Η Τριανταφυλλένια Πολιτεία

Μπουμ – μπουμ – μπουμ – μπουμ!

Ο πολύχρωμος άγγελος εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά μας και χτύπησε το τύμπανο που είχε κρεμασμένο μπροστά του τέσσερις φορές. Ο τόπος όλος πλημμύρισε χαρούμενες μελωδίες και χρώματα που ξετυλίγονταν τριγύρω σαν πολύχρωμες σερπαντίνες. Το κέντρο του δωματίου έμοιαζε πια με ένα τεράστιο λούνα παρκ.

«Γεια σας! Εγώ είμαι ο Μιλτιάδης, ο άγγελος των παιδιών και ήρθα να σας πάρω σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στο Βασίλειο του Ουράνιου Τόξου. Πάμε λοιπόν! Τώρα ξέρετε τι πρέπει να κάνετε!»

Καθίστε ή ξαπλώστε αναπαυτικά και μη σκέφτεστε τίποτε απ’ όλα αυτά που σας απασχολούν κάθε μέρα.

Ζητήστε από το νου σας, αυτό το εργατικό αγγελάκι, να κάνει ένα διάλειμμα. Φτιάξτε του μια όμορφη γαλάζια κρεβατοκάμαρα και ζητήστε του να πάρει έναν υπνάκο στο μαλακό κι αφράτο, πουπουλένιο στρώμα που του ετοιμάσατε.

• Μυαλουδάκι μου, του λέτε, σε παρακαλώ να πέσεις για ύπνο και να ξυπνήσεις μόνο όταν έχω επιστρέψει από το σπουδαίο ταξίδι που έχω να κάνω.

Τώρα λοιπόν που βάλατε τον νου σας για ύπνο, θα ετοιμαστείτε για τη μικρή μας περιπέτεια. Βέβαια, σ’ αυτό το ταξίδι δεν θα χρειαστεί να κουραστούμε φτιάχνοντας τις βαλίτσες μας. Αντίθετα, πρέπει να αφήσουμε πίσω όλα όσα κουβαλάμε συνήθως…..τα παιχνιδάκια, τα πορτοφολάκια, τα δαχτυλιδάκια, τις σχολικές σάκες και όλα τα βαριά ρούχα όπως το παλτό, το σκούφο και το κασκόλ που η μαμά επιμένει να φοράμε όταν πηγαίνετε βόλτα. Θα τα βρούμε όλα όταν επιστρέψουμε πίσω. Δεν θα χρειαστούμε ούτε εισιτήρια για το ταξίδι, ούτε κολατσιό. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να κρατήσουμε από το χέρι τον φύλακα άγγελό μας που θα μας δείξει το δρόμο για το βασίλειο του Ουράνιου Τόξου. Η μαμά, ο μπαμπάς τα αδέλφια και οι φίλοι μας μπορούν να έρθουν μαζί αν θέλουν, όμως σ’ αυτό το ταξίδι θα κρατήσουν από το χέρι τον δικό τους φύλακα άγγελο που θα τους οδηγήσει.

Έτσι λοιπόν, κρατώντας πάντα από το χέρι τον φύλακα άγγελό μας, τον ακολουθούμε στη χώρα του Ουράνιου Τόξου. Οι άγγελοι μας οδηγούν μέσα από ένα από ένα καταπράσινο, ηλιόλουστο λιβάδι σε έναν πανέμορφο, γαλάζιο καταρράκτη. Τα κρυστάλλινα νερά του σκάζουν με δύναμη στα βράχια σχηματίζοντας ένα λευκό σύννεφο που ανεβαίνει στον ουρανό. Ο Ήλιος που λάμπει ψηλά, φωτίζει χαρούμενος το λευκό συννεφάκι και ξετυλίγει πάνω του χρυσαφένια τόπια από πολύτιμο μετάξι, που παίρνει όλων των λογιών τα χρώματα.

«Νάμαστε! Καλώς ήρθατε στο βασίλειο του Ουράνιου Τόξου» μας λέει ο άγγελός μας. Και όπως στεκόμαστε θαυμάζοντας τα λαμπερά χρώματα πάνω από την καταπράσινη κοιλάδα, συμπληρώνει:

«Ελάτε, πάμε να καβαλήσουμε το Ουράνιο Τόξο!»

