Το Φως της Αυγής
4η Συνάντηση
11 Φεβρουαρίου 2009
Πάρτε μερικές βαθιές ανάσες και χαλαρώστε λοιπόν.
Στη μέση του κύκλου οραματιστείτε τον Israel Regardie. Δείτε ότι βρίσκεται μέσα σ’ έναν κύκλο που κλείνει, γίνεται μια τελεία και εξαφανίζεται. Δεν ξέρετε όλοι τον Israel Regardie, δεν πειράζει όμως, κάντε όλοι αυτή τη διαδικασία. Ένας αποκρυφιστής, ένας μάγος του προηγούμενου αιώνα. Κι επειδή σήμερα δεν θα εργαστούμε με την ενέργειά του, πρέπει να ελευθερώσετε τη σκέψη σας απ’ όσα σας θυμίζει. Εξαφανίζεται λοιπόν…
[Σημ.: Εξηγήθηκε ότι ορισμένα άτομα από την ομάδα είχαν συντονιστεί ιδιαίτερα με την ενέργεια του Ι.R., γι’ αυτό και ζητήθηκε να την αφήσουν να φύγει για να συνεχιστεί η συγκεκριμένη εργασία].
Και είναι εδώ η ενέργεια του Σαιν Ζερμαίν, του Δασκάλου των Δασκάλων, και πολλών άλλων. Είναι εδώ ο Κουτχούμι επίσης και σας αγκαλιάζει όλους στην ενέργειά του.
Ξεκινήσατε να έρθετε εδώ με κάποιο συγκεκριμένο σκοπό. Βάλατε μπροστά τη μηχανή του αυτοκινήτου και αρχίσατε να οδηγείτε. Μια πολύ συγκεκριμένη και απλή πράξη, υλοποιημένη μέσα από την πρόθεσή σας. Το θέλημα. Το θέλημα του Ενός.
Μιλώντας για το θέλημα, έχουμε να πούμε πολλά. Είναι πράγματα που θα έρχονται σιγά – σιγά κατά τη διάρκεια των συναντήσεων που θα έχουμε κάθε Τετάρτη στις εννιά.
Ο Άλιστερ Κρόουλι βρίσκεται εδώ επίσης. Δεν έχει βάλει την ενέργειά του ακόμα στον κύκλο, περιμένει την κατάλληλη στιγμή. Παίχτηκε ένα περίεργο παιχνίδι ανάμεσα στους δύο, τον Άλιστερ Κρόουλι και τον Ίσραελ Ρεγκάρντιε. Το αποτέλεσμα ήτανε αρκετά οδυνηρό. Αλλά όπως αντιλαμβάνεστε, όταν το παιχνίδι τελειώσει, οι μάσκες πέφτουν και τα πάντα μπαίνουν στη σωστή τους θέση.
Συμβαίνει λοιπόν μία διαδικασία ακρόασης αυτή τη στιγμή. Ακροάσθε και το ακροατήριό μας συμβαίνει να είναι πολύξερο και πολυπράγμων. Δε γνωρίζετε για τι ακριβώς σας μιλούμε και οι περισσότεροι από σας δεν είχανε ποτέ συνειδητά σχέση με την Τελετουργική Μαγεία. Ήρθε η στιγμή όμως που θα μάθετε να το κάνετε κι αυτό –είναι προφανές άλλωστε- μόνο που θα γίνει με ένα τρόπο διαφορετικό, αντάξιο των σημερινών συνθηκών, αντάξιο της τωρινής σας επίγνωσης. Έτσι ξεκινήσαμε να μιλούμε για το θέλημα, γιατί η θέληση είναι ο καθοριστικός παράγων στην Τελετουργική Μαγεία. Καταλαβαίνετε βέβαια ότι, δε θα μπορούσε από μία τέτοια συνάντηση να λείπει η ενέργεια του Σαιν Ζερμαίν, ο οποίος εκπροσωπεί την Τελετουργική Μαγεία.
Έχουν ειπωθεί πολλά μέχρι σήμερα, έχουνε γραφτεί ακόμα περισσότερα. Μπορείτε να συμβουλευθείτε καταλόγους και βιβλία ατέλειωτα και να εντρυφήσετε σ’ αυτό το θέμα. Εμείς θέλουμε να βάλουμε απλά τις βάσεις και να κάνουμε τις απαραίτητες συνδέσεις ώστε να κατανοήσετε πόσο βαθιά μπορεί να πάει το θέλημά σας στη γη. Εκεί παίζεται το παιχνίδι.
Πιστεύετε ότι τα πάντα είναι ζήτημα συνθηκών διαβίωσης. Ο τρόπος που αντιδράτε, ο τρόπος που σκέφτεστε, οι σχέσεις που αναπτύσσετε με τους ανθρώπους, θεωρείτε ότι είναι πράγματα που προκύπτουν από τις επιρροές του περιβάλλοντος. Και ίσως μέσα από τη διαδικασία που έχετε περάσει εσείς συγκεκριμένα και πολλοί άλλοι άνθρωποι στη γη, μπορείτε να αποστασιοποιηθείτε για λίγο και να δείτε τη μεγαλύτερη εικόνα, που σας δείχνει ότι εσείς είστε που δημιουργείτε τα πάντα, τόσο τις σχέσεις όσο και την πραγματικότητά σας.
