14η Συνάντηση

Σας δίνουμε λίγο χρόνο για να συγχρωτισθείτε, να αφήσετε τις ενέργειες σας να συγχρωτισθούν. Ακόμα και τώρα πολλές φορές φοβόσαστε ο ένας τον άλλον, αντανακλώντας κάποιες παλιές πεποιθήσεις που δεν σας ταιριάζουν πια. Σας μιλάει ο Άλιστερ Κρόουλι.

Και βέβαια ξέρετε πολύ καλά ότι δεν μπορείτε να προχωρήσετε όσο καθρεφτίζετε, όσο αντανακλάτε τις παλιές πεποιθήσεις. Δεν μπορείτε να συνεχίσετε όσο εξακολουθείτε να καθρεφτίζετε την διττότητα. Και μπορεί πολλοί να με κατηγόρησαν για την τέλεση μαύρης μαγείας ή σεξουαλικής μαγείας αλλά γνωρίζω πάρα πολύ καλά πως όλα είναι Ένα και δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να σας χωρίσει από την αγάπη του Πνεύματος. Με τον ίδιο τρόπο που κατηγόρησαν εμένα θα κατηγορήσουν κάποια στιγμή και σας… Βαδίζετε συνειδητά προς αυτή την κατεύθυνση, ξέρετε, και δεν σας νοιάζει όπως δεν ένοιαξε και μένα. Ξέρω ότι δεν θέλετε να βιώσετε δυσάρεστες καταστάσεις και να είστε σίγουροι ότι αυτό δεν θα συμβεί αν εσείς δεν το θελήσετε. Ο καθένας μας κατεβαίνοντας στη γη παίζει πολλούς διαφορετικούς ρόλους. Εγώ αποφάσισα να παίξω αυτόν το συγκεκριμένο ρόλο, εσείς κάποιον άλλο. Όμως καταλαβαίνετε τώρα πια σε τι βαθμό είμαστε ενωμένοι και ότι αυτό που μας συνδέει είναι το ίδιο το πνεύμα, είναι η πνευματική αντίληψη των πραγμάτων, η αντίληψη της ενότητας των Πάντων. Μόνο που στη δική μου περίπτωση εκφράστηκε μέσα σ’ ένα διαφορετικό πλαίσιο χωροχρονικό και στη δική σας σ’ ένα άλλο, πολύ πιο σύγχρονο. Σε λίγα χρόνια, σε μερικές δεκαετίες, όταν οι απόψεις σας θα είναι πλέον παρωχημένες θα περάσετε από την ίδια κρησάρα που πέρασαν και οι δικές μου απόψεις.

Θέλω να δείτε τα πράγματα λίγο από το μέλλον. Άλλωστε δεν απέχει πολύ, τώρα είναι το μέλλον. Δείτε τα πράγματα μέσα από την οπτική του μέλλοντος, όχι γιατί, όπως ελέχθη, η μαντεία θα ξανανθίσει, αλλά γιατί βρίσκεστε σ’ ένα διαφορετικό πλαίσιο, απ’ το οποίο μπορείτε να δείτε το παρόν και το μέλλον ταυτόχρονα. Επιτρέψτε λοιπόν στη σκέψη σας να ταξιδέψει στο μέλλον. Η μαντεία ήτανε ένα εξαιρετικό χάρισμα για όσους δεν την είχαν. Αυτοί που βιώνουν την πραγματικότητα της μαντείας ή της πρόβλεψης ή της διαίσθησης και της ενόρασης, όπως λέτε, θεωρούν ότι απλά μπορούν να δουν καλύτερα τον εαυτό τους. Είναι ένα κομμάτι του εαυτού τους και σαν τέτοιο το αναγνωρίζουν, απλά μπορούν να βλέπουν μέσα από τις διαστάσεις.

Θα ζητήσουμε από τους δύο που δεν ήρθαν να φύγουν… και να μην ξανάρθουν…

Ας συνεχίσουμε λοιπόν με το σημερινό μάθημα για τα τάλισμαν και τις διαστάσεις. Αφήστε τον εαυτό σας να φανεί πάνω σ’ έναν καθρέφτη. Έχετε δουλέψει πολύ με τον καθρέφτη, με την καθοδήγηση του Ηλία. Ένας καθρέφτης λοιπόν είναι μπροστά σας και εκεί βλέπετε τον εαυτό σας. Αφήστε τον να πάρει ότι σχήμα νομίζετε ότι μπορεί να έχει. Μπορεί να μην είναι ένα ανθρώπινο σχήμα… μπορεί να είναι ένα σύμβολο… να είναι μια πατάτα… να είναι ένα χρώμα… Πάρτε λίγο χρόνο για να δείτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη όπως δεν τον έχετε δει ποτέ άλλοτε.

Δεν κωλυσιεργούμε, σας δίνουμε χρόνο για να γνωρίσετε τον εαυτό σας ακόμα καλύτερα.

[παύση]

Ο Άλιστερ Κρόουλι θα φύγει και θα ξανάρθει στο τέλος του καλοκαιριού με μια άλλη ομάδα. Μέχρι τότε θα ήτανε καλό να δουλέψετε με όσα σας έχουν δοθεί μέχρι σήμερα… να δουλέψετε συνειδητά μ’ αυτά.

Την προηγούμενη φορά λοιπόν επισκεφτήκατε τον παράδεισο σας. Αυτή ήταν η εμπειρία που είχατε με το τάλισμαν που δημιουργήσατε εσωτερικά. Τώρα θέλουμε αυτό που είδατε στο καθρέφτη, -εάν ακόμα δεν έχετε συλλάβει κάτι προσπαθήστε λίγο ακόμα- την εικόνα που είδατε μέσα στον καθρέφτη, να τη βάλετε στο τάλισμαν που θα δημιουργήσουμε σήμερα. Είναι η εικόνα της εσωτερικής σας πραγματικότητας αυτή τη στιγμή. Για τον καθένα είναι κάτι διαφορετικό και συνδέει τον καθένα με άλλο πεδίο. Δεν ήρθε η ώρα να μετακινηθούμε ακόμα στο βουδικό πεδίο με τα τάλισμαν, θα το κάνουμε την επόμενη φορά ίσως…

Ο καθρέφτης είναι η επιφάνεια του τάλισμαν αυτή τη φορά… Το σχήμα ή το σύμβολο ή ό,τι βλέπετε εκεί πέρα, είναι αυτό που θα συμπεριλάβετε στο τάλισμαν, αφού πρώτα σχεδιάσετε ένα κύκλο  στον καθρέφτη. Είναι ένας κύκλος που στις τέσσερις άκρες του έχει μικρές προεξοχές, τριγωνικές, οι οποίες με τη σειρά τους περικλείονται σ’ έναν μεγαλύτερο κύκλο. Έχετε δηλαδή δυο ομόκεντρους κύκλους, που ανάμεσα τους υπάρχουν τέσσερα τρίγωνα, σχηματίζοντας ένα νοητό τετράγωνο. Μέσα σ’ αυτόν το διπλό κύκλο προβάλετε το σχήμα που είδατε ότι είστε.

