Ο Κύκλος του Αλέξανδρου: Η Πανδημία

Κβαντωμένη Νόηση

Άννα: Μου δείχνει κάτι, που με κάνει να χαμογελάσω. Κάθε φορά που ξεκινάμε τον κύκλο και αναφέρω την ονομασία του, αναρωτιέμαι τι σχέση έχει η πανδημία.. αλλά τώρα έφερε μπροστά μου, την εικόνα άπειρων σωματιδίων, αμέτρητων θεμελιωδών σωματιδίων να κινούνται σε όλο το σύμπαν και μοιάζει σαν… θα μπορούσα να το πω, «πανδημία» δημιουργίας. Οπότε, τον ρώτησα και μου έδειξε ξανά αυτή την εικόνα και σκέφτηκα να σας το μεταφέρω τώρα.

Παίρνουμε βαθιές, χαλαρές, αβίαστες αναπνοές.

…………………………

Ανάμεσα σας, στο κέντρο του κύκλου σας, στέκομαι εγώ, ο Αλέξανδρος. Βρίσκομαι πάνω από τη φλόγα της Εστίας.

Πραγματικά, σας μιλώ πάρα πολύ για τα σωματίδια, τα θεμελιώδη σωμάτια κι εκεί που θα περίμενε κάποιος να σας αναλύσω περισσότερο την παθογένεση, που μπορεί να συμβαίνει λόγω της εισόδου κάποιων από αυτά τα σωματίδια στο σώμα σας, προτιμώ να σας δείξω τον τρόπο λειτουργίας τους και να εισάγω νέες κατευθύνσεις σκέψεις, διευρύνοντας σας και κάνοντας σας, με αυτό τον τρόπο, πιο δεκτικούς προς το υποατομικό επίπεδο, γιατί το κέρδος θα έρθει από εκεί. Το κέρδος για σας έρχεται από εκεί, απ’ το πόσο επιτρέπετε στο νου σας να συνδεθεί με την πραγματικότητα της Δημιουργίας. Γιατί έτσι, δημιουργούμε… τι άλλο; Σημεία αναφοράς! Κι όταν κληθείτε αργότερα να ερμηνεύσετε, να εξηγήσετε ενέργειες, να εξηγήσετε νέες πραγματικότητες στη ζωή σας, θα βρείτε πάρα πολύ εύκολο να χρησιμοποιήσετε τα συγκεκριμένα σημεία αναφοράς κι αυτά θα γίνουν η βάση, οι σταθερές, γύρω από τις οποίες θα πλέξετε την κατανόηση σας. Θα υφάνετε την κατανόηση σας, την αντίληψη σας. Το κέρδος από κάτι τέτοιο είναι τεράστιο, πραγματικά.

Αφήστε με να εισέλθω στα δώματα της συνείδησης, εκεί όπου ο Κοσμικός Νους αρχίζει να αναλύεται σε μικρές συλλογικότητες. Συλλογικότητες, που γίνονται όλο και πιο μικρές, όλο και πιο μικρές, ώστε σταδιακά να φτάσουν να αποτελούνται από ομάδες οντοτήτων. Μικρών οντοτήτων όπως οι άνθρωποι ή όπως κάποιοι εκπρόσωποι του ζωικού βασιλείου.

Ας μιλήσουμε για την κβαντωμένη νόηση. Εάν υποθέσει κάποιος, ότι υπάρχει -πέρα απ’ όλες τις φυσικές δυνάμεις, τις θεμελιώδεις δυνάμεις που έχουν αναγνωριστεί- και η δύναμις του νου, τι θα μας εμπόδιζε να πούμε, ότι οι μικρότερες δυνατές μονάδες νόησης είναι κβάντα, οι μικρότερες μονάδες νοητικής ενέργειας και ότι αυτό που αποκαλείτε τηλεπάθεια, δεν είναι ακριβώς μια αόριστη σύνδεση αλλά βασίζεται στην ακτινοβολία νοητικών κβάντων. Τα οποία όμως, είναι πολύ δύσκολο φυσικά να εντοπιστούν, από τη στιγμή που δεν μπορούν να εντοπιστούν εύκολα κβάντα των θεμελιωδών ενεργειών, που είναι είδη γνωστές: Η δύναμη της σκέψης, η δύναμη του νου, η μετάδοση της σκέψης, το φαινόμενο του εκατοστού πιθήκου… Τι λέτε; Πως σας φαίνεται αυτή η ιδέα;

