6η Συνάντηση

Άννα:

Μου λέει «Πες τους να καθίσουν στη σωστή σειρά. Η Μ. να καθίσει δίπλα στον Β., ο Τ. να καθίσει δίπλα στην Κ»….

Χμμ, δικά τους παιχνίδια…

[Σημ.: Η Μ. και ο Τ. είναι άτομα που δεν συμμετέχουν στις συναντήσεις του Α.Κρόουλι, ωστόσο ανήκουν στην ευρύτερη ομάδα. Την ημέρα αυτή λοιπόν προφανώς παραβρίσκονταν ενεργειακά.]

Οι υπόλοιποι είμαστε καλά καθισμένοι;

«Να συμπληρώσει κάποιος τη θέση», λέει…. να καθίσουμε όλοι κοντά ο ένας στον άλλον.

Κοίταξε μη πατήσεις τη Μ. [Σημ.: απευθύνεται στην Γι.]

Μάλιστα…. Γύρω – γύρω όλοι, στη μέση ο Μανώλης. Ποιος είναι ο Μανώλης στη μέση; Για να μας πει…

…………………………

Είμαστε έτοιμοι να αρχίσουμε. Ο Κουτχούμι, ο Σαιν Ζερμαίν, ο Σανάτ Κουμάρα. Οικοδεσπότης σας ο Άλιστερ Κρόουλι.

Θα αφήσουμε την Άννα να πάρει μερικές ανάσες για να εμβαθύνει στην ενέργεια. Κάντε κι εσείς το ίδιο.

Ερχόμαστε να μιλήσουμε για το Πνεύμα, όχι για την ύλη. Άλλωστε, η Μαγεία σκοπό έχει να προωθήσει την εκδήλωση του Πνεύματος στην ύλη. Δε μας αφορά η ύλη αυτή καθεαυτή. Δεν είναι στόχος μας η ύλη. Αλλά το να την καταστήσουμε αγωγό, δίοδο, για να περάσει η πνευματική ενέργεια. Αυτό είναι κάτι που το κάνετε κάθε στιγμή με τον εαυτό σας. Ακόμα και όταν μαγειρεύετε στην κουζίνα σας, χρησιμοποιείτε την ύλη σαν αγωγό της ενέργειας. Την αγάπη για τους αγαπημένους σας, για τους δικούς σας ανθρώπους, τη διοχετεύετε μέσα από τα μαγικά κουζινικά σας. Τα σκουπόξυλα είναι μια άλλη ιστορία.

Φέρτε το χέρι, το αριστερό χέρι στην καρδιά και ζητήστε να ανοιχτεί για σας η πύλη, όπως δεν την έχετε δει ποτέ. Να ανοιχτεί η πύλη του θελήματός σας -του πραγματικού σας θελήματος. Αυτός είναι ο σκοπός για τον οποίο είστε εδώ σήμερα. Να κάνετε μια βουτιά στην καρδιά και να συνειδητοποιήσετε τι είναι αυτό που πραγματικά θέλετε. Χωρίς ενοχές, χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς φόβο. Αμαρτία είναι να μην κάνεις το θέλημά σου. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν. Θα ζητήσουμε από την Κατερίνα και τον Σαιν Ζερμαίν να μεταφέρουν μερικά λόγια και κατόπιν θα προχωρήσουμε.

Κατερίνα:

Ο Σαιν Ζερμαίν ζητά λίγο χρόνο να εξισορροπήσει την ενέργειά μου.

Συντονίζεστε όλοι με την ενέργεια του Πατέρα. Κι αυτό είναι κάτι που σας φοβίζει όταν σας το λέμε. γιατί αγνοείτε ότι το θέλημα του Πατέρα είναι το θέλημα της καρδιάς σας και είναι κάτι που συνεχίζουμε να το επαναλαμβάνουμε τον τελευταίο καιρό. Ερχόμαστε πάλι και πάλι και σας λέμε ότι το θέλημα του Πατέρα και το θέλημα της καρδιάς σας είναι ένα και το αυτό. Ότι χρειάζεται να αναγνωρίσετε τη βαθύτερη επιθυμία της καρδιάς σας και να την ακολουθήσετε, γιατί αυτός είναι ο πιο ασφαλής δρόμος. Γιατί αυτός είναι ο δρόμος που σας φέρνει πιο κοντά σε μας. Γνωρίζετε ότι, όσο πιο βαθιά συνειδητοποιείτε την ενότητά σας με το Πνεύμα, τόσο πιο βαθιά είναι η συνένωση του θελήματος του δικού μου με το δικό σας. η επιθυμία μου είναι η επιθυμία σας και οι ανάγκες μου είναι οι ανάγκες σας. Χρειάζεται να βγείτε από την ψευδαίσθηση της ενοχής ότι κάνετε λάθος. Του φόβου ότι θα στραβοπατήσετε και θα ζητήσετε κάτι που είναι έξω από μένα. Θέλουμε να σας κάνουμε να συνειδητοποιήσετε την ενότητά σας με τον πνευματικό σας εαυτό. Είναι κάτι που επιμένετε να ξεχνάτε. Είναι κάτι που, έρχεστε εδώ, το αναγνωρίζετε όταν σας το λέμε, το δέχεστε, και την άλλη στιγμή εννοείτε να το ξεχνάτε. Όμως, όσο πιο βαθιά είναι η συνειδητοποίηση της ενότητά ς σας μαζί μου, τόσο πιο ασφαλή θα είναι και τα βήματά σας. τόσο πιο στερεωμένοι θα είστε στο δρόμο σας. Τόσο λιγότερα τα πισωγυρίσματά σας.

