5η Συνάντηση

Για τα καινούργια μέλη της συντροφιάς θα προτείνουμε να πάρετε μερικές βαθιές ανάσες και να χαλαρώσετε, όσο μπορείτε περισσότερο. Και να παραδοθείτε στο Πνεύμα. Είναι δύσκολο αυτό που σας ζητάμε, το ξέρουμε… Αλλά θα δείτε ότι, χρησιμοποιώντας την πρόθεσή, σας μπορείτε να κάνετε πάρα πολλά.

Ο Άλιστερ Κρόουλι είναι εδώ, ο Αλεξάντερ… Κρόουλι. Και σήμερα θα σας ζητήσω να συντονιστείτε για λίγο με το όνομα μου. Εσείς είστε που λέτε και πιστεύετε ότι ένα όνομα μπορεί να έχει εξαιρετικές ιδιότητες, ένα ελληνικό όνομα, πράγματι. Δηλώστε την πρόθεση σας λοιπόν να συντονιστείτε με το όνομα μου «Άλιστερ Κρόουλι» και θα δείτε ότι τίποτα δεν είναι όπως πριν. Θα νιώσετε μια ευτυχία να σας κατακλύζει, ένα υπέροχο συναίσθημα τρυφερότητας, δροσιάς, νεανικότητας… brilliant intelligence, απίστευτης εξυπνάδας, μεγαλοσύνης… κι όλα αυτά που μας αρέσει να λέμε για να περνάει η ώρα. Όσο εσείς συντονίζεστε με το όνομα μου, εγώ βρίσκω την ευκαιρία να αποθησαυρίσω μερικά μυστικά απ’ την καρδιά σας, να τα κάνω δικά μου και να σας τα επιστρέψω εις το διπλάσιο, τριπλάσιο… Ανάλογα με το πόσα είσαστε διατεθειμένοι να δώσετε, θα πάρετε. Παίρνετε αυτό που δίνετε, αυξημένο σε ποσοστιαίες μονάδες, ανάλογα με τη συμμετοχή σας στην ενέργεια της ομάδας.

Ο Άλιστερ Κρόουλι, λοιπόν, συμπαθεί ιδιαίτερα τις γάτες και δεν δέχεται κουβέντα έπ’ αυτού… όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο. Μου καταλογίζουν αρκετά. Τα μισά απ’ αυτά είναι αλήθεια. Μόνο που τα έπραξα, ιδωμένα κάτω από ένα διαφορετικό πρίσμα, κάτω από μια διαφορετική επίγνωση και συνειδητότητα, απ’ αυτήν που επικαλούνται οι επικριτές μου. Δεν είμαι εδώ για να αμυνθώ ή για να εξηγήσω τον εαυτό μου σε κανέναν. Είμαι εδώ για να δουλέψουμε μαζί. Κι όπως θα πρέπει να ξέρετε ήδη, αυτό που έρχεται, είναι αυτό που είστε. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι δεν απέχουμε και πολύ, εσείς κι εγώ, δεν υπάρχει και τόσο μεγάλη απόσταση ανάμεσα μας, όση νομίζετε ή όση ελπίζετε ή όση φοβάστε ότι υπάρχει…. Είμαι εδώ για σας και σεις για μένα.

Συνεχίζουμε λοιπόν. Στη μέση του κύκλου σας είναι ο Σαιν Ζερμαιν, ο προφήτης Ησαΐας, ο Μελχισεδέκ… είναι ενέργειες του, όλες, και κρατάει τα νήματα του κύκλου σας, κρατάει τα ηνία της συνάντησης. Εμπιστεύεστε περισσότερο αυτόν, παρά εμένα, έτσι αποφασίσαμε να καθίσει αυτός στη μέση του κύκλου, μέχρι να είσαστε σε θέση να ανοίξετε περισσότερο την καρδιά σας. Ξέρετε, χρειάζεται μερικές φορές ένας αντίπαλος και, ακόμα και τώρα, παίζω για σας το ρόλο του αντιπάλου. Παίζοντας εγώ το ρόλο του αντιπάλου, μπορείτε να στραφείτε με ασφάλεια προς το κέντρο. Δεν είναι εύκολος ρόλος αυτός, αλλά φανταστείτε πόσες προσευχές κάνετε κάθε φορά που αναγκάζεστε να χρησιμοποιήσετε το όνομα του σατανά, να το προφέρετε, και γεμίζει η καρδιά σας ανησυχία και φόβο, οπότε θεωρείτε απαραίτητο να επικαλεστείτε μια φωτεινή οντότητα: το Χριστό την Παναγία, τους αγίους. Και τότε η τάση σας προς το φως δυναμώνει ακόμα περισσότερο. Μπορεί να συμβαίνει αυτό γιατί νιώθετε ότι κάτι σας κυνηγά. Πρέπει να ομολογήσετε, όμως, ότι είναι ένας χαριτωμένος τρόπος του σύμπαντος για να σας θυμίσει το φως. ‘Έτσι λοιπόν καταλαβαίνετε ότι εργαζόμαστε προς την ίδια κατεύθυνση, με άλλους τρόπους. Κάποιος πρέπει να υιοθετεί ενίοτε ένα δυσάρεστο ρόλο. Κάποιος πρέπει να γίνεται αποδιοπομπαίος τράγος, προκειμένου να ελαφρύνει ο συνειδητός νους των υπολοίπων και να μπορέσουν να τραβήξουν το δρόμο τους, νιώθοντας ότι έχουν αφήσει πίσω, όλες εκείνες τις πλευρές τους που θεωρούσαν ανάξιες λόγου, όλες εκείνες τις πλευρές για τις οποίες ντρέπονταν. Αυτό το ρόλο παίζει ο αποδιοπομπαίος τράγος και όσοι έχουν παίξει, έχουν υποδυθεί, αυτό το ρόλο, κατά καιρούς.

Ερχόμαστε να μιλήσουμε για την καρδιά, ο Σαιν Ζερμαίν στη μέση του κύκλου κι εγώ απ’ έξω, κρατώντας ένα κεντρί, μία μικρή καρφίτσα, τσιμπώντας σας ελαφρά, σαν ένας ίστρος, τσιμπώντας σας για να σας αναγκάσω να κινητοποιηθείτε. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο κινείται το δυναμικό σας, πόσο έντονες διεργασίες γίνονται, όταν υπάρχει κάποιος να σας τσιγκλήσει. Τότε ξαφνικά γίνεται κοσμοχαλασιά και εκεί που ήσασταν μια χαρά κοιμισμένοι, αναγκάζεστε να μπείτε σε δράση, να δραστηριοποιηθείτε και να φέρετε τα πάνω κάτω. Έτσι λοιπόν, θα πρέπει να νιώθετε μεγάλη ευγνωμοσύνη για τον σατανά και τους ομοίους του, μόνο και μόνο γι’ αυτό το λόγο, γιατί σας φέρνει κοντά στο φως -μ’ ένα τρόπο διαφορετικό απ’ ότι συνηθίσατε να βλέπετε… αλλά ωστόσο το κάνει.

Ο Σαιν Ζερμαίν λοιπόν βρίσκεται στο κέντρο του κύκλου σας και χαίρεται πολύ γι’ αυτό. Χρησιμοποιώντας, σαν αντίβαρο, τη δική μου παρουσία, σας ζητούμε να εστιάσετε την προσοχή σας σ’ αυτόν… Νομίζετε ότι είναι εύκολο; Δοκιμάστε. Μία μοβ φλόγα, η ιόχρους φλόγα, καίει στο κέντρο του κύκλου σας. Μέσα σ’ αυτήν στέκεται ο Δάσκαλος, ο Δάσκαλος των Δασκάλων. Ο Κουτχούμι βρίσκεται εδώ επίσης. Κρατάει μια άλλη ενέργεια για την ώρα. Διατηρεί την ισορροπία μ’ έναν άλλο τρόπο. Τα πάντα είναι θέμα ισορροπίας, + και -, αυτό το ξέρετε ήδη, και καταλαβαίνετε ότι στη μαγική εργασία παίζει πρωτεύοντα ρόλο η εξισορρόπηση. Είναι πολύ σημαντικό το να μπορείτε, ελεγχόμενα, να διαταράσσετε την ισορροπία, έτσι ώστε να της επιτρέψετε να αποκατασταθεί εκ νέου. Είναι μια χημική αντίδραση, οι ενέργειες λειτουργούν ακριβώς όπως στις χημικές αντιδράσεις. Χρειάζεται ο καταλύτης, χρειάζονται εκείνα τα συστατικά που θα οδηγήσουν στη συνένωση των υπολοίπων.