Πριν καταλάβουμε καλά – καλά τι μας είπε, βρισκόμαστε στην αγκαλιά του και πετάμε ψηλά, προς στον πολύχρωμο μανδύα του ουρανού. Ο άγγελος μας ακουμπάει μαλακά πάνω στο Ουράνιο Τόξο και κοιτάμε γύρω. Το πλούσιο ύφασμα που ξετυλίχτηκε από το κόκκινο τόπι, άφησε λίγο από το χρώμα του στο λευκό σύννεφο και το έβαψε ροζ.

Ο Μέτατρον μας πλησιάζει από το βάθος με τη χρωματιστή περιβολή του και μοιάζει να φέρνει για παρέα μια ρόδινη αύρα. Αυτή τη φορά η καρδιά μας γνωρίζει σε ποιο μονοπάτι θα περπατήσουμε σήμερα.

«Εγώ Είμαι ο Μέτατρον, μας υποδέχεται χαμογελώντας Ναι, καλά καταλάβατε. Σήμερα θα ταξιδέψουμε στην Τριανταφυλλένια Πολιτεία. Πρώτα όμως θα ήθελα να σας συστήσω κάποιον» λέει, και κάνει δυο βήματα στο πλάι αφήνοντας να φανεί καλύτερα δίπλα του ένας λαμπερός ξανθός άγγελος, ντυμένος με άφθονο ρόδινο ατλάζι που τυλίγεται και διπλώνεται γύρω του σε αμέτρητες πτυχές. Ακόμα και ο αέρας γύρω του γίνεται ροζ

«Χαίρετε καλοί μου φίλοι. Εγώ Είμαι ο Σαμουήλ. Περίμενα πώς και πώς την ώρα να σας ξεναγήσω στην Τριανταφυλλένια Πολιτεία. Ελάτε, ας περπατήσουμε μαζί στο ρόδινο μονοπάτι» λέει και δείχνει πίσω του ένα παχύ χαλί από ροζ τριαντάφυλλα.

Όλοι μαζί, Ο Μέτατρον, ο Σαμουήλ, οι άγγελοί μας κι εμείς, ξεκινούμε ένα νωχελικό περίπατο στο ρόδινο μονοπάτι. Το πρώτο πράγμα που νιώθουμε είναι η ευωδιά των ρόδων που απλώνεται παντού. Μια μυρωδιά γλυκιά, που μας θυμίζει όλους τους αγγέλους του ουρανού.

Στο βάθος του μονοπατιού ξεπροβάλλουν σπιτάκια βαμμένα σε όλες τις αποχρώσεις του ροζ. Ένας μικρός καταρράκτης που πέφτει από την πλαγιά του βουνού, σκορπά στον ουρανό όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου ενώ οι ρόδινοι άγγελοι που συναντούμε στο μονοπάτι μας χαιρετούν σιωπηλά, με μια ευγενική κλίση του κεφαλιού κι ένα χάδι στην καρδιά. Είναι όλα τόσο ήρεμα.!

Ο Σαμουήλ, μας οδηγεί μέσα από τα ρόδινα μονοπάτια στους κήπους της τριανταφυλλένιας πολιτείας.

«Είμαστε πολύ χαρούμενοι για τους κήπους μας, λέει. Εδώ μπορείτε να βρείτε όλα τα λουλούδια, τα βότανα και τα δέντρα.. Τα αγαπάμε πολύ, γιατί τα χρώματα και οι ευωδιές τους θυμίζουν στους ανθρώπους τον αγνό και χαρούμενο κόσμο των αγγέλων. Ελάτε, ας κάνουμε έναν περίπατο στο βάθος του κήπου».

Ακολουθούμε τον Σαμουήλ και τον Μέτατρον απολαμβάνοντας το χαρούμενο πανηγύρι χρωμάτων και αρωμάτων του κήπου. Τα μονοπάτια διασχίζουν παρτέρια φορτωμένα λουλούδια. Σε ένα παρτέρι έχει καμπανούλες, σε άλλο κρινάκια, πιο κει γιασεμιά. Πιο πέρα, ένα ς κήπος με ανθισμένες πορτοκαλιές που μοσχοβολούν. Λες και μας μιλούν με τα χρώματα και τις ευωδιές τους, όλα γύρω ένα χάρμα αρμονίας.