Γιατί θα πρέπει όλες οι δυνάμεις, οι θεμελιώδεις -αλλά θα δείτε ότι δεν είναι μόνο αυτές που ονομάζονται θεμελιώδεις-, γιατί θα πρέπει λοιπόν και γιατί είναι δυνατόν όλες αυτές οι δυνάμεις να μεταφέρονται, οι ενέργειες, να μεταφέρονται με κβάντα κι όχι νοητική ενέργεια; Μιλάμε για πεδία δράσης. Όπως επίσης και ο χρόνος, αποτελείται από κβάντα κι εδώ αρχίζει να δημιουργείται ένα τεράστιο πεδίο για τις εσωτερικές επιστήμες αλλά και τη φιλοσοφία. Εάν σκεφτείτε καλύτερα τη δυνατότητα της μετάδοσης της νοητικής ενέργειας με κβάντα, θα διαπιστώσετε ότι μπορεί πολύ ευκολότερα να ερμηνευτεί και η ίδια, αυτή καθαυτή η ανάπτυξη του νου μέσα σε μια οντότητα.

Φυσικά, οι νευρώνες και τα κύτταρα γενικώς του νευρικού δικτύου διαρρέονται από ενέργεια ηλεκτρομαγνητικής φύσης. Δεδομένου όμως, όπως έχουμε πει, το φως συνδέεται με την πληροφορία, είναι πληροφορία, μπορείτε να σκεφτείτε ότι τα κβάντα της νοητικής ενέργειας επηρεάζονται από τον ηλεκτρομαγνητισμό, θα μπορούσαν σ ένα επίπεδο να ταυτίζονται. Το φάσμα άλλωστε, της ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας, είναι απεριόριστο. Είναι πολύ μικρό το εύρος του φάσματος που αντιλαμβάνεστε.

Πακέτα σκέψης. Πόσο συχνά έχετε ακούσει, από την Άννα και άλλους channeler, να μιλούν για πακέτα σκέψης, εικόνας, ήχου που παραλαμβάνουν χμ; Το μυστικό, το κλειδί, είναι στη λέξη «πακέτο». Είναι μια στοιχειώδης ενέργεια και ανάλογα με το νου, θα μπορούσατε φυσικά να εφαρμόσετε το ίδιο σκεπτικό για τα υπόλοιπα πεδία, το αιθερικό, το θυμικό κτλ. Στο βαθμό που δεν αναφερόμαστε στην πυκνή ύλη, πυκνή ορατή ύλη, που δημιουργείται εκ των πραγμάτων από σωματίδια με μάζα, τα πεδία στα οποία αναφερόμαστε, όπως το νοητικό, είναι αναμενόμενο να δημιουργούνται από σωματίδια χωρίς μάζα. Το πιο ενδιαφέρον ίσως σε όλη αυτή την ιστορία -δε λέω υπόθεση γιατί δεν είναι μια απλή υπόθεση- το πιο ενδιαφέρον σε όλα αυτά, βρίσκεται στη δυνατότητα που θα έχει ο άνθρωπος να διαβάζει την πληροφορία που δέχεται και να την εκπέμπει συνειδητά μέσω αυτών των σωματιδίων. Για την ώρα απολαμβάνετε το φαινόμενο της τηλεπάθειας, απολαμβάνετε τις στιγμές, που αντιλαμβάνεστε ότι είχατε την ίδια σκέψη μ’ έναν άλλο άνθρωπο την ίδια στιγμή, το ίδιο συναίσθημα και απολαμβάνετε επίσης και τις εκδηλώσεις συγχρονικότητας. Υποθέτω ότι μπορείτε να φανταστείτε ότι η συγχρονικότητα κάθε άλλο παρά τυχαία είναι και η εκδήλωση της στηρίζεται, φυσικά, σε ανάλογες μορφές σωματιδίων... στη λειτουργία δηλαδή υποατομικών σωματιδίων. Αυτών που συνδέονται με τον χρόνο; Με την μορφή, τη μάζα; Με το φως;

