Ανοίγοντας τα παράθυρα

Θα με ακούσετε να σας λέω πολλές φορές, ότι χρησιμοποιώ το συλλογικό σας συνειδητό, τη συλλογική σας συνείδηση της ομάδας, για να φέρω πληροφορίες που δεν θα ήταν δυνατόν να εισέλθουν, να εισχωρήσουν, εάν επρόκειτο για ένα μεμονωμένο νου -ατομικό νου. Το έχουμε πει, το έχω πει και θα το ξαναπώ, χρειάζεται μαζική συμμετοχή, χρειάζονται, απαιτούνται οι κύκλοι, ώστε να δημιουργείται ο κατάλληλος αγωγός κάθε φορά.

Δεν πρόκειται για καινούργιες πληροφορίες -μπορεί να είναι καινούργιες για τους περισσοτέρους από εσάς. Η επιστήμη σας, έχει δείξει σε αυτή την κατεύθυνση εδώ και δεκαετίες. Μελετά, προχωρά. Δεν είναι αυτή η πληροφορία που φέρνω, είναι η σύνθεση της με έναν τρόπο που να σας εισάγει σε ένα εσωτερικό πεδίο, το οποίο μπορείτε να χρησιμοποιήσετε, για να διαχειριστείτε ενέργειες παράλληλα με την εργασία των επιστημόνων, οι οποίοι κάνουν ό,τι πρέπει να κάνουν, ό,τι μπορούν να κάνουν.

Η πληροφορία πολύ συχνά εκλαϊκεύεται για το ευρύ κοινό, αλλά στη προκειμένη περίπτωση έρχεται σε εσάς, μέσα από εμένα, εμπλουτισμένη με νέες πληροφορίες, όπως το γεγονός της ύπαρξης αυτών των αριστερόστροφων σωματιδίων, που σας καθιστούν ευάλωτους και από τα οποία χρειάζεται να προστατεύεστε και άλλες ανάλογες πληροφορίες, έτσι ώστε να πατήσετε σε ένα νέο πεδίο σκέψης και ύπαρξης.

Δεν «κομίζουμε Γλαύκας εις τας Αθήνας» και θα ήταν αστείο, να θυμηθείτε να πείτε σε κάποιον «Κοίταξε ο Αλέξανδρος μας μιλάει για τον κόσμο των υποατομικών σωματιδίων! Ουαου!». Αυτά είναι γνωστά εδώ και πολλά-πολλά χρόνια. Αυτό που δεν είναι όμως γνωστό ακριβώς, είναι το πώς εσείς μπορείτε να αξιοποιήσετε τα δεδομένα με συμβολικό τρόπο -και όχι μόνο. Παράλληλα, με την εργασία που κάνουμε, εισέρχεσθε στο πεδίο της δύναμης του Εαυτού ( με κεφ. Ε) ακόμα ακόμα των Θείων Δυνάμεων και τελικά του Θείου Νου.

Όλα αυτά ξεκίνησαν, από την αναφορά μου στην πανδημία και στον τρόπο με τον οποίο τα σωματίδια, οι ενέργειες που εισέρχονται, όταν φέρνουν αριστερόστροφα θεμελιώδη σωμάτια, μπορούν να σας καταστήσουν ευάλωτους. Από αυτόν το σπόρο -που κίνησε την περιέργεια σας δεν μπορώ να πω- βρισκόμαστε τώρα σε αυτό το σημείο.

Η Άννα με σπρώχνει πολύ έντονα, να προχωρήσω γρήγορα κάνοντας αποκαλύψεις, για να αξίζει τον κόπο αυτό που κάνετε εδώ. Και μετά της μιλώ ήρεμα και καταλαβαίνει. Καταλαβαίνει, ότι εσείς έρχεστε εδώ για να ακούσετε εμένα, με τον τρόπο που μιλώ και για αυτά που έχω να σας πω, γιατί αναγνωρίζετε την ανάγκη σας να τα ακούσετε.

