Ο Κύκλος και ο Σταυρός

Περνάτε μία δύσκολη περίοδο. Όλοι μαζί, διέρχεστε από μία δύσκολη περίοδο. Δεν το καταλαβαίνετε όλοι, γιατί έχει να κάνει με τη δουλειά που καλείστε να κάνετε ο καθένας. Ανάλογα λοιπόν με τον τομέα της εστίασής σας, αναπαράγονται κάποιες δυσκολίες, τις οποίες πρέπει να αντιμετωπίσετε εκ μέρους του συλλογικού. Γι’ αυτό σας λέμε ότι όλοι μαζί διέρχεστε από μία δύσκολη περίοδο. Και η περίοδος αυτή είναι δύσκολη όχι γιατί υπάρχουν κάποιοι κίνδυνοι ή εξαιρετικά προβλήματα να αντιμετωπίσετε, είναι όμως οι ενέργειες του Πατέρα που γειώνονται βαθιά και στο πέρασμά τους ανακινούν τα νερά, ανακινούν ό,τι είχε καθίσει.

Γίνονται βαθιές θεραπείες αυτό το διάστημα. Είναι κατάλληλη περίοδος για θεραπείες εσωτερικής φύσεως, εναλλακτικές κυρίως θεραπείες, θεραπείες που έχουν να κάνουν μ’ αυτή καθεαυτή την κίνηση της ενέργειας, τη ροή της ενέργειας. Λόγω της έντασης που υπάρχει στα εσωτερικά πεδία αυτήν την περίοδο και της ανακίνησης που γίνεται, έρχονται στην επιφάνεια κάποια προβλήματα που καλείστε να ξεπεράσετε. Προβλήματα υγείας, προβλήματα οικογενειακά για κάποιους. Είπαμε πάλι, ότι έχει να κάνει με τη θέση που κρατάτε, με την ενεργειακή θέση που βρίσκεστε. Και η Άννα σε μία τέτοια θέση βρίσκεται τώρα, μαζί με σας επίσης. Όλοι σας συμμετέχετε σ’ αυτό με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Είναι μία δύσκολη περίοδος και θα περάσει.

Εμείς βλέπετε, δεν κρίνουμε τις δυσκολίες της ζωής σας σύμφωνα μ’ αυτά που βιώνετε στο γήινο πεδίο, σύμφωνα με τις εξωτερικές σας εμπειρίες. Γιατί, κι αυτές επίσης είναι εμπειρίες που ζητήσατε να πάρετε, και τα καταφέρνετε πολύ καλά μ’ αυτές. Δεν είναι αυτές που εμείς θεωρούμε δύσκολες. Όταν μιλάμε για δύσκολες περιόδους, μιλάμε για δύσκολες περιόδους εσωτερικά, στα εσωτερικά πεδία. Περιόδους στις οποίες γίνονται βαθιές ανακατατάξεις των ενεργειών, συγχωνεύσεις πεδίων, αλλαγές πολικοτήτων και αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μία μεγάλη ένταση εσωτερικά την οποία, όσοι μπορείτε να νιώσετε τις ενέργειες στη δική μας πλευρά, τη βιώνετε κι εσείς πολύ βαθιά. Βιώνετε αυτήν την ένταση πολύ βαθιά και συλλαμβάνετε διάφορες εκφράσεις της. Συνήθως έχετε μια περιορισμένη εικόνα. Μπορεί να νιώσετε ότι κάτι δε πάει καλά, κάτι είναι περίεργο…. δεν βλέπετε όλη την κίνηση αλλά το συλλαμβάνετε.

Αυτές οι συνθήκες όμως είναι που γεννούν την αλλαγή. και είναι περίοδοι που αγαπούμε να βιώνουμε μαζί σας γιατί γεννούν την αλλαγή. Είναι αποτέλεσμα της σκληρής δουλειάς που έχουμε κάνει όλοι, κι εμείς κι εσείς, και όλων των προσπαθειών, των κόπων σας, των ελπίδων σας, των επιθυμιών, των φόβων… Είναι η απάντηση που έρχεται σ’ αυτά που έχετε ζητήσει. Στα αιτήματά σας. Και είναι η μέρα… είναι μια δύσκολη μέρα όχι μόνο για την Άννα αλλά για όλους σας κατά βάθος, γιατί γειώνετε πολλές ενέργειες.

Ξέρουμε πως όταν σας μιλάμε απ’ αυτό το πεδίο, σας λέμε πράγματα που φαίνονται πολύ θεωρητικά και δεν σας αγγίζουν. Δεν σας φαίνονται καθόλου αληθινά, γιατί σπάνια τα νιώθετε στο πετσί σας. Για να φτάσετε να νιώσετε τις ενέργειες, συνήθως, πρέπει να έχουν κατέβει πολύ χαμηλά στο κατώτερο νοητικό και στο αστρικό πεδίο, στο εξωτερικό γήινο πεδίο. Έτσι συλλαμβάνετε τις ενέργειες. Τώρα όμως, βρίσκεστε ήδη σε μία νέα διάσταση και είναι καιρός να το ζητήσετε κι εσείς πια, ν’ αρχίσετε να συλλαμβάνετε τη ροή της ενέργειας στα ανώτερα πεδία. Σε τι θα σας βοηθήσει αυτό; Θα σας βοηθήσει να συνδιαλλαχτείτε με τις πλευρές του εαυτού σας που βρίσκονται σε άλλες διαστάσεις. Εσείς νομίζετε πως… όταν βλέπετε μια εικόνα στο αστρικό πεδίο ή συλλαμβάνετε μια σκέψη απ’ το νοητικό, νομίζετε ότι έρχεστε σε επαφή με άλλες διαστάσεις. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Λαμβάνετε σύμβολα των ενεργειών που κινούνται αλλά δεν είναι ακριβώς αυτό που πιστεύετε. Θα μπορέσετε να αγγίξετε την πραγματικότητα των άλλων διαστάσεων όταν ζητήσετε να μπείτε πιο βαθιά κι απ’ το νοητικό σας. Τότε θα μπορείτε να συλλαμβάνετε τη ροή της ενέργειας και να την αξιολογείτε και να τη χειρίζεστε.

Βλέπετε, μεγαλώνετε διαρκώς. Δεν είσαστε τα μωρά παιδιά που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο εσωτερικό μονοπάτι. Είστε, θα λέγαμε, εξειδικευμένοι εργάτες του φωτός. Οι περισσότεροι μέχρι τώρα έχετε βρει αυτό που αγαπάτε να κάνετε. Άλλοι το ψάχνετε. Το ’χετε μπροστά στα μάτια σας και το ψάχνετε. Κάνετε ότι δεν το βλέπετε, γιατί θέλετε να παρατείνετε… κατά βάθος θέλετε να παρατείνετε λίγο την παραμονή σ’ αυτά τα πιο εξωτερικά πεδία. Είστε όμως όλοι εξειδικευμένοι εργάτες του φωτός. Φέρνετε το φως σας και το μοιράζετε παντού, με τον δικό σας τρόπο ο καθένας.

Κάνετε τις δικές σας έρευνες και έτσι…χμ, έχετε περάσει την εφηβεία… έχετε περάσει την εφηβεία. Βρίσκεστε κάπου εκεί. Συνεχίζετε όμως να μαθαίνετε. Θα θέλαμε να δείτε για λίγο την πορεία σας στο γήινο μονοπάτι, σύμφωνα με την αναλογία της γήινης ζωής σας. Γεννιέστε κάποια στιγμή από ένα συμβάν. Γεννιέστε σε μία νέα πραγματικότητα. Αντιλαμβάνεστε ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως νομίζατε πριν, ότι υπάρχουν πολλά άλλα που δεν είχατε αντιληφθεί, και αρχίζετε να τα περιεργάζεστε. Δεν είναι καθόλου υπερβολή το να σας πούμε ότι, τα ίδια βήματα που κάνετε στη γήινη ζωή σας από την ώρα της γέννησης μέχρι την ώρα που θα φύγετε από τον μάταιο τούτο κόσμο, μοιάζουν πάρα πολύ με τα βήματά σας στο εσωτερικό μονοπάτι. Οι συμπεριφορές, οι ψυχολογίες που αναπτύσσετε, όλα αυτά μοιάζουν πάρα πολύ με όσα βιώνετε στο εσωτερικό μονοπάτι. Ουσιαστικά, οι σχέσεις που αναπτύσσετε με τον κόσμο γύρω σας, με τους ανθρώπους, είναι ένα καθρέφτισμα των σχέσεων που αναπτύσσετε εσωτερικά με τον κόσμο.