Ροζ συννεφάκια ταξιδεύουν στον ουρανό και μαζεύουν μερικές ευωδιές, για να τις σκορπίσουν στη Χώρα του Ουράνιου Τόξου.

Τέλος, φτάνουμε στο κέντρο του κήπου, ένα μεγάλο στρογγυλό παρτέρι γεμάτο τριανταφυλλιές

Ο Σαμουήλ μας κοιτά στα μάτια.

«Σήμερα θα μιλήσετε με τα τριαντάφυλλα. Ελάτε να δείτε πόσο εύκολο είναι»

Πλησιάζουμε κοντά του. «χαλαρώστε και πάρτε μερικές βαθιές ανάσες κι αφήστε την ευωδιά των ρόδων να πλημμυρίσει όλο σας το σώμα, σε όλες τους τις διαστάσεις».

Η μυρωδιά είναι λεπτή, απαλή και διεισδυτική. Κλείνουμε τα μάτια και τη νιώθουμε να τρυπώνει από τα ρουθούνια μας και να γεμίζει τους πνεύμονες και όλο μας το σώμα, μέχρι που όλη μας η αύρα γίνεται ροζ. Ανοίγουμε σιγά – σιγά τα μάτια και, τι να δούμε! Μπροστά μας βρίσκεται ένα μεγάλο ροζ τριαντάφυλλο!

Είναι τόσο ζωντανό! Μεγάλα ρόδινα βελούδινα πέταλα απλώνονται γύρω από μια ευωδιαστή καρδιά και η μεθυστική ευωδιά του γίνεται μελωδία που μας χαϊδεύει τα αυτιά και μας αγγίζει στην καρδιά.

«Καλώς ήρθατε, μας ψιθυρίζει. Είμαστε στην υπηρεσία σας! Είναι τιμή μας να σας έχουμε στην Τριανταφυλλένια Πολιτεία. Βλέπετε, εμείς τα λουλούδια είμαστε οι σύντροφοί σας στο ταξίδι της γης. Ξέρω πως δεν υπάρχει παιδί στον κόσμο που δεν θα ήθελε να κρατήσει ένα τριαντάφυλλο στα χέρια του, να χαϊδέψει τα βελούδινα φύλλα του και να χώσει τη μυτούλα του στην καρδιά του ρόδου για να χαρεί τις ευωδιές του. Γιατί νομίζετε;

Και γιατί ντυθήκαμε τόσο όμορφα για σας; Γιατί φορέσαμε το πιο επίσημο άρωμά μας και τα λαμπερά μας χρώματα και γέρνουμε το κεφάλι με τόση χάρη; Μα, θέλουμε να σας δείξουμε την ομορφιά των αγγέλων. Να σας φέρνουμε τα μηνύματα και την αγάπη τους.

Κοιτάξτε το μικρό χαμομήλι, Πότε το βρίσκετε σκορπισμένο στα χωράφια και πότε στις πιο αφιλόξενες γωνιές της πόλης. Πότε ταλαιπωρημένο από τη σκόνη και πότε λαμπερό και καθάριο μετά τη βροχή. Όμως πάντα κοιτά χαμογελαστό τον Ήλιο και μοσχοβολά τα αρώματά του, γιατί θυμάται την αγάπη των αγγέλων. Γιατί το χαμομήλι δεν μπορεί να κάνει τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο από το να είναι χαμομήλι κι αυτό είναι αρκετό για όλους.

Δείτε μας πως στεκόμαστε σιωπηλά στην άκρη του δρόμου για να σας θυμίσουμε την αρμονία της σιωπής. Γιατί, ποιος χρειάζεται στ’ αλήθεια ν’ ακούσει τα λόγια ενός λουλουδιού όταν αυτό του μιλάει με την αρμονία όλης του της ύπαρξης; Κι εμάς μας αρέσει τόσο πολύ να σας γαργαλάμε τη μύτη με το άρωμά μας και να σας θυμίζουμε τη δική σας αρμονία. Μας αρέσει να σας θαμπώνουμε με τις χρωματιστές φορεσιές μας και να σας θυμίζουμε πόσο όμορφοι και μοναδικοί είστε εσείς οι ίδιοι μέσα στη δημιουργία. Να σας θυμίζουμε την ομορφιά της απλότητας και την απλότητα της ομορφιάς.