Αυτό το ίδιο πράγμα λοιπόν, θέλουμε να το θέσουμε στη βάση της Τελετουργικής Μαγείας. Γιατί η μαγεία σχετίζεται άμεσα με το θέλημα, το οποίο ασκείται κάνοντάς το πράξη. Και για να το κάνετε πράξη, χρησιμοποιείτε αντικείμενα, χρησιμοποιείτε κάθε τι υλικό, κάθε τι που υπάρχει στον κόσμο σας. Το γεγονός ότι βάλατε μπροστά το αυτοκίνητό σας για να το οδηγήσατε και να έρθετε εδώ, συνιστά μια πράξη μαγείας. Και σίγουρα, ένας σαμάνος της αρχαίας εποχής θα έμενε έκθαμβος και θα σας τιμούσε σαν θεούς, αν σας έβλεπε να κάνετε αυτή τη διαδικασία.
Σήμερα ωστόσο τα πράγματα έχουν αλλάξει. Είναι πολλά τα θαύματα που γίνονται, αλλά εσείς πολύ ελάχιστα πιστεύετε στη δύναμη που κινεί αυτά τα πράγματα, πολύ ελάχιστα πιστεύετε στη δική σας δύναμη να τα εκτελέσετε, και δεν βλέπετε –δεν μπορείτε να δείτε- το γεγονός ότι οι μάγοι της αρχαίας εποχής είναι οι σημερινοί επιστήμονες που, μέσα από τη θέληση τροποποιούν σε τόσο σημαντικό βαθμό την ύλη. Αυτό είναι που συμβαίνει. Το επιθυμητό θα ήταν, οι ίδιοι οι επιστήμονες να μπορέσουν να δουν τις πραγματικές συνδέσεις πίσω από αυτό που κάνουν, να αποκτήσουν επίγνωση των ενεργειών που κινούνται και να εργαστούν πιο συνειδητά μ’ αυτές. Να αποποιηθούν τον ρόλο του ασυνείδητου κλέφτη της ζωής, όπως τους έχει αποδοθεί πολλές φορές από το κατεστημένο. Το κατεστημένο της κοινωνίας σας θεωρεί πολλές φορές τους επιστήμονες σαν αγύρτες που δεν τους ενδιαφέρει ποσώς η ηθική της κοινωνίας. Τα πράγματα λοιπόν είναι αμφίρροπα. Οι έννοιες στη συνειδητότητά σας είναι αμφίρροπες σχετικά με αυτό το θέμα. Όπως θα κατατάσσατε κάποιον στη λευκή ή τη μαύρη μαγεία μερικούς αιώνες νωρίτερα (ή και σήμερα κάποιες φορές), με τον ίδιο τρόπο χαρακτηρίζετε τους επιστήμονές σας καλούς ή κακούς ανάλογα με τις πρακτικές που βλέπετε να χρησιμοποιούν και τους στόχους που επιδιώκουν.
Και είναι περίεργο ίσως για τον άμαθο να ξεκινούμε μία συζήτηση μιλώντας για την επιστήμη, αλλά η Τελετουργική Μαγεία είναι επιστήμη και είναι η Μητέρα των Επιστημών γιατί, όπως είπαμε πριν, το κάθε τι που κάνετε με μια συγκεκριμένη πρόθεση, αποτελεί μια μαγική πράξη. Κι ο μεγαλύτερος μάγος απ’ όλους είναι ο ίδιος ο Δημιουργός. Είναι σαφές άλλωστε. Χρησιμοποιεί τη δική του ύλη, τη δική του ουσία, για να δημιουργήσει το σύμπαν. Εφαρμόζει τους νόμους του και τροποποιεί τα πάντα σύμφωνα με τη θέλησή του. Καταλαβαίνετε λοιπόν την ιερότητα του θέματος με το οποίο αρχίσαμε να ασχολούμαστε εδώ και λίγες μέρες.
Ο Άλιστερ Κρόουλι είναι εδώ για να συνεχίσει τη σημερινή συνάντηση. Από μένα, καλό σας βράδυ.
Όπως θα έλεγε ο Ηλίας λοιπόν, είμαστε εδώ για να πούμε τα σύκα – σύκα και τη σκάφη – σκάφη. Και για όσους δεν αντιλαμβάνονται τι σημαίνει αυτό, θα προσπαθήσουμε να ασχοληθούμε με τα πράγματα όπως πραγματικά είναι, γδύνοντάς τα από το περίβλημα της αφοσίωσης και της…. θεοποιημένης υπόστασης που τους έχετε αποδώσει. Πολλές φορές σας γεννάται η εντύπωση ότι έχετε να κάνετε με πολύ ιερά αντικείμενα, ιερές καταστάσεις, και όσο κι αν αυτό αληθεύει σε ένα επίπεδο, δεν είναι αυτά παρά πέπλα που σκοτεινιάζουν την ικανότητά σας να αντιλαμβάνεστε την ουσία των πραγμάτων. Για να μπορέσουμε λοιπόν να προχωρήσουμε από δω και πέρα, θα πρέπει κατ’ αρχήν να απεκδύσετε τις σκέψεις σας από τα συναισθήματα με τα οποία τις έχετε επενδύσει. Δεν αρμόζουν στους λευκούς μάγους τέτοιου είδους συνδυασμοί. Και μιλάμε για συναισθήματα χωρίς να αναφερόμαστε στην αγάπη, η οποία δεν είναι συναίσθημα αλλά είναι ίσως η πηγή των πάντων.