Συνδεθείτε με τον Σαιν Ζερμαίν με μια ακτίνα από την καρδιά και το τρίτο μάτι ταυτόχρονα… και εστιαστείτε στο βλέμμα του, ένα βαθύ, γαλάζιο βλέμμα… Ο δάσκαλος έρχεται και επανέρχεται προσπαθώντας να κινητοποιήσει το δυναμικό σας. Είναι μαζί σας τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Αν και πολλοί πιστεύουν ότι αυτά που λέγονται είναι απλώς φούμαρα, παρ’ όλα αυτά, η ενέργεια του είναι μαζί σας, πολύ απλά γιατί είναι μια τόσο μεγάλη οντότητα που αγκαλιάζει τα πάντα. Ξεφεύγει από τα συνηθισμένα όρια της ανθρώπινης φύσης. Μπορείτε λοιπόν να ευελπιστείτε ότι σύντομα θα ακούσετε τον Σαιν Ζερμαίν να σας φωνάζει κοντά του, σύντομα θα δεχτείτε την κλίση σας, όσοι δεν την έχετε δεχτεί ήδη.

Μείνετε εστιασμένοι στα μάτια του, όση περισσότερη ώρα μπορείτε. Δοκιμάστε να το πετύχετε.

[παύση]

Τα μάτια του Σαιν Ζερμαίν, διάπλατα ανοιχτά, σας κοιτούν έναν προς έναν, μια προς μια… Και σεις ενδέχεται να νομίζετε ότι είναι άλλος δάσκαλος, αλλά είναι αυτός, είναι ο Σαιν Ζερμαίν.

[παύση]

Και τώρα αφήστε τον να σας ακούσει… Αφήστε τ΄ αυτιά του να στραφούν προς εσάς και να σας αφουγκραστεί. Χρειάζεται η άδεια σας για να το κάνει αυτό; Ναι. Θα δείτε τι εννοούμε… Αφήστε τα αυτιά του να μεγαλώσουν αρκετά ώστε να σας χωρέσουν όλους και όλες μέσα.

[παύση]

Οι ενέργειες των αυτιών είναι πολύ σημαντικές για την ανθρωπότητα… Επεξεργάζεστε τα πάντα με την ακοή, συλλαμβάνετε τον ήχο, την δόνηση… την δόνηση στο φυσικό πεδίο, τους φυσικούς ήχους. Έτσι, όταν σας λέμε να τον αφήσετε να σας αφουγκραστεί, καταλαβαίνετε ότι γίνεται μια σύνδεση με το φυσικό σας σώμα… και αποκτά αντίληψη αυτού που συμβαίνει μέσα σας. Θα σας φανεί περίεργο, γιατί, υποτίθεται ότι στη δική μας πλευρά βλέπουμε τα πάντα. Έτσι είναι. Υπάρχουν όμως μερικές πλευρές σας, που γνωρίζετε μόνο εσείς, κι αυτό συμβαίνει γιατί βρίσκεστε στο γήινο πεδίο. Εμείς δεν μπορούμε να προβλέψουμε τις κινήσεις σας, μπορούμε να μετρήσουμε την ενέργεια και να δούμε προς τα πού κατευθύνεστε. Κάθε σκέψη όμως, κάθε πρόθεση, μπορεί να τροποποιήσει σημαντικά το δρόμο σας. Αυτή τη στιγμή λοιπόν ενωτίζεται τις προθέσεις σας… ακούει τις προθέσεις σας.

[παύση]

Έτσι όπως στέκεστε, μπροστά και ανάμεσα στ΄ αυτιά του… μπορείτε να δείτε την ενέργεια σας να ρευστοποιείται… να διαλύεται αν θέλετε… και να ρέει προς τα αυτιά…

[παύση]

«Συγχωνεύεστε μαζί μου τώρα...

Γίνεται μία πολύ βαθιά συνένωση...»

Αφήστε μας να το επαναλάβουμε αυτό μερικές φορές. Επαναλάβετε αυτόν τον οραματισμό μερικές φορές ακόμα, τώρα, όσο είστε εδώ: Στέκεστε μπροστά στον Σαιν Ζερμαίν, τα αυτιά του είναι αρκετά μεγάλα για να σας αγκαλιάσουν… και η ενέργεια σας διαλύεται και ρέει… προς τ’ αυτιά και συγκεντρώνεται στο πίσω μέρος των αυτιών, πίσω από τα μάτια του… κι από κει γίνεται ένα με την υπόλοιπη ενέργεια του… κατεβαίνει στην καρδιά, απλώνεται σε όλη του την υπόσταση.

Αυτό θα πει «συντονίζομαι με τον Δάσκαλο», παύω να υπάρχω ξεχωριστά απ’ αυτόν, γίνομαι ένα μαζί του. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ενωθείτε με τον Δάσκαλο. Ένας από όλους, είναι αυτός. Ο άλλος είναι μέσα από την ορθή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση… που μπορεί να σας ωθήσει να σταθείτε ορθά απέναντι στο Πνεύμα, χωρίς φόβο και πάθος, συνειδητά και με την επίγνωση ότι εσείς κρατάτε τον ρόλο της θηλυκής αρχής και αυτός της αρσενικής ή τανάπαλιν, ανάλογα με το έργο που επιτελείτε.

Αναρωτιόμαστε, αν συνεχίζαμε, που θα μας έβγαζε η σημερινή συνάντηση, που θα φτάνατε; Για να δούμε.

Αφήστε την ενέργεια του Σαιν Ζερμαίν να σας χωνέψει, να σας αφομοιώσει. Μέχρι τώρα μάθατε εσείς να συν-χωρείτε ενέργειες, να τις αφομοιώνετε, να γίνεστε ένα μαζί τους. Αναγνωρίζοντας κάτι σαν ξεχωριστό από σας, χρειάζεται, κάθε φορά, να περάσετε μία διαδικασία συν-χώνευσης, για να μπορέσετε να σταθείτε και πάλι στο κέντρο σας. Έτσι λοιπόν, η συν-χώνευση με την ενέργεια του Σαιν Ζερμαίν σας βοηθά να σταθείτε και πάλι στο κέντρο σας. Μόνο που τώρα, τα σημεία αναφοράς βρίσκονται σ’ ένα διαφορετικό επίπεδο, αυτό της έβδομης και όγδοης ακτίνας της τελετουργικής μαγείας, της τελετουργικής ιεροτελεστίας / πρακτικής, του ρυθμού, της επέκτασης και της ακτίνας που σχετίζεται με την συν-χώνευση. Μια ακτίνα είναι που το κάνει αυτό, η όγδοη.

Ο Δάσκαλος Σαιν Ζερμαίν ακούει προσεκτικά τα παιδιά του κι έρχεται να ενεργοποιήσει κάθε ίνα του σώματος τους, μέσα από τον εαυτό του. Ενεργοποιεί τον εαυτό του και ταυτόχρονα ενεργοποιείστε κι εσείς. Βήχει και βήχετε. Αυτή είναι η αναλογία.

Φαίνεται ότι είστε έτοιμοι, για να προχωρήσουμε λίγο περισσότερο. Θα σας αφήσουμε να διεκπεραιώσετε με το συνήθη τρόπο τη συνάντησή σας, μιλώντας στο τέλος για όλα αυτά. Τώρα όμως θα προχωρήσουμε λίγο ακόμα.

Έρχεται η ενέργεια του Κουτχούμι, του Δασκάλου Κουτχούμι και αγκαλιάζει τον κύκλο σας…. Τον περικλείει μέσα σε φως, χρυσαφένιο φως… το απαύγασμα της Αδελφότητας. Αυτή τη στιγμή είστε ενωμένοι στον κύκλο, τρεις, τέσσερις μαζί, ανά τριάδες και τετράδες και συντονίζεστε όλοι, όλες, με τον Κουτχούμι και τον Δάσκαλο Μορύα που βρίσκεται σ’ ένα άλλο σημείο, κρατώντας μια άλλη ισορροπία. Βλέπετε, η δουλειά που γίνεται είναι σε διασύνδεση με άλλες ακτίνες και άλλες ενέργειες, γιατί τίποτα δεν μπορεί να σταθεί μόνο του -έτσι όπως το φαντάζεστε μόνο του, στο φυσικό πεδίο. Είναι όλα αλληλένδετα και για να διατηρηθεί η ενεργειακή ισορροπία χρειάζεται να πατάτε σε πολλά σημεία.

Ο Σαιν Ζερμαίν αγγίζει τον καθένα και την καθεμιά από σας στο πέτο, στο μέρος της καρδιάς και σας βάζει έναν ήλιο εκεί, μικρό σαν φακή... σαν ένα σπόρο. Μπορείτε να τον δείτε να μεγαλώνει, αυτόν τον σπόρο… και να τον δείτε να έρχεται και να κάθεται στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου… Ο ήλιος αρχίζει να λάμπει. Το δεξί ημισφαίριο συντονίζεται με το αριστερό, όλο και περισσότερο…

[παύση]

Μοιάζει σαν το δεξί ημισφαίριο να είναι φωτεινό και το αριστερό σκοτεινό, αλλά προσέξτε, δεν χρειάζεται να το δείτε έτσι. Αφήστε την ενέργεια να δουλέψει και παρακολουθείστε την.

