Η Σμαραγδένια Πολιτεία

Μπουμ – μπουμ – μπουμ – μπουμ!

Ο πολύχρωμος άγγελος που εμφανίστηκε ξαφνικά, χτύπησε το τύμπανό που είχε κρεμασμένο μπροστά του τέσσερεις φορές και ο τόπος πλημμύρησε μελωδίες και χρώματα που ξετυλίγονταν τριγύρω σαν πολύχρωμες σερπαντίνες. Το δωμάτιό μας έμοιαζε πια με ένα τεράστιο λούνα παρκ.

«Γεια σας! Εγώ Eίμαι ο Μιλτιάδης, ο άγγελος των παιδιών, και ήρθα να σας πάρω σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στο Βασίλειο του Ουράνιου Τόξου. Ελάτε λοιπόν! Θυμόσαστε τι πρέπει να κάνετε;

Καθίστε ή ξαπλώστε αναπαυτικά και μη σκέφτεστε τίποτε απ’ όλα αυτά που σας απασχολούν κάθε μέρα.

Ζητήστε από το νου σας, αυτό το εργατικό αγγελάκι, να κάνει ένα διάλειμμα. Φτιάξτε του μια όμορφη γαλάζια κρεβατοκάμαρα και ζητήστε του να πάρει έναν υπνάκο στο μαλακό κι αφράτο, πουπουλένιο στρώμα που του ετοιμάσατε.

• Μυαλουδάκι μου, του λέτε, σε παρακαλώ να πέσεις για ύπνο και να ξυπνήσεις μόνο όταν έχω επιστρέψει από το σπουδαίο ταξίδι που έχω να κάνω.

Τώρα λοιπόν που βάλατε το μυαλουδάκι σας για ύπνο, θα ετοιμαστούμε για τη μικρή μας περιπέτεια. Βέβαια, σ’ αυτό το ταξίδι δεν θα χρειαστεί να κουραστούμε φτιάχνοντας τις βαλίτσες μας. Αντίθετα, πρέπει να αφήσουμε πίσω όλα όσα κουβαλάμε συνήθως…..τα παιχνιδάκια, τα πορτοφολάκια, τα δαχτυλιδάκια, τις σχολικές σάκες και όλα τα βαριά ρούχα όπως το παλτό, το σκούφο και το κασκόλ που η μαμά επιμένει να φοράμε όταν πηγαίνετε βόλτα. Θα τα βρούμε όλα όταν επιστρέψουμε πίσω. Δεν θα χρειαστούμε ούτε εισιτήρια για το ταξίδι, ούτε κολατσιό. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να κρατήσουμε από το χέρι τον φύλακα άγγελό μας που θα σας δείξει το δρόμο για το βασίλειο του Ουράνιου Τόξου. Αν θέλουν, μπορούν να έρθουν μαζί η μαμά, ο μπαμπάς, τα αδέλφια και οι φίλοι μας αλλά, θα κρατήσουν κι αυτοί από το χέρι τον δικό τους φύλακα άγγελο για να τους οδηγήσει.

Έτσι λοιπόν, κρατώντας πάντα από το χέρι τον φύλακα άγγελό μας, τον ακολουθούμε στη χώρα του Ουράνιου Τόξου. Οι άγγελοι μας οδηγούν σε ένα καταπράσινο, ηλιόλουστο λιβάδι. Ο πανέμορφος, γαλάζιος καταρράκτης που φαίνεται στο βάθος, καταλήγει σε μια γαλήνια λιμνούλα. Το κρυστάλλινο νερό που σκάει με δύναμη στα βράχια, σηκώνει ένα ολόκληρο σύννεφο από αμέτρητες μικρές, χαρούμενες σταγόνες, που ανεβαίνουν βιαστικά στον ουρανό. Ο Ήλιος που λάμπει από ψηλά, φωτίζει το λευκό σύννεφο και με τις ακτίνες του του τραβάει πινελιές με όλα τα χρώματα.

«Νάμαστε! Καλώς ήρθατε στο βασίλειο του Ουράνιου Τόξου» λέει ο άγγελός μας. Και όπως στεκόμαστε όλοι με ανοιχτό το στόμα και θαυμάζουμε τα λαμπερά χρώματα πάνω από την καταπράσινη κοιλάδα, συμπληρώνει:

«Ελάτε, πάμε να καβαλήσουμε το Ουράνιο Τόξο!»