Αφήστε την όσφρησή σας να σας οδηγήσει. Βρισκόμαστε σε έναν κύκλο και, όπως στέκομαι στη μέση, σας κρατώ από τη μύτη. Μ’ έναν πολύ συμβολικό τρόπο, διεγείρω αυτή την εσωτερική όσφρηση. «Οσφραίνεστε» τις καταστάσεις. Αφήστε λοιπόν τον εαυτό σας να συλλάβει το νόημα. Ήρθε η ώρα λοιπόν που μπορείτε να αρχίσετε να συλλαμβάνετε τα νοήματα με την όσφρηση. Τι οσμίζεστε; Λιβάνι; Καμένο κερί; Χρυσαφένιο φως; Μια αιώνια ροή; Πώς μπορείτε να συνδέσετε την όσφρηση με τις επιθυμίες σας, με τα θέλω σας;
Μπαίνουμε σε απάτητα εδάφη. Το κέντρο, ο πυρήνας της συζήτησής μας είναι το θέλημα. Και ο καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσουμε μια τέτοια συνάντηση είναι το να σας βοηθήσουμε να συλλάβετε το θέλημά σας.
Μη πιστέψετε ούτε στιγμή ότι είναι το θέλημα του γήινου εαυτού. Οι παρερμηνείες στο θέμα είναι πάρα πολλές. Μιλάμε για το θέλημα αυτού που θα λέγατε Ανώτερο Εαυτό και είναι το θέλημα που πηγάζει αβίαστα όταν εσείς είστε ο εαυτός σας και όταν έχετε γδύσει τη σκέψη σας από κάθε συναίσθημα.
Δουλέψτε για λίγο με τη μύτη. Εισπνεύστε βαθιά, αν αυτό σας διευκολύνει…. Ζητήστε με τον τρόπο αυτό να συλλάβετε το θέλημά σας. Θα μπορούσατε να δείτε το θέλημα να πηγάζει από την καρδιά, και θα ήταν σωστό. Αυτή τη στιγμή όμως χρησιμοποιούμε μερικά μαγικά εργαλεία και μαγικά εργαλεία δεν είναι μόνο αυτά που υπάρχουν γύρω σας, αλλά και το ίδιο σας το σώμα είναι ένα τέτοιο εργαλείο. Κάθε κύτταρό σας είναι ένα τέτοιο εργαλείο, μέσα από το οποίο εκδηλώνεστε στο φυσικό πεδίο και εκδηλώνεστε στην ύλη. Και σαν οντότητες που έχουν αποκτήσει ένα βαθμό κυριαρχίας, κυριότητας στην ενέργειά τους, μπορείτε τώρα να ξεκινήσετε να χρησιμοποιείτε το σώμα σας σαν εργαλείο.
Μόνο που, όπως ο ιερέας προσκυνά το δισκοπότηρο, το φιλά και το τιμά και το τοποθετεί σε περίοπτη θέση, έτσι θα πρέπει να εργαστείτε με το εργαλείο του σώματός σας, τιμώντας το στον ύψιστο βαθμό. Είναι ένα σκεύος, αλλά ένα ιερό σκεύος. Είναι το δισκοπότηρο. Αν ψάχνατε λοιπόν και αναρωτιόσασταν για το χαμένο δισκοπότηρο, αν ψάχνατε για το γκράαλ, ορίστε. Στέκεστε μέσα του.
Και τώρα σας αφήνουμε για λίγη ώρα, να δεχτείτε σ’ αυτό το δισκοπότηρο τις ενέργειες που σας έχουμε φέρει και να τις οσμιστείτε….. να τις μυρίσετε.
Σαν τέλειοι γευσιγνώστες του κρασιού, οσμιστείτε το περιεχόμενο του δισκοπότηρου. Τα χείλη του είναι λεία, σαν μετάξι. Η ουσία, βαθυκόκκινη. Μη φοβάστε ότι θα μεθύσετε, εισπνεύστε άνετα, άφοβα, την ουσία του. Αν μεθύσετε από θέληση…… θα είστε στο κατάλληλο σημείο για να συνεχίσουμε. Η επιθυμία της καρδιάς είναι το θέλημα. Αυτό που μάθατε να ονομάζετε το θέλημα του Πατέρα, δεν είναι άλλο από το δικό σας θέλημα. Δεν είναι άλλο από εκείνο το σημείο, το πολύ βαθύ σημείο της καρδιάς, όπου φτάνετε έχοντας αφήσει κάθε άλλη προσωπική επιθυμία για δόξα, αναγνώριση, κέρδος, ευφορία… Έχοντας αφήσει πίσω κάθε προσωπική επιθυμία που υπαγορεύεται από την αίσθηση, από την πλάνη ότι είστε κάτι διαφορετικό απ’ όλους τους άλλους. Έχετε στα χέρια σας ένα εργαλείο που φαίνεται διαφορετικό από των υπολοίπων, το σώμα σας όμως είναι ένα μαγικό εργαλείο και μπορεί να κάνει ό,τι του ζητήσετε. Μπορεί να μεταμορφωθεί, όπως του ζητήσετε και οι δομικοί του λίθοι είναι πάρα πολύ εύκολο να αναδιαταχθούν προκειμένου να υπηρετήσει το θέλημα… του Θεϊκού εαυτού. Αφήστε λοιπόν πίσω όλα όσα σας συνέδεαν με την επιθυμία. Την επιθυμία για στοργή, αναγνώριση, αγάπη, επίτευξη, κέρδος, ικανοποίηση, χαρά….
