Η Μενεξεδιά Πολιτεία

Μπουμ – μπουμ – μπουμ – μπουμ!

Ο πολύχρωμος άγγελος που εμφανίστηκε ξαφνικά στη μέση του δωματίου, χτύπησε το τύμπανο που είχε κρεμασμένο στο λαιμό του τέσσερεις φορές και ο τόπος πλημμύρησε μελωδίες και χρώματα, που άρχισαν να ξετυλίγονται τριγύρω σαν πολύχρωμες σερπαντίνες.

«Γεια σας! Εγώ Είμαι ο Μιλτιάδης, ο άγγελος των παιδιών, και ήρθα να σας συνοδεύσω σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στο Βασίλειο του Ουράνιου Τόξου. Ένα ταξίδι που θα ξετυλίξει μπροστά σας τα μυστικά των Αγγέλων του Ουρανού και της Γης! Ελάτε λοιπόν! Ακολουθήστε με!

Καθίστε ή ξαπλώστε αναπαυτικά και μη σκέφτεστε πια όλα αυτά που σας απασχολούν κάθε μέρα.

Ζητήστε από το μυαλουδάκι σας, αυτό το εργατικό αγγελάκι, να κάνει ένα διάλειμμα. Φτιάξτε του μια όμορφη γαλάζια κρεβατοκάμαρα και ζητήστε του να πάρει έναν υπνάκο στο μαλακό κι αφράτο, πουπουλένιο στρώμα που του ετοιμάσατε.

• Μυαλουδάκι μου, του λέτε, σε παρακαλώ να πέσεις για ύπνο και να ξυπνήσεις μόνο όταν έχω επιστρέψει από το σπουδαίο ταξίδι που έχω να κάνω.

Τώρα λοιπόν που βάλατε το μυαλουδάκι σας για ύπνο, θα ετοιμαστείτε για τη μικρή μας περιπέτεια. Βέβαια, σ’ αυτό το ταξίδι δεν θα χρειαστεί να κουραστούμε φτιάχνοντας τις βαλίτσες μας. Αντίθετα, πρέπει να αφήσουμε πίσω όλα όσα κουβαλάμε συνήθως…..τα παιχνιδάκια, τα πορτοφολάκια, τα δαχτυλιδάκια, τις σχολικές σάκες και όλα τα βαριά ρούχα όπως το παλτό, το σκούφο και το κασκόλ που η μαμά επιμένει να φοράμε όταν πηγαίνουμε βόλτα. Θα τα βρούμε όλα όταν επιστρέψουμε πίσω. Δεν θα χρειαστούμε ούτε εισιτήρια για το ταξίδι, ούτε κολατσιό. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να κρατήσουμε από το χέρι τον φύλακα άγγελό μας που θα μας δείξει το δρόμο για το βασίλειο του Ουράνιου Τόξου. Αν θέλουν, μπορούν να έρθουν μαζί η μαμά, ο μπαμπάς, τα αδέλφια και οι φίλοι μας αλλά, θα κρατήσουν κι αυτοί από το χέρι τον δικό τους φύλακα άγγελο για να τους οδηγήσει.

Έτσι λοιπόν, κρατώντας πάντα από το χέρι τον φύλακα άγγελό μας, τον ακολουθούμε στη χώρα του Ουράνιου Τόξου. Οι άγγελος μας οδηγούν μέσα από ένα καταπράσινο, ηλιόλουστο λιβάδι σε έναν γαλάζιο καταρράκτη. Το κρυστάλλινο νερό του σκάει με δύναμη στα βράχια πριν καταλήξει πιο κάτω σε μια γαλήνια λιμνούλα. Μυριάδες σταγόνες ξεφεύγουν από το μεγάλο ρεύμα που χτυπάει στα βράχια και σχηματίζουν ένα λευκό συννεφάκι ενώ, ο Ήλιος που λάμπει χαρούμενος, φωτίζει το σύννεφο με τις ακτίνες του και του τραβάει πινελιές με όλα τα χρώματα.

«Νάμαστε! Καλώς ήρθατε στο βασίλειο του Ουράνιου Τόξου» λέει ο άγγελός μας. Και όπως στεκόμαστε όλοι με ανοιχτό το στόμα και θαυμάζουμε τα λαμπερά χρώματα πάνω από την καταπράσινη κοιλάδα, συμπληρώνει:

«Ελάτε, πάμε να καβαλήσουμε το Ουράνιο Τόξο!»

