7η Συνάντηση

Αρχίζουμε λοιπόν…

Έτσι όπως είσαστε όλοι μαζεμένοι απόψε, μαζευόμασταν συχνά με κάποιους φίλους, για να γιορτάσουμε το ένα ή το άλλο γεγονός πάνω στο εσωτερικό μονοπάτι. Και ονομάζαμε αυτές τις συγκεντρώσεις «μυστικές συναντήσεις» και γιορτάζαμε κάθε καινούρια επίγνωση που παίρναμε, κάθε καινούρια αίσθηση, τη γιορτάζαμε και την τιμούσαμε γιατί, καταλαβαίνετε ότι είναι μοναδικές αυτές οι εμπειρίες πάνω στο εσωτερικό μονοπάτι. Είναι μοναδικές για τον καθένα και την καθεμιά σας ξεχωριστά. Δεν είστε εδώ μόνο για να ακούσετε, δεν είστε για να υποφέρετε τα βάσανα της γης και να υποφέρετε και όσα βάρη σας φορτώνει ο πνευματικός σας δρόμος, αλλά είστε για να χαρείτε και να γιορτάσετε κάθε νέα επίγνωση. Αυτό είναι που ξεχνάτε συνήθως.

Βρισκόμαστε εδώ για να συγκεντρώσουμε τις ενέργειές σας σε ένα και μοναδικό σκοπό: στο να ενδυναμώσετε τη θέλησή σας. Η έβδομη ακτίνα συνεργάζεται με την πρώτη, συνεργάζεται πολύ στενά. Και για να προχωρήσει κανείς στο μαγικό έργο, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ενδυνάμωση της θέλησης, της πρώτης ακτίνας. Η έβδομη ακτίνα είναι για την πρώτη, αυτό που είναι μια έξυπνη σύζυγος για τον σύζυγό της. Μπορεί να τον «χειρίζεται» διακριτικά. Να τον κρατά ικανοποιημένο και να χειρίζεται το δυναμικό του. Και μπορεί να μην αρέσει σε όλους αυτό το παράδειγμα, αλλά αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η πρώτη ακτίνα παρέχει τη θέληση και τη δύναμη που χρειάζεται η έβδομη, για να ασκήσει την τελετουργική μαγεία. Για να εφαρμοστεί η θέληση όμως, υπάρχει μια άλλη απαραίτητη προϋπόθεση κι αυτή δεν είναι τόσο ο μόχθος, όσο η χαρά. Δεν μπορεί να ξυπνήσει η θέληση μέσα σας, αν δεν είναι συνδεδεμένη με την ικανοποίηση. Δεν μπορείτε να ξυπνήσετε τη θέληση μέσα σας αν νιώθετε καταπιεσμένοι, αν νιώθετε ότι έχετε παρατήσει τον εαυτό σας, αν νιώθετε ότι δεν αξίζετε δεκάρα τσακιστή, δεν μπορείτε να ενεργοποιήσετε τη θέληση.

Θα μπορούσε ίσως να γίνει μέσα από την οργή, μέσα από τον θυμό. Μόνο που αυτό δεν θα έδινε την απαραίτητη ισοροπία σ’ αυτή τη δουλειά. Καταλαβαίνετε πού το πάω. Το καταλαβαίνετε πολύ καλά.

Είστε ενήλικες και νοήμονες άνθρωποι –ακόμα και η Άννα- [Σημ.: πειρακτικά] και περιμένω να δείξετε την απαραίτητη κατανόηση, για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε περισσότερο. Όχι, η σεξουαλική μαγεία δεν είναι αυτό που θα κάνουμε, σ’ αυτόν τον κύκλο, αλλά χρειάζεται οπωσδήποτε να ενδυναμώσουμε μερικές πλευρές της θέλησής σας.

Καθίστε λοιπόν με τα πόδια σταυρωτά [Σημ.: στο ύψος των αστραγάλων] κι αφήστε την ενέργεια να διαπεράσει το σώμα σας και από τα πόδια να κατέβει προς τα κάτω, αφού δημιουργήσει ένα κόμβο στο ύψος των αστραγάλων. Πάρτε το κεφάλι σας και βάλτε το στην κοιλιά, στο τσάκρα του αφαλού. Δουλεύουμε με οραματισμούς αλλά καταλαβαίνετε ότι είναι πολύ περισσότερο από απλοί οραματισμοί.