Δεν υπάρχει καμία βιασύνη, δεν βιάζομαι. Είναι κακός σύμβουλος η βιασύνη, ειδικά όταν πρόκειται για αχαρτογράφητα εδάφη. Έχετε, όπως προείπα, ακούσει πολλές φορές για τα κβάντα, για τον τρόπο λειτουργίας τους, τουλάχιστον στο βαθμό που είναι γνωστό στην επιστήμη. Υπάρχουν αναπτυγμένες τεχνικές, για την αξιοποίηση αυτού του τρόπου λειτουργίας του σύμπαντος αλλά εδώ ερχόμαστε για να δούμε τα πράγματα από άλλη οπτική.

Σας προσκαλώ ακόμα μια φορά απόψε, να περάσετε μαζί μου τη γέφυρα του ουράνιου τόξου. Καβαλήστε το ουράνιο τόξο, μπείτε μέσα σε αυτό, αφήστε το να σας διαπεράσει και κινηθείτε μέσα από αυτό, πάνω και μέσα από τα χρώματα του, μέχρι την άλλη του άκρη όπου βρίσκεται η θύρα, η πύλη, για το γνωστό μας πεδίο των υποατομικών σωματιδίων. Σας περιμένω πίσω από την πόρτα αυτή και σας κρατώ το χέρι για να προχωρήσουμε βαθύτερα.

Σχηματίζετε κύκλο, αυτή είναι πάντοτε η βάση μας κι εγώ στέκομαι πάνω από την φλόγα της Εστίας. Είμαστε συνδεδεμένοι καρδιά με καρδιά, εσείς μεταξύ σας κι όλοι σας μαζί μου και το πυρ της καρδιάς μου πυρώνει τη δική σας καρδιά. Σας περιμένω στην πόρτα, στην άλλη άκρη του ουράνιου τόξου και, καθώς μαζευόμαστε σιγά σιγά, μπορούμε να προχωρήσουμε στην καρδιά ενός ατόμου, μέσα σε ένα πρωτόνιο, εκεί ανάμεσα στα στοιχειώδη σωμάτια που το απαρτίζουν, φορώντας και πάλι την ολόσωμη ασπίδα από ημιδιαφανή μεμβράνη με την πρόθεση να αποτρέψει, να απομακρύνει, κάθε αριστερόστροφο υποατομικό σωματίδιο να σας διαπεράσει.

Βρισκόμαστε ανάμεσα στα θεμελιώδη σωμάτια που απαρτίζουν ένα πρωτόνιο. Διευρύνονται τα μάτια σας 9 φορές και με αυτά κοιτάζετε βαθιά στο σύμπαν των σωματιδίων που απλώνεται γύρω σας.

[Μικρή παύση]

Πάρτε αβίαστες αναπνοές, βαθιές, χαλαρές. Αφήστε τα μάτια σας να μειωθούν στο μισό από τις 9 φορές και κοιτάξτε πάλι, πιο εσωτερικά αυτή τη φορά, μέσα σας.

Αυτή η διαδικασία είναι καλό να γίνεται μια φορά την ημέρα για 4-5 μήνες, ο κύκλος μας θα έχει ήδη ολοκληρωθεί αλλά θα ήταν καλό να συνεχίσετε, μια φορά την ημέρα, μόνο για λίγα λεπτά, εξοικειώνεστε με το καινούργιο αυτό πεδίο, καινούργιο για σας. Σε αυτό το πεδίο, είστε κύριοι και κυρίες, κυριαρχείτε. Είναι ο χώρος της μύησης. Σε αυτό το πεδίο συμβαίνουν όλες οι μυήσεις, φυσικά. Οι αλήθειες που υπάρχουν εδώ εκφράζονται, στο δικό σας πεδίο, μέσω της μορφής. Τι σημαίνει αυτό; Μπορεί τα υποατομικά σωματίδια να απαρτίζουν την ύλη και τελικά τη μορφή, αλλά πρόκειται για εντελώς διαφορετικό πεδίο. Όταν μιλάμε για ύλη και μορφή αναφερόμαστε στο πεδίο σας, το φυσικό πεδίο, όπως το αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις σας, τα μάτια σας, τα αυτιά σας, τα δάκτυλα σας, είναι ένα άλλο πεδίο, άλλος κόσμος.