Η Άννα συνεχίζει.

(συνέχεια)

Inferno.

Μια φωτιά καίει στη μέση του κύκλου σας. Κολοσσιαία φωτιά. Κάποιοι θα μπορούσαν να τη δουν σαν τη φωτιά της κόλασης. Μπορείτε να τη δείτε όπως θέλετε εσείς, αλλά θα σταθείτε στο κέντρο.

Ένας – ένας, μία – μία, θα προχωρήσετε και θα σταθείτε για λίγο στο κέντρο του κύκλου, μέσα σ’ αυτή την τεράστια φωτιά, την ώρα που όλοι οι υπόλοιποι με το χέρι στην καρδιά, όπως κι αυτός που θα στέκεται στο κέντρο, θα δηλώνετε την πρόθεσή σας να σταθείτε στη φωτιά του θελήματός σας.

Και έτσι είναι.

Θα ξεκινήσει η Άννα.

Άννα:

Μου ζητά να δω τη φωτιά να με καλύπτει, να γλύφει με τις φλόγες παντού…

Δηλώνω την πρόθεσή μου να σταθώ στη φωτιά του θελήματός μου. Να σταθώ στη φλόγα της θέλησής μου.

Μου λέει «Γίνεσαι μια φλόγα. Μη κοιτάξεις κάτω αλλά ψηλά. Κάθισε κάτω για να συνεχίσει ο επόμενος».

Β.;

Β.:

Δηλώνω την πρόθεσή μου να σταθώ στη φωτιά του θελήματός μου.

(συνέχεια)

Όλοι οι υπόλοιποι στον κύκλο, δηλώνετε την πρόθεσή σας να σταθεί η Β. στη φλόγα του θελήματός της.

Ευχαριστούμε, μπορείς να καθίσεις.

Λ.;

Λ.:

Δηλώνω την πρόθεσή μου να είμαι στο κέντρο της φωτιάς, στο θέλημα το δικό μου. Η φωτιά να εξαγνίζει και είμαστε μια παρουσία ιερότητος. Καθαροί θα προχωρήσουμε στο θέλημα του Ενός.

(συνέχεια)

Ευχαριστούμε.

Α.;

Α.:

Δηλώνω την πρόθεσή μου να σταθώ στη φωτιά του θελήματός μου.

(συνέχεια)

Κάθισε. Μη ξεχνάτε να δηλώνετε ο καθένας την πρόθεσή σας.

Ε.;

Ε.:

Δηλώνω την πρόθεσή μου να είμαι στο κέντρο της φωτιάς, μαζί σας.

(συνέχεια)

Δηλώνω την πρόθεσή μου να σταθώ στη φωτιά της θέλησής μου.

Ε.:

Δηλώνω την πρόθεσή μου να σταθώ στη φωτιά της θέλησής μου.

(συνέχεια)

Και έτσι είναι. Κάθισε.

Κ.;

Κ.:

Δηλώνω την πρόθεσή μου να σταθώ στη φωτιά του θελήματός μου.

(συνέχεια)

Αμήν.

Γ.;

Γ.:

Δηλώνω την πρόθεσή μου να σταθώ στο κέντρο της φωτιάς της θελήσεώς μου, του θελήματός της καρδιάς μου.

(συνέχεια)

Και έτσι είναι.

Γ.:

Και έτσι είναι.

(συνέχεια)

Γι.;

Γι.

Δηλώνω την πρόθεσή μου να σταθώ στο κέντρο της φωτιάς του θελήματός μου.

(συνέχεια)

Αμήν. Το έκανες ήδη.

Βα.;

Βα.:

Δηλώνω την πρόθεσή μου να σταθώ στο κέντρο της φωτιάς του θελήματός μου.