Μετακινείτε το κεφάλι σας και το τοποθετείτε στο τσάκρα του αφαλού, στην κοιλιά. Ανακαλύψτε τι σημαίνει αυτό για την ενέργειά σας. Δείτε μέσα από το τσάκρα του αφαλού. Το κεφάλι σας είναι εκεί. η μύτη, τα μάτια, το στόμα, τα αυτιά. Είναι πολύ σημαντικό να μπορέσετε να έχετε μια πλήρη αντίληψη των αισθήσεών σας μέσα από αυτό το κέντρο.

Τώρα, πάρτε το κεφάλι και βάλτε το στα πόδια, στο ύψος των αστραγάλων. Κι αφήστε το εκεί, μέχρι το τέλος της συνεδρίας. Ενδέχεται να μειώσουμε λίγο την ένταση που δημιουργείται χρησιμοποιώντας έναν άλλον τρόπο…

Ζητήστε να περάσει από μέσα σας το σπαθί του Πνεύματος. Όχι απαραίτητα του Μιχαήλ, του Ουριήλ, του Ζακχιήλ…. Το σπαθί του Πνεύματος. Δείτε το να βυθίζεται από ψηλά, από τον λαιμό (τώρα το κεφάλι σας δεν είναι εκεί), μέχρι το πρώτο τσάκρα. Αυτό κι αν είναι επίτευγμα!

Στριφογυρίστε το λίγο και αφήστε τη δόνησή του να σας συντονίσει. Η δόνηση του Πνεύματος είναι η Αγάπη. Και το Σπαθί της Θέλησης, του Πνεύματος, αυτή τη δόνηση φέρνει.

Βάλτε τα χέρια στην καρδιά σε στάση προσευχής κι επαναλάβετε αυτά τα λόγια:

Δέχομαι να δημιουργήσω για μένα

Ένα καινούριο κόσμο

Αγάπης και ανταπόκρισης του Πνεύματος

Όπου το κέντρο θα είμαι Εγώ

Και όλα όσα υπάρχουν θα είναι κομμάτι μου.

[επαναλαμβάνουν όλοι, φράση – φράση]

Δημιουργήστε μία περιστροφική κίνηση με το σπαθί. Περιστρέψτε το έτσι ώστε, όλη η ενέργεια που βρίσκεται γύρω, στο σώμα σας και την αύρα σας, να αρχίσει να περιστρέφεται κατά τη φορά της περιστροφής του σπαθιού και πείτε:

Εγώ είμαι το κέντρο

Και υπάρχω επειδή επέλεξα να υπάρχω

Κανείς δεν θα με εμποδίσει να φύγω όταν θελήσω να φύγω

Και τίποτα δε θα με φέρει εκεί που δεν επιθυμώ να φτάσω.

Αμήν.

[επαναλαμβάνουν όλοι, φράση – φράση]

Στη στάση που στέκεστε, θέλουμε να εντοπίσετε το πιο αδύναμο σημείο σας, εσωτερικά και εξωτερικά. Να το εντοπίσετε και να το αντιμετωπίσετε.

«Ζητώ να φανερωθώ», το ακούτε να σας λέει.

«Και έτσι είναι», απαντάτε.

Έρχεται μπροστά σας είτε σαν θησαυρός του Σολομώντα είτε σα μια μικρή τρύπα, μια μικρή ποντικότρυπα. Όπως και να έρθει, ό,τι κι αν είναι αυτό που βλέπετε μπροστά σας, τρυπήστε το με το σπαθί του Πνεύματος, με πολύ αγάπη. Υπάρχει αγάπη σ’ αυτό που κάνετε. Το διαπερνάτε με το σπαθί. Μία, δύο, τρεις, όσες φορές επιθυμείτε. Και το ευχαριστείτε.

Μπορείτε να καθίσετε σε όποια στάση επιθυμείτε τώρα.

Όταν εντοπίζετε αδύναμα σημεία στην αύρα σας, στην αντίληψή σας, στην ενέργειά σας, στο σώμα σας, αυτή τη διαδικασία μπορείτε να ακολουθείτε. Κάνετε τον ευθειασμό που σας ζητήθηκε: μεταφέρετε το κεφάλι στο κέντρο του αφαλού, κατόπιν στα πόδια, στους αστραγάλους, με το σπαθί του Πνεύματος διαπερνάτε τη σπονδυλική σας στήλη μέχρι και τη ρίζα και, κατόπιν, μιλάτε με το αδύναμο σημείο σας και το διαπερνάτε με πολύ αγάπη.