Τα σωματίδια είναι πολλά, σχεδόν όσα και οι δυνάμεις, αν και σε κάθε δύναμη αντιστοιχούν περισσότερα του ενός. Τα σωματίδια έρχονται για να εναποθέσουν σε σας μια πληροφορία, αυτή η πληροφορία μπορεί, καταλαβαίνετε από τα συμφραζόμενα, να δοθεί αριστερόστροφα ή δεξιόστροφα, αυτό κάνει τη διαφορά. Η κατεύθυνση περιστροφής κάνει τη διαφορά, στο πώς η πληροφορία θα προσληφθεί, με τι δυναμικό θα προσληφθεί, με τι φορτίο. Εδώ το συν και το πλην δεν έχουν ιδιαίτερη υπόσταση, ακόμα και η περιστροφή, όπως είπαμε, δεν είναι μόνο προς μια κατεύθυνση πάντοτε, μπορεί να αλλάξει. Άλλωστε είναι πια κοινή γνώση ότι «ο παρατηρητής επηρεάζει το παρατηρούμενο» άρα, για ποιο λόγο να μη ζητήσετε να επηρεάσετε με τον τρόπο που επιθυμείτε τα εισερχόμενα σωματίδια, έτσι ώστε να επιτύχετε το σκοπό σας, που είναι η προφύλαξη σας, τουλάχιστο. Πάνω σε αυτήν τη βάση γίνεται η σημερινή μας συζήτηση.

Δεν σας αναφέρω τις ονομασίες των σωματιδίων, γιατί δεν υπάρχει λόγος να το κάνω αυτό, γιατί είναι παροδικές, γιατί θα βρεθούν κι άλλα πολλά, γιατί η επιστήμη έχει δείξει το δρόμο μεν και ταξιδεύει σε αυτόν, πορεύεται αλλά έχει πολλά ακόμα να βρει. Αρκούμαστε, ας πούμε, στα τεχνικά χαρακτηριστικά. Πώς θέλουμε να κινείται, αυτό που θα μας διαπεράσει; Φυσικά υπάρχουν τα σωματίδια που σας διαπερνούν, που εισέρχονται από το σύμπαν, ταξιδεύουν στο διάστημα με τις ακτινοβολίες και σας διαπερνούν και υπάρχουν και τα σωματίδια που βρίσκονται σε εσάς και λειτουργούν, που χάριν της βαρύτητας συσσωματώνονται και δημιουργούν τη μορφή.

Το σύμπαν λοιπόν αποτελείται από σκόνη-πληροφορία. Πώς θα σας φαινόταν, αν σας ζητούσα να δείτε το σύμπαν σαν μια τούφα σκόνης, ένα σύννεφο σκόνης, με πυκνώματα και αραιώματα. Αυτή είναι η καλύτερη εικόνα που μπορούμε να έχουμε, η πιο ακριβής: σκόνη. Σε όποιο επίπεδο κι αν το δείτε, θα έχετε μια ανάλογη εικόνα, είτε στο μικρόκοσμο είτε στο μακρόκοσμο. Μόνο σε αυτό το πεδίο των αισθήσεων ξεφεύγετε από αυτήν την οπτική και ζείτε σε ένα άλλο σύμπαν, που φαίνεται να μην αποτελείται ακριβώς από σκόνη, αλλά από ξεχωριστές μορφές και πολύ ιδιαίτερες.

Dusty -σκονισμένο….

Ας ανοίξουμε τα παράθυρα να κυκλοφορήσει αέρας, να τα ανακατέψει όλα, να ξεσηκώσει τη σκόνη στον αέρα, να την κάνει να αιωρείται, ένα μέρος της να φύγει, ένα άλλο καινούργιο μέρος να μπει στο χώρο. Ας ανοίξουμε τα παράθυρα.