Είναι μία ερωτική πράξη αυτή που συμβαίνει ανάμεσα στα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου σας… Ενώνονται το ένα με το άλλο… ενώνονται όπως στο σώμα σας… Συμβαίνει μία περίεργη διαδικασία στο ανθρώπινο σώμα και η ασθένεια που ονομάζετε ‘καρκίνο’, σχετίζεται πάρα πολύ με την ερωτική πράξη ανάμεσα στους φορείς σας και στα όργανα του φυσικού σας σώματος. Έτσι, ένας καρκίνος του δέρματος οδηγεί σε έναν διαχωρισμό, ένας καρκίνος του προστάτη οδηγεί σε μία επανένωση… και…

Αυτή τη στιγμή, θέλουμε να ξέρετε, ότι είμαστε έτοιμοι να σας δείξουμε περισσότερα.

Σε συμβολικό επίπεδο, ο καρκίνος είναι μια διαδικασία απελευθέρωσης της σεξουαλικότητας... Δεν υπαινίσσεται κανείς ότι ασθενεί η σεξουαλικότητα, υπάρχουν όμως μεγάλα ποσά δεσμευμένα -ποσά ενέργειας- μέσα στα κύτταρα σας, τα οποία δεν μπορούν να διοχετευτούν ομαλά, κι έτσι το σώμα εφευρίσκει τρόπους εκτόνωσης αυτής της ενέργειας. «Θα μπορούσαν να υπάρξουν πάρα πολλοί άλλοι τρόποι», θα σκεφτείτε. Αυτός έχει πολύ μεγάλη σημασία για τον οργανισμό. Ο οργανισμός θεραπεύεται μέσα απ’ τον καρκίνο. Βλέπετε τα συμπτώματα των ασθενειών είναι αυτά που σας προκαλούν πόνο, κακουχία, δυσφορία, όμως ο οργανισμός θεραπεύεται μέσα απ’ αυτά, εκτονώνει την ενέργεια του και αποκαθιστά την ισορροπία του. Εσείς βλέπετε, μέσα από την ασθένεια, το τέλος. Μέσα από μία νόσηση από καρκίνο, βλέπετε το τέλος. Και δεν το βλέπετε απλά, έρχεται, το τέλος του φυσικού σώματος. Έρχεται όμως για να αποκαταστήσει την ισορροπία που δεν μπορεί να αποκαταστήσει αρκετά ο οργανισμός, μέσα από την εκδήλωση αυτής της ασθένειας, μέσα από τη λειτουργία αυτής της ασθένειας.

Ακούγεται περίπλοκο. Είναι περίπλοκο στη σύλληψη του. Χρειάζεται όμως να κατανοήσετε ότι οι ασθένειες θεραπεύουν… όχι μόνο την ψυχή. Μέχρι τώρα μάθατε να θεωρείτε την ασθένεια σαν αποτέλεσμα ανισορροπίας, σαν μια εκδήλωση ανισορροπίας. Είναι μια εκδήλωση ανισορροπίας, αλλά είναι η προσπάθεια του οργανισμού να εξισορροπηθεί. Εσείς βλέπετε αυτή την προσπάθεια λίγο καθυστερημένα και λέτε «Ασθενώ». Αυτό που βλέπετε, είναι απλά η προσπάθεια του οργανισμού να ισορροπήσει, μέσα στην σοφία με την οποία είναι πλασμένος.

Ξεκινήσαμε λέγοντας λοιπόν ότι μέσα από τα διάφορα είδη καρκίνου, τα κύτταρα του σώματος σας ενώνονται ή διαχωρίζονται στα πλαίσια μίας ερωτικής πράξης, που την αποκαλούμε «ερωτική» γιατί, ίσως, δεν υπάρχει πιο κατάλληλος όρος για να χρησιμοποιήσουμε, γιατί είναι αυτή η διαδικασία της ένωσης και του διαχωρισμού, ταυτόχρονα.

Αφήστε, λοιπόν, τον Σαιν Ζερμαίν να αποκαταστήσει την ισορροπία σε όλα τα επίπεδα… και αυτή τη στιγμή εργάζεται στον ίδιο του τον εαυτό, οδηγώντας εσάς στη δική σας εξισορρόπηση. Είναι κρίσιμο, τώρα, αυτή τη στιγμή, να κατανοήσετε αυτό που συμβαίνει εσωτερικά, και να κατανοήσετε ότι είναι απαραίτητη η αποκατάσταση αυτής της… ερωτικής ισορροπίας, γιατί συμμετέχετε συνειδητά σ’ αυτό κι έτσι θα μπορέσετε να ανοίξετε τον εαυτό σας στη ροή της ενέργειας.

Ερχόμαστε να τονίσουμε κάτι ακόμα. Προβλέπεται ότι στο μέλλον θα θεραπευτούν πολλές ασθένειες, στο φυσικό πεδίο, και η επιστήμη σας εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση. Τα έχετε βάλει με το DNA, εργάζεστε σχεδόν αποκλειστικά πάνω στο DNA. Είδατε ότι εκεί βρίσκονται οι δομικοί λίθοι της ζωής κι εργάζεστε μ’ αυτούς. Δεν θα καταφέρετε τίποτα, αν δεν δεχτείτε πρώτα την ανάγκη της σεξουαλικής απελευθέρωσης αυτών των δομικών στοιχείων. Μιας απελευθέρωσης που ο χημικός θα ονόμαζε χημική αντίδραση, ο φυσικός θα αποκαλούσε έλξη και άπωση. Εκεί βρίσκεται το μυστικό της ροής της ενέργειας. Το σύμπαν δεν είναι στατικό. Οι δομικοί λίθοι απ’ τους οποίους αποτελείστε δεν είναι στατικοί, δεν είναι παγιωμένες μορφές όπως βλέπετε να είναι οι πέτρες στο φυσικό σας πεδίο. Η ενέργεια ρέει διαρκώς και, για να υπάρξει ροή της ενέργειας, πρέπει να υπάρχει πολικότητα. Δεν είναι ακατάλληλη η ύπαρξη πολικότητας, απλά χρειάζεται να μπορείτε να την διαχειρίζεστε έχοντας την κυριότητα της, να στέκεστε πάνω απ’ αυτήν και να τη διαχειρίζεστε, να διαχειρίζεστε το + και το -.

Είναι αρκετά αυτά που είπαμε γι’ απόψε. Αποφασίζουμε να λύσουμε τη συνεδρίαση. Στο επανειδείν, αγαπημένοι μου φίλοι. Σας ευχόμαστε ένα καλό βράδυ.

Ο Κρύων της μαγνητικής υπηρεσίας κατεβαίνει όλο και πιο πολύ στη ζωή σας, μπαίνει όλο και περισσότερο στη ζωή σας… κι έτσι θα έχετε πάρα πολλά να πείτε μαζί, του τα επόμενα χρόνια, τις επόμενες δεκαετίες. Η παρουσία του στη γη αρχίζει να γίνεται πάρα πολύ έντονη πια. Γιατί το λέμε αυτό; Θα φανεί σύντομα.

Και έτσι είναι.

………….

Άννα:

Ας τον αφήσω τελευταίο το Β….[και συνεχίζει γελώντας] με κοιτάει μ’ αυτό το ύφος!

Μ.Σ:

Αισθάνθηκα ότι -στην αρχή, έτσι;- μια γλυκιά ενέργεια, πραγματικά, κι ένα χρώμα ροζ έβλεπα, ναι…. Στην αρχή, όταν είπε ότι ο Σαιν Ζερμαίν είναι στο κέντρο του κύκλου, ήταν πράγματι δύσκολο, γιατί αισθανόμουνα ότι η άλλη ενέργεια ήταν έξω από τον κύκλο και ήμουνα προς τα κει στραμμένη… δηλαδή μου ήταν δύσκολο, να…

Άννα:

Α, ο Κρόουλι, που ήταν…

Μ.Σ:

Ναι. Μετά όμως, όταν έδωσε το μοβ, τη μοβ φλόγα, μου ήταν εύκολο και αισθάνθηκα ότι με τράβηξε μέσα και…

Άννα:

Α, γι’ αυτό έλεγε: «Πιστεύετε ότι είναι εύκολο; Δοκιμάστε»

Μ.Σ:

Ναι, δεν ήταν εύκολο. Πριν το πει κιόλας, δεν είχα δώσει σημασία που είπε ότι είναι στο κέντρο, δηλαδή ήμουνα… επειδή «είμαι εγώ από πίσω» λέει… Αισθάνθηκα πριν πει για το ότι μας τσιμπάει με την καρφίτσα, αισθάνθηκα πάρα πολύ ζέστη, φούντωσα δηλαδή, ένα πράγμα… πολύ έντονο. Μετά έγινε μια γλυκιά δροσιά, μετά απ’ αυτό. Όταν είπε να κοιτάξουμε τον Σαιν Ζερμαίν και να αφήσουμε την ενέργεια, να αφήσουμε να μας τραβήξει, πράγματι μπήκα κι εγώ στον κύκλο, δηλαδή στο κέντρο του κύκλου. Αισθάνθηκα ότι ήμουνα εκεί, είχα φύγει και ήμουνα εκεί. Μετά έφυγα τελείως κοιμήθηκα, άκουγα και δεν… ήταν πάρα πολύ… δηλαδή δε… Έκανα πολύ προσπάθεια και δεν μπορούσα να..