Καταλαβαίνετε λοιπόν πως όταν βρίσκεται κάποιος ακόμα στα εξώτερα πεδία…. στο ‘πυρ το εξώτερον’ όπως θα ‘θελε να πει με το χιούμορ του ο Σαιν Ζερμαίν, όταν βρίσκεστε λοιπόν στα εξωτερικά πεδία, παρά το γεγονός ότι αντιμετωπίζετε πολλά προβλήματα με τους ανθρώπους γύρω σας, φοβίες, πόνο, θλίψη, μοναξιά, ζείτε παρόλα αυτά με την πίστη και την πεποίθηση, συνήθως, ότι δεν είναι αυτός ο πραγματικός σας εαυτός. Στην πραγματικότητα είστε κάτι πολύ διαφορετικό. Είστε ένας άνθρωπος που αξίζει πάρα πολλά. Έτσι υπάρχει ένας διχασμός σ’ εκείνο το σημείο και, ενώ εσείς μέσα σας νιώθετε ότι είστε ‘άγιοι’, η στάση σας απέναντι στον κόσμο και η ανταπόκριση που έχετε από τους άλλους αντίστοιχα, σας δείχνουν κάτι τελείως διαφορετικό.

Και θέλουμε τώρα να σκεφτείτε για λίγο… Είναι λίγο πιο θεωρητικό από τις άλλες φορές αυτό το μάθημα, θα προχωρήσουμε όμως και σε πιο βαθιά πράγματα μετά. Θέλουμε λοιπόν να σκεφτείτε την αναλογία και να κατανοήσετε ότι, με τον ίδιο τρόπο που συμπεριφέρεστε απέναντι στους ανθρώπους, συμπεριφέρεστε στο Πνεύμα. Όταν έχετε μάθει να βλέπετε στα μάτια των ανθρώπων τον ‘σατανά’, σε εισαγωγικά, τον ‘εξαποδώ’ όπως λέτε, όταν έχετε μάθει να βλέπετε στα μάτια των ανθρώπων έναν εχθρό, κάποιον που σας υπονομεύει, χειρίζεστε με τον ίδιο τρόπο και τις ενέργειές σας στο εσωτερικό πεδίο.

Δεν είναι μεμπτό αυτό. Δεν είναι κάτι που σας λέμε για να σας πονέσουμε ή να σας θίξουμε. Σας φέρνουμε αυτήν την αναλογία σαν παράδειγμα, για να κατανοήσετε πόσο μεγάλη σημασία έχει να βλέπετε τον Πατέρα στα μάτια κάθε ανθρώπου. Και βέβαια, δεν είναι κάτι που μπορείτε να το επιτύχετε μόνο με τον νου. Είναι κάτι που έρχεται μέσα από το καθημερινό σας βίωμα. Μέσα από την καθημερινότητά σας, τα απλά βήματα από τον μανάβη στον μπακάλη. Μέσα απ’ αυτό έρχεται η βίωση αυτής της αλήθειας που είναι τόσο βαθιά και φιλοσοφική όσο τίποτε άλλο στον κόσμο. Μπορείτε όμως να τη βιώσετε μέσα απ’ αυτά τα καθημερινά σας βήματα.

Καθίστε λοιπόν και σκεφτείτε για λίγο, πώς βλέπετε τους ανθρώπους. Σε ποιον βαθμό μπορείτε να αγκαλιάσετε τις ενέργειες των ανθρώπων γύρω σας. Σε ποιο βαθμό μπορείτε να τις αποδεχτείτε. Το μπέρδεμα γίνεται όταν εσείς προσπαθείτε να λειτουργήσετε με διαφορετικό τρόπο και να αποδεχτείτε τον Θεό μέσα από τους ανθρώπους. Πιστεύετε ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος και τότε φαίνεται ότι απλά καταπιέζετε τον εαυτό σας.

Θέλουμε να συγκεντρώσετε λίγο την προσοχή σας και την ενέργειά σας γιατί σας μιλάμε από ένα πολύ βαθύ εσωτερικό πεδίο και δεν είναι… τα λόγια μας φαίνονται να ρέουν αλλά δεν μπορείτε να τα συλλάβετε εύκολα. Φεύγουν και γλιστρούν σαν το νερό κι εσείς τα βλέπετε να περνούν αλλά δεν μπορείτε να τα κρατήσετε εύκολα, γιατί έρχονται από πολύ βαθιά. Συντονιστείτε λοιπόν λίγο καλύτερα. Ζητήστε να ανεβάσετε τη δόνησή σας λίγο ακόμα και βρεθείτε, σταθείτε σ’ αυτήν την πραγματικότητα που σας περιγράφουμε. Τίποτα δεν έρχεται μόνο του αν δεν το ζητήσετε, είτε εσωτερικά είτε εξωτερικά.

Καθόμαστε λοιπόν και σας μιλούμε για τον Πατέρα που σας κοιτά μέσα από το κάθε τι και για την ανάγκη να συνειδητοποιήσετε αυτήν την αλήθεια και να καταλάβετε… να καταλάβετε ότι έρχεται και σας συναντά μέσα από την κάθε ύπαρξη, μέσα από το κάθε τι, μέσα από τον κάθε άνθρωπο. Δεν είναι ένας πολυθεϊσμός αυτό, δεν είναι παγανισμός αυτό. Είναι η ενότητα των πάντων. Είναι η ενότητα του Πνεύματος που σας περιγράφουμε. Παγανιστές θεωρούνταν αυτοί που θεοποιούσαν τα πάντα -σύμφωνα με τους αντιπάλους τους. Ωστόσο κι αυτοί συλλάμβαναν αυτήν την αλήθεια στην καρδιά τους. Συλλάμβαναν την αλήθεια ότι τα πάντα είναι έκφραση του Ενός Πνεύματος… που όμως διχάζει. Σας οδηγεί πολλές φορές σε διχασμό. Αυτό που σας λέμε είναι να μείνετε στα μάτια του Πατέρα. Να μείνετε στο γεγονός ότι σας κοιτά μέσα από το κάθε τι. Δεν χρειάζεται…. Για να φτάσετε στη θέωση, όπως λέτε, να ενωθείτε με τον Θεϊκό σας Εαυτό, δε χρειάζεται να θυσιάσετε πράγματα που αγαπάτε. Δε χρειάζεται να καταπιεστείτε, να καταπιέσετε οτιδήποτε δικό σας. χρειάζεται απλά να κάνετε μερικά βήματα προς τα μέσα, στην καρδιά, κι από κει να δείτε τον Πατέρα μέσα στο κάθε τι.

Εδώ και αιώνες, και χιλιετηρίδες, αυτοί που ψάχνουν τη σωτηρία, την ψάχνουν μέσα από πράξεις αγαθοεργίας, θυσίας, αυτοτιμωρίας, αυτομαστίγωσης. Μέσα από ακρότητες που δείχνουν την ετοιμότητά τους να κάνουν τα πάντα για τον Πατέρα. Προσπαθήστε να συλλάβετε εδώ, πόσο αστεία φαίνονται τα πράγματα, γιατί για τα ίδια πράγματα μιλάτε όλοι αλλά τα συλλαμβάνετε τόσο διαφορετικά. Κι εμείς σας λέμε τώρα ότι ναι, αν θέλετε να δείτε πόσο κοντά είστε στον Πατέρα, δείτε πόσο κοντά μπορείτε να σταθείτε στην ενέργεια των ανθρώπων. Όμως σας το λέμε από μία άλλη δόνηση, από μία άλλη διάσταση. Αυτή τη στιγμή δεν σας ωθούμε να γίνετε χαλί να σας πατήσουν, δεν σας λέμε να εγκαταλείψετε τα πάντα για να υπηρετήσετε τον πλησίον, σας λέμε όμως να σταθείτε στην καρδιά και να τον κοιτάξετε με την επίγνωση ότι είναι ο Πατέρας που σας κοιτά. Με τον ίδιο τρόπο που σας ζητούμε να στέκεστε μπροστά στον καθρέφτη και να κοιτάτε τον εαυτό σας στα μάτια και να του λέτε ότι τον αγαπάτε πολύ, με την επίγνωση ότι είναι ο Πατέρας που σας κοιτά μέσα απ’ αυτά τα μάτια στον καθρέφτη.