Πάρτε το σύμπαν, αυτή την τούφα σκόνης κι ανοίξτε δυο παράθυρα αντικριστά κι απολαύστε την εικόνα, απολαύστε τη σκηνή. Δε βγάζει νόημα ε; Κανένα νόημα! Αυτό ακριβώς θέλω. Ήθελα πάρα πολύ να σας πω κάτι που να μη βγάζει κανένα νόημα, εσκεμμένα -δεν μιλώ για τις φορές που εσείς δε βγάζετε νόημα από το νόημα που σας δίνω. Είναι καλό να σκέφτεστε πότε-πότε το σύμπαν με τον τρόπο αυτό. Έτσι αποσυντονίζετε και διαλύετε τα στεγανά. Αφήστε πότε πότε να κυκλοφορεί αέρας. Θα δείτε ότι όταν συλλογίζεστε το σύμπαν με τον τρόπο αυτό, πάρα πολλά πράγματα αλλάζουν μέσα σας, στο πεδίο που βρίσκεστε τώρα. Αν μη τι άλλο είναι διασκεδαστικό! Πάρτε λίγο χρόνο ακόμα, αφήστε αυτό το σύμπαν των σωματιδίων να το πάρει ο άνεμος κι απολαύστε το, απολαύστε τη σκηνή. Φαίνεται πολύ αιρετική αυτή η σκέψη, ακούγεται πολύ αιρετική. «Μα, έχουμε το Θείο Σχέδιο. Το Θείο Σχέδιο ορίζει τι θα δημιουργηθεί, είναι όλα τακτοποιημένα μέσα σε πλήρη συγχρονικότητα κι αρμονία.,. plan a, plan b, plan c… Πώς θα αφήσω το παράθυρο ανοιχτό, Θεέ μου;» Κάντε το! Θα το βρείτε λυτρωτικό.

Με αυτόν τον τρόπο, σπάζουν οι αντιστάσεις, οι εγκατεστημένες συνήθειες, οι εμμονές. Δώστε την ευκαιρία σ’ αυτό που είστε, να ανανεωθεί. Δεν πρόκειται πραγματικά, να ανοίξετε τα μάτια σας και να διαπιστώσετε μπροστά στον καθρέφτη ότι έχουν μετακινηθεί τα μέλη σας και τα πόδια είναι στο κεφάλι σας και το κεφάλι είναι στο δεξί χέρι κι από τον λαιμό σας φυτρώνει ένα χέρι ξαφνικά, ότι η καρδιά είναι στην πατούσα και το συκώτι στον εγκέφαλο, στο κρανίο, απ’ όπου ο εγκέφαλος μετακινήθηκε στον ποπό σας. Γιατί αυτά τα σωματίδια εκεί, ξέρουν τη δουλειά τους. Βάλλονται όμως από πληθωρικά σωματίδια που ζητάνε κυριαρχικά, να παρεμβαίνουν στο κάθε τι, να ρυθμίζουν το κάθε τι και δεν φταίνε αυτά, αλλά εσείς που τους επιτρέπετε, για την ακρίβεια, που τους επιβάλλετε να το κάνουν.

Αν μπορούσαμε λοιπόν, να ονοματίσουμε κάπως τη σημερινή συνάντηση θα την λέγαμε : Ανοίγοντας τα παράθυρα.

Σας προσκαλώ να πάρετε 5 λεπτά, απ’ αυτή τη στιγμή, για να μείνετε διαρκώς σε αυτήν την εικόνα και την αίσθηση, με την πρόθεση να αλλάξουν πρακτικές, να αλλάξουν τάσεις και συνήθειες που εγκαταστήσατε στον εαυτό σας, χωρίς πραγματικά να το θέλετε ή να το συνειδητοποιείτε ή ακόμα και εκούσια. Θα μπορούσατε να ονοματίσετε αυτές τις συγκεκριμένες διευθετήσεις που θέλετε να αλλάξουν.

[Παύση 5’]

Αν μπορούσατε μόνο, να συνειδητοποιήσετε πόσα πράγματα αλλάζουν!