Άννα:

Ο.Κ

Λ:

Υπήρχε πάρα πολύ μεγάλη ενέργεια και… όταν ενωθήκαμε με την ακτίνα αυτή τη φωτεινή με τον Σαιν Ζερμαιν, έβλεπα δεξιά κι αριστερά από την ακτίνα να καίγεται φωτιά, να υπάρχουν φωτιές… Ήτανε πολύ κοντινά… Είμαι πολύ επηρεασμένος απ’ αυτό κι έτσι δεν… δεν μπορώ να μιλήσω τώρα για κάτι άλλο… Ά, όταν είπαμε για τον Σαιν Ζερμαίν -μας είπε ότι τον βλέπουμε- δεν βλέπουμε τον Σαιν Ζερμαιν, βλέπουμε κάποιον άλλο, πράγματι, ήτανε πάλι ο Χριστός εκεί πέρα… αλλά ξαναβρέθηκε ο Σαιν Ζερμαίν, όταν μας είπες ότι είναι ο Σαιν Ζερμαίν εκεί… Κατά τα άλλα άκουγα την… όσα ειπώθηκαν, και δεν έχω κάτι άλλο να πω.

ΣΤ:

Πάρε, δεν…

Άννα:

Είναι κάτι που θέλεις να πεις ΣΤ;

ΣΤ:

Καλύτερα όχι…

Ο:

Κι εγώ όπως Μ. μπήκα στ΄ αυτιά του Σαιν Ζερμαίν και φουντώθηκα, ένιωσα τόσο ζέστη, πάρα πολύ και που μετά ήρθε Κουτχούμι σαν βροχή, αυτή τη χρυσή, μου… πιο… μ’ αλάφρωσε. Δεν μπορούσα να κρατήσω το βλέμμα του, ζαλίστηκα, του Σαιν Ζερμαίν, ζαλίστηκα. Και στο Κρόουλι, αυτός που μας είπε «Ανοίξτε τη καρδιά, θέλω να πάρω κάτι από σας», και του είπα «πάρ’ τα όλα, πάρ’ τα όλα…»

[γέλια]

Άννα:

Άντε βρε…

Μ.Σ:

Κι εγώ το έκανα, κι εγώ!

Ο:

Ωραία.

Μ:

Εγώ απ’ την αρχή της συνεδρίας, με το που ξεκίνησες δηλαδή, είχα τρομερό πόνο στην καρδιά, πάρα πολύ… συνέχεια όμως, συνέχεια, συνέχεια, μέχρι που… έτσι προς το τέλος λέω «μωρέ, τι κάθομαι; Να έχω πάθει κάτι και κάθομαι εγώ και κάνω, ξέρω ’γω, διαλογισμό;» Προς στιγμή, δηλαδή, σκέφτηκα να διακόψω, να πω ότι… εντάξει, κάτι γίνεται…

Άννα:

Τόσο πολύ;

Μ:

Ναι, ναι, τσιμπιές πάρα πολύ έντονες.

Άννα:

Είπαμε, μια καρφίτσα, όχι…

Μ:

Ναι, κι όταν είπε κάθομαι σαν ίστρος, λέω εντάξει, τι ίστρος, αυτό κοντεύει να μου βγάλει το… πολύς πόνος. Όταν σταματούσε για κάποια δευτερόλεπτα, ένιωθα σαν κάποιος να μου λέει «μπρααάβο τα κατάφερες», αλλά μετά μόλις έλεγα «ωραία τα κατάφερα» ξαναξεκινούσε αυτό. Τέλος πάντων… θα μπορούσα, δεν ξέρω αν γίνονται ερωτήσεις, τέλος πάντων..

Άννα:

Ναι…

Μ:

Στα μάτια του Σαιν Ζερμαίν δεν μπορούσα ποτέ να κοιτάξω απ’ ευθείας, ήταν σαν να υπήρχε ένα… πως είναι δυο μαγνήτες που απωθούνται, με το που πήγαινα να φτάσω ββ…ζζ…τ, με κοίταγε πλαγίως, δηλαδή δεν έφτανα…

Άννα:

Μωρέ…!

Μ:

Και δώσ’ του ξανά, κέντρο, τίποτα και ββ..ζζ…τ και όλο στο πλάι, δηλαδή δε… μπόρεσα να έρθω σε συνάντηση.

Άννα:

Δε… δε μπορώ, κάτι μου θυμίζει και δεν μπορώ να το πιάσω, εντάξει…

Μ:

Όταν ήρθε ο Κουτχούμι να μας αγκαλιάσει, εγώ είδα ένα μαύρο πέπλο, ότι μας έριξε σε όλους, καλυφθήκαμε από μαύρο πέπλο. Αλλά εκείνη την ώρα λέει «έρχεται με το χρυσό φως… κι αυτό είναι η χρυσή αδελφότητα» και λέω «εγώ τώρα τι κάνω με το μαύρο πέπλο;», λέω «ας βάλω λίγο χρυσό μέσα» Τίποτα. Εκεί, μαύρο πέπλο και μάλιστα ύφασμα, έτσι μαύρο, και ήμασταν όλοι τυλιγμένοι. Αυτά.

Γ:

Εγώ αισθανόμουνα πάρα πολύ ωραία σήμερα. Και μάλιστα κάποια στιγμή αισθανόμουνα ότι δεν… δεν υπάρχει το σώμα μου, δηλαδή, κι εκεί που έλεγε «να εξαϋλωθείτε και να μπείτε από τα αυτιά», ότι είχε διαλυθεί ο φορέας, δεν υπήρχε. Αλλά… είχε πλάκα γιατί, όταν είπες με τ’ αυτιά «φανταστείτε τα τεράστια», έβλεπα προχτές ένα ντοκιμαντέρ με το πώς τα ζώα, ανάλογα με την επιφάνεια τους, έχουνε τρόπους να μην υπερθερμαίνονται και έδειχνε τον ελέφαντα, που έχει τεράστια αυτιά και μέσα στ’ αυτιά υπάρχει πολύ πυκνό δίκτυο από τα σωληνάκια με το αίμα και κουνώντας τα αυτιά του δροσίζεται κι είχα συνέχεια, όταν έλεγε δηλαδή ότι «τα αυτιά συνδέονται με την καρδιά», -γιατί το αίμα περνάει από τ’ αυτιά, οπότε μπαίνοντας στ’ αυτιά πάει κατ’ ευθείαν στην καρδιά- είχα συνέχεια τον ελέφαντα που [συνεχίζει να μιλάει γελώντας] κουνάει τ’ αυτιά του, έτσι, κι όταν έλεγε «φανταστείτε ότι γίνονται μεγάλα τ’ αυτιά μου…», τον ελέφαντα…

Άννα:

Μπράβο, μπράβο…

[γελάει]

Γι:

Και μετά, με τα ημισφαίρια του εγκεφάλου, στην αρχή, πριν να πεις για τον Κουτχούμι…

Άννα:

Ά, ναι, τα ημισφαίρια…

Γι:

…ένιωσα, ένα φως να έρχεται από δω δεξιά και μετά λες εσύ… κάτι… Μετά τον Κουτχούμι δεν ήταν τα ημισφαίρια του εγκεφάλου; Νομίζω.

Χ:

Πριν, πριν νομίζω.

Μ.Σ:

Μετά.

[μιλάνε όλοι μαζί, αλλά διίστανται οι απόψεις]

Γι:

Μετά, μετά πρέπει να ήταν, γιατί έβλεπα φως ξαφνικά να έρχεται από κει και μετά λες «πηγαίνετε στο δεξί ημισφαίριο τώρα… την καρδιά, σας βάζω την φακή και μετά να πάει στο δεξί ημισφαίριο…

Μ:

Φακή!

Γι:

… και έβλεπα αυτό, να κάνει έτσι τον κύκλο με τα δύο ημισφαίρια της καρδιάς, του εγκεφάλου, κάνανε αυτό το πράγμα. [δείχνει με τα χέρια τον κύκλο, αλλά στο σχήμα του άπειρου, από το αριστερό μέρος της καρδιάς στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου, στο αριστερό και στο δεξί μέρος της καρδιάς] Και μετά σα να περνάει απ’ το ένα του εγκεφάλου… Ενώ ήταν από δω το πολύ το φως, μετά που λες ενώνονται, είναι μία ερωτική πράξη, πέρασε από πίσω κι ένιωσα αυτό να κατεβαίνει και να γεμίζουνε και τα δύο, δηλαδή να έρχεται εξισορρόπηση, και συνέχεια δουλεύει, σε όλα, στον ύπνο μου, μου ’ρχεται πιο πολύ, το σχήμα του Τάο, πως γίνεται η εξισορρόπηση. Ό,τι και να σκέφτομαι τη μέρα, το βράδυ στον ύπνο μου, περνάει μέσα μου αυτό το σχήμα και μου δείχνει ότι όλα είναι δυο πολικότητες και ότι το θέμα είναι να δω τις πολικότητες και να τις ισορροπήσω και… Ακόμα και, αυτές τις τελευταίες μέρες, κάνοντας μια κουβέντα με κάποιον, αντιλαμβάνομαι ότι εγώ χωρίζομαι σε δύο μέρη που παίρνουν δύο πολικότητες, διαλέγονται μεταξύ τους κι είμαι από πάνω και βλέπω τα δύο μέρη πως αναγνωρίζουν το ένα το άλλο, δηλαδή, τις τελευταίες μέρες γίνεται έντονα αυτό.