Μπορείτε… Υπάρχει λόγος που φέρνουμε αυτήν την αναλογία σήμερα. Γιατί, αν σκεφτείτε αυτήν την αναλογία, αν επιτρέψετε στον εαυτό σας να δει τις διαφορές, αυτούς τους διαφορετικούς τρόπους αντίληψης, θα κατανοήσετε ταυτόχρονα πόσο διαφορετική είναι η δόνηση που στέκεστε αυτή τη στιγμή. Εσείς μπορεί να κατηγορείτε τον εαυτό σας. Μπορεί να τα βάζετε με τον εαυτό σας και να λέτε «Πραγματικά, έχω προβλήματα ακόμα με τους ανθρώπους. Δεν μπορώ να τα λύσω.» Όμως καταλαβαίνετε γιατί σας μιλάμε κι αυτό από μόνο του είναι πολύ σημαντικό.

Προχωράτε διαρκώς. Κατακτάτε διαρκώς νέες διαστάσεις. Και τώρα, μ’ αυτό το παράδειγμα που σας φέρνουμε, μπορείτε να δείτε πόσο μεγάλη διαφορά υπάρχει ανάμεσα στη μία ενέργεια και στην άλλη, ανάμεσα στον παλιό τρόπο αντιμετώπισης και στον νέο. Είναι συγκλονιστική αυτή η διαφορά. Τόσο συγκλονιστική, που οι παλιότεροι δεν μπορούν να σας αναγνωρίσουν. Δεν μπορούν να γνωρίσουν τον δικό σας τρόπο σκέψης. Σας είπαμε την άλλη φορά ότι έπεσε η ρομφαία και σας χώρισε από τα παλιά, σας χώρισε απ’ όλους τους υπόλοιπους. Καταλαβαίνετε τώρα γιατί; Καταλαβαίνετε πόση διαφορά, δονητική διαφορά, σας χωρίζει;

Είναι περίεργο. Είναι περίεργο γιατί στα δύο τελευταία μαθήματα, τόσο στο προηγούμενο όσο και σ’ αυτό, ερχόμαστε να μιλήσουμε για τον διαχωρισμό, εμείς που ξεκινήσαμε να σας μιλάμε για την ενότητα του Πνεύματος. Και φυσικά, υπάρχει λόγος που γίνεται αυτό. Δεν ερχόμαστε να σας πούμε ότι είστε κάτι διαφορετικό από τους άλλους, συνεπώς αξίζετε καλύτερη μεταχείριση. Δεν ερχόμαστε να σας πούμε ότι οι άλλοι θα καταστραφούν κι εσείς θα επιζήσατε. Ερχόμαστε όμως να σας μιλήσουμε για τη διαφορά της δόνησης, προκειμένου να συνειδητοποιήσετε οι ίδιοι και οι ίδιες τα βήματα που έχετε κάνει μέχρι σήμερα. Να καταλάβετε πόσο πολύ έχετε προχωρήσει στο εσωτερικό μονοπάτι και, παράλληλα, με την επίγνωση πια της δόνησης όπου στέκεστε, να προσπαθήσετε να γεφυρώσετε από δω και πέρα το χάσμα που έχει ανοιχτεί.

Έχει ανοιχτεί πραγματικά κάποιο χάσμα; Όχι. Όχι έτσι ακριβώς. Υπάρχει μία διαίρεση την οποία καλείστε να γεφυρώσετε, προκειμένου, μέσα από μία νέα διαλεκτική, να έχετε ένα νέο συνθετικό αποτέλεσμα. Υπάρχει λοιπόν η παλιά δόνηση, υπάρχει και η καινούρια. Υπάρχει η αντίληψη της παλιάς δόνησης και της καινούριας. Είστε σε μία περίοδο που γίνονται πολύ βαθιά αισθητές αυτές οι διαφορές και δουλειά σας είναι να γεφυρώσετε, και απ’ το παλιό και το καινούριο να συνθέσετε μια καινούρια πραγματικότητα. Αυτή η δουλειά δεν τελειώνει ποτέ ουσιαστικά. Κάθε φορά που κάνετε ένα βήμα σε μία καινούρια διάσταση χρειάζεται να αφομοιώσετε τις καινούριες ενέργειες, χρειάζεται να εμπεδώσετε, να συνειδητοποιήσετε τις αλλαγές, και κατόπιν να κάνετε βήματα αφομοίωσης των παλιότερων ενεργειών και εξισορρόπησης.

Έτσι λειτουργεί η διαλεκτική του απείρου. Αυτό σημαίνει «παίρνω δύο απόψεις και τις κάνω μία ανώτερη». Το καινούριο δεν έρχεται για να κυριαρχήσει παντού. Το καινούριο δεν έρχεται για να κάνει στην άκρη το παλιό και να το πετάξει έξω από το παιχνίδι. Το καινούριο έρχεται σαν ένας παράγοντας τον οποίο μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να συνθέσετε κάτι ακόμα πιο καινούριο, το οποίο και πάλι θα παντρέψετε με το παλιό για να κάνετε κάτι ακόμα πιο καινούριο. Το καινούριο δεν γεννά μόνο του κάτι καινούριο. Χρειάζεται να παντρευτεί πρώτα με το προηγούμενο. Ένα κέντημα. Είναι ο τάπητας της ύπαρξής σας αυτός. Πρέπει να πιάσετε και το στημόνι και το υφάδι για να βάλετε μια βελονιά.

Ας είναι το σύμβολό σας από δω και πέρα ο σταυρός μέσα σε κύκλο. Το στημόνι και το υφάδι που λέγαμε, μέσα στον κύκλο της ύπαρξης. Στον αέναο κύκλο της ύπαρξης. Οραματιστείτε για λίγο αυτό το σύμβολο. Τον σταυρό, έναν ισοσκελή σταυρό, μέσα στον κύκλο. Η ενέργεια στον κύκλο ρέει. Και στη μέση ο σταυρός. Μπορείτε να βρείτε πολλά σ’ αυτό. η πραγματική σας ενέργεια είναι ο κύκλος. Η εκδηλωμένη σας ύπαρξη είναι ο σταυρός. Μπορείτε να το πιάσετε και να πάτε πολύ βαθιά σ’ αυτό. Κρατήστε το σύμβολο στην καρδιά σας. Βάλτε το να αναπαυτεί εκεί. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να νιώσει τις ενέργειες που σας φέρνει.

Και γυρίζουμε πάλι στον Πατέρα. Στα μάτια του Ενός που χρειάζεται να βλέπετε στον κάθε άνθρωπο, σε κάθε ύπαρξη γύρω σας, στο κάθε ίχνος ζωής. Η μεγαλοπρέπεια της ύπαρξής σας δεν έχει όρια. Και ναι μεν για τις διαστάσεις θα συνεχίσουμε να μιλούμε κάποια άλλη φορά, κλείνοντας όμως αυτόν τον κύκλο, θέλουμε να σας φέρουμε πάλι στη γη. Θέλουμε να πατήσετε τα πόδια σας καλά στη γη, με την επίγνωση της εσωτερικής σας ταυτότητας. Έχοντας επίγνωση του ποιοι είστε και τι κάνετε. Έχοντας επίγνωση του σημείου που έχετε προχωρήσει στο εσωτερικό μονοπάτι. Αυτό, για κάποιον που ξέρει περισσότερα, ακούγεται αστείο. Γιατί ξέρει ότι το εσωτερικό μονοπάτι δεν έχει αρχή και τέλος. Ξέρει ότι δεν μπορείς να βάλεις ορόσημα. Ξέρει ότι μιλάμε πάντα σύμφωνα με τη σχετικότητα των πραγμάτων, μόνο και μόνο για να σας δείξουμε το εύρος του ανοίγματος που κάνατε τα τελευταία χρόνια. Αφήστε λοιπόν τον Πατέρα, τον Δημιουργό, να σας κοιτά μέσα από το κάθε τι. Κοιτάξτε τον καθένα απέναντί σας μ’ αυτόν τον τρόπο και να είστε βέβαιοι τότε ότι μ’ αυτόν τον τρόπο μας κοιτάτε και εσωτερικά. Με τον ίδιο τρόπο μας κοιτάτε εσωτερικά.