[παύση]

Εκεί μπορείτε να προσθέσετε δύο  τρία σύμβολα ακόμα όπως νιώθετε να σας δίνονται.

[παύση]

Ενώ τις προηγούμενες φορές μέσα από τα τάλισμαν αυτά ερχόσασταν σε επαφή με διαφορετικά πεδία, προβάλλοντας το τάλισμαν στον καθρέφτη επικοινωνείτε με τις ιδιότητες των δασκάλων. Εάν κάποιοι από σας χρησιμοποίησαν σύμβολα συγκεκριμένων δασκάλων, μπορείτε να είστε σίγουροι ότι αποτελεί αυτό το τάλισμαν μία πόρτα για την ενέργεια τους. Η Άννα π.χ. είδε μία πάπια και η πάπια είναι σύμβολο, -ένα από τα σύμβολα- του Σανάτ Κουμάρα. Πως μπορεί να στέκεστε στον καθρέφτη και να βλέπετε κάτι άλλο από τη μορφή σας; Μα είπαμε είναι η εσωτερική σας πραγματικότητα, η ενέργεια η  δική σας  στα εσωτερικά πεδία. Εάν είδατε τη μορφή σας παρ’ όλα αυτά, χρησιμοποιήστε αυτή. Τα πράγματα θ’ αρχίσουν να γίνονται ακόμα πιο ξεκάθαρα στη συνέχεια.

Τώρα αυτό το τάλισμαν, πάνω στον καθρέφτη, πάρτε το και εντυπώστε το στο τρίτο μάτι.

[παύση]

Όλα τα σύμβολα που υπήρχαν επάνω του έρχονται και στέκονται στο τρίτο μάτι. Ο κύκλος όπως πάντα έχει ένα κέντρο στη μέση. Συνδέοντας τα διάφορα σύμβολα μεταξύ τους καθαγιάζετε τις ενώσεις, την συνδεσμολογία που δημιουργείτε. Να θυμόσαστε να συνδέετε τα σύμβολα που βάζετε με γραμμές. Είναι οι γραμμές πάνω στις οποίες ρέει η ενέργεια. Υπάρχουν και περιπτώσεις που κάποια σύμβολα χρειάζεται να μένουν ελεύθερα. Είναι μεμονωμένες περιπτώσεις και συμβαίνει όταν θέλετε να κρατήσετε μια ενέργεια σ’ ένα πιο αφηρημένο πεδίο και να μην την εκδηλώσετε άμεσα στην πραγματικότητα σας.

Το τρίτο σας μάτι, σαν μηχανή προβολής, τώρα προβάλλει αυτό το τάλισμαν στην αύρα σας. Σαν ένας φάρος φωτός περιστρέφεται και το προβάλλει σε όλη σας την αύρα… Δεν υπάρχει περιγραφή γι’ αυτό που γίνεται... Παίρνετε τα τουβλάκια, τα ενεργειακά τουβλάκια απ’ τα οποία έχετε χτίσει την αύρα σας και τα τοποθετείτε ξανά, τα συνδυάζετε ξανά ώστε να δημιουργήσετε κάτι τελείως καινούργιο. Αυτό συμβαίνει. Κι αυτό το κάτι το τελείως καινούργιο περιλαμβάνει τις ενέργειες των δασκάλων και των συμβόλων που έχετε χρησιμοποιήσει.

Θα είχε πολύ ενδιαφέρον για σας αν το επόμενο διάστημα, που θα μεσολαβήσει ανάμεσα στις δύο ομάδες μου, εργαστείτε με τα τάλισμαν και πειραματιστείτε βασισμένοι στην εσωτερική σας καθοδήγηση. Δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτα, αρκεί να θυμόσαστε να κρατάτε μια σταθερή περίοδο ανάμεσα στους πειραματισμούς σας ώστε να εγκαθιδρύεται ένας ρυθμός. Ο ρυθμός είναι πολύ σημαντικός στο μαγικό έργο, είναι η βάση του έργου. Και μέσα σ’ αυτόν το ρυθμό θα μάθετε να κινείστε και να αναγνωρίζετε τις ενέργειες που εμπλέκονται κάθε φορά και θα μάθετε να αναγνωρίζετε την ενέργεια που φέρνει κάθε ξεχωριστό σύμβολο, με κάθε ξεχωριστό τρόπο που το χρησιμοποιείτε. Ενέργειες που θα βλέπετε να κινούνται στη γήινη πραγματικότητα σας, σε κύκλους.

Είστε οι κύριοι του παιχνιδιού σας και τώρα μπορείτε να το συνειδητοποιήσετε ακόμα καλύτερα. Μπορείτε να συνειδητοποιήσετε ότι έχετε τη δυνατότητα να μετακινείστε απ’ το ένα πεδίο στο άλλο, πολύ συνειδητά, με την χρήση αυτών των τάλισμαν. Και τώρα πια, σήμερα, καταλαβαίνετε ότι με τη χρήση τους μπορείτε να συνδέεστε με τους δασκάλους που επιλέγετε. Εμείς θα σας συνιστούσαμε να χρησιμοποιείτε τα σύμβολα που σας δίνονται εσωτερικά, ώστε η κίνηση σας να είναι πιο ρυθμική και συμβατή με το γενικό συντονισμό των δασκάλων με τους οποίους εργάζεστε. Να μη διστάζετε να εντάσσετε την ενέργεια σας και τον εαυτό σας στο ρεύμα των δασκάλων. Έτσι ενισχύετε το μεγάλο έργο, της επίγνωσης, και έτσι ακόμα χρησιμοποιείτε τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία που έχουν αναπτυχθεί, για να επιταχύνετε το ρυθμό σας και το έργο σας. Είναι βέβαια φορές που μπορείτε να επιτύχετε πράγματα πολύ πιο γρήγορα αν δεν βιώνετε και την τριβή που συνεπάγονται αυτά τα πεδία και τότε χρειάζεται να δουλέψετε μόνοι σας. Η προσωπική σας καθοδήγηση θα σας κατευθύνει κατάλληλα.

Ο Δάσκαλος Σαιν Ζερμαίν είναι μαζί σας λοιπόν και σήμερα… Και θα σας ζητήσουμε να συνδεθείτε μαζί του με την καρδιά.

[παύση]

Από την καρδιά του προς την δική σας έρχεται μια νότα, είναι η νότα Σι… Στέκεται στο κέντρο της καρδιάς… Αφήστε την καρδιά σας να ηχήσει με την νότα Σι… Δεν έχει σημασία αν είναι πάνω στο πεντάγραμμο η πιο πάνω η πιο κάτω, λειτουργούμε αναλογικά. Κρατείστε τη νότα Σι που νιώθετε να ταιριάζει σε σας.