Και το άλλο με τον καρκίνο, το οποίο ήτανε πολύ περίεργο, πώς ειπώθηκε… το οποίο δεν… ακόμα δεν κατάλαβα, δεν το κατάλαβα ακριβώς, θέλω να το ξανακούσω, αλλά έχει ενδιαφέρον γιατί, πριν να φύγω είχα κάνει μπάνιο κι έβλεπα εδώ μια μικρή ελίτσα (σα φακή!) που πρέπει να ήταν πιο μεγάλη και λέω «τώρα αυτό είναι καρκίνος;» και ξέρεις όταν έφυγα απ’ το σπίτι αισθανόμουνα, έτσι, ότι το σκεφτόμουνα αυτό κι έλεγα «αυτό τώρα…;» και το απωθούσα και πέρασε αυτό απ’ το μυαλό μου, ξέρεις, κι έλεγα «είναι τώρα αυτό;»

Άννα:

Και ανέφερε τον καρκίνο του δέρματος, πάλι…

Γι:

Ναι, το πρώτο… που είπε ότι είναι… δια-χωρίζομαι… Ήταν το πρώτο που είπε αυτό.

Άννα:

Ναι, ναι.

Γι:

Αλλά έτσι που λέχτηκαν, δεν μπόρεσα να τα…

Άννα:

Ναι, ναι, κι εγώ δεν μπόρεσα να το πιάσω καλά, πρέπει να ξαναμπώ σ’ αυτό…

Γι:

Και μου ’κανε μεγάλη εντύπωση αυτό…

Χ:

Το είπε πολύ πολύπλοκα και κάνοντας διάφορους, διαφορετικούς συσχετισμούς, δηλαδή… στη μία μιλούσε για διαχωρισμό, στην άλλη…

Ε.Π:

Για άλλη μορφή καρκίνου…

Άννα:

Ναι, ναι δεν είχε λεπτομέρειες…

Β:

Σε άλλα σημεία του σώματος, ίσως ήταν αυτό. Ανάλογα, λέει, το σημείο, είχε πει.

Γι:

Και γενικά αισθάνομαι…. Τώρα, επειδή είχα διαβάσει και το βιβλίο [εννοεί «Το παιδί του Φεγγαριού», του Άλιστερ Κρόουλι] τις προηγούμενες μέρες κι ήτανε πολύ έντονη η ενέργεια μέσα στο βιβλίο και όπως ξεκίναγε και όπως τέλειωσε, ειδικά το πρώτο κεφάλαιο, που έβαζε και το Λονδίνο μέσα και αισθάνθηκα ότι, από κείνο το πρώτο κεφάλαιο, σα να… ξεκινάει από ένα σημείο και να διαχέεται στο χώρο και στο τέλος να ξαναμαζεύεται… Και είναι πάρα πολύ έντονο αυτό το πράγμα: πώς αντιλαμβάνομαι την αρχή, το διασκορπισμό και τη συγχώνευση. Και αισθάνομαι ότι αυτό δουλεύει, αλλά δουλεύει μ’ όλο το σώμα, δεν είναι κάτι που το βάζω σε λόγια, αντιλαμβάνομαι απλά, σε διάφορες πράξεις μου καθημερινές, ότι συμβαίνει… αλλά συνολικά. Δεν είναι κάτι που το συλλαμβάνω με το μυαλό και το λέω, είναι όλο μαζί και δουλεύει με κομμάτια συνέχεια και, απλά, τα αναγνωρίζω κάθε φορά… Αυτά.

Ε.Π:

Αισθάνθηκα δύο πράγματα απ’ αυτή τη….

Γι: [την διακόπτει]

Ά, κάτσε, ναι, τώρα το θυμήθηκα. Όταν μίλαγε η Μ., ενώ όλη την ώρα ήμουνα πολύ ήρεμη, ένιωθα ότι χτυπάει η καρδιά μου…

Μ:

Ωχ!

Γι:

Κι εκεί που είπε με τα μάτια του Σαιν Ζερμαίν, είχα μια εικόνα, γιατί εγώ όταν έβλεπα τα μάτια, έβλεπα και το μαύρο κύκλο στη μέση, και το γαλάζιο που φεύγαν ακτίνες, δηλαδή ήταν μαύροι κύκλοι με γαλάζιες ακτίνες..

Άννα:

Την ίριδα…

Γι:

Κι έβλεπα μια εικόνα, που ήταν πάνω από την κεντρική Αμερική, που είχε τρεις τυφώνες και είχε στο κέντρο τις τρύπες τους…

Άννα:

Το μάτι του κυκλώνα!

Γι:

Κι όταν την έβλεπα, την εικόνα, έλεγα «κοίτα πως είναι» λέω, ότι «ο τυφώνας άμα σε πάρει και σε σηκώσει, σε διαλύει, διαλύει τα πάντα, αλλά, άμα ξέρεις να στέκεσαι στο κέντρο του τυφώνα δεν κινδυνεύεις. Αλλά πώς, όταν αυτό κινείται, εσύ μπορείς να είσαι στο κέντρο;» Κι όταν έλεγε για τα μάτια, ότι δεν μπορούσες να εστιαστείς, εγώ έφερα αμέσως αυτή την εικόνα και λέω «μα το μάτι έχει στο κέντρο ένα σημείο και εκείνο… Το θέμα είναι, έτσι, να μπαίνω στο σημείο», αυτήν την… Ήταν τρεις αυτοί οι τυφώνες που έδειχνε στη φωτογραφία…

Τώρα εσύ πάλι...[και δίνει το μικρόφωνο στην Ε.Π, ενώ ακούγονται γέλια]

Ε.Π:

Δύο σημεία έτσι, ήταν εντυπωσιακά. Στην αρχή ζαλίστηκα, όταν άρχισες να μιλάς, και μου έρχονταν οι εικόνες αυτές που σας είχα πει πριν, με το δισκοπότηρο. [Σημ: στην αρχή είχε μιλήσει για μια εικόνα που είχε, απ’ τη συνάντηση της προηγούμενης Τετάρτης και που ήταν πολύ έντονη όλη την εβδομάδα.]

Κ.Κ:

Θα το πιεις, τελικά!

[γέλια]

Ε.Π:

Τι γίνεται μ’ αυτή την ιστορία; Δεν μπορώ να καταλάβω, μου ήρθε πάρα πολύ….

Γι:

Είναι αχώνευτο! Είναι αχώνευτο!

Ε.Π:

Εν τω μεταξύ, καταπληκτικό γιατί σταματάει μέχρι εδώ [δείχνει το λαιμό] και μετά σα να ξυπνάω. Το ξανααισθάνθηκα αυτό. Και μετά στο δεξί ημισφαίριο, έγινε κάτι, το οποίο ήταν πολύ ωραίο -σαν εικόνα. Το Σαββατοκύριακο ζωγράφισα έναν πίνακα, διαστάσεως 1,40 χ 2,00. Ήταν το περίγραμμα της αδελφής μου, μ’ ένα δέντρο δεξιά κι έναν ήλιο αριστερά. Κι ένιωθα να φεύγει, να ξεκολλάει απ’ το τελάρο ο ήλιος, μασίφ όμως, ε, χρυσό, στο δεξί μου ημισφαίριο και μέσα από μία τρυπούλα σα λάβα να χύνεται στο… πάρα πολύ… τραυλίζω τώρα που το λέω.

Άννα:

Ά , είδες την εικόνα αυτή και να γίνεται αυτή η σ…

Ε.Π:

Έφυγε από το τελάρο, μασίφ χρυσό όμως, στη δεξιά πλευρά και μέσα από ένα σα βρυσάκι, ένα… άρχισε να χύνεται σα λάβα και να γεμίζει και την αριστερή πλευρά, δηλαδή ήταν ρευστή η αριστερή πλευρά, αλλά πάρα πολύ έντονα αυτά. Αυτά τα δύο έτσι που κάποια στιγμή… Κι ένα τρίτο που δεν θέλω να το πω.

