Η Έννοια του Παράλληλου Καθοδηγούμενου Διαλογισμού στην Εσωτερική Πρακτική

Ο καθοδηγούμενος διαλογισμός άρχισε να αναπτύσσεται ιδιαίτερα στις Δυτικές εσωτερικές πρακτικές του προηγούμενου αιώνα, όταν διαπιστώθηκε ο σημαντικός ρόλος του στο ξεκλείδωμα ορισμένων συνειδησιακών καταστάσεων που σχετίζονται με τη φώτιση.

Μια παρόμοια, αν και πολύ λιγότερο συνειδητή λειτουργία, μπορούμε να συναντήσουμε στις αφηγήσεις όλων των παραμυθάδων της ιστο-ρίας και, ακόμα περισσότερο, στις ιστορίες που μας παραδόθηκαν ως μύθοι. Γιατί, ανεξάρτητα από το αν θεωρούμε πως ορισμένοι μύθοι δεν είναι παρά τα παραφθαρμένα απομεινάρια της ιστορίας μιας πολύ μακρινής εποχής, έχουν συνυφανθεί με το συλλογικό ασυνείδητο, έχουν δημιουργήσει βαθιές αντιστοιχίσεις με καταστάσεις της ανθρώπινης ψυχικής δομής και, με τον τρόπο αυτό, μπορούν να συμβάλλουν στην αυτοαναγνώριση και αυτοσυνείδηση του ατόμου.

Έτσι λοιπόν, ο καθοδηγούμενος διαλογισμός –ιδιαίτερα ο τύπος του διαλογισμού που δίνεται μέσω διαυλισμού-, έχοντας ντυθεί με την αίγλη της μυστικιστικής εμπειρίας, έρχεται για να κρατήσει τον άνθρωπο από το χέρι και να τον φέρει και πάλι σε επαφή με τη Θεία όψη του (όπως συνήθιζε να κάνει ως ένα βαθμό ο προκάτοχός του Μύθος). Αυτή τη φορά όμως το κάνει όχι σαν τη χιλιοειπωμένη ιστορία του ραψωδού που σηκώνει στην πλάτη της το βάρος δεκάδων αιώνων, ούτε με την αυστηρότητα του οργανωμένου δόγματος που πρεσβεύει πως ο δικός του μύθος είναι η απόλυτη αλήθεια, αλλά μάλλον σαν το αεράκι της άνοιξης που φέρνει το αναμφισβήτητο μήνυμα ότι έφτασε η ώρα της νέας, προσωπικής δημιουργικής σχέσης με τη Θεία όψη του Εαυτού μας.

Με άλλα λόγια, το εύρημα του ‘παράλληλου καθοδηγούμενου διαλογισμού’ συμβάλει στην αποπεράτωση της εικόνας του ‘δημιουργήματος’ για τον Εαυτό του, συντείνοντας στην εξερεύνηση των άγνωστων πτυχών της ψυχοσύνθεσης του ατόμου μέσα από τη συνδυασμένη δράση της εισήγησης μιας εικόνας/συμβόλου και της αναγνώρισης της δημιουργούμενης ανταπόκρισης.

Ας δούμε το θέμα του καθοδηγούμενου διαλογισμού (ή ‘παράλληλου καθοδηγούμενου διαλογισμού’ ) λίγο πιο αναλυτικά:

1. Ο καθοδηγούμενος διαλογισμός εκτελείται από τον διαλογιζόμενο με τη βοήθεια ενός ‘οδηγού’ ο οποίος τον καθοδηγεί σε τακτά χρονικά διαστήματα ως προς την κατεύθυνση στην οποία χρειάζεται να εστιάσει τη σκέψη του. Παράλληλα, ο διαλογιζόμενος μένει σε σιωπή και παίρνει το χρόνο που χρειάζεται για να παρατηρήσει αφενός τις μορφοποιήσεις που προκύπτουν αβίαστα από την αρχική εικόνα/σκέψη και, αφετέρου, τις σκέψεις και συναισθήματα που πυροδοτούνται από τις μορφοποιήσεις αυτές.

2. Ο ‘οδηγός’ όντας ο ίδιος εστιασμένος στο δικό του κέντρο συνείδησης, μεταφέρει τις οδηγίες με τη μορφή διακριτικών εισηγήσεων. Οι εισηγήσεις αυτές μπορεί να έχουν κάποτε τη μορφή συγκεκριμένων σπερματικών εικόνων. Ωστόσο σε όλες τις άλλες περιπτώσεις οι εισηγήσεις έχουν σα σκοπό, όχι να λειτουργήσουν ως υποβολές αλλά να ευαισθητοποιήσουν τον διαλογιζόμενο και να τον εκπαιδεύσουν στο να αντιλαμβάνεται το εσωτερικό του περιβάλλον.