Πόσο μεγάλο είναι το πεδίο στο οποίο μπορείτε να επεκταθείτε; Αχανές. Κι όλα αυτά, θα τα δείτε να ξεδιπλώνονται μπροστά σας στις επόμενες δεκαετίες. Θα είναι πολύ γρήγορη η κλιμάκωση από ένα σημείο και έπειτα. Επειδή υπάρχει η σκέψη, αναδύεται μια τέτοια σκέψη, δεν είναι κάτι απλό το θέμα της τηλεμεταφοράς αλλά θα γίνει εφικτό στο μέλλον. Θα ζήσετε για να το δείτε; Όλοι εσείς που είσαστε σήμερα εδώ, όχι. Θα καθυστερήσει ακόμα, θα αργήσει, αλλά θα γίνει.

Φέρνουμε όσα μπορούμε σε εσάς, για να ανοίξετε δρόμους σκέψης. Είστε σκαπανείς, μην το γελάτε αυτό. Το γεγονός ότι επιτρέπετε αυτήν την ώρα στο νου σας, να θεαθεί αυτές τις δυνατότητες, είναι σημαντικό. Δημιουργείτε προηγούμενο. Ξεκινάτε μια κλιμάκωση. Κλιμακώνεται η αντίληψη η δική σας αλλά και του συνόλου με την βοήθεια, πάντοτε, των φίλων μας, των υποατομικών σωματιδίων, Α. [Σημ.: απευθύνθηκε προς στιγμήν σε ένα μέλος της ομάδας, που διαμαρτυρήθηκε για τις διαρκείς αναφορές του Αλέξανδρου στα υποατομικά σωματίδια.]

Και τι άλλο μπορώ εγώ να σας πω πάνω σε αυτά; Είστε masters, τα έχετε κατακτήσει όλα. Τόσο, που βαρεθήκατε να τα ακούτε ξανά και ξανά.

Ανοίξτε την καρδιά και καταλάβετε ότι ο νους είναι εκεί. Η κατανόηση βρίσκεται και λειτουργεί εκεί. Την κατανόηση της καρδιάς, παίρνει ο εγκέφαλος και δημιουργεί συνδέσεις, επεκτείνει τις συνδέσεις. Η διεύρυνση έρχεται από την καρδιά η οποία, φανταστείτε, όπως και όλα τα όργανα του σώματος σας αλλά αυτή ακόμα περισσότερο μαζί με τον εγκέφαλο, επιδεικνύουν εξαιρετική ηλεκτρομαγνητική δραστηριότητα, φως.

Η συνείδηση σας αργεί ν’ ανοίξει ακόμα, για την ώρα περνάτε μέσα από ένα στενό. Μοιάζει αυτό το στενό, με τις Ηράκλειες στήλες. Είναι μια στενωπός, που σας κάνει να νιώθετε πως ο νους σας δεν επαρκεί για να αντιληφθεί όλη αυτή τη δόξα. Νιώθετε κάποιες στιγμές, ότι ο νους σας απλώς καταρρέει, δεν μπορεί να στηρίξει αυτή την επίγνωση, τον όγκο των επιγνώσεων. Δεν είναι αλήθεια, απλώς, τώρα που ο νους αρχίζει να βιώνει πιο έντονα τους περιορισμούς του και να λέει «Δεν καταλαβαίνω, δεν μπορώ να καταλάβω», τώρα, είναι η στιγμή που θα παραδοθεί για να μπορέσει να γίνει το ολοκληρωτικό άνοιγμα. Είναι αυτή η στιγμή πριν την απόλυτη παράδοση… αυτή είναι η στενωπός. Υπάρχουν ακόμη αντιστάσεις. Σύντομα, θα βοηθηθείτε να τις ξεπεράσετε σε μεγάλο βαθμό -αν όχι όλοι, οι περισσότεροι.