Άννα:

[γελάει]

Κ.Κ:

Τίποτα, εγώ είδα πολύ καθαρά, είχα πολύ έντονα την αίσθηση της παρουσίας του Σαιν Ζερμαίν. Μπήκα από τα αυτιά, που τα ’βλεπα σα μεγάλους διαδρόμους, σα να μπαίνω σ’ ένα βαθύ τούνελ κι απ’ τις δύο πλευρές, έτσι, και αισθάνθηκα, ήτανε, με χώνεψε, τόσο πολύ που έφτασα μέχρι τις πατούσες. Αισθανόμουν ότι ήμουνα στις πατούσες του Σαιν Ζερμαίν που συγχρόνως ήταν και δικές μου…

Μ.Σ:

Τι πράγμα ήταν αυτό με τη χώνεψη! Κι εγώ…

Κ.Κ:

[συνεχίζει]

…και διαλύθηκα τελείως, ήτανε… Βέβαια, μου ερχόταν και τις προηγούμενες μέρες συνέχεια η λέξη αυτή [εννοεί συγχώνευση], μου τριγύριζε, αλλά δε μπορούσα να το συνδέσω και χωνεύτηκα πλήρως, δηλαδή αισθάνθηκα ότι…. Τίποτα, έφτασα μέχρι τις πατούσες και έμεινα εκεί.

Άννα:

Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, λέει…

Κ.Κ:

Έτσι είπε;

Άννα:

Όχι, όχι, εγώ το…

Κ.Κ:

Κάποια στιγμή είδα τη Χριστική ενέργεια, κάποιος ανέφερε για το Χριστό και το είδα στο Μυστικό Δείπνο. Είδα την εικόνα του Μυστικού Δείπνου να βγαίνει, να... έτσι, να ξεπροβάλει. Και ένα άλλο περίεργο που συνέβη ήταν, ότι αφού είχε πει τον Αλέξανδρο, Aλεξάντερ, και μου ’χε φύγει απ’ το μυαλό, ξαφνικά και ενώ είχα βυθιστεί, βλέπω τον Αλέξανδρο…

Άννα:

Το Μέγα Αλέξανδρο;

Κ.Κ:

Είναι περίεργο, ναι. Και τον βλέπω και έβγαλε έτσι, ήτανε ξανθωπό το κεφάλι του, καστανά μάτια και έβγαλε την περικεφαλαία και την ακούμπησε, σα να ακούμπησε, έμεινε με το μπροστά της πανοπλίας, με την πανοπλία μπροστά, κι ήταν αυτό και το… Προσπαθούσα να καταλάβω τι ήταν αυτό. Το ’βλεπα, το ξανάβλεπα, αλλά ερχόταν, ήταν εκεί, ας πούμε, δεν ήτανε φευγαλέο, έμεινε για κάποια λεπτά… Μετά αισθάνθηκα ότι υπήρχε μια πολύ βαθιά θεραπεία, ότι αυτό που έγινε ήτανε πολύ βαθύ, θεραπευτικό, ότι υπήρχε μια πολύ βαθιά εξισορρόπηση. Αυτό. Ήτανε πολύ βαθύ γενικά, για μένα.

Άννα:

Ναι δεν έχει ξανατύχει αυτό, δεν έχει ξανασυμβεί, το να κάθεται στη μέση ο Δάσκαλος και να… ο οποιοσδήποτε, ξέρεις, απ’ όσους έρχονται και να… πρώτη φορά…

Κ.Κ:

Και να;

Άννα:

Και να… να μας συν-χωνεύει αυτός…

Μ.Σ:

Έτσι έγινε, εντελώς. Εγώ από κει και πέρα κοιμήθηκα, μάλλον με το που βρέθηκα…

Άννα:

Ναι, πρώτη φορά, συνέβη αυτό..

Κ.Κ:

Πάντως και προχτές…

[γέλια]

Κ.Κ:

…δεν σου είπα;… συγνώμη… και προχτές δε σου είπα ότι ήρθε στο κέντρο του κύκλου και τους συνέδεσε όλους και μετά η ενέργεια έβγαινε…

Άννα:

Ποιος;

Κ.Κ:

Δεν σου ’πα; Προχτές…

Άννα:

Ά, ο Σαιν Ζερμαίν.

Κ.Κ:

Ναι.

Άννα:

Αυτό το κάνουν, το κάνουν διάφοροι, και το συνδέουν με την καρδιά, το ένα, το άλλο… Αλλά πρώτη φορά έγινε συν-χώρεση, ξέρεις, να μας μαζέψει μέσα. ‘Όπως δηλαδή, εγώ, αυτό προσπαθώ να το κάνω με όλες τις ενέργειες να συν-χωρέσω αυτό, να συν-χωρέσω το άλλο, να συν-χωνέψω αυτό… Ε, και τώρα βρέθηκε κάποιος και [ξεκαρδίζεται στα γέλια] με χώνεψε και μένα!

[γέλια]

Κ.Κ:

Σε χώνεψε!

Άννα:

Β;

Β:

Αυτό που μου έκανε πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση εμένα ήτανε την ώρα που μας είπε… για μαγεία, κάτι για μαγεία, ο τέτοιος, πως τον λένε, ο Κρόουλι, κάποιος ήρθε και με χειροτόνησε, τέλος πάντων, μ’ ένα σπαθί νταν στο κεφάλι, αλλά με τέτοια δύναμη! Μου λέει «άντε πάρ’ το επιτέλους γιατί μας έχεις [η Άννα ξεκαρδίζεται στα γέλια] σπάσει τα νεύρα… που, ναι, μου ’κανε εντύπωση. Αυτό μου ’κανε εντύπωση. Μετά στον Σαιν Ζερμαίν, είχα μπει μέσα στ’ αυτιά του και του έλεγα «Κάνε μου αυτό, κάνε μου εκείνο, θέλω αυτό…» γιατί μας είπες να του ζητήσουμε…

Άννα:

Όχι, δεν είπα…

Β:

Τέλος πάντων, εγώ του είπα, δε με νοιάζει…

Κ.Κ:

Γι’ αυτό έφαγες μετά την κρύα!

Β:

Εγώ αυτό… τότε θα ’χε γίνει…Τέλος πάντων, εγώ του ζήταγα, δε με νοιάζει.

Χ:

Απ’ το χτύπημα, ήτανε.

Άννα:

Όχι, αυτό δεν ήτανε… Ήτανε να διαλυθείς, να μπεις μέσα στο…

Β:

Να διαλυθώ, ναι και να του πω τις απόψεις μου.

Γι:

Σας ενωτίζεται…

Κ.Κ:

Είπε να του μιλάμε, να του λέμε…

Άννα:

Ά, είπε έτσι; Όχι, είπε ότι μας ακούει, δεν είπε να του πούμε εμείς… Άλλο το ένα, άλλο το άλλο…

Κ.Κ:

Κάποια στιγμή εννόησε ότι, να του μιλάμε, δεν είπε τι ακριβώς να λέμε, μπορούσαμε να πούμε οτιδήποτε.

Β:

Ναι, ό,τι ήθελα είπα, ό,τι με βόλευε, δηλαδή, τέλος πάντων, του ’λεγα, του ’λεγα, του ’λεγα… στο τέλος, και στο τέλος ένιωσα, προς το τέλος, ότι αυτό το δάχτυλο, εδώ πέρα, σ’ αυτό το σημείο, αυτό το μικρό (δάχτυλο), άρχισε και ενεργοποιότανε, τρανταζότανε πάρα πολύ, αφού τρόμαξα για μια στιγμή, λέω «τι γίνεται; Κάποιος μου το ’χει πάρει και μου το κουνάει;» και μετά μου ήρθε… ότι, εντάξει, έχω ζητήσει ορισμένα πράγματα… αυτό είναι το δάχτυλο των μεταφορών, του αέρα, οτιδήποτε, του Ερμή, κι ότι μάλλον ενεργοποιείται απ’ αυτό που του ’χω ζητήσει.

Ίσως να το πάρω έτσι; Να το πάρω; Τέλος πάντων, αυτά.

Άννα:

Ά, δεν ξέρω. Ο.Κ

Κ.Κ:

Περίεργο, γιατί και ο γιος μου, μου ’λεγε για το δάχτυλό του, προχτές.

Β:

Αυτό το μικρό εδώ; Είναι του Ερμή.

Κ.Κ:

Ότι αισθάνεται μια ιδιαίτερη αίσθηση στο ένα δάχτυλο.

Β:

Οτιδήποτε έχει να κάνει με μεταφορές… το ξέρω από χειρομαντείες και τέτοια δηλαδή εγώ, ότι είναι αυτό. Αλλά επειδή, δεν ξέρω αν θυμάσαι που στο ’χα πει εγώ, ότι... περιμένω. Μήπως… επειδή είναι και το αριστερό που παίρνουμε και δεχόμαστε… ίσως είναι κάτι τέτοιο.

Άννα:

Καθόλου απίθανο.

Β:

Μακάρι, δηλαδή.

Ο:

Στην ολιστοθεραπεία είναι της καρδιάς.

Γι:

Στο σιάτσου μεσημβρινοί της καρδιάς καταλήγουν εκεί.