[παύση]

Ο ήχος της καρδιάς, η ταλάντωση που δημιουργείται, ενεργοποιεί το τάλισμαν στο τρίτο μάτι.

Και τώρα πάψτε να τριγυρίζετε σαν τις κότες με το κομμένο κεφάλι και αποκτήστε ρυθμό… Ανεβαίνουν οι δονήσεις σας μ’ αυτόν τον τρόπο και χρειάζεται να χαλιναγωγήσετε την κίνηση με την επιβολή ενός ρυθμού. Ας είναι ο ρυθμός της αναπνοής σας αυτός.

[παύση]

Δημιουργείται μια περίπλοκη συνειδητότητα έτσι, όμως είναι ιδανική για να ασκηθείτε πάνω στο σημερινό θέμα.

Ο Δάσκαλος Σαιν Ζερμαίν ακουμπά την καρδιά σας. Οι κυματισμοί που δημιουργούνται φτάνουν μέχρι τα άκρα… Μέχρι τα άκρα, τα ακροδάχτυλα των χεριών και των ποδιών… και ψηλά πάνω από το έβδομο κέντρο…

[παύση]

Πάρτε το σπαθί σας και βυθίστε το στην καρδιά… πέρα για πέρα.

Μπορείτε να δείτε ότι το σπαθί έχει σαν αποτέλεσμα, μπαίνοντας, να επικεντρώνει τα κύματα επάνω του. Ο κυματισμός φαινόταν να κατευθύνεται προς τα έξω ενώ τώρα συγκεντρώνεται η ενέργεια προς τα μέσα. Βγάλτε το σπαθί, δεν χρειάζεται να μένει πολύ στην καρδιά ποτέ… Πάρτε την ενέργεια που συγκεντρώθηκε και τοποθετήστε τη στο τρίτο μάτι, πάνω στο τάλισμαν.

[παύση]

Σας αφήνουμε να πάρετε λίγο χρόνο για να συνοψίσετε όσα κάνατε.

Εάν για κάποιους η συγκέντρωση της ενέργειας είναι δυνατή, μπορείτε να την κατευθύνετε προς τα πόδια και να την αφήσετε να γειωθεί…

Μην ξεχνάτε ότι το τρίτο σας μάτι προβάλλει την ενέργεια που υπάρχει εκεί στην αύρα σας…

Και μ’ αυτόν τον τρόπο εκτονώνεται κι η ενέργεια που έχει συγκεντρωθεί…

Η καρδιά σας είναι στο σωστό μέρος…

Οι ενέργειες του Σαιν Ζερμαίν σας καλύπτουν όλους μέχρι την επόμενη φορά. Πάρτε λίγο χρόνο για να μοιραστείτε τις εμπειρίες σας και θα συνεχίσουμε.

Β.:

Οι ενέργειες ήτανε πάρα πολύ βαριές για μένα. Χέρια, πόδια, μου ’τανε τελείως, νόμιζα ότι ήτανε σα βαριοπούλες απ’ το βάρος. Ειδικά το δεξί μου πόδι απ’ το γόνατο και κάτω ένιωθα ότι ήταν τεράστιο και βαρύ όσο τίποτα άλλο. Τέλος πάντων, τα τάλισμαν που είδα ήτανε μέσα στον κύκλο –προσπαθώ να βρω την έκφραση αλλά δεν τη… δεν τη θυμάμαι τώρα- πως είναι τα, σε κάτι έργα μαγείας που βλέπουμε, που υπάρχουνε κάτι σα πεταλουδίτσες, μικρά, μαγικά…

Άννα:

Πεταλουδίτσες; Νεράιδες;

Β.:

Οι νεράιδες οι πολύ-πολύ μικρές…

Άννα:

Τα στοιχειακά, ναι…

Β.:

Τα ξωτικά, αυτά. Δηλαδή μόλις είδα τον εαυτό μου στον καθρέφτη, -δηλαδή προσπαθούσα να δω, γιατί έχω δει τον εαυτό μου στον καθρέφτη, που ’χω σταμπάρει τον εαυτό μου και με φως και χωρίς φως και προσπαθούσα να τον δω-, λέω «τώρα πού πρέπει να τον δω και να δω το τάλισμαν, στο φως όταν είμαι ή όταν είμαι στο σκοτάδι;» Τέλος πάντων αποφάσισα στο φως… και εκεί πέρα μου ήρθε αυτό… το ξωτικό, σαν τις νεραϊδίτσες, που το ’βαλα αυτό πάνω. Μετά μου ’ρθε το… το διαμάντι, ο κρύσταλλος, πως είναι η πέτρα του διαμαντιού από κοντά, πολύ κοντά αν το κοιτάξουμε, λίγο στραβά βέβαια, έγερνε, δεν ήταν όπως το βάζουν στο δαχτυλίδι, λίγο στραβά, και ο έλικας, ένας έλικας που αυτός μετά μες την καρδιά μου ’γινε με βελούδο κόκκινο…

Άννα:

Πόσα σκέλη είχε ο έλικας;

Β.:

Τρία. Μετά μεσ’ την καρδιά, όταν μπήκανε πάλι τα τάλισμαν, μπήκε ο έλικας και πήρε το χρώμα το βελούδο το κόκκινο, που… σαν έλικας, πως είναι οι ανεμόμυλοι που έχουνε τους ανεμόμυλους στα παιδικά, τέτοιο σκήμα πήρε ο έλικας εκεί και… λίγο πριν έρθει ο Σαιν Ζερμαίν ένιωσα… δύο κορδέλες που σηκώνουνε με ροζ, μοβ χρώμα, στα έργα αν έχετε προσέξει που σηκώνουνε δύο πουλάκια και τις βάζουν δεξιά κι αριστερά και είναι σαν κορνίζα και αρχίζει το έργο, έτσι, και άκουσα και το «Σαιν Ζερμαίν», λέω «το χρώμα του Σαιν Ζερμαίν δεν είναι το μοβ;» Με ροζ βέβαια μαζί. Έ αυτά.

Μ-Λ.:

Έμεινα έκπληκτη για το σύμβολο που είδα σήμερα… Δεν μπορούσα με τίποτα να το, να το δω, ώσπου έβαλα και τα χέρια μου πάνω στα μάτια και τελικά άρχισα να σχη…, είδα ξαφνικά σα δυο φτερά… προς το άσπρο και ξαφνικά ένα κεφάλι πουλιού… άγριο πουλί. Οι ενέργειες έπαιξαν πάρα πολύ, δηλαδή όταν είπανε… και όταν φωνάξαμε το Σαιν Ζερμαίν να ενωθούμε, εγώ κάηκα [γελάει] έγινα τσοφλο.. δεν άντεχα άλλο που πήγαινε στις άκρες που πήγαινε εδώ που πήγαινε εκεί… όλα ήτανε.. ηλεκτρισμό! Πάρα πολύ δυνατή… η ενέργεια που είχα… σήμερα. Τώρα τι είναι αυτό το τάλισμαν με το…

Άννα:

Είχες κάποια αίσθηση βάζοντας το τάλισμαν στο τρίτο μάτι και με το Σι αυτό στην καρδιά;

Μ-Λ.:

Ναι, μια αίσθηση, δυνατή αίσθηση, αλλά δεν μπορώ να εκφραστώ…

Άννα:

Ναι, ΟΚ.