Πριν καταλάβουμε καλά – καλά τι μας είπε, βρισκόμαστε χωμένοι στην αγκαλιά του να πετάμε ψηλά. Ανεβαίνουμε, ανεβαίνουμε, μέχρι που φτάνουμε στις χρωματιστές πινελιές.

Τι περίεργα χρώματα! Δεν μοιάζουν και πολύ με εκείνα της Γης. Τούτα εδώ είναι διάφανα, ζωντανά, καμωμένα από φως και λαμπυρίζουν.

Και καθώς μας έχει απορροφήσει η χαρούμενη ενέργεια των χρωμάτων, βλέπουμε να προβάλλει μέσα από αυτά ένας φωτεινός, μεγαλοπρεπής άγγελος, ντυμένος με όλα τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου! Μα… που ήταν και δεν τον είχαμε δει όλη αυτή την ώρα! Χμμμ αυτοί οι άγγελοι ξέρουν πολύ καλά πώς να κρύβονται.

«Εγώ Είμαι ο Μέτατρον» λέει χαμογελώντας και μας πλησιάζει. Η αλήθεια είναι ότι δεν βλέπουμε καθαρά το χαμόγελό του, ούτε το πρόσωπό του. Είναι ολόκληρος φτιαγμένος από φως και, όσο περισσότερο μας πλησιάζει, τόσο πιο πολύ μας αγκαλιάζουν τα χρώματα που στροβιλίζονται γύρω του και μας γαργαλούν χαρούμενα.

«Αχ τι όμορφα που είναι εδώ, του λέμε. Άσε μας να παίξουμε λιγάκι με τα χρώματα!». Σκεφτόμαστε να βάλουμε λίγο χρώμα στο κουτάκι που μας χάρισε η νονά, για να ζωγραφίσουμε στο μπλοκ της ακουαρέλας όταν γυρίσουμε σπίτι, αλλά μετά θυμόμαστε ότι αφήσαμε πίσω όλες μας τις αποσκευές.

«Μη στεναχωριέσαι, λέει ο Μέτατρον, έχεις μαζί σου ένα μαγικό χρυσό κουτάκι όπου μπορείς να φυλάξεις όλα τα ωραία πράγματα που θα δεις».

Ψάχνουμε πάνω μας, ψάχνουμε τριγύρω, μα δεν βλέπουμε πουθενά το μαγικό χρυσό κουτάκι. Πάνω που κοντεύουμε να απογοητευτούμε γιατί νομίζουμε ότι το χάσαμε, ο Μέτατρον γελάει τρυφερά:

«Άσε με να σου δείξω» λέει, και μας αγγίζει στην καρδιά..

«Η καρδιά σου είναι το μαγικό χρυσό κουτάκι που έχεις πάντοτε μαζί. Όχι μόνο μπορείς να φυλάς ότι θέλεις εκεί μέσα, αλλά μπορείς να βρεις και ένα σωρό πράγματα που ξέχασες ότι είχες.

Παραδείγματος χάρη, προσπαθείς να θυμηθείς πως ήταν η φίλη σου η Κατερίνα που είχες γνωρίσει στη θάλασσα πέρυσι το καλοκαίρι, μα δεν μπορείς να τη φέρεις στο νου σου, έχεις ξεχάσει πως έμοιαζε το χαμόγελό της. Πηγαίνεις λοιπόν στο μαγικό χρυσό κουτάκι που έχεις στην καρδιά σου, (και που είναι στ’ αλήθεια πολύ πιο μεγάλο απ’ όσο νομίζεις) το ανοίγεις, μπαίνεις μέσα και λες «θέλω να θυμηθώ τη φίλη μου την Κατερίνα». Και αμέσως, έρχονται μπροστά σου όλες οι περιπέτειες που έζησες με τη φίλη σου.

Ή, ας πούμε, δεν ξέρεις τι να κάνεις με μια απορία που έχεις ή πώς να λύσεις ένα πρόβλημα, για παράδειγμα, «πώς να ζωγραφίσω την πιο όμορφη μπαλαρίνα του κόσμου;» ή «πώς να κάνω τους φίλους μου να καταλάβουν ότι δεν μου αρέσει να μαλώνουμε;» ή, ακόμα, «πώς να φωνάξω τον άγγελό μου να με βοηθήσει;»

Πηγαίνεις και πάλι στο μαγικό χρυσό κουτάκι που έχεις στην καρδιά σου, μπαίνεις μέσα, ζητάς την απάντηση και, βου-α-λα! Έχεις όλες τις λύσεις που χρειάζεσαι! Ω! είναι απολύτως βέβαιο ότι μπορείς να χρησιμοποιείς αυτό το κουτάκι κάθε στιγμή……μόνο που πρέπει να θυμάσαι να λες «ευχαριστώ» κάθε φορά που βρίσκεις αυτό που χρειάζεσαι.».