(συνέχεια)

Οραματίσου τη φωτιά. Ευχαριστούμε. Κάθισε.

Μ.;

Μ.:

Δηλώνω την πρόθεσή μου να σταθώ στο κέντρο της φωτιάς του θελήματός μου.

(συνέχεια)

Και έτσι είναι

Μ.:

Και έτσι είναι.

(συνέχεια)

Θα ζητήσουμε από τον Λ. να μας μιλήσει. Πιστεύουμε ότι θα του κάνει καλό.

Λ.:

Η παρουσία όλων των δασκάλων μας βοηθά στη ζωή μας που το πρωταρχικό καθήκον είναι να κάνουμε το θέλημα του Πατέρα. Πολλές φορές κάνουμε πράγματα τα οποία δεν ξέρουμε γιατί τα κάνουμε. Αλλά τελικά αποκαλύπτεται ότι ό,τι κάνουμε, γίνεται επειδή το θέλει ο Πατέρας. Η βοήθεια, η βοήθειά του γίνεται μέσω των αγγέλων κατανοητή σε λίγους, ενώ θα έπρεπε να είναι προς όλους.

Άννα, συνέχισε.

(συνέχεια)

Αφού ξεπεράσαμε τα τεχνικά προβλήματα, συνεχίζουμε. [Σημ.: αναφέρεται σε δύο διακοπές που έγιναν για να αλλαχθούν μπαταρίες στο μαγνητόφωνο] Είναι βλέπετε φορές που νιώθετε ότι δε σας αρκεί η ενέργεια. θέλετε να κάνετε πράγματα και νιώθετε ότι δεν έχετε την ενέργεια. Κι όταν τα πράγματα αυτά αφορούν το γήινο πεδίο, όταν νιώθετε ότι το φυσικό σας σώμα δεν μπορεί να σας ακολουθήσει, είναι η καλύτερη περίπτωση, γιατί τότε μπορείτε να πάρετε βιταμίνες, μπορείτε να τραφείτε υγιεινά, να κάνετε μερικές ασκήσεις και να τονώσετε τον φυσικό σας φορέα. Στα εσωτερικά πεδία όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εκεί πια, δεν αναφερόμαστε –όχι μόνο, τουλάχιστον- στην κατάλληλη διατροφή και την άσκηση, αλλά στην εφαρμογή της αποφασιστικότητας και της θέλησης.

Αυτό που σας δίνει ενέργεια είναι η καθαρή εστίαση και η αποφασιστικότητά σας να προχωρήσετε. Δεν είμαστε εδώ για να κάνουμε άλλη μία εκκλησία όπου οι πιστοί θα έρχονται μία φορά την εβδομάδα για να απολαμβάνουν τη θεία χάρη και μετά θα εντρυφούν πάλι στα εγκόσμια μέχρι την επόμενη φορά, μέχρι την επόμενη τελετή, αλλά αυτός που ακολουθεί αυτό το μονοπάτι, θα πρέπει να είναι πολύ αποφασισμένος να το φέρει εις πέρας. Μόνο με την πύρινη θέληση μπορείτε να προχωρήσετε παραπάνω, όχι παθητικά αλλά δυναμικά. Συγκεντρώνοντας την ενέργειά σας και χρησιμοποιώντας νέες συνδέσεις, αν αυτό είναι απαραίτητο.

Το παράδειγμα του Ηλία με τη Άννα είναι πολύ απτό, είναι πολύ ξεκάθαρο για όλους σας. Γιατί κάποιος που γνωρίζει, μπορεί να καταλάβει τον τρόπο με τον οποίο κινούνται οι πολικότητες και πως αλλάζουν οι συνδέσεις προκειμένου να δημιουργηθεί η απαραίτητη ενέργεια για να προχωρήσει στο δρόμο της. Και δεν το λέμε αυτό για να το πούμε απλά, αλλά για να σας δώσουμε μερικούς υπαινιγμούς για τον τρόπο που μπορείτε να προχωρήσετε εσείς οι ίδιοι. Όταν το δυναμικό της έφτασε σε ένα κατάλληλο επίπεδο, χρειάστηκε να έρθουν κι άλλες ενέργειες για να τονώσουν την κυκλοφορία, για να ανεβάσουν ακόμα περισσότερο τον δείκτη της έντασης της ενέργειας. Αυτό συμβαίνει όταν ερχόμαστε και σας μιλούμε. Δεν είμαστε πάντοτε οι ίδιοι.