……….

Άννα:

Για πες μας κι εσύ Χ.

Χ:

Εγώ κραδαίνομαι σήμερα, καμία σχέση με την προηγούμενη φορά. Βέβαια είχα το βήχα μου στην αρχή και μια, έτσι, μια δυσκολία στην αναπνοή αλλά μετά ρυθμίστηκαν αυτά. Είχα την ίδια δυσκολία που είχε η κοπελιά δίπλα στην αρχή, δεν ήξερα, αν έπρεπε να μείνω απ’ έξω η μέσα… αλλά τελικά πήγα στο κέντρο, τα κατάφερα, απλά ξέρεις ήτανε σα να πηγαινοερχόμουνα, σα να μην ήξερα τι… να κάνω. Εντάξει, γενικά… καλά, ήτανε πολύ έντονο, όλο αυτό.

Άννα:

Μου είπε για την Μ-Λ. και τον Τ. να τους πω, αν θέλουν να έρχονται. Δεν ξέρω αν θα μπορέσουν. Θα τους το πω.

Προσπαθούσα να ρωτήσω, δηλαδή ξεκίνησα να ρωτάω για τη Μ. αλλά…

Μ.Σ:

Σου ’ρθε αυτό…

Άννα:

Το πήγε αλλού, ναι.

[γελάει μαζί με τη Μ.]

Μην το πάρεις… κατάκαρδα!

Μου λέει να σου πω ότι…, εντάξει, βέβαια αυτό έγινε φανερό σήμερα, αλλά ο Σαιν Ζερμαίν δουλεύει μαζί σου και έχετε πολλά να κάνετε μαζί. Δεν ξέρω αν σου έχει ειπωθεί στο παρελθόν αυτό ή…

Μ.

Το κατάλαβα, όταν μου είπες πριν από καιρό κάτι για τη μαμά μου, ότι έχει σχέση με την ενέργεια του Σαιν Ζερμαίν…

Άννα:

Άαα , ναι είδες, δεν το θυμόμουν.

Μ:

Αλλά εγώ συνδέθηκα απίθανα από κείνη την ώρα, πάρα πολύ έντονα.

Άννα:

Ναι, δεν το θυμόμουνα... Όσο για την καρδιά λέει: «Να της πεις ότι είναι ένα εργαλείο, πρέπει να την ανοίξει για να δεχτεί». Μάλιστα, κάποια στιγμή είδα μια κατσαρόλα. Δεν μπορείς να τη χρησιμοποιήσεις αν δεν την ανοίξεις την κατσαρόλα. Χε… πολύ απλά, βγάζεις το καπάκι, την ανοίγεις για να μπορέσεις να τη χρησιμοποιήσεις για τη δουλειά που έχει φτιαχτεί. Οπότε, λέω «εντάξει αυτό είναι κατανοητό, το καταλαβαίνει και ή ίδια, αλλά πως θα την ανοίξει;» Και μου είπε για το αγγελικό ρείκι μασάζ που θα κάνουμε το επόμενο διάστημα και ότι μ΄ αυτόν τον τρόπο, χρησιμοποιώντας αυτό, θα μπορέσεις να… ανοίξεις το κέντρο της καρδιάς περισσότερο.

Μ:

Εγώ στον εαυτό μου δηλαδή;

Άννα:

Ναι, ναι, γιατί είναι αντιστάσεις…

Μ:

Άρα οι πόνοι ήτανε κλειστή καρδιά;

Άννα:

Ναι, ναι, είναι αντιστάσεις.

Μ:

Τόσο κλειστή ήτανε;

Άννα:

Δε σημαίνει ότι είναι κλειστή στα πάντα… είναι κάποιες πλευρές σου όμως που… ξέρεις…

[απευθύνεται στον Β.]

Όσο για αυτό που αισθάνθηκες στο δάχτυλό σου, ο Σαιν Ζερμαίν λέει: «Να τ’ αφήσεις αυτά κατά μέρος» και να ασχοληθείς περισσότερο μ’ αυτόν, παρά με το δάχτυλό σου… και ότι αυτό είναι απλά αποτέλεσμα της ενεργοποίησης που έγινε.

Β:

Σε ποιο θέμα όμως;

Άννα:

Του συντονισμού που έγινε με την ενέργεια του Σαιν Ζερμαίν.

……………

Έχουν γίνει κι άλλα πράγματα σε βαθύτερο επίπεδο, που θα τα δούμε, λέει, σύντομα. Αυτή τη στιγμή συντονιστήκατε με την ενέργεια του Σαιν Ζερμαίν και δημιουργήσατε ένα σύνολο με την ενέργεια του, ένα σύνολο μουσικής δωματίου. Είναι ένα ωραίο σύνολο, ηχητικό σύνολο… πάρτε το όπως θέλετε. Αυτή τη στιγμή έχετε δεθεί με την ενέργεια του Σαιν Ζερμαίν, είσαστε ένα μαζί του κι αυτό σημαίνει ότι θα γίνουν πολλά πράγματα στη συνέχεια. Ο Δάσκαλος Κουτχούμι επίσης έρχεται για να βοηθήσει στις ενεργοποιήσεις, αλλά η κύρια δουλειά σας είναι με τον Σαιν Ζερμαίν, σ’ όλο το επόμενο διάστημα. Είναι φυσικό αυτό καθ’ ότι δουλεύει με την έβδομη ακτίνα κι έχει πολλά να κάνει μαζί σας, κι εσείς μαζί του. Η ενεργοποίηση που έγινε λοιπόν, έχει σαν αποτέλεσμα να ξυπνήσει μέσα σας περισσότερο η έβδομη ακτίνα. Ξυπνώντας την έβδομη ακτίνα, ενεργοποιώντας την, συγχωνεύεστε περισσότερο με την ενέργεια του Δασκάλου και έρχεστε σε επαφή μαζί του… στα εσωτερικά πεδία, πιο βαθιά. Αυτό σημαίνει ότι ταυτίζεστε με το σχέδιο της έβδομης ακτίνας. Υπάρχει ένα σχέδιο έτσι όπως φαίνεται κάθε στιγμή, εκδηλώνεται, και κάθε επί μέρους ακτίνα έχει ένα επί μέρους σχέδιο. Αυτή τη στιγμή συγκεντρώνετε την ενέργεια σας περισσότερο στην έβδομη ακτίνα και θ’ αρχίσουν να αναδύονται πράγματα που σχετίζονται μ’ αυτήν… με την ασφάλεια, την τάξη, την τελετουργική μαγεία, την ελευθερία… τη θεραπεία. Είναι πράγματα, όλα, που σχετίζονται με την έβδομη ακτίνα. Αυτή η ενεργοποίηση έγινε σήμερα και σας παρακαλούμε να την δεχτείτε, με ανοιχτή καρδιά.

Υπάρχει ερώτηση, άλλη;

………………………..

Ά, για να ρωτήσω λίγο γι’ αυτό το θέμα του καρκίνου που ανέφερε. Του λέω «να ρωτήσω;» Μου λέει «ρώτα»…. Φαντάσου, ρωτάω αν είναι καλό να ρωτήσω! Δηλαδή…!

Μ:

Σε ποιόν ρωτάς, αν μπορείς να ρωτήσεις;

Άννα:

Γενικά.. όποιον και να ρωτήσω, ρωτάω «να ρωτήσω;»

[γέλια]

………………………….

Ο καρκίνος είναι μία ασθένεια που προϊδεάζει τον κόσμο, τα πλήθη, αν θέλετε. Δουλεύει με τέτοιο τρόπο στη συνειδητότητα σας που προϊδεάζει τους ανθρώπους γι’ αυτό που θα συμβεί. Αυτό που θα συμβεί είναι η συν-χώνευση. Μ’ έναν πολύ περίεργο, για σας, τρόπο ο καρκίνος συνδέεται με την συν-χώνευση. Εκδηλώνεται όταν υπάρχει ανάγκη να συν-χωνευτούν περισσότερες πλευρές του εαυτού, που έχουν μείνει έξω, για κάποιο λόγο. Έρχεται λοιπόν και μέσα από την διαδικασία αυτή, απελευθερώνει ορισμένα ενεργειακά φορτία που μπλοκάρουν το δρόμο. Στην ουσία, τα καρκινικά κύτταρα απελευθερώνουν ενεργειακά φορτία, που μπλοκάρουν την κίνηση της ενέργειας προς το σκοπό της συγχώνευσης, προς την συν-χώνευση των τμημάτων εκείνων του εαυτού σας που έχουν μείνει στην άκρη, παραμελημένα αν θέλετε… Δεν προϋποθέτει τριβή, δεν σχετίζεται με την τριβή, έτσι όπως την βιώνετε στο γήινο πεδίο την αντιπαράθεση, ο καρκίνος. Έχει να κάνει με την απόρριψη του εαυτού ή τμημάτων του εαυτού και είναι η εξισορροπητική κίνηση του οργανισμού, γιατί αυτά τα κύτταρα, που είναι εξ ίσου ευλογημένα όσο και όλα τα άλλα, όλα τα υπόλοιπα, έρχονται για να παράγουν εκείνες τις ουσίες που βοηθούν τον οργανισμό στην συν-χώνευση.