Βλέπετε, στις συναντήσεις μας μέχρι τώρα μιλάμε για κάτι αφάνταστα εξωτικό, που αφορά όλο το σύμπαν κι αφορά κι εσάς τους ίδιους. Αφορά τη γη, τον πλανήτη γη και όλους όσους κατοικούν σε αυτήν, όλους εκείνους που κατοικούν σε αυτή. Είναι ένα καταπληκτικό γεφύρωμα του συγκεκριμένου με το αφηρημένο, μια πολύ καλή γείωση ενεργειών και αντιλήψεων και κάποιων αντιστάσεων ακόμα που έμεναν πολύ πίσω.

Πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές λοιπόν και, για άλλη μια φορά, περάστε τη γέφυρα του ουράνιου τόξου. Ρεύστε πάνω στη γέφυρα του ουράνιου τόξου, περάστε την πόρτα, συναντήστε με, προχωρήστε στον πυρήνα ενός κυττάρου, μεγεθύνετε τα μάτια σας 9 φορές, κοιτάξτε γύρω.

Οι διαστάσεις είναι διαφορετικές όψεις του Θείου Νου, είναι τρόποι με τους οποίους ο Θείος Νους βλέπει τον εαυτό Του. Υφίστανται ταυτόχρονα στο χωροχρονικό συνεχές, γιατί η ύπαρξη των σωματιδίων δεν δηλώνει πραγματικά την ακύρωση της ιδέας του χωροχρονικού συνεχούς, συνυπάρχουν ταυτόχρονα, εφόσον έχουν αναπτυχτεί. Θυμόσαστε ότι, όπως ανέφερα, το σύμπαν διαστέλλεται, διαστάσεις δημιουργούνται αλλά όχι σε όλα τα σημεία πάντοτε. Ο χώρος και ο χρόνος είναι ένα συνεχές, όπως είναι επίσης συνεχές, αυτά τα δύο, με όλες τις υπόλοιπες διαστάσεις. Δεν υπάρχει κάποια διάσταση αποκομμένη από τις άλλες, άλλο αν δεν έχουν περιγραφτεί επαρκώς και δεν έχουν γίνει κατανοητές επαρκώς, ώστε να συνειδητοποιηθεί αυτό το γεγονός από κάποιους. Είναι πιο εύκολο βέβαια να μιλάτε για το χωροχρονικό συνεχές, από το να μιλήσετε για το συνεχές του χώρου, του χρόνου και του κύματος, της διάστασης της κυματοειδούς για παράδειγμα ή κάποιας άλλης. Κι επειδή ακριβώς πρόκειται για ένα συνεχές, υπάρχουν αντιστοιχίες μιας κατάστασης σε όλες τις διαστάσεις.

Για παράδειγμα, εάν στη διάσταση του χώρου, στις τρεις διαστάσεις για την ακρίβεια του χώρου, υπάρχει ένα συμβάν που συνδέεται επίσης και με τη διάσταση του χρόνου, αυτό το ίδιο συμβάν συνδέεται με όλες τις διαστάσεις επίσης. Αν το δείτε από την ανάποδη, γιατί σας το περιγράφω στον μακρόκοσμο, αν το δείτε στο δικό σας πεδίο, θα ήταν σα να λέμε ότι ο άνθρωπος είναι ένα συμβάν που έχει συνέχεια, αποδεικνύει την συνέχεια των διαστάσεων, γιατί απλώνεται σε όλες τις διαστάσεις. Μιλώ για συμβάν, δε μιλώ για σημείο, δε μιλώ για μορφή. Μιλώ για ένα συμβάν όπως… της ύπαρξης για παράδειγμα. Η ύπαρξη ενός ανθρώπου είναι κάτι που συμβαίνει, στο χώρο, το χρόνο κι όλες τις άλλες διαστάσεις. Οι οποίες, θα πρέπει να τονίσω, όλες μπορούν να γίνουν αντιληπτές με την έννοια του χώρου. Μπορεί δηλαδή, να μιλάμε για τις τρεις διαστάσεις του χώρου, τις τυπικές, γνωστές και να λέμε ότι ο χρόνος είναι μια άλλη διάσταση, αλλά κι ο χρόνος, καταλαβαίνετε, δεν μπορεί να γίνει αντιληπτός χωρίς το χώρο και έχει μια πολύ σαφή σύνδεση μαζί του, συνδέεται με την απόσταση. Ανάλογα, συνδέονται όλες οι διαστάσεις μεταξύ τους σε αυτό το συνεχές. Το οποίο θα αναφέρουμε, θα χρησιμοποιήσουμε, για να περιγράψουμε έναν όρο που σας έχει δοθεί παλαιότερα εσωτερικά, τον όρο το συνεχές της Ύπαρξης με κεφαλαίο ύψιλον.