Σας έχει ειπωθεί ότι και οι φύλακες άγγελοί σας αλλάζουν ανάλογα με τη δική σας πρόοδο. Μάλιστα, όσοι βλέπετε πολύ συναισθηματικά αυτό το θέμα, μπορεί να στεναχωριέστε γιατί λέτε «Τα καημένα τα αγγελάκια, έφυγαν». Δεν βρίσκεται εκεί η ουσία και δεν υπάρχει καθόλου συναίσθημα σε όλο αυτό. Υπάρχει ξεκάθαρη διαδικασία. Είναι τρόποι λειτουργίας του Πνεύματος. Είναι η τεχνική του θέματος. Όταν ανέβει το δυναμικό σας, θα πρέπει να βρεθεί μια άλλη κινητήριος δύναμη για να σας ωθήσει πιο πέρα. Δεν χάνετε όλα όσα είχατε, ούτε οι άγγελοι που είχατε μαζί σας, οι οδηγοί, φεύγουν και αντικαθίστανται, αλλά προστίθεται μία άλλη ενέργεια, που σας δίνει μεγαλύτερη ώθηση. Έτσι αυξάνει η ένταση του οίστρου που σας κρατά σε εγρήγορση, ώστε να μη μείνετε σε αδράνεια μέσα στην αυτοϊκανοποίηση των επιτευγμάτων σας. Χρειάζεται να είμαστε σκληροί μερικές φορές και το κάνουμε. Και τότε εσείς λέτε ότι το Πνεύμα δε σας αγαπά, δεν σας φέρεται όπως θα έπρεπε να σας φερθεί το Πνεύμα, αγνοώντας βέβαια ότι εσείς είστε το Πνεύμα.

Αφήστε για λίγο τα χέρια στο πλάι. Αφήστε τα να πέσουν στο πλάι. Και ζητήστε να διωχθεί από πάνω σας κάθε ίχνος αυτοθαυμασμού, αυτοεπιείκειας, αυτοχαϊδέματος. Και η στήλη της αυστηρότητας του καμπαλιστικού δέντρου να ενεργοποιηθεί και να ενεργοποιηθεί στο βαθμό που είναι κατάλληλο, έτσι ώστε να επιτύχετε την εξισορρόπηση. Να επιτύχετε την ουδετερότητα. Το να αγαπάτε τον εαυτό σας δε σημαίνει να τον θωπεύετε κάθε φορά που ανακύπτει ένα πρόβλημα, κάθε φορά που ξυπνά μέσα σας η υπόνοια ότι κάτι δεν κάνατε καλά. Χρειάζεται να μπορείτε να στέκεστε γυμνοί στα μάτια του Θεού. Ολόγυμνοι. Και μάλιστα θα σας ζητήσουμε να το κάνετε αυτό, τώρα αμέσως.

Γδυθείτε και σταθείτε στο κέντρο του κύκλου σας ολόγυμνοι.

….Ναι, ομολογούμε ότι το ευχαριστιόμαστε πολύ αυτό. Όχι, δεν το λέμε κυριολεκτικά. Θέλουμε όμως πραγματικά να σταθείτε στο κέντρο του κύκλου, ξεκινώντας πάλι από την Άννα, και να δείτε τον εαυτό σας ολόγυμνο στα μάτια όλων και, πάνω απ’ όλα, στα μάτια του Υψίστου. Χωρίς λάθη και χωρίς δίκια. Ούτε σωστό ούτε λάθος. Ούτε δίκαιο ούτε άδικο. Και όλοι οι υπόλοιποι στον κύκλο, κοιτάξτε νοερά αυτόν που στέκεται στο κέντρο του κύκλου, αναγνωρίζοντάς τον ολόγυμνο στην παρουσία του Θεού, χωρίς δίκιο και χωρίς άδικο.

[Σημ.: Μετά από την Άννα, ο καθένας και η καθεμιά έρχονται στο κέντρο του κύκλου και στέκονται για λίγο οραματιζόμενοι τον εαυτό τους εντελώς γυμνό]

Βα.;…

..Κάθισε

Λ.;….

Μπορείς να καθίσεις

Α.;…..

Είσαι έτοιμη.

Έ.;…. Στάσου για λίγο ακόμα στο κέντρο και γυμνώσου όσο περισσότερο μπορείς.

Ωραία. Ευχαριστούμε.

Κ.;….

Κάθισε.

Γ.;…..

Έτοιμη είσαι, μπορείς να καθίσεις.

Γι.;…. Στάσου στο κέντρο, περισυνέλεξε τα κομμάτια σου και άφησέ τα να πέσουν για άλλη μια φορά. Απόλαυσε τη διαδικασία.

Και έτσι είναι. Μπορείς να καθίσεις.

Β.;…. Δες να γυμνώνεις το στήθος σου κυρίως…

Και έτσι είναι. Κάθισε.