Είπαμε στην αρχή ότι δεν είμαστε εδώ για να σας σπρώξουμε να θυσιάσετε πράγματα που αγαπάτε και να καταπιέσετε τον εαυτό σας. Δεν έχει νόημα να μπείτε σε μια υποκριτική συμπεριφορά καταπιέζοντας τα συναισθήματά σας, τους φόβους σας, τις ανάγκες σας, προκειμένου να φανείτε γλυκείς και πράοι και καλοί απέναντι στον υποτιθέμενο Πατέρα που έχετε απέναντί σας. Τότε αυτή η ίδια συμπεριφορά θα μεταφερθεί και στα εσωτερικά πεδία και θα θολώσει τη ματιά σας και θα θολώσει τις αισθήσεις σας. Χρειάζεται να είστε αληθινοί κάθε στιγμή. Ενεργοί και αληθινοί. Να είστε ελεύθεροι κάθε στιγμή. Και η ελευθερία κατακτάται. Ουσιαστικά, κατακτάται η ενθύμηση της ελευθερίας σας.

Αφήστε μας να καθίσουμε δίπλα σας. επιτρέψτε στις ενέργειές μας να έρθουν και να σας αγκαλιάσουν πολύ στοργικά, όπως ο πατέρας το παιδί. Είναι αρσενικής φύσεως οι ενέργειες της σημερινής ημέρας. Όπως ο πατέρας το παιδί, την κόρη του και τον γιο του, αφήστε μας να σας αγκαλιάσουμε. Επιτρέψτε μας να ενεργοποιήσουμε μέσα σας εκείνους τους κωδικούς που χρειάζεται να ξυπνήσουν, για να προχωρήσετε στα επόμενα βήματά σας. Η δουλειά δεν σταματάει ποτέ. Δεν τελειώνει ποτέ. Και αν έχετε μπει στην πέμπτη διάσταση και έχετε στρογγυλοκαθίσει εδώ, έχετε πολλά ακόμα να κάνετε.

Αφήστε το Πνεύμα να καθίσει στα πόδια σας, να σας κοιτάξει στα μάτια, να σας πει πόσο σας αγαπά. Αγκαλιάστε το κι εσείς με την ενέργειά σας. Οραματιστείτε τον εαυτό σας να σηκώνει τα χέρια στον ουρανό. Απλώστε εσωτερικά τα χέρια στον ουρανό κι αφήστε τον Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας να σας τα κρατήσει. Το κάνουμε αυτό για να ανεβάσουμε την ενέργειά σας. Είναι λίγο πεσμένη αυτή τη στιγμή. Δεν καταλαβαίνετε… ακόμα δεν καταλαβαίνετε ότι φέρνετε μαζί σας ενέργειες. Αφήστε τα όλα να φύγουν από πάνω σας αγαπημένοι μας.

Είναι η τελευταία φορά που σας βλέπουμε σήμερα, σ’ αυτόν τον κύκλο. Κάποιοι από σας θα συνεχίσετε, κάποιοι όχι, ανάλογα με τις περιστάσεις, ανάλογα με την πορεία που ακολουθείτε. Κι εμείς θέλουμε αφήνοντάς σας, να σας γεμίσουμε με αγάπη. Να σας γεμίσουμε με την αγάπη του Πνεύματος. Να σας πάρουμε κοντά μας και να σας δείξουμε την αγάπη του Ενός, την Ενότητα του Πνεύματος, και να σας βάλουμε να καθίσετε δίπλα μας, εκ δεξιών μας, και να μας μιλήσετε για όλα. Επιτρέψτε στον εαυτό σας, δηλώστε την πρόθεσή σας να καθίσετε στα δεξιά μας και να μας μιλήσετε για όλα όσα αγαπάτε, για όλα όσα σας απασχολούν. Δηλώστε την πρόθεσή σας να καθίσετε στα δεξιά μας και να μας εκφράσετε όλα όσα θέλετε να εκφραστούν.

Αυτό δεν είναι το τέλος της συνεδρίας, είναι η αρχή. Κάθε φορά που κάνετε αυτή τη δήλωση κι αφήνετε τον εαυτό σας να καθίσει στα δεξιά του Πατρός, μοιράζεστε τις ενέργειές σας με τους πάντες. Επιτρέπετε στις ενέργειές σας να έρθουν στην επιφάνεια, να φανούν και να εκδηλωθούν. Επιτρέπετε σε μας να συνεχίσουμε την κουβέντα, φέρνοντας όλα όσα χρειάζεται στο τραπέζι.

Βρισκόμαστε μαζί σας σήμερα και για έναν άλλο λόγο…. [παύση] Συζητάμε για το τι θα πρέπει να ειπωθεί, γι’ αυτό υπάρχουν αυτά τα κενά. Κάποια πράγματα μπορούν να ειπωθούν, κάποια όχι. Θα γίνουν ακόμα μεγαλύτερες ανακατατάξεις. Η ενέργεια αυτού του μηνός θα συνεχιστεί και στον επόμενο. Το τέλος Σεπτεμβρίου θα σας βρει όλους ανήσυχους, σε μία μεγάλη κινητικότητα κι αυτό θα τραβήξει μέχρι τον Οκτώβρη, Νοέμβρη. Παρατείνεται η διαδικασία. Είναι πολλοί που θέλουν να μπουν σ’ αυτήν την ενέργεια ακόμα. Δεν έχουν μπει και γίνονται πολλές προσπάθειες εσωτερικά να περάσουν τις πύλες. Έτσι, οι ανακατατάξεις συνεχίζονται. Βλέπετε, πάντα ισχύει ότι κι αυτός που ήρθε την ενδέκατη ώρα μπορεί να περάσει στον οίκο του Πατρός. Έτσι, οι ανακατατάξεις συνεχίζονται. Θα περάσετε αρκετές αλλαγές, αρκετές στιγμές δονητικής ανισορροπίας αλλά όλα, όλα, θα έχουν ένα αίσιο τέλος.

Θα σας πούμε να ζητήσετε τα πάντα γύρω σας να γκρεμιστούν. Για άλλη μια φορά, θα σας ζητήσουμε ν’ αφήσετε τα πάντα γύρω σας να πέσουν, να διαλυθούν. Όσο έτοιμοι είστε να αφήσετε καταστάσεις στο γήινο πεδίο, ν’ αφήσετε πρόσωπα να φύγουν, καταστάσεις να τελειώσουν, τόσο πρόθυμοι είστε να προχωρήσετε στα εσωτερικά πεδία. Ερχόμαστε ξανά να σας πούμε ότι χρειάζεται να κρατήσετε αυτές τις αναλογίες στον νου σας και να λειτουργείτε πάντα επικεντρωμένοι στα μάτια του Πατέρα. Για άλλη μια φορά η ενέργεια κάνει κύκλο και ξαναέρχεται. Για κάποιους είναι πιο εύκολο να τη συλλάβουν, για κάποιους λιγότερο, και πρέπει να ξανάρθει για να ανοίξει καλύτερα το μονοπάτι και να την εμπεδώσετε πλέον.