Πριν καταλάβουμε καλά – καλά τι μας είπε, μας παίρνει στην αγκαλιά του και πετάμε ψηλά. Ανεβαίνουμε, ανεβαίνουμε, μέχρι που φτάνουμε στις χρωματιστές πινελιές. Δίνουμε μια και πηδάμε από την αγκαλιά του αγγέλου μας.

Να τα πάλι τα περίεργα χρώματα! Κάθε φορά που τα βλέπουμε μας φαίνονται διαφορετικά από πριν και δεν μοιάζουν καθόλου με εκείνα που θυμόμαστε στη Γη. Είναι καμωμένα από φως και λαμπυρίζουν. Αυτή τη φορά μάλιστα, έχουμε την εντύπωση ότι ανασαίνουν καθώς κυματίζουν στο απαλό αεράκι.

Κάπου στο βάθος ακούγεται μια όμορφη μελωδία που κάνει την καρδιά μας να χτυπά χαρούμενα, μοιάζει με Σοπέν …… και μετά με Στράους….

Όσο κοιτούμε τις χρωματιστές πινελιές, τόσο καλύτερα συντονιζόμαστε μαζί τους. Μάλιστα, έχουμε την εντύπωση πως, όσο κοιτούσαμε αλλού, κάνα-δυο χρώματα τρύπωσαν στην τσέπη μας αποφασισμένα να μας βάλουν κρυφά μερικές πινελιές, σύμφωνα με το δικό τους γούστο.

Κι όπως μας έχει απορροφήσει η χαρούμενη ενέργεια των χρωμάτων, βλέπουμε να ξεπροβάλλει μέσα από αυτά ένας φωτεινός, μεγαλοπρεπής άγγελος, ντυμένος με όλα τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου!

«Εγώ Είμαι ο Μέτατρον» λέει χαμογελώντας και μας πλησιάζει. Αυτή τη φορά η φιγούρα του είναι γνώριμη και νιώθουμε το χαμόγελό του στην καρδιά μας. Δεν είχαμε καταλάβει πόσο πολύ πεθυμήσαμε αυτή την υπέροχη φωτεινή ύπαρξη! Και να που είμαστε πάλι εδώ και το φως και η αύρα του μας λούζει με μια βαθειά αγάπη.

«Καλώς ήρθατε, μας υποδέχεται χαμογελαστός, ντυμένος και πάλι με τη φωτεινή, πολύχρωμη φορεσιά του. Πόσο χαίρομαι που σας έχω και πάλι στη χώρα του Ουράνιου Τόξου! Σήμερα ετοίμασα για τους φίλους μου έναν περίπατο στο πράσινο μονοπάτι. Ελάτε, πάμε να συναντήσουμε τον Ραφαήλ, τον αρχάγγελο της Σμαραγδένιας Πολιτείας.»

Έτσι, βαδίζουμε όλοι μαζί σαν μια μεγάλη συντροφιά στο πρασινωπό μονοπάτι μέχρι που βλέπουμε να έρχεται προς το μέρος μας με χάρη, ένας άλλος μεγάλος, λαμπρός άγγελος. Ο χιτώνας του ανεμίζει σε όλες τις αποχρώσεις του πράσινου. Στο κεφάλι του λάμπει ένας κίτρινος μπερές και η μπέρτα του είναι φτιαγμένη από τρίγωνα μπλε, κίτρινα και κόκκινα! Τι χαρούμενη εικόνα!

«Καλώς ήρθατε στο σμαραγδί φως! λέει. Εγώ Είμαι ο Αρχάγγελος Ραφαήλ και ήρθα για να γιορτάσουμε μαζί την άφιξή σας στη Σμαραγδένια Πολιτεία. Είστε οι επίτιμοι καλεσμένοι μας κι έτσι, μαζί με τον Μέτατρον, θα σας ξεναγήσουμε στην όμορφη χώρα μας. Περάστε παρακαλώ!»

Συνεχίζουμε λοιπόν να περπατάμε στο πράσινο μονοπάτι ενώ ο Ραφαήλ και ο Μέτατρον μας έχουν τυλίξει όλους με ένα απόκοσμο φως! Νιώθουμε να μας κρατούν σφιχτά στην αγκαλιά τους και η καρδιά μας ζεσταίνεται από την αγάπη και τη φροντίδα τους.