«Μα, δεν πρέπει να ‘μαστε χαρούμενοι;»
Θα συμφωνήσετε ότι όχι, όταν σας εξηγήσω περί τίνος πρόκειται. Θα συμφωνήσετε ότι όχι, όταν η χαρά στην οποία αναφέρεστε συνήθως αφορά μια πολύ εξωτερική κατάσταση ευφορίας που δημιουργείται μέσα από την αλληλεπίδραση μέσα στο τρισδιάστατο πεδίο, μέσα από τη διαμόρφωση των συνθηκών στα πλαίσια αυτού που λέτε διττότητα. Όταν αφήσετε όλα αυτά να φύγουν, μπορείτε πραγματικά να σταθείτε στο θέλημά σας και να είστε πραγματικά τα πάντα.
Η σεξουαλική μαγεία έχει πραγματικά ένα περιεχόμενο πολύ διαφορετικό από αυτό που θα πίστευε κανείς. Καταλαβαίνετε ότι όσο τα πράγματα αλλάζουν, η ανθρωπότητα προχωρά στον δρόμο της εξέλιξής της, όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που μπορούν να δουν την ουσία των πραγμάτων. Βέβαια και πάλι, αν δείτε καλύτερα, θα καταλάβετε ότι πολλοί είναι αυτοί που βρίσκονται στην εποχή του σκοταδισμού, όπως βρισκόταν και έναν αιώνα πριν, δύο, πέντε, δέκα. Υπάρχουν πάντα εκείνα τα ανεξέλικτα κομμάτια της ανθρωπότητας που δεν μπορούν να αντιληφθούν πολύ βαθιές έννοιες και χρειάζεται μια πολύ γερή κλωτσιά που θα μπορέσει να κλονίσει συθέμελα τη δομή τους.
Ας αρχίσουμε λοιπόν….. οιονεί, όπως θα έλεγε η Κ., στοάς.
Αγαπητέ Τ. θα σε παρακαλέσουμε να βγάλεις τα παπούτσια σου και να τ’ αφήσεις στην άκρη. Ότι κάνουμε τώρα, δεν έχει καμία σχέση με τον γήινο εαυτό σου.
Αφήστε μας να συμπεριλάβουμε στις ενέργειές σας και την ενέργεια του Σανάτ Κουμάρα, του Κουτχούμι, του Μορύα, του Σαιν Ζερμαίν, του Μέτατρον, του Ενώχ.
Φέρτε το χέρι στο μέρος της καρδιάς και επαναλάβετε μαζί μου αυτά τα λόγια:
«Δέχομαι σαν παιδί του Υψίστου, να συμπεριλάβω έννοιες που δεν έχουν καμία σχέση με όσα γνώρισα μέχρι τώρα. Και αυτό θα γίνει με τη μελέτη και την αποδοχή του θελήματός μου.»
Σκορπιός. Ας μιλήσει ο Σκορπιός.
Γ.:
Οι σκορπιοί δε μιλάνε, κάθονται σιωπηλοί.
Λ.:
Τι να πει ο σκορπιός. Το ζώδιο του εσωτερισμού….
Γ.:
Αυτό που μυρίζω με τη μύτη μου, ήταν σαν να υπήρχε μπροστά ένα σημείο ακτινοβόλο, σημείο φωτός που απ’ την πολύ ακτινοβολία έπαιρνε και όγκο. Σαν να μύριζα και φως. Το φως κατέβαινε κατακόρυφα μέσα στο δισκοπότηρο. Το πόσο σάλιο έχει τρέξει στο στόμα μου από την ώρα που αρχίσαμε…. Δεν έχει ξαναγίνει ποτέ. Είναι σαν μπαίνοντας το φως μέσα, δηλαδή δε ξέρω από πού δημιουργείται τόσο σάλιο. Σαν να υγροποιείται το φως. Αυτή την αίσθηση έχω συνέχεια και κατεβαίνει προς το σώμα. Και όταν μπήκε η έννοια του δισκοπότηρου μετά από την όσφρηση, ήταν σαν να μάζευε το φως. Αυτή είναι η κύρια αίσθηση που έχω.
Άννα:
Έχουμε κι άλλον ένα σκορπιό…
Λ.:
Ναι, υπάρχει κι άλλος ένας σκορπιός εδώ. Δεν ξέρω τι να πω. Θα μιλήσω άλλη φορά, όχι τώρα….
(συνέχεια)
Δεν υπάρχει μέρα της ζωής σας που να μην έχετε εκτελέσει μια μαγική πράξη. Πόσο μάλλον τώρα που σας εξηγήσαμε ότι το ίδιο σας το σώμα αποτελεί ένα μαγικό σκεύος καταλαβαίνετε ότι υπάρχει μέρα της ζωής σας που δεν έχετε κάνει κάτι μαγικό. Και θα ξεκινήσουμε με τις διαδικασίες της όσφρησης, της αφής, της όρασης… με τις αισθήσεις σας και το πώς αυτές εργάζονται για την ψυχή, ώστε να αποκτήσει πρόσβαση στο γήινο πεδίο, να αποκτήσει την εμπειρία του γήινου πεδίου.