Δεν είμαστε εδώ για να σας πούμε πολλά απόψε. Το τελευταίο μάθημα είπαμε ότι είναι περισσότερο θεωρητικό. Αυτό σημαίνει ότι είναι λιγότερο κατανοητό ίσως, σαν πρώτο άκουσμα. Όταν επιστρέψετε και διαβάσετε αυτά που λέγονται, η αίσθηση θα είναι διαφορετική. Θέλουμε να μείνετε στην ενέργεια. Αφήστε την ενέργεια της στιγμής να σας ποτίσει. Ένας κύκλος τελειώνει λοιπόν και ένας άλλος αρχίζει κι εμείς είμαστε εδώ για να συνδέσουμε το παλιό και το καινούριο. Αυτό το παλιό και το καινούριο θα συνδεθούν στον επόμενο κύκλο. Ίσως τώρα σας είναι ακόμα πιο εύκολο να καταλάβετε γιατί ονομάσαμε τον επόμενο κύκλο "Οι Τρεις Διαστάσεις και η Πέμπτη Ταυτόχρονα». Γιατί δεν βρίσκεστε στην πέμπτη διάσταση για να αρχίσετε να κυνηγάτε την έκτη. Για να φτάσετε στην έκτη θα πρέπει να αφομοιώσετε εκ νέου και τις προηγούμενες τρεις.

Σας αφήνουμε για λίγο να συλλογιστείτε. Είστε ο καθένας στον δικό σας χώρο… στον δικό σας ρου…

Ο Πατέρας και ο Υιός είναι ένα λοιπόν κι εσείς στέκεστε εδώ, επίδοξοι αναβάτες του ουρανίου άρματος, να κοιτάτε προς την άλλη πλευρά του πέπλου και να προσπαθείτε να συλλάβετε πράγματα, να αντιληφθείτε τις κινήσεις μας. Ανοίξτε την καρδιά σας στον άνθρωπο. Το μέτρο όλων είναι ο άνθρωπος. Έτσι είναι, είναι αλήθεια αυτό. Ανοίξτε την καρδιά σας στον άνθρωπο. Δείτε τα μυστήρια της ύπαρξής του. Δείτε τα μυστήρια της σκέψης του και της καρδιάς του και να είστε σίγουροι ότι εκεί θα λυθούν όλες σας οι απορίες. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να δουλέψει με τις αναλογίες. Τα πάντα δείχνουν κάτι άλλο. Ακόμα και τα λόγια που σας λέμε αυτήν την ώρα, δείχνουν κάτι άλλο. Αφήστε την καρδιά σας να ανοίξει προς αυτά, να ανοίξει και να εμβαθύνει στις ενέργειες που σας φέρνουμε. Μιλήσαμε για τα ρέοντα σύμβολα. Είστε ένα ρέον σύμβολο. Ένα εξελισσόμενο σύμβολο είστε οι ίδιοι. Δείτε το εξελισσόμενο σύμβολο του ανθρώπου και, κατ’ αναλογία, κατανοήστε την πορεία του Πνεύματος. Δείτε την αίσθηση… αντιληφθείτε την αίσθηση που σας δημιουργεί η παρουσία ενός ανθρώπου και κατ’ αναλογία αντιληφθείτε την ειρήνη που έχετε κάνει με το Πνεύμα στην καρδιά σας.

«Τι εννοείς Ηλία; Επιτέλους, τι εννοείς; Δεν έχουμε ειρήνη με το Πνεύμα; Μα εμείς αγαπάμε το Πνεύμα. Οι άνθρωποι είναι που έρχονται και μας ταλαιπωρούν και μας εκνευρίζουν.» Βιώνετε πολύ βαθιές καταστάσεις αγαπημένοι μας, πάρα πολύ βαθιές καταστάσεις. Εργάζεστε με πολύ βαθιές ενέργειες και είναι αυτή η περίοδος που σας βοηθά να το δείτε καλύτερα αυτό. Αυτή η περίοδος είναι που σας βοηθά να καταλάβετε ότι, κατ’ αρχήν, εργάζεστε με τις ενέργειες του συλλογικού και όχι με τις ‘δικές σας’, προσωπικές ενέργειες. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το πάρετε απόφαση πλέον. Δεν είστε εσείς, είναι το συλλογικό.

Κι επίσης, χρειάζεται να κατανοήσετε ότι δουλεύετε… δουλεύετε για να ξεπεράσει το ίδιο το συλλογικό τον φόβο του θανάτου. Εκεί είναι που παίζεται το παιχνίδι ακόμα. Ακόμα το παιχνίδι παίζεται εκεί, μόνο που… Είναι κάτι που είχαμε αναφέρει ένα χρόνο πριν… ο φόβος του θανάτου τι μπορεί να σημαίνει για το Πνεύμα; Τι είναι ο φόβος του θανάτου για το Πνεύμα; Άλλο ο γήινος εαυτός που φοβάται μήπως αναιρεθεί η ζωή του, μήπως κοπεί το νήμα της ζωής. Είναι διαφορετικό αυτό. Ο φόβος του θανάτου που φέρνετε και εργάζεστε μαζί του, είναι ο φόβος της γέννησης. Όταν το βλέπετε απ’ τη δική σας πλευρά, αναφέρεται στη γέννησή σας σ’ αυτόν τον κόσμο. Η γέννησή σας εδώ είναι ένας μικρός θάνατος για το εσωτερικό πεδίο. Και θα μιλήσουμε γι’ άλλη μια φορά λοιπόν, επειδή πρόκειται για μια ενέργεια πολύ βαθιά την οποία, όπως είπαμε, χειρίζεστε ακόμα και τώρα.

Είναι μεγάλο το σοκ που δημιουργείται κατά τη μετάβασή σας στο γήινο πεδίο. αποκόπτεστε απότομα από την ενότητα του Πνεύματος που βιώνατε πριν. Μπαίνετε σε ένα ξένο περιβάλλον. Μπορεί να είχατε μεγάλη χαρά, με μεγάλη ανυπομονησία να το κάνατε, με την ίδια ανυπομονησία που βιάζεστε να ανεβείτε στο τρενάκι του τρόμου και, όταν βρίσκεστε πάνω σ’ αυτό, ουρλιάζετε απ’ τον φόβο σας. Και κάθε φορά θέλετε να το κάνετε γιατί υπάρχει μία ηδονή σ’ αυτό. Μέχρι να ξεπεράσετε το φόβο σας και να πάψετε να βρίσκετε ενδιαφέρον στο τρενάκι του τρόμου, συνεχίζετε να ανεβαίνετε ξανά και ξανά, κι άλλον ένα γύρο.. κι άλλον ένα γύρο. Συνεχίζετε να ουρλιάζετε απ’ το φόβο σας, να τρομάζετε, και το ξανακάνετε για να πάψετε να τρομάζετε. Χρειάζεται να κάνετε πάρα πολλούς γύρους για να το καταφέρετε, τελικά αλλά δεν μπορείτε να κρατηθείτε μακριά απ’ αυτό, γιατί έχει εξαιρετικά μεγάλο ενδιαφέρον. Ουσιαστικά, όταν πάψετε να το φοβόσαστε, τότε χάνετε το ενδιαφέρον σας γι’ αυτό. Έτσι λειτουργείτε με το γήινο πεδίο.

Τώρα καταλαβαίνετε γιατί έρχεστε για να βιώσετε τον πόνο. Τώρα καταλαβαίνετε γιατί έρχεστε να βιώσετε όλες αυτές τις ενοχλητικές καταστάσεις. Είστε εδώ και φωνάζετε απ’ τη λαχτάρα σας, απ’ τον τρόμο σας, από τον πόνο που βιώνετε. Αλλά έρχεστε ακριβώς για να το ξεπεράσετε αυτό. Συνεχίζουμε να σας φέρνουμε τα πράγματα από μία διαφορετική σκοπιά. Ο φόβος του θανάτου απ’ την πλευρά τη δική μας -της γέννησης απ’ τη δική σας- είναι που σας οδηγεί ακόμα. Επηρεάζει τις αποφάσεις σας και τις κινήσεις σας ακόμα. Όσο προχωράτε στις διαστάσεις ανοίγετε περισσότερο, φοβόσαστε λιγότερο, αποκτάτε και πάλι την εμπιστοσύνη στο Πνεύμα.