Μπροστά μας βλέπουμε να απλώνεται ένα απέραντο καταπράσινο λιβάδι, σπαρμένο με όλων των ειδών τα άνθη. Αμέτρητα λευκά λουλούδια σκεπάζουν ένα χωραφάκι, όμοια με λευκό, αστραφτερό σεντόνι. Τα βουνά στο βάθος είναι καλυμμένα από καταπράσινα δάση και στον γαλάζιο ουρανό ο Ήλιος που λάμπει, βάφει μερικά συννεφάκια με ένα γλυκό χρυσαφί χρώμα.

Προχωρώντας στο καταπράσινο μονοπάτι μαζί με τον Μέτατρον και τον Ραφαήλ, βλέπουμε κάτι να λαμπυρίζει μπροστά μας. Πλησιάζουμε λίγο ακόμα και τι να δούμε; Ένας μεγάλος πράσινος κρύσταλλος γυαλίζει κάτω από το φως του Ήλιου.

«Παιδιά, αυτός ο κρύσταλλος είναι σμαράγδι» λέει ο Ραφαήλ. Τον αγγίζει με το χέρι του και ανοίγει μια πόρτα. «Ελάτε, ακολουθήστε με» λέει.

Έτσι, μαζί με τον άγγελό μας, μπαίνουμε στον κρύσταλλο. Μπροστά μας ανοίγεται ένας μακρύς καταπράσινος διάδρομος, που φωτίζεται από όσες ακτίνες του ήλιου διαπερνούν τα κρυστάλλινα τοιχώματα. Περνάμε τον διάδρομο και βρισκόμαστε σε μια μεγάλη αίθουσα, λουσμένη σε σμαραγδί φως. Τα τοιχώματα της αίθουσας σαν καθρέφτες αντανακλούν αυτό το φως παντού, κάνοντάς το ακόμα πιο έντονο.

«Ξέρετε που βρίσκεστε τώρα;» ρωτάει ο Ραφαήλ. «Στον κρύσταλλο της Γης. Βλέπετε, η μητέρα Γη προσφέρει κάθε είδους θεραπεία σε όλα τα παιδιά της. Ο κρύσταλλος αυτός συμπυκνώνει και αποθηκεύει τη θεραπευτική ενέργεια του σύμπαντος, ώστε να μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε όποτε θέλουμε».

Στη συνέχεια, έρχεται προς το μέρος μας. Το πλατύ, σκανδαλιάρικο χαμόγελό του προδίδει ότι μας επιφυλάσσει μια όμορφη έκπληξη. Θέλει να μας προσφέρει κάτι. Απλώνουμε το χέρι για να το πάρουμε και μας λέει: «Αυτό είναι το δώρο μου για σας, ένα πράσινο σμαράγδι τυλιγμένο σε χρυσαφί σύννεφο».

Και μόλις το ακουμπάει στο χέρι μας, κάτι μαγικό συμβαίνει! Ένα χρυσοπράσινο φως από τον κρύσταλλο που έχουμε στη χούφτα μας λάμπει και απλώνεται σε όλο μας το σώμα. Γινόμαστε ολόκληροι χρυσοπράσινοι. Τα μαλλιά μας, το δέρμα μας, τα χέρια και τα πόδια, τα ρούχα μας… γινόμαστε ολόκληροι ένα σμαραγδί φως με χρυσές ακτίνες!! Και όπως απλώνεται το φως στο σώμα μας, νιώθουμε τη θεραπευτική ενέργεια του Ραφαήλ να μας αγκαλιάζει και να τρυπώνει παντού. Στην καρδιά μας, στην κοιλίτσα μας, στα κόκαλά μας, στα μάτια μας, στο μυαλουδάκι μας, παντού. Και, τι περίεργο, ότι πρόβλημα είχαμε, έφυγε. Κάθε πόνος που είχαμε, θεραπεύτηκε...»

Όλη αυτήν την ώρα, ο Ραφαήλ μας κοιτάζει όλο γλύκα «Σας αγαπώ τόσο πολύ! λέει. Τώρα που λουστήκατε με τη θεραπευτική ενέργεια, φυλάξτε αυτόν τον κρύσταλλο στο μαγικό χρυσό κουτάκι της καρδιά σας. Θα έχετε τη θεραπευτική ενέργεια στη διάθεσή σας κάθε φορά που τη χρειάζεστε.