Είναι εικονικά όλα αυτά, είναι αλήθεια. Αλλά είναι Μαγεία. Η Μαγεία ποτέ δεν είχε να κάνει πραγματικά με τη χρήση αντικειμένων. Αλλά είχε πάντοτε να κάνει με τη χρήση του νου. Εάν εσείς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη νοητική σας σκευή, τον νοητικό σας εξοπλισμό, για να διαχειριστείτε τις ενέργειες βάσει μιας συγκεκριμένης πρόθεσης, μπορείτε να πείτε ότι ασκείτε Μαγεία.

Το ωραίο είναι ότι, με όλα αυτά που συμβαίνουν στην ενέργεια της νέας εποχής, δεν το έχετε συνειδητοποιήσει ακόμα αλλά, να σας πούμε κάτι; Δεν μπορείτε να κάνετε μαύρη μαγεία. Δεν υφίσταται. Δεν υφίσταται. Δεν μπορείτε να βλάψετε. Το ξέρετε ήδη ότι κανείς δεν μπορεί να βλάψει κάποιον, χωρίς αυτός να έχει δώσει την άδειά του. Συνεπώς, όλα αυτά που μπορεί να φαντάζουν φοβερά και τρομερά στα αυτιά του αδαούς, καταλαβαίνετε ότι δεν είναι παρά τεχνικές νοητικής τοποθέτησης και συνειδησιακής διεύρυνσης. Όταν πια ξεπεράσετε τον φόβο του κακού και του σκότους, είστε ελεύθεροι. Τότε σας ανήκουν τα πάντα. Αυτά τα πάντα που σας στέρησαν οι φόβοι σας, εδώ και τόσες χιλιετηρίδες. Όταν δεν φοβόσαστε τίποτα, είστε ελεύθεροι. Ναι, ο Καζαντζάκης το είχε θέσει πολύ ωραία.

Όπως είπαμε, ξέρουμε ότι απευθυνόμαστε σε νοήμονες ανθρώπους και, καταλαβαίνετε πολύ καλά ότι, η έλλειψη φόβου δε σημαίνει ούτε θράσος, ούτε παράτολμες ενέργειες. Γιατί, ακόμα και η σκέψη αυτών των δύο ποιοτήτων / ιδιοτήτων, έρχεται σε αντίφαση με το βασικό πιστεύω ότι τίποτα δεν μπορεί να σας βλάψει, αν εσείς δεν δώσετε την άδειά σας.

Χρειάζεται να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων λοιπόν και να αρχίσετε να χρησιμοποιείτε τη νοητική σας συσκευή για να παράγετε μαγικό έργο. Το μαγικό έργο είναι αυτό που είστε. Είναι η εκδήλωση αυτού που είστε. Αυτό που είστε είναι το μαγικό έργο του Μεγάλου Όντος. Η εκδήλωση αυτού που είστε, είναι έργο δικό σας –πλέον.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχουμε τελειώσει για σήμερα, αλλά τελικά ίσως προσθέσουμε δυο – τρία σημεία ακόμα.

Σε καμία περίπτωση, μην επιχειρήσετε να δώσετε σε τρίτους τα εργαλεία που σας δίνονται, χωρίς την άδεια του «Εγώ Είμαι».

Βλέπετε πώς αλλάζουν οι καιροί; Βλέπετε πού πηγαίνει η μυστικότητα των ταγμάτων και των στοών; Τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Καμία μυστικότητα δεν επιβάλλεται έξωθεν. Αλλά ό,τι μεταφέρεται, θα πρέπει να γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη του «Εγώ Είμαι». Του ΕΑΥΤΟΥ με κεφαλαία. Γιατί είπαμε ότι στέκεστε στο κέντρο της θέλησής σας και αυτός ΕΙΝΑΙ το κέντρο της θέλησής σας. κάνουμε μια πολύ πρακτική δουλειά λοιπόν. Είναι μια πολύ πρακτική δουλειά. Και πιστεύουμε να το έχετε καταλάβει μέχρι να φύγετε από δω σήμερα, ότι μπορείτε αληθινά να χρησιμοποιήσετε αυτό που σας δόθηκε, σε κάθε περίπτωση αδυναμίας.