Καταλαβαίνετε γιατί είμαστε εδώ και σας πλένουμε τα πόδια; Καταλαβαίνετε γιατί το Πνεύμα σας φροντίζει και σας αγαπά τόσο πολύ; Γιατί είναι σπουδαίο αυτό που κάνετε. Τόσο το μητρικό Πνεύμα όσο κι εσείς, τα παιδιά του, υποφέρουν απ’ αυτόν τον χωρισμό. Βλέπετε, εσείς έχετε μάθει να περιγράφετε τον πόνο σας για αγαπημένους που χάνετε στο γήινο πεδίο. Είναι μια πολύ μικρή αναλογία αυτού που υπάρχει. Αλλά συνήθως, τα πράγματα στην άλλη πλευρά του φράχτη φαίνονται πιο ρόδινα. Έχετε μάθει να πιστεύετε ότι τα πράγματα στη δική μας πλευρά είναι πιο ρόδινα. Έχετε μάθει να πιστεύετε ότι εσείς υποφέρετε και όταν έρθετε στην πλευρά των αγγέλων τα πράγματα είναι… ουράνια. Καλύπτονται από μια ουράνια γαλήνη και μακαριότητα. Δεν είναι ακριβώς έτσι, αγαπητοί μου. Και, ναι μεν εμείς λειτουργούμε διαφορετικά γιατί είμαστε σε μία άλλη δόνηση, αλλά είναι πολύ δύσκολο να σας περιγράψουμε αυτά που υπάρχουν εδώ. Μπορούμε να το κάνουμε μόνο φέρνοντάς σας αναλογίες της δικής σας πλευράς. Ο φόβος του θανάτου λοιπόν ξεπερνιέται με τη διαρκή διεύρυνσή σας και επανένωσή σας με το μητρικό Πνεύμα. Ο φόβος του γήινου εαυτού για το ότι μπορεί να πεθάνει, είναι μηδαμινός.

Έρχεστε λοιπόν και εργάζεστε με τόσο βαθιές ενέργειες, τόσο βαθιές καταστάσεις. Και κάθε φορά που ανεβαίνετε μια δόνηση, χρειάζεται να συνδέσετε την καινούρια σας επίγνωση με όλες τις προηγούμενες, προκειμένου να δημιουργήσετε μια αλυσίδα, ένα ανοδικό ρεύμα, που θα παρασύρει τις ενέργειες του συλλογικού προς τα πάνω. Αυτός είναι ο λόγος που χρειάζεται, κάθε φορά που ‘καταλαμβάνετε’, σε εισαγωγικά, μια καινούρια δόνηση, να κάνετε μια βουτιά και να σύρετε και τις υπόλοιπες προς τα πάνω.

Ερχόμαστε και εναποθέτουμε πληροφορίες… αποθέτουμε στα πόδια σας κομμάτια πληροφοριών τούτη την ώρα. Είναι πληροφορίες που δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ακόμα. Δεν μπορείτε να τις συλλάβετε καλά. Ακούτε τα λόγια, μπαίνουν και βγαίνουν απ’ τ’ αυτιά σας και περιμένουν οι καρδιά σας να δώσει την εντολή να μπούνε όλα στη σωστή τους θέση και να δημιουργήσουν για σας την κατάλληλη εικόνα και να συνδεθούν με όλα τα υπόλοιπα κομματάκια του παζλ. Αυτά που σας φέρνουμε τώρα, είναι ένας πολύ βαθύς κρίκος. Ένας συνδετικός κρίκος που ενώνει τη δική μας πλευρά με τη δική σας. Αρχίζουμε σιγά – σιγά, βλέπετε, να σας φέρνουμε στη δική μας πραγματικότητα. Σας περιγράφουμε τα πράγματα από τη μεριά του Πνεύματος τώρα πια. Τώρα πια, δεν μας ενδιαφέρει να σας περιγράψουμε την ιστορία της τριβής και της διττότητας. Την έχετε μελετήσει, την έχετε βιώσει, σ’ έναν μεγάλο βαθμό έχετε τελειώσει μ’ αυτήν. Οι περισσότεροι έχετε τελειώσει μ’ αυτήν. Τώρα πια έχετε αρχίσει να μπαίνετε στον τρόπο ζωής στην πέμπτη διάσταση. Σ’ αυτά που μπορείτε να αντιλαμβάνεστε όταν στέκεστε στην Πέμπτη διάσταση και παραμένετε γειωμένοι και κρατάτε γερά τα πόδια σας στη γη.

Ο ανώτερος εαυτός λοιπόν πεθαίνει κι έρχεται στο γήινο πεδίο. Κοιμάται; Πεθαίνει; Ένας μικρός θάνατος είναι κι ο ύπνος, δε βαριέστε… Και τότε βιώνει ένα μεγάλο σοκ. Αυτό που γνώριζε σαν Ένα, παύει να είναι έτσι. Δεν υπάρχει τίποτα, μα τίποτα, που να μπορεί να σας οδηγήσει σ’ αυτό. τα πάντα είναι κατακερματισμένα, διαιρεμένα. Κομματάκια – κομματάκια. Σαν τα κομματάκια του καθρέφτη του βασιλιά, που είχαμε περιγράψει σ’ ένα παραμύθι λίγους μήνες πριν. Κατακερματισμένοι όροι, συνήθειες, συνθήκες που βιώνατε στις άλλες διαστάσεις. Κι αρχίζετε σιγά – σιγά να μαζεύετε τα κομματάκια.

Στην αρχή, κρατάτε ένα κομματάκι στο χέρι και νομίζετε ότι αυτό είναι όλο, τελείωσε. «Εδώ το έχω. Αυτό είναι το σπίτι.» Έτσι σας φαίνεται. Σας φαίνεται ότι είναι το σπίτι, σας θυμίζει το σπίτι, γιατί είναι ένα κομμάτι του σπιτιού. Είναι ένα κομμάτι της εστίας. Βλέπετε έναν άνθρωπο και τον ερωτεύεστε βαθύτατα. «Είναι το σπίτι μου, είναι ο αγαπημένος μου, είναι ο άνθρωπος της ζωής μου, είναι…. το άλλο μου μισό. Είναι η δίδυμη φλόγα μου. Είναι η εστία.» Και το κρατάτε σφιχτά. Δεν το αφήνετε να φύγει…

Ένα άλλο κομματάκι, κι ένα άλλο, κι ένα άλλο….

Η επιτυχία… Πόσο ωραίο είναι να είσαι δημιουργικός και να παίρνεις επιβεβαίωση αυτής της δημιουργικότητάς σου. Και κρατάτε κι αυτό το κομματάκι σφιχτά και τρέχετε πέρα – δώθε για να επιτύχετε πράγματα. Μα, τίποτε από μόνο του δεν είναι ολοκληρωτικά η εστία. Όμως είστε απελπισμένοι. Η καρδιά σας ψάχνει κι εσείς αγωνιάτε «Ποιο είναι το σωστό; Πώς να κάνω το σωστό;»

Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος στον κόσμο, καλοί μου, ούτε ένας άνθρωπος, που να μην έχει αναρωτηθεί για το σωστό. Κι ο Χίτλερ, το σωστό προσπαθούσε να κάνει. Όλοι το σωστό θέλανε να κάνουν. Έρχεστε και κρατάτε τα κομματάκια σας σφιχτά. Και κάποτε, έρχεται η κατάλληλη στιγμή που συνειδητοποιείτε ότι μπορείτε να τ’ αφήσετε, αφού πια μέσα από την πορεία των πραγμάτων έχετε βεβαιωθεί ότι αυτό το κομματάκι τελικά δεν ήταν η εστία γιατί, δεν μπορεί, δεν σας δίνει την αγάπη και την ευτυχία της εστίας. Ο άνθρωπος που τόσο αγαπήσατε, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα δικά σας αιτήματα, στα δικά σας ιδανικά. Δεν μπορεί να σας καλύψει, δεν αρκεί. Είναι λίγος… δεν αρκεί. Η επιτυχία δεν σας καλύπτει, δε σας δίνει όλα όσα θέλατε. Τα κομματάκια που κρατάτε σφιχτά, παραμένουν κομματάκια.