Γι.:

Στον καθρέφτη… Ο καθρέφτης στην αρχή ήτανε σαν μια ανθρώπινη υγρή μορφή… αλλά μετά το έκανα επιφάνεια για να δω τι θα καθρεφτιστεί. Ήτανε νερό αυτό που έβλεπα μέσα, στην αρχή σαν… λιμνοθάλασσα με βούρλα αλλά μετά έγινε ποτάμι και σταθεροποιήθηκε σαν ένα ποτάμι στο ύψος της πηγής όμως, δηλαδή εκεί που βγαίνει το νερό και τρέχει. Κι ήτανε αυτό που εντυπώθηκε στο τέλος στον καθρέφτη, μία σταθερή ροή. Και προστέθηκε μετά σ’ αυτό ένα σύμβολο, το οποίο τώρα εγώ υποθέτω ότι έτσι ήτανε… Τώρα που είχα πάει στο ανάκτορο του Νέστορα, δίπλα στο θρόνο είχε δύο λακουβάκια που ενώνονταν με μια γραμμή, κι ήτανε σα να έβλεπα –αυτό δεν έχει εξηγηθεί τι είναι- εγώ όμως σα να έβλεπα ότι εκεί μέσα ήταν σαν τα βαράκια που κρατάν οι αθλητές, ένα τέτοιο σχήμα που έχει καμπυλωθεί απ’ το βάρος, κι ότι ήταν σα δυο σφαίρες που ενώνονταν κι ήρθε κι έκατσε αυτό, όπως ήταν έτσι το ποτάμι, έβγαινε και έτρεχε, έκατσε σαν γέφυρα κάπως, με τους κύκλους, πάνω από τη ροή.

Με το… με τον Σαιν Ζερμαίν άρχισε να… να ζεσταίνομαι από τη μέση και πάνω πολύ και όταν πήρα το σπαθί και το έβαλα στην καρδιά ήμουνα ταυτόχρονα και μέσα κι απ’ έξω. Και ήτανε κάτι που το ’βλεπα το πρωί στον ύπνο μου: «Σα να πετάω εκεί που δεν υπάρχουν μορφές και ξαφνικά βλέποντας κάτι, κάτω, ήθελα να μπω. Και ήταν σα να άγγιζα αυτό που υπήρχε γύρω μου, που ήταν σα ζελέ, και τη στιγμή που το άγγιζα το αντιλαμβανόμουν ότι υπήρχε και τότε άρχιζαν να γίνονται ομόκεντροι κύκλοι που είχανε χρώματα» Και τώρα που έβαλα το σπαθί μέσα στην καρδιά αισθάνθηκα ότι ήμουν απ’ έξω κι είχα αυτή την αίσθηση ότι είναι ένα σημείο, γίνεται μία πύλη σ’ αυτό το σημείο και την αντιλαμβάνομαι έτσι, δηλαδή ότι κάνει ομόκεντρους κύκλους και χρώματα και εκεί μπορώ να μπω.

Με το… με τη νότα αισθάνθηκα ότι όλο αυτό συντονίζεται, όπως ο ήχος όταν χτυπάω μία νότα, δεν έχει σημασία ποια νότα είναι, γιατί δεν μπορούσα τώρα να πω τι είναι Σι, δεν έχω αυτή τη… γνώση, τέλος πάντων. Έκανε όμως ένα ομοιόμορφο άπλωμα στην αύρα, αυτό αισθάνθηκα, ότι ο ήχος το βοηθούσε να διαχυθεί σφαιρικά εντός μου… Αυτά.

E.:

Εγώ δεν τα θυμάμαι όλα, έπεσα σε λήθαργο, λίγα θυμάμαι. Ο καθρέφτης είχε σχήμα οβάλ. Στην αρχή είδα τον εαυτό μου σα να σχημάτιζε μία μορφή αγγέλου… με λευκό χρώμα κι αυτό έγινε κάτι σαν λευκός στρόβιλος. Και μετά που είπες να φτιάξουμε με τους κύκλους και το τάλισμαν… ο καθρέφτης ξάπλωσε, γίνανε οι κύκλοι και στη μέση ο στρόβιλος κι αυτό το πράγμα έγινε σαν ένα τεράστιο μάτι και αυτό έβαλα στο τρίτο μάτι. Κι ένα σύμβολο ακόμα που είδα ήτανε μια μικρή ελιά και κάτι ακόμα που δεν το θυμάμαι. Αυτά.

Άννα:

Και το σπαθί και το Σι στην καρδιά κτλ, ένιωσες κάτι;

Ε.:

Ήμουν σε άλλο κόσμο. Είδα πάρα πολλά πράγματα που δε μπορώ… σχήματα, πρόσωπα, που δε μπορώ να τα βάλω σε τάξη… [και απευθυνόμενη προς την Γι. που κάθεται δίπλα της] Αφού δεν έπεσα πάνω σου…! Κάποια στιγμή πρέπει να… αρχίζω να σε αγγίζω… έτσι…

Γι.:

Καθόλου.

Το τάλισμαν που είδα μέσα στον καθρέφτη ήτανε ο φοίνικας. Στην αρχή ήτανε πάρα πολύ μακριά και το έβλεπα πολύ μικρό… ήταν… και έβλεπα… ήταν ένα, σα  παράσημο. Και έλεγα «ποιο είναι αυτό το παράσημο; Μου είναι πολύ οικείο, αλλά θέλω να το δω καθαρά.» Και ήρθε κοντά και ήτανε ο φοίνικας πάνω στις φλόγες…

Άννα:

Ήταν κι ο στρατιώτης μπροστά;

Γ.:

Όχι, όχι, ήτανε μόνο το πίσω.

[γελάνε]

Κ.Κ.:

Χτες ήταν 21 Απριλίου!

Άννα:

Ναι γι’ αυτό το είπα.

Γ.:

Όχι, όχι, ήτανε μόνο το πουλί… το πουλί…

Μπ.:

Το ’δα χτες το βράδυ!

Κ.Κ.:

Χτες ήταν 21^η Απριλίου παιδιά, ήταν η επέτειος της εθνοσωτηρίου!

Μπ.:

Εγώ είδα τον φοίνικα με τον στρατιώτη και έλεγα «τι είναι αυτό τώρα…» Δηλαδή δεν το ’χα βάλει…

Γ.:

Όχι, υπάρχει κι άλλο παράσημο όμως, δεν είναι μόνο αυτό με το φοίνικα, υπάρχουν πολλά και πιο παλιά που δεν έχει στρατιώτη… εμένα δε μου ’δωσαν δηλαδή, δεν έχει…

Άννα:

Έτσι κι αλλιώς είναι από μόνος του… σύμβολο…

Γ.:

Ναι, είναι σύμβολο.