Η Άννα ρωτάει «Πώς καθορίζεται αυτή η ‘περίπτωση αδυναμίας’; Πώς καθορίζεται η αδυναμία;». θα της πούμε να δει τον εαυτό της στον καθρέφτη, πολύ συνειδητά. Να δει τον εαυτό της, το σώμα της, όπως είναι. Και πάνω εκεί, να εντοπίσει περιοχές που χρειάζονται εξισορρόπηση. Όπου υπάρχει ανισορροπία, υπάρχει αδυναμία. Είναι πολύ ενδιαφέρον το ότι είναι απαραίτητη η ανισορροπία πολλές φορές. Όχι απαραίτητη αυτή καθεαυτή, αλλά είναι ένα κομμάτι της διαδικασίας της προόδου. Άρα, εφαρμόζοντας εσείς κατόπιν με το Σπαθί του Πνεύματος τη θέληση, μπαίνετε και εξισορροπείτε τις ενέργειες που βρίσκονται σε δυσαρμονία και ανισορροπία.

Θα σας ζητήσουμε να βγάλετε το καπέλο και να το αφήσετε στο πλάι. Δείτε τον εαυτό σας να βγάζει το καπέλο και να το ακουμπάει δίπλα του. Τι μπορείτε να καταλάβετε ότι συμβαίνει;

Το σύμπαν είναι πολύ κοντά σας. Αφήστε την ενέργεια που κατεβαίνει να περάσει και να γειωθεί μέσα από τη σπονδυλική σας στήλη στο τσάκρα της ρίζας. Κατεβαίνει πρώτα στον λαιμό, κατόπιν στην καρδιά, κι από κει ακολουθεί το δρόμο της προς τη γη.

Είμαι εγώ. Ο Άλιστερ Κρόουλι, σαν εκπρόσωπος του Σανάτ Κουμάρα στη γη. Εμπιστευθείτε με.

Καταλαβαίνουμε ότι χρειάζονται πολλές θυσίες από πλευράς σας, μερικές φορές. χρειάζεται να θυσιάσετε πολλά παλιά πιστεύω και παλιούς φόβους. Αλλά νομίζουμε ότι οι εξελίξεις σας δικαιώνουν κάθε στιγμή.

Καλό σας βράδυ.

Μλ.

Ήμουν πολύ… βυθίστηκα πολύ, κοιμήθηκα στο μεγαλύτερο μέρος. Βέβαια άκουγα όλα τα… τουλάχιστον έκανα ό,τι έπρεπε να κάνω αλλά δεν μπορούσα με τίποτα να συνέλθω, ήταν πολύ – πολύ μεγάλο το βύθισμα. Και έτσι δεν έχω τίποτα να πω.

Μρ.

Κι εγώ άκουσα τα πάντα και ήρθε αυτό το κομμάτι σήμερα ακριβώς στο σημείο που είμαι, για να προσθέσει, πολύ βαθιά καταλήγει… όλοι μαζί.

Γ.:

Εε ούτε κι εγώ θα μιλήσω πολύ.

Άννα:

Μπα;

[γέλια]

Γ.:

Μου άρεσε πάρα πολύ, αλλά δεν έχω να πω κάτι.

Β.:

Εγώ θέλω να ευχαριστήσω γι’ αυτές τις οδηγίες, ήταν καταπληκτικές. Νομίζω ότι μετά απ’ αυτά μπορούμε να ‘μαστε, εντός εισαγωγικών, οι πιο μεγάλοι μάγοι στο σύμπαν….

Άννα:

Αρκεί να τα χρησιμοποιήσουμε…

Β.:

Ναι, και θα ‘θελα να ρωτήσω κάτι αν γίνεται σ’ αυτό. δηλαδή, «Εγώ Είμαι» έτσι; Και ξεκινάμε σε κάποιον δικό μας άνθρωπο με το «Εγώ Είμαι» και το παρέχουμε στον άλλονε;

Γ.:

Όχι, δεν ειπώθηκε έτσι.

Β.:

Ναι, γι’ αυτό ρωτάω, έχω λίγο μπερδευτεί.

Άννα:

Δεν το κατάλαβα σαν κάτι τέτοιο, αλλά θα ρωτήσουμε μετά.

Β.:

Αν για παράδειγμα, η αδελφή ψυχή μας, ο μαύρος, μας ζητήσει θεραπεία, τι κάνουμε αφού «Εγώ Είμαι»…. Για κάποιον δικό μας εννοώ.

Άννα:

Θα ρωτήσουμε μετά.

Β.:

Εντάξει.