Και τότε το Πνεύμα ξυπνά σιγά – σιγά μέσα σας. Τότε καταλαβαίνετε ότι, χμ… κάπως αλλιώς, κάτι άλλο γίνεται. Δεν μπορεί να είναι όλα τόσο μάταια. Κάθε μικρό κομματάκι που πιάνετε σας δείχνει τη ματαιότητά του. Εσείς είστε εδώ, στη γη, και αναρωτιέστε γιατί πονάτε. Αναρωτιέστε γιατί υποφέρετε, γιατί δυστυχείτε, γιατί είναι τόσο δύσκολο να βρει κάποιος την αγάπη και την ευτυχία. Αφού μόνο ιδανικά έχετε στον νου σας, για την αγάπη αναρωτιέστε, για την αγάπη δουλεύετε. Να είστε ευτυχισμένοι ζητάτε. Και σιγά –σιγά, το πνεύμα συνέρχεται από τη ματαιότητα του παιχνιδιού. Βλέπει τα κομματάκια, αναγνωρίζει ότι δεν είναι παρά θραύσματα, δεν είναι παρά ο κονιορτός, ό,τι απέμεινε απ’ τη μεγάλη εικόνα, κι αρχίζετε να μπαίνετε πιο βαθιά, αρχίζετε να τραβάτε την προσοχή σας απ’ αυτά και να εστιάζεστε στη μεγάλη εικόνα. Σιγά – σιγά ο πόνος φεύγει, απομακρύνεται. Συνειδητοποιείτε ότι δεν μπορείτε να βρείτε τη γαλήνη, παρά μόνο αν αποστασιοποιηθείτε και τραβήξετε την εστίασή σας, έτσι ώστε να βλέπετε τη μεγάλη εικόνα.

Τότε κάποιοι σας λεν αναίσθητους, γιατί παύετε να συμμερίζεστε το δικό τους δράμα. Γιατί ακόμα κρατούν τα κομματάκια τους με πολύ πάθος, με πολύ απελπισία, απεγνωσμένα κρατιούνται σ’ αυτά τα κομματάκια. Αφήστε τους. Θα έρθει η ώρα που με τη σειρά τους θα συνειδητοποιήσουν τη ματαιότητα αυτού που κάνουν. Είναι η πορεία σας αυτή. Είναι η διαδικασία σας αυτή. Αυτή η διαδικασία είναι που ωριμάζει μέσα σας τις συνθήκες και σας σπρώχνει στο να δείτε τη μεγάλη εικόνα και να αρχίσετε να βλέπετε την ενότητα των πάντων. Μετά από πολλούς κόπους, πολλές προσπάθειες, το modus operandi αλλάζει. Ο τρόπος λειτουργίας της συνειδητότητάς σας αλλάζει κι αρχίζετε πια να αναζητάτε τη χαμένη εικόνα, τη μεγάλη εικόνα, και είστε στο σωστό δρόμο. Τότε πια μπαίνετε…. μπαίνει το νερό στο αυλάκι, όπως θα λέγατε. Τότε πια μπαίνετε στη σιδηροτροχιά που θα σας βγάλει μόνη της εκεί που θέλετε να φτάσετε. Δηλώνοντας την πρόθεσή σας να δείτε αυτή τη συνολική εικόνα, μπορείτε να βρεθείτε εκεί πριν το πάρετε είδηση καν.

Και, κάνοντας όλη αυτή τη δουλειά αγαπημένοι μας, έχετε βοηθήσει το συλλογικό να ξεπεράσει τον φόβο της διάλυσης, το φόβο του θανάτου του, τον φόβο της ατομικοποίησης, της διαίρεσής του. Το κάνετε για όλους αυτό, δεν το κάνετε μόνο για σας. Χρειάζεται όμως να φτάσετε να δείτε τη συνολική εικόνα, για να βεβαιωθείτε γι’ αυτό. Πριν, νομίζετε απλά ότι δουλεύετε για τον εαυτό σας, για το άτομό σας. Εσείς το νομίζετε, δεν είναι έτσι. Νομίζετε ότι βρίσκεστε σε εγωισμό. Δεν είναι έτσι ακριβώς, περνάτε τη διαδικασία σας. Είναι ιερό αυτό που κάνετε. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ιερό από ένα πνεύμα που έρχεται στη γη να υπηρετήσει το Όλον. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ιερό απ’ αυτό. Γι’ αυτό ερχόμαστε και σας πλένουμε τα πόδια. Γιατί κάθε φορά που εσείς επιλέγετε να μπείτε σ’ ένα σενάριο, το κάνετε για όλους μας. Κάθε φορά που επιλέγετε να βιώσετε τον πόνο, τη δυστυχία, τον περιορισμό, τη θλίψη και να τα ξεπεράσετε, το κάνετε σαν ένα δώρο στο σύμπαν.

Μπορείτε να καταλάβετε τώρα, γιατί ενώ εσείς χτυπιέστε και προσπαθείτε να αποφύγετε κάθε πόνο, και κάθε δύσκολη κατάσταση, κάθε τόσο έρχεται κάτι για να σας πει ότι «Εδώ είναι ακόμα, πρέπει να το δουλέψεις κι αυτό». Δεν είναι δικά σας αγαπημένοι μας, δεν είναι δικά σας, είναι όλων μας. Έρχεστε να το κάνετε για όλους.

Καταλαβαίνετε λοιπόν τώρα, γιατί ακόμα δεν έχετε τα σενάριά σας έτσι όπως θα θέλατε στον νου σας να τα έχετε; Γιατί απλά αγαπάτε τη γη πάρα πολύ, αγαπάτε το Πνεύμα πάρα πολύ, και κάνετε τα πάντα για το Πνεύμα. Κάνετε τα πάντα για το Όλον, για το Ένα. Ο νους σας, ο γήινος νους σας, έρχεται και λέει «Μα, μας έδωσαν αυτήν την πληροφορία, μας είπαν ότι μπορούμε να κάνουμε καινούρια σενάρια. Μπορούμε να βγούμε από τον πόνο, μπορούμε να κάνουμε αυτό, εκείνο…. Γιατί δεν μπορούμε τελικά να το κάνουμε; Γιατί δεν γίνεται;» Δεν γίνεται, γιατί εσείς αποφασίζετε, σαν ανώτερος εαυτός πια, αποφασίζετε ότι δεν θέλετε να βγείτε απ’ αυτό, γιατί αυτό είναι η υπηρεσία προς το Όλον.

Βλέπετε λοιπόν, η θυσία έχει μια ξεχωριστή θέση για μας. Από τη μια δεν υπάρχει θυσία σαν έννοια για μας, γιατί θυσιάζεις κάτι όταν πρόκειται για κάποιον άλλον, αλλά εμείς είμαστε Ένα και ό,τι κάνουμε το κάνουμε για τον εαυτό μας, τον μεγάλο μας εαυτό, τον μεγάλο μας Συλλογικό Εαυτό. Από την άλλη, θυσία δε σημαίνει ‘θυσιάζω τη ζωή μου, τα παιδιά μου, όλα όσα αγαπώ στο γήινο πεδίο’. Δεν σημαίνει ότι γίνομαι χαλί να με πατήσουν. Σημαίνει ότι έρχομαι στη γη και παίζω όλα τα σενάρια που έχω επιλέξει σύμφωνα με το Μεγάλο Σχέδιο, με πάρα πολύ αγάπη για το Όλον. Αφήνω τα φτερά μου στον ουρανό και κατεβαίνω να περπατήσω στη γη, σαν άλλος ένας πεπτωκός άγγελος. Σαν άλλος ένας από αυτούς τους ‘σατανάδες’ που τόσο φοβόσασταν παλιά. Τι νομίζατε ότι είναι; Εσείς είστε αυτοί που κατεβαίνετε στη γη και αλυσοδένεστε στα γήινα δεσμά, από αγάπη για το Πνεύμα.

Τι θα γίνει στο μέλλον; Εσείς πιστεύετε ότι θα αναληφθείτε σε μια άλλη γη. Θα φύγετε από δω ‘σούμπιτοι’, θα φύγετε από δω ολοκληρωτικά και θα πάτε σ’ ένα μακρινό πεδίο, σ’ έναν άλλον κόσμο, σε μια γη που ετοιμάζεται σ’ έναν άλλον γαλαξία. Αυτό δε θα συμβεί ποτέ. Αυτό που συμβαίνει… χμ.. αυτό που συμβαίνει είναι ότι έρχεστε και ξαναέρχεστε και ανεβάζετε διαρκώς τη δόνησή σας και ξεπερνάτε για όλους εμάς τον φόβο του θανάτου, έτσι ώστε όλο και μεγαλύτερες ‘ποσότητες’, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, Πνεύματος, μπορούν να έρχονται στη γη, να ενσαρκώνονται σε συνθήκες ακόμα πιο ιδανικές. Ενώνοντας τη γη με τον ουρανό, δεν το κάνετε για να βελτιώσετε τις συνθήκες ζωής των ανθρώπων – τουλάχιστον όχι μόνο γι’ αυτό. Το κάνετε για να μπορεί το Πνεύμα να κατεβαίνει στη γη πολύ χαρούμενο, χωρίς να βιώνει τον πόνο του χωρισμού, τον πόνο του αποχωρισμού από την πηγή, από την εστία.