Αν χαλαρώσετε λίγο περισσότερο, θα συνειδητοποιήσετε ότι, αυτό που σας λέω, το έχετε ήδη προσεγγίσει με πολλούς άλλους τρόπους. Γνωρίζετε για παράδειγμα, ότι η ύπαρξη σας δεν περιορίζεται στις τρεις διαστάσεις και τον χρόνο αλλά σε πολύ περισσότερες. Αποτελείστε από μια πλειάδα ενεργειακών σωμάτων, τι άλλα είναι αυτά από διαστάσεις - πεδία; Κι εσείς είστε μια οντότητα, μια συνείδηση για την ακρίβεια.

Τώρα, το σύμπαν γύρω σας μεταβάλλεται μαζί με εσάς. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει εξωτερικός χρόνος. Βέβαια, τα λόγια μου παραπέμπουν σε γνωστές θεωρίες αλλά θα ήθελα να με παρακολουθήσετε.

Ο χρόνος, είπαμε ότι είναι, δείχνει, τον ρυθμό μεταβολής κι αυτό θα πρέπει να συμβαίνει ως προς ένα σταθερό σημείο. Δεδομένου ότι τα πάντα περιστρέφονται, τα πάντα μεταβάλλονται, το μόνο σταθερό σημείο, μπορείτε να υποψιαστείτε ποιο είναι, είναι το σημείο της δικής σας αντίληψης. Εσείς αντιλαμβάνεστε, με άλλα λόγια. Οποιαδήποτε τυχόν δική σας μεταβολή είναι βασική και εσείς είστε το πιο σταθερό σημείο που μπορεί να υπάρξει ποτέ. Όχι το φυσικό σας σώμα, αλλά η συνείδηση του παρατηρητή, αυτό που θα λέγατε : Εγώ Είμαι. Το Εγώ Είμαι, είναι το πιο σταθερό σημείο που μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε. Τα πάντα κινούνται σε έναν τρελό χορό, τα πάντα μεταβάλλονται διαρκώς. Ο παρατηρητής, αυτό που λέτε Εγώ Είμαι ή σε ένα άλλο επίπεδο η Εγώ Ειμί Παρουσία μέσα σας, είναι η σταθερά. Κι αυτή μεταβάλλεται όμως, βάσει των δεδομένων που εισάγονται… είναι όμως απολύτως σταθερή για τον εαυτό της.

Πάω στοίχημα ότι, με όσα ακούτε, θα μπορούσε κάποιος να νιώσει ότι βρίσκεται πάνω σε ένα ταψί του Λούνα Παρκ, όπου αναγκάζονται όλοι να χοροπηδούν τρελά. Δεν υπάρχει τίποτα σταθερό, μια μεγάλη ζάλη.

Θα κάνω τώρα ένα μικρό άλμα για να πω ότι το μόνο σταθερό σημείο στο σύμπαν είναι η συνείδηση, άρα ο νους. Ο ίδιος ο νους μπορεί να έχει πάρα πολλές ροές, σκέψεις μεταβαλλόμενες αλλά ο ίδιος αυτό που καταλαβαίνει για τον εαυτό του είναι η μόνη σταθερά του σύμπαντος. Ακούτε ίσως για κοσμολογικές σταθερές , σταθερές της Φυσικής. Θα άξιζε τον κόπο να διερευνήσετε, τι μπορεί να υποδηλώνουν αυτές, τι συμβολίζουν αυτές και σε πιο επίπεδο δημιουργούνται.