3. Ιδιαίτερα στα αρχικά στάδια, ο διαλογιζόμενος - που δεν έχει συνείδηση της εσωτερικής του πραγματικότητας- λειτουργεί περισσότερο παθητικά, συνεπώς η καθοδήγηση έχει σα σκοπό να τον βοηθήσει να ‘αφυπνισθεί’ στην εσωτερική του πραγματικότητα και να μάθει να κινείται συνειδητά σε αυτή.

4. Το εσωτερικό πεδίο στο οποίο γίνεται η εργασία αποτελεί μια συμβολική μορφοποίηση του διαλογιζόμενου με σκοπό την εξερεύνηση των βαθύτερων όψεων της συνείδησής του και, τελικά, τον ‘καθαρισμό’ των κατώτερων ενεργειών και εντυπωμάτων μέσω της αναγνώρισης και της εξισορρόπησής τους. Σε πιο προχωρημένα στάδια εργασίας δεν είναι σπάνιο να γίνει μετάβαση σε κάποια συλλογικά εσωτερικά πεδία αλλά στα πρώιμα στάδια η όλη λειτουργία αφορά την προσωπική διαδικασία του διαλογιζόμενου και λαμβάνει χώρα κυρίως στην ατομική του φαντασία –η οποία συχνά είναι ιδιαίτερα γόνιμη.

5. Ο ‘οδηγός’ δεν εισέρχεται στο πεδίο εργασίας του διαλογιζόμενου, αλλά παρατηρεί τη διαδικασία εσωτερικά σαν θεατής, παρεμβαίνοντας με εισηγήσεις όταν χρειάζεται.

6. Η καθοδηγητικές εισηγήσεις γίνονται προκειμένου να εισαχθούν συγκεκριμένες εικόνες /σύμβολα που θα προκαλέσουν την αντίδρασή του διαλογιζόμενου. Όντας ο ίδιος σε κατάσταση διαλογισμού και έχοντας παραμερίσει τις σκέψεις που κατακλύζουν το νου σε καθημερινή βάση, μπορεί τώρα όχι μόνο να κρατήσει μια στάση παρατηρητή απέναντι στα εσωτερικά γεγονότα/σκέψεις/συναισθήματα, αλλά επίσης να είναι αρκετά δεκτικός και ευέλικτος ώστε να αλληλεπιδράσει μαζί τους με πλήρη συνείδηση.

7. Κατά την πορεία της εργασίας, ο ‘οδηγός’ βοηθά τον διαλογιζόμενο μέσω κατάλληλων ‘εισηγήσεων’ να αντιληφθεί τυχόν αντιστάσεις που παρουσιάζει προς τη διαδικασία, έτσι ώστε να είναι σε θέση να τις διαχειριστεί συνειδητά. Οι αντιστάσεις αυτές συνδέονται συχνά με επώδυνες εμπειρίες του πρόσφατου ή πολύ μακρινού παρελθόντος, με φοβίες, κ.λπ.

8. Συχνά, ο ‘οδηγός’ διαπιστώνει ότι θα πρέπει να ‘προστατεύσει’ το διαλογιζόμενο από τυχόν προσωπικές τάσεις /ενορμήσεις που θα τον οδηγούσαν στη δημιουργία επιπλέον αρνητικών εντυπωμάτων κατά τη διάρκεια του διαλογισμού. Ρόλος του ‘οδηγού’ είναι να ενδυναμώνει τον διαλογιζόμενο εισηγούμενος νέες θετικές και επικοδομητικές ερμηνείες στα σύμβολα τα οποία έχει φορτίσει στο παρελθόν με αρνητικό τρόπο.

9. Η εισήγηση ενός ‘νέου νοήματος’ είναι μια από τις μεγαλύτερες υπηρεσίες που μπορεί να προσφέρει ο ‘οδηγός’ στο πρώιμο στάδιο, ενθαρρύνοντας ταυτόχρονα τον διαλογιζόμενο να αντιληφθεί το λόγο για τον οποίο επέλεξε, συνειδητά ή ασυνείδητα, να φορτίσει αρνητικά τις συγκεκριμένες μορφές/σύμβολα μετατρέποντάς τες σε σκοτεινές σκεπτομορφές, σε τι τον εξυπηρέτησε αυτή η απόφαση και, κυρίως, ότι μπορεί να αλλάξει αυτή την απόφαση αφού ήταν εξαρχής δική του.