Γ.:

Κι εγώ θέλω να κάνω μια ερώτηση… που έκανες εσύ τη μισή δηλαδή… Είδες, που είπες εκεί πέρα, «τι σημαίνει αδυναμία»; Και μας έδωσε την εικόνα στον καθρέφτη και κοιτάμε την εικόνα μας κλπ. Αλλά αν αυτό είναι ένα συναίσθημα ή κάτι άλλο, πώς θα το αντιληφθούμε; Κοιτώντας τον καθρέφτη;

Άννα:

Ναι, κοιτώντας στον καθρέφτη αντιλαμβάνεσαι όλα τα επίπεδα.

Γι.:

Εγώ αισθάνομαι πολύ ωραία και ζεστά. Αισθάνομαι ότι κολυμπάω μέσα στα νερά μου. αυτό. Και στο τέλος, εκεί που είπες να βάλουμε το κεφάλι μας στη θέση, μετά από όλα αυτά τα σπαθιά κλπ, αισθάνθηκα, πώς είναι αυτό… το έβλεπα και στο Ναύπλιο, οι ανεμογεννήτριες, ξαφνικά σαν να βγαίνει… σαν να ήταν το σώμα ο κορμός της, και βγαίναν τρεις ακτίνες. Και λέω, μα το κεφάλι δεν το βάλαμε ακόμα εδώ, πώς βγαίνουν τρεις… και ήταν… όπου ήταν το κεφάλι. Εδώ, εδώ, εδώ… Και βγαίναν τρία… που γυρίζανε. Πραγματικά, αισθάνομαι ότι είμαι αυτό που ξέρω… δηλαδή ότι… στα νερά μου!

Έ.

Μπορώ να πω κάτι; Το μόνο που θέλω είναι να ευχαριστήσω γιατί νιώθω πάρα πολύ όμορφα. Κι επειδή είμαι μέσα σε χιλιάδες εικόνες αυτή τη στιγμή, νιώθω ότι θέλω μια δική μου επεξεργασία κι αφομοίωση και προτιμώ να μείνω στη σιωπή μου. Αλλά θέλω να ευχαριστήσω.

Τ.

Κι εγώ ένιωσα πάρα πολύ όμορφα. Ήταν πολύ δυνατό. Το σπαθί το είδα να μπαίνει και ήτανε γεμάτο ενέργεια, χρυσό μπορώ να πω, με πολλές…. και μια εικόνα επάνω – επάνω. Κάτι σκαλίσματα είχε και μια εικόνα. Και ρώτησα, ποιανού είναι η εικόνα. Κάτι.. δυο – τρία ονόματα μόνο πήγα να ρωτήσω, ήταν σαν να ήταν του Αρχάγγελου Μιχαήλ η εικόνα πάνω – πάνω. Όταν γυρνούσε το σπαθί, γινόταν ένας μεγάλος κύκλος από ενέργεια και το αισθανόμουν πάρα πολύ μέσα μου και πήγαινε προς τα κάτω συνέχεια. Τα πόδια μου ήταν πολύ βαριά κιόλας. Όλη αυτή η ενέργεια γειώθηκε στο τέλος, όταν είπες να την πάμε από πάνω και να τη γειώσουμε.

Άννα:

Εγώ… με το που βγάλαμε το καπέλο νιώσατε κάτι; ένιωσα κάτι πολύ πλατύ εδώ, [Σημ.: δείχνει πάνω απ’ το κεφάλι] που γύριζε…. γύριζε και μετά σχημάτισε δίνη προς τα κάτω.

Όλοι:

Ναι… ήταν τόσα πολλά…

Κα.

Τώρα ήρθαν πολλά, γιατί έχει ξεκινήσει από χθες. Δηλαδή, όλο το channeling ήρθε σα μια απάντηση σε όσα γίνονται από χθες. Κατ’ αρχήν εχθές το βράδυ, με το που βυθίστηκα, ακούω μια φωνή στον ύπνο μου «Εσύ είσαι το Θεϊκό Σχέδιο». Ναι. Μετά είχα μια εμπειρία που φοβήθηκα, σήμερα, δηλαδή μου επιτέθηκε ένας που είχαμε εκεί στο κέντρο [Σημ.: αναφέρεται σε ένα κέντρο απεξάρτησης τοξικομανών] και μετά θύμωσα με τον εαυτό μου γιατί τρόμαξα. Ήταν πολύ επιθετικός.