Το γεγονός ότι πολύ συχνά ο καρκίνος ακολουθείται από τη μετάσταση σας στον δικό μας κόσμο -στον άλλο κόσμο, όπως λέτε- έχει να κάνει με το ότι, τελικά, αποκαθίσταται αυτή η ισορροπία, ενεργειακά, και επειδή δεν είναι έτοιμη η συνειδητότητα να την αντέξει, γίνεται η μετάβαση ώστε… να μεταφερθεί η ενέργεια πια, η συνχωνευμένη ενέργεια, στην επόμενη εκδήλωση σας, στην επόμενη ζωή. Ερχόμενοι στην επόμενη ζωή έχετε συν-χωνεύσει αυτά τα κομμάτια του εαυτού σας, που έπρεπε να συνχωνευτούν. Όταν εσείς μπαίνετε στη διαδικασία να προχωρήσετε σ’ αυτές τις λειτουργίες της συν-χώνευσης / συν-χώρεσης, κερδίζετε χρόνο και προσπάθεια, και την δουλειά που θα έκαναν τα καρκινικά κύτταρα, την κάνετε εσείς, συνειδητά. Συνεπώς τότε, ο οργανισμός δεν χρειάζεται να παράγει αυτά τα εργαλεία -γιατί είναι εργαλεία του αυτά τα κύτταρα- για να αποκαταστήσει την ορθή λειτουργία του. Το κάνετε εσείς συνειδητά. Πραγματικά, τα σημεία στα οποία εκδηλώνεται ο καρκίνος… -μας αρέσει να χρησιμοποιούμε τη λέξη καρκίνος, θέλουμε να το κάνουμε-, τα σημεία στα οποία εκδηλώνεται στο σώμα, αντιστοιχούν σε πλευρές της συνειδητότητας που πρέπει να συγχωνευτούν. Μπορείτε να το ψάξετε λοιπόν, μπορείτε να συνειδητοποιήσετε, εύκολα, ποιες πλευρές του εαυτού, ή τι ιδιότητα έχουν αυτές οι πλευρές, που πρέπει να συγχωνευτούν, ποιες πλευρές της προσωπικότητας σας σας θυμίζουν, ή από ποια άλλη ζωή έρχονται, γιατί δεν είναι πλευρές μόνο της προσωπικότητας αυτής, της τρέχουσας, αλλά και άλλες, που δεν μπορείτε να διαχειριστείτε πάντα συνειδητά. Αυτό είναι λοιπόν που εννοούσαμε νωρίτερα.

Κ.Κ:

Τώρα, έτσι όπως το λένε, το reconnection βοηθάει, δηλαδή, στην ενεργοποίηση;

Απάντηση:

Ναι.

Κ.Κ:

Άρα βοηθάει σ’ αυτές τις διαδικασίες…

Χ:

Προληπτικά βοηθάει, όχι θεραπευτικά, δηλαδή σου λέει ότι, αν καταφέρεις και αναπτύξεις… από μόνος σου… κάνεις τη δουλειά αυτή, δεν χρειάζεται να έρθουν τα καρκινικά κύτταρα για να την κάνουνε.

Ε.Π:

Κι όταν έρθει σε μικρή ηλικία; Όταν παρουσιάζεται καρκίνος σε παιδιά, σε νεογέννητα, έχει να κάνει με άλλες ιστορίες;

Άννα:

Δεν έχει σημασία, απ’ ότι καταλαβαίνω, η ηλικία, στη διαδικασία της συγχώνευσης.

Β:

Είναι και από θέμα προηγούμενης ζωής, λογικά, έτσι όπως το είπε. Έτσι δεν είναι;

Χ:

Προφανώς το κουβαλάς…

Ε.Π:

Αυτό είναι…. Καίει λίγο αυτό…

Άννα:

Για να δούμε…

………………………………………

Το θέμα της ηλικίας είναι αυτό που θέλετε να δείτε. Δεν παίζει ρόλο η ηλικία. Παίζει ρόλο η διαδικασία. Είναι ψυχές που ενσαρκώνονται για να κάνουν αυτή τη συγχώνευση και κατόπιν να συνεχίσουν, να συνεχίσουν σε μία άλλη ζωή, με άλλα δεδομένα, πολύ πιο πλούσιες. Θα είναι καλό να μπορέσετε να δείτε τον πλούτο που υπάρχει στον καρκίνο. Υπάρχει ένας μεγάλος πλούτος εκεί.

Άννα:

Θυμήθηκα κάποια περίπτωση, πριν από μερικούς μήνες, που μέσα από την… με το αγγελικό ρείκι μασάζ, μου ζήτησε ο Ηλίας να βάλω καρκίνο στο σώμα μου, όπως βάζω πάρα πολλά σύμβολα σε άλλους, και το έκανα. Τώρα μου λέει, ναι, να το πω πάλι, ίσως να το ’χω πει ήδη σε κάποιους, και κατάλαβα… εκείνη την ώρα…. τώρα το συνειδητοποιώ. Δεν ήξερα γιατί μου το είπε και δεν το κατάλαβα ποτέ, μέχρι τώρα. Αλλά κατάλαβα ότι ήταν μία διαδικασία, ήταν κάτι που με βοήθησε να αφομοιώσω ενέργειες. Κάποια στιγμή αργότερα, μετά από ενάμισι μήνα περίπου, μου είπε «Τώρα βγάλ’ το και πέταξε το» και με τον ίδιο τρόπο με τα αιθερικά χέρια το έβγαλα και το πέταξα, γιατί δε χρειαζότανε πια, οπότε λειτούργησε ίσως πιο πολύ σε συμβολικό επίπεδο, αλλά, πάντως η αίσθηση ήταν αυτή, ότι με βοήθησε να αφομοιώσω, και τώρα καταλαβαίνω τη σύνδεση που υπήρχε, τώρα το συνειδητοποιώ.

Β:

Άρα, η κληρονομικότητα δεν παίζει κανένα ρόλο, έτσι όπως τα λένε.

Λ:

Στον καρκίνο, όχι.

Β:

Όχι, έχουνε πει ότι παίζει ρόλο, έτσι δεν έχουνε πει;

Μ:

Η κληρονομικότητα έχει μια… Κάποιος που γεννιέται πάντα φέρει και κάποιες ενέργειες, που έχουνε σχέση με τη γενιά του, με την…

Γι:

Σα δυνατότητες είναι. Μπορεί να τις ενεργοποιήσει, μπορεί όχι.

Άννα:

Πιθανότητες. Ναι, πιθανότητες. Το τι θα εκδηλώσει είναι θέμα της επιλογής του.

Β:

Γιατί η ιατρική το ’χει ρίξει σε κληρονομικότητα πολύ.

Άννα:

Ναι, παίζει ρόλο αλλά δεν είναι ο καθοριστικός παράγοντας. Ο καθοριστικός παράγοντας είναι το τι επιλέγεις εσύ να εκδηλώσεις.

Κ.Κ:

Δεν απάντησαν για το reconnection όμως. Βοηθάει; Βοηθάει προληπτικά η βοηθάει και μετά;

Λ:

Η συγχώνευση.

Άννα:

Ο Σαιν Ζερμαίν θα απαντήσει. Λέει να της πεις:

……………………

«Η συν-χώνευση γίνεται με πολλούς τρόπους. Προσδιορίζεις αυτό που θέλεις να συμβεί και συμβαίνει. Το Reconnection έρχεται να εντοπίσει τη διαδικασία της συνχώνευσης σε πεδία πολύ πέρα από το γήινο. Συνεπώς, αυτό που κάνει, είναι να φέρνει ανεκδήλωτες πλευρές του εαυτού, από μακρινά πεδία και να τις φέρνει κοντύτερα στο γήινο πεδίο, στην συνειδητότητα στο γήινο πεδίο, ώστε να κάνει κατόπιν την αφομοίωση. Έτσι η διαδικασία του Reconnection σχετίζεται, σαφώς, με τη διαδικασία της συνχώνευσης, αλλά είναι δύο λειτουργίες διαφορετικές που κουμπώνουν μαζί. Στο Reconnection γίνεται η σύνδεση με ανεκδήλωτες πλευρές του εαυτού, κυρίως, ενώ, όταν κάνετε μια διαδικασία συν-χώρεσης, είστε συνειδητοί σ’ αυτό που θα συν-χωρέσετε, σ’ αυτό που θα συν-χωνεύσετε και συνήθως, πρόκειται για πλευρές του εαυτού σας, που έχουν εκδηλωθεί στο παρελθόν, αλλά έχουν γίνει mistreated, έχουν… τις έχετε κακοδιαχειριστεί, ή τις… φοβηθήκατε αρκετά. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στα δύο.»

…………………………….

Ωραία. Τελειώσαμε.