Μετά από τη σύντομη στάση για να βρούμε το μαγικό, χρυσό κουτάκι μας, λέει ο Μέτατρον:

«Και τώρα, επιτρέψτε μου να σας ξεναγήσω στο βασίλειο του Ουρανού. Κάθε χρώμα του Ουράνιου Τόξου είναι μια διαφορετική πολιτεία και όλες οι πολιτείες μαζί σχηματίζουν το βασίλειο του Ουράνιου Τόξου. Και ξέρετε κάτι; Αν πάρουμε όλα του τα χρώματα και τα βάλουμε να στροβιλιστούν και να πλέξουν ένα γαϊτανάκι, τότε δεν θα βλέπουμε πια κανένα χρώμα ξεχωριστά αλλά μόνο ένα κρυστάλλινο, λαμπερό λευκό φως!

Είμαι σίγουρος ότι είστε περίεργοι να δείτε από κοντά όλες τις μυστικές πολιτείες, έτσι σήμερα θα επισκεφτούμε μία απ’ αυτές. Θα πάμε στη Μενεξεδιά Πολιτεία.»

Και, μας δείχνει τις μενεξεδένιες πινελιές από φως, που έχουν γίνει ένας ανοιχτός δρόμος για μας.

«Ελάτε, ας περπατήσουμε στο μενεξεδί μονοπάτι του Ουράνιου Τόξου»

Ακολουθούμε όλοι μαζί τον Μέτατρον, σε έναν ασυνήθιστο περίπατο στο μενεξεδί μονοπάτι και βλέπουμε να έρχεται προς το μέρος μας χαμογελώντας μας χαρούμενα ένας άλλος μεγάλος, λαμπρός άγγελος, ντυμένος με λιλά και βιολετί χρώματα. και ένα σπαθί ζωσμένο στη μέση!

«Καλώς ήρθατε στο βιολετί φως! λέει. Εγώ Είμαι ο Αρχάγγελος Ζακχιήλ και ήρθα για να γιορτάσουμε μαζί την άφιξή σας στη μενεξεδιά πολιτεία. Είστε οι επίτιμοι καλεσμένοι μας και μαζί με τον Μέτατρον θα σας ξεναγήσουμε στην όμορφη χώρα μας. Περάστε παρακαλώ!»

Συνεχίζουμε λοιπόν να περπατάμε στο μενεξεδί μονοπάτι, ενώ ο Ζακχιήλ και ο Μέτατρον μας έχουν τυλίξει όλους με ένα απόκοσμο φως κρατώντας μας σφιχτά στην αγκαλιά τους, με όλη την αγάπη και τη φροντίδα τους.

Το μονοπάτι μας οδηγεί στην πολιτεία μέσα από ένα όμορφο δάσος.

Θεέ μου! Ακόμα και τα δέντρα, το φύλλωμα και οι κορμοί τους είναι χρωματισμένα στις αποχρώσεις του βιολετί!

«Εδώ μπορείτε να βρείτε κάθε είδους θεραπευτικό φυτό», μας λέει ο Ζακχιήλ.

Σε λίγο φτάνουμε σε ένα ξέφωτο, κι εκεί μπορούμε να δούμε τις βιολετί κορυφές των βουνών, κάτω από τον λιλά ουρανό με τα ροζ σύννεφα και τη μενεξεδιά πολιτεία, φτιαγμένη από έναν μωβ, διάφανο κρύσταλλο, να λαμπυρίζει στην πλαγιά ενός βουνού. Όμορφοι λιλά άγγελοι πηγαινοέρχονται χαριτωμένα στις δουλειές τους……φαίνονται όλοι αρκετά απασχολημένοι.

Και, καθώς παίρνουμε μια στροφή του μενεξεδί δρόμου, πίσω από ένα ύψωμα με απαλό λιλά γρασίδι, να σου μια μικρή λίμνη……..μια γαλήνια, βιολετί λίμνη με εφτά όμορφα, λευκά νούφαρα να πλέουν με χάρη πάνω στο κρυστάλλινο νερό. Τι περίεργο, μοιάζουν να μας προσκαλούν για μια βουτιά!