Όσο προχωράμε, τόσο σας μπερδεύω ακόμα περισσότερο και έτσι θα συνεχίσουμε, μέχρι να φτάσουμε στο σημείο που θα ξεμπερδευτούν τα πάντα μόνα τους… «κι ο Μανώλης στο σκαμνί».

Αφήνουμε να κυλήσει λίγη ώρα, λίγες μονάδες του χρόνου… Και θα Ήθελα να πάρετε την ευκαιρία να νιώσετε τη ροή του χρόνου. Είστε εσείς, είναι η συνείδησή σας το μόνο σταθερό σημείο. Μην ντρέπεστε να το παραδεχτείτε, μη φοβάστε να το παραδεχτείτε. Κανένας δεν μπορεί να σας κατηγορήσει γι’ αυτό, για μια τέτοια παραδοχή. Ακόμα και αν τα ψηλά βουνά είναι πανάρχαια και θα συνεχίσουν να είναι, όταν ο δικός σας βίος ολοκληρωθεί, το μόνο σταθερό σημείο σε αυτό το σύμπαν είστε εσείς. Είναι η συνείδησή σας. γιατί εκεί βιώνετε τα πάντα. Είναι το κέντρο.

Μείνετε παρακολουθώντας τη ροή του χρόνου, παρακολουθώντας τα πάντα να αλλάζουν και, καθώς το κάνετε, αναλογιστείτε ποιο είναι το δικό σας παρόν. Τι σημαίνει παρόν για εσάς; Πραγματικά! Ποιο είναι το ατομικό σας παρόν; Όχι το παρόν της κοινωνίας στην οποία ζείτε. Δηλαδή, ποιο είναι το παρόν που αφορά εσάς, που βιώνετε εσείς κάθε στιγμή, όχι η συλλογικότητά σας στον πλανήτη. Η συλλογικότητα των ανθρώπων θα έλεγε ότι, τώρα το φεγγάρι λάμπει στον νυχτερινό ουρανό. Εσείς όμως, στο δικό σας παρόν τι υπάρχει; Το φεγγάρι μπορεί να λάμπει κάπου έξω αλλά, αν δεν είστε σε ένα παράθυρο δίπλα για να το δείτε, δεν το αντιλαμβάνεστε. Δεν είναι το δικό σας παρόν.

Και αντίστοιχα, ποιο είναι το δικό σας ατομικό παρελθόν; Θα μπορούσατε να υποθέσετε με ασφάλεια, ότι το παρόν σας δημιουργείται από εκείνα τα συμβάντα που λαμβάνουν χώρα πολύ κοντά σας. όσο πιο κοντά στο χώρο σας είναι, τόσο περισσότερο ανήκουν στο παρόν σας. Αυτό τουλάχιστον, όσον αφορά στις αισθήσεις σας. αυτά που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις σας.

Για παράδειγμα, το φως που μπορεί να φτάνει από έναν πολύ μακρινό γαλαξία, που μοιάζει σαν μια μικρή, ασήμαντη φωτεινή κουκίδα στον ουρανό, είναι παρελθόν. Ανήκει στο παρελθόν. Αυτός ο γαλαξίας είναι αφάνταστα απομακρυσμένος από εσάς. Το παρόν σας δημιουργείται από μια παρελθοντική σκηνή, στην πραγματικότητα. Σας αφήνω απλώς να αναλογιστείτε αυτά που σας περιγράφω, γιατί σκοπός μου είναι να ερεθίσω, να ταρακουνήσω λίγο τη σιγουριά που μπορεί να νιώθετε μέσα σας για την αντίληψη των πραγμάτων. Όσο πιο κοντά σε εσάς βρίσκεται ένα συμβάν, τόσο πιο κοντά είναι στο παρόν σας. την επίγνωση του συμβάντος τη λαμβάνετε μέσω των αισθήσεων αλλά και μέσω πληροφοριών/ενεργειών, που φτάνουν σε εσάς χωρίς να τις αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις σας. ακόμα και κάτι που θα συμβεί στο μέλλον, είναι μακριά από εσάς στο χώρο.