10. Σε επόμενο στάδιο, ο διαλογιζόμενος μαθαίνει να διαχειρίζεται μόνος του τα αρνητικά του εντυπώματα και, τελικά, να ασκεί την τέχνη της νοηματοδοσίας. Καθώς η ίδια η διαδικασία της νοηματοδοσίας συνδέεται βαθύτατα με τα κίνητρα, την πρόθεση και, τελικά, την έννοια του κάρμα, όταν μάθει ο διαλογιζόμενος να διαχειρίζεται το νόημα των ενεργειών του σε όλα τα πεδία, έχει ουσιαστικά απαλλαγεί από το ‘κάρμα’ με την έννοια του «ασυνείδητου προκαθορισμού», και μπορεί να δημιουργήσει συνειδητά την πραγματικότητά του σε πολλαπλά επίπεδα συνείδησης.

Στα παραπάνω αποτυπώνεται συνοπτικά όλη η διαδικασία του παράλληλου καθοδηγούμενου διαλογισμού. Το άτομο που έχει αφυπνιστεί ως ‘συνειδητός διαλογιστής’ μπορεί να συνεχίσει την εσωτερική του δημιουργική εργασία σε άλλα πεδία, έχοντας απαλλαγεί σε μεγάλο βαθμό από τη θυμαπάτη του συναισθηματικού πεδίου και έχοντας κυριαρχήσει, εν μέρει, στη νοητική του λειτουργία.

Σε επόμενο στάδιο ο συνειδητός πλέον διαλογιστής μπορεί, αν το επιθυμεί, να συνεχίσει την ίδια εργασία στο επίπεδο της συλλογικής ψυχής, έχοντας πάντοτε υπόψη του ότι, το γεγονός πως εμπλέκεται με τον συλλογικό νου δεν συνιστά παραγραφή της προσωπικής του ιδιότητας. Συνεπώς βρίσκεται αντιμέτωπος κάθε στιγμή με τις δυνάμεις του αστρικού και νοητικού πεδίου, όπως και πρώτα, με τη μόνη διαφορά ότι τώρα γνωρίζει τους κανόνες του παιχνιδιού και έχει διευρύνει τόσο την αντίληψή του, ώστε να μη ξεχνά ποτέ ότι πρόκειται για ένα παιχνίδι.

Ο ‘παράλληλος καθοδηγούμενος διαλογισμός’ όπως παρουσιάστηκε μέχρι στιγμής, αποτελεί μία μέθοδο εκπαίδευσης του διαλογιζόμενου στη συνειδητή διαχείριση της εσωτερικής του πραγματικότητας. Ωστόσο, αν και αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί στις περισσότερες περιπτώσεις, δύσκολα μπορεί να αναγνωριστεί με τα παραπάνω χαρακτηριστικά στη συνήθη πρακτική.

Αυτό συμβαίνει διότι στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, ο ‘οδηγός’ λειτουργεί παράλληλα ως δίαυλος, δηλαδή αντιλαμβάνεται και εκφράζει την καθοδήγηση που παρέχει ως προερχόμενη από συγκεκριμένους Αγγέλους και Δασκάλους των εσωτερικών πεδίων –και η αλήθεια είναι ότι αυτό που ονομάζουμε τεχνική του ‘παράλληλου καθοδηγούμενου διαλογισμού’ ξεκίνησε ως μέρος μιας ομαδικής ή ατομικής συνεδρίας διαυλισμού.

Έτσι, η διαδικασία του παράλληλου καθοδηγούμενου οραματισμού γίνεται συνήθως αντιληπτή ως μια εσωτερική εργασία με τους Αγγέλους, στη διάρκεια της οποίας δίνονται πολύτιμες πληροφορίες, ξεκλειδώνουν κρυφές όψεις του Εαυτού, ακυρώνονται αρνητικά εντυπώματα και προσφέρονται ενεργειακά ‘δώρα’ με απώτερο σκοπό τη Φώτιση.

Δεν είμαστε εδώ για να απορρίψουμε την αλήθεια των παραπάνω, ο λόγος όμως που επιλέξαμε να παρουσιάσουμε ξεχωριστά την τεχνική από την πιο ‘μεταφυσική’ όψη της, ήταν ακριβώς για να δώσουμε έμφαση στο γεγονός ότι μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμη, ανεξάρτητα από τις προσωπικές πεποιθήσεις του διαύλου ή του διαλογιζόμενου.

Μπορεί ο τρόπος με τον οποίο ερμηνεύουμε το αόρατο να ποικίλει ανάλογα με το σύστημα πεποιθήσεων με τις οποίες έχουμε γαλουχηθεί, ωστόσο το φυσικό πεδίο είναι ο κοινός παρονομαστής και η Λυδία Λίθος στην οποία θα πρέπει να δοκιμάζεται η αξία κάθε εσωτερικής προό-δου. Και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, φαίνεται πως η αξία της τεχνικής του παράλληλου καθοδηγούμενου διαλογισμού είναι επαληθεύσιμη.