Β.:

Πάντως το πουλί είδες, όχι το δέντρο…

Γ.:

Το πουλί, πάνω, πάνω στις φλόγες. Και μετά μου βγήκανε ένα αστέρι που μπήκε από την αριστερή μεριά, πεντάκτινο, ένα μισοφέγγαρο απ’ τη δεξιά κι ένας ήλιος κάτω και όταν μου ’πε να τα, είπε να τα ενώσουμε, έγινε ένα τρίγωνο που ήτανε προς τα κάτω….

Άννα:

Συνέχισε…

Γ.:

Ναι. Εν τω μεταξύ είχα όλη την ώρα ένα βάρος και μία πίεση που την έχω ακόμα εδώ πέρα, στο ηλιακό μου….

Όταν μπήκε το Σι, η ενέργεια του Σαιν Ζερμαίν, με τη νότα, ένιωθα την ενέργεια να γίνεται σα παλμούς τουκ-τουκ, τουκ-τουκ, τουκ-τουκ, δηλαδή ήτανε παλμοί, όπως είναι της καρδιάς μου, ρυθμικοί όμως που απλωνότανε προς τα πάνω και προς τα κάτω, συνέχεια από τη μέση και, από δω και πάνω ήταν πολύ πιο έντονο βέβαια και όταν έβαλα το σπαθί αυτό φφ…σσ…τ μαζεύτηκε κι έγινε… εκεί, έφυγε από το υπόλοιπο… Και μετά που το έβαλα στο τρίτο μάτι και μας είπε, το γείωσα βέβαια όπως μας είπε, αλλά από εκείνη την ώρα εδώ πέρα αισθάνομαι ένα, σα να είναι κάτι εδώ και… ένα πονοκέφαλο, φφ…σσ ζαλίζομαι, μια ζαλάδα κι ένα, όχι πονοκέφαλο ακριβώς, αλλά…

Άννα:

Ένταση.

Γ.:

Μια ένταση εδώ που με… ζαλίζομαι έτσι σα να στροβιλίζεται κάτι… Και θέλω να ρωτήσω πρώτον αν ο φοίνικας είναι σύμβολο κάποιου δασκάλου, και γιατί νιώθω αυτό εδώ πέρα στο… εδώ στο ηλιακό.

Άννα:

Αυτό το ένιωθες πριν ξεκινήσουμε;

Γ.:

Όχι το ένιωσα απ’ την ώρα που ξεκίνησε με το τάλισμαν.

Άννα:

Ά, ΟΚ.

Β.:

Το Σι είναι ήχος του Σαιν Ζερμαίν;

Ό.:

Όχι, της καρδιάς!

Άννα:

Ά, είναι της καρδιάς!

Ό.:

Ναι, ναι. Νότα της καρδιάς. Ναι.

Άννα:

Ά, έτσι κι αλλιώς… ά, δεν το ’ξερα…

Β.:

Όλες οι νότες ξέρω ότι είναι της καρδιάς…

Γ.:

Και γιατί να είναι το Σι; Αυτό το Ι είναι του ματιού… το αϊ.

Ό.:

Όχι, δεν πάει Ντο Ρε Μι Φα Σολ Λα Σι, όπως και… δεν είναι έτσι.

Άννα:

ΟΚ.

Ν.:

Κοιτάζοντας τον εαυτό μου στον καθρέφτη έτσι… έβλεπα κάτι μαύρο να βγαίνει. Είχα λίγο… αντίδραση, λέω ας τ’ αφήσω να… ας είναι ότι είναι. Τελικά…[συνεχίζει γελώντας] είδα ένα θηρίο μαύρο, μαλλιαρό, άγριο, επιθετικό…

[γελάνε και ο Ν. συνεχίζει γελώντας] και λέω «δεν είναι δυνατόν…να… εγώ είμαι αυτός!» Αλλά…

Άννα:

[γελώντας]

Το θηρίο, δέρνει το θηρίο….

Ν.:

Ναι, πραγματικά. Το οποίο πήρε κάποια στιγμή μια μορφή αρκούδας μαύρης αρκούδας τέλος πάντων, εξακολουθούσε να είναι πολύ επιθετικό… Σκέφτηκα ότι πρέπει να συμβιβαστώ με την ιδέα [συνεχίζει γελώντας] αυτό κουβαλάω μέσα μου κάπως. Αυτή ήταν η σκέψη…

Τ.:

Να κάθομαι μακριά σου άλλη φορά!

[γέλια]

Ν.:

Ναι και… όταν μας ειπώθηκε για σύμβολα να βάλουμε στον καθρέφτη, μου ήρθαν στο μυαλό τρία ότι πρέπει να βάλω. Το πρώτο ήταν, έβαλα μια κόκκινη καρδιά που συμβόλιζε την αγάπη και το είδα το θηρίο κάπως χαλάρωσε… έτσι. Το δεύτερο που μου ’ρθε σαν σκέψη ήτανε… μία κούπα με φαΐ, πρέπει να είχε μέσα... δημητριακό κάτι έτσι, σπόρους… σιτηρά κάτι τέτοιο…

Τ.:

Πάλι για το θηρίο…

Ν.:

Πάλι για το θηρίο, και μια κούπα νερό, πάλι για το θηρίο.

[γέλια]

Β.:

Να τον ηρεμήσεις!

Ν.:

Λοιπόν… Ήτανε τα τρία σύμβολα έτσι που μου ’ρθανε. Τώρα…. το τάλισμαν ήταν αρκετά καθαρό… πάντα κουβαλούσε μέσα στο, μέσ’ το τάλισμαν ήτανε και το θηρίο, έτσι να το πω, μαύρη αρκούδα…. Με το σπαθί… με τη δόνηση του Σι έτσι την ένιωσα… αισθάνθηκα ότι την ένιωσα σ’ όλο μου το σώμα, πραγματικά ήταν μια όμορφη, ψιλόσυχνη έτσι δόνηση, ωραία, ευχάριστη. Με το… σπαθί έτσι φαντάστηκα μια μεγάλη ρομφαία η οποία πέρασε, διαπέρασε την καρδιά πέρα ως πέρα, τελείως. Αυτό μου δημιούργησε ένταση κάποια στιγμή όταν το ’βγαλα, ένιωθα ένα πολύ έντονο σφίξιμο…

Άννα:

Ήταν η ενέργεια που…

Ν.:

Παρ’ όλο που μετέφερα αυτή την ενέργεια στο τρίτο μάτι, εξακολουθούσε και είχε αρκετή ένταση και έκανα γείωση… Αυτό, δε θυμάμαι κάτι άλλο μετά.