Μην παραλείψετε, καθώς κάνετε αυτή την άσκηση –πρακτική για την ακρίβεια- να συμπεριλάβετε στις εγκατεστημένες τάσεις και συνήθειες, την ανάγκη σας να καταφεύγετε στην ασθένεια ως διέξοδο, ακόμα και την τάση σας να παραβλέπετε τα σημάδια που σας δίνει το σώμα σας.

Και κάθε φορά, ανοίγετε τα παράθυρα.

Ξέρετε... το να μπεις σε αυτό το πεδίο, μοιάζει λίγο με τη βουτιά της Αλίκης στη λαγότρυπα. Είναι ένα απίστευτό κι ανεξερεύνητο εν πολλοίς σύμπαν και είναι τόσο κρίμα να πάει κάποιος σύμφωνα με βήματα: ένα, δυο, τρία, αυτό λέγεται έτσι, εκείνο αλλιώς... Είναι ακριβώς ο χώρος, το πεδίο, στο οποίο δεν έχει νόημα να πάτε ακολουθώντας οδηγίες. Είναι το πεδίο του ονείρου, του παραμυθιού, της φαντασίας… αλλά ο ονειρευτής θα πρέπει να είναι πολύ συνειδητοποιημένος, γιατί μπορεί να δημιουργήσει πολύ όμορφα όνειρα αλλά και πολύ άσχημους εφιάλτες.

Αξίζει τον κόπο και τον χρόνο, για να μοιραστείτε την εμπειρία σας από αυτή την πρακτική. Πώς βιώσατε το άνοιγμα των παράθυρων;

[Μοίρασμα εμπειριών]

Θέλω να ακούσετε, μια μέρα, αυτά που λέτε μέσα σας. Λέτε πολλά πράγματα, νομίζοντας ότι δεν σας ακούει κανείς ή ξέροντας στο πίσω μέρος του μυαλού σας ότι εμείς σας ακούμε -αλλά δεν ακούτε εσείς τον εαυτό σας, όταν σκέπτεστε. Θα έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον -πάρα πολύ ενδιαφέρον- με τον ίδιο τρόπο που κρίνετε τον αυτό σας, όταν πράττει κάτι και τον σχολιάζετε με τον νου σας, να πάρετε και μια θέση πιο βαθιά και να παρατηρήσετε τον νου σας που σχολιάζει το γήινο εαυτό σας την ώρα που ενεργεί. Είστε «μανούλες» σε αυτό. Μπορείτε πάρα πολύ εύκολα να κρίνετε τον εαυτό σας αλλά θα σκάσετε στα γέλια - κυριολεκτικά θα έλεγα- αν κάνετε αυτό που σας είπα. Και όταν το κάνετε συμπεριφερθείτε ανάλογα και στους άλλους, θα δείτε τι εννοώ.

Ξεκινήστε αυτή την πρακτική για ένα μήνα. Ένα μήνα θα σας πάρει, να μάθετε, να συνηθίσετε, να παρακολουθείτε τον νου σας που σκέφτεται και κρίνει τον γήινο εαυτό σας. Έχετε να βγάλετε καταπληκτικά συμπεράσματα. Στο τέλος της ημέρας, θα είστε εσείς οι ίδιοι και στα τρία επίπεδα: και αυτός ο γήινος άνθρωπος που ενεργεί βάσει των πρώτων σκέψεων που έρχονται στο νου του και ο νους που τον σχολιάζει, αλλά και το δεύτερο επίπεδο του νου που σχολιάζει το πρώτο, που σχολιάζει τον γήινο άνθρωπο που ενεργεί. Είστε εσείς, κανένας άλλος. Θα σας βοηθήσει αυτή η γείωση, να βγάλετε συμπεράσματα που θα τα χρησιμοποιήσετε αργότερα, στην άλλη πλευρά του καθρέπτη και θα τα χρησιμοποιήσετε στον κόσμο των υποατομικών σωματιδίων. Εκεί, θα δείτε ποιος γελά τελευταίος.

Άλιστερ, Κρύων, μαζί με τον Αλέξανδρο

Και Έτσι Είναι.

[Απομαγνητοφώνηση: Αλέξανδρος Τυροβόλης]