Η υψηλή μαγεία απαιτεί ορισμένες προϋποθέσεις. Μία απ’ αυτές είναι, όπως θα έλεγε ο Ηλίας, να κοιτάτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και να γελάτε. Αυτό σημαίνει ότι είσαστε έτοιμοι για τα πάντα. Εάν μπορείτε να δείτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και να γελάσετε, είσαστε έτοιμοι για τα πάντα.
Κρατήστε το χέρι στην καρδιά, σηκώστε νοερά το δισκοπότηρο και πιείτε από το κρασί του θελήματος. Ενδιαφέρον συνειρμός, δεν νομίζετε; Ό,τι έχετε συλλέξει στην καρδιά σας μέχρι σήμερα, απ’ όλη σας τη ζωή, απ’ όλες σας τις εμπειρίες, πιείτε το όλο και απολαύστε το. Πιείτε όλο το περιεχόμενο του δισκοπότηρου, μέχρι τέλους.
Αδειάστε όλο το ποτήρι κι αφήστε το να απλωθεί, αφήστε την ουσία του να απλωθεί σε όλο σας το σώμα. Η ουσία της θέλησης.
«Μα, δάσκαλε, τώρα μόλις μας είπες ότι αυτή η θέληση δε σχετίζεται με τα πράγματα του γήινου πεδίου, με τις επιθυμίες του γήινου πεδίου. Μα αυτό που ήπιαμε μόλις, είναι όλες μας οι εμπειρίες, είναι όλα όσα κάναμε, όλα όσα είμαστε.»
Ακριβώς αυτό. γιατί τίποτα απ’ όλα όσα κάνατε και όλα όσα ήσασταν δεν προέρχονται από το γήινο πεδίο. δεν προέρχονται από την μάγια, από την πλάνη του γήινου πεδίου. Αλλά ήρθε η στιγμή να αναγνωρίσετε πως όλα όσα κάνετε, καλώς καμωμένα, προέρχονται από το θέλημα του Θεϊκού σας εαυτού. Έτσι, από δω και πέρα, κάθε μέρα, θα πίνετε το κρασί της προηγούμενης. Θα πίνετε την ουσία που έχει γεμίσει το δισκοπότηρό σας και θα την αφήνετε να εξαπλώνεται σε όλο σας το σώμα, τιμώντας αυτό που είστε, τιμώντας τον Θεό στη γη, που είναι μέσα από σας. Γιατί δεν υπάρχει τίποτε πάνω στη γη που δεν είναι το θέλημα του Δημιουργού να υπάρξει. Αυτή η αναγνώριση βρίσκεται στη βάση της δουλειάς που έχουμε ξεκινήσει να κάνουμε.
Οι αισθήσεις, από την άλλη μεριά, οι αισθήσεις με τις οποίες θα αρχίσουμε να δουλεύουμε, σχετίζονται με την ικανότητα της ψυχής να αλληλεπιδρά με το γήινο πεδίο. Είναι τα παράθυρα της ψυχής που τη βοηθούν να αναγνωρίζει σιγά – σιγά τον εαυτό της μέσα απ’ αυτό που βλέπει γύρω της, όπως εσείς χρειάζεται να κοιτάξετε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και να αναγνωρίσετε τον Θεό που είστε. Έτσι, ο υπόλοιπος κόσμος είναι ένας καθρέφτης για την ψυχή σας και μέσα από τις αισθήσεις αρχίζει να συντονίζεται μαζί του και να αναγνωρίζει σ’ αυτόν τον εαυτό της, και να τιμά τον εαυτό της για όλα αυτά που είναι, όπως μπορεί να τα δει στον καθρέφτη.
Η θελημική θρησκεία δεν έχει τέλος, γιατί όσο υπάρχουν άνθρωποι θα υπάρχει το θέλημα του Θεού στη γη, συνειδητά. Και απ’ την άλλη…. έχουμε την Άννα να ανησυχεί για το ότι αναφερόμαστε σε θρησκείες… και θα της ζητήσουμε να αποβάλει τον φόβο, γιατί δεν είναι θέλημά μας να δημιουργήσουμε μία σέχτα, ένα δόγμα. Αλλά από την άλλη, αν όλοι οι άνθρωποι στη γη μπορέσουν να αντιληφθούν το νόημα του θελήματός τους, τότε πραγματικά δε θα υπάρχουν θρησκείες. Είστε εσείς και συντροφεύετε τον εαυτό σας. Είναι ο Θεός και συντροφεύει τον Εαυτό Του, καθώς περπατάει στη γη.
Αφήστε μας να καθίσουμε πλάι σας και να σας δείξουμε μερικά σύμβολα.
Το θελημικό δόγμα, αν θέλετε, έτσι όπως διαμορφώνεται σήμερα, έχει τρία σύμβολα: τον σταυρό της ύλης, το γιονί και το δισκοπότηρο. Ένα τέταρτο σύμβολο που συντροφεύει τα υπόλοιπα, είναι εγχάρακτο πάνω σε βράχο και αποκαθιστά την ένωση του σώματος με την ψυχή. Συμβολίζει την ενότητα Πνεύματος και Ύλης και είναι ένα σύμβολο που θα σας το αναφέρουμε κάποια άλλη στιγμή.