Τ.:

Με τον καθρέφτη γινότανε ένας χαμός! Δεν ξέρω τι γινόταν, τίποτα δεν ήθελε να παρουσιαστεί, αλλά σιγά-σιγά ηρέμησε και λίγο πριν  πάμε σε άλλο επίπεδο εμφανίστηκε η μορφή του Μεγάλου Αλέξανδρου πάνω σ’ ένα άρμα χρυσό. Λέω, αυτό είναι, αφού ήρθε, αυτό είναι.

Ν.:

Ερχόταν το θηρίο αλλά εσύ το ’διωξες…

 [γέλια]

…δεν το ήθελες!

Τ.:

Κάτι κατάλαβα εγώ. Ναι κάτι γινότανε, ήθελε να εμφανιστεί μα δεν εμφανιζότανε.

Γ.:

Ο Μέγας Αλέξανδρος και το θηρίο.

Τ.:

Ναι, γινόταν ένας χαμός. Τίποτα δεν ήθελε να εμφανιστεί στον καθρέφτη στην αρχή. Λέω «τι γίνεται;» Γινότανε… δεν ξέρω τέλος πάντων και όταν μας είπες να βάλουμε, αν θέλουμε να βάλουμε και άλλα σύμβολα, μου ήρθε ο… τον ήλιο που δουλέψαμε και πριν, μου ’ρθε μια πυραμίδα και το ΩΜ, το οποίο τα ’βαλα.

Με το… με τη νότα τη Σι όταν την έβαλα εκεί βγήκε και το εφτά μαζί, ο αριθμός εφτά. Γινόταν μια δόνηση, μια ωραία δόνηση στην καρδιά, την οποίαν πήγε μέχρι το τρίτο μάτι. Με το σπαθί, όταν το έβαλα το σπαθί, αισθάνθηκα τα πόδια μου πάρα πολύ βαριά, τόσο βαριά που κάποια στιγμή ήθελα να σηκωθώ. Το οποίον όμως μετά ηρέμησε.

Άννα:

Η γείωση ήτανε…

Ν.:

Ναι, είπες και να το περάσουμε μέσα από τα πόδια και όταν το πέρναγα πάλι μέσα απ’ τα πόδια, όλα αυτά, ηρέμησα. Αλλά ήταν πολύ βαριά τα πόδια μου.

Γ.:

Το ξέρεις ότι η Σι είναι η έβδομη νότα;

Τ.:

Όχι νιώθω μαζί, βγήκε.

Ν.:

Το έβδομο κέντρο;

Τ.:

Το σκέφτηκα μετά.

Ό.:

Στο καθρέφτη είδα ένα πρόσωπο. Σε σχήμα είδα ένα τρίγωνο και στο χρώμα είδα απαλό ροζ. Έβαλα τέσσερα σύμβολα: Ήτανε φλόγα μοβ του Σαιν Ζερμαίν, πριν να το πεις που είναι εδώ… έβαλα ένα σπαθί και κλειδί με σχήμα Ανκχ και ένα τρίγωνο αυτό…

Άννα;

Α, το αιγυπτιακό.

Ό.:

Το σταυρό αιγυπτιακό και ένα τρίγωνο, αυτά τα τέσσερα έβαλα. Σε νότα Σι ένιωσα πάρα πολύ ωραία δόνηση και σαν άρχιζε, σαν ήτανε κούρντισμα της καρδιάς. Η καρδιά μου και του Σαιν Ζερμαίν αρχίζανε να χτυπάνε στο ίδιο ρυθμό. Αυτή τη ενέργεια που μάζεψα και έβαλα στο τρίτο μάτι ήτανε σαν σφράγισμα του… συμβ… πως το λένε…

Γ.:

Τάλισμαν.

Ό.:

Του τάλισμαν. Αυτή τη ενέργεια από τη καρδιά που βάζαμε είναι σαν σφράγισμα, έτσι ένιωσα εγώ… Χαίρομαι που από την αρχή που μπήκα στην ομάδα ένιωσα πολύ βαρύ την ενέργεια του Κρόουλιν, τώρα το αντέχω και ας πούμε… δεν είναι… απλά το βλέπω δυνατή, όχι από τις αρχές που για μένα ήτανε ασήκωτο. Είπα τη πρώτη, από μια φορά, μήπως δεν έπρεπε να συνεχίσω, αλλά τώρα κάπως μπήκα σε αυτή τη ενέργεια.

K.Λ.:

Εγώ, όταν είδα τον εαυτό μου στον καθρέφτη, είδα ότι ήμουνα, πως είναι οι μάγισσες, έτσι με ψηλό καπέλο, μαύρα μακριά μαλλιά, το φόρεμα κι αυτά…

Άννα:

Μέσα στο κλίμα!

Κ.Λ.:

Ναι γιατί κοιταζόμουνα και λέω «Εγώ είμαι αυτή;» Έτσι μου προκαλούσε εντύπωση. Ένα σύμβολο που είδα ήτανε μια κολοκύθα…

[γέλια]

…κίτρινη κολοκύθα με έτσι μάτια και στόμα… Είχα φύγει για αρκετή ώρα και κάποια στιγμή αισθάνθηκα σα να με ακουμπούσε κάποιος με λουλούδια εδώ στο λαιμό και ήταν τόσο έντονο που τινάχτηκα, νόμιζα ότι θα πέσω κάτω… Αυτά.

Άννα:

Ευχαριστούμε.

Μπ.:

Στον καθρέφτη αρχικά είδα να σχηματίζεται κάτι σαν σίγμα τελικό, S, αλλά όταν σταθεροποιήθηκε η εικόνα, ας το πούμε, ήτανε ένα σχήμα τέτοιο. Και μετά ήρθε και μία δεύτερη μορφή η οποία ήτανε… πως έχεις… σα να τραβάς με θερμική κάμερα που δείχνει χρώματα, ανάλογα με την θερμοκρασία και αυτό εδώ το πράγμα ήτανε ζωντανό, δηλαδή τα χρώματα αυτά ήταν ζωντανά…

Κάποια στιγμή μετά, όταν αποτυπώθηκε, στην καρδιά νομίζω, το τάλισμαν αυτό, μου ήρθε μια εικόνα ότι -πως είναι στο τσίρκο οι ακροβάτες αυτοί με τις…-  ότι υπήρχε μια τέτοια τεράστια αιώρα που κατέβαιναν τα σκοινιά από το σύμπαν και εγώ ήμουν επάνω σ’ αυτό εδώ το ξυλαράκι ας πούμε και έκανα αιώρα στο σύμπαν…

Και με τη νότα το Σι, έγινα το Σι και σα να οπτικοποιήθηκε μετά δηλαδή και να έβλεπα ότι… να ήμουνα ο κραδασμός και να έβλεπα μέσα τον κραδασμό, από μέσα, και σα να έβλεπα, ας το πούμε, επιμέρους δονήσεις που αποτελούσαν το Σι. Κάπως έτσι. Αυτά.

Άννα:

Επί μέρους δονήσεις που αποτελούσαν το Σι…

Μπ.:

Ναι, σα να, δηλαδή να… να έβλεπα την εσωτερική δομή του κραδασμού αυτού.