Άννα:

Σου επιτέθηκε μόνο φραστικά ή…

Κα.:

Φραστικά… σηκώθηκε να με δείρει. Και δε θα ‘κανε κάτι, απλώς εκείνη την ώρα ήτανε… Και μετά τσακώθηκα με τον Ηλία. Του είπα: «Γιατί με έβαλες σ’ αυτή τη διαδικασία, γιατί έπρεπε να το περάσω αυτό; Γιατί έπρεπε να φοβηθώ; Γιατί φοβήθηκα; Θέλω χαρά. Τι είναι αυτό;» Και ξέρεις, σε μια τέτοια…. Και ότι χρειάζομαι χαρά, εν πάση περιπτώσει, δεν... Και ήταν σαν μια απάντηση αυτό. Και μετά σκεφτόμουνα, και ακριβώς αυτό είπα… δηλαδή, ζήτησα εκείνη την ώρα ότι χρειάζεται να ενδυναμώσω…. Αισθάνθηκα αδυναμία και ότι χρειάζεται να δυναμώσω με κάποιον τρόπο. Και ήταν ακριβώς απάντηση σ’ αυτό.

Άννα:

Αα, οκ!

Κα.:

Ναι, ήρθε ακριβώς έτσι, κοστουμάκι… Εγώ, όταν είπανε για το καπέλο…

Κατ’ αρχήν, αισθάνθηκα ότι μου βάλανε έναν κρύσταλλο εδώ πολύ βαθιά [Σημ.: δείχνει το τρίτο μάτι], σαν να έγινε εγχείρηση εδώ, όπως το ‘λεγε η Κ. την προηγούμενη φορά, έτσι κάτι σαν… Και όταν είπανε «βγάλτε το καπέλο», είδα… Δεν ξέρω αν έχετε δει αυτά που φοράνε στη Σουηδία τα Χριστούγεννα, με τις πολλές φλόγες. Ήταν έτσι πολύ έντονες ενέργειες γύρω – γύρω, σαν φλόγες. Αυτό ήταν, αυτό αισθάνθηκα πολύ έντονα. Αυτά. Ήτανε πάντως πολύ βαθύ.

Α.:

Κι εγώ έτσι αρκετά βαθιά, έτσι, πήγα σήμερα. Το σπαθί το είδα κι εγώ χρυσό με διάφορα σκαλίσματα. Αισθάνθηκα την ενέργεια στο πρώτο κέντρο. Το αδύνατο σημείο μου που είπαν να το εντοπίσουμε, ήταν στο ηλιακό πλέγμα και ήταν, όπως το αντιλήφθηκα εκείνη την ώρα, ανισορροπία των συναισθημάτων μου. Όπως όταν είπαν να δεις εσύ τον εαυτό σου στον καθρέφτη, τον είδα τον εαυτό μου και δεν είχα αριστερό πόδι. Δεν είχα αριστερό πόδι, η μάλλον το είδα πολύ αχνό. Πάλι θέμα ισορροπίας. Μάλλον είναι θέμα ισορροπίας. Και είναι ένα θέμα που το δουλεύω αυτόν τον καιρό. Μετά την ιστορία που είχα κάνει με την Σ., είναι ένα θέμα που το δουλεύω.

Με το καπέλο, δεν ένιωσα ενέργεια στο κεφάλι, απλά ήταν ένα τετράγωνο καπέλο. Πώς είναι αυτό που φοράνε όταν κάνουν τις τελετές στα πανεπιστήμια; Αυτό το καπέλο μου βγήκε εμένα. Άλλη εμπειρία δε θυμάμαι.

Μ.:

Εμένα το αδύνατο σημείο ήταν μια φούσκα με μαύρο αίμα που είχε μείνει μέσα πολύ. Και, το τρυπούσα, το τρυπούσα…έβγαινε αυτό αλλά η μεμβράνη αντιστεκότανε.. δεν διαπερνούσε.. τέλος πάντων, πολλές εμπειρίες. Εγώ θέλω να ρωτήσω: στο τέλος, μου ήρθε το προφίλ ενός άνδρα έντονα. Εε νεαρός, αλλά… επειδή ήτανε παράξενο, ήθελα να ρωτήσω τι ήταν αυτό το πρόσωπο. Βέβαια, εκείνη την ώρα που αναρωτιόμουν, είπες «Εγώ είμαι». Στο τέλος, που λέει «Εγώ είμαι ο Άλιστερ Κρόουλι»… Αλλά εννοούσε άλλο, ότι κατεβαίνει η ενέργεια.

Άννα:

Α, ίσως λοιπόν να ήταν αυτός.