Θα μπορέσετε να καταλάβετε ότι δύο από τα τρία σύμβολα είναι ξεκάθαρα θηλυκής φύσεως, ενώ ακόμα και ο σταυρός αναφέρεται στην ύλη με τα τέσσερα σημεία της και το πέμπτο της συνδυαστικής, του συνδυασμού και της ένωσης. Αυτό είναι φυσικό, γιατί η ίδια η ύλη προσομοιάζει στη θηλυκή αρχή, όπως και η Άκασα, με την οποία θα δουλέψουμε πάρα πολύ. Και αν αναζητάτε ένα σύμβολο της αρσενικής αρχής σε όλα αυτά, θα διαπιστώσετε κατά την πορεία της δουλειάς μας ότι προκύπτει αυτό το σύμβολο από το εγχάρακτο σύμβολο στο βράχο και ουσιαστικά, από την ένωση των στοιχείων της θηλυκής φύσης.
Εγχάρακτα σχήματα, σύμβολα, αισθήσεις, και το θέλημα στο δισκοπότηρο… μία μικρή σύνοψη όσων ειπώθηκαν σήμερα. Ετοιμαστείτε για τις αλλαγές που έρχονται στη ζωή σας, γιατί μη νομίζετε ότι θα είστε οι ίδιοι μ’ αυτό που θα ήσασταν μέχρι τώρα, σε λίγο καιρό. Σας ζητούμε να κάνετε μια μεγάλη υπέρβαση, και είναι υπέρβαση ηθικής φύσεως, έτσι όπως φαίνεται. Σας ζητούμε να αντιληφθείτε ότι το θέλημά σας είναι το θέλημα του Θεού και δεν είστε ακόμα σε θέση να το συλλάβετε πλήρως αυτό. Είναι κάτι που βάζετε στο στόμα σας, το μιλάτε, το επεξεργάζεστε, αλλά δεν το αντιλαμβάνεστε στην πληρότητά του.
Έτσι λοιπόν, είμαστε εδώ για να ξεκινήσουμε μία τελετουργία που θα ενδυναμώσει την επίγνωση του θελήματος μέσα από τη χρήση του φυσικού σώματος, με μόνο στόχο τη διεύρυνση και την ταύτιση με το απόλυτο. Χρησιμοποιήστε όσο πιο συχνά μπορείτε την τελετή του δισκοπότηρου μέχρι την άλλη Τετάρτη που θα συναντηθούμε. Και παρακολουθήστε τη θέληση, την ενέργεια που αρχίζετε να εκδηλώνετε στην καθημερινότητά σας.
Αυτά είχαμε να πούμε για σήμερα. καλύψαμε λοιπόν την ύλη και σας ευχόμαστε ένα καλό βράδυ.
Λ.:
Τι είναι το γιονί;
Άννα:
Είναι σανσκριτική λέξη…. Είναι το αιδοίο… είναι το σύμβολο… πώς το λένε τώρα, το σύμβολο της θηλυκής αρχής, το θηλυκό αρχέτυπο.
Λ.:
Πάντως για το δισκοπότηρο που είπε να πιούμε, ήταν οι ζωές μας όλες. Δηλαδή έτσι το πήρα εγώ. Ήταν όλες οι ζωές και συνεχίζουμε. Ναι, αλλά έτσι είναι ωραία, διότι απολυτρωνόμεθα από όλες μας τις ενοχές αν θέλεις, ότι κάνουμε το κάνουμε σαν θεοί, δεν είναι τίποτα καλό και κακό, το έχουμε πει αυτό πολλές φορές, και έτσι είναι. Και είμαστε ελεύθεροι τελικά να…. Είναι σαν ένα βάπτισμα.
Άννα:
Ξέρεις, την ώρα που το είπε αυτό έπαθα ένα…. όχι σοκ, αλλά… με ταρακούνησε γιατί: ένα σημείο ήταν η προσφορά της θυσίας από τον Ιησού (τούτο εστί το σώμα μου κλπ), το άλλο ήταν αυτό που μου είχε πει δυο χρόνια πριν -4 και σε όλους δηλαδή- να βάζουμε την ψυχή μας να προσφέρει ένα ποτήρι κόκκινο γλυκό κρασί και ψωμί στον ανώτερο εαυτό. Και τώρα γίνεται αυτό. Κλείνει τον κύκλο και γυρίζει πίσω και…. είμαστε εμείς!
Κ.:
Είπα στον Τ. ότι την προηγούμενη εβδομάδα είχα ένα από αυτά τα όνειρα τα περίεργα, πολύ ζωντανά, ότι μου έδωσαν… ήταν σ’ ένα μπουκαλάκι και μου δίνανε τρεις κουταλιές κόκκινο κρασί σαν αίμα. Και ήπια την πρώτη, ήπια τη δεύτερη και…. μου λένε πιες και την τρίτη. Μου ‘κανε τρομερή εντύπωση γιατί ήτανε κάτι ανάμεσα σε κρασί και αίμα και μετά που το σκέφτηκα –θυμάσαι;- [Σημ.: απευθύνεται στον Τ.] παρέπεμπε στο άγιο δισκοπότηρο. Και είχα σοκαριστεί γιατί μου φάνηκε πολύ βαθύ. Δηλαδή ήταν πάρα πολύ έντονο, πολύ βαθύ και μου φάνηκε πολύ «μαγικό» όμως, δηλαδή ότι είχε σχέση με τη μαγεία.