Βι.:

Όταν κοιτάζαμε στον καθρέφτη είδα ένα μαύρο σκύλο, [γελάει] αλλά ήταν σαν αιγύπτιο… δεν ήταν σαν αυτόν που συναντήσαμε…

Άννα:

Στους Δελφούς είχαμε ένα μαύρο σκύλο που μας είχε πάρει στο κατόπι… Ενδιαφέρον!

Βι.:

Ήταν σαν τους σκύλους στις αιγυπτιακές τοιχογραφίες…

Άννα:

Άνουβις …

Βι.:

Και, βέβαια και στο δρόμο είχαμε μια συζήτηση και ο Μπ. ανέφερε τα ντόμπερμαν και είναι μια μορφή που, που μου αρέσει. Και είδα αυτό το μαύρο σκυλί, δεν ένιωσα καμία ανησυχία, μου άρεσε αυτή η μορφή και ήταν μία αίσθηση καθαρότητας, δύναμης, ευκινησίας και κάποιου στόχου, ε, που μπορεί βέβαια να ήτανε στιγμιαίος από το σκύλο, σαν να υπήρχαν στόχοι τους οποίους έφτανε εκεί και μετά μπορεί να υπήρχε κάποιος άλλος στόχος αργότερα.

Και μετά στο τάλισμαν πρόσθεσα μόνο τέσσερις κρίνους… Μετά στη… Γενικά υπήρχε πάρα πολύ ενέργεια, από την αρχή πάνω εδώ στο κεφάλι συνέχεια… Και με το σπαθί στην καρδιά ήταν… ήταν δυνατό, αλλά αμέσως μετά ένιωσα σα να, κάποιος είπε τη λέξη ‘κουρδίζω’, ήταν στην ουσία σα να έστριψα το σπαθί τρεις φορές και αυτό ήταν, αμέσως μετά ειπώθηκε «η ενέργεια να πάει στο τρίτο μάτι» και ήρθε μια εικόνα ότι μέσα απ’ αυτό το στρίψιμο δημιουργήθηκε ένας… μαίανδρος που συγκέντρωνε αυτή την ενέργεια και μετά έτσι ο μαίανδρος αυτός, με τη συγκεντρωμένη ενέργεια, τοποθετήθηκε στο τρίτο μάτι.

Για τη νότα δε θυμάμαι τώρα κάτι, αλλά γενικά υπήρχε πολύ ενέργεια.

Μπ.:

Ναι, απλά στο τάλισμαν βγήκαν άλλα δύο σύμβολα, δύο παραλληλόγραμμα τα οποία ενωνόντουσαν, όπως είναι ένα ανοιχτό βιβλίο, κι ένα ψαλίδι. Αυτά.

Άννα:

Ωραία.

Κ.:

Ήταν… Για μένα τα σύμβολα ήτανε πολύ κινητικά. Δημιουργήθηκε κατ’ αρχήν ένα μεγάλο οχτώ, αλλά δεν ήταν ακριβώς οχτώ, ήτανε… μέσα σ’ αυτό το οχτώ άρχισαν, με άξονα, με κέντρο αυτό το οχτώ άρχισαν να εκδηλώνονται κι άλλα οχτάρια και να δημιουργούνε σχηματισμούς, αλληλο… έτσι, πλέκονταν μεταξύ τους, κι αυτά είχανε πολλά χρώματα, είχανε χρώματα που ήταν κυρίως μπλε σε διάφορες αποχρώσεις, πράσινα και μοβ, κυρίως όμως μπλε. Μετά όταν το έφερα στο… όταν σχηματίστηκε αυτό στο τάλισμαν προστέθηκε άλλο ένα οχτάρι οριζόντιο και σα να έγινε ένα κούρδισμα, σα να κουρδίστηκε όλο αυτό. Και προσέθεσα και κάποια σύμβολα τα οποία επίσης ήτανε κινητικά δηλαδή είδα κατ’ αρχήν ένα πράγμα σαν άξονα και γύρω απ’ αυτόν τον άξονα ήτανε κύκλοι που περιστρέφονταν σαν ένα πεδίο. Μετά μου δείξανε ένα φαλλό, ξανά, το ’βαλα εκεί αυτό, αυτό επανέρχεται. Και μετά μια πυραμίδα η οποία… η μύτη της, η άκρη, η κορυφή της, μια ήταν προς τα πάνω, μια ήτανε προς τα κάτω, άλλαζε θέσεις. Γενικά ήτανε πολύ κινητικό και αλλάζανε και τα χρώματα και τα σχήματα.

Όταν είπε για το Σι αισθάνθηκα, ήτανε έντονες οι δονήσεις και μετά κατέβηκε η ενέργεια προς τα κάτω. Γενικά όλο ήτανε πολύ έντονο και πολλές εικόνες, και μέχρι το τέλος έρχονταν συνέχεια εικόνες. Αυτά.

Χ.:

Εγώ, όταν είπε να δούμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη, αρχικά είδα τη μορφή μου όπως είναι, αλλά φουσκωμένη. Όταν είπε να δώσουμε ένα σχήμα, είδα ότι ξεφούσκωνε το πάνω μέρος και φούσκωνε το κάτω κι έγινε ένα αχλάδι. Όταν μετά ζήτησε να το τοποθετήσουμε όμως πάνω στον καθρέφτη, δεν ξέρω γιατί, αυτό δεν τοποθετήθηκε έτσι όπως το έβλεπα όρθιο, αλλά τοποθετήθηκε πλαγιαστά, οπότε αυτό που τελικά έβλεπα ήταν ομόκεντροι κύκλοι

Άννα:

Μμ.. ναι, ναι..

Χ.:

Δεν φαινόταν δηλαδή το αχλάδι φαινόταν σα να το κοιτάω έτσι. Όταν ζήτησε να βάλουμε και τα σύμβολα, έβαλα ένα σταυρό, μια κουκίδα η οποία όμως φούσκωσε και έγινε μία σφαίρα κι ένα τετράγωνο το οποίο πάλι αναπτύχθηκε προς τα, όπως το έβλεπα, προς τα έξω κι έγινε μία πυραμίδα.

Με το σπαθί είχα ένα θέμα γιατί κάθε φορά που λέει «Πάρτε το σπαθί» εγώ δεν ξέρω γιατί, πάντα παίρνω ένα γιαταγάνι, οπότε αυτό με δυσκολεύει πάρα πολύ στο, στη χρήση του και πρέπει να τ’ αφήσω και να πάρω άλλο και… Όταν μετέφερα την ενέργεια πάνω στο τάλισμαν, ενώ μέχρι τότε το έβλεπα καθαρά, ένιωσα ότι θαμπώνει, ότι ατονεί, γιατί… δεν ξέρω γιατί, η ενέργεια αυτή μετατράπηκε σε φωτεινή κι ήτανε σα να το… το έχασα δηλαδή. Ήξερα ότι είναι εκεί, αλλά δεν μπορούσα να το… εντοπίσω. Όταν προσπάθησα να τη γειώσω άρχισα πάλι να το βλέπω, δεν το είδα καθαρό στο τέλος όπως το έβλεπα στην αρχή. Απλά ένιωσα ότι, κατεβαίνοντας η ενέργεια, μου έφερνε ένα βάρος, όχι πόνο όμως, στο κάτω μέρος του μετωπιαίου, το οποίο κατέβαινε μέχρι τα μάτια, αλλά μέχρι εκεί.