Μ.;….

Κάθισε. Ευχαριστούμε.

Μπορείτε να βάλετε τα χέρια σας όπως επιθυμείτε. Ζητώντας σας να κάνετε αυτά σήμερα, σας μυήσαμε σε μια μικρή τελετή που κάναμε με κάτι φίλους τον προηγούμενο αιώνα. Είναι μια καταπληκτική διαδικασία για να μπορέσετε να ελευθερωθείτε από τα βάρη της προσωπικότητας και πραγματικά να σταθείτε ουδέτεροι εκεί που πρέπει. Το μεγαλύτερο επίτευγμά σας θα είναι να σταθείτε ουδέτεροι. Υπάρχουν πολλά ακόμα στο δρόμο σας να κάνετε. Όμως δε θα γίνουν τώρα, αυτή τη στιγμή. Προσπαθήστε κάθε φορά που κάτι αντιμετωπίζετε, να στέκεστε γυμνοί στα μάτια των άλλων και του Υψίστου. Ολόγυμνοι.

Τελειώσαμε για σήμερα. σας ευχαριστούμε που ήσασταν μαζί μας.

Ο Κουτχούμι, ο Σαιν Ζερμαίν, ο Μορύα –ο Δάσκαλος Μορύα-, ο Ηλίας, ο Σανάτ Κουμάρα κι εγώ, ο Άλιστερ Κρόουλι, σας ευχαριστούμε και θα τα ξαναπούμε σύντομα.

Την άλλη εβδομάδα θα έχουμε κάτι διαφορετικό.

Β., θα μεταφέρεις ένα μήνυμα από τον Άλιστερ Κρόουλι;

Β.:

Είναι ένα άνοιγμα της καρδιάς. Είναι ένα ποτάμι. Είναι ένας δρόμος. Ένας τυρκουάζ δρόμος ή ένα τυρκουάζ ποτάμι που φεύγει από την καρδιά και μεταφέρεται σε έναν – έναν από τα μέλη του κύκλου και ξαναγυρνάει πάλι στην καρδιά. Και έτσι είναι.

(όλοι)

Και έτσι είναι.

Άννα:

Λέει: «Σε κάναμε δική μας».

Μ.;

Μ.:

Ήταν πολύ ωραία έτσι η ενέργεια. και αισθάνθηκα για πρώτη φορά την ενέργεια του Άλιστερ Κρόουλι διάφανη, άσπρη. Και ήταν πολύ ωραία η αίσθηση έτσι που είχα όταν μπαίναμε στον κύκλο, για όλους. δηλαδή, αισθανόμουν ότι έβλεπα κατά κάποιο τρόπο… δεν τους έβλεπα σαν σώματα, σαν ενέργειες. Άλλοι ήταν πιο σκούρα ενέργεια, άλλοι ήταν διάφανοι, όπως εσύ ας πούμε, τελείως. Δεν υπήρχε σώμα, ήταν.. ένας αέρας ήτανε…

Άννα:

Παιδιά, τη δεύτερη φορά, που είπε να σταθούμε στον κύκλο, ένιωσα αδύνατη!!!

[γέλια]

Γ.:

Καλά, αυτό το είδα κι εγώ. άνοιξα το μάτι μου και σε είδα και πήγα να σου πω «Άννα αδυνάτισες»! Το πιστεύεις; Ήθελα να σου πω Άννα αδυνάτισες! Πόσο καιρό έχω να δω την Άννα, σκεφτόμουν. Αδυνάτισες πάρα πολύ.

Άννα:

Άλιστερ, μπορούμε να το επαναλάβουμε αυτό παρακαλώ;

[γέλια]

Μ.:

Εγώ είδα ότι δεν υπήρχες. Ήταν ένα…. αιθερικό.

Σε άλλους βγαίνανε χρώματα. Χρυσό είδα. Έτσι, διαφορετικά. Κι εσύ [Σημ. απευθύνεται στην Ε.] τυρκουάζ… ένα πράσινο μάλλον….σμαραγδί. Ήτανε σμαραγδί το χρώμα. Κι εσύ ήσουνα διάφανη [Σημ.: απευθύνεται στην Γι.] ήταν έτσι πολύ ωραία αίσθηση. Πάρα πολύ ωραία ήταν.

Β.:

Εγώ τη φωτιά την είδα πορτοκαλί, όχι κόκκινη.

Μ.:

Όχι πορτοκαλί, εγώ την έβαλα μοβ.

Βα.:

Όχι. Πορτοκαλί και…

Άννα:

Ναι, γιατί πριν το πω ρώτησα το χρώμα και μου είπε «Άσε τους να τη δουν όπως θέλουν».