Λ.:
Μου θύμισε και τη στρογγυλή τράπεζα του Αρθούρου και το γκράαλ.
Άννα:
Αα, ναι, το γκράαλ…
Λ.:
Μου θύμισε τον Μέρλιν…. Όταν είπες για τον Κρόουλι, μου θύμισε τον Μέρλιν, δε ξέρω γιατί.
Κ.:
Είναι ενέργεια του Σαιν Ζερμαίν ο Μέρλιν.
Τ.:
Είχες πολύ δίκιο όταν είπες ότι ήταν μια βάπτιση. [Σημ.: απευθύνεται στον Λ.] Στην ουσία αυτό που έγινε, ήταν ο καθαρισμός του κάρμα. Ξεκινάμε δηλαδή από μηδενική βάση, χωρίς δεσμεύσεις. Γι’ αυτό το ήπιαμε. Κι έχεις πολύ δίκιο, έκλεισε ο κύκλος της πρώτης τελετής, των ευχαριστιών αν θέλεις, όπου εκεί η ουσία είναι ότι υπήρχαμε εμείς και η όψη πίσω από το πέπλο. Εμείς προσφέραμε. Η βαθύτερη έννοια αυτής της πρώτης τελετουργίας, είναι η αντιστροφή αυτών που ξέρουμε απ’ τη Χριστιανική θρησκεία. «Τούτο εστί το αίμα μου, πίετε - τούτο εστί το σώμα μου, φάγετε.» Εμείς το προσφέραμε. Τώρα έκλεισε ο κύκλος και υπάρχει ενοποίηση. Γιατί είμαστε ένα. Είμαστε ένα….. δηλαδή, ξεκινάμε σαν Ένα, πλέον. Έτσι;
Κ.:
Αυτό θυμίζει…. Με πήρε η Μ. τώρα που ερχόμασταν και μου είπε ότι σήμερα ήρθε ο Κουτχούμι και ο Μορύα και τους είπαν ότι «Εσείς ήσασταν η εικόνα μας, τώρα εμείς είμαστε η εικόνα σας στη γη».
Άννα:
Ας μας πουν και τα κορίτσια πως ένιωσαν, τι σκέφτηκαν…
Χ.:
Δε θέλω να πω κάτι, δε μπορώ τώρα. Από την άλλη φορά.
Έ.:
Εγώ πώς αισθάνθηκα; Αισθάνθηκα ένα άνοιγμα στο ιγμόρειο με την όσφρηση, που είχε άμεση επαφή με τη σπονδυλική μου στήλη. Σαν να έμπαινε αυτό το κόκκινο –δεν το έβλεπα σαν δισκοπότηρο, το έβλεπα σαν ένα σωλήνα σε σχήμα ωοειδές που έμπαινε και έβγαινε σαν αίμα αυτό, στη σπονδυλική μου στήλη, ξεκινώντας απ’ το ιγμόρειο. Δηλαδή, αυτήν την εικόνα την είχα συνέχεια όσο μίλαγες. Αυτό.
Κ.Μ.:
Εγώ είχα σε όλη τη διάρκεια ένα πλάκωμα, λες και δε μπορούσα να αναπνεύσω, δε μπορούσα να συμμετέχω. Δε ξέρω, πολύ έτσι… σφίξιμο. Βέβαια όταν βάλαμε το χέρι στην καρδιά και μετά, κάπως έζησα τη… δεν μπορώ να πω ότι το βίωσα τόσο πολύ, ίσως…. Ήταν κάπως περίεργα. Κάποιες λέξεις δεν τις ήξερα, όπως αυτό που έλεγες και… μετά ξέρεις, φεύγεις. Αρχίζεις να αναρωτιέσαι μόνος σου. Πάντως ένιωθα δυσφορία.
Γ.:
Αυτό το ένιωσα, γι’ αυτό κατέβηκα κάτω. [Σημ.: η Γ. κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας, κατέβηκε από τον καναπέ και κάθισε οκλαδόν στο πάτωμα] Δηλαδή ένιωθα ότι εκεί άμα συνεχίσω εκεί, δεν μπορώ. Είναι από δω, είναι από κει, πού είναι; Να κάτσω κάτω γιατί δεν μπορώ σ’ αυτή τη θέση. Και πραγματικά, χτύπαγε η καρδιά μου μέσα, έτσι ένα τουπ, τουπ…. Κι έλεγα γιατί αυτό; και ήθελα να φύγω.
Κ.:
Κι εγώ ένιωσα πονοκέφαλο, πίεση και σφίξιμο.