Ακούγεται παράδοξο. Ένας άνθρωπος, στέκεται κάτω από ένα δέντρο. Κάθεται κάτω από μία μηλιά. Και ένα μήλο πέφτει στο κεφάλι του. Μία ώρα πριν, αυτό δεν είχε συμβεί και ο άνθρωπος δεν κουνήθηκε από τη θέση του ούτε το μήλο πραγματικά ούτε η μηλιά μετακινήθηκαν στο χώρο. Μαγεία. Η μαγεία των σωματιδίων. Τεντώστε τον νου σας όσο θέλετε. Δεν μπορεί ακόμα να τα χωρέσει αυτά. Ο χρόνος είναι χώρος και το αντίθετο.

Όσοι/όσες από εσάς συνέβη να εργαστούν σε άλλο κύκλο με τις χρονογραμμές, και έχουν το βίωμα του πώς λειτουργεί μία χρονογραμμή, θα μπορέσουν καλύτερα να κατανοήσουν αυτά που σας περιγράφω. Γιατί ειπώθηκε ότι, το να ταξιδεύεις σε μία χρονογραμμή, δεν σημαίνει να κάνεις τσουλήθρα για να φτάσεις οπουδήποτε. Έχει να κάνει με την αντίληψη της απόστασης. Και η αντίληψη της απόστασης συνδέεται άμεσα με τη συνείδησή σας και την έννοια του «άλλου». Εγώ και το «άλλο». Την έννοια της διαφοράς. Της απόστασης.

Θα ζητήσω από την Άννα να συμπεριλάβει τις οδηγίες της άσκησης στην οποία αναφέρομαι, για να μπορέσετε να αποκτήσετε αυτό το βίωμα, το συγκεκριμένο βίωμα, το οποίο θα σας βοηθήσει να καταλάβετε πολύ καλύτερα, πώς λειτουργεί ο χρόνος και τι έννοια έχουν αυτά που σας είπα νωρίτερα. Τον λόγο για τον οποίο ευσταθούν.

Ας επιστρέψουμε στην αρχή, στο ξεκίνημα της συνάντησής μας. Για την ακρίβεια, στην είσοδό σας μέσα από την πόρτα στην άλλη άκρη του ουράνιου τόξου, εδώ που σας περίμενα και στη συνέχεια την είσοδό σας στον πυρήνα ενός ατόμου. Με τα μάτια εννέα φορές διευρυμένα, βρίσκεστε μέσα στον πυρήνα ενός ατόμου, μέσα σε ένα πρωτόνιο πάντα και κοιτάζετε γύρω. Και τώρα, δώστε λίγο ακόμα χρόνο στη συνάντησή μας και δηλώστε την πρόθεσή σας να συνδεθείτε και να επικοινωνήσετε με ένα σωματίδιο του χρόνου. Πάρτε πέντε λεπτά και στη συνέχεια η συνάντηση θα κλείσει για να μοιραστείτε τις εμπειρίες σας.

[Παύση 5΄]

Δεν σας δίνω άσκηση μέχρι την επόμενη συνάντησή μας, γιατί θα χρειαστείτε χρόνο να αφομοιώσετε όσα ειπώθηκαν. Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα κατά τη διάρκεια των ημερών που θα ακολουθήσουν, ούτε καν να προσπαθήσετε να τα ξανακούσετε.

Αλέξανδρος

[Ακολούθησε μοίρασμα εμπειριών]

Διαυλισμός από την Άννα Αποστολίδου. Το κείμενο διατίθεται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές. Κάθε διασκευή πρέπει να δηλώνεται με σαφήνεια ως τέτοια. Η άδεια δεν καλύπτει υλικό τρίτων που επισημαίνεται μέσα στο κείμενο.

Διαυλισμός από την Άννα Αποστολίδου.