Βα.:

Ναι, και μου ‘κανε εντύπωση που δεν έκαιγε καθόλου. Και μου το ‘πες κιόλας. Κάτι σαν «μπες μέσα στη φλόγα». Αλλά ήμουνα μες στη φλόγα, αλλά δεν καιγόμουνα. Δε μ’ ακουμπούσε, δεν αισθανόμουνα… ξέρω ‘γω. Τέλος πάντων, ένιωθα ένα μεγάλο βάρος στο αριστερό μέρος του εγκεφάλου, πολύ μεγάλο βάρος, μια πίεση. Και ένιωθα κατά τακτά διαστήματα το σώμα μου να συμπιέζεται απ’ το κεφάλι και τα πόδια και να ανοίγω απ’ τα χέρια. Πολύ έντονα αυτό το συναίσθημα. Δηλαδή, έπαιρνα κάτι μορφές παράξενες.

Άννα:

Την ώρα που ήσουν εκεί (στο κέντρο);

Βα.:

Όχι, όλη την ώρα γενικώς. Όλη τη διάρκεια, ένιωθα κατά τακτά διαστήματα να αυξομειώνω το μέγεθός μου, να το αλλάζω. Αυτά.

Γι.:

Όταν είπες στην αρχή ότι σήμερα θα κάνουμε… θα σταθούμε στο θέλημά μας, ξαφνικά είδα μια εικόνα. Την έχω δει πολλές φορές. Παλιότερα ξέρεις γέλαγα μ’ αυτό… όπως κάνουνε την αφή της φλόγας στους Ολυμπιακούς αγώνες, να κρατάω έναν πυρσό, και να κατεβαίνει μια κατακόρυφη δέσμη φωτός που γίνεται… πέφτοντας στο κάτοπτρο γίνεται φλόγα. Και μετά είπες εσύ ότι τώρα είναι αναμμένη μία φωτιά στη μέση. Και ήτανε σαν αυτή, ο νοητός ήλιος που γίνεται φωτιά για να τον δω. Η μία μορφή και η άλλη.

Και μετά, που είπες να αναπνεύσουμε από την ψυχή… [Σημ.: ξεκινώντας τη συνάντηση μας ζητήθηκε να κάνουμε μερικές αναπνευστικές ασκήσεις, αναπνέοντας από την ψυχή μας – αυτό το κομμάτι δεν μαγνητοφωνήθηκε] Τις προηγούμενες μέρες μετά από την προηγούμενη συνάντηση και το θέμα του καρκίνου που είχε ανακινηθεί, ένιωσα σαν η μορφή μου να είναι… δε ξέρω, αμοιβάδα είναι που λέγεται αυτό το ακανόνιστο σχήμα; Και επειδή γενικά εγώ είχα προβλήματα με την αναπνοή και τον κόλπο, που είναι τα δύο σημεία που μπαίνει στο σώμα η καθαρή ζωτική ενέργεια είτε η υλική ενέργεια, ένιωθα πως αυτό το σχήμα παίρνει ό,τι μορφή του δίνουν οι πιέσεις απ’ έξω. Κι έλεγα, μα πώς είναι δυνατόν. Έχει δικό του σχήμα. Δεν είναι σαν ζελέ εύπλαστο. Και έχει δικό του σχήμα όταν αναπνέει από την ψυχή του. και ήταν σαν να κατεβαίνει μια κατακόρυφη πάλι δέσμη από φως μέσα που δίνει το σχήμα. Κι αυτό είναι το σχήμα του. Δεν είναι οι πιέσεις που δέχεται, τα καθρεφτίσματα που δέχεται που διαμορφώνουν τη μορφή. Είναι αυτό που εκπέμπει γιατί μπαίνει μέσα του. Και είναι αυτό η αναπνοή της ψυχής και έτσι το είχα νιώσει. Και όταν το είπες τώρα, η στήλη δηλαδή…. Ενεργοποιήθηκε η στήλη που είναι η ψυχή που αναπνέει από το βάθος. Αυτά τώρα. Εκεί είναι πώς έμπαινε… ένιωθα κι εγώ ότι δεν υπάρχουν ξεχωριστά άτομα στον κύκλο, είναι ένα. Απλά είναι διαφορετικές ενέργειες που εκφράζονται μέσα από τη μορφή του καθενός και γι’ αυτό έχει νόημα και η μορφή. και ο καθένας εκφράζοντας το θέλημά του δίνει μεγαλύτερη ένταση στην ενέργεια που υλοποιεί. Αυτά.