Μ.:
Κι εγώ αισθάνθηκα δυσφορία και, έτσι, ήθελα να σηκωθώ κάποια στιγμή, ήθελα να κάνω έτσι να κουνηθώ, ήθελα να κάνω μια κίνηση. Σα να ‘μουνα κάτι μεγάλο, ας πούμε, μεγάλο σαν… ον. Άνθρωπος αλλά κάτι άλλο… άντρας, ξέρω ‘γω, κάτι άλλο. Κι έφυγα πολλές φορές κι έλεγα «τώρα δεν ακούω τίποτα». Βέβαια, στο δισκοπότηρο ξύπνησα και το ήπια πάρα πολύ ευχάριστα. Μέχρι που έβλεπα και τον πάτο και στον πάτο είχε και ψιχουλάκια ψωμί. Ήταν εντελώς η αίσθηση της θείας κοινωνίας… αυτό είχα. Και σαν γεύση δηλαδή, την αισθανόμουν τη γεύση που πήγε κάτω. Και αυτό με ανακούφισε, γιατί έλεγε βάλτε το σε όλο το σώμα, και πέρναγε παντού. Το ‘βλεπα σαν να φωτίζει όλο το σύστημα το φλεβικό, παντού, μέχρι κάτω. Και στο τέλος, όταν έκλεισες, ήρθε μ ια μορφή που στην αρχή ήταν ινδιάνος και μετά άλλαζε όψη. Δηλαδή άλλαξε σε τρεις μορφές.
Άννα:
Ήταν κομμάτια της ενέργειάς σου.
Μ.:
Όλες ήταν αρσενικές μορφές.
Τ.:
Εγώ το γιονί το οραματίστηκα ως ρόμβο, που η μία του διαγώνιος ήταν πολύ μεγαλύτερη από την άλλη διαγώνιο, που ένωνε τις άλλες δύο κορυφές. Θέλω όμως να κάνω τρεις ερωτήσεις. Η μία είναι προς όλους εδώ, οι άλλες δύο είναι προς όλους «επάνω».
Λοιπόν, η ερώτηση είναι η εξής: αυτό το εγχάρακτο σύμβολο το οραματίστηκε κανείς από σας και αν ναι, πώς ήτανε;
Άννα:
Εγώ όχι.
Λ.:
Εγώ κάποια στιγμή το πήρα σαν να είναι το σπαθί του Αρθούρου πάνω σε ένα βράχο, να ‘ναι το σπαθί που τραβάς.
Κ.:
Είδα κι εγώ ένα σπαθί. Είδα μια μεγάλη γυναικεία φιγούρα, μια μορφή, που ήτανε ρομβοειδής προς τα πάνω και κράταγε ένα σπαθί.
Λ.:
Εγώ είδα ότι έπρεπε να τραβήξω το σπαθί αλλά… η σχισμή έχει σχέση με το αιδοίο.
Μ.:
Εμένα ήταν σα σταυρός. Θα μπορούσε να ήταν το κομμάτι αυτό. Σε βράχο ήταν και ο σταυρός.
Τ.:
Το λίγκαμ;
Άννα:
Το γιονί είναι σε σχήμα ατράκτου. Το λίγκαμ είναι το σύμβολο της αρσενικής αρχής.
Γ.:
Το γιονί αντιστοιχεί στο σχήμα του σπαθιού. Αν το σπαθί το βάλεις και το βγάλεις από τον βράχο, αυτό το σχήμα θα μείνει.
Τ.:
Εγώ είδα μία σπείρα, η άκρη της όμως σηκωνόταν. Οι άλλες δύο ερωτήσεις τώρα:
Η πρώτη είναι πολύ πεζή και είναι, γιατί μου είπαν να βγάλω τα παπούτσια μου;
Και η δεύτερη ερώτηση είναι η εξής: συγκλονίστηκα από τη φράση «το θέλημά σου είναι το θέλημα του Θεού». Αυτό το θέλημα έχει να κάνει με τα γήινα, ή είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να το γνωρίσουμε, να το αναζητήσουμε; Ποια είναι η βαθύτερη λύση του θελήματος;
Άννα:
Μισό λεπτό γιατί γίνεται χαμός από την άλλη πλευρά και προσπαθώ να συντονιστώ με την ενέργεια του Κρόουλι.
Απάντηση:
Τα παπούτσια τα έβγαλες τα παπούτσια γιατί εσύ είπες να τα βγάλεις. Είπες εσωτερικά προφανώς, για να απομακρύνεις λίγο τις γήινες επιρροές την ώρα που βρισκόμαστε σε δουλειά. Αυτός είναι ο λόγος που συνηθίζουν κάποιοι να βγάζουν τα παπούτσια τους όταν βρίσκονται σε ιερούς χώρους. Είναι μία συνειδητή πράξη, με την οποία αφήνουν έξω τα γήινα, τις γήινες σκέψεις. Και αν το κάνεις αυτό κάθε φορά στις συναντήσεις μας, θα δεις ότι θα πηγαίνεις πολύ – πολύ βαθύτερα.
Εξηγήσαμε ότι το θέλημα στο οποίο αναφερόμαστε είναι το θέλημα της πραγματικής σας φύσης, του πραγματικού σας εαυτού. Θα εκπλαγείτε….
[Η ηχογράφηση διακόπηκε σ’ αυτό το σημείο για άγνωστο λόγο]
Διαυλισμός από την Άννα Αποστολίδου. Το κείμενο διατίθεται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές. Κάθε διασκευή πρέπει να δηλώνεται με σαφήνεια ως τέτοια. Η άδεια δεν καλύπτει υλικό τρίτων που επισημαίνεται μέσα στο κείμενο.