Μ.:

…αλλά δε του μοιάζει, δεν ήταν το πρόσωπό του….

Α.:

Να ρωτήσω κι εγώ κάτι. Γιατί το αριστερό πόδι; Δηλαδή, τι αντιπροσωπεύει; Όπως το ερμηνεύω εγώ, το δεξί πόδι είναι η αρσενική ενέργεια και το αριστερό η θηλυκή.

Άννα:

Ναι, θα σου πει η Γι. Ίσως έχει κάποιες γνώσεις επ’ αυτού.

Λ.:

Εγώ αισθάνθηκα ότι μας δόθηκε ο τρόπος να γίνουμε μάγοι. Τα αδύνατα σημεία είναι πολλά, δεν είναι ένα σε μένα. Θα προσπαθήσω να λύσω με τον τρόπο αυτόν τα προβλήματα των αδυνάτων σημείων. Κατά τ’ άλλα, ήμουν λίγο κουρασμένος. Αυτό με το καπέλο δεν το θυμάμαι καθόλου. Δεν έχει σημασία….

Κ.:

Εε, εγώ είδα ότι το σπαθί ήταν ασημένιο και είχε μια μπλε σκούρα πέτρα και στο τέλος είδα ποια είναι τα αδύνατα σημεία μου. Είναι το δεύτερο και το πέμπτο το τσάκρας. Αλλά εκτός απ’ αυτό, εγώ είδα και ορισμένες καταστάσεις που αντιμετωπίζω, τις οποίες τις…. σπάθωσα, εκείνη την ώρα, κανονικά. Εκείνη την ώρα δηλαδή, αλλά έδινα καλή ενέργεια, όχι ότι «σας καθαρίζω και…» Απλώς, είχα μια καλή πρόθεση και προς αυτό που… τέλος πάντων. Και στο τέλος, όταν είπε να βγάλουμε το καπέλο, εγώ είδα το κεφάλι μου που είναι κάτω και λέω, πού να βγάλω το καπέλο, αφού είναι το κεφάλι μου κάτω. Το πήρα το κεφάλι, το ‘βαλα… τέλος πάντων [γέλια]

Και εκεί, όταν μπήκε η ενέργεια ήταν άσπρη αλλά στο τέλος είχε μία μορφή σαν ζώο.

Άννα:

Τι ζώο;

Κ.:

Δεν ξέρω, σαν ανθρωπόμορφο κάτι στο πρόσωπο… είχε μάτια και μούσι. Και μετά είδα τον Κουτχούμι σε μελαχρινό. Αλλά η ενέργειά του δεν ήταν λευκή. Δεν ήταν μια ενέργεια ‘καθαρή’… δε ξέρω…. σε μένα.

Χ.:

Κι εμένα το σπαθί ήταν ασημένιο και είχε και μπλε πέτρα. Μάλλον ήταν το ίδιο με της Κ. Εγώ αισθανόμουνα κάψιμο στις πατούσες για αρκετά μεγάλο διάστημα και έβλεπα και διάφορες μορφές, κυρίως μια γυναικεία παιδική. Το αδύνατο σημείο ήταν το δεξί πόδι αλλά μετά οι τρύπες αλλάζανε. Δηλαδή, ενώ ξεκίνησα με το δεξί πόδι, έφευγε και έμπαινε άλλο στη θέση του και άλλο… και κάποια στιγμή δεν μπορούσα να παρακολουθήσω.

Έ.:

Να σημειώσω κι εγώ κάτι που με εξέπληξε… το αδύνατο σημείο μου ήταν ο λαιμός. Δεν το περίμενα… δεν το περίμενα….

Άννα:

Έχει να κάνει με την έκφραση ο λαιμός.

Έ.:

Κι έβλεπα μια πέτρα εκεί σε σχήμα αυγού γκρι-χρυσό –πεσμένο χρυσό, όχι το έντονο- και έμπαινε μια ενέργεια… σαν οξυγονοκόλληση…. δηλαδή σαν να διαλυόταν αυτό και έμπαινε μέσα μου σα σκόνη [Σημ.: δείχνει τη ροή της σκόνης από τον λαιμό προς τα κάτω] Μου έκανε εντύπωση αυτό. το λέω και δεν το… απλά, όπως το τρύπαγε, τα ξύσματα κατέβαιναν κάτω. Είναι το σημείο αυτό περίεργο.

Άννα:

Λέει, να πω στη Γι. να απαντήσει στην Α.