Γ.:

Ήτανε πάρα πολύ ωραίος διαλογισμός. Θέλω να τους ευχαριστήσω. Έκανα… νομίζω ότι έγινε πολύ δουλειά σήμερα για τον καθένα μας και για όλους μαζί και έκανα μια διαπίστωση συγκλονιστική. Όταν μας είπανε «σκεφτείτε την καθημερινότητά σας και τι είναι αυτά που θέλετε και που δε θέλετε», προσπάθησα να δω, να βρω τι είναι αυτό που κάνω και δε θέλω. Ενώ, πριν από μερικά χρόνια, θα ‘ψαχνα να βρω τι είναι αυτό που κάνω, που θέλω. Κι αυτό ήτανε συγκλονιστικό. Δηλαδή, ακόμα το… Ήτανε συγκλονιστικό για μένα. Το να ψάχνω να βρω τι είναι αυτό που δε θέλω… δηλαδή μπορώ να πω ότι ευχαριστώ… Ευχαριστώ για τη μέρα μου, την κάθε μέρα. Και η φωτιά που μπήκα μέσα ήτανε λευκή. Ααα και όλοι ήσασταν πάρα πολύ όμορφοι.

Κ.:

Εγώ αισθάνθηκα… Κατ’ αρχήν έχω ένα πρόβλημα με τον Σαιν Ζερμαίν. Δεν ακούω καθόλου τι μου λέει…. Δηλαδή δεν αισθάνομαι ότι μου υπαγορεύει κάποιος κάτι…

Άννα:

Μα μιλάει από μέσα.

Κ.:

Ναι, το ξέρω κι αυτό μου δημιουργεί πάντοτε ένα θέμα.

Άννα:

Το ίδιο συνέβη κάποια στιγμή τώρα με τον Κρόουλι γιατί μιλούσα… είχα μπει στη ροή κι έλεγα, κι έλεγα… και λέω «τώρα πού; Μόνη μου μιλάω;» Λέει «Όχι, συνέχισε, εγώ μιλάω».

Κ.:

Ναι, ούτε καν μια λέξη.

Εγώ αισθάνθηκα πολύ διαύγεια. Ότι ήταν πολύ καθαρή η ενέργεια, πολύ κρυστάλλινη. Αυτό το θέμα με το θέλημα είναι κάτι γενικά που με απασχολεί και το τελευταίο διάστημα, τις τελευταίες μέρες ρώταγα τον Ηλία «Τι θέλεις; Αυτό θέλεις;» Ήμουν σε μία τέτοια διαδικασία. Και αισθάνομαι… και είναι περίεργο γιατί το αντιμετωπίζω συνέχεια αυτό το πράγμα. Δηλαδή πολλές φορές νιώθω μία δυσφορία και καταλαβαίνω ότι πρέπει εκείνη την ώρα… με σπρώχνουνε να αποφασίσω τι θέλω. Ότι πρέπει να πω τι θέλω. Και μόλις ξεκαθαρίσω τι θέλω, αμέσως αισθάνομαι την ενέργεια να καταλαγιάζει. Είναι κάτι αντίστοιχο. Και…. όχι, ήταν πολύ κρυστάλλινη, πολύ διαυγής…

Παρόλο που, για να είμαι ειλικρινής, με σόκαρε το τελετουργικό αυτό προς στιγμήν, μετά το αισθάνθηκα έτσι πολύ απελευθερωτικό.

Βέβαια, παίχτηκε και κάτι άλλο. Την ώρα που σηκώθηκες [Σημ.: απευθύνεται στην Άννα] σε είδα να κάνεις έτσι την μπλούζα σου και λέω «Τι είναι αυτό!;»

[ξεκαρδιστικά γέλια]

Γι.:

Είναι κι αυτό με τους ανθρώπους που στέκονται με τα ρούχα μπροστά σε μία οθόνη και τους βλέπουν γυμνούς. Όχι ακτινογραφία.

Λ.:

Ναι, είναι καινούριο στα αεροδρόμια. Το έδειξαν στην τηλεόραση.

Γ.:

Ναι, υπάρχουν και κάτι γυαλιά τέτοια…

Ε.:

