήλωσε την πρόθεσή σου και επίτρεψε στον εαυτό σου να το κάνει. Θα είναι πάρα πολύ εύκολο για σένα.

Χ.: Ευχαριστώ.

(συνέχεια) Έχετε τελειώσει με τις απορίες;

Όλοι: Ναι.

(συνέχεια) Τελείωσε η συνεδρία, τελείωσε η συνάντηση. Να πλύνετε τα χέρια σας πριν φύγετε.

Άννα: Μια στιγμή. [στον Χ.] Τελειώνουν όλα πολύ καλά για σένα, μου λέει. Θα δεις ότι θα τελειώσουν όλα πολύ καλά για σένα και θα μπορέσεις να κάνεις αυτό που ήθελες πάντα, να ασχοληθείς με το Πνεύμα περισσότερο. Γι’ αυτό μπαίνεις πιο βαθιά τώρα.

Χ.: Ωραία. Ευχαριστώ.