Δε συμφέρουν όλους αυτά που λέμε. Είναι κάποιοι που θα παρατηρήσουν αντιφάσεις και θα αποφασίσουν ότι δε θέλουν να κοιτάξουν ξανά αυτά τα λόγια. Εμείς ερχόμαστε και σας μιλάμε από το Πνεύμα. Από την πλευρά του πέπλου που αντιλαμβάνεται τον πόνο… τον πόνο του μητρικού Πνεύματος. Και πάλι, χρησιμοποιούμε μια λέξη κατ’ αναλογία, γιατί δεν είναι πόνος όπως τον βιώνετε εσείς, δεν είναι ένας πόνος όπως της μητέρας που χάνει τα παιδιά της, είναι όμως η αναλογία στην οποία κινούνται οι ενέργειες εδώ. Θα μπορέσετε να το δείτε ξεκάθαρα μετά από την 7η και 8η διάσταση αυτό.

Ευχαριστούμε λοιπόν όλους εσάς που θυσιάζεστε για μας, θυσιάζεστε για το Όλον, αφήνοντας τα φτερά σας στον ουρανό και κατεβαίνοντας στη γη να δουλέψετε βαθιά, μη ξέροντας τι κάνετε καλά – καλά. Κι απ’ την άλλη πάλι, απλά σας ευχαριστούμε κι απλά χαιρόμαστε που μπορούμε να είμαστε κάθε τόσο, όλο και πιο συχνά μαζί σας, γιατί δεν υπάρχει θυσία. Υπάρχει που νίβει το άλλο, όπως λέτε, και τα δυο το πρόσωπο. Υπάρχει η μια πλευρά του εαυτού που στηρίζει την άλλη.

Έτσι απλά κλείνουμε το σημερινό μάθημα, μιλώντας σας για πλευρές του εαυτού που αγαπούν βαθιά η μία την άλλη, κρατούν η μία το χέρι της άλλης και πορεύονται. Και αυτή η ενότητα… αυτή η ενότητα είναι που θα σας οδηγήσει στα μεγαλύτερα επιτεύγματα. Όταν εσείς και ο εαυτός σας μπορείτε να κρατηθείτε χέρι – χέρι με αγάπη και αποδοχή, τότε θα μπορέσετε να φτάσετε στα υψηλότερα σκαλοπάτια της κλίμακας και να βιώσετε τη μεγαλύτερη έκσταση, τις βαθύτερες μεταφυσικές και μυστικιστικές αλήθειες. Όταν μπορείτε να σταθείτε χέρι – χέρι με τον εαυτό σας, με πολύ αγάπη και να του πείτε «Σ’ αγαπώ πάρα πολύ».

Είμαστε όλοι για έναν και ένας για όλους.

Και έτσι είναι. Αμήν.

Αν.: Ούτε ξέρω τι έβλεπα. Έβλεπα ένα μάτι, έβλεπα μία μπάλα και όταν απομακρυνόταν πονούσα εδώ [δείχνει στο τρίτο μάτι]. Είναι η τρίτη φορά. Την πρώτη φορά δεν πονούσα τόσο. Άλλαξα θέση, νομίζοντας ότι με ενοχλούσε ο καναπές, ότι με ενοχλούσε κάτι άλλο. Σήμερα, αισθανόμουν… καλά, αυτή η μπάλα και το μάτι, με ηρεμούσε, όταν απομακρυνόταν η μπάλα με τρυπούσε εδώ και αισθανόμουν ότι τα χέρια μου ήταν μπαλόνια και ήθελα να τα τρυπήσω. Νομίζω ότι κάτι θέλει να φύγει. Σήμερα δεν είχα καθόλου πόνο. Την προηγούμενη φορά αισθανόμουν πολύ πόνο. Πονούσα εδώ, εδώ [δείχνει διάφορα σημεία], ένιωθα ταχυκαρδία… Σήμερα ήταν πολύ – πολύ λίγο. Μ’ έπιασε δυο- τρεις φορές, αλλά μετά ήμουν σε πλήρη ηρεμία.

Λ.: Μου απαντήθηκαν πολλά ερωτήματα σήμερα μ’ αυτό, πράγματα που είχα στο μυαλό μου απ’ το πρωί. Είχα δει κι ένα όνειρο με το θάνατο, μου απαντήθηκε κι αυτό…. λύθηκαν πολλά. Κι εγώ έβλεπα μάτια… είχα πάρτι στο τρίτο μάτι μου, πάρτι κανονικό. Ωραία ήταν.

Α.: Εγώ μπορεί να μην είχα πάρτι με μπάλες και τρίτο μάτι, αλλά ένιωθα ένα ολικό μασάζ. Δηλαδή κάτι γινόταν σε όλο μου το σώμα. Παρόμοιο με όλο αυτό που έκανα με το Reconnection με τη Λ. αυτές τις μέρες. Σαν να φεύγανε πράγματα, όχι βέβαια από τα δάκτυλά μου, όμως κάτι γινόταν μέσα μου. Όλα μου ήταν γνωστά αυτά που άκουσα. Δεν μου ήταν τίποτε ξένο. Και μάλιστα αυτό, που νομίζουμε ότι ασχολιόμαστε με τον εαυτό μας με εγωικούς σκοπούς, αυτό το ερωτηματικό το είχα σήμερα. Μου απαντήθηκε κι αυτό και πιο πριν αλλά και τώρα βέβαια.

Άννα: Δηλαδή εννοείτε ότι δεν υπάρχουν ερωτήσεις άλλες;

Αν.: Σήμερα απαντήθηκαν απ’ την αρχή όλα. [γέλια]

Α.: Απλώς νιώθω πολύ καλύτερα με τον εαυτό μου κάθε φορά, όλο και περισσότερο. Ξέρω ότι μ’ αυτά που κάνω και ασχολούμαι, αυτό θέλω να κάνω και τίποτε άλλο, πίσω δε γυρνάω. Δεν ξέρω…. Αυτός είναι ο δρόμος μου.

Χ.: Εγώ αισθάνθηκα πολύ βαρύς και κουρασμένος. Σε κάποια στιγμή δεν μπορούσα να προσέξω και τα λόγια σου. Δηλαδή, χανόμουνα. Τώρα, μη με βγάλουν πάλι έξω, γιατί….. [γέλια]

Λ.: Κι εγώ το ίδιο ένιωθα βαριά, αφού γλιστρούσα στον καναπέ όλο και πιο κάτω. Τα μάτια μου είχαν βαρύνει και δεν ανοίγανε με τίποτα.

Α.: Κι εγώ κάποια στιγμή είπα μέσα μου “αφήστε με να ανασάνω”. Άνοιξε η ενέργεια, και μετά από λίγο συνέχισαν.

Χ.: Ποιοι μίλησαν σήμερα;

Άννα: Ήταν ο Ηλίας και ο Σαιν Ζερμαίν εδώ.

Δ.: Εγώ θέλω να ρωτήσω κάτι. Το αισθάνθηκα πρώτη φορά σήμερα εδώ απ’ όλες τις φορές. Χασμουριόμουν συνέχεια και τα μάτια μου δάκρυζαν. Δεν μπορώ να το καταλάβω, είναι αντίσταση δική μου να νιώσω αυτά που λένε ή δουλεύουν μέσα μου και βγαίνει μ’ αυτόν τον τρόπο. Θέλω να καταλάβω τι γίνεται:

Άννα: Είναι releasing, αφήνεις να φύγουν πράγματα.

Λ.: Ναι, είναι καθαρισμός.