Όμως θα ήθελα να σας ζητήσω κάτι ακόμα. Πριν φύγετε από τον σμαραγδένιο κρύσταλλο και το πράσινο βασίλειο, να κάνετε ένα δώρο στη Μητέρα Γη.

Επειδή ήμαστε μαζί εδώ και πολύ καιρό και ξέρω πολύ καλά τι έχετε στο μαγικό χρυσό κουτάκι σας, θα ήθελα να σας θυμίσω ότι εκεί θα βρείτε το δώρο που ετοιμάζατε να της δώσετε, όσο ήσασταν ακόμα άγγελοι μαζί μου στον ουρανό.

Στο μαγικό χρυσό κουτάκι της καρδιάς σας λοιπόν, θα βρείτε μια μπάλα φτιαγμένη με όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Μέσα σ’ αυτήν έχετε κρύψει το δωράκι σας. Χα χα! έχετε βρει πολύ ωραίο περιτύλιγμα στ’ αλήθεια!

Κοιτάξτε τη Μητέρα Γη που έρχεται από εκείνο το διάδρομο αριστερά σας! Δεν είναι πανέμορφη με τα μακριά πέπλα της; Τώρα λοιπόν, μπορείτε να βγάλετε και να της προσφέρτε της το δώρο σας».

Αν και δεν θυμόμαστε πολλά, νιώθουμε μεγάλο σεβασμό καθώς αφήνουμε απαλά το δώρο μας στα χέρια της Μητέρας Γης. Κι όπως μας αγκαλιάζει με τα πέπλα της, το χαμόγελό της ζεσταίνει κάθε γωνιά της καρδιά μας. «Εδώ είναι το σπίτι μας, σκεφτόμαστε. Εδώ είναι το σπίτι μας».

- Ναι, έτσι είναι! Λέει ο Ραφαήλ. Καλοί μου άγγελοι, ξέρετε τι ήταν το δώρο που προσφέρατε στη Μητέρα Γη; Ξέρετε τι είχατε τυλίξει τόσο όμορφα με τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου; Επιτρέψτε μου να σας θυμίσω.

Σήμερα χαρίσατε στη Γαία όλα όσα ετοιμάσατε γι’ αυτήν όσο ήσασταν μαζί μου στον ουρανό. Όλα τα ταλέντα και τα όνειρά σας, όλα όσα έχετε σχεδιάσει να κάνετε σαν γήινοι άγγελοι.

Γιατί ο Δημιουργός σας προίκισε όλους με απέραντες δυνατότητες κι εσείς περάσατε πολύ καιρό εδώ μαζί μου, προσπαθώντας να διαλέξετε το δώρο που θα φέρνατε στη Γαία όταν θα ερχόσασταν να την επισκεφτείτε και να ξετυλίξετε πάνω της τις ικανότητες και τα ταλέντα σας. Της δώσατε τον επιστήμονα , τον εργάτη, τον θεραπευτή, τον δάσκαλο, τον καλλιτέχνη… όλα όσα πρόκειται να γίνετε. Όλα τα παιχνίδια που θα παίξετε μαζί της».

Ο Ραφαήλ και ο Μέτατρον και η Γαία μας κοιτούν με τόση αγάπη! Αρχίζουν να κουνούν το χέρι και να μας χαιρετούν.

«Ξέρετε, λέει ο Ραφαήλ, σ’ αυτόν τον κρύσταλλο μπορείτε να μπείτε και να βγείτε εύκολα, απ’ όλα τα μέρη της Γης. Περιμένουμε να ξανάρθετε σύντομα. Σας αγαπούμε πολύ!»

Σιγά – σιγά, ο σμαραγδί κρύσταλλος γίνεται αόρατος και εμείς βρισκόμαστε και πάλι στο δωμάτιό μας μαζί με τους γονείς, τους φίλους και τα παιχνίδια μας. Κι αυτή τη φορά, από το μισάνοιχτο μαγικό χρυσό κουτάκι μας ξεπηδούν βιολετί και σμαραγδένιες παιχνιδιάρικες ακτίνες, έτοιμες να τρυπώσουν παντού και να βάψουν τα πάντα με το ουράνιο, απόκοσμο φως τους.