Κοιτάξτε το ρόδινο φως! Είναι η χαρά της αγάπης και της δημιουργίας. Αυτό το φως ακτινοβολεί η καρδιά σας όταν απολαμβάνει τη χαρά της αγάπης. Αυτό το φως ακτινοβολείτε όταν παίρνετε ένα απαλό χάδι. Ελάτε, σκύψτε προς εμένα και κλείστε τα μάτια»

Κι όπως γέρνουμε ελαφρά, τα μεταξένια πέταλα χαϊδεύουν τα μάγουλα μας, κάνοντάς τα να κοκκινίζουν από χαρά και το άρωμα του ρόδου μας τυλίγει σαν ένα ροζ λαμπερό σύννεφο.

Το ροζ τριαντάφυλλο χαμογελάει με χάρη.

«Έχω ένα δώρο για σας κρυμμένο στην καρδιά μου, λέει. Ελάτε, απλώστε το χέρι και πάρτε το».

Έτσι κι εμείς κλείνουμε τα μάτια και βυθίζουμε απαλά το χέρι μας ανάμεσα από τα βελούδινα πέταλα, για ν’ αγγίζουμε την καρδιά του.

Και να που κάτι μαγικό συμβαίνει! Το τριαντάφυλλο έχει εξαφανιστεί από μπροστά μας κι εμείς έχουμε απομείνει ανάμεσα στις τριανταφυλλιές να κρατούμε κάτι στο χέρι. Ρόδινες ακτίνες ξεγλιστρούν απ’ την κλειστή μας χούφτα και μας φωτίζουν κι όταν την ανοίγουμε, εμφανίζεται ένας ρόδινος λαμπερός κρύσταλλος να αστράφτει από ένα μυστικό, εσωτερικό φως.

Ο Μέτατρον και ο Σαμουήλ μας χαμογελούν.

«Ο ροζ κρύσταλλος είναι η δύναμη του Ρόδου, μας λένε. Η δύναμη της καρδιάς σας»

Ο Σαμουήλ αγγίζει απαλά τον κρύσταλλό μας και τον στέλνει στο μαγικό χρυσό κουτάκι της καρδιάς μας, κι αυτός αρχίζει να μας πλημμυρίζει ολόκληρους με το ρόδινο φως.

«Κάθε φορά που θέλετε να σκορπίσετε γύρω σας αγάπη και χαρά, ακούμε να μας λέει με γλυκά ο Σαμουήλ, μπορείτε να ανοίγετε το μαγικό χρυσό κουτάκι της καρδιάς σας, να ξεσκεπάζετε τον ροζ κρύσταλλο και να τον αφήνετε να λάμψει το φως του στα πέρατα του κόσμου».

Τώρα το κεφάλι, το σώμα μας, τα χέρια και τα πόδια ακόμα κι ο αέρας που μας τυλίγει φωτίζονται από μια εκτυφλωτική ρόδινη λάμψη. Το τριανταφυλλένιο φως καλύπτει τα πάντα γύρω μέχρι που σβήνουν από μπροστά μας οι κήποι και το τοπίο της τριανταφυλλένιας πολιτείας. Νιώθουμε γεμάτοι αγάπη και χαρά και μια βαθειά ευγνωμοσύνη για όλους τους αγαπημένους μας και όλα τα όμορφα πράγματα που απολαμβάνουμε στη ζωή μας.

Και καθώς αρχίζει να διαλύεται το τριανταφυλλένιο φως, εμείς βρισκόμαστε και πάλι στο δωμάτιό μας.

Τώρα πια η καρδιά μας ακτινοβολεί σμαραγδένιες, μενεξεδένιες, χρυσαφί και τριανταφυλλένιες ακτίνες και το χάδι του ροδοπέταλου, που φυλάξαμε με αγάπη στην καρδιά μας, πλημμυρίζει τον τόπο με το άρωμα του ρόδου.