Λοιπόν…. Συνέβησαν διάφορα περίεργα. Πρώτον, την ώρα που μίλαγες για φλόγα, ένιωθα μια ταχυπαλμία πάρα πολύ έντονη και ένα… σαν να φούσκωνε όλη η αριστερή μου πλευρά και μια ζέστη πάρα πολύ έντονη. Αλλά έβλεπα ένα τεράστιο λωτό μπροστά μου. δεν έβλεπα φωτιά. Άσπρο τεράστιο λωτό που στη μέση σαν να ήταν τα φύλα του διάφανα και μακρόστενα. Το οποίο μακρόστενο αυτό σχήμα έμεινε στο μυαλό μου, σαν ενέργεια όμως, όχι σαν σχήμα. Σαν άσπρη ενέργεια κι έβλεπα όλους εσάς έτσι. Δηλαδή δεν έβλεπα σώματα, έβλεπα αυτό. Και το περίεργο ήταν πως αυτή η σκηνή μου ήρθε στο μυαλό… την περασμένη Τετάρτη όταν φύγαμε από δω, σε είδα στον ύπνο μου όπως είσαι τώρα [Σημ. απευθύνεται στην Άννα] Αυτό έλεγα στην Γι. Πριν, με άσπρη μπλούζα, γκρο πλαν, με ακουμπούσες, μου έλεγες διάφορα λόγια. Και κάποια στιγμή αισθάνθηκα αυτή την άσπρη.. μια άσπρη ενέργεια, πάλι σε ένα κύλινδρο, με τον ερημίτη. Τη φιγούρα του ερημίτη. Και ένιωθα σαν να γίνεται σεισμός μέσα μου. αλλά εγώ δεν ήμουν μέσα μου που το αισθανόμουν αυτό. ήμουν αριστερά έξω και κοιτούσα αλλά ένιωθα αυτό που ένιωθα μέσα. Όλα διάφανα. Το ίδιο αισθάνθηκα τώρα μ’ αυτήν την ενέργεια κι αυτή τη…..

Α.:

Κατ’ αρχήν χαίρομαι που αποφάσισα να ‘ρθω σήμερα, που με σπρώξανε να ‘ρθω σήμερα. μ’ άρεσε η διαδικασία, το χάρηκα πάρα πολύ. τη φλόγα την είδα κατακόκκινη. Αισθανόμουν σ’ όλο μου το σώμα να γίνονται διάφορες διεργασίες. Κυρίως στον λαιμό μου. μου ερχόταν να βήξω και με το ζόρι το κράταγα, στο τρίτο μάτι, παντού. Με το γδύσιμο… το ‘χω ξανακάνει… άνετα… Στην Μ. το ‘χω ξανακάνει…

Άννα:

Σοβαρά;

Α.:

Ναι. Στον πρώτο κύκλο, όταν είχαμε ξεκινήσει. Αισθάνομαι πάρα πολύ ωραία. Δηλαδή, χαίρομαι που ήρθα σήμερα.

Λ.:

Ότι ήτανε μια τελετουργία η όλη κατάσταση που περάσαμε, εεε το είχα διαισθανθεί από την αρχή… κάπως… όταν μας είπανε να πέσουμε στη φωτιά η οποία για μένα ήταν πορτοκαλί και κόκκινο έτσι, σαν να ήτανε πραγματική φωτιά, αισθανόμουν μέσα σαν τη μη καιόμενη βάτο. Δηλαδή, αισθάνθηκα πραγματικά καθαρισμό. Δηλαδή έπεσα στη φωτιά για να καθαριστώ από τα πάντα. Και στη συνέχεια, όταν μας είπε να είμαστε γυμνοί, ήταν η βάπτιση. Αισθάνθηκα έτσι… και τα μωρά που τα βαπτίζουνε στη χριστιανική θρησκεία, είναι γυμνά. Δεν είναι με τα ρούχα…. Και πραγματικά, μπροστά στον… αλλά δεν τον είδα σαν δικαστή τον Πατέρα. Ούτε αισθανόμουν καλό ή κακό. Δεν υπήρχε τίποτα. Ήμουν εντελώς έτσι ουδέτερος. Και τώρα κατάλαβα γιατί ο Κρόουλι μου είπε «πήγαινε».

Στην αρχή είχα αντιρρήσεις… όχι, είχα αντιρρήσεις διαβάζοντας όλα αυτά… αλλά πραγματικά, είναι Μάγος (με την καλή έννοια).

Βα.:

Κι εμείς θα γίνουμε.

Κάποιοι από την ομάδα:

Είμαστε, είμαστε. Ενθυμούμαστε.

Β.:

Ένιωθα μεγάλη καθαρότητα και επίσης οικειότητα με το τελετουργικό και τις δύο φορές. και τη φλόγα και όταν γδυθήκαμε. Όταν είπανε για την αναπνοή από την ψυχή μας, αισθάνθηκα ότι ανέπνεα από τα πέλματα. Και στο τέλος, όταν με καλωσόρισαν, μου είπαν ότι έγινα δική τους, μου ήρθε πολύ αυθόρμητα ότι «ξαναέγινα». Δηλαδή, έγινε μια επανασύνδεση. Κάπου μου είναι γνωστό. Μου είναι οικείο. Αυτό.