Άννα:

Μάλιστα. Εγώ τι έβαλα; Είδα την πάπια κατ’ αρχήν… χα, χα.. ναι.

Κ.:

Αυτή την πάπια την έχω δει πολύ καθαρά στον ύπνο μου και αναρωτιόμουνα τι είναι, ήτανε ένα…

Άννα:

Συμβολίζει τον Σανάτ Κουμάρα.

Γ.:

Λευκή;

Άννα:

Ναι. Και κάποτε τον είχα ρωτήσει αν υπάρχει κάποιο σύμβολο έτσι για να… γιατί δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω ανθρώπινη εικόνα, αφού δεν έχει ενσαρκωθεί δηλαδή. Και μου είπε «Μια πάπια»! [γελάει] Οπότε… και μετά έβαλα τον κρίνο του Κρόουλι, μου είπανε να βάλω και ένα μπλε πορτοκάλι, κι έναν ήλιο -που είναι ο Ηλίας ο ήλιος, και δεν θυμάμαι να έπαιξε και κάτι άλλο.

Για να δούμε τι άλλο θα μας πούνε.

……………………………..

Αποδημητικά πουλιά είστε. Συντροφεύετε τους κύκνους στο πέρασμα τους, τα χελιδόνια και ούτω καθ’ εξής. Αποδημείτε εις Κύριον όσο βρίσκεστε στη γη και συντροφεύετε τα πετεινά του ουρανού. Συνδεθείτε για λίγο με τους κύκνους. Έχετε αναρωτηθεί γιατί το Χάνσα στο κέντρο του εγκεφάλου συμβολίζεται με μία λευκή χήνα η έναν λευκό κύκνο; Η έδρα της ψυχής όπως λένε… Σχετίζεται άμεσα με την αποδημία… και όχι μόνο αλλά… όταν ενεργοποιηθεί αυτό, έχετε ήδη αποδημήσει. Κάθε πέρασμα σε μια άλλη διάσταση είναι μια μικρή αποδημία.

Ο πόνος που ένιωσες στο ηλιακό πλέγμα Γ. δεν είχε να κάνει με την άσκηση. Είναι κάποια θέματα που χρειάζεται να δεις… Κάποια μικρά μπλοκαρίσματα που χρειάζεται να λυθούν ακόμη.

Ο φοίνικας θα σου πούμε ότι, στην περίπτωση σου, σχετίζεται με τον Σαιν Ζερμαίν. Κινήθηκαν περισσότερα σύμβολα, υπήρχε και το ενδεχόμενο να διαλέξεις ένα γρύπα, αλλά επέλεξες τον φοίνικα. Ο γρύπας θα… θα ήταν ο Κουτχούμι.

Αναπόφευκτα, το θηρίο είναι ο Κρόουλι… [γελάνε μέσα απ’ τα δόντια] όπως τον βλέπεις από την δική σου μεριά. Χαιρόμαστε πολύ που αγκάλιασες την ενέργεια του. Μην ανησυχείς, θα σου είναι ευγνώμων και θα σε υπηρετήσει πιστά, όπως όλοι μας άλλωστε. Δεν υπάρχει τίποτε που να σας φοβίζει πραγματικά, εν τέλει.

Αφήστε αυτό το τάλισμαν να λειτουργήσει για την ερχόμενη εβδομάδα και μείνετε ανοιχτοί για τα μηνύματα που θα έρθουν, μείνετε ανοιχτοί για τις αισθήσεις που θα έρθουν. Και φυσικά δεν είναι για όλους ξεκάθαρο ποιους δασκάλους συμβολίζουν οι ενέργειες που είδατε, αλλά υπάρχει πιθανότητα να συμβολίζουν και δασκάλους που δεν γνωρίζετε ακόμα. Έτσι απλά μείνετε ανοιχτοί για τα μηνύματα που θα έρθουν την ερχόμενη εβδομάδα. Διαβάστε τις ενέργειες που θα κινηθούν και θα δείτε ότι στο τέλος θα μπορέσετε να εντάξετε, να καταχωρήσετε και να ομαδοποιήσετε τα σύμβολα και τους δασκάλους στους οποίους αντιστοιχούν.

Η επόμενη συνάντηση μας θα είναι η τελευταία του κύκλου… και θα πάρετε ένα πιστοποιητικό… Εμείς θα το πούμε πιστοποιητικό γεννήσεως. Εσείς πείτε το όπως θέλετε.

Καλό σας βράδυ.

Θέλει κάποιος να προσθέσει κάτι;

Ε.:

Είπαν στην αρχή ότι… δεν ξέρω αν εγώ το άκουσα…

Γ.:

Κι εγώ ήθελα να το ρωτήσω.

Ε.:

Ειπώθηκε «Οι δύο που δεν ήρθαν να μην ξανάρθουν;»

Γ.:

Ποιοι είναι αυτοί οι δύο;

Άννα:

Θα ρωτήσουμε…

Ε.:

ΟΚ. Και είδα ένα φάκελο με γράμματα, προσπαθούσα να διαβάσω αλλά δεν… αν είναι κάτι αυτό…

…:

Το πουλί;

Άννα:

Το είπε.

Β.:

Γρύπας η γύπας;

Όλοι μαζί:

Γρύπας!

Γ.:

Άλλος είναι ο γρύπας.

Άννα:

Γρύπας. Είναι μυθικός…

Απάντηση:

Πρόκειται για δυο άτομα που πέρασαν από την ομάδα σας και δεν ήρθαν, και δε θα ξανάρθουν. Δε χρειάζεται να ξέρετε ονόματα. Επίσης αυτό που ειπώθηκε, ειπώθηκε για να δημιουργήσει μία συγκεκριμένη αντανάκλαση στον ενεργειακό χώρο που έχει σχηματιστεί. Δεν έχει να κάνει τόσο με την δική σας παρουσία εδώ -γιατί θα αναρωτιέστε γιατί έπρεπε να το ακούσετε. Πολλές φορές λέμε πράγματα για να ακουστούν και να αντηχήσουν. Μ’ αυτή την έννοια κάναμε αυτή την αναφορά σήμερα. Δεν είναι κάτι που αφορά εσάς, άμεσα τουλάχιστον, αλλά απλά βρισκόσασταν εδώ την ώρα της αντήχησης. 

αλλά απλά βρισκόσασταν εδώ την ώρα της αντήχησης.