Γι.:

Το αριστερό πόδι έχει να κάνει με τη θηλυκή πλευρά με την έννοια της αποδοχής και της δεκτικότητας, δηλαδή της εσωτερικής αίσθησης που στηριζόμαστε και σ’ αυτή. Όταν δεν υπάρχει το αριστερό πόδι, σημαίνει ότι στηρίζομαι μόνο στην ενεργητική πλευρά και όχι στη δεκτική και χρειάζεται να πατάω και στα δυο πόδια. Όπως έχουμε δυο πόδια για να ισορροπούμε, χρειάζεται να υπάρχει ανάπτυξη και της…

Α.:

Δηλαδή στηρίζομαι στη λογική…

Γι.:

Στην ενεργητική πλευρά.

Χ.:

Δηλαδή μ’ εμένα συμβαίνει το αντίθετο και πάσχει η ενεργητική μου πλευρά;

Άννα:

Αα, δε ξέρω, δεν είπες τίποτα για πόδι…

Όλοι:

Το είπε, το είπε…

Άννα:

Η Γ. λέει. Ποια ήταν η ερώτησή σου Γ.;

Γ.:

Αν το αδύνατο σημείο δεν είναι στο σώμα αλλά σε κάποιο άλλο πεδίο. Δηλαδή και στο συναισθηματικό…

Άννα:

Αυτό που δεν καταλαβαίνετε, λέει, είναι ότι, όταν κοιτάζετε τον εαυτό σας στον καθρέφτη, επηρεάζετε σε όλα τα σώματα. Δεν μπορείτε να απευθυνθείτε μόνο στο φυσικό σώμα και όχι σε όλα τα υπόλοιπα. Με τον ίδιο τρόπο που, μία ασθένεια, ένα σύμπτωμα, έρχεται και εκδηλώνεται στο φυσικό σώμα όταν νοσούν τα άλλα σώματα. Συνεπώς, είναι αλληλένδετα και δεν έχετε λόγο να μπερδεύεστε μ’ αυτό.

Γ.:

Εντάξει, κατάλαβα.

(συνέχεια)

Β., όταν δουλεύεις με την αύρα σου, μπορείς να καθαρίσεις ολόκληρο το σύμπαν. Μπορείς να καθαρίσεις οποιονδήποτε άνθρωπο, όταν το κάνεις μέσα στη δική σου αύρα. Αυτό είναι αρκετά περίπλοκο και πολύ απλό ταυτόχρονα. Θα πρέπει κατ’ αρχήν να δεχτείτε την ενέργεια των ανθρώπων στην αύρα σας. Όχι να τη δεχτείτε σαν κάτι ξένο, να την αναγνωρίσετε. Χρειάζεται να αναγνωρίσετε ότι ο άνθρωπος που πάσχει είναι κομμάτι του εαυτού σας και να αντιμετωπίσετε το θέμα του μέσα στη δική σας αύρα. Τότε, ναι, μπορείς να χρησιμοποιήσεις το σπαθί μ’ αυτόν τον τρόπο.

…………..

Στην ερώτηση για τον λαιμό, μου δείχνει ότι υπάρχει ένα θέμα με τις ωοθήκες. Αυτό που είδες ήτανε σαν μία αντιστροφή, ή μία κατάσταση που υπάρχει στον λαιμό, ένα στάτους, το οποίο σχετίζεται με μια ενέργεια που υπάρχει στο δεύτερο τσάκρα και στην περιοχή των ωοθηκών. Συνεπώς, θα ήταν καλό να δουλέψεις με το σπαθί και να το κατευθύνεις σ’ εκείνη την περιοχή, ώστε να αποκατασταθεί η ισορροπία.

Κ.:

Μήπως ήταν παρόμοια και η δική μου περίπτωση που είδα το δεύτερο και το πέμπτο;

Άννα:

Α, δεύτερο και πέμπτο είδες; Μισό λεπτό..

Ναι. Σχετίζονται οι εμπειρίες μεταξύ τους. είναι σε αντίστοιχα πεδία.

Α.:

Να ρωτήσω κι εγώ κάτι. Αυτό που αισθάνθηκα στο ηλιακό πλέγμα, σωστά το ερμήνευσα ότι είναι συναισθηματική ανισορροπία; Το αδύνατο σημείο;

Άννα:

Ναι. Και κάτι ακόμα. Και κάτι στο στομάχι, μου λέει.

Τελειώσαμε;

Ευχαριστούμε.