«Καλά καταλάβατε, λέει ο Ζακχιήλ. Η βιολετί λίμνη μας είναι ξεχωριστή. Όποιος κάνει μπάνιο εδώ καθαρίζεται από κάθε δυσάρεστη διάθεση και σκέψη και αναζωογονείται. Να θυμάστε πως, κάθε φορά που νιώθετε στεναχωρημένοι μπορείτε να ζητάτε από τον φύλακα άγγελό σας να σας οδηγεί εδώ και να κάνετε μερικές βουτιές.. Και τις επόμενες φορές που θα έρθετε, θα είμαι εδώ για να σας ξεναγήσω και σ’ άλλα μέρη της μενεξεδιάς πολιτείας γιατί υπάρχουν τόσα πολλά να δείτε και να ανακαλύψετε! Τώρα όμως θα ήθελα να σας δείξω κάτι ακόμα. Ελάτε μαζί μου!»

Αποφασίζουμε να ακολουθήσουμε τον Ζακχιήλ πιο βαθιά στη βιολετί χώρα, κι αυτός μας οδηγεί στο πιο ψηλό, λιλά βουνό. Ρυάκια από μενεξεδί νερό κυλούν από τις πλαγιές μέχρι τους πρόποδες όπου ενώνονται σε ένα ποτάμι για να καταλήξουν στη μενεξεδένια λίμνη. Ανεβαίνουμε στην κορυφή περιμένοντας να συναντήσουμε την πηγή. Όμως, αυτό που αντικρίζουμε είναι τελείως διαφορετικό! Στην κορυφή του βουνού μια μεγάλη βιολετί φλόγα λαμπυρίζει σε όλες τις αποχρώσεις του μωβ. Ω! αυτή η φλόγα είναι που έχει χρωματίσει όλη τη μενεξεδιά πολιτεία!

«Έχω ένα δώρο για σας, λέει ο Ζακχιήλ και τα μάτια του αντανακλούν το φως της βιολετί φωτιάς. Ελάτε, ανοίξτε το χέρι σας και δεχτείτε τη φλόγα της κάθαρσης και της ελευθερίας».

Και μ’ αυτά τα λόγια, ακουμπάει στην παλάμη μας μια μικρή, ζωντανή, βιολετί φλόγα κι αυτή αρχίζει να ακτινοβολεί πάνω μας και να μας λούζει με ένα γλυκό λιλά φως. Ξαφνικά, εξαφανίζονται όλοι οι φόβοι μας και όλες οι ανησυχίες και νιώθουμε τόσο καθαροί κι ευωδιαστοί, λες και βγήκαμε μόλις από ένα ευωδιαστό λουτρό!

Ω! Νιώθουμε τόσο βαθιά αγάπη γι’ αυτήν τη φλόγα, που ξέρουμε ότι το πιο κατάλληλο μέρος για να τη φυλάξουμε είναι το μαγικό χρυσό κουτάκι της καρδιάς μας. Έτσι, σκύβουμε και την ακουμπάμε εκεί με προσοχή σαν το πιο πολύτιμο πετράδι.

«Αγαπημένοι μου, μας λέει ο Ζακχιήλ, το σημερινό σας ταξίδι στη Μενεξεδιά Πολιτεία ολοκληρώθηκε. Τώρα θα ακολουθήσετε τον Μέτατρον, γιατί έχετε να κάνετε κι άλλα πράγματα μαζί του. Και ξέρετε πως θα βγείτε από την πολιτεία μας; Ελάτε να σας δείξω!

Ορίστε! Μας λέει με μάτια που λάμπουν, δείχνοντάς μας τα ροζ-λιλά συννεφάκια. Καθένας σας, μαζί με τον άγγελό του, θα σκαρφαλώσετε σε ένα συννεφάκι και αυτό θα σας πάει πίσω στο Ουράνιο Τόξο. Αλλά μη γελιέστε, αυτά που βλέπετε δεν είναι συνηθισμένα συννεφάκια. Όσο ταξιδεύετε, μπορείτε να ξαπλώσετε αναπαυτικά πάνω τους, μπρούμυτα, ανάσκελα ή οκλαδόν και να τους ζητήσετε να σας ξεκουράσουν, να σας γαληνέψουν και να σας γεμίσουν φως! Στο επανειδείν καλοί μου φίλοι! Περιμένω να ξανάρθετε σύντομα».

Κι εμείς, από το ροζ-λιλά συννεφάκι όπου έχουμε ανέβει με τον άγγελό μας, του κουνάμε το χέρι:

«Ευχαριστούμε για όλα αγαπημένε μας Ζακχιήλ!»

«Θα συναντηθούμε στο Ουράνιο Τόξο!» μας φωνάζει και ο Μέτατρον καθώς έχουμε αφεθεί στην αγκαλιά του σύννεφου της ροζ ενέργειας για να μας φροντίσει και να μας γεμίσει χαρά.

Πλησιάζοντας το Ουράνιο Τόξο, βλέπουμε και πάλι τον Μέτατρον να μας περιμένει. Μας πιάνει από το χέρι και μας βοηθά να κατεβούμε από το συννεφάκι μας. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουμε την ευτυχία που νιώθουμε αυτή τη στιγμή! Ποιος φανταζόταν ότι θα ταξιδεύαμε πάνω στο Ουράνιο Τόξο!

Ο Μέτατρον κάθεται σε μια μεριά και μας κοιτάει στα μάτια με τόση αγάπη! Περιμένει να μας μιλήσει.

«Αγαπημένο μου παιδί, λέει στον καθένα μας ξεχωριστά., βλέπω τη χαρά σου για το σημερινό ταξίδι στο Βασίλειο του Ουράνιου Τόξου. Όμως εγώ είμαι ακόμα πιο χαρούμενος, όταν βλέπω να επισκέπτεσαι και πάλι τα μέρη που ξέρεις τόσο καλά. Αυτά τα μέρη όπου περπατούσαμε και παίζαμε μαζί όταν ήσουν κι εσύ ένας άγγελος στον ουρανό. Ξέρεις, όταν αποφάσισες να φύγεις για λίγο και να γίνεις ένας γήινος άγγελος, υποσχεθήκαμε ότι δεν θα ξεχάσουμε ποτέ ο ένας τον άλλο. Υποσχεθήκαμε ότι θα συναντηθούμε και πάλι όσο είσαι στη Γη. Ότι θα ζήσεις και θα μάθεις και θα παίξεις με όλα τα υπέροχα παιχνίδια της γης κι εγώ θα σε βοηθώ από την πλευρά που είμαι για να μη ξεχάσεις ποτέ ποιος και ποια είσαι πραγματικά. Ότι θα σε βοηθώ να θυμηθείς πόσο υπέροχος άγγελος είσαι. Κοίταξέ με. Κοίταξέ με στα μάτια. Κοίταξε τα χρώματά μου που έχουν όλες τις αποχρώσεις του ουράνιου τόξου και λάμπουν. Κοίταξε το φως τριγύρω μου. Έτσι που ανεμίζει και στριφογυρίζει μοιάζει με πελώρια φτερά. Κοίταξε τις χρυσές ακτίνες που ακτινοβολώ. Ένας τέτοιος άγγελος είσαι κι εσύ. Η Χώρα του Ουράνιου Τόξου είναι δική σου και είναι μια μαγική χώρα. Θυμήσου, θυμήσου ποιος είσαι, από πού έρχεσαι και τι παιχνίδια ήρθες να παίξεις στη Γη. Θυμήσου με πόσες χάρες σε προίκισε ο Δημιουργός και πόσα μπορείς να συν-δημιουργήσεις μαζί του στη Γη, αρκεί μόνο να σκύψεις στην καρδιά σου και να δεις τι υπέροχο πλάσμα είσαι!

Τώρα ήρθε η ώρα να ακολουθήσεις τον άγγελο που θα σε οδηγήσει πίσω στη γη. Όμως, το Βασίλειο του Ουράνιου Τόξου είναι πάντα εδώ για σένα και περιμένει να το εξερευνήσεις. Κι όταν έχεις ταξιδέψει σε όλα τα χρώματα και τις πολιτείες του, θα έχεις ανακαλύψει τον αμύθητο θησαυρό που βρίσκεται κρυμμένος στη βάση του ουράνιου τόξου».

Και με τα λόγια αυτά, ο άγγελός μας, έρχεται και μας παίρνει πάλι στην αγκαλιά του. Κουνάμε το χέρι στον Μέτατρον και, μέχρι να του πούμε:

«Γεια σου αγαπημένε μας Μέτατρον, ευχαριστούμε για όλα, θα συναντηθούμε σύντομα ….»

Ο καλός μας άγγελος μας έχει φέρνει και πάλι εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε το ταξίδι μας. Εκεί που αφήσαμε όλα τα όμορφα πράγματα της ζωής μας, τα παιχνίδια, τα βιβλία, τους φίλους μας. Εκεί που έχει ξυπνήσει πια το αγγελάκι του μυαλού μας και μας περιμένει χαρούμενο να παίξουμε πάλι τα δικά του παιχνίδια.

Όμως τώρα από το μαγικό χρυσό κουτάκι της καρδιάς μας βγαίνει μια απόκοσμη μενεξεδένια λάμψη για να μας θυμίζει ότι η βιολετί φλόγα είναι δική μας.

……και έτσι